filosofisch verzet

de twaalf geboden

ontwikkel het sterkere in jezelf

tracht naar objektieve kennis

overwin je negatieve emoties

wees solidair met rechtvaardigen

doe jouw deel van het werk

neem de tijd voor stilte en natuur

geld was een middel, geen doel

ontdek de ware betekenis van trouw

leef niet alleen om te werken

overmatige konsumptie vervuilt jezelf

ontdek de symboliek van de zin van het leven

kunst brengt je dichter bij de kern van het leven

http://www.youtube.com/watch?v=04YrD5InxzA

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archive/2010/04/2... 

http://bloctaafblogartist.webs.com/apps/blog/

Engelse vertaling van mijn tekst 'aan iedereen die'

link naar socio-politieke artikels filosofisch verzet per titel :

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archives/category...

voor andere essays, filosofisch en zo meer, zie de link in posts hieronder of andere blogs hiernaast

vervolg alle 15 ? blogs handig te vinden via de meeste blog-linken op

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be

engelstalig vervolg filosofich verzet voortaan vanaf juni2011 via

http://talespoemsessays.blogspot.com  en facebook

maar vroegere Engelstalige blogs blijven bestaan (sorry voor hier een daar een taalfout op die oude blogs)

groeten, de blogkunstenaar

octo filoview : de seizoen, koud en warm, net als het innerlijke in alle mensen,

in de één wat meer van dit en dat dan in de andere

Vanaf heden, behalve uitzonderingen, de meer filosofische bijdragen, kunst...op http://filosofischverzet.skynetblogs.be  , de meer actuele poltico-sociale dingen op http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

Links en Rechts. Achter het uiterlijke.

Vele verschijnselen hebben twee kanten. Neem nu het links en rechts in de politiek. Dit lijkt niet alleen een simpele tegenstelling in alle mogelijke gradaties tussen diegenen die er warmpjes inzitten en diegenen die het ook in alle mogelijke nuanceverschillen, niet zo breed hebben. Normaal gezien zouden deze laatste in een democratie in de meerderheid zijn. Niet zo in de praktijk. Te velen die van een loon afhankelijk zijn of teveel zelfstandigen, vereenzelvigen zich met politieke partijen die de belangen dienen van het grootkapitaal, in concreto de speculatie gansters op de beurs, diegenen die de melkprijzen en zo bepalen, de wapen-en andere lobbies…om maar enkele actuele voorbeelden te geven.Tel daarbij diegenen op die gestopt zijn met over moeilijker dingen na te denken of in slaap gewiegd door een bepaalde media en zij die men nooit leren denken heeft of willen denken hebben en combineer deze toestand met een volksaard die al eeuwen door kerk en kapitaal, buitenlandse bezetters inbegrepen werd verkracht in feite… en je bekomt alle soorten partijen en mensen van politiek en sociaal conservatisme.  De Nederlanders, al 400 jaar eerder een stukje bevrijd van eng clerikaal catholiek denken, hebben daar een stuk minder last van al neemt hun media een stuk van die rol in behoudsgezinde traditie over.

Je kan dat conservatisme ook nog van een andere kant bekijken ook…de menselijke kleine kantjes, de karaktervorming doorheen alle mogelijke overgeërfde en zelf gecreëerde ballast. ..langsheen de tocht die, noem ze groei naar echt mens zijn, noemt. Je kent dat wel, het nooit genoeg hebben, het altijd bezig zijn met te hard te werken ,omwille van dan niet met de problemen van de andere kant van het zijn geconfronteerd te worden, zijnde de verhouding  naar de familie,partner en naar de kinderen en naar alle andere soorten relaties daar rond toe. Op zichzelf is er niets mis met een beetje conservatisme in bepaalde etische zaken, in onze cultuur van ‘mijn borsten zij te klein, opereren maar’ en zo meer. Het zijn doorgaans de conservatieven op gebied van de ‘solidariteit’ die de eersten zijn die ‘afgeven’ op,(zich storen aan) mensen, die zich met een vervangingsinkomen al dan niet moeten door het leven slaan en die anderen die (maar) aan een trager tempo kunnen of willen werken, doorgaans ook voor profiteurs al dan niet luie mensen, uitmaken.  Vaak zijn het ook die mensen die bijvoorbeeld eerder dan anderen geneigd zijn om eerst hun portefeuille en dan hun hart te laten spreken bij het nemen van beslissingen. In veel gevallen hebben ze het te hoog in de bol of willen ze om enkele centjes meer keihard blijven doorwerken tot ze 67 jaar zijn, een zaak die  door media en politiek in Nederland, net als de privéverzekering in het gezondheidswezen, al heel gewoon geworden is.  Waarom ze zo zijn ? Om er materiëel beter aan toe te zijn dan anderen ? Om de innerlijke leegte te lijf te gaan ? Naast de vele opdelingen waardoor ‘verdeel en heers’ mogelijk wordt, wil ik er geen bijmaken…maar het is goed om toch even bij dit fenomeen stil te blijven staan.

