leven

  • Het leven,een eindeloze test(theatermonoloog)

    P1080079

    het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog )

                Ik ben een zwaluw en dans jullie luchtruim vol vreugde.  Ik ZWAai voortdurend, al LUwend op en neer...al sinds we vliegen kunnen.  We voorkomen voor een stuk dat jullie oogsten door insekten kaalgevreten worden.  We hebben een podium in de lucht waarin we ons en jullie verblijden kunnen telkens jullie zo wanhopig of zo stil worden dat jullie blik ten hemel gaat. Bedankt omdat we bij jullie te gast mogen zijn, op jullie boerderijen en aan alles wat jullie maakten om jullie gebouwen droog te houden.

    Toegegeven, daar kennen wij ook wat van.  Jullie elektriciteitsdraden zijn ook niet mis om wat op te rusten.  Al duizenden jaren hebben we jullie gevolgd in jullie zoektocht naar het waarom van alles...in al waarin jullie geloofden.

                Een voortdurend zoeken naar mogelijkheden...eindeloze testen.  Wij komen beiden van dezelfde bronnen...een oerenergie die zocht zich uit te drukken...een oerenergie, verscholen in het eindige kleine temidden het oneindige grote.  Vorming van sterrenstelsels en planeten.  Vorming van cellen.  Versmelten van cellen met gedeeltelijk andere inhoud.  Scheppen van organismen, daarna planten en organen en alle door de natuur bezielde wandelende en vliegende wezens.  Daarna de mens, de stammen, de koninkrijken, de republieken en ooit één wereld zonder grenzen.

    Eerst moet het bewustzijn van de mens zich van de geldspekulatie en de negatieve emoties ontdoen.  Groeien naar een nieuwe multipolitieke-multikulturele organisatievorm toe.  Een hierarchie die minder op het misbruik van bezit gebaseerd is, dringt zich op. 

    Het verval van dat geldspekulatiesysteem zal de nodige stimulansen aan de bewustzijnsverhoging geven.  Intussen blijven jullie voor een flink stuk ingedommeld, gevangenen van levensgewoonten, gebonden aan de strijd om het ekonomische overleven van het oude systeem en het emotioneel onrijp reageren.  Jullie worden tegengehouden om zowel sociaal als persoonlijk te groeien. 

    Jullie moeten allerlei filosofische inzichten doorgeven zowel als rijp worden om de verwarring die de geslachtsdrift voor jullie met zich meebrengt op te lossen.  

    Ook jullie lichamelijke sterfelijkheid mogen jullie niet langer meer als iets onbegrijpelijks en angstaanjagends ervaren.  Met theorie alleen begrijpen jullie dit alles niet, jullie moeten alles ervaren, de ene wat meer dan de andere...zodat jullie er achteraf op terugkijken kunnen...en begrijpen wat echte vrijheid is.

                Ik zal jullie geschiedenis totnogtoe proberen samen vatten.

    Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

    We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

    Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

    Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

    Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is. 

    Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

    Het kwade ook.  Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.

    De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

    Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

    Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

    Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen. 

    Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

    Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.

    Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

    Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

    Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

    De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

    Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

    Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'.

    De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole.

    Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

    Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

    Wij allen zouden veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn.

    Een zin die het leven en de dood overschrijdt.

    We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.

     Wij zwaluwen hebben jullie zoeken niet zo nodig.  Wij zijn al allemaal wie we bedoeld waren uiteindelijk te worden.  Jullie nog niet allemaal.  Laat ons hopen.

    Wij hebben onze testen achter de rug en voelen zuiver intuïtief aan wat we dag na dag doen, namelijk, genieten van dat stuk van die uiting van de oorspronkelijke energie die wij geworden zijn.  Verstandelijk zijn we ook nog wel bezig met bouwen en insekten pakken...maar dat is bijkomstig.  In veel gevallen is jullie werken hoofdzaak geworden, niet het beleven van wie jullie zijn en welke jullie rol is.

                Jullie dromen stromen niet meer, jullie zijn vast komen zitten, onderdrukt en daarom slapen sommigen van jullie eigenlijk als ze wakker zijn...ze leven een toevallig door omstandigheden bepaalt leven waar ze in sommige omstandigheden wel degelijk uit moeten.  Dat soms lang blijven vastzitten is de noodzakelijke weg om los te komen uit een bepaalde situatie.  Leer jullie dromen lief te hebben en te respekteren...ze zijn de poort naar een hemel waarin voor sommigen alles duidelijk wordt.

