allerzielengedichten

  • drie allerzielengedichten

    everybody has a name

    My name is combination. 

                            I combine. 

    The innocent aspirations of youth,

    with the illusions and desillusions of reality

    with the fate that we evolve to the real lessons,

    to the best act in real art's NOW

                            I combine. 

    The pains and joies of the past,

    with understanding the present ones

    with the aspirations of tomorrow

    with all the energy deep inside me

                             I combine. 

    The political theories

    with the working conditions,

    with te real emotional world of daily people,

    with wanting to change things

                                I combine. 

    The news on war, poverty, famine,

    with all kind of wealth disseases,

    with all kinds of unhappiness that reigns,

    with breaking the solitude of the individual

                                I combine. 

    The living and the dead,

    with the longing for fullfilment

    with wanting to recognise , who in fact I am,

    with observing all kinds of forgotten energies

                                I combine. 

    Friendship and Love and Lust

    with satisfaction and negative emotions,

    with solutions and new problems,

    with rest and unease

                                I combine, I combine, I combine.

    I cannot do otherwise, aldough I try

    Because combination shall be my name

    untill it's no longer necessary...

    And I’ll become part of another world ?

     

     

    na de dood

    De stilte,

    is allen die niet meer bestaan

    is opkomen en overgaan,

    is terug naar onze essentie

    in stille beelden blijven we voor de levenden achter

    wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt

    wat blijft, onze menselijke waarde;

    licht, schijnend in licht,

    met ook de lucht herademd door de nog ademenden                                 

     Licht,

    is ook die die er niet meer zijn

    Lucht,

    doet niemand pijn

    Tijdens de zwaarte van het leven reeds even

    stilte, lucht en licht zijn,

    we zijn wie de heengeganen waren.

     

    octo

     

    doorgeven

     

    Wat licht aan mekaar...

    om kunnen blijven verder te leven... .

    Van dat licht, verwant met de glans in ogen

    die door onze woorden en aanrakingen geboren wordt

     

    Doorgeven.  Wat lucht aan mekaar...

    om ons blijvend fris te houden.

    Van die lucht, vol van geesten

    die nog graag beneden meefeesten.

     

    Doorgeven. Wat stilte, weinig of veel;

    om onze kalmte te bewaren.

    Van die kalmte, verwant aan het alles,

    verstrikt in niets.

     

    Doorgeven.  Wat water en mineralen...

    om ons te laven en 't overbodige weg te spoelen

    Van dat laven, niet te veel of te weinig,

    juist wat nodig is.

     

    octo