anderen

  • God zij dank, 'god', dat zijn de anderen.

    100_1220

    De anderen.

    Zovelen gelinkt, zoveel te zeggen, onvoldoende gehoord.

    Laat ze nu zelf maar spreken.

    Vrienden, vriendinnen ,zijn-en haar-dimmensies, kenissen, regeerders,onderdanen. Knikkers.

    De anderen.

    Door sommigen verwekt, anderen door jezelf. Familie.

    De anderen.

    Hun pijnen, frustraties, gloed en willen weten,

    dan weer niet.

    De anderen.

    Hun kwaaltjes, hun pillen hun ouder worden.

    Hoelang valt 'dood' eigenlijk buiten te houden ?

    De anderen,

    het beste in hen zelf dat zo verblijden kan.

    Hun aanvullingen, nodig als brood, onuitstaanbaar soms.

    De anderen.

    Wij, hebben alleen ons eigen gezeldschap in feite.

    Reizigers doorheen al zo lang en soms teveel, telkens overwonnen.

    De anderen,

    wijsheid, fijngevoeligheid met onaf verweven.

    De anderen,

    gedomineerd door de ideologie van de produktie om de winst.

    De anderen,

     opgedeeld in kasten die mekaar leerden mijden.

    De anderen 

    die mekaar dan toch weer opzoeken en vinden voor iets grootser.

    Solidariteit, uitwisseling van menselijke gevoelens, samen perfektie.

    De anderen,

    zieleroerselen, verhalen verdrongen en opduikend.

    De anderen,

    mekaars sadisten, masochistisch bij wijlen.

    De anderen,

    werktuigen der evolutie naar meer bewustzijn.

    Met Mekaar geduld en bergen en  ravijnen en vlakten van liefde lerend. Inzichten, te weinig van belang,bang.

    De anderen,

    de stilte van het parcours meer of minder genegen dan het lawaai in het zijn.

    Een Teveel of Te weinig, opvullen en aanvullen met niets. Het niets, de grootste duivel...telkens weer verjaagd door om het even wat van...zin. Zijn.

    De anderen,

    kwelduivels en engelen in hun enige, menselijke gedaante.

    De anderen,

    geven en nemen, vergeven en van doorgaan tot stoppen, veranderen.

    De anderen.

    octo 07/07/2009 dinsdag, bij  weinig zon-ochtendgloren