                Jullie zouden beter in zinnig werk investeren en alternatieve afspraken maken. 

    Als iemand van werk wil veranderen zou hij dat gewoon aan iemand anders  kunnen doorgeven en zelf met iemand anders wissellen...hetzelfde principe zou je voor woningen kunnen gebruiken.  Jullie denken nog altijd in termen van biologische overleving...in jullie ekonomisch stelsel is dit duidelijk terug te vinden.

     "Is er een stof die de hele  evolutie niet heeft nodig gehad om tot een met jullie menselijk bewustzijn vergelijkbaar besef te komen" ?  Bestaan 'goedheid', 'moed', 'rechtvaardigheid', 'waarheid','vrijheid','gelijkheid'...al voordat jullie bestaan ?

    Sommigen filosofen dachten van wel, anderen van niet...en dat al sinds 600jaar voor Christus en langer terug.  Jullie zijn niet toevallig in de wereld terechtgekomen...jullie hebben er om gevraagd door wie en door wat er aan jullie voorafging.  Jullie zijn wie en wat er aan jullie is voorafgegaan.  Als jullie dit niet kunnen aanvoelen, kunnen jullie dit nog niet 'begrijpen'.  We zullen het even proberen duidelijker te maken.

                Jullie moeten ophouden van jullie een aantal zinloze vragen te blijven stellen.

    'Kan iets dat geen objekt is wel bestaan' of 'kunnen we wel iets te weten komen', zijn zo'n zinloze vragen.  Jullie hebben geleidelijk aan geleerd dat jullie gedachten niet altijd die van autoriteiten of godsdiensten moeten volgen...godsdiensten zijn trouwens ook een vorm van filosofie, net zoals het 'geloof' in iets een soort filosofie is.

    In hoeverre komt hetgeen waar jullie van overtuigd zijn eigenlijk overeen met de werkelijkheid ?  Wat had het voor zin dat jullie geloofden dat de zon rond de aarde draaide ?  Wij waren natuurlijk als zwaluwen beter geplaatst om het tegenovergestelde aan te voelen.  Toen we nog een beetje zoals de nazaten van de dino's haast met de aarde vergroeid waren en nog niet konden vliegen...dachten we ook dat we het centrum van het heelal waren...onze evolutie bracht ons gelukkig in een richting die ons meer bescheidenheid bijbracht.  

                Jullie aanbaden de natuurelementen, wat wij op onze manier ook doen en jullie bedachten allerhande toffe en beestachtige rituelen om jullie angsten en vreugde te uiten.   Jullie werden gedomineerd door de hierarchie die de natuur jullie oplegde...om een suksesvolle jacht te hebben of een goede oogst, was de hulp van god de zon en godin de regen enz...nodig.  Dat siert jullie.  Vanaf het moment dat jullie meer produceerden dan jullie konden opeten of gebruiken, gingen jullie produkten en diensten ruilen.  Nog later wisselden jullie het bezit van metalen of papieren geld uit om aan goederen of diensten te geraken.  Voor jullie het goed en wel beseften was jullie leven afhankelijk van hen die zich in dit door jullie uitgevonden 'geldspel' het meest bedreven toonden.  Zo'n mensen werden na de zon en de maan en de elementen en na de biologisch sterksten uit de groep en na de tovenaars en genezers de nieuwe leiders.  Voortaan waren jullie verplicht voor hen te werken.  Eerst als slaaf, dan als pachter en dan als arbeider of bediende.  Met wat geluk konden sommigen onder jullie ook boer worden of iets zelfstandigs gaan doen...wat soms nog erg genoeg was.  Ook jullie evolueerden en groepeerden jullie lotgenoten...toch hebben de Spekulatisten onder jullie de boel nog altijd flink in handen.

                Jullie kennis en kunnen vermeerderde in de loop van jullie geschiedenis, weliswaar met perioden van vooruitgang en achteruitgang.  Jullie begrip van het wezenlijke van het leven bleef echter voor een minderheid vatbaar.  De biologie speelde jullie soms parten, vaak was 'als ik of wij maar eten op de plank hebben' belangrijker dan het welzijn van de groep...en moest het wezen dat 'solidariteit' noemt wachten op betere momenten en andere gebeurtenissen om nog iets aan z'n ontwikkeling kunnen te doen.   De filosofie van het overleven was voorlopig heer en meester. 

