filosofisch verzet

Weer terreuraanslagen, nu in India. Om moedeloos van te worden, denkt U ook. Laatst las ik hoe miljoenen Indiërs en Pakistani gebukt gingen onder de armoede. Nationalisme, godsdienst en tereur worden nog maar eens gebruikt om de werkende en werkloze massa's en echte sociale opstanden tegen de elitaire, semi-feodale regimes tegen te houden. Wat kan filosofie doen ?

Er bestaan enorm veel mogelijkheden om te leren begrijpen waarom ons leven ons leven is.  De wetenschap kan ons evengoed nauwkeurig uitleggen hoe een cel van bijna niets een mug werd als diezelfde wetenschap ons kan verklaren hoe ook wij langs gedeeltelijk dezelfde wegen straling, atoom en cel enz. werden. ‘Werden’ is hierbij een verkeerd gebruikt woord, want we zijn nog altijd onze oorsprong.  Ook over de rol van de geschiedenis die grotendeels aan de evolutie van de economie gebonden is, kunnen we in dit achtste jaar van de éénentwintigste eeuw enorm veel vernemen.  Mits een op het positieve, het sociale gericht uitgangspunt, kunnen we daar een enorm klare kijk op ontwikkelen. Licht op ons leven dus.             

‘Licht ons leven op’…kan ook, maar neemt ons hele gezamenlijke leven met onszelf en anderen in beslag.   Uit welk godsdienstig of filosofisch of psychologisch werk je ook je inspiratie haalt, de echte waarheden zoals ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt’, zijn eerst ervaarbaar in je leven zelf.  Veel van wat er in ons leven gebeurt, is een onvermijdelijk vervolg van wie aan ons voorafgingen; net alsof allen die onmiddellijk aan ons voorafgingen ook nog ergens meedoen in dat dagelijkse theater waar we onze rol in te spelen hebben, of we nu willen of niet.   De holbewoner uit de prehistorie heeft nooit een computer gehad.  Zonder de holbewoner waren wij er ook niet geweest.  In feite heeft de holbewoner ook zijn stukje computer, hij heeft er hard genoeg voor geöverleefd.           

 Er  zijn nog andere vormen van overleven en doorgeven.  Indien de aarde zoals een stervende ster zou ontploffen, dan zouden we weer mineralen en straling worden en dan begon alles weer opnieuw, gemaakt van materiaal en straling die ooit de onze was. Ergens op mijn blog formuleer ik de vraag naar oorsprong op de volgende manier :             “Is er ergens een energie die een met ons vergelijkbaar bewustzijn heeft en die heel de weg van straling, atoom en cel enz. niet hoefde af te leggen om aan dat bewustzijn te komen” ?  Ik denk van niet.  Zoals alle planeten en elektronen rond een kern draaien, zo draait het zijn of niet-zijn gewoon rond het niet aan nul gelijk willen worden…inhoudsloosheid is geen optie voor de materie die we zijn en wie we nu zijn verdraagt ook al niet teveel druk voordat we doordraaien…nee, kleiner of gelijk aan nul, gaat niet op.  Als je dreigt van honger om te komen, doe je er alles aan om weer te eten, want anders benader je de nul.   Als je je relatie omwille van welke redenen dan ook wil redden, ga je een deel druk wegnemen voordat je beiden ‘ontploft’.  De wetten van de natuurkunde werken ook in het psychologische door.             

 Licht ons leven op.  En het spirituele dan, hetgeen dat verder dan het biologische leven reikt  ?  Hoe kunnen we daar ons licht laten op schijnen via al wat we kunnen weten en meemaken en voelen ?  Dat, waarde lezer, is waar ‘ons leven oplichten’ om draait.  Hoe goed je daar in bent ?  Je kan dat veel of weinig, te weinig of teveel zelfs.  Hoe bekwaam je daarin kan worden, heeft te maken met de mate waarin je je negatieve emoties overwonnen hebt en hoeveel kennis je bereid bent om op te doen.  Hoe sterk je daarin bent heeft dus ook te maken met de mate van filosofisch, daadwerkelijk verzet dat je tegen bepaalde alles overwoekerende meningen en maatregelen kunt opbrengen of nog kunt opbrengen. 

Het heeft ook te maken met de echt religieuse, niet godsdienstige betekenis van ‘geloof’.  Geloof in het leven en de oneindigheid ervan.   Oneindigheid in de wetenschappelijke en menselijke betekenis ervan.  Ook het biologische leven kan na de zoveelste big-bangcyclus wel ergens op een planneet opduiken en met wat  ‘geluk ‘ kan er uit de oermaterie waar wij ook deel van uit maken weer een soort ‘mensdom’ ontstaan.

Het belangrijkste uit heel het gebeuren dat ik hierboven schetste, blijft echter het ‘hoe’ dat we er met z’n allen en individueel dagelijks in slagen van ons leven ‘op te lichten’, hoe dat we in onze woon-en werkrelaties ageren om ons net die inzichten bij te brengen die we nodig hebben om te begrijpen wie we zijn en van welke wegen we komen om die dingen te doen en zeggen die we doen en zeggen en zullen doen en zullen zeggen.Iedere nieuwe dag in ons leven is gebasseerd op al diegenen die we ontmoeten en op alle informatie die we hebben opgedaan…die komt dan bij mekaar en resulteert steeds weer in nieuwe gedachten en woorden en daden.  Zelfs ons innerlijke wensen speelt hierbij een belangrijke rol. 

