hongerprobleem

  • heeft er daar iemand honger ?

     

    Heeft er daar iemand honger ?

    Voor iemand die dagelijks de aktualiteit volgt, vooral de buitenlandse dan, want aan het nationalistische opbod en communautair gezever komt er in Belgë maar geen eind, en dan terug in 't land komt en de opgestapelde kranten doorneemt; lijkt het alsof de wereld net zo veranderd is als de lente met de natuur deed. Toch draait het om de oude zaken, met als zich versterkende spiraal het hongerprobleem in de wereld. Zijn we er ons wel van bewust dat we wanneer we ons geld buiten een spaarboekje willen beleggen, voor zover dat noch kan, dat we dan zonder ons medeweten

    aktief kunnen bijdragen aan de honger in de wereld, nu sommige aandelenfondsen ongehinderd voedselvooraden opkopen om ze wegens de schaarste nadien met ploertenwinsten door te verkopen ? Werldwijd protest in de hongerlanden kan alleen effektief zijn als ook wij in de meer welvarende landen anti-spekulanten standpunten gaan innemen en onze regeringen daarrond dwingen van een andere dan de neo-liberale koers te varen...of zelf aan een regering van onderuit te werken en ons in één van de in de links op deze blog aangegeven politieke samenwerkingsverbanden te engageren.

    Het alternatief van 'Filosofisch Verzet' leren begrijpen ook natuurlijk.

    Blijf het niet normaal vinden dat er zomaar 100 miljoen hongerarmen bijkomen de laatste zes maanden. Dat olieproducenten en olieconcerns de superwinsten opstapelen, dat er alsmaar meer daklozen en leegstaande huizen bijkomen, dat huren onbetaalbaar wordt en de sleutelsectoren van de ekonomie uitverkocht worden, dat het gevangeniswezen geprivatiseerd wordt en dat de verrechtsing in sommige landen oprukt, 'de eigen buik eerst' -instelling zeg maar.

    Het is meer dan ooit geraadzaam om tussen de lijnen van een del van de berichtgeving te leren lezen. Zelfs een ex-hoofdredakteur van een conservatief ekonomisch, internationaal gerenomeerd blad doet zich als progressief voor, tussen de regels toch er vooruit komend dat hij destijds d inval in Irak steunde.

    “Overstijg culturele, taalkundige-communautaire en nationale barrières” schrijven Axelle Red en Willem Vermandere in een oproep van kunstenaars...hopelijk niet alleen in België mogelijk .