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be vervolg

    octo

  • In afwachting van de volgende rouw

    100_1481

    In afwachting van de volgende rouw

    Een oud vrouwtje op weg naar fysiek verdwijnen, omwille van de beperkte houdbaarheid van het menselijk gestel. We maakten, maken haar dagelijkse uitbollen de laatste jaren na de dood van haar man mee, ieder van de kinderen en kleinkinderen om beurt. Ook deel van de essentie van het leven.  In alle eenvoud verwoord, op het juiste moment tegen een kleinkind nog kunnen zeggen  bij het zondaagse bezoek ‘ik heb deze week hele goede dingen over je gehoord’…kan iemand een heel leven lang nog goeddoen. Het kan nog, ook met soms ondragelijke pijn in de voet, pijn die zwellen doet.

    Oh, ik zou kunnen schimpen op het onnozele deel van de onvolwassen mensheid hier en daar en haar vragen waarom ze de wijsheid en de kennis, het vermanen en gedogen niet liefheeft.  ‘Filosofie’, liefde voor de wijsheid. Ik zou kunnen schrijven over mensen die gaan stemmen voor mannen die vrouwen, die geen sex willen hebben, met honger willen bestraffen en over maniakken die onder het mom van de godsdienst, kiezers willen gaan afstraffen, beide in  Afghanistan, maar ook daarbuiten.  We zouden het kunnen hebben over het oude Palestina en ook daarbuiten, waar men de duizenden jaar oude woorden van enkele passages van enkele schrijvers in de praktijk verwerpt en kiest voor sexistische, rascistische en godsdienstige verdeeldheid. Ik zou het kunnen hebben over waarom Columbië nog troepen van een buitenlandse mogendheid stationeren wil.  Ik zou kunnen tips geven over hoe men de dag van vandaag tot rust komen kan en zijn spirituele kwaliteit van leven verbeteren kan.  Ik zou naar één van onze ministers van volksgezondheid kunnen bellen om te vragen of die antibiotica, waar ik altijd al zo wantrouwig tegenover stond, via de veestapel ook bij diegenen die ze weigeren binnenkomt. Ik zou me kunnen ergeren aan zoveel, maar als je het plaatje door hebt, leer je dat wel af. De moordenaar van veearts –hormonenbestrijder Vanoppen komt vrij…sommige bodybuilders-koeien staan nog open en bloot in de wei.  NIKS VAN DIT ALLES VANDAAG.

    Vandaag is opgedragen aan zij die er bijna niet meer zijn en zij waarvoor ik ooit enkele woorden op een rouwkaartje schreef.  Daarbij eens even stilstaan, is veel rottigheid kunnen relativeren.  ‘Onze-lieve-vrouw  -(heer)Hemelvaart’ ?...het gebeurt iedere seconde van de dag in duizendvoud. In eenieder zitten bij leven al veel gedichten. Bij de dood :

    +”Waarom, waarom alleen verdriet…laten we ons ook verheugen…want zij die haar hele leven lang ‘licht’ was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden…licht…energie…zondermeer.  Haar grootste wens zou zijn geweest…en zal zijn…dat haar naasten nu ook in haar plaats ‘licht’ voor hun naasten zouden verspreiden”voor de ouwe P

    +”Een bekwaam man, een man van zijn woord, een man die deed wat van hem, van ons, verwacht wordt; ging van ons heen” voor P

    +”Lente. Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer. De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan.  Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedig leven en het schone dat er uit voortvloeide” voor MD

    +”Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim. Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist…dat weet ik uit de weinige momenten dat ik contact met hem had…” voor vader van VWR

    +”De dood is misschien ook gewoon niet te decoderen muziek zonder noten.  De dood zijn misschien kleuren en energieën in de anti-materie, die wij amper kennen, onze intuïtie misschien meer dan wij.  Is er nog een wisselwerking ? Lokken en duwen deze krachten ons weer aan en weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel dingen meer”voorO

    +”Vaak dacht ik met plezier aan je terug. Nu is ’t hier voor jou achter de rug. Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd.  Werken op ‘t land  deed ons allebei deugd. Tussen de bomen, op ’t veld, in ’t magazijn, waar het ook mocht zijn…samen hadden we het dikwijls fijn. Je was soms zowel heel ernstig als geamuseerd. Hoe je familie je hart bezighield, is iets dat jou eert. Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde, en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde. Je bent me er eentje geweest. Vier maar nu maar voor immer feest”voorC

