olieramp

  • De zee wierp ons het land op.

    IMGA0114.JPG

    Een plas aan zee, garnalen wachtend op nieuwe vloed.

    Toen het leven van vissen voeten kreeg...

    was dat misschien uit noodzaak...

    sterven in een plas, is maar niks als zeebewoner.

    We leerden wellicht aldus kruipen of verdrogen.

    Veroverden het land met de intuitie in de natuur.

    Veranderden van gedaanten,

    wij, de verre verwanten van de straling en dan 't atoom.

    Nog steeds houdt die straling ons mee in 't leven.

    We hadden nooit als cellen kunnen overleven, indien we niet hadden leren delen en organiseren, produceren later

    Een ander oerinstinct, de wet van de sterkste.

    Bleek steeds nefaster op sociaal, op politiek gebied.

    De mensheid kan overleven op basis van menselijkheid.

    Op deze blog al overvloedig beschreven.

    In 't leven alledaags ook te beoefenen.

    Ook bij dit hete weer op de tram.

    Stap niet over iemand die lijkt te slapen heen.

    Trek zijn oogleden open, staren ze, stop de tram.

    Kijk of hij geen medisch kaartje bijheeft...

    de ambulanciers zijn er mee geholpen, zo niet,

    ze herkennen direct de symptomen van drugsgebruik.

    Wie was de man die men hopelijk kunnen redden heeft.

    Eenieder heeft zijn eigen verhaal...

    we spelen er allemaal ons stuk of stukje in.

    Een film over de patient zit er niet in...er moeten immers aan de band geweldfilms worden gemaakt.

    Wie is  hij...niet alleen één van de 21% werklozen in Brussel misschien, maar  ook wie als mens ?

    Belangrijker nieuws dan het nieuws van de beurs.

    Wat kan ons echt wakker maken...moet eerst het gas onder de golf van Mexico ontploffen via de olieramp ?

    Gaan we dan een aantal superhebzuchtigen vervangen door die miljarden kleine stukjes onbaatzuchtigheid in ons ?

    Er is nog tijd voor andere wegen, maar het tikken ervan lijkt soms zo ondraagelijk zwaar. 

    octo 10/7/2010