travel

  • Alle Belgen minister van Buitenlandse Zaken

    filmpje octo filoview : travelling through Joegoslavia-Albania, meeting farmer's son

    Alle Belgen minister van Buitenlandse Zaken

    Op reis ontmoet je het echte buitenland, vooral in de mensen met wie je een gesprek opbouwt.
    Zo was er in Hongarije 'Roodkapje', een vrouw van toen tegen de zestig, die in een dorpje achter het Balatonmeer een restaurant had voor Igor en alleman, helemaal niet naar de normen die wij gewoon zijn, maar ze hield er helemaal op haar eentje het sociale leven draaiende. Zoals in vele landen konden wij Belgen met onze uitgebreid talenkennis ons letterlijk in vijf talen verstaanbaar maken.

     

    Als je alle dagen voor 10à 15 euro bij Cubanen thuis slaapt en er voor 8 euro Kip, krokodil, makreel...kunt eten en een wagen huurt ben je goedkoper af dan 9 dagen in een hotel te zitten. Alsje dan 16 dagen lang 'taxi Belgica' speelt en alle dagen een 30-tal mensen meeneemt kom je thuis met ongeloofelijke verhalen en een 30-tal emailadressen...die de herinneringen aan de interland telkens weer doen bovenkomen, telkenmale je ze herleest. Je komt er Canadezen (VS-ers omwille van het stomme embargo toen nog minder) tegen die je boektips geven en je kan de Cubanen erop wijzen dat ze eens zouden kunnen proberen om op projektlijsten te stemmen, zodanig dat ze de mensen uit hun partij die hun best niet doen zouden kunnen wegstemmen.

    In China, als je bij een particulier te gast bent, wordt je van her naar der meegesleurd, want iedereen wil zijn Engels eens uitproberen. Je eet er in restootjes met heerlijke tsjingtsjangmuziek en de plaatselijke afgevaardigde van de telecomvakbond vraagt het snot uit je neus. In Hongarije runt Gabriella en vele anderen wiens namen me ontsnappen een 'zimmer frei' en ze brengt je haar wonderen van tuinkunst boven op het bergje in haar hof in het kleine chaletje met de stenen kachel. In het concentratiekamp van Neuengamme kan je de walg om de moord op een zestigtal dorpbewoners wegroepen in de lege 'werkateliers'...”dikke smeerlappen”.

    In Servië vergeet je nooit de ontmoeting met een eenvoudige jonge boer die hooi aan 't binnen halen was en de treurende oorlogsslachtoffers. Wateren tegen een boom als je op het platteland een bericht met 'mijnen, opgepast' tegengekomen bent, doe je niet, dat kan ik je verzekeren.

    In Albanië, toen, slecht berijdbare wegen (nu ?) was er de ongeloofelijke Mus Mema uit Kalimash, die me twee banden hielp vervangen...en de politieman-lifter die ik meenam op weg naar huis, en ik die dacht dat het om een controle ging. Je kan er je banden laten oppompen met de drukfles van een oude, afgedankte legercamion, ergens aan toch wel al een modern cafeetje ,waar je voor de aanwezige werklozen in vier talen uitlegd hoe de sociale zekerheid bij ons in mekaar zit en wat ze bijgevolg van hun politiekers moeten eisen voordat ze hier met heimwee komen te zitten. In Turkije, al die mensen die je uitvragen over waar je de volgende dag naartoe gaat, om te weten welke van hun vrienden ze moeten verwittigen van klaar te staan als je uit één van die kleine busjes stapt 's anderendaags. In Griekenland in de Peleponesos, de begrafenis van een oud man, aangekondigd door een simpel A4-tje op een houten telefoonpaal nog. Zijn kist stond rechtop op hem te wachten aan de tuindeur, terwijl je hem binnen kon gaan begroeten zag je de auto's van de zonen en dochters met andere Europese nummerplaten staan.

     

    Je hoeft niet altijd echt naar 't buitenland, want die mensen die je ginder tegenkomt zijn ook hier te vinden. Zo heeft er eens ooit een paar jaar een Chinees en zijn vrouw en kind bij me gewoond. Hij studeerde architectuur en zijn vrouw en hij werkten in een restaurant...de man heeft het nu in China gemaakt. Op een jaar tijd kon hun dochtertje van zes Nederlands. Binnen het jaar kende ik alle Chinezen in 't stad...waaronder een studente die hier theologie kwam studeren, ik en Confucius vielen bijna achterover toen ik de oude Latijnse teksten die ze moest studeren zag...ze is dan ook via mij 'filosofie' gaan studeren en vertrok achteraf met een Engelsman die acht talen kende naar Italië.Dat moet nadat de eerste oorlog in Irak uitbrak, geweest zijn, toen er in het rijhuisje naast me een twintigtal Koerden logeerden. Ik vertaalde via Genjo, die Nederlands kende,Turkse krantenteksten over folteringen in hun dorpen voor hen en legde hen uit dat een onafhankelijk Koerdistan niets iets is waarvoor je moet vechten, alleen de strijd voor werk, samen met de Turken,Irakezen, Iranezen...en waar ze ook zitten, loont de moeite, met het nationalisme van de oude garde, vang je niks aan...en de weg van de wapens lijdt naar de barbarij, zelfs al neem je ze zoals zij, zelf niet op.

    Ook via het internet kom je de hele wereld tegen, moet je eens proberen via mijn linken. Uit Israël kreeg ik ooit eens een boek van Aki Or toegestuurd, volledig gratis, gewoon omdat hij ook over geschiedenis geschreven had en (andere)alternatieven naar de toekomst toe bood. Uitwisseling en respect, vooruitgang, daar gaat het om. Bij de officiële ministers van buitenlandse zaken gaat het voor het grootste deel om stagnatie en beperking van de achteruitgang. Gewone mensen komen veel vlugger overeen en hebben vaak dezelfde gedrevenheid omdat ze geen maximumwinsten moeten verdedigen als ze bij mekaar komen. (meer info 'categorie reizen')

    Over,de Fransen,...Afrikanen, meer op hun gemak dan wij, later meer Octo 22/08/2009

    gastadvertentie voor vanavond 22/08/09 ter herinnering

    Doel, mijn stervend kind

    poëzie en filmavond rond het bedreigde polderdorp
    Gastheer:
    vzw Symbiose en kunstentaverne De Kleine Notelaar
    Type:
    Netwerk:
    Wereldwijd
    Datum:
    zaterdag 22 augustus 2009
    Tijdstip:
    20:00 - 23:00
    Locatie:
    De Kleine Notelaar
    Straat:
    Vlassenbroek 222
    Telefoonnummer:
    0494601961
    e-mail:

    Omschrijving

    - Poëzie en filmavond. Uw gastheer Frank De Vos, dorpsdichter van Doel, leidt de avond in.
    - Poëzie door verschillende dichters rond het thema ‘Vergankelijkheid’. Dit is meteen ook het thema voor de jaarlijkse gedichtendag met wedstrijd uitgeschreven door kunstenvereniging vzw Symbiose (info en reglement: www.bloggen.be/patricia52);
    - muzikale omlijsting door Bernard Bertoni (Frankrijk - viool) en Yoanna Mihai Roemenië - piano) beiden leerlingen master Conservatorium Brussel;

    - Inkom: 5 € - info: 0494/60 19 61 of 052/21 11 80