 Dit soort filosofisch willen begrijpen werd alleen maar mogelijk door kennis op te doen en om te gaan met mensen en hun verhalen die al van zover kwamen en steeds maar doorgaan…op pararelle of andere kruisende paden.  Echt verstaanbaar worden deze inzichten in je eigen leven en dat van anderen.  In het verhaal van de kleinzoon die zich nog steeds afvraagt hoe z’n grootvader was toen hij in het verzet tegen de oorlog in een kluwen van hem omringende tegenstellingen zat.  In het verhaal van al die mensen wiens liefdesleven zich soms aan sommige van die liefdeslevens van vóór hun tijd probeert te ontworstelen.  In het verhaal van alle mensen die opkomen tegen kortzichtigheid en onrechtvaardigheid.  In het verhaal van zij die alle dorpen en steden bouwden, in het verhaal van hen die zorg dragen voor produktie en vooral zorg om mekaar dragen.  Vele verhalen werden al in romans verteld.  Het verhalen van het echte zijn heeft echter ook z’n grenzen.

octo

afscheid van een wijs en goed man

afscheid van een verzoener van mensen

afscheid van een werker, een doener

afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

afscheid van een ondernemer die werk schiep

afscheid van een gelovig man in vele vormen

afscheid ...en toch geen afscheid, maar een  her-verwelkomen

verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

verwachting hem nog dikwijls te citeren

verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

verwachting van een steeds betere wereld

verwachting van hem in ons eindstation weer te zien

octo 

de dag dat vader helemaal vertrok

            's Morgens te negenen, het hele dorp ineens zonder electriciteit na  enkele minuten wereldnieuws.

Ontbijt.  Ik maak ook wat fruitsap voor m'n jongste.  Hij geeft me wat van de konfituur van z'n moeder's moeder.  Hij neemt afscheid en gaat werk zoeken  want men wil hem in 't zwart doen werken, daar waar hij vorige week soliciteerde.  Dag zoon, wat zal de dag van vandaag brengen" ?  Voor hem werk en een nieuw lief, voor mij, mijn vader bij het sterven bijstaan...al wist ik dat nog niet.

            Bijna alle vensters van het huis eens opengezet.  Met de kat en de hond wat bijgepraat.  "Vraag niet wat je baas kan doen voor jou, maar wat jij kunt doen voor je baas".  De hond leek er niet mee akkoord en de kat keek heel onverstoord.  Gaan eten bij ons ma...de afwas en het praten over de toestand van pa in de kliniek.  Uitzonderlijk zou ze in de namiddag niet met mij naar de kliniek rijden maar met de man van m'n oudste zus.  Ik zou eerst om 1600uur arriveren...na ook in mijn filosofenchalet wat opgeruimd te hebben.  Ik nam er ook twee hele mooie cd's met klassieke gitaar en vogelgeluiden mee.

Nadat ons ma weer een aantal verhalen over vroeger had verteld naast het bed van haar man, bleef ik alleen met pa.  Gisteren nog was hij bediend.  Met Lucas de pastor hadden we over het leven van onze pa en ons moeder zijn partner sinds 62 jaar, verteld.  Toen de pastoor zei 'we zullen nu samen het kruisteken maken 'vertrok' vader's hand (plichtsbewust? )omhoog tot z'n voorhoofd...hij hoorde nog alles wat we zeiden.  Moeder of de pastor, ik weet het niet meer, bracht z'n hand naar de rest van de windrichtingen.  Heel mooi, ze was blij dat ze daar was om het te beleven...ook al was het soms zwaar voor haar. 

            De eerste paar uur toen ik daar 's anderendaags was,van vier tot zes, sliep hij heel rustig, al zag je dat hij het soms moeilijk had.  Hij legde z'n rechterhand op z'n hart en bleef zo heel lang liggen...met de mooie muziek op de achtergrond.  Op een bepaald moment werd hij meer en meer wakker.  Ik vertelde hem dat toen ik en ons ma en m'n schoonbroer daar rond vieren zaten, ik van hem een heel mooi beeld binnen gekregen had, van toen hij nog jong was en op z'n kamion stond in z'n marktkleding...zo met z'n marktportefeulle met allerlei bonnen en papiertjes van bestellingen en zo in.  Dit was achteraf misschien het teken dat hij vandaag op een bepaalde manier volledig hersteld zou zijn.  Telkens als ik nog zo'n beeld zal krijgen, zal ik misschien weten dat hij kortbij is.  Al wat je hoeft te doen is misschien warm aan hem te denken...of hoef je dat niet te doen en komt die nog rondzwevende energie van hem... vanzelf binnen ?