    +”Collectieve zieleïmpressies bij wandeling op een kerkhof. Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je er heel velen kende, krijg je het gevoel ’wat een pak mensen heb ik al zien passeren’…ieder individu roept bepaalde dingen in je op…interconnectie… . Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk. De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen…het heden en verleden is de ware aard.  De toekomst, iedere wording van ware aard.” Voor allen

    +”Over iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen temidden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen…moet zo stil en diepzinnig zijn…dat woorden niet meer nodig zijn” voor S-ma

    +”Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak ‘vergezeld’, de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak. Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Ik leerde hem kennen tijdens het fruitplikken en z’n zachte aard  en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn.  EVER ARdT…in die zin leeft hij for ever”

    +”Geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reclamespots en geweldfilms door.  Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken…bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers”

    +”Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen..de ‘verwondering’ om hem blijft.  Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben.  Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk…ook in het vervullen van onze functie naar diegenen rondom ons”

    “Het timbre van z’n stem, die op een wijze, zachte manier, overtuigen wou, zullen we nu voor een stuk moeten missen. Het opzoeken van eenzaamheid als het lichaam niet meer wil. De uif op z’n schouder, gewend aan mekaars roep. Hij heeft hele hoge daken beklommen en velen in de diepte van hun ziel geraakt. Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en door eigen ervaring Rijk Hart Richard-volmaakt. Hij werd op dezelfde dag als de dichter Herman begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van ’t woord, alhoewel nooit geschreven. Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en ’t ben ik die hem hier nu nog hoort. Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven”. Voor R

    “Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe”. Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe…en…blijf erin geloven.  Die krachten bestaan.  Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun andere dragers, de electronen enzovoort, dat zijn.  Ik geloof niet in de dood op zich, alleen in het leven…dat een energievorm is die altijd of soms dan toch, wie weet, in andere dingen overgaat” voor jong broertje van de Zingende Vlinder

    “Hoe zit dat nu pater ? Leg me jouw geloof eens uit. Doet iedereen op basis van wat was,hier ervaringen op en leven we allen in de richting van onze dood; het moment waarop iemand, sommigen, allen… ? andere, niet-lichamelijke energie worden ? Interactie ?  Gaat die energie deel uitmaken van de verdere evolutie van de levenden of moet die overgegane energie weer 20 miljard jaar wachten op een volgende bigbang en alles weer van voor af aan of verrijkt proberen ? ?  Indien interactie : Wie, hoe, wat, waar gaat ‘helpen’ ? Kan dat alles vanuit een detail , een leven,‘hier en nu’ geraden worden, alhoewel hun ‘hier’ misschien ook alleen ons hier is, vanwege de genetische wortels.  Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier wijs moet worden en daarom de waarheid over zijn eigen leven te ontdekken heeft; teneinde van nut te kunnen zijn…hier …en hierna ??? Of is er alleen ‘hier’ ? Wachten wij onze beurt af om weer een zo goed mogelijk anderssoortig begeleider, geleider…te zijn na onze dood, we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven. Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er al of niet nog zijn en zelfs nog niet zijn. We kunnen biologisch eigenlijk niet terugkeren, want in feite zijn we er al. Of niet ?  If this is wrong, only one thing can be wright ; we return to the simple, uncomplicated consciousnes of minerals, air and light or the fire in the elements.   Alle dingen dat zijn en alle dingen die gebeuren, delen een doel : de evolutie van onze ziel; door het negatieve naar het positieve…but when the soul, the embryo dies, our spirit is born ? Nee Pater, ik geloof dat hij er altijd al geweest is, die geest.” Voor de strikte godsdienstbeoefenaars

    Octo 17/08/2009

     

  • Eindelijk erachter gekomen !

    DSCN0615

    Eindelijk er acht-er gekomen !

    De drijfveren van het menselijk bestaan !

    Hoe kunst ontstaat.

    Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

    Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

    Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

    Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

    Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

    Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

    Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

    Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

    Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

    Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

    Dat speelt met alle emoties, een spel.

    Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.viceversa

    Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

    Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

    Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

    Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

    De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

    Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

    Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

    Waarom er sterke schouders bestaan.

    Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

    De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

    Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

    Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

    Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

    Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

    De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

    Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

    Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

    Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

    Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

    Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

    Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

    In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

    Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

    De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

    Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

    Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

    Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

    Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

    Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

    De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

    Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

    Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

    De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

    Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

    Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

    Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.  Octo 5/08/2009 woensdag

  • Herdenk het scenario van het leven !

