democratische katholieke jeugd revolte

  • Revolte in Jongerenbeweging... destijds.

    DSCN0591

    revolte in jongerenbeweging...destijds

    Na de 2de Wereldoorlog begon het aantal boeren in Europa langzaam van Noord naar Zuid af te nemen. Boerenjongers werden meestal arbeiders of bedienden. De boeren zorgden voor zware rellen in Brussel naar aanleiding van de steeds verder gaande officiëel opgelegde schaalvergroting. Jongeren kwamen in opstand tegen oorlog en onderontwikkeling.

    De MIJARC (Mouvement International de la Jeunesse Agricole et Rurale Catholique) roerde zich en wilde het progressieve gedachtegoed van de bijbel zowel als links, ingang laten vinden in de landelijke jeugdbewegingen.  In Vlaanderen had je al de Katholieke Arbeidersjeugd en de BJB voor jonge boeren, veranderde haar naam in KLJ (kath.land.jeugd).  Er was immers teveel verschoven op maaatschappelijk vlak, meer en meer 'landelijke' kinderen hadden uit werkende ouders.  De oproep van MIJARC vond ook gehoor bij sommige leidinggevende vrijgestelden in de KLJ van na 1968, internationaal contestatiejaar bij uitstek.  Vendelzwaaien groepsspelen, vakantiekampen, papier ophalen, muziekavonden, desnoods de controle van de plaatselijke herder op de vergadering, dat was allemaal ok, maar beantwoorde niet meer aan de noden van een wereld die steeds maar meer verbonden werd. 

    Men ging over tot het houden van vergaderingen over het aanleggen of niet van bijkomende autosnelwegen. Men kloeg het feit aan dat meer en meer boeren zich door de schaalvergroting lijfeigenen van de eigen Boerenbondbankinstellingen voelde.  Men hekelde het feit dat dat financiële circuit daar bovenop nog eens profiteerde van de vaste contracten met de veevoederproducenten. Nog voor de ecologische landbouw ontstond, drong men aan op schaalverkleining.

    Er kwamen ook bijeenkomsten over internationale onderwerpen.  Akties tegen de aankoop van nieuwe straaljagers, die er moesten komen; want volgens de media en de politiek was 'de' 'Rus' toen het grote gevaar, zelfs indien ook hij ons van de nazis verlost had. Naderhand kwam daar nog het gele gevaar bij en nu blijft de militaire industrie contracten binnenhalen dank zij de terroristische dreiging en zoveel andere aliibi's.

    De KLJ deed voortaan ook mee met betogingen in Brussel.  Tegen de staatsgreep in het Chili van Allende bijvoorbeeld. Ze organiseerden voortaan ook infoavonden over onderontwikkeling en hoe dat kwam. Om het verzet tegen de toen nog beperktere macht van de multinationals kracht bij te zetten werd er een boycot van hun 'Brasil-Export'-beurs opgezet. 

    In feite had je twee KLJ's.  Aan de ene kant de afdelingen die meededen met de progressieve vernieuwing en aan de andere kant de afdelingen die trouw bleven aan het centrale bestuur van Leuven. Van het groepje vrijgestelden van Leuven werden net een drietal 'progressieven' ontslagen en aldra had je dus twee werkingen, die van de 'Democratische' KLJ en de officiële KLJ.  Teveel ouders hadden ergens werk in de katholieke zuil en ook daardoor was het niet zo moeilijk om de DKLJ qua subsidies en zo buiten spel te zetten.

    Toch deed de DKLJ nog geruime tijd verder met haar blad 'basisideeën' en de sociaal gerichte vergaderingen en acties, ondanks de verwijten dat men er aan communistische indoctrinatie zou doen.  Men ging met een volle bus naar 'Mistero Buffo' van Dario Fo kijken.  Jonge boeren die aarzelden om de stiel van vader over te nemen werden plots auteur van scherpe artikelen tegen de schaalvergroting of eigenlijk niet tegen de schaalvergroting maar tegen de financiële onhaalbaarheid ervan. Men steunde ook andere boerenvakbonden dan de traditionele boerenbond.     

    Het heeft allemaal, zoals bij alles in het leven, zijn zin gehad.  Welvaart en schaalvergroting gingen hun weg, the sky was the limit, de 1929 crash en depressiejaren en oorlog vergeten...niets en niemand kon de niets ontziende vooruitgang in de weg staan.  Vele van de mensen van toen leerden andere wegen van engagement bewandelen en hebben van het in het isolement geraken van kritische bewegingen geleerd. 

    DKLJ stond voor ons, in die tijd voor Democ.Kristelijke Linkse Jeugd, voorstanders als wij waren van die theologen, die door het Vaticaan geschorst werden omdat ze het voor de armsten opnamen. Van een 'K' kon je niet alleen 'Kommunistisch' of 'Katholiek' maken, ook 'Kollectief', 'Kollegiaal'... tot ergernis van diegenen die vonden dat het stuk 'Groenten uit Balen' van Walter Vandenbroek niet geschikt was om door KLJ'ers opgevoerd te worden. In die tijd, dat er nog pastoors genoeg waren een dekenijvergadering te wijden aan het boycotten van ons theaterinitiatief.  Zelfs Roland Van Campenhout hebben we op eigen initiatief een optreden bezorgd...want de boeren hadden duidelijk de blues.

    Spijtig dat de werkgelegenheid in de landbouw opgeöfferd werd op het altaar van de grootschaligheid, wat gelukkig minder in de tuinbouw het geval is.  Ten bate van banken en op de duur een paar enkelingen die zo'n grote bedrijven hebben dat hun kinderen de zaak niet meer zullen kunnen overnemen, waarop dan waarschijnlijk de definitieve industrialisatie van de boerenstiel begint...net zoals we binnen afzienbare tijd begraven zullen worden door multinationals (letterlijk) en eigenlijk figuurlijk ook als je ziet hoeveel jobs er blijven 'sneuvelen' in de economische 'oorlog'.

    octo 17/04/09