Z'n jongste dochter en haar man en m'n jongste zoon waren al geweest en men middelste zoon kwam ook binnen nadat ik vader had verteld van het treineindstation, waar afstappen ook nog mogelijk is. Een eindstation ligt gewoonlijk aan zee, aan het begin van een andere materie dus.  "Jij zult afstappen en ook in een eindstation is er nog iets...jij zal vóór ons weten wat."  Ik moest profiteren van het wakker zijn van m'n vader en hem nog een aantal dingen proberen mee te geven, er kwamen  tranen bij me op die me nadien nog makkelijker deden praten.  Ook m'n middelste zoon begon te praten en we hadden een gesprek waaruit bleek dat onze stervende voorzaat zich om ons geen zorgen moest maken.  Wat later zou ik met m'n zoon vertrekken want ik zou de nacht met ons vader komen doen.  M'n oudste zus en haar man zouden me voor een viertal uur aflossen.  M'n tweede zoon zou nog eens bij z'n bomma binnengaan en ik wat rusten. M'n jongste was in de dag geweest.   Ik was nog maar een halfuur terug thuis of ik kreeg telefoon dat ik en m'n zus toch maar best zouden opkomen.  Zo beleefden we toch nog het laatste halfuur van het moedige gevecht van vader.   Het leek of hij op ons had gewacht. 

Ook m'n oudste zoon was aanwezig bij dit heel mooi gevecht dat eindigde in een overwinning van een veel kalmer gelaatsuitdrukking dan de kalmte zelf.  Wij, drie kinderen, hadden ieder een hand op hem en ik streelde voordurend z'n linkerslaap.   

De mannen bleven traanloos, (bij déze gelegenheid dan toch) de vrouwen moedigden hem onder hun tranen aan nu niet meer te vechten en zacht te gaan.  Ineens de voorlaatse adem...het luchtzuigen stopte...het leek z'n laatste adem, maar hij herpakte zich nog eenmaal, nog één teug, nog één hartklop....en dan de rust, het helemaal overglijden naar het vervolg, de afstap in het eindstation.

In stilte zaten we lange tijd rondom hem...en later wisselden we onze gevoelens en praten ook nog met hem alsof hij er nog was...de rest is niet zo belangrijk, praktische zaken.
Hij was heel mooi, de laatste keer aangekleed op z'n best, met z'n sportschoenen...als je z'n been aanraakte leek het wel weer een jongen.  Onze jongen.  De dans van het lijden ontsprongen.   82 en nog bijna geen rimpels.  Nu ik dit herlees realiseer ik me dat het herseninfarkt dat hij negen jaar eerder heeft gemaakt aan zijn linkerkant gebeurde, de kant van zijn denken, de  emotionele wereld, waar hij weinig tijd voor maakte was nog niet versleten...eerst sinds dan heeft hij vooral de eerste paar jaar daarna kunnen wenen telkens hij iets te emotioneels zag of hoorde.

Nee,hij was dan toch niet naar Congo gegaan om de werkeloosheid op te lossen. Hij had hier in België zijn strijd gestreden.  

Octo

te vinden op  http://users.skynet.be/octo

: hoe ' filosoferen' zingeving wordt

1. de filosofie staat weer voor een revolutie 2

2. filosofie, geschiedenis en kunst als voedsel voor de geest 6

3. filosofisch voorspel, de geest één met de stof 7

4. de hoofdreden waarom wij bestaan 9

5. het leven is een eindeloze test (ludiek overzicht geschiedenis filosofie) 12

6. de zin van m'n levenskrachten 21

7. wie we waren 21

8. nu 24

9. het positieve dat het negatieve niet voeden mag 25

10. het oorspronkelijke in ons 26

11. waarom nog schrijven 27

12. het heden als proefbuis 29

13. leren door uitwisseling 29

14. vijftig geworden 34

15. de snelheid van licht en de mikrikosmos 35

16. het bewijs van het eeuwige leven 35

17. in den beginne was er het woord en de wetenschap 40

18. het bestaan 41

19. de symboliek in gebeurtenissen, woorden en beelden is materie-verwant 42

20. woorden als tekens van een teken 42

21. handleiding tot het begrijpen van de werkelijkheid 44

22. over verschillen tussen godsdiensten 45

23. evolutie in het bewustzijn 49

24. ach mens 49

25. 't is niet makkelijk om hier nu boodschapper te zijn 51

26. theatermonoloog 'hier staan we dan' 52

27. ook jij kunt de wereld veranderen 57

28. vanwaar we komen 57

29. doodongewoon 60

30. er was dus toch leven na de dood 62

31. roman voor de rode man 75

32. geen slaven van negatieve emoties blijven 85

33. innerlight 1 :degrees 87

34. innerlight 2 : everything = evolution of energy 88

35. sallaam camerades frères 90

36. against fanatism 91

37. the way life operates 92

38. special kinds of observations 93

39. you can change the world 95

40. were we come from 96

41. there was life after dead 98

42. innercommunication-tools 99

43. we were also family, friends and lovers 106

44. hello humanity 114

45. vous pouvez changer le monde 115

46. d'où on vient 116

47.het lijkt soms verboden om verliefd te worden 118

48.een andere soort bezinning :het geheim vd pyramide vd ziel