Nochtans, een fijn observeerder merkt bij deze groep van op maatschappelijk, niet etisch vlak conservatief ingestelde mensen dat ze ook een andere kant hebben, net als bijna iedereen trouwens, een lievere, een socialere…een mogelijkheid voor hun ,om van hun strak dogmatisch handelen en voelen vooral, weg te evolueren.  Dat kunnen ze niet alleen, daarom hebben ze anderen nodig. Eigenlijk zijn we allen mekaars psycholoog, pastoor, advocaat, politieker, verpleger,klankbord, collega,artiest, schrijver van onze levensscenario’s en ga zo maar door.  We betalen op velerlei manieren voor veel van al die dingen die we mekaar gratis zouden kunnen geven…gewoon omdat niet iedereen er klaar voor is en we tot nader order WILLEN meedraaien in een samenleving  die teveel op ongezonde wedijver is gebaseerd. 

Dat neem je niet alleen weg door uiterlijke politieke verandering, maar ook door innerlijke verandering. Dat kan beginnen bij die mensen… bij wie het nog moet beginnen… met het tijd nemen voor poëzie bijvoorbeeld. Met meer je eigen leven dan dat van de ‘sterren’ te willen leiden. Met te beseffen dat de zeven kunsten belangrijker zijn dan weer zeven nieuwe winkels te kunnen openen of te veel huur te vragen en alles op te potten…het oppotten van je geld, zowel als je warme innerlijke of je sociaal willen zijn.  De anderen, de meer socialen, lopen vaak met hun kop tegen de muur; want ze regeren de wereld nog niet voldoende. Te veel wetten worden nog gemaakt door hen met alleen stalen zenuwen…die alleen ontspannen als hun gezondheid hen er eindelijk toe dwingt in vele gevallen. De gezondheid van de mensen die meer op hun gemak willen leven wordt ook vaak ondermijnd door het noodgedwongen samenspel met hun tegenspelers…zij hebben te leren van meer ‘onder hun uit’, assertiever te zijn…op te komen voor hun eigen manier van willen leven. Vooruitgang, op alle gebieden,kind van tegenstellingen.  “Life, take it and endure it”, zei iemand me gisteren dat een schrijver dat gezegd had.  Het leven niet kritiekloos uitzitten. Oh ja, mensen die over andere dingen dan geld en macht praten, over hoe ze zich willen VOELEN als ze een dag deze wereld gaan verlaten…ze bestaan nog.  Iets ‘bereikt’ hebben in het leven hangt nog teveel af van HEBBEN, dan van ZIJN.

Octo 25/09/09

octo's filofiew-pictures : er was een tijd, die nu primitief genoemd wordt...mensen uit de stam baden in proper water en tot de sterren... 

Helse cirkel der medicijnen

Vooral de huidige generatie tachtigers en ouder, leven nog bij gratie van tot in de twintig soorten pillen. Geen mens die zich nog afvraagt in welke mate dit alles meer te vermijden geweest zou zijn en welke pillen zelf overbodig zijn.  Dokters hebben geen tijd om deze mensen te vragen hoe ze hebben geleefd en wat ze hebben meegemaakt. De naweeën van de 1^ste wereldoorlog nog meegemaakt als kind, moeten werken als de pachters uit ‘het gezin van Pamel’ of bekender voor de jongere mensen…als de kleinzonen van de kinderen uit ‘Priester Daens’. De tweede wereldoorlog op hun dak gekregen. Daarna geleidelijk een modern hels werkritme aanvaard.

Mensen die wegens ouderdom niet veel meer kunnen, met de mogelijkheden die een fit lichaam biedt althans, zeggen soms als men ze vraagt ‘wat doe je nog’ : “ niks meer” .  Nochtans voeren ze een dagelijkse strijd tegen allerlei soorten kwaaltjes…wat vaak erger is dan ‘werken’.  Als je hen helpt zitten en opstaan, kraken al hun botten ervan…zo erg dat een gewone omhelzing soms een ingewikkelde zaak wordt.  Nog altijd werken mensen zich te pletter om hun levensstandaard te handhaven, ja zelfs om gewoon te overleven of hun job niet kwijt te raken.  Ze raken overspannen omdat ze niet genoeg vrije tijd hebben of deze aan overconsumptie van veel inhoudsloze dingen besteden.  Ze laten zich vangen door een ongezonde levenswijze of hebben denken deze nodig te hebben om het tempo van leven de dag van vandaag aan te kunnen. 

 Steeds vroeger en vroeger nemen ze slaapmiddelen en pijnstillers. Pijnstillers, daar kan ik inkomen…maar vlug naar slaapmiddelen grijpen als een simpel reset-middeltje…is dat wel gezond ? Om over jezelf en al wat je uit je slaap houdt te praten…daar kruipen uren en uren in…en dat is onbetaalbaar en in die zin zijn we niet opgevoed.  Tijd en een vriend die luistert, mensen die raad geven, een boek dat helpt…dat is natuurlijk allemaal te duur geworden in het professionele geval en te ‘gewaagd om het over te hebben’ met mensen uit je omgeving…in deze wereld waar te velen even ‘perfect’ als de aardse sterren willen zijn.  Ook indien we gezonder zouden leven, dan hadden we niet zoveel pillen nodig.  

