andere soort bezinning octo

  • Andere soort bezinnig

    OnschuldigStoerVerstomdVerrastAfgeslotenVerrastLachenKnipogenHebberigRoepenWenkbrouw ophalenZoenenOnschuldig

     Een andere soort bezinning

    Er is inderdaad een andere soort bezinning die met de filosofie te maken heeft.

    Om deze dingen te begrijpen zijn er een aantal 'letters' nodig, elk van m'n filosofische verhandelingen is zo'n soort letter waarmee je op den duur het hele alfabet begrijpt...al heeft de niet zo gedreven, gehaaste zoekende mens misschien genoeg aan enkele van m'n laatste, recentste essays om een weinig mee te kunnen. Voorwaarde om 'ergens' te geraken is dat de wil en de rust en de goesting om te zoeken aanwezig zijn. Ga anders maar wat anders doen, of je wordt de zoektocht vlug beu...alhoewel je er dagelijks op allerhande manieren mee gekonfronteerd wordt.

    Hoeveel bruikbare dingen er ook in de wetenschap, de religie en de filosofie zitten we moeten beginnen filosoferen vanaf nul. Ons niet laten opdelen tussen materialisten (de geest is stof) en idealisten (de geest staat los van of boven de stof). Gewone vragen stellen. Is een levend wezen een machine of heeft het een 'ziel'...is het de uiting van een bepaalde manier van zijn ? Eigenlijk komt die vraag te vroeg...want wat was er vóór het biologische zijn ? Het molekulaire zijn.

    En daarvoor ? Het atomaire zijn. En daarvoor ? Straling...iets dat nog niet 'vast' te grijpen, nog geen atoom was.

    En daarvoor ? De big-bang. Eén punt waarop de druk zodanig was dat het geheel wel moest ontploffen...waarbij die bewuste soorten 'straling' vrijkwam. Een punt dat een ruimte met een grote van gelijk of kleiner dan nul wil innemen...ontploft. Daar kwamen wij in de tijd dat we nog straling waren van voort en onze evolutie is er nog altijd mee verbonden. Zelfs in onze onderlinge relatie 'ontploffen' we onder teveel druk. Als cel hebben we nochthans geleerd van ons te vermenigvuldigen door te 'delen'. Als we in het dagelijkse leven om tal van redenen niet meer willen 'delen', beginnen de moeilijkheden die tot verdere ontwikkelling leiden gewoonlijk.

    Die big-bang is soort explosie die in een soort ballon-effekt nog altijd voortduurt en naar sommige wetenschappers beweren op een dag weer in mekaar klapt. Wordt dan alles weer straling als er weer een big-bang-cyclus op volgt ?

    Vermits wij in essentie straling en energie zijn moet onze eigen, opgebouwde 'verdienste' aan straling weer zo'n wat...'twintig? miljard' jaar wachten eer we weer in een bij benadering dezelfde kombinatie komen te zitten.

    (Vermits we al0000000000000 vijftien miljard jaar oud zijn en ons universum nog vijf miljard jaar te gaan zou hebben).

    We kunnen ons, nu we toch bezig zijn, afvragen of onze straling niet ook meteen bij onze dood vrij van het lichaam komt te bestaan...wat die straling allemaal kan, weten we natuurlijk niet...dan komt het 'geloof' op de proppen.

    Hoe dat 'geloof' werkt ? Het begint alleszins bij kennis en observatie. Kennis opdoen is eens te meer de goesting hebben om te willen weten...naar buiten toe gericht. Ook ons 'vroegere wij' wilde 'weten', wilde 'kennis' opdoen. Dat vroegere wij dragen we trouwens nog altijd mee ondermeer onder de vorm van biologische intelligentie.

    Observatie vertrekt van één centraal punt zoals de atoomkern er één is.

    De zon is figuurlijk gesproken ook een soort atoomkern, hij 'belicht' alles. Vermits we uit miljarden cellen bestaan zijn we eigenlijk al een gigantisch mini-universum op zich.

    Een atoomkern heeft ofwel een positieve lading om op de buitenwereld al of niet te reageren (de negatief geladen elektronen) ofwel een neutronlading, een evenwicht van plus en min, een soort 'onverschillig' observerend evenwicht.

    De woorden 'positief', 'negatief', 'onverschillig' zijn in deze niet als waardeoordelen (niet moreel) bedoeld, maar energetisch. In termen van 'energetisch' denken valt er veel meer aan subjektiefe, gevoelsmatige situaties te begrijpen.

    Dat zijn trouwens de moeilijkste dingen om te begrijpen, niet de objektief-logische dingen en toestanden.

    De aantrekkingskracht die een wezen op een ander uitoefent bijvoorbeeld, valt beter te begrijpen als je door hebt wat voor een soort energie de mensen in kwestie vertegenwoordigen. Eigenlijk vertegenwoordigen we met z'n allen en afzonderlijk tegelijk een stuk van de energie van ons voorgeslacht, een soort nieuw lied op basis van de oude noten. De nieuwe generaties met nog een stuk opdracht van de vorige.

    Uitgangspunt. Tegengestelde. Synthese. Het generatiekonflikt bijvoorbeeld. 'Zijn' bakent zich af door niet het identiek te willen zijn...waaruit zou moeten voortvloeien dat beide personages er wijzer uit worden. Combinaties van hetzelfde thema maar dan met gelijkgestelden, twee macho-typen die in mekaars vaarwater komen bijvoorbeeld, zijn ook mogelijk natuurlijk. Bij een wandeling op een dorpskerkhof zie je dat er in 't verleden vele combinaties uitgeprobeerd zijn.

    Voor iemand die z'n hele leven het grootste deel van al die figuren en hun onderlinge relaties daadwerkelijk of via overlevering heeft gekend, vallen er een aantal wetmatigheden op, zeker voor wie het hoe en waarom van het reilen en zeilen in z'n eigen familiale voorgeschiedenis kent.


     octo