sociale

  • Klaar voor oktober Facebookvrienden ?

    100_1732 (2)

     Toen een echt sociaal militant mij wees op de voordelen van Facebook, dacht ik, ach nee; heb niet veel zin om het virtuele 'hoe gaat het met je' en 'wat denk je' mee te doen. Gaandeweg echter, na mijn registratie, begonnen meer en meer vooral sociaal actieve mensen mijn blog te lezen en kreeg ik 'vriendenverzoeken' en verzocht ik al eens een zoek geraakte connectie om de club te versterken. Heel die interactie leidde tot boeiende uitwisselingen en tips enz... .

    Inmiddels enkele maanden later zit ik al met een 100-tal facebook-kenissen...waarvan ik er een beperkt aantal in levende lijven ken. Buiten facebook om had ik nog maar 1 verheugende ontmoeting met een voordien virtueel lezer.  De niet virtuele sfeer haalt het nog altijd op de anonimiteit, maar Facebook, nuttig gebruikt hoeft niet alleen een zoveelste computerspelletjesplaats te zijn, getuige het aantal verzoeken om lidmaatschap van groepen, uitnodigingen voor vergaderingen, acties allerhande en nieuwsverspreiding eigenlijk. Een mens moet over genoeg energie en selectief vermogen en tijd beschikken om het allemaal te volgen.

    Wat je niet mag doen is 'fan' van iemand worden, want dan dat geeft via een slechte Engels-Nederlands vertaling als resultaat dat je als 'aanhanger' van iemand omschreven staat...en dat is nu een beetje te veel van het goede als je te kritisch in het leven staat. Al bij al, als je er goed mee omspringt kom je bij een pak mensen met het sociale hart op de juiste plaats terrecht. Zou Big Brother ook op FaceBook zitten ? Zal hem even intikken.

    Een overzicht van recente uitnodigingen en dergelijke:

     http://www.facebook.com/home.php?#/inbox/?ref=mb

    http://filosofischverzet2.skynetblogs.be aanvulling op deze blog met  vandaag en gisteren de geschiedenis van China en de link van de dag, van de maand, enfin één waar hard aan gewerkt is, 'het zinkend schip'

  • De ziel van het sociale

    100_1627

    filoview : voor de toevallige passant staat altijd een pen en papier of een hoekje met krijt en een bord klaar om temidden van de ziel van de natuur en andere materie ook over de ziel van het persoonlijke te schrijven

    De ziel van het sociale

    Titel had ook kunnen zijn ‘ de ziel van het socialisme’, maar dat is al een zo vaak verkracht woord dat de trauma’s de dag van vandaag nog voor veel verdeeldheid zorgen. Nochtans in het licht van de voorbije, huidige en toekomstige wereldproblemen heeft het de meer objectieve benadering van samenlevingen die het wil neerzetten nog bestaansredenen te over.  De asociale aspecten van de absolute vrije markteconomie neutraliseren kan je alleen maar als je een samenlevingsstructuur ontwerpt die de rol van een neutrale overheid opwaardeert. Alleen sociaal overleg binnen de krijtlijnen van een zielloze graaicultuur, die de gezamenlijke ontwikkeling van de wereld in de weg staat, resulteert in steeds grotere groepen die uit de boot vallen. Traditionele groen en sociaal-democraten durven het grootkapitaal geen regels opleggen, de linkerzijde daarvan surft mee op de golven van het traditionele sociaal overleg of volksopstanden, zonder met alternatieve directieven durven te komen, behalve dan wanneer ze eigen groepspraktijken geneeskunde opzetten of nationalisaties van bepaalde sectoren eisen en andere initiatieven meer.  Ik weet het, de basis moet er rijp voor zijn en uit het stembusgedrag van na de eerste verkiezingen na de periode van 2008, die een grotere stroomversnelling in de geschiedenis had kunnen zijn, gebeurt dit maar in een beperkt aantal landen zoals Duitsland en voorlopig in mindere mate in Frankrijk en GB en andere. Is het wachten op een volgende meltdown van de banken of zijn de staatskassen in een volgende ronde van de neerwaartse spiraal van het neoliberalisme aan de beurt voordat men tot het besluit zal moeten komen dat men verplicht zal zijn om geld gewoon op een administratieve manier en niet op een speculatieve manier gaan te gebruiken ? Zelfs de politieke partijen links van het centrum en het centrum en gematigd rechts zullen op een dag misschien geen andere keuze meer hebben, willen ze vermijden dat de reactie op de door de uitspattingen veroorzaakte chaos hen in de politieke afgrond meesleurt.

