bewegingen

  • Brief aan een aspirant-politicus

    100_1042

    Brief aan een aspirant-politicus

    Bedankt voor je laatste mail. Het deed er mij aan denken dat je in het leven eigenlijk niet te lang moet treuren over wat je achter de rug hebt, het doel van de reis is daar te komen waar je voor staat waarschijnlijk...dat kan nu eenmaal niet zonder tussenstappen, nivo's van bewustwording. Aan de beste theorieën gaat enorm veel praktijk vooraf, geen enkel hervormer wordt als hervormer geboren. Het heeft dan ook geen zin om, zoals je terrecht aanhaald, te vitten op passieve massa's of op onwetendheid en egoïsme en allerhande. Ik begrijp trouwens niet dat je door dat te doen gemotiveerd kan blijven, bij mij komt motivatie voort uit mijn besef dat de weg naar bewustwording hele rare paden volgen kan en de mens door omstandigheden wel meer en meer gedwongen zal zijn om meer echt sociale wegen in te slaan.

    Waarom zou partijpolitiek niets voor jou zijn ? Je eigen mening is reeds een soort partijpolitiek...en je zou er geschikter voor zijn dan ik, want jij hebt veel meer vertrouwen in de goodwill van de vrije marktekonomie dan ik. Sinds 1968 hebben velen het gangbare economische model ter diskussie gesteld...ik was er al bij van voor de NEEN tegen de straaljagers van Vandenboeynants indentijd...wat ik toen al tegen mijn vrienden zei, was dat bij alles wat we deden het NEE aan dit en TEGEN dat was...niet verkeerd natuurlijk, maar onvoldoende. Vroeger reisden de goedbedoelende globalisten van nu de grootkapitaal-evenementen achterna,...nu hebben ze toch al hun eigen evenementen...en de discussie over wat dan wel te doen is toch al begonnen.

    Veertig jaar na 1968 heeft een stuk vd wereld het materiëel beter, maar eigenlijk is er globaal genomen veel meer armoede dan toen...en conflikthaarden à volonté. Scharnierpunt in deze situatie is het neo-liberalisme en zijn plannen om de sociale verworvenheden af te bouwen en de maatschappij te laten draaien volgens imperialistische drijfveren...wij, gewone mensen die van inkomens leven zijn de deur en funktioneren volgens die scharnieren...maar de deur draait meer en meer zot...te vaak moet de deur open en dicht voor te flexibel, soms zinloos werk, voor overconsumptisme, liberale burokratie of staatsburokratie. Het meest zinnige werk, produceren in functie van de meest schrijnende behoeften van mensen...daar is geen 'markt' voor...en dan maar klagen over 'crisis' en afvloeiingen en goedkoper produceren.

    De deur zal blijven draaien tot die tegenstellingen de werknemers en KMO's tot verzet tegen het financieringskapitaal dwingen. Dan zijn er twee mogelijheden, die misschien een dag aanvullend kunnen werken (dat in feite al doen) : Ofwel storten de scharnieren van het imperialisme door de staatsschuldenbergen of faillissementen of neptoestanden op de Beurs in, en komen ze los in de muur waartegen we nu nog aanlopen te zitten; ofwel worden meer en meer mensen zich bewust van het feit dat een maatschappij waarin het speculatieve aspekt vd marktekonomie alles regelt hun levens verstresst en hun menselijke mogelijkheden beperkt. Pas als het geloof in het systeem wankelt, komen er kansen voor de tegenbeweging...maar welke kan onze bijdrage zijn om dat geloof te doen wankelen ?

    Tegen dat dit gebeurd met een Oostblokfaktor zoals we sinds 1989 zagen, zou er een kader van mensen moeten gevormd zijn die het ongenoegen dan struktureel vorm geven kan. Dit proces is al aan de gang, met name wat, onder een grote noemer geplaatst, de 'linkse beweging' betreft. Alle vinden ze zichzelf minder en minder de beste en de enige heilanders...wat hun ontbreekt is een strategie voor het in praktijk brengen van sommige, van hun kortetermijnpunten, die het kapitalisme eigenlijk alleen een menswaardig gezicht willen geven (als dat naar de toekomst toe nog mogelijk zou zijn) .

