geloof

  • Aan onze nieuwe pastoor.

     octo's filoview productions : zingende kinderen in kerk Hoegaarden

    Bienvenido Padre !

    Nee, dit is geen mail vanuit je geliefde favellas in Argentinië van weleer, maar uit Aarschot. Uw allereerste mis, voordat je ingehuldigd werd nog, was ik de eerste die U buiten een hand gaf en U wou aanmoedigen door te zeggen dat U vele talenten had. En nu zal ik maar JE zeggen, en omdat je maar zeven jaar ouder bent dan ik, zal je het huidige tijdsklimaat wel beter aanvoelen dan de hele oude pastoors die de parochie nog verder versleten heeft. Alé, ik hoop dat je zin voor humor hebt en hier kunt mee lachen. Ik ben er nog voor een paar misdienaar geweest, een oudere misdienaar leerde me aan de wijn te zitten enzovoort. Ik onthoud vooral van U dat U schwung in de mis wil brengen. Vaak gaat U mij niet zien, daar ik nog weinig in mijn geboortedorp kom, gewoonlijk voor een mis van familie of iemand die ik gekend heb en meestal om mensen daar een plezier mee te doen.  Mijn filosofie is van af en toe, hier op een boogscheut van Scherpenheuvel-montaigue al eens een kaars te branden als ik veronderstel dat iemand dat nodig heeft. Als dat al werkt,  hier dan ook wel. Een oud nonneke die in China en Indonesië werkte, schreef me ooit dat ik me nog voor nobele taken zou inzetten, omdat ik als jong gastje in een brief naar haar missieadres veel geloof in de mensheid liet blijken. Ze schreef ook dat in haar tijd mensen zoals ik pastoor werden, maar dat zag ik helemaal helemaal niet zitten gelukkig.

    Ik heb boeken van alle godsdiensten en er zijn mooie teksten wel overal te vinden, evenzeer als zeer reactionaire. Wat de Bijbel betreft heb ik een voorkeur voor bijvoorbeeld sommige stukken uit Jesus van Sirach, wiens kleinzoon zijn teksten in Egypte vertaalde. De gnosis-werken zijn soms ook vaak poetisch verbluffend. Soms schrijf ik op mijn blog al eens iets over godsdienst zoals toen  ik bijvoorbeeld een vergadering over de authenticiteit van Dan Browns Magdalena-boek heb bijgewoond, je verneemt er altijd wel interresante dingen en leert de kwakkels ontmaskeren.  Maar in feite heb ik meer aandacht voor iedereen die NU binnen of buiten een godsdienst met geloof bezig is. Als leek of als ambtsbekleder van een kerk, doet er niet toe.  Daarom ook dat ik via mijn linken ondermeer de  homepage volg van MO (zie mijn linken) waar ontwikkelingshelpers van de verste uithoeken der aarde je op de hoogte kunnen houden van wat er zowat overal gebeurt. Dit zal je omwille van je missieverleden zeker ook interesseren.

    Ik schrijf je dus omdat je in elke bus een papiertje gestoken hebt, of laten steken, met de tijding dat je er klaar voor bent eigenlijk, daar komt het op neer. Nooit gezien, een pastoor die zijn beide telefoonnummers en mailadres én adres aan iedereen opgeeft...met de boodschap 'steeds welkom'. Vandaar dus.  Het zou wel eens kunnen dat je met die invitatie in de problemen gaat komen. Misschien staan alleen de hongerigen en daklozen binnenkort voor de deur, hoewel dat in onze kontreien minder waarschijnlijk is dan waar jij gewerkt hebt en vindt je na een tijdje dat er teveel van je karige salaris geprofiteerd wordt. Hopelijk staan er meer voor de deur die, om het in de woorden van U werkgever te zeggen...hongeren en dorsten naar het woord van 'de Heer'. Hoe ik over die terminologie denk, ga ik U niet uitleggen hier, JE kan altijd terrecht onder de categorieën filosofie en religie op mijn blog als je eens een artikel wil lezen. Ik wil U ook graag bij mij ontvangen als U daar ooit eens de tijd voor zal hebben, gezien er minder en minder collega's in de branche zijn. Als dat zo voortgaat, is de Camille van de Jehovah's vrijdags met hun vijven 'sterker' dan Uw aantallen, die, naar ik heb vernomen, door migratie van Uw vorige parochie eensklaps in mijn vroegere woonplaats verdubbelt zouden zijn. Van 25 naar 65 of zo. Ik hoop nog altijd dat je met mijn schrijfstijl kan lachen en mij niet op de lijst 'in de ban te slagen figuren 'gaat zetten, daarvoor bent U wel te modern denkend denk ik.

