filosofische gedichten

  • drie gedichten

    VOOR EEN 200-TALOCTO- GEDICHTEN OVER DE WERELD VAN DE ARBEID, MENSELIJKE EMOTIES, filosofie, CITATEN, DIEREN, PSYCHOLOGIE...  

    klik op   http://users.skynet.be/octo/    onder poetry

      andere, vanaf 2008 :                                                       

     De stilte die om antwoorden vraagt

     

    Een klein leeg boekje

    , een leeg schriftje

    't lag zomaar in een hoekje,

    te wachten op invulling

    antwoord op verstilling.

     

    Zo was ook ooit de kosmos

    toen alleen d'onzichtbare stof bestond,

    toen het hele kleine het atoom uitvond

    toen d'eerste cel mij verlostte uit alleen 'fysica'.

     

    De tijd vloog voorbij, al bestond hij niet.

    Naast al die andere soorten werden wij.

    Meer en meer verstand en inzicht...

    en blij.

     

    De gruwelen der geschiedenis

    Ze sloegen ons vaak terneer...

    was het alleen om de boosheid der leiders ?

    Kwam het ook niet door zoveel meer ?

     

    In vele momenten werd uit natuur cultuur geboren.

    Het meer en meer mens willen worden,

    vele generaties gaven het al door.

     

    Uiteindelijk gaven we niet alleen mondeling goede raad.

    Ook met talrijke geschriften deden we onze baat.

    Nu alle geschriften soms tegen mekaar nog vechten om 't gelijk...

    sommige beoefenaars althans,

    proberen we het hier en daar eens zonder harnas en kadans.

     

    Voelen met wie omgaan zoveel makkelijker lijkt,

    ondanks al die verplichtingen uit een andere tijd.

     

    Al heeft in hoeverre persoonlijk diep omgaan met...

    ook zijn grenzen...

    we zijn hier om uiteindelijk te worden...meer mensen.

    octo

    De stilte die antwoorden geeft

    Straks ben ik het die dit oord verlaat.
    Mijn stralen zend naar daar waar licht ontwaardt...

    naar de zoekenden wiens noden ik leerde kennen.

    Terechte, onterechte, al hun verkennen.

    Wie was ik hier, wat deed men mij geloven ?

    Een hoop romantiek, ik kwam het al doende lerend te boven.

    Men slaagde er niet in de vreugde,

    de vlam en de blijheid in mij te doven...

    in dit vaak tranendal...

    ik was er immers altijd al.

    Ik neem alle herinneringen die ertoe doen met me mee.
    De rozengeur, de maneschijn,

    het beste in ieder mens door mij gekend.

    Laat achter hoe ik dit allemaal heb beschreven,

    het hoe en waarom er ook nog bij.

    Wetend dat geluk en ongeluk soms niet meer te beschrijven valt.

    En alle schaduwkanten aan iedereen,

    daar begin je best niet aan.

    Dan moet je telkens weer door de geschiedenis ervan, van voorn af aan.

    Blij om wie ik was,

    me neerleggend bij wat nog niet kon zijn.
    Niet kan zijn ook soms.

    Wordend. Steeds maar wordend.

    Nooit af.

    Tot de volgende straling na de volgende bigbang.

    En dan weer van voorn af aan,

    'verrijkt', in zijn menselijke betekenis.

    octo

     

    Genetische genegenheid

    Sommigen maken er een Fuckingham Palace van.

    Midden de maatschappij van het eenzijde genieten en het hebben.

    Sommigen kunnen hun oorspronkelijke genegenheid bewaren.

    Midden het parkoer van onafgewerkt voorouderlijk geluk en ongeluk.

    Sommigen zitten mekaar geluwd aan te staren.

    Midden bijna ongeneeselijke ziektekwalen, zielekwalen.

    octo

    jubulégedicht : verbonden levens

    niet in woorden te typeren, maar toch :


    De Guy & Romaine-boot legt aan bij de steiger van 50 jaar.

    Van ver buiten 't dorp is men daar.

    Om te vieren, dit beminnelijke paar.


    Onder het volkje dat hen kent :


    Meerdere generaties die onderwijs van hem genoten.

    Kinderen die hij met voedsel voor de geest heeft begoten.

    KLJ-ers, zijn muziek en zang heeft hen blij gestemd.

    Dorpsgenoten, hun zo gewend.


    De klanten van in de winkel van Pros en Pim.

    Hun dochter, de ijverige rust, spil van 't gezin.

    Onthaaldame voor de talrijke welkome buren.

    Die hopen dat hun bezoekjes nog lang mogen duren.


    De spaarders die hun hoop centen zagen vergroten.

    De verzekerden die niet vielen buiten de bote.

    De duivenliefhebbers van menig geschelpten.

    Af en toe wat wijze raad die op termijn wel 'helpte'.


    De kinderen en kleinkinderen, elk op hun eigen vastberaden weg.

    Richting een wereld met ieder z'n zeg.

    Elkaar genegen, wat een zegen !

    Wie zou niet tekenen voor zo'n grootouderlijk leven !


    De mensen die nog in de mensheid , de zin van geschiedenis geloven.

    Roemend Romaine en haar conservator van wat gebeurde op oorlogshoven.

    Menig document bijgehouden, speechen geschreven.

    Gevochten voor de waardigheid van 't leven.


    De dansers, al eeuwen oud.

    De jongeren die al op die traditie hebben gebouwd.

    Menig initiatief op zoek naar een warm hart,

    kon terrecht bij haar Meenselse muzikale bart.


    Zij die zich de speeches van de oude meester Frans herinneren

    zijn nu alle jaren aan 't minderen.

    De speeches van zijn filosofische zoon,

    hebben nu al op 't internet hun kinderen.


    Het dorp komt nu ook samen om te vieren,

    zijn en haar bedachtzame rust, het wegen van hun woorden.

    Het zal dat zijn dat gedreven Guy destijds bekoorde.

    Gelukkig verloor hij toen voor één keer het noorden.


    Blij dat ze hebben stand gehouden op hun reis met mekaar.

    Voorzekers gefeliciteerd, nog een goede gezondheid, gij gouden paar.

    octo

     

    Al eens je raam opengetrokken en een spin gezien die in een hoek van dat raam een web bouwde ? Er al eens goed naar gekeken ? Dat kunnen zit niet alleen in dat kleine bolleke van haar.

    De geestelijke energie en kennis om dat te doen omgeeft de buitenwereld van de spin.
    Gelukkig zijn er spinnen en vogels die insekten pakken en bijen die bloemen bevruchten...de weerslag op onze landbouwproduktie zou heel nefast zijn, mochten dergelijke 'systemen' ons niet vergezellen.

    octo