    100_1453

    Herdenk het leven

    Herdenk jouw leven, het leven; op de plaats waar je je nu bevindt. Een leven boordevol met andere mensen erin. Andere mensen die deel uitmaakten, uitmaken, van één grote estafettewedstrijd, die begon toen alle elementen van de ogenschijnlijk geestloze natuur, samenwerkten om de eerste levende cellen te kunnen laten geboren worden.

    Ondertussen zijn ze nog met weinig, de jagers en diegenen die in primitieve stammen samenleven.  Op bloedige en sinistere wijze, smeedde de jacht op geld en macht, de wereld aaneen.  Aangezien het niet kon verhinderd worden, moest het al gebeuren.  Alhoewel alles is veranderd, is er veel hetzelfde gebleven. Nog altijd zijn we om te kunnen overleven, verplicht van het grote spel mee te spelen, volgens de regels die ons door onze gezamenlijke geschiedenis zijn doorgegeven. Niet iedereen op deze planeet, heeft al het recht op een menselijk aandeel in de productie en distributie van alles wat er nodig is om een beetje menselijk te leven. De middelen om van deze wereld een waar paradijs te maken, werden vorige eeuw aan wapens en door speculatie verkwanseld…en het gaat maar door.

    Het welvarendste deel van onze medewereldbewoners bleef relatief kalm, want zo goed had een groot deel onder hen het nog niet gehad. Het armere deel van de wereld installeerde zijn eigen door speculatiewetten gedomineerde staten op de tronen van het zuiderse deel van de aarde en toen bleek dat wat voor socialisme moest doorgaan toch niet zo een rijkdom produceren kon, liet de armere wereld zich vangen aan hoe de oliebezittende elites wilden dat de Koran moest worden geïnterpreteerd of zich vastzetten door schulden die aan banken moesten worden afbetaald. Nooit meer oorlog, bleek een wensdroom. De beschaafd maffia regeert voor een groot stuk nog altijd de wereldpolitiek. Meer en meer barbaarse terreurmethoden gebruikt door staats-en privébenden, vechtend om de controle over de economie.  De gewone zelfstandige werkmens of diegene die nog altijd van een loon of vervangend inkomen afhankelijk zijn, dansen nog steeds mee in de gesloten rijdans van het superwinstsysteem.

    Dit gezegd zijnde, laten we dit hoofdstuk even afsluiten, zo niet kunnen we het niet hebben over de andere kant van het bestaan.  Laten we bij dit korte stuk over het herdenken van het leven; ook eens even stilstaan bij het doel dat ‘leven’ nog zou kunnen hebben, buiten de strijd om sociale rechtvaardigheid om. Laten we het soms ook hebben over wat we hier van mekaar op persoonlijk vlak kunnen leren.  Over die ene grote levensboom met eeuwenoude ringen en miljarden jaren oude wortels; waar wij de steeds opnieuw ontluikende en vallende en verrottende bladeren van zijn.  Waarom die kringloop, naar waar die kringloop ? Die kringloop van schijnbaar dood naar leven en terug, van mineralen en  zoveel andere elementen meer, naar biologisch leven en terug naar mineralen en straling in plaats van naar af, naar het onbestaanbare ‘niets’. Nooit zullen we alle vragen volledig kunnen benatwoorden, want we missen stukjes van de puzzel…maar die stukjes herkennen we in de feiten en mensen om ons heen…of we herkennen ze juist niet meer, om redenen die weeral eens een bepaalde tijd in onze levens nodig hebben om te worden achterhaald.  Zoals je ziet, op tijd het leven eens herdenken is best nuttig qua beleving van alles waar je niet alle dagen bij stilstaat.  Octo 1augustus2009zaterd.

  • Het leven wil je zoenen.

    100_1145

    Het leven wil je zoenen

    Voor het weer voor lang te laat is, je even halt toeroepen. Je doen vertragen om je weer voor een tijdje gezond te kunnen houden. "Zet de beslommeringen even buiten", zegt het je. De natuur in. De fiets op. Maar vooral de boom in met alle overcomplexiteit en schijn.

