andere soort bezinning

  • een andere soort bezinning

     

    Een andere soort bezinning. Er is inderdaad een andere soort bezinning die met de filosofie te maken heeft. Om deze dingen te begrijpen zijn er een aantal 'letters' nodig, elk van m'n filosofische verhandelingen is zo'n soort letter waarmee je op den duur het hele alfabet begrijpt...al heeft de niet zo gedreven, gehaaste zoekende mens misschien genoeg aan enkele van m'n laatste, recentste essays om een weinig mee te kunnen. Voorwaarde om 'ergens' te geraken is dat de wil en de rust en de goesting om te zoeken aanwezig zijn. Ga anders maar wat anders doen, of je wordt de zoektocht vlug beu...alhoewel je er dagelijks op allerhande manieren mee gekonfronteerd wordt.

    Hoeveel bruikbare dingen er ook in de wetenschap, de religie en de filosofie zitten we moeten beginnen filosoferen vanaf nul. Ons niet laten opdelen tussen materialisten (de geest is stof) en idealisten (de geest staat los van of boven de stof). Gewone vragen stellen. Is een levend wezen een machine of heeft het een 'ziel'...is het de uiting van een bepaalde manier van zijn ? Eigenlijk komt die vraag te vroeg...want wat was er vóór het biologische zijn ? Het molekulaire zijn.

    En daarvoor ? Het atomaire zijn. En daarvoor ? Straling...iets dat nog niet 'vast' te grijpen, nog geen atoom was.

    En daarvoor ? De big-bang. Eén punt waarop de druk zodanig was dat het geheel wel moest ontploffen...waarbij die bewuste soorten 'straling' vrijkwam. Een punt dat een ruimte met een grote van gelijk of kleiner dan nul wil innemen...ontploft. Daar kwamen wij in de tijd dat we nog straling waren van voort en onze evolutie is er nog altijd mee verbonden. Zelfs in onze onderlinge relatie 'ontploffen' we onder teveel druk. Als cel hebben we nochthans geleerd van ons te vermenigvuldigen door te 'delen'. Als we in het dagelijkse leven om tal van redenen niet meer willen 'delen', beginnen de moeilijkheden die tot verdere ontwikkelling leiden gewoonlijk.

    Die big-bang is soort explosie die in een soort ballon-effekt nog altijd voortduurt en naar sommige wetenschappers beweren op een dag weer in mekaar klapt. Wordt dan alles weer straling als er weer een big-bang-cyclus op volgt ?

    Vermits wij in essentie straling en energie zijn moet onze eigen, opgebouwde 'verdienste' aan straling weer zo'n wat...'twintig? miljard' jaar wachten eer we weer in een bij benadering dezelfde kombinatie komen te zitten.

    (Vermits we al0000000000000 vijftien miljard jaar oud zijn en ons universum nog vijf miljard jaar te gaan zou hebben).

    We kunnen ons, nu we toch bezig zijn, afvragen of onze straling niet ook meteen bij onze dood vrij van het lichaam komt te bestaan...wat die straling allemaal kan, weten we natuurlijk niet...dan komt het 'geloof' op de proppen.

    Hoe dat 'geloof' werkt ? Het begint alleszins bij kennis en observatie. Kennis opdoen is eens te meer de goesting hebben om te willen weten...naar buiten toe gericht. Ook ons 'vroegere wij' wilde 'weten', wilde 'kennis' opdoen. Dat vroegere wij dragen we trouwens nog altijd mee onder de vorm van biologische intelligentie.

    Observatie vertrekt van één centraal punt zoals de atoomkern er één is.

    De zon is figuurlijk gesproken ook een soort atoomkern, hij 'belicht' alles. Vermits we uit miljarden cellen bestaan zijn we eigenlijk al een gigantisch mini-universum op zich.

    Een atoomkern heeft ofwel een positieve lading om op de buitenwereld al of niet te reageren (de negatief geladen elektronen) ofwel een neutronlading, een evenwicht van plus en min, een soort 'onverschillig' observerend evenwicht.

    De woorden 'positief', 'negatief', 'onverschillig' zijn in deze niet als waardeoordelen (niet moreel) bedoeld, maar energetisch. In termen van 'energetisch' denken valt er veel meer aan subjektiefe, gevoelsmatige situaties te begrijpen.

    Dat zijn trouwens de moeilijkste dingen om te begrijpen, niet de objektief-logische dingen en toestanden.

    De aantrekkingskracht die een wezen op een ander uitoefent bijvoorbeeld, valt beter te begrijpen als je door hebt wat voor een soort energie de mensen in kwestie vertegenwoordigen. Eigenlijk vertegenwoordigen we met z'n allen en afzonderlijk tegelijk een stuk van de energie van ons voorgeslacht, een soort nieuw lied op basis van de oude noten.

