toekomstige ontwikkelingen democratie

  • De drie laatste taboes

    100_0884

    Eén ervan, is gelukkig een taboe, de slaapkamerzone; wie heeft daar nu 'affaires' bij.  Het tweede taboe, 'hoeveel je maandelijks verdient', voor de fiscus alvast geen taboe en voor ons, onderwerp van veel gedoe. Verdeel en heers, zo zijn we altijd sociaal bedeesd. Waar we het over gaan hebben, het derde taboe, de politieke onpartijdigheid.

    We zeggen niet op wie of welke partij we stemmen.   We hebben wel de mond vol van 'dit is niet goed' en 'dat deugd niet' en die is dit of dat, maar ten gronde leren begrijpen en alternatieven aandragen...dat is zo niks voor ons want we moeten wel weten welke ster welke schoonheidoperatie laten doen heeft...want onze man begint toch een beetje over onze borsten 'te vallen' of ons vrouw is die niet wat zot van acteur X en rijdt die nu niet met een Jaguar ?

    Politiek is na prostitutie de enige stiel waar je geen diploma moet voor hebben.  Als autodidact kan je er heel bedreven in worden als je het sociale echt tot zijn recht wil zien komen. Asociale ‘bekwame’ politiekers zijn er al genoeg. Het spel gebeurdt nog volgens de regels van hoe de Romeinen dat twee milleniums geleden zagen...ondanks de mogelijkheden van de moderne telematica en de moeilijkheden die een te groot aantal partijen met zich meebrengt.   In India heb je een 300-tal partijen, zou men de mensen daar niet beter op projecten laten stemmen (wonen, voeding, transport,...)en hen vooraf het te volgen programma bij referendum laten goedkeuren (afschaffing kasten, voldoende voedsel voor iedereen...) ?

    Skynet vraagt me dagelijks via een poll naar een aantal dingen, de Staat zal me nooit vragen of ik wil dat België uiteenvalt (gevaarlijk, zie Joegoslavië) of dat ik wel wil meebetalen voor de schade die een leger van een andere staat in Libanon of de Gazastrook aanricht...of dat de kiesdrempel verlaagd moet worden of niet. Misschien een idee om hierrond een politieke formatie op te starten.  Kandidaten met asociale baatzuchtige bedoelingen gelieve zich te onthouden.

    Nee, wij geven kritiek, maar houden ons op de vlakte, we laten niet in onze kaarten kijken.  Het is natuurlijk gezond om niet onnodig vijanden te maken, maar het zou wel eens kunnen dat we toch meer en meer gedwongen zullen zijn om openlijk op te komen voor standpunten die de wereld van ecologische en financiële rampscenario's kunnen behoeden.  Dan moeten we bij gebrek aan een futuristisch alternatief op korte of langere termijn wel opteren voor de één of andere kritische partij die niet aan de rechterzijde van het politieke centrum zal te vinden zijn en namen durven noemen.  Het wordt ons al van op school aangeleerd...zien wat je zegt en schrijft, want die leraar godsdienst en die leraar geschiedenis denkt zo en zo.

    Dan zoekt men werk, als dat bij de overheid is, zit die mens in de jury bij die hoek en die bij een ander.  In de privésector maak je je niet echt geliefd als je op die of die lijst gaat staan...en wat zullen de buren wel denken als je zus of zo... .  Wie weet is het voor het verkrijgen van een sociale woning of het gaan in een home ook al niet belangrijk voor welke kleur je sympathiseert. Totdaar deze lezing, je doet er maar iets mee, mocht je dat nuttig achten.  Voorstander van politieke programa's die je zelf kan bepalen.  Een voorbeeldje : de eerste van mijn talrijke links naar meestal alternatieve ideeën mensen en groepen.

    octo 21/04/09