We slikken anti-cholesterolpillen, vaak zonder aan beweging en gezond eten te doen en zonder ons af te vragen of die cholesterol ook niet met onze innerlijke spanningen of voedingsgewoonten te maken heeft.  Als we meer met al die oorzaken en redenen rekening zouden houden, zou onze bloeddruk wel zakken en wij kalmer worden en tevredener zijn.  Vóór je dat allemaal  door hebt, gaat de maag protesteren…wat naargelang de graad van aantasting steeds weer zwaardere medicijnen vereist…en dat terwijl er ook natuurlijke produkten bestaan die helpen. Teveel medicijnen nemen kan dan weer gevolgen hebben voor het urologisch wegennetwerk, de stoelgang enz… .  Op de duur heb je voor elk medicament dat je neemt een ander medicament nodig dat de effecten van het vorige teniet doet…en als je dan de bijsluiter leest…er garantie voor staat dat je weer een volgend medicament zult moeten nemen omdat je wonder boven wonder toch wat misselijk bent !  Op sommige gebruiksaanwijzingen die een ‘filmlaag’ op je maag moeten zetten om je eten beter te kunnen verteren, staat doodleuk : ‘lichte verhoging van de kans op een herseninfarct of een hartinfarct’…terwijl pattatenextract een natuurlijk produkt hiervoor is…een stuk rauw patat helpt zelfs ook al soms.     Het lijden van onze oudsten van dagen weze  ons een les. 

Vaak zit je intuïtie over iets nemen of niet meer nemen goed.  In de tijd van de kinderjaren van de huidige twintigers, was het ‘in’ om voor een bronchitis antibiotica te nemen…je was een slechte ouder als je het je kinderen ‘ontzegde’. Weg met de natuurlijke weerbaarheid, er moest worden aan verdiend.  Nu zijn de ziekenhuisbacteries al zo slim geworden dat er geen enkele antibiotica meer tegen opgewassen zou zijn.   Mensen worden vlugger  uit het hospitaal ontslaan, om dat ze niet extra-ziek zouden worden of stellen het uit om opgenomen te worden.  In hoeverre is er trouwens controle op de hormonen en de medicamenten die zieke en gestresseerde dieren toegediend krijgen voor wij er een stuk van binnenkrijgen ?  Ziek zijn, het is allemaal verbonden met vele andere zaken en dan hadden we het nog niet eens over erfelijkheid. Dat er veel geld mee te verdienen is en we er teveel voor afdokken heeft dokter Dirk Van Duppen van één van de groepspraktijken voor betaalbare geneeskunde al bewezen en meer en meer krijgt zijn Kiwi-model navolging en worden er delen ervan ingevoerd.  Een goeie babbel en bezoekje aan een bibliotheek of aan de komende beurs van het andere boek is misschien meer aan te raden dan een bezoek aan de apotheek…die babbel is misschien af te raden binnen de context van de geldmaatschappij, want in die zin ‘levert dat niks op’.  Een sociaal gezondere maatschappij is er zeker één met meer tijd tot filosofische overdenking en bezinning.  Alle aanleidingen zijn goed. Neem maar de volgende twee woorden : lijden en over-lijden…vul je eigen beschouwingen hierover dus zelf maar met je eigen reflecties in. Santé.      Octo25/08/2009

gastadvertentie : u wil zich voor een ontwikkelingsproject inzetten ?

wordt internationaal actief

 http://www.intal.be/ 

of :

http://www.bevrijdewereld.be/pages/bw/bw_voorstelling.asp... 

Oh heavenly whisper

Hadn’t seen here in years.  But in the night she came in a dream. We met, set on the kitchen table of long ago, talked long and deep while in fact, I was in Africa for two weeks, and she in Europe. We talked about what we had learned  and what we had left. To blame was the situation in general. We were born out of a force of circumstances and while growing up we were confronted with the unsolved  emotions of others and our own.

What is faith in a love-relationship ? Is it an agreement to stay faithful to one person in body and soul or is it a commitment to deal with the heritage of what went wrong in the relationships before our birth, which in the end, had to lead to us ?  It’s the second part of the answer that is the most difficult part to analyze, because roads tend to split because one person does not have all the answers.

Men do not understand why women often seem to run in to tears more ten they do.  When a woman wants to break up a relationship, she will try to put the ‘blame’ on the male…or the other way around.  If there where break ups before in the same or other relationships, one can use the past experiences to get out of the situation, or at least to stay calm.  One can learn a lot about life when one has compassion with people.  Sometimes it can put yourself in a lot of trouble, but by going through the pain of others, one discovers where pain descends from. By doing so, you give yourself a piece of advice in the end, ‘you don’t want to know where pain comes from’.  Because if you do want to know, it surely will come your way.