    Het valt niet mee om in ’t Westen voor de werkmens op te komen, want zijn collectief bewustzijn wordt door persoonlijke en –werkomstandigheden en het grootste deel van de media, zo vernauwd gehouden dat de emotionele navelstaarderij en de opgefokte consumptiedrang die er een gevolg van zijn, bij te velen alles wat met kritische zin en innerlijke en sociale verdieping te maken heeft, in de weg staat. Zelfs de uitdrukking ‘voor de werkmens opkomen’ komt bij velen als oubollig over, zelfs in een periode dat men de pensioenleeftijd wil optrekken om maar een voorbeeld te noemen. De overheersing van de marktheerschappij als ideologie, heeft grote groepen in de samenleving tegen mekaar opgezet door de trouwste volgelingen ervan rijkelijk te belonen en de overigen in allerlei rare statuten van mekaar gescheiden te houden, zodat er op de duur weinig ruimte voor klassenbewustzijn overblijft. Hoe welvarend en welzijnd zijn wij, hoe verburgerlijkt, hoe anoniem ?   Je bent werkloos en je hebt tijd om je af te vragen waarom…doe er dan iets mee en zoek informatie.  Je werkt al hard en het moet alle maanden harder. Je hoeft het niet te pikken, zelfs al kom je tot collectief verzet dat met meer geld maar niet met meer tijd wordt beloond. Je relaties zijn ook al niet gebaat met dergelijke omstandigheden.           octo

  • Brief aan een aspirant-politicus

    100_1042

    Brief aan een aspirant-politicus

    Bedankt voor je laatste mail. Het deed er mij aan denken dat je in het leven eigenlijk niet te lang moet treuren over wat je achter de rug hebt, het doel van de reis is daar te komen waar je voor staat waarschijnlijk...dat kan nu eenmaal niet zonder tussenstappen, nivo's van bewustwording. Aan de beste theorieën gaat enorm veel praktijk vooraf, geen enkel hervormer wordt als hervormer geboren. Het heeft dan ook geen zin om, zoals je terrecht aanhaald, te vitten op passieve massa's of op onwetendheid en egoïsme en allerhande. Ik begrijp trouwens niet dat je door dat te doen gemotiveerd kan blijven, bij mij komt motivatie voort uit mijn besef dat de weg naar bewustwording hele rare paden volgen kan en de mens door omstandigheden wel meer en meer gedwongen zal zijn om meer echt sociale wegen in te slaan.

    Waarom zou partijpolitiek niets voor jou zijn ? Je eigen mening is reeds een soort partijpolitiek...en je zou er geschikter voor zijn dan ik, want jij hebt veel meer vertrouwen in de goodwill van de vrije marktekonomie dan ik. Sinds 1968 hebben velen het gangbare economische model ter diskussie gesteld...ik was er al bij van voor de NEEN tegen de straaljagers van Vandenboeynants indentijd...wat ik toen al tegen mijn vrienden zei, was dat bij alles wat we deden het NEE aan dit en TEGEN dat was...niet verkeerd natuurlijk, maar onvoldoende. Vroeger reisden de goedbedoelende globalisten van nu de grootkapitaal-evenementen achterna,...nu hebben ze toch al hun eigen evenementen...en de discussie over wat dan wel te doen is toch al begonnen.

    Veertig jaar na 1968 heeft een stuk vd wereld het materiëel beter, maar eigenlijk is er globaal genomen veel meer armoede dan toen...en conflikthaarden à volonté. Scharnierpunt in deze situatie is het neo-liberalisme en zijn plannen om de sociale verworvenheden af te bouwen en de maatschappij te laten draaien volgens imperialistische drijfveren...wij, gewone mensen die van inkomens leven zijn de deur en funktioneren volgens die scharnieren...maar de deur draait meer en meer zot...te vaak moet de deur open en dicht voor te flexibel, soms zinloos werk, voor overconsumptisme, liberale burokratie of staatsburokratie. Het meest zinnige werk, produceren in functie van de meest schrijnende behoeften van mensen...daar is geen 'markt' voor...en dan maar klagen over 'crisis' en afvloeiingen en goedkoper produceren.

    De deur zal blijven draaien tot die tegenstellingen de werknemers en KMO's tot verzet tegen het financieringskapitaal dwingen. Dan zijn er twee mogelijheden, die misschien een dag aanvullend kunnen werken (dat in feite al doen) : Ofwel storten de scharnieren van het imperialisme door de staatsschuldenbergen of faillissementen of neptoestanden op de Beurs in, en komen ze los in de muur waartegen we nu nog aanlopen te zitten; ofwel worden meer en meer mensen zich bewust van het feit dat een maatschappij waarin het speculatieve aspekt vd marktekonomie alles regelt hun levens verstresst en hun menselijke mogelijkheden beperkt. Pas als het geloof in het systeem wankelt, komen er kansen voor de tegenbeweging...maar welke kan onze bijdrage zijn om dat geloof te doen wankelen ?

