absurd theater nihilisme versus zingeving

  • Filosofie, kunst & hopeloze zinloosheid

    100_0868

    Filosofie, kunst en hopeloze zinloosheid

    Een aantal uitzonderlijk getalenteerde mensen in kringen van schrijvers acteurs… zijn duidelijk nog op zoek naar het soort inhoud die hun gave op een hoger niveau tillen kan.  Dit is niet zozeer een verwijt maar een observatie van zoekende mensen in evolutie, zoals wij allen wel in meer of mindere mate zijn.  Is dit echt een zo hopeloos tijdstip in de menselijke cultuur dat we moeten vluchten in tekst en klank of film die het leven als absurd of zinloos benaderd ?

     

    Moet men vanuit deze ‘nihilistische’ filosofie vertrekkend, alle hoop op positieve ontwikkelingen dan maar opgeven en net als vluchten in de drank of de drugs, schuilen achter teksten en beelden die het ondergangsdenken en het doemdenken in de kaart spelen ? Zomin als het plat commerciële mag het zwartgallige het hoopgevende en estetische in onze cultuurbeleving overschaduwen. 

     

    Wellicht is het de bedoeling van eerder deprimerende experimenten van een aantal dingen op een cynische manier aan te klagen en soms lukt dat wel, daar waar ze iets als ‘humor’ in hun werk brengen.  Te vaak echter blijven de aanklachten steken in uitzichtloosheid en veralgemening.  Niet alle oudere mensen vinden de jeugd té dit of dat, nee…een minderheid bezorgt een meerderheid de reputatie van zus of zo.   Men probeert mensen al genoeg in hokken te krijgen…we zouden ofwel té softe of té macho kiezers zijn, oeps; alle sociale problemen geklasseerd zonder verder inhoudelijk debat.  De vechtende gele, rode en blauwe T-shirts in Thailand…maak ik er alleen een schets van over de domheid van politieke actie zonder programma of leg ik uit en toon ik perspectief ?

     

    Iemand mailde me vandaag in verband met een vorig artikel van me, ‘de duizendjarige eik’, …daarin verwoorde ik wat een mens aan drijfkracht en bevlogenheid hebben kan…en dat idealen hebben iets is wat nog niet verboden is…en ze proberen uitdragen ook niet.  Indien we blijven hangen in de ‘alles is shit’ mentaliteit, boeren we samen meer achteruit dan aan de toekomst te werken.   Ook het feit dat we allen een dag sterven, hoeft geen alibi voor doemdenken te zijn(zie artikel ‘de verrijzenis van bloemen’)

     

     

    PS. Voor amateurs van theatermonologen, ik heb er nog wel enkele motiverende, filosofische liggen. Onder de ‘categorie’ filosofie kom je ze tegen…ik zou eens moeten een link categorie ‘theatermonologen’ moeten aanmaken eigenlijk.

    PS.indien iemand weet waar de ‘duizendjarige eik’ in Limburg ergens staat, laat het me weten.  Wat me er doet aan denken dat in dit weekend van Pasen een 99-jarige vrouw op de drempel van de honderd overleed.  Bertha, die vrouw kon nogal lekkere taarten maken voor de feesten !    Zo zie je maar dat haar leven in mijn ogen niet stopt bij de dementie van de laatste jaren.  Kleur moet belangrijker blijven dan te somber.

    Al geven negatieve emoties en relaties  en de maaatschappij als geheel soms aanleiding genoeg tot doemdenken, geef er toch maar niet aan toe; want alles en iedereen die hier rondloopt heeft redenen genoeg om dat hier te komen doen, we moeten er zelf wel doorheen allerlei hindernissen maar achter komen waarom.  

    Octo 14/04/09