Attraction. Physical attraction. Probably our genes, smart enough to know what a biological good match is.  Not only physical attraction. The partner can offer social security as well. Emotional attraction. Partners that lean on each other, one more than the other, to obtain a good feeling that leads to falling in love. After the honeymoon weeks, things start to slow down in intensity and many influences make their way in to the evolution of the relation. Since one out of two relationships fall apart, it is obvious that with a lot of people an often hidden battle starts : ‘should we or I or shouldn’t we split’ ?  Often one of the reasons for this kind of conduct is that one is afraid that the other one could find another partner and out of jealousy  people sometimes even make babies which task in life it will be to find out where they come from.  Maybe that newborn life is blessed with far less jealousy, in order to confront his parents. Maybe the next baby will grow up to be once again more jealous…in order to learn something from each other in this game called life.

People interfere in the lives of others, continuing their kind of never ending stories. They can start their story by not only telling stories of people they knew, but also the stories of their own. Their pains, their joys, their remedies. The story teller often explains the story from his or her angle, making it to nice or to black so while telling their story, they misjudge people.  When the ones who listen, aren’t experienced enough or when they do not want to take a moral point of view or do not want to judge because they do not know the complete backgrounds of persons involved, a lot of later confusions are born.

So when there is interconnection that works, people touch each other for the first time in a special way…by words, an arm, a kiss maybe a few months later. The stories that begin in a slow platonic way, often can reach the same or more passion in every way. No problem so far, when people involved are single. One can be married or in another kind of relationship. The most wise thing to do is to continue in a platonic way. If one can let go of his or her feelings the other one, instead of taking a distance too, can become hopelessly unhappy, not only from the tensions at home, but because of an inner emptiness that isn’t answered any more by the challenge and excitement a new relationship can bring into life. Often one cannot find the same mutual interests in one person : intellectual things, mystical things, poetry, politics, literature and so on. But you do not need to start an physical relationship for that. But when that kind of very good feeling is there, bodies can show the desire to compare the depths of life in the physical dimensions as well. One can become very passionate from each other(s) for years and years to come, or things can fall into the after honeymoon experience soon.  Most of the people hide their love story for each other when there is a triangle involved. Some speak about it and even before things start getting ‘serious’. Splits often then occur, sometimes the third leg has to go, sometimes the third person revives the older relationship…surely in a physical way at least, but that, like the honeymoon experience is not of long duration when there is more interconnection with the soul of others involved. One can hesitate a long time to inform the existing relationship. It depends of one’s experiences, the ‘guilty’-thing about it.  To make a triangle official is in fact recognizing that some existing ties came under pressure. Often it was before something new started. Sometimes it is because another love story started. In other cases both. In all cases life shows a bit about the truth about the prehistory of your love life that can go back your parents and so on…but the responsibility for it, in the end, is your own. That’s what feeling good is largely about.

Because of the complexity of things, when emotionally difficult matters are concerned; some people need other people to continue or complete their former relationships. The ones who are left on their own and can concentrate on other things besides those sometimes silly emotionally negative things…are rare. Fewer are the ones that have non hostile taught about their ‘rivals in love’. Often depressions follow, drinking, chasing others to get ‘even’, the same behavior as some women or men who had a bad relationship with their mother, father…they tend to take revenge on the later husband.   Every negative emotion, in the end, always comes down to ‘fear’. Fear of not enough love, not enough money,…and so on. Love, if you have no fears, is a thing there is always plenty of. And because a lot of us have to many fears we invent a lot of things we can hide ourselves behind. Surely, when one is the second man or second wife in the play, and children are involved; one must be strong enough to take a distance.  If it doesn’t work, in the end you have to make up your mind if you want a classical relation or not. ‘There surely must be some nice, uncomplicated candidates’ over there, one starts to think’ in that stage. When the triangle is to disappear because of a fourth person entering the stage, a new battle begins. The good old biological competition, or is it not all kinds of unfinished business of the past that lingers on in the present…pumps the adrenaline again.  Deals are made and oats are sworn to prevent the new couple from being together.  Interfering with the life of others has lots of inspiration…because too much bellybutton (ego) often can make a fool of both sexes. Even expressing emotions, feelings, talking doesn’t help anymore then…and often the bed has to make up…leaving others with their illusions and sometimes the new old couple as well. It isn’t an easy task, avoiding the meaningless. If you are close to it, the pressure will go up and one tends to explode if you have no inner calm any more. Sometimes it’s a good thing for your evolution when people start evolving more through other people.  If one gets in to trouble of all kind, don’t give up to easily…or the future can hold a lot of more trouble ahead on other locations with other persons. It might. It might not. The silly old question, she(he)loves me…not. A crazy, but meaning full thing that fight against instability, the ups and downs.      Octo  19/08/2009

Blijven Bedenkingen Bouwen verhoogt weerbaarheid

Een dikke vijftig en veertig jaren geleden, begon ik aan een ontdekkingstocht. De wereld was al wel verkend en hij bleek tegelijk simpel en complex in mekaar te zitten. Voor een dikke ronde sik (kauwgom), had je een groot stuk metaal met een gaatje in het midden nodig, ‘geld’, noemde men het. Voor een klein pakje slaag moest je zo’n geldstuk nemen en betrapt worden nadat je het zonder vragen genomen had. Was je een zoon van zelfstandigen, dan moest je in je vrije tijd heel hard werken, terwijl andere kinderen konden shotten en ravotten.

