gekomen

  • Eindelijk erachter gekomen !

    DSCN0615

    Eindelijk er acht-er gekomen !

    De drijfveren van het menselijk bestaan !

    Hoe kunst ontstaat.

    Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

    Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

    Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

    Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

    Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

    Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

    Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

    Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

    Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

    Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

    Dat speelt met alle emoties, een spel.

    Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.viceversa

    Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

    Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

    Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

    Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

    De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

    Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

    Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

    Waarom er sterke schouders bestaan.

    Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

    De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

    Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

    Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

    Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

    Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

    De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

    Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

    Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

    Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

    Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

    Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

    Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

    In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

    Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

    De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

    Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

    Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

    Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

    Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

    Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

    De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

    Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

    Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

    De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

    Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

    Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

    Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.  Octo 5/08/2009 woensdag