death

  • In afwachting van de volgende rouw

    100_1481

    In afwachting van de volgende rouw

    Een oud vrouwtje op weg naar fysiek verdwijnen, omwille van de beperkte houdbaarheid van het menselijk gestel. We maakten, maken haar dagelijkse uitbollen de laatste jaren na de dood van haar man mee, ieder van de kinderen en kleinkinderen om beurt. Ook deel van de essentie van het leven.  In alle eenvoud verwoord, op het juiste moment tegen een kleinkind nog kunnen zeggen  bij het zondaagse bezoek ‘ik heb deze week hele goede dingen over je gehoord’…kan iemand een heel leven lang nog goeddoen. Het kan nog, ook met soms ondragelijke pijn in de voet, pijn die zwellen doet.

    Oh, ik zou kunnen schimpen op het onnozele deel van de onvolwassen mensheid hier en daar en haar vragen waarom ze de wijsheid en de kennis, het vermanen en gedogen niet liefheeft.  ‘Filosofie’, liefde voor de wijsheid. Ik zou kunnen schrijven over mensen die gaan stemmen voor mannen die vrouwen, die geen sex willen hebben, met honger willen bestraffen en over maniakken die onder het mom van de godsdienst, kiezers willen gaan afstraffen, beide in  Afghanistan, maar ook daarbuiten.  We zouden het kunnen hebben over het oude Palestina en ook daarbuiten, waar men de duizenden jaar oude woorden van enkele passages van enkele schrijvers in de praktijk verwerpt en kiest voor sexistische, rascistische en godsdienstige verdeeldheid. Ik zou het kunnen hebben over waarom Columbië nog troepen van een buitenlandse mogendheid stationeren wil.  Ik zou kunnen tips geven over hoe men de dag van vandaag tot rust komen kan en zijn spirituele kwaliteit van leven verbeteren kan.  Ik zou naar één van onze ministers van volksgezondheid kunnen bellen om te vragen of die antibiotica, waar ik altijd al zo wantrouwig tegenover stond, via de veestapel ook bij diegenen die ze weigeren binnenkomt. Ik zou me kunnen ergeren aan zoveel, maar als je het plaatje door hebt, leer je dat wel af. De moordenaar van veearts –hormonenbestrijder Vanoppen komt vrij…sommige bodybuilders-koeien staan nog open en bloot in de wei.  NIKS VAN DIT ALLES VANDAAG.

    Vandaag is opgedragen aan zij die er bijna niet meer zijn en zij waarvoor ik ooit enkele woorden op een rouwkaartje schreef.  Daarbij eens even stilstaan, is veel rottigheid kunnen relativeren.  ‘Onze-lieve-vrouw  -(heer)Hemelvaart’ ?...het gebeurt iedere seconde van de dag in duizendvoud. In eenieder zitten bij leven al veel gedichten. Bij de dood :

    +”Waarom, waarom alleen verdriet…laten we ons ook verheugen…want zij die haar hele leven lang ‘licht’ was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden…licht…energie…zondermeer.  Haar grootste wens zou zijn geweest…en zal zijn…dat haar naasten nu ook in haar plaats ‘licht’ voor hun naasten zouden verspreiden”voor de ouwe P

    +”Een bekwaam man, een man van zijn woord, een man die deed wat van hem, van ons, verwacht wordt; ging van ons heen” voor P

    +”Lente. Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer. De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan.  Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedig leven en het schone dat er uit voortvloeide” voor MD

    +”Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim. Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist…dat weet ik uit de weinige momenten dat ik contact met hem had…” voor vader van VWR

    +”De dood is misschien ook gewoon niet te decoderen muziek zonder noten.  De dood zijn misschien kleuren en energieën in de anti-materie, die wij amper kennen, onze intuïtie misschien meer dan wij.  Is er nog een wisselwerking ? Lokken en duwen deze krachten ons weer aan en weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel dingen meer”voorO