Ging er iemand dood, werd hij nog in zijn eigen huis opgebaard, want begrafenisondernemers, waren nog geen multinationals. Nu mag je, zoals in Leuven nog geen schop aarde meer zelf op de kist werpen en vindt haast niemand het nodig om nog een bloempje op de neergelaten kist te werpen, zo haast men zich naar de koffietafel…waar vreemd genoeg, hast niemand meer over de overledene spreekt. Zalig erfgenamen die geen ruzie om het achtergelatene maken, want die snappen er helemaal niks van.  Maar ja, wat er nu eenmaal ter evolutie van de menselijke karakters gebeuren moet, gebeurt nu eenmaal.

Alle vragen die door mij aan onderwijzers en pastoors werden gesteld, kregen altijd wel een antwoord, …niet altijd heel bevredigend en vaak nieuwe vragen oproepend. Waar men die antwoorden  dan wel vandaan had gehaald, was mij ook niet altijd duidelijk.  Veel touw kon ik niet knopen aan die visie van alle doden die op de dag van het laatste oordeel uit hun graven gingen komen. Ik ben dus noodzakelijkerwijze meer in mezelf gaan geloven en hopen. Wat was, zo vroeg ik me af, de zin van het bestaan, buiten al dat gewerk om centen en de ‘dood’ die ik bijvoorbeeld in essays en theaterstukken, met hulp van de wetenschap ‘dood’ verklaarde, om ?

Gedreven betrad ik de paden der wetenschap en kon dus,geleidelijk, hopelijk de eerste helft van mijn leven, op meer en meer vragen een antwoord geven. Voor diegenen die mijn theoretische uitleg te moeilijk vonden, schreef ik al eens een gedicht, een theatermonoloog, enkele romans, brieven of korte verhaaltjes. Was er veel oorlog en sociale onrust, spitste ik me meer op de geschiedenis en actualiteit toe dan op psychologische studies en items, dingen  die me dan weer meer aantrokken toen ik merkte dat mensen meer met emotionele dan met sociale problemen bezig waren. Ook op dat vlak was er een voortdurende wisselwerking tussen theorie en praktijk waar uit te leren viel.  Zoveel, dat je er best niet alles van onthoudt, want het leven zet niet altijd aangename scenario’s in de steigers en niet iedereen kan niet alle ‘waaroms’ en waarvoors’ in zijn eigen leven aan.  Een mens moet altijd verder immers, en gelukkig is de mens die weet dat wanneer de liefde voor de medemens geduldig is, dat die dan op termijn zijn of haar vruchten draagt. Ook een beetje filosofisch met de mensen omgaan en hun diepere zelf leren kennen en er al relativerend kunnen mee omgaan, helpt al wel eens.  De andere praktijk, de opvoeding van kinderen, was er destijds dan ook nog dagelijks, jaar in , jaar uit weer, om me eraan te herinneren dat je daar zeker nog het meeste uit de praktijk leren kan.

Natuurlijk zijn er dingen waar een mens niet altijd aan uitkan. Als het om persoonlijke, menselijke contacten gaat, zie je onder invloed van steeds wijzigende omstandigheden , steeds weer dat mensen hoe dan ook het negatievere tussen hen achter zich willen laten, breken met het donker, op naar het licht-ere. Het zwaardere van anderen en jezelf lichter maken, de ontstane vreugde delen.

Je kan  dit niet altijd met je verstand alleen. Het hart en de geest in zijn totaliteit werken ook langs andere wegen. Als je honderd bomen hebt, kan je die in rijen van tien planten, of je laat de bomen op een braakliggend, ontboste grond, zelf het werk doen om te beslissen waar ze naar het licht zullen zoeken…nooit zullen ze in rijen van tien staan…zo een manier van denken is goed voor mensen in een koekjesfabriek misschien, maar zuiver persoonlijk, kom je er niet ver mee om mensen in hokjes in te delen en op voohand te oordelen en veroordelen.

‘Voedsel voor de Geest’, het leitmotief van filosofisch verzet, is in onze maatschappij voor te veel mensen iets bijkomstig aan het worden. We riskeren alleen consumenten te worden, wezens zonder eigen mening en gedachtengoed…zelfs de weerbaarsten onder ons. Net zoals je met van die straffe lantaarns in het donker kunt schijnen, kunnen we best af en toe ons licht eens laten schijnen op al wat er in onze grote en kleine wereld op ons afkomt. Weerbaarder worden verhoogd de immuniteit tegen een aantal kwakzalverijen en is biologisch ook wel heel gezond als je tenminste de kunst onder de knie of maag krijgt, van je niet teveel aan dingen en mensen te ergeren. Doe je dat toch, dan heeft dat vaak wel een reden, waarvan je als je ze door hebt, ook zelf beter van kan worden.  Octo 3/08/2009 mondaymonday.

 link van de dag : ook John Satyricon probeert op zijn manier weerbaar te blijven !