    Tegen dat dit gebeurd met een Oostblokfaktor zoals we sinds 1989 zagen, zou er een kader van mensen moeten gevormd zijn die het ongenoegen dan struktureel vorm geven kan. Dit proces is al aan de gang, met name wat, onder een grote noemer geplaatst, de 'linkse beweging' betreft. Alle vinden ze zichzelf minder en minder de beste en de enige heilanders...wat hun ontbreekt is een strategie voor het in praktijk brengen van sommige, van hun kortetermijnpunten, die het kapitalisme eigenlijk alleen een menswaardig gezicht willen geven (als dat naar de toekomst toe nog mogelijk zou zijn) .

    Vaclav Havel en de Tsjecho-dissidenten en andere Oostblokhervormers, droomden ooit van vrije verkiezingen, vrij ondernemerschap...maar de zogezegde socialisten van vroeger en hervormers van nu, wisselen mekaar na verkiezingen gewoon af in het opleggen van een politiek die de door speculanten geleide banken opleggen. Hun regeerders zitten in de gemoderniseerde lift van nu...omdat de mensen materieële verbetering willen zien van wie dan ook, reageren ze gewoon tegen AL wie daar niet in slaagt. Niet de werkenden en de mensen die een KMO willen opstarten hebben het daar nu voor het zeggen maar het grootkapitaal met z'n neoliberalisme en z'n economische staatsinstellingen die het belang van de speculanten dienen. Zo werkt idealisme dat niet met het materialisme verbonden is.

    Als je het hebt over hoe mensen zo verwrongen en wreed kunnen zijn dat totalitaire regimes aan de macht kunnen komen, kan je meer leren van linkse denkers, dan van een Ghandi met goede bedoelingen. Een moderne Ghandi zou de dag van vandaag oproepen van zo sober mogelijk te leven en zo weinig mogelijk te kopen zodat het speculatiesysteem nog rapper op z'n kont terrechtkomt. De pech voor Ghandi was dat hij alleen een idealist was...zonder veel materiële roots. Je moet leren aanvoelen waar de tijd zich voor leent en waar er geen tijd meer voor is...dat is de moeilijkheid. Je moet weten welke stenen je in de rivier moet verleggen om het water een andere kant laten op te gaan...zoals Bram Vermeulen zaliger het zingt. Ook de Groenen weten hoe moeilijk regeringsdeelname met oude systeemknarren zijn kan.

    Een ideologie is pas onschadelijk als ze gebaseerd is op het standpunt van 'hoe kunnen we in de meest ecologische omstandigheden een voor eenieder menswaardig bestaan helpen opbouwen, zonder dat dit proces in uiterste omstandigheden tot fascistische onderdrukking leidt'...hoe meer ik daar over nadenk, hoe meer ik het imperialisme een in wezen decadent en uitgediend systeem vindt, een soort kinderziekte van de mensheid...een proces dat de wereld brutaal aaneensmeedde en ten koste van veel bloed en tranen de wereld dan eens ontwikkelde, dan weer vernietigde, en nu weer tegelijk naar de ondergang lijkt te leiden...omdat het zijn eigen decadentie niet kan stoppen. Zo een systeem zouden wij nu moeten gaan redden onder het mom van 'concurrentiepositie' en de 'er is geen geld meer voor de sociale zekerheid'-horrormop ? Nog met minder sneller werken zodat we nog rapper, gezamenlijk bekeken, de dieperik ingaan...hallo!

    Weet je wanneer de ondernemerswereld gevoelig zal zijn voor de veranderingen die jij hen voorstelt ? Als je hen zwart op wit kunt bewijzen dat door wereldwijd meer rechtvaardige inkomens aan de mensen te geven, ze(de ondernemers ) zelf meer zullen kunnen verdienen. Eerst als ge dat kunt zult ge hun lobbymachine (hun vorm van solidariteit) nog in gang kunnen krijgen.

    Gij liever dan ik, maar ik denk dat gij daar beter in bent...ik zie mij nog niet al te diplomatisch omgaan met mensen die deel uit maken van een graaicultuur en de ene cumul na de andere binnendoen en dan nog op TV over oplossingen komen debateren.

    Ik ga het hier voorlopig even bij laten. Het lezen, zowel als het schrijven was een zware dobber, maar een waar genoegen.

    Tot mails.