    Alles lijkt voor velen zo gewoon dat alles voor velen oersaai lijkt. Doch, het zijn van alles en iedereen is heel appart en verbonden. We zullen er ons maar bij neerleggen dat kijken voor velen niet zien is en voelen niet aanvoelen en weten niet inzien. Even alles bijna op nul zetten en genieten van het zijn in zijn eenvoud.

    De kraai die opvliegt in het gras dat hooi aan 't worden is. Dan vanop een paal de aankomende fietsers begroet of verwittigt. Aanvoelen hoe het zijn zou om achter een fietsroute te wonen, autovrij. De metalen kettingconstructie met de ziel van een fiets die je langs weiden en boomgaarden trapt. Geen haastig lawaai van auto's meer te bekennen.  Dan plots de sereniteit weer doorbroken en weer middenin het motorengeraas, waar een mens hoe ouder hoe minder goed nog tegen kan.

    Weken, wegen, ze vliegen voorbij. Je denkt 'waar stopt dit alles' ?  Het stopt waarschijnlijk nooit...zolang je tot op het eind blijft aanvoelen dat, ondanks veel...je blij mag zijn van dit leven van je te mogen kunnen beleven...het is dé manier om het leven te zoenen...telkens je dit vergeet, zal het leven jou proberen zoenen.

    octo 23/06/2009 dinsdag

    dessertje van de dag : treedt binnen in de originele wereld van kunst,woord in gedicht en song, muziek, beelden, wetenschap...van de Babylonische zoen-blog :

    http://vooru.wordpress.com/ 

  • LICHT OP ONS LEVEN. LICHT ONS LEVEN OP

    essays voor 2008 : 