    Uitgangspunt. Tegengestelde. Synthese. Het generatiekonflikt bijvoorbeeld. 'Zijn' bakent zich af door niet het identiek te willen zijn...waaruit zou moeten voortvloeien dat beide personages er wijzer uit worden. Combinaties van hetzelfde thema maar dan met gelijkgestelden, twee macho-typen die in mekaars vaarwater komen bijvoorbeeld, zijn ook mogelijk natuurlijk. Bij een wandeling op een dorpskerkhof zie je dat er in 't verleden vele combinaties uitgeprobeerd zijn.

    Voor iemand die z'n hele leven het grootste deel van al die figuren en hun onderlinge relaties daadwerkelijk of via overlevering heeft gekend, vallen er een aantal wetmatigheden op, zeker voor wie het hoe en waarom van het reilen en zeilen in z'n eigen familiale voorgeschiedenis kent.

     

    Het geheim van de pyramide van de ziel

    Waarmee ik niet de Egyptische farao's hun graf dat via een schacht op een sterrenbeeld gericht stond bedoel.

    Alhoewel interressant dat ze zich voorstelden dat één man via het licht door de schacht de 'wedergeboorte' van een heel pak mensen zou mogelijk maken.

    Een pyramide bestaat uit een aantal driehoeken. Menselijke relaties ook. Of je nu klasiek 'trouw' ben in een echteljke relatie of niet. Er bestaat allereerst de relatie met jezelf. Dan die met die of die persoon, de duo-relatie. Dan die duo-relatie in funktie van iemand anders. Wat me doet denken aan het soort pyramide dat zich in een zoef-weg-de-ruimte(?)-in -beweging aan mij vertoonde de dag van een verassing in een crematorium...na een soort magnetisme dat van de grond door m'n voeten en zo omhoog ging tot het beeld in m'n hoofd(?) kwam. (zie stukje 'Doodongewoon'). Neemt iemand de evolutie van z'n relaties bij de dood mee in een soort informatiepakket dat in die pyramide zit ?

    Elk van 's mensenrelaties probeert iemand iets over zichzelf of over anderen of over het sociale reilen en zeilen van de gemeenschap duidelijk te maken. Of die anderen nu dood zijn of niet, ze leven voort in wat ze in beweging brachten of als meereizende energie bij anderen. Traditioneel religieuse mensen zouden het engel-bewaarders noemen.

    Neem nu bijvoorbeeld de pyramide met vier zijden, vier driehoeken...de ene driehoek de filosofische; met in één hoek van de driehoek diegenen die alles louter als objekten beschouwen, in de andere hoek diegenen die alles alleen als idee zien los van de materie, het objektieve. In de derde hoek van de eerste driehoek diegenen die de brug tussen de twee vorige maken.

    De tweede zijde van de pyramide weer een driehoek, de psychologische driehoek, met in één hoek de patriarchaal-ingestelden, in een andere hoek de matriarchaal ingestelden en in de derde hoek diegenen die die beide vormen proberen combineren...wat een grote energie aan onbaatzuchtigheid en loslaten en vrijheid geven inhoudt.

    De derde zijde van de pyramide, de sociale zijde. In één hoek diegenen die het materiële, stoffelijke individuele egoïsme de grootst mogelijk vrijheid wil geven, in de andere hoek diegenen die zich meer op de kollektieve verdeling van de praktische kant van het leven richten. In de derde hoek diegenen die beide stromingen vanuit hun weten de filosofische stem van de wijsheid en het geweten wil laten horen, die de dodelijke konfrontaties tussen beide hoeken wil vermijden.

    De vierde zijde van de pyramide...je genetische context. In de ene hoek diegenen met wie je genetisch het sterkst verbonden bent aan mannelijke kant (tot in de zoveelste tak...zelf tot in de oerstraling na de bigbang), in de tweede hoek diegenen van de vrouwelijke kant waarmee je idem dito. In de derde hoek...de synthese van de vorige twee, namelijk 'jezelf'. Voilà, basisconcept voltooid...Op de top van de pyramide, de versmelting van de vier driehoeken, je eigen innercommunicatie (Het dondert en bliksemt voor de eerste keer vandaag wijl ik dit schrijf).

    Voor ieder van de vier driehoeken kan je nu in je eigen leven nagaan hoeveel doorzicht je al in iedere hoek van elk van de drie vierhoeken verworven hebt. Op mijn homepage en in andere niet-gepubliceerde geschriften probeerde ik totnogtoe in wisselwerking tussen theorie en praktijk aan te tonen waar dit alles om draait en wat er de uiteindelijke zin van is. Je kan dat eens lezen of heb je het liever in de vorm van de stelling van Pythagoras ? Als die klopt, ligt alles misschien al op voorhand grotendeels vast...en kan je sommige dingen op voorhand aanvoelen misschien...maar snappen eerst in een reeks gebeurtenissen na een voorval. Voorbeelden ?

