ontstaan

  • Begin der tijden heeft nooit bestaan.

    zijn of niet zijn, maar wat is zijn ?

     

    Het begin der tijden heeft nooit bestaan.

    We geven en nemen en laten onze sporen na.

    Omstandigheden verschilden, we evolueerden...naar meer bewuste energie.

    Ook als op een dag blijkt dat ons 'zijn' er niet meer is...en ons als hopelijk verrijkte straling verliet.

    Terug naar de roots van biologsch leven, de straling.

    Er zijn een aantal mogelijkheden als men over de essentie van het leven wil communiceren.

    Ik kan jullie docu's over de schoonheid van het universum doorspelen.

    Of foto's, muziek...of jullie aanmoedigen om jullie artistieke talenten te benutten, te studeren...

    Ik kan alles vertalen, jullie naar m'n blogs en hun linken en die van anderen doorverwijzen.

    Ik zou kunnen verhalen vertellen over de rol die we in het leven van anderen spelen.

    Ik zou je kunnen uitnodigen om er over komen te praten of te mailen.

    Ik zou video's kunnen posten met ingesproken inhoud.

    De inspanning om het leven te begrijpen vertrekt echter voornamelijk van je eigen leven.

    Tijdens onze levens evolueren we, gelijklopend aan onze graden van bewustzijn, kennis,ontmoetingen.

    Eenieder moet zijn eigen ervaringen doorleven,interpreteren, er mee omgaan, ze delen met anderen.

    Leren over wat het leven is.

    Leven is niet zomaar iets dat per ongeluk gebeurde.

    Het is iets helemaal spiritueels dat zich na een bigbang via straling in materie vertaalde.

    Waarom was er een bigbang, waarschijnlijk in een reeks van bigbangs ?

    Omdat iets dat dreigt kleiner of gelijk aan nul te worden de tendens tot ontploffen vertoont.

    Symbolisch betekent dit dat iets zonder vorm niet kan bestaan.

    Als iets zonder inhoud,vorm dreigt te vallen, betekenisloos wordt, gaat het in een andere energie over.

    Wegens de druk om te evolueren is levensduurte van energie in een bepaalde vorm beperkt.

    Of het nu om materie of biowereld of relaties gaat , basiswet van het bestaan is 'het zin hebben'.

    De weg van straling tot atoom, molecule en cel, organisme en onszelf; of van stam tot de samenlevingen van nu alles zit voortdurend in evolutie.

    In iedere episode zijn er wetten van aantrekkingskracht die een rol spelen in evolutie van bewustzijn op iedere schaal.

    Alles heeft een kern in de micro-en makrowereld.

    Sterrenstelsels, atomen en alle atomen die ons innerlijke vormen.

    Een atoom heeft een protonpositie(+)en een neutronstand(+--),de omgevende electronen zijn - geladen.

    Symbolisch betekent dit dat een atoom of een persoon kan reageren op de omgeving, atomen met ladingen, wij met woorden, mimiek...allemaal vormen van complex samengestelde energie.

    Er kan soms ook gekozen worden voor een houding van onverschillig evenwicht, niet reageren.(neutronpositie)

    De filosofische vraag is, in hoeverre er keuzevrijheid is en hoe groot de rol van 'determinatie' of vrijheid is.

    Wat we ook doen, bijna altijd is het onlosmakelijk verbonden wet wat en wie er aan ons voorafging en hoe we daar zelf als niet geheel nieuwe mix aan karaktereigenschappen op reageerden.

    Alles kan altijd logisch-wetenschappelijk verklaard worden...zin en symboliek ervan blijven niet minder boeiend.

    Als we de wetenschap op die manier interpreteren krijgt alle gebeuren een zin en een doel.

    Leven werd als het ware reeds in het verleden voorbereid met meer en meer bewustzijn als doel.

    We hebben een keuze, ons intereseren voor wat vorsers, filosofen,schrijfers te vertellen hebben of niet.

    We kunnen de hele dag computergames spelen of ons bezig houden met wat er in de samenleving gaande is.

    We kunnen proberen peilen naar hoe het gesteld is met de zielen van diegenen die we meer of minder kennen.

    Waar we op lange termijn van gemakkelijk tot moeilijker, niet kunnen aan ontsnappen, zijn de onwaarheden die men ons vertelde of hetgeen we ons zelf wijsmaakten.

    to be or not to be, but what is 'to be' ?

     

     

    to be or not to be, but what is ' to be '?

    The beginning of time never existed.

    We give and take and leave our traces.

    Circumstances were always different, 'evolution' you know,... 'being' was, is, will always be one.

    Even when on a sudden day it looks like 'being' isn't there anymore.

    Maybe it left us, hopefully, as enriched radiation. Back to the roots of biological life.