    Vaclav Havel en de Tsjecho-dissidenten en andere Oostblokhervormers, droomden ooit van vrije verkiezingen, vrij ondernemerschap...maar de zogezegde socialisten van vroeger en hervormers van nu, wisselen mekaar na verkiezingen gewoon af in het opleggen van een politiek die de door speculanten geleide banken opleggen. Hun regeerders zitten in de gemoderniseerde lift van nu...omdat de mensen materieële verbetering willen zien van wie dan ook, reageren ze gewoon tegen AL wie daar niet in slaagt. Niet de werkenden en de mensen die een KMO willen opstarten hebben het daar nu voor het zeggen maar het grootkapitaal met z'n neoliberalisme en z'n economische staatsinstellingen die het belang van de speculanten dienen. Zo werkt idealisme dat niet met het materialisme verbonden is.

    Als je het hebt over hoe mensen zo verwrongen en wreed kunnen zijn dat totalitaire regimes aan de macht kunnen komen, kan je meer leren van linkse denkers, dan van een Ghandi met goede bedoelingen. Een moderne Ghandi zou de dag van vandaag oproepen van zo sober mogelijk te leven en zo weinig mogelijk te kopen zodat het speculatiesysteem nog rapper op z'n kont terrechtkomt. De pech voor Ghandi was dat hij alleen een idealist was...zonder veel materiële roots. Je moet leren aanvoelen waar de tijd zich voor leent en waar er geen tijd meer voor is...dat is de moeilijkheid. Je moet weten welke stenen je in de rivier moet verleggen om het water een andere kant laten op te gaan...zoals Bram Vermeulen zaliger het zingt. Ook de Groenen weten hoe moeilijk regeringsdeelname met oude systeemknarren zijn kan.

    Een ideologie is pas onschadelijk als ze gebaseerd is op het standpunt van 'hoe kunnen we in de meest ecologische omstandigheden een voor eenieder menswaardig bestaan helpen opbouwen, zonder dat dit proces in uiterste omstandigheden tot fascistische onderdrukking leidt'...hoe meer ik daar over nadenk, hoe meer ik het imperialisme een in wezen decadent en uitgediend systeem vindt, een soort kinderziekte van de mensheid...een proces dat de wereld brutaal aaneensmeedde en ten koste van veel bloed en tranen de wereld dan eens ontwikkelde, dan weer vernietigde, en nu weer tegelijk naar de ondergang lijkt te leiden...omdat het zijn eigen decadentie niet kan stoppen. Zo een systeem zouden wij nu moeten gaan redden onder het mom van 'concurrentiepositie' en de 'er is geen geld meer voor de sociale zekerheid'-horrormop ? Nog met minder sneller werken zodat we nog rapper, gezamenlijk bekeken, de dieperik ingaan...hallo!

    Weet je wanneer de ondernemerswereld gevoelig zal zijn voor de veranderingen die jij hen voorstelt ? Als je hen zwart op wit kunt bewijzen dat door wereldwijd meer rechtvaardige inkomens aan de mensen te geven, ze(de ondernemers ) zelf meer zullen kunnen verdienen. Eerst als ge dat kunt zult ge hun lobbymachine (hun vorm van solidariteit) nog in gang kunnen krijgen.

    Gij liever dan ik, maar ik denk dat gij daar beter in bent...ik zie mij nog niet al te diplomatisch omgaan met mensen die deel uit maken van een graaicultuur en de ene cumul na de andere binnendoen en dan nog op TV over oplossingen komen debateren.

    Ik ga het hier voorlopig even bij laten. Het lezen, zowel als het schrijven was een zware dobber, maar een waar genoegen.

    Tot mails.