De liefde, een biljarttafel met cols

Aan ieder koppeltje gaat, net zoals aan de aarde, een hele voorgeschiedenis vooraf. Op het moment van samenkomst zijn de teerlingen in menselijke feiten eigenlijk al grotendeels geworpen.  Verder zetten wat voorafging. Aantrekking en versmelting van tegengestelde en bijna identieke polen, op weg langs dalen en bergop en af. Het verleden, het heden, de buitenwereld soms bepalend medebepalend voor afhaken en weer opnieuw beginnen. Net zoals de bigbang en vulkaanuitbarstingen en erosie…krijgt men dan, als de druk te groot wordt en het schijnbaar zinloze wordt benaderd…het uiteengaan van de elementen soms.  Allen op zoek naar zoveel mogelijk innerlijke rust, onvermijdelijk in interactie met de dalen en pieken van zichzelf en de omgeving.

Elementen willen weer bijeenkomen echter en het verhaal begint opnieuw met dezelfde componenten en andere personages in andere of dezelfde rollen. Een panoramisch overzicht op het geheel der pogingen van velen, pogingen tot zingeving; dat zal wel de bedoeling zijn.  Protonen, Neutronen, Electronen…het eeuwige spel van verschillende soorten ladingen en het evenwicht en evenwicht zoekend, het begon al van bij de straling na de bigbang, toen het eerste atoom nog moest worden gevormd…en eindigt meer dan waarschijnlijk weer tijdelijk met de alle weer samengekomen straling vóór de eerstvolgende nieuwe bigbang.  De reis van het groeien van wijsheid, bepaalt door iedereen zijn en haar weg.  Soms tragisch, soms komisch, soms beiden…als alles één is, is volledig scheiden onmogelijk.

Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je bent echt te willen en kunnen bleven, hoe beter je het nu leert sturen.  Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es) in.  Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal zeker begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we vanuit een evenwicht echt handelen of besluiten niet of nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen.

Weinigen kunnen voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meeste antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen ...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven. octo 25/07/2009 zaterdag

Er bestaat een enorm aanbod van boeken met theorieën over de menselijke psyche.  De praktijk van het leven; partners, vrienden, familie, mensen onder mekaar, brengt echter nog de meeste inzichten mee om al die theorie naar waarde te kunnen schatten. We willen tenslotten toch wel af en toe eens stilstaan met wat we hier met zijn allen lopen te doen. Kan ik U desbetreffend ook plezier doen met een gedicht ?

vrouw, trouw, rouw

Van hun sokkel gevallen , gekwetste vrouwen, mannen

Veroordeeld soms tot de vlucht

In iemands armen van herhaling op termijn

Weinig blijheid nog, die zegt

Ben blij dat je er bent

Blijf toch nog even

En toch in eenieder

Het mooie kind

Dat dit alles niet verdiende

Geen ruimte meer voor zomaar beleven

Wegduwen van inzichten

Overboord gooien van het schrijven

In het poëtische zand van vroeger

De romantiek van de maan

Lijkt een treuren om de ondergegane zon

Verduisterd door het geloof

In voor altijd wolkenvelden

Wortels van nare toestanden

Met soms giftige sappen van Generaties terug

Dagelijkse ontgifting door het blije gemoed

Toen anderen, kind, ouder, oudje waren

’t Moest zo zijn, nog kon het niet anders

Toch zijn wij het die nu snoeien en scheuten schieten

De takken van het NU bepalen

Onze koers uitzetten

In de liefde zijn diploma’s weinig van tel

Je snapt het waarom toch eerst

Als je van school wordt gegooid

Of zelf vindt dat er niets jouw passend te leren valt

Je valt in het beste geval op het mooie in anderen

Met wat geluk blijven de boze tongen

De haat in de ogen, de angst in het hart

De angst in de ogen, de haat in het hart

Afgunst en ziekte Je bespaard

Na alle lief en leed het penibele isoleren

Het lief koesteren, wijsheid doorgeven

Dingen waar men in de scholen van de productiegerichte mens

Nauwelijks tijd voor maakt

Nauwelijks zichtbare banden tussen zo vele personages

Ze gebeuren gewoon en vertakken zich

Vaak in wraakgevoelens, wrok

Doorgegeven, verergerde ijdelheid, angst, hebzucht

Talrijk zijn de namen der vervuilde rivieren

Hun bronnen beginnen met ‘té’ of ‘over’ en ‘nooit’

Te beschermend, te emotioneel, te intiem, te macho, te soft

Te begrijpelijk, te toegeefelijk, te breed, te eng

Te  het zal me worst wezen, of té juist niet juist genoeg

Te hopeloos, omwille van denkbeeldig niet genoeg graag gezien

Wat natuurlijk met je zelf beginnen moet

Overgevoelig, overdaad, overzichtsloos

Nooit rustig, nooit genoeg, nooit tevreden

Minder ernstige gevallen beginnen met ‘zelden’