    Genoeg geschreven voor vandaag. Meer valt er niet te vertellen op dit uur. Je kan hetgeen waarin ik en anderen geloven terugvinden op mijn blog   http://filosofischverzet.skynetblogs.be  en nu ik toch zinnige publiciteit aan 't maken ben, ook via de hompage van skynet Belgacom, Nieuws en Sport klikken en dan helemaal onderaan, de columns. Wie weet kan U ook geen gastpreek posten via mijn blog...wie weet wordt U niet een dag de eerste Belgische Paus, die de hele kerk moderniseert of zo.

    octo 29-30/07/2009

    GASTADvertentie : even u aandacht voor het volgende evenement in Doel 

     "Doel, mijn stervend kind" op zaterdag 22 augustus om 20:00.

    Evenement: Doel, mijn stervend kind
           "poëzie en filmavond rond het bedreigde polderdorp "
    Wat: Listening Party
    Gastheer: vzw Symbiose en kunstentaverne De Kleine Notelaar
    Aanvang: zaterdag 22 augustus om 20:00
    Eindtijd: zaterdag 22 augustus om 23:00
    Waar: De Kleine Notelaar Vlassenbroek Dendermonde

    EVA VT

  • De oude onderwijzer,de weduwen,de kinderen.

    100_0974

    De oude onderwijzer,de weduwen,de kinderen

    In de overheerlijke toontuinen van Hoegaarden, op een terras met een honderdjarige Blauwe Regenboom tegen de muur, ontdekte ik een oude bekende van 42 jaar terug.  Luc, een onderwijzer van 75 inmiddels. Had hem wel als onderwijzer willen hebben, maar met waarschijnlijk het alfabet als lotbepaling viel ik in de A-klas van het vijfde leerjaar bij een veel strengere natuurlijk.  De jaren hebben hem Luc goed bewaard.

    Voordat ik samen met drie autoloze, bijna stokoude weduwen op het terras belandde, bezocht ik de kerk aldaar op de taalgrens ter hoogte van de Gete, met zijn ‘Waalse’ en ‘Vlaamse’ vissen.  De kerkdeur stond open, want er waren een dertigtal kinderen te gast, die er uit volle borst kwamen zingen.  Geen canonieke, maar eigentijdse gezangen.  Geen kruistekens, want die zijn maar een gevolg van de sadistische breinen van destijds, maar gewoon luisteren naar tekstjes van nu.

    De oude vrouwen waren vertederd door de meer dan 70 jaar jongere opvolgers van hun kinderjaren.  Indien ze de kans hadden, hoe zouden ze het dan, met de mogelijkheden van deze tijd aan boord leggen om een leven op te bouwen ?  Alle drie meer dan vijftig jaar getrouwd geweest. Alle drie hebben ze kleindochters  en kleinzonen of achterkleinkinderen ,waaraan ze ,in van die aan hen toegewijde gedachten in de dag denken, hopen…hen warme en goede dingen toewensen.  Op hun, toch wel vaak wit-zwart oordelende manier, bezig over de moderne relatieproblemen van de moderne mens, enigszins anders dan de oude van toen; want die waren er ook wel in de tijd van toen. 

    De wandeling in de toontuinen van Eden, maakte veel herinneringen los en was evengoed een eredienst als die van de zingende kinderen in de kerk…opgaan in de zinnige, zingende dingen van het leven.  Een preekstoel om U tegen te zeggen of gigantische bomen met een omvang van meters en meters…beide uitingen van hoe goed bedoeld dit leven voor ons is.

    Aan tafel zitten met bejaarden die mekaar niet allemaal hebben gekend en toch door dat zelfde leven zijn gereisd, is wel een aparte beleving.  Luc, de onderwijzer was onlangs geconfronteerd met een oud leerling van hem, in het tv-journaal nog wel, indertijd al een vlegel van jewelste, met lak aan allerlei sancties…verklaarde in het journaal doodleuk dat hij geen boete zou betalen voor zijn illegale sluikstort…nog liever de bak in. Decennia’s vliegen echt aan ons voorbij.                                       Octo29/04/09