linkervleugel

  • Steeds weerkerende politieke evoluties

    100_1319

     filoview : Artikel geschreven een dag na de Canvas-documentaire over het lot van kinderen tijdens de tweede wereldoorlog, niet alleen in Duitsland, maar in veel betrokken landen, met getuigenissen van mensen die toen kind waren. Aansluitend misschien ook eens terugdenken aan een te jong gestorven auteur die in zijn werk opriep NEE tegen oorlog te zeggen : Wolfgang Borghert (1921-1947)via http://hetzinkendschip.web-log.nl/ 

    Vaak is het met de geschiedenis van bevolkingslagen zo dat iets qua levensomstandigheden onhoudbaar werd, voordat er verzet tegenover ontstond. De slaven, de pachters, de boeren, de ambachtslui, de arbeiders, de legers, de kantoormensen, zelfs de eerste kapitalisten de burgerij-elite die het destijds tegen de invloed van de adel opnam...altijd kwamen ze in opstand en vaak werden ze aanvankelijk afgeslacht, voordat ze begrepen wat er fout was aan hun taktieken. Eens de lessen geleerd, probeerden ze het anders en dat lukte al wel eens met de nodige vooruitgang voor gevolg.

    Dé meest kenmerkende factor in die evoluties en revoluties, was, dat van zodra de rebelerenden mee deel van de macht gingen uitmaken, hun rangen aangroeiden en een deel van diegenen die voortaan meer dan het gemiddelde deel van de koek kregen, zich gewoon meer en meer ging vereenzelvigen met de oorspronkelijke levensstijl van de aanvankelijke tegenstanders.

    Mooi voorbeeld hiervan is de Duitse sociaaldemocratie van voor 1914. Van zodra ze de macht deelden, en dikbetaalde mandaten kregen, zongen ze de politieke refreinen van allerlei soorten conservatieven mee. Het werd zo erg dat er bij een stemming over de keizerlijke oorlog van 1914 slechts 14 van de 96 parlementsleden van de SPD tegen de oorlogskredieten stemden...waaronder Roza Luxemburg en Karl Liebknecht, een paar bekender namen van wat later de derde internationale zou worden. U kent ze misschien niet, want waarschijnlijk zitten ze niet in de leerstof van het lesuur geschiedenis, althans in mijn tijd niet.

    De huidige linkse mensen die zich links van de blauwroze sociaaldemocratie situeren, vertegenwoordigen een hoge mate aan bewustzijn van een klein deel van de bevolking dat meer dan gemiddeld kritisch is voor het wereldgebeuren de dag van vandaag. Alleen in België vertegenwoordigen ze electoraal gezien niet de 10,15 en 20% die ze elders in Europa halen...niet alleen omdat ze doodgezwegen worden. Onder druk van omstandigheden, zoals de recente crisis noteerden we in de Vlaamse sociaaldemocratie wel het feit dat de linkervleugel met 34% van de stemmen wel bijna de voorzitter van de Spa leverde een jaartje terug. Voor elke soort van organisatie geldt dat hoe meer leden ze krijgen en hoe meer beheersmandaten...des te groter de invloed van het individuele streven 'om sociaal hoger op' te raken, zal zijn. Afgevaardigden en bestuursfuncties niet meer dan een gemiddeld loon geven, zou hier een afdoend antwoord moeten op zijn, om carrièrisme en uitwassen à la Dehaene bijvoorbeeld tegen te gaan. Alle traditionele partijen die aan de macht deelnamen zijn in hetzelfde bedje ziek en de rechtse partijen die staan te springen om als nieuwelingen aan de macht deel te nemen, bestaan uit de grootst mogelijk denkbare aspirant-zakenvullers.

    Het lijken allemaal onbelangrijke zaken, maar ze kunnen in bepaalde escalerende economische en politieke situaties, zoals in 1914 bijvoorbeeld waanzinnig barbaarse gevolgen hebben...en doen ze dat nu niet nog in bepaalde delen van de wereld ? 'Nooit meer oorlog', de leuze na iedere afslachting, niet alleen een gevolg van objectieve economische en politieke factoren en de organisatorische omkadering van de oppositie, maar ook van de immer tegenwoordige verschijnsvormen van allerhande soorten hebzucht die het algemeen belang overschaduwen door uiteindelijk te colaboreren met de gewone gang van machtszaken, the business as usewell.

    Zie ook 'gids bij het militeren' onder

    http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

    octo 07/10/09

    maar...er zijn belangrijker dingen in de wereld dan die vervelende politieke knopen; fundamenteel menselijker, diepzinniger dingen die ook geen mens kan ontlopen :

    daarom deze :

    cultuurkenners-tip

    nieuw gedicht  Wim : 'zinkend schip'

    op zijn jongste blog :

    http://wimtattoo.blogspot.com/

    100_1738

    één van zijn vorige bundels