    There are a number of ways to express oneself if one wants to communicate about the essence of life.

    I could pass you films about the beauty of the universe.

    I could show you pictures, send you some music, encourage you to use your artistic skills, your talents, study... .

    I could translate some texts I wrote so far, guide you to my main blogs and their links and those of others.

    I could tell you stories the roles in life we play for others.

    I could invite you to come and talk about it or to react by email.

    I could post videos with spoken explanation, but the effort to understand starts in your own environment.

    It would lead us to far, in time, as one grows older and one learns to deal with emotions, one gets wiser... .

    In our own lifetime we evolve, based on our levels of consciousness and knowledge and people we meet.

    Everyone has their own experiences in life to undestand and deal with, learn and share with others.

    Life is not just something that happened by coincidence.

    It is something completely spiritual that translated itself in to matter starting from the radiation after a big bang.

    Why was there a big bang, probably in a cycle of big bangs ?

    Because something that tends to become smaller or equal than zero tends to explode

    Symbolically (spiritually) this means that something without a form cannot exist.

    When something tends to become meaningless, it disappears in to another form of energy.

    Because of the growing pressure to evolve, it's lifetime is limited.

    Whether a social or an individual relationship, that basic law of 'making sense' controls all evolution.

    The road from radiation to atom, molecule, cell, organisms...to us or from tribe to modern society...breads evolution.

    In each episode there are laws of attraction that play their part in the game of growing consciousness.

    Everything has a core in the micro and macro world. Galaxies, milky ways, stars, atoms...our own inner.

    An atom has a proton (+) and neutron position (+-), the surrounding electrons are -

    Symbolically this means that an atom or even a person can react or not, atoms with energy, we in words, mimicry...

    or one can take an observing attitude...opting for a kind of indifferent balance.

    Whatever we do always depends of what came in to existence before us.

    Philosophically the question is : in how far are we free to choose and in how far are we determined by what and who ?

    It might be a question over the border of those who lived and those who live.

    One can understand something logically-scientifically or (and) symbolically.

    If one considers science in this way, it not only tells us a scientific story, but one with a purpose.

    Every life once lived, was prepared to become in to being aware of more and more.

    We have a choice, taking an interest in what philosophers, writers...scientists said and say or not.

    We can decide to play computer games all day and taking no interest in what is going on in society.

    We can chose to live without taking a real interest in the souls of the ones we love or happen to know.

    What we cannot escape from is the untruth we believe in, because we were told so or because we made our selves believe in.

     

     

     

    oc 28/05/2010 vrijdag

  • Hier staan we dan.(filosofisch kabaret)

    bron you tube : native american spiritual music part 2

    hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)

    Goeiendag. Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen. Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben. Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

    Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben. We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water. Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht...ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste...dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn. In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

    Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen. Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus. Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft. Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

    Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen. In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is. Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

    Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

    opeens wisten een deel van ons het wel zeker. WE BOUWEN EEN CEL.

    In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

    Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem. We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

    Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in. Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit geboren. We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten. Hoe we daar achter kwamen ? Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit. Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

    Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

    Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

    Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven. Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'. Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak".

     

    Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen. Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen. We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren...van dino's tot mieren. Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

    Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'. Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond. Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen.

     

    En zo ging de geschiedenis maar voort. Op den duur zaten de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen. Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken. Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken. De 'boer' was geboren. Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur. Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden. Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar. Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

    Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig. Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !

    Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker ! Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

    Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd. Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren. Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

    Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd : wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

     Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen. Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

    waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen. Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

    Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

    Zal ik even de atoomkern zijn. Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken...een rechtvaardiger wereld ? Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

    Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs. Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

    Ook op ons werk, houden we ons gedeist. Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt.

    Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen en verarming laten meetrekken. We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 67 blijven werken en al die zever meer. Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden. De politiek is dringend aan herstrukturering nodig.

    Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen. We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, 'moeten we er iets aan doen ook', that's the question ...en wat ?

    Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd. De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers. Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks nemen. Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

    Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt. 

     Laatst zat ik op de stoep van m'n venster naast m'n kat. "Kat", zei ik, "je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurt op deze aarde. Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen". In 't dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. "Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit"

    Daarom, op tijd eens terugdenken aan de wonderlijke manieren waarop we tot stand kwamen.

    De aarde was er dus.

    De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven. Water lostte mineralen uit de gesteenten op...de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren. Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven...op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als 'vulkanen', 'elektrische ontladingen', 'straling'...en dat alles werd in de oersoep gekapt. Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten...en al wat goed is. Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond. Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen. De vragen zijn niet voor na de voorstelling...jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

    Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot. Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten. De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven. We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven. Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen. Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan...ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen. Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was...en daar zijn we nog niet vanaf. Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen. Hoera en eureka voor het werk van boeren, arbeiders,...filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken. Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen...maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen. 

    octo