de drieenheid octo kerstmis 3vaders zin

  • Kan iemand drie vaders hebben ?

    100_0381

    Iets filosofisch: Kan iemand drie vaders hebben ?

    Je was jong toen.  Jezelf in een verlaten kamion.  Sneeuwlandschap bevroren. Nee, de clericale uitleg over de schepping, doen en laten, zou niet zo die van jouw tijd worden.  Met een koord spreeuwen vangen onder een appelkist, ze vastnemen, ervaren, weer loslaten.  Terug achter het oude bakkelieten stuur. Stilte, overweging, koude voeten, warm vanbinnen.  Iets anders zoeken achter alles wat je werd verteld, of dat wel klopte, andere uitleg blijven evalueren ?!

     

    Vastnemen, ervaren, loslaten. Op niet-vastnemen en proberen behouden na, alles waar het leven om draait.  Jouw tijd, tijd ook van anderen die waren voor je ze zag gaan en zij die kwamen en nog zijn zoals zij die waren maar dan op andere golven in de tijd. Alles was en is dus ervaring. Ervaring zal zijn.

     

    Tenminste voor diegenen die niet in hoge mate als gehypnotiseerden door ‘t leven gaan. Denkbeeldig afhankelijk van steeds meer stoffelijke meerwaarde ,produceren in funktie van de waarde van geld en niet van wat eenieder op een ecologisch verantwoorde manier nodig heeft. Er zou genoeg in plaats van tekort of teveel kunnen zijn.  Kwestie van plannen en delen, de eerste cel moest dat al leren en eindigde in een constructie als ons lichaam, die bijna volautomatisch werkt als we ons goed leren verzorgen.

     

    Gevoelsmatig het onvoltooide verhaal van de voorouders dagelijks in het echt met eigen karaktertrekken en constructies herschrijven, eenieders eenmalig lot , ergens in een cyclus tussen begin en einde van een oerknal.  De hoeveelste oerknal ?  Hoe groot is de kans dat hetzelfde theater met dezelfde personages nog eens met grote of kleine, al of niet vrijwillig te kiezen wijzigingen wordt overgedaan ?  Tijd zat.  Na de dood een vijf miljard jaar wachten als straling in de wachtkamer der gebeurtenissen op alle domeinen, tot alles weer één punt vóór de nieuwe oerknal wordt ? Dan nog eens een veertien miljard jaar voordat je weer deeltje in een kleine cel mag zijn en ’t leven weer op z’n bio’s weer proeven kan. Duurt wellicht niet langer dan acht uur slapen, zou Einstein nog hebben kunnen zeggen.  Niks bovennatuurlijks, niks boze geesten, allemaal een kringloop van energie die altijd weer doorheen een aantal fasen naar verfijning toegroeien kan.  Je bewust worden dat er doorheen alle tumult en stoorzenders iets heel moois met ons bezig is…iets dat net als de fysica niet tegen het inhoudsloze kan, want kleiner of gelijk aan nul…en daar heb je die knal weer.

     

    Zo zeker als yin en yang mekaar aanvullen en afremmen, verlopen de verhalen van onze levens waar gelijkgestemden mekaar aantrekken en soms afstoten of koud of warm laten ,in funktie van de nieuwe personages die het op dezelfde of een andere manier wel eens zullen overdoen.  Een echte copie van de toestanden in de microwereld, proton, neutron, electron-gelijk.

     

    Onze genen, verbonden met onze psychische, chemische, fysische archieven, in die grote strijd om meer mens, die strijd die best meer een spel dan een strijd worden zou. De menswording van het spirituele, in de geboorte van iedereen die hier niet om welbepaalde redenen kan worden gemist.  De echte betekenis van Kerstmis hoor je nu veel over praten.  Wel laat het ons daar maar op houden voor we over één van de drie mogelijke vaders van het kerstekindje beginnen.

    Octo 24/12/08