werk

  • Patatten schillen tegen chronometer

    S5000280

    Patatten schillen tegen chronometer.

    Om een idee te krijgen van het tijdsvak waarin we leven, kan je de volgende test doen.  Je kent dat misschien ook, dat rustige gevoel terwijl je manueel werk kan doen; in dit geval aardappelen schillen. Je verstand een beetje op een lager pitje gezet door de minieme concentratie en je gedachten die zo van de ene leuke gedachte naar het andere fantasierijke verband reizen.  Een soort inner monoloog of inner communicatie waarvan, net zoals bij een mop nadien weinig van overblijft om goed te kunnen verder te vertellen.  Werk als een soort tijdelijke rust en zorgeloosheid dus.  Maar nu komt het.  Doe de volgende test : begin, bij wijze van spelletje met te chronometreren hoeveel tijd je er over doet om een kleine, een dikkere en een hele dikke patat te schillen.  Einstein zou vaak verbaasd staan over de resultaten, want voor een gave dikkere patat heb je vaak minder tijd nodig dan voor een knoestig kleintje.  Maar daar gaat het in dit filosofisch experiment niet om.  Beeld je even in dat je voortaan van je vrouw of man elke dag per aardappel 20 seconden krijgt om een patat te schillen.  Probeer dat maar eens vijf minuten uit.  Om gek van te worden op de duur. 

    En dan zijn de meeste mensen verbaasd dat ze stress hebben.  Het merendeel van de productie en ook de distributiemethodes van de dag van vandaag, zijn gebaseerd op de hierboven geschetste, ingeburgerde gewoonte die de mens eigenlijk van zijn werk vervreemd.  Deze manier van doen impliceert ook een soort schuldgevoel…want als je niet zoveel handelingen per minuut, uur, dag…kunt doen, ben je niet waard dat je er dat of dat voor terugkrijgt.  Dit gegeven is door allerhande competitie en maximumwinst streven zó tot in het absurde als ideaal en normaal verheven, dat het haast niemand opvalt dat dit toch niet de bedoeling van het leven kan zijn.               Is dergelijke inkadering , mits wat solidariteit qua werkwilligheid, wel nodig om aan een voldoende productievolume te raken ?  Feit is dat met zo weinig mogelijk mensen produceren op de duur leidt tot heel veel mensen die werkloos aan de kant moeten blijven staan. 

    Indien er ergens in het universum een bewoonde planeet  moest bestaan waar men op basis van vrijwilligheid iedereen bij wijze van spreke op alle gebied op het gemak zijn eigen patatten laat schillen (zijn deel van het werk  op vrijwillige basis laten doen)…dan zouden die de aarde maar een gekkenhuis vinden.  Voorlopig zijn wij een soort die het fenomeen ‘geld’ nodig heeft om in beweging te komen.  De verhouding tussen bijen en stuifmeel is niet zo complex als de onze met geld.  De enige overeenkomst : we zitten er aan mekaar vaak door vast op de meest 'knollige' manieren.

    octo 27/02/10

    skynetblog tips van de dag

    categorie -religie : http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

    -literatuur : http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

    -liefde-gevoelsleven : http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

  • De arbeidsmarkt, een andere visie

    youtube filmpje : één van de onopgeloste problemen, werk genoeg.               Prettig weekend en bedankt voor de groeiende interesse dear readers

    Miljoenen en miljoenen werklozen, telt deze wereldsamenleving. We zouden als maar meer moeten kopen en lenen om het systeem van produktie en consumptie in leven te houden. Zonder groei, komt het systeem in de problemen, zoals de afgelopen paar jaar duidelijk werd. Alhoewel er momenteel een lichte tendens op verbetering zou zijn, zal deze blijde boodschap voornamelijk dienen om de speculanten op de beurzen te spekken. We blijven namelijk een samenleving met een stijgend aantal werklozen op wereldgebied. We produceren onder de productiecapaciteit omwille van die andere markt, die van vraag en aanbod. Geen koopkracht geen productie. We produceren een aantal dingen die niet nodig zijn omdat bijvoorbeeld onze auto's momenteel voor een stuk gesubsidiëerd gesloopt worden en dingen die ecologischer kunnen...staan qua productie nog in de kinderschoenen. Massale vernietiging om weer te kunnen van nul herbeginnen, waw, wat een etische manier van leven. Crisis, oorlog, heropbouw, heette dat vroeger (vroeger?). We moeten echt om werk bedelen, terwijl er geen schaarste aan werk is ! Wat is er geworden van de slogan 'recht op werk' ? Begraven.

    Wij met onze wensen, wij mensen, wij hebben allen talenten en ambitie en willen maar al te graag initiatieven nemen om er iets mee te doen. Er is enorm veel werk om van deze wereld meer een paradijs dan een bijna permanente crisissituatie te maken...alle beroepen zouden werkkrachten te kort komen  als die mooie plannen en projecten ten uitvoer zouden moeten worden gebracht.   

    Stel je dan eens een aarde voor waar iedereen menselijke levensvoorwaarden heeft, nadat alles gebouwd en herbouwd is en iedereen deftig gevoed en gekleed, met transportmogelijkheden die de huidige qua ecologische normen (uitstoot, lawaai, ...) ver overtreffen. Idem dito voor energiewinning. Iedere wooneenheid die de sociale en culturele mogelijkheden van het internet benutten kan enzoverder.  Dan pas kan er enorm veel tijd, energie en werkgelegenheid geschapen worden, niet meer in defensie, maar in sectoren als onderwijs, cultuur, zorg...noem maar op. Om dat alles te realisern heb je bewustzijn nodig en in deze tijden waarin verworvenheden op de helling worden gezet, ook alle mogelijke vormen van verzet...maar ook een globaal programma ( http://bloggen.be/consciensce2008 ) dat door al die verscheidene krachten die aan de verbetering van de wereld werken, gedragen worden kan, als ze hun onderlinge ideologische verschillen even aan de kant willen laten en eens praktisch willen in actie komen. Sociaal militeren, fabriek per fabriek, sector per sektor tegen herstructureringen, voor een hogere melkprijs... om welstand te behouden, heeft nog altijd zin, maar we moeten ons ook op een filosofische manier eens leren over de problemen te buigen...in de zin van 'waar we toch mee bezig zijn'...en waar we nu 'in feite naar toe willen'... . Boven de dagdagelijkse problemen uit leren denken...meer en meer weg van de beperktheid van de eigen navel.

    Enkele voorbeelden van mensen die het proberen, uitleggen,organiseren :

    http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/14/ecologie.html

    http://www.sap-rood.be/cm/index.php?view=article&id=963%3AKlimaat+Actiekamp+in+de+Antwerpse+haven+groot+success&Itemid=53&option=com_content

    http://www.vonk.org/kapitalisme-in-crisis.htm

    http://www.lef-online.be/cgi-bin/csvdb.cgi?db=links

    http://www.pvda.be/

    http://noodaanrood.sparood.be/ en vele anderen, de meeste bereikbaar via de lef-link in blog (tweede link) en http://mo.be/index.php?id=63&tx_uwnews_pi2[art_id]=25864&cHash=418311b229  (vijfde link)...en de tientallen andere die ook heel de wereld van mensen die willen werken met mekaar verbinden door hun linken enz...

    octo 14/08/2009