beurscrash 1929 recessie

  • Wall Street 1929-crash bis ? Nee toch !

     

    Hoe een tweede Wall-street 1929-crash te vermijden ?

    Waarom de wereldeconomie de volgende paar decennia niet hoeft in te storten.

    Er is de laatste maanden al schandalig veel speculatieve geldwaarde in rook opgegaan.

    Wereldwijd hebben de beurzen al gigantisch veel geld aan de consumptieketen onttrokken.

    Hadden de regeringen het op voorhand geweten, dan hadden ze de superfortuinen meer getaxeerd om de armste lagen van de bevolking terug in die consumptieketen te krijgen en zodoende zou dat dan ten bate gekomen zijn, niet alleen van de investeerders maar ook aan de zelfstandigen en alle andere soorten werkers. De échte economie is niet de speculatieve ekonomie die alle geldwaardeverhoudingen heeft scheefgetrokken.

     

    Om de consumptieketen weer op een ecologisch verantwoorde manier op gang te krijgen zijn wereldwijde afspraken nodig. Wegens het ontbreken van de goede wil van boven af, is er een andere soort van lobbywerking nodig, niet de klassieke lobbywerking van de grootspeculanten maar de druk van de bevolking op haar regeringen en de partijen die er wereldwijd van deel uitmaken. Interne druk van partijleden en verkozenen, zowel als externe druk van zowel werkgeversorganisaties als vertegenwoordigers van de werknemers en zelfstandigen, milieu- en ontwikkelingsorganisaties.

     

    De ziekte van het ‘vergaren’ zonder investeren en consumeren brengt de economie tot stilstand. Raar toch dat we met een economie zitten die wel steeds moét groeien om niet in een recessie te geraken. De grootgeldspeculanten zullen hun recht van bestaan moeten verdienen en bewijzen dat professor Marx het destijds niet altijd bij het rechte eind had, voordat ze de instabiliteit in de wereld naar nog triestere hoogtepunten leiden.

    Er zijn nog een pak mogelijkheden om op een ecologisch verantwoorde manier te groeien.

    We moeten het alleen tegen de stroom in durven zeggen en eisen in onze sociale en politieke organisaties en daarbuiten. We moeten het durven eisen van zowel de toekomstige president van de Verenigde Staten zowel als die van Rusland, China…of welk land dan ook dat enorme bedragen van het Bruto Nationaal Product in de militaire economie vastzet in plaats van in de consumptieketen laten terecht te komen.

     

    Waarom zou een economie moeten stilvallen ? Hoeveel huizen moeten er niet worden opgeknapt ? Hoeveel geld gaat er door spekulatie niet in rook op in plaats van dat er dingen mee gekocht worden of nuttige investeringen mee gedaan ? De economie valt ook ten prooi aan recessies omdat de huidige werldhandelsverhoudingen maar niet worden gelijkgeschakeld…iedere grootmacht of de zich ontwikkelende wereld als tegenkracht, boycot elke vorm van eendrachtige vooruitgang. Fabrieken zouden alleen mogen sluiten als er geen vraag meer is naar een bepaald produkt...bijvoorbeeld de dag dat alle elektrich materiaal op het stroomnet oplaadbaar is, zullen er ook geen batterijen meer nodig zijn. Met gelijkaardige en rechtvaardige produktievoorwaarden (lonen...) en een internationaal eenvormig taxatiesysteem kan je op internationaal vlak een sterke koopkracht scheppen, die recessies naar de geschiedenisboeken verwijst, net zoals dat bijvoorbeeld met de tolpoorten rond onze middeleeuwse steden gebeurd is.

    Weer zijn het de grootspeculanten die, tegen hun eigen belangen in eigenlijk, de boel saboteren door geen toegevingen te doen, door er niets mee in te zitten dat door hun starre houding de arme boerenbevolkingen van bepaalde landen verder de dieperik in zouden kunnen zakken. Enkele honderden zelfmoorden van boeren in India meer per jaar, daar maalt men in bepaalde middens niet om. Er is nog zoveel te doen om deze wereld een voor iedereen gezellige, en leefbare plaats te maken, om over te schakelen naar oneindige energiebronnen en zo meer…en toch dreigt de wereldeconomie stil te vallen…met alle gevaar voor verrechtsing en onbeheersbaarheid van conflicten er nog maar eens bovenop.

    We moeten er met z’n allen iets aan doen, uitvluchten tellen niet, de feiten zijn er, de kranten en moderne media bieden ons allerhande informatie op een schoteltje aan…we moeten er tenslotte iets mee doen als het hele proces van leven op deze planneet een zin hebben wil.


    octo