    °filosofie (F) °psychologie (Psy)° °sociologie (Soc) °genetica (G)

    G°-Als een zaadcel met een eicel versmelt, begint er een reeks uitwisselingen die het hele proces van evolutie van in de tijd dat er x-miljoenen jaren geleden maar één cel was; in enkele maanden overdoet. Zelfs de vorming van de in de evolutie oudere eicellen en de latere cellen is een herhaling op korte termijn van wat er gedurende miljoenen jaren aan wijsheid werd opgedaan bij wijze van spreke. Als je een tekst van twee bladzijden in een andere taal moet vertalen, gebruik je eigenlijk ook de wijsheid, de kunde die je in zes jaar op school hebt opgedaan om op een paar uur die tekst te vertalen. Het leven werd maar mogelijk door de vereniging van vier elementen : het filosofische : niet-bestaan is onmogelijk, alles heeft een stoffelijke zijnsvorm (straling, atomen,...), het tweede element atomische samengaan dat in het cellulaire uitmonde, 'het tweede element had al een psychologische component, zelfs voordat er organismen en soorten uit ontwikkelden...met als voornaamste kenmerk het derde element, het delen, het sociale. Uiteindelijk bepaalden de vorige drie elementen onze genetische kontext. Aan de top ervan, zit je zelf.

    -reinkarnatie alleen via genetische weg en chronologisch en na nieuwe colapse universe and big-bang

    -"Diegenen die hier in funktie van het samenspel van mensen op aarde geboren worden, worden misschien geboren in funktie van de aavullende krachten van zij die al geboren zijn"

    Soc°- Het verband tussen het politiek-sociale en de psychologie. Bij een analyse van het politieke spectrum tussen uiterst rechts en de linkerzijde valt de gelijkenis op met een aantal karakters zoals we die bij onszelf en anderen kunnen terugvinden. Het arsenaal aan onze politieke ingesteldheden schommelt tussen uiterst onverdraagzaam en anti-solidair aan de rechterkant en het salongevoel van 'we hebben het hier nog zo slecht niet' van allerlei soorten sociaal-democratie.

    De in ons landje kleine linkse partijen die eerder voor een meer van overheidswege opgelegde daadwerkelijke solidariteit zijn worden als extreme linkerzijde afgeschildert, nog zo'n angst van rechts en het centrum. Alleen de grote fortuinen zouden zich door hun geviseerd mogen voelen. (1% van de bevolking). Toch krijgen die partijen weinig stemmen en gaan de proteststemmen in dit landje dat eeuwenlang door de andere mogendheden van Europa onder de voet werd gelopen naar rechts...die ons als zelfstandigen of werkmensen nof meer onder de duim willen houden en de superspeculateurs en fraudeurs vrij spel willen geven. Hoe meer onderdrukking een volk of een mens gekend heeft, hoe meer men in zo'n toestand gevangen blijven wil ? In het noordelijke buurland dat 400 jaar geleden een religie als vorm van zelfkastijding probeerde te vervangen stemt men eerder op de konkurrentie van de sociaaldemokraten aan de linkerzijde dan hier.

    'Extreem-links' schrijft en zegt de pers...dat terwijl de kleine groepen die echt voor een afschaffing van alle burgerlijke instellingen en andere vormen van regeren dan de burgerlijke demokratie zijn, totaal geen bedreiging voor de elite in onze maatschappij vormen. Wat ik onder extreem-links versta is een systeem instellen waarbij men gewoon produceert en verdeelt in funktie van de vraag en men niet alleen de eigendommen van de grote ekonomische sektoren in gemeenschapsbezit brengt (wat de dag van vandaag wenselijk zou zijn als ze zich niet naar uniform afgesproken gelijke produktielonen willen plooien) maar ook de kleine bedrijven zou willen in gemeenschapsbezit brengen. Het ligt niet in de aard van 's mensens socialisatie-ingesteldheid om zo'n dingen door te voeren...vandaar zou zoiets pas 'extreem' zijn.

    Extreem is ook de helft van de wereldbevolking en meer uit te buiten zodat er massa's mensen willen emigreren.

    Extreem is ook niet te staken voor wereldwijd dezelfde lonen in dezelfde sektoren.

    Extreem is ook dat een land niet door een staking ekonomisch lam gelegd wordt als z'n regering ten oorlog trekt zonder dat het heel duidelijk aangevallen wordt.

    -voetbal met 12 wel mogelijk ? waarom een ander soort verkiezingen (eerst programma ,dan dirigenten)ook niet ?