    +”Vaak dacht ik met plezier aan je terug. Nu is ’t hier voor jou achter de rug. Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd.  Werken op ‘t land  deed ons allebei deugd. Tussen de bomen, op ’t veld, in ’t magazijn, waar het ook mocht zijn…samen hadden we het dikwijls fijn. Je was soms zowel heel ernstig als geamuseerd. Hoe je familie je hart bezighield, is iets dat jou eert. Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde, en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde. Je bent me er eentje geweest. Vier maar nu maar voor immer feest”voorC

    +”Collectieve zieleïmpressies bij wandeling op een kerkhof. Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je er heel velen kende, krijg je het gevoel ’wat een pak mensen heb ik al zien passeren’…ieder individu roept bepaalde dingen in je op…interconnectie… . Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk. De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen…het heden en verleden is de ware aard.  De toekomst, iedere wording van ware aard.” Voor allen

    +”Over iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen temidden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen…moet zo stil en diepzinnig zijn…dat woorden niet meer nodig zijn” voor S-ma

    +”Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak ‘vergezeld’, de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak. Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Ik leerde hem kennen tijdens het fruitplikken en z’n zachte aard  en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn.  EVER ARdT…in die zin leeft hij for ever”

    +”Geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reclamespots en geweldfilms door.  Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken…bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers”

    +”Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen..de ‘verwondering’ om hem blijft.  Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben.  Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk…ook in het vervullen van onze functie naar diegenen rondom ons”

    “Het timbre van z’n stem, die op een wijze, zachte manier, overtuigen wou, zullen we nu voor een stuk moeten missen. Het opzoeken van eenzaamheid als het lichaam niet meer wil. De uif op z’n schouder, gewend aan mekaars roep. Hij heeft hele hoge daken beklommen en velen in de diepte van hun ziel geraakt. Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en door eigen ervaring Rijk Hart Richard-volmaakt. Hij werd op dezelfde dag als de dichter Herman begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van ’t woord, alhoewel nooit geschreven. Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en ’t ben ik die hem hier nu nog hoort. Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven”. Voor R

    “Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe”. Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe…en…blijf erin geloven.  Die krachten bestaan.  Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun andere dragers, de electronen enzovoort, dat zijn.  Ik geloof niet in de dood op zich, alleen in het leven…dat een energievorm is die altijd of soms dan toch, wie weet, in andere dingen overgaat” voor jong broertje van de Zingende Vlinder

    “Hoe zit dat nu pater ? Leg me jouw geloof eens uit. Doet iedereen op basis van wat was,hier ervaringen op en leven we allen in de richting van onze dood; het moment waarop iemand, sommigen, allen… ? andere, niet-lichamelijke energie worden ? Interactie ?  Gaat die energie deel uitmaken van de verdere evolutie van de levenden of moet die overgegane energie weer 20 miljard jaar wachten op een volgende bigbang en alles weer van voor af aan of verrijkt proberen ? ?  Indien interactie : Wie, hoe, wat, waar gaat ‘helpen’ ? Kan dat alles vanuit een detail , een leven,‘hier en nu’ geraden worden, alhoewel hun ‘hier’ misschien ook alleen ons hier is, vanwege de genetische wortels.  Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier wijs moet worden en daarom de waarheid over zijn eigen leven te ontdekken heeft; teneinde van nut te kunnen zijn…hier …en hierna ??? Of is er alleen ‘hier’ ? Wachten wij onze beurt af om weer een zo goed mogelijk anderssoortig begeleider, geleider…te zijn na onze dood, we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven. Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er al of niet nog zijn en zelfs nog niet zijn. We kunnen biologisch eigenlijk niet terugkeren, want in feite zijn we er al. Of niet ?  If this is wrong, only one thing can be wright ; we return to the simple, uncomplicated consciousnes of minerals, air and light or the fire in the elements.   Alle dingen dat zijn en alle dingen die gebeuren, delen een doel : de evolutie van onze ziel; door het negatieve naar het positieve…but when the soul, the embryo dies, our spirit is born ? Nee Pater, ik geloof dat hij er altijd al geweest is, die geest.” Voor de strikte godsdienstbeoefenaars

    Octo 17/08/2009