    http://users.skynet.be/octo/

    onder philosophy

    LICHT OP ONS LEVEN, LICHT ONS LEVEN OP            Er bestaan enorm veel mogelijkheden om te leren begrijpen waarom ons leven ons leven is.  De wetenschap kan ons evengoed nauwkeurig uitleggen hoe een cel van bijna niets een mug werd als diezelfde wetenschap ons kan verklaren hoe ook wij langs gedeeltelijk dezelfde wegen straling, atoom en cel enzoverder werden. ‘Werden’ is hierbij een verkeerd gebruikd woord, want we zijn nog altijd onze oorsprong.  Ook over de rol van de geschiedenis die grotendeels aan de evolutie van de ekonomie gebonden is, kunnen we in dit achtste jaar van de éénentwintigste eeuw enorm veel vernemen.  Mits een op het positieve, het sociale gericht uitgangspunt, kunnen we daar een enorm klare kijk op ontwikkellen.Licht op ons leven dus.              ‘Licht ons leven op’…kan ook, maar neemt ons hele gezamenlijke leven met onszelf en anderen in beslag.   Uit welk godsdienstig of filosofisch of psychologisch werk je ook je inspiratie haalt, de echte waarheden zoals ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt’, zijn eerst ervaarbaar in je leven zelf.  Veel van wat er in ons leven gebeurdt, is een onvermijdelijk vervolg van wie aan ons voorafgingen; net alsof allen die onmiddellijk aan ons voorafgingen ook nog ergens meedoen in dat dagelijkse theater waar we onze rol in te spelen hebben, of we nu willen of niet.   De holbewoner uit de prehistorie heeft nooit een computer gehad.  Zonder de holbewoner waren wij er ook niet geweest.  In feite heeft de holbewoner ook zijn stukje computer, hij heeft er hard genoeg voor geöverleefd.            Er  zijn nog andere vormen van overleven en doorgeven.  Indien de aarde zoals een stervende ster zou ontploffen, dan zouden we weer mineralen en straling worden en dan begon alles weer opnieuw, gemaakt van materiaal en straling die ooit de onze was. Ergens op m’n homepage formuleer ik de vraag naar oorsprong op de volgende manier :             “Is er ergens een energie die een met ons vergelijkbaar bewustzijn heeft en die heel de weg van straling, atoom en cel enzoverder niet hoefde af te leggen om aan dat bewustzijn te komen” ?  Ik denk van niet.  Zoals alle planeten en elektronen rond een kern draaien, zo draait het zijn of niet-zijn gewoon rond het niet aan nul gelijk willen worden…inhoudsloosheid is geen optie voor de materie die we zijn en wie we nu zijn verdraagt ook al niet teveel druk voordat we doordraaien…nee, kleiner of gelijk aan nul, gaat niet op.  Als je dreigt van honger om te komen, doe je er alles aan om weer te eten, want anders benader je de nul.   Als je je relatie omwille van welke redenen dan ook wil redden, ga je een deel druk wegnemen voordat je beiden ‘ontploft’.  De wetten van de natuurkunde werken ook in het psychologische door.              Licht ons leven op.  En het spirituele dan, hetgeen dat verder dan het biologische leven reikt  ?  Hoe kunnen we daar ons licht laten op schijnen via al wat we kunnen weten en meemaken en voelen ?  Dat, waarde lezer, is waar ‘ons leven oplichten’ om draait.  Hoe goed je daar in bent ?  Je kan dat veel of weinig, te weinig of teveel zelfs.  Hoe bekwaam je daarin kan worden, heeft te maken met de mate waarin je je negatieve emoties overwonnen hebt en hoeveel kennis je bereid bent om op te doen.  Hoe sterk je daarin bent heeft dus ook te maken met de mate van filosofisch, daadwerkelijk verzet dat je tegen bepaalde alles overwoekerende meningen en maatregelen kunt opbrengen of nog kunt opbrengen.  Het heeft ook te maken met de echt religieuse, niet godsdienstige betekenis van ‘geloof’.  Geloof in het leven en de oneindigheid ervan.   Oneindigheid in de wetenschappelijke en menselijke betekenis ervan.  Ook dieren kunnen na de zoveelste big-bangcyclus wel ergens op een planneet opduiken en met wat  ‘geluk ‘ kan er uit de oermaterie waar wij ook deel van uit maken weer een soort ‘mensdom’ ontstaan.Het belangrijkste uit heel het gebeuren dat ik hierboven schetste, blijft echter het ‘hoe’ dat we er met z’n allen en individueel dagellijks in slagen van ons leven ‘op te lichten’, hoe dat we in onze woon-en werkrelaties ageren om ons net die inzichten bij te brengen die we nodig hebben om te begrijpen wie we zijn en van welke wegen we komen om die dingen te doen en zeggen die we doen en zeggen en zullen doen en zullen zeggen.Iedere nieuwe dag in ons leven is gebasseerd op al diegenen die we ontmoeten en op alle informatie die we hebben opgedaan…die komt dan bij mekaar en resulteert steeds weer in nieuwe gedachten en woorden en daden.  Zelfs zonder dat we praten is er op een bepaalde manier wel een soort uitwisseling tussen mensen.  Die uitwisseling zal zich al of niet in woorden en daden vertalen, maar wel altijd ergens sporen nalaten die in toekomstige ontwikkellingen toch via gebeurtenissen en woord-gebeurtenissen aan de oppervlakte zullen komen.  Zelfs ons innerlijke wensen speelt hierbij een belangrijke rol.  Schrijf ik dan de ‘godsdiensten’ af, zal je vragen  ?  Je gaat mij niet horen zeggen dat er geen energie is met een bewustzijn dat geen Einsteinachtige of Darwinachtige evoluties nodig gehad heeft om te ‘zijn’…maar zelfs dan is het belangrijk om aan te voelen of aan te kunnen tonen dat zo’n energie buiten proporties buiten ‘scheppen’ ook ‘richten’ kan…en dat ‘richten’ hangt zéker van ons af…van ons en ons geloof…wat de cirkel weer rond maakt natuurlijk.  