Zelden een verlaten gevoel, zelden een drang om teveel

Teveel wat een mens niet aankan

Korter bij je gezondste evenwicht, draag je, deel je zorgen lichter

Daar waar het moet en nog kan

Waar het licht nog ergens binnenpiept

Niet alle rolluiken in soms ongeneeslijke boosheid zijn toegegooid

De genetica, de doorgegeven en zelf opgestapelde karma

Eisen soms tol na de erosie van persoonlijke keuzen uit passie

Het hart heeft het moeilijker met goed en fout dan het verstand

Het puriteinse ‘goed’ en ‘slecht’ ,simpele maatstaf zonder bochten

Makkelijk gezegd, leren leven met, slingert zich ook  kanten op

Eigen verborgen en open en bloot agendaatjes genoeg

Het verleden van nog anderen er weer bijnemen, soms evident

De goede zeden, wat was dat ook alweer ?

Het verlangen van man en vrouw naar geborgen rust

Een soort immuniteit tegen het vaak verscheurende instabiele

Veroorzaker Veroorzaakster van veel emotionele ellende

Die met de navel  hoog in ’t vaandel, niet rijper maakt

Hoe kalmer men leert blijven

Hoe meer het drakerige je soms met lava van vroeger onderspuwt

Ach hier wordt vruchtbare grond geboren, je keert weer

Na nog eens een uitbarsting

Trek je naar een hoge berg omwille van zuiverheid, overzicht

Niet beseffend dat het ook eens een vulkaan kan zijn

Moet je je dan definitief op de vlakte houden ?

Hoe dieper het inzicht, hoe meer je soms zwijgen gaat

Waarheid doet vaak de stoppen doorslaan

Je kan pas waarschuwen voor trillingen,barstende kratermonden

Juist omdat je allerlei nuances en pijn mocht leren kennen

Leer er jezelf en dan eerst anderen mee omgaan

’t Belangrijkste blijven echter de inzichten, voedsel voor de geest

Blijheid inspireren, onverschillig evenwicht midden turbulenties

Blijheid die, te opgeblazen ballonnen, kinderlijk doorprikt

Een deel van ons,reddingsboeien voor andere schipbreukelingen ?

Uitzendkrachten naar daar waar pijn het leven overwoekert ?

Het leven soms gezelschapsspel tussen de waan en het gemeende

Soms een geluk niet onvoorwaardelijk meer lief te hebben

Meevoelen heeft soms zin, mee lijden meestal overbodig

Vermoeidheid door mee te lijden belast de sterkste schouders

Anderen kunstvleugels geven waarmee ze zich te pletter storten ?

Eigengekweekte vleugels knippen en dan een vreemd soort rust ?

Je eigen kritisch herbekijken kan ruimte maken voor een ander

Ook al is die vaak lichamelijk overschatte ontrouw niet in ’t spel

Ook al sterft men op ’t eind van z’n leven maar een stuk

Laat het hart de nagels voor de kist zoveel mogelijk zelf kiezen

Laat de logica je voor zelfkruisiging behoeden

Hoe ouder je wordt des te oordeelkundiger laat ons hopen

Is het waar zoals een Libanees dichter, Kahlil Gibran, ooit zei

“we kiezen onze vreugden en smart lang voordat we ze beleven”?

Dat we altijd zijn daar waar we het meeste nodig zijn

Valt te betwisten in het geval van het rekken van pijn

Ook in genetische predestinatie valt wel in te grijpen.

Of we blijven het onvervulde deel van anderen hun leven

Man. Vrouw. Objectieve. Subjectieve. Fysica. Chemie

Nooit volledig te scheiden, afzonderlijk en samen begrijpen

Het  ‘andere deel’, van het geheel begrijpen en aanvoelen

Belangrijker dan abstracties over goden en dood of niet

Blijvend de symbolische interacties tussen hem&haar  observeren

Vanuit een rust, niet alleen omwille van biologische intelligentie

Naar een andere dimensie weggekust                   octo 16/03/09

Opgedragen aan Jaap Kruithof, filosoof die weinig tijd had voor Freud en Jung.

Hij bewees dat atheïsten ook gelovig zijn kunnen, zeker geloviger dan farizeërs.

foto : al is' t hetzelfde, 't is maar hoe je het beziet

Een droom kan een surrealistisch schilderij zijn.  Een gevoelsbeleving en een aanraking. ‘Aanrakingen’ tellen niet mee als ‘echt’ indien er in het ontwaakte stuk van de dag bijvoorbeeld een uitgewisselde blik mee wordt bedoeld.  Dromen zijn bedrog zegt men, bestaan niet zogezegd, evenmin als de beelden die je ziet als je aan iemand denkt. 

