dominantie

  • Wie onderhoudt Uw vrouwen Jacob ?

    bron youtube : projekt voor kinderen in Kaapstad

    Met al een vierde op het oog, trouwt de Zuid-Afrikaanse president Jacob Zuma vandaag met zijn derde vrouw. We gaan de man niet hekelen om zijn voorkeur qua relaties, maar daar moet, afgezien van ondemeer de psychologische opgaven die een leuke monogamie al met zich meebrengt, veel geld mee gemoeid zijn. Het arme deel van de Zuid-Afrikaanse bevolking zal de kosten wel dragen waarschijnlijk. Nog erger is dat het er ,zoals in Zuid-Afrika,in de geschiedenis van de mensheid reeds vaak als volgt aan toe gegaan is : een leider die zich als volks en links voordoet wordt door een deel van de onderdanen aan de macht gebracht vanwege zijn vermeende inzet voor diegenen die het het meest nodig hebben en nadien blijkt alleen een kleine kring rond de potentaat de vruchten van de economische inzet binnen te rijven. Is het op andere plaatsen elders anders ?

    Regeringen hebben de neiging zich te omringen met kringen rond de economisch machtigen en samen met de top van het staatsapparaat, waken ze er in 't algemeen over dat de grondstoffen privéeigendom blijven en de grote ondernemingen kunnen putten uit een leger goedkope werkkrachten. Ook de pers die deze dingen zou moeten aanklagen is in handen van voornoemde groepen terwijl de echte oppositie van de werkende mens komt van niet-kapitaalkrachtige groepen. Ook de vakbondstoppen, die voor de grote onderste lagen van de bevolking zou moeten opkomen, zijn voor een groot stuk verkocht aan de top van de pyramide. Sociale bewegingen van allerlei ideologische kleuren doen voor de schijn of ze wezenlijk van mekaar verschillen en vitten op mekaar, maar komt het er op aan grote sectoren te 'saneren' of privatiseren, dan zetten ze hun mooie principes opzij om zoveel mogelijk van de feestdis mee te kunnen nemen. Eens gepensioneerd worden ze vaak de beste vrienden en lachen op hun reunies met al die leden die ze destijds tegen mekaar hebben kunnen opzette voor enkele punten van een procent, zo hoorde ik onlangs nog vertellen.

    Zo draait de wereld maar door en wij doen mee. Welke kleur kan ons aan een job helpen, aan een verhoging van onze maatschappelijke status ?  Wie is de meest mediagenieke politieker, al verkondigt hij opsplitsing en tweedracht ? Slechts militante groepen en individuen  bekommeren zich nog om de uitverkoop van openbaar bezit. Privatiseringen houden niet zo maar op na een privatisering, voortdurend staan er andere groepen klaar om nog meer geld uit een bepaalde tak van de economie te halen en voortdurend voert men een geleidelijke afbouw van de maatschappelijke zekerheid en de sociale verworvenheden in.  Bovendien moet dat dan nog allemaal geregionaliseerd worden zodat er zoveel mogelijk postjes kunnen worden verdeeld, wat een goede werking vaak hindert; zoals bewezen in het dossier van de vervuiling van de Zenne (zie http://filosofischverzet2.skynetblogs.be in een artikel van bijna Spa-voorzitter Erik De Bruyn).

    Of het nu in Zuid-Afrika is of hier, overal zijn de gewone werkende mensen, op zelfstandige basis of niet, de dupe. Al heeft men een deel onder hen geleerd van onrechtstreeks op de beurs te speculeren en doet men hen de miljardencadeaus aan de bedrijfswereld en de bankwereld slikken; op hun werkplaats heersen dezelfde sociale verhoudingen. De staat houdt de eigendomsverhoudingen in stand, de vakbonden blussen het vuur bij sociale onlust en houden de schijn op dat ze de enorm productieve en stresserende werkomstandigheden binnen de perken houden.

    In de praktijk loopt het wel even anders. Iedere minuut is getimed qua snelheid en productie en iedereen is verplicht om een helse competitie met mekaar aan te gaan onder het oog van een aantal controlemechanismen die steeds meer de proporties van Big Brother aannemen. Men kan het aantal toetsen dat je hebt ingedrukt om iets op te zoeken meten, men kan afluisteren, meeluisteren. Maar bovenal, de meeste mensen mogen maar werken zolang ze goedkoop en flexibel zijn, later probeert men van hen af te raken.  Vaste contracten worden nog steeds meer uitzondering, onzekerheid de veel familierust ondermijnende gedragscode.

    De top van de pyramide kan op beide oren slapen, nooit tevoren waren er zoveel 'brood en spelen' op TV...en ook in 't echt.  Het contrast tussen een sexuologe met een nieuwsmagazine en haar verschijning tussen uitgehongerde kinderen, is groot, maar we kennen onze prioriteiten als we besteden. Gespreksonderwerp van 't moment is momenteel de van de misdaadcultuur afgekeken moord op twee jonge mensen. Daar bovenop nog wat meer werkeloosheid en we zijn weer vertrokken voor een boeiende non-fictie soapreeks. Weinig mensen die er nog zullen naar 'kraaien' eens BigBrother het communicatienet van de top van de pyramide nog wat gesofistikeerder maakt. Een goede raad voor het nieuwe jaar : als er niet alleen menselijk maar ook sociaal ergens iets wringt, dat je niet pikt, maak het bespreekbaar en verenig U.

    octo 5/1/2010