Dit soort filosofisch willen begrijpen werd alleen maar mogelijk door kennis op te doen en om te gaan met mensen en hun verhalen die al van zover kwamen en steeds maar doorgaan…op pararelle of andere kruisende paden.  Echt verstaanbaar worden deze inzichten in je eigen leven en dat van anderen.  In het verhaal van de kleinzoon die zich nog steeds afvraagt hoe z’n grootvader was toen hij in het verzet tegen de oorlog in een kluwen van hem omringende tegenstellingen zat.  In het verhaal van al die mensen wiens liefdesleven zich soms aan sommige van die liefdeslevens van vóór hun tijd probeert te ontworstelen.  In het verhaal van alle mensen die opkomen tegen kortzichtigheid en onrechtvaardigheid.  In het verhaal van zij die alle dorpen en steden bouwden, in het verhaal van hen die zorg dragen voor produktie en vooral zorg om mekaar dragen.  Vele verhalen werden al in romans verteld.  Het verhalen van het echte zijn heeft echter ook z’n grenzen.Het échte zijn            Je ziet en voelt en denkt het overal, dat échte zijn.  De eend die in de regen met haar of zijn snavel op een tak in het water zit, is niet die eend die ergens droog zit te broeden.  Net als alle bioleven is ze op die of die moment altijd het meest aktuele vervolg van een reis die al vóór het ontstaan van de eerste cellen begon.  Die cellen stierven af en konden zich niet door deling, door voortplanting vermenigvuldigen.  De energie die ze echter bij leven vormden bleef echter bestaan en begeleidde hen, begeleidde ons, tot in het nu en vandaaruit over het einde van ons zonnestelsel heen bij de volgende poging tot het laten ontstaan van leven.  Dit uitgangspunt houdt in dat er geen leven mogelijk is zonder het afgestorvene dat als een soort intuitie funktioneert.  Niet alleen de overgang van de straling naar het atoom en de molekulen en sterren en planeten en het biologische leven is op dat soort onzichtbare ‘energetische wijsheid’ gebasseerd.   De energie van al wat vóór dit moment van schrijven bestond, blijft bestaan en we zijn ermee verbonden zoals de radio die wel speelt dankzij het feit dat hij in de stroomstekker steekt, maar hetgeen hij laat horen hangt af van van het soort straling dat ‘radiogolven’ noemt.  Voor wat de inhoud van wat er uitgezonden wordt betreft zijn het de mensen van de media die verantwoordelijk zijn voor wat ze met de info van de mensen en maatschappij rondom hen doen.             Die verantwoordelijkheid werkt trouwens in beide richtingen : als wij als individuen én als kollektief niet tegen oorlog, armoede, vervuiling of honger ageren, zal daar in de media ook weinig om te doen zijn.  Het échte zijn werkt dus zowel op een zichtbare, gedeeltelijk zichtbare als onzichtbare manier.  Je kan me nu zien zitten schrijven, wat ik schrijf komt langs vele kanalen en ervaringen tot mij, je kan jezelf het zien lezen…maar wat het met je doet en wat jij er mee doet, zal niet altijd geheel zichtbaar zijn.  Vanwaar komt die briliante kreativiteit van onze geest ?  Stel, je wil aardbeien planten en scheuten gaan kopen; maar terwijl je de voederplank voor de vogels met de recentste broodkruimels verrijkt, overvalt je het idee om er ook een overgebleven aardbei op te leggen…op een dag kom je dan wel ergens wilde aardbeien in het bos achter je chalet tegen denk je dan met binnenpret.  De gedachte komt zomaar ineens, je hebt er alleens geen vogel moeten voor zien poep lossen vanop een tak.  Zo zit de ganse dag vol met van dat soort influisteringen die je niet met iedereen kan delen of  die toch zo moeilijk navertelbaar zijn; men zou je dan op z’n minst raar bekijken.  Een ander voorbeeld van één van de manieren waarop het échte zijn werkt is het meest wezenlijke aan ons : ons levensverhaal en hoe dat met andere levensverhalen verbonden is.  Een deel van de mensen die eigenlijk vrij ongelukkig zijn, heeft dat niet zozeer te wijten aan sommige negatieve emoties waar ze teveel blijven in vastzitten, maar vooral aan het feit dat ze van hun eigen vinden ergens ‘mislukt’ te zijn in het leven.  Je kent dat wel, die hardnekkige gedachten die iedereen wel eens heeft, zo van “had ik dat toch maar gedaan toen of dat niet gezegd, of dat zo niet geschreven…”.  Eigenlijk is dat voor een stuk verspilde tijd en ook weer niet omdat iets niet eerder een andere, meer positieve wending kan  nemen dan dat wijzelf en de tijd er rijp voor zijn; er ondertussen ons hoofd mee breken heeft als funktie van dat leren te beseffen.  Je kan zoveel van het leven houden en er zoveel mogelijk willen over weten dat je daardoor met een berg aan uitdagingen zult komen te zitten.  Zo plots als paddestoelen in de herfst zullen die uitdagingen onder tal van giftige en niet-giftige soorten op je weg komen onder de vorm van gedachten, personen, projekten… .  Als bloemen in de lente zal het leven je tegemoetkomen, je zal de passie van de zomer ontdekken, zowel als de nattigheid of de koude hun échtheid ervaren, famillie van al wat je binnenin voelen kan.Laat ons nu even proberen om hetgeen de intuitie van het échte zijn ons langs de generaties door probeert aan te reiken door enkele verhalen duidelijker te maken.