Je hoeft soms zelfs niet het bevel te geven aan je geest van een beeld van die of die persoon op te roepen, soms valt zo een soort beeld almeteen bij je binnen.  Je kan een droom hebben waarvoor je je hele of halve leven nodig hebt gehad om hem te kunnen dromen.  Sommige indrukken of belevenissen in je dag vóór je de droom hebt , zijn een soort aanleiding waarmee je geest, jijzelf , je een droom ‘maakt’.        Wie weet is er ook niet een bepaald soort telepathie mee gemoeid, een link naar iemand die zich zoals in mijn droomgesprek van vannacht waarschijnlijk enkele duizenden kilometers vandaan bevond.  Iemand met wie je kinderen hebt, ben je daar dan al of niet nog nauwer mee verbonden ?  Dit zijn geen zaken waar de wetenschap ons nooit een literair prachtig antwoord zal op kunnen geven.  Sommigen dromen kunnen natuurlijk misleidend en verwarrend zijn, omdat de dag of stukken van het leven dat waren.  Mijn dag een paar weken terug  alvast niet.  Ik zag de zon boven het stuk Afrika onder Italië opkomen op een bus richting woestijn, te midden van Berberdorpen en woeste berglandschappen die lagen te mediteren alsof dat enig mogelijke activiteit op aarde was.  Saharazand gevoeld, moet je eens doen als je niet geloofd dat de mens in Afrika ontstond…zo mals.          Heel Europa zat op de bus.  Alle kleuren van ogen en een heel pak streken uit die landen.  Sommige ogen hadden de kleur en uitstraling van de moeder van mijn kinderen.  In jaren niet meer gezien, hun moeder, van toen ze mij en de mannen hun plan liet trekken.   

Om de zoveel maanden dromen misschien wel meer mensen van hun ‘ex’, noemen ze zo iemand, maar vannacht was een keer die tellen kon.   Een blij weerzien na jaren, een platonische oase van rust waarin zonder woorden wél een gesprek plaats had over wat we de voorbije jaren hadden ervaren en gemist, begrepen en weer niet. Herinneringen aan de kinderen, haar bijna eindeloze vragen over hen die zij aan mijn hoede overliet.  De vragen over het waarom van het verlaten, met de mantel der hemelse liefde bedekt om geen boze spoken uit h haar verleden te wekken. ’t Was goed zo, bakens waren verzet, een oceaan tussen ons aan de keukentafel.  Onze hoofden die na de droomaanraking van onze handen, door het keukenraam naar buiten keken, want daar verschenen aan het raam ineens twee paradijsvogels die eerder een soort paradijskippen van Salvador Dali waren (ps .de man was toen die ‘vooravond ‘nog op het journaal .  De kippen waren plots weg en de inmiddels volgroeide jeugdvriendinetjes van onze jongens, of wie waren deze wezens, kwamen op het soort vergrote filmscherm dat de keukenvenster even was.  Ook een inmiddels ook volwassen buurjongen passeerde de revue en verdween na de goede raad die ik hem meegaf.  Dromen.  Niet zomaar maf.  Ze maken je ineens klaarwakker en laten je dan achter in een soort helder denken dat je vaak in de dag nog niet bereikt…en hopelijk met een goed gevoel, dat wel eens de bron van onze muze in de dag zou kunnen zijn, wat bij deze dan onwetenschappelijk, literair bewezen is…als dat al moet.  De wetenschap heeft zijn nut natuurlijk, maar moet het ei breken om te weten wat erin zit…weg schoonheid van de schaal.  Voilà, de droom is beschreven zonder te breken.  Gesaved bij mij, stukje voorloper van m’n volgende droom misschien.

Sta me toe dit stukje op te dragen aan Jaap Kruithof, een man die niets moest hebben van nihilisme en cynisme, een man met vele dromen over een betere wereld, zijn analyses soms niet altijd door iedereen begrepen; omwille van  zoveel redenen ,die ik later eens aan bod zal laten komen.  Een man die zich als filosoof  in de objectieve en sociale politieke wetenschappen vastgebeten had.  Als je hem een brief schreef,(internet was lang zijn ding niet), antwoord kreeg je altijd.  Hem was best nog wat langer gegund om zich met Jung en Freud bezig te houden en niet zo zeer met Hegel en Marx en de wereld die naar de vaantjes zou kunnen gaan.  Zelfs de grootste gazet van Vlaanderen pakt vandaag met lof over zijn boek uit 2000, dat 2008 al verried.  Maar ja, naar filosofen wordt maar af en toe eens geluisterd.  Mijn artikel van vier augustus 2008 over een mogelijk nieuwe Wall-street zat vol aanwijzingen om een recessie tegen te gaan en wou het altijd maar meer winst-systeem te goedwillend eigenlijk nog een reddingsboei toegooien.  Ondertussen zijn ‘Ze’ die kansen dik aan ’t verknoeien en het ziet er naar uit dat de gewone mens een aantal alternatieve samenlevingswetten naar voor zal moeten schuiven.  http://filosofischverzet.skynetblogs.be/post/6119...-   Lukt de link niet, dan kan je het artikel onderaan in het archief van filosofisch verzet terugvinden.

octo