proza

  • Planetary News 2040

    Planetary News

    My grandson Oliver, aged 24, was reading the international topics.

    “Next week, an adjustment to the planetary constitution program will be voted on worldwide. If it is accepted with a majority on a worldwide scale, it will be implemented at the start of next year, 2040.  Since the world has evaluated to a place where everyone is entitled to a job or, a kind of basic income or both, and the ones who are working in production or services areas as well can freely chose in which period they can contribute to society or take some time off for personal development or whatever, and since the new constitution of 2024 has led to a completely other world; WOCOMAS, the world council for managing society after a number of debates in the regional world councils, REWOCO, has decided to finalize the process of the need to have armies.  Since every war has being ended and all layers of humanity work together in harmony to produce what is needed and a place to live and public services are guaranteed, and there is no more hunger or ideological disputes, for 16 years now already;  not a single military bullet was fired, only police forces war armed.  From 2040 onwards the old military structures will only to be used to tackle nature disasters quickly and massively.  The expectation is that people in mass will vote for the final reconversion of their armed military forces.       Some years ago they already voted to end the production of guns and other large scale aggressive products; but now the process was in  his last phase. “

    Being nearly 84; there were times in the earliest years of this century and the one before I never would have thought ‘we’ would come this far. The world, by solving it’s economical and bureaucratic problems and financial barriers (the huge influence of speculators of all kind and the law of maximum profit) had completely changed in those perspectives.  Every citizen was in a very telematics way administrated by one of the fifteen projects he belonged to. One is born and the local council project takes the dates from the health project over and automatically informs the other projects : education, work, housing, energy, telematics, transport, environment, agriculture, production, distribution, social security, culture and money.  As one gets older, all the information about someone can be found in one of those 15 projects.  This system had a different view on things.  Money for example, was only used in an administrative way. In the project Telematics worked for example 100 million people, with the difference between income scales being 1 to 3…one could easily on the base of using one WOCU (world currency) calculated how much the total costs of making use of telematics would be, added with other costs. There were no phone bills any more even, because for each customer, the same amount of WOCU digits was taken each month automatically from his or her account.  The same system was used in every other project of society, except for the things one buys in shops.  The entire ministry of Finance of all kind of councils in the world, had a lot more easier job, because in fact each worker paid more or less paid the same taxes…and what was sold in the little shops, a fixed amount was taken in to account automatically. And since workers had a different life style with much more free time as before and jobs that they could easily switch, only small scale and middle scale enterprises were privately owned, the big multinationals, in great numbers had become collectively owned and managed by the whole population, by means of the councils, both on a world and local scale. People again could become farmers if they wanted to, after decades of practically 1per cent working on the land. 

    Suddenly Oliver said : “so, tell me again when things really changed with this world that was pretty chaotic in your days grandpa Joseph”.

    I took a more comfortable seat.  “Well, as I probably told you before, you will often think on occasions you will hear me talk about those matters; it was about the end of the 20th century when ideologies started taking another path. Collectivism was a bit slower than the severe discipline in capitalistic production units…one could not loose one’s job not as easily in the Sovjet Union in those days…but less goods were produced and due to imperialist tensions between the greatest countries, the USSR fall apart.   A lot of people thought it was the end of history; but the war tensions became even greater in and between nations.  There was not only the divide between each new emerging nation, like the Chinese one, who had understood that the way forward was combining it’s one party system with a great deal of collective ownership with individual enterprises and responsibility; there also became a religiously masked movement, politically orientated, with the same imperialistic projects as its rivals.  The age of terrorism and wars, was not what people had hoped for when they celebrated the new 21th century.  Now it was the turn of the capitalistic system to fall apart, after his stage of globalization, when there were to many who believed the neo liberal profits would have no ending and no obstacles to overcome.  The turning point, was the year 2008 when stock markets fell and the value of money and state defaults began to have crisis effects on employment, profits and so on.  More and more wars for oil in fact and more and more places were as soon as elections were held, the results were rejected by as well the ruling layers of bourgeoisie or segments of  the mass of people.  It became more and more different amid social unrest to even form a government that good find a way out of thos difficult international issues.  Finally, the going and acting together of a lot of progressive groups resulted in the demand that people should have the right to have another kind of elections as the one based on the Greek democracy some thousand years ago…more and more the demand to vote by approving a global program first and then in a second round appointing the people responsible on project lists, not party lists, was heard.  Finally the United Nations took control of this new democratic process…and people were paid the same digits for driving a truck in Polen a in Brussels as in Katmandu.  The success of these this kind of democracy grew as hunger and wars were stopped.  A huge campaign to make those changes acceptable and to encourage people to take part in them was put in place by the progressive groups and parties who had started the change; or rather all those kind of different changes who had become necessary.

    I myself worked in the department of education.”…to be continued

    http://the12commandments.blogspot.com/

    IMG_2448.JPG

    more info :  http://bloggen.be/conscience2008

     

     

  • to everyone who is open for 'it'

    http://bloctaafblogartist.webs.com/apps/blog/

    Engelse vertaling van mijn tekst 'aan iedereen die'

    100_2338.JPG

    link naar socio-politieke artikels filosofisch verzet per titel :

    http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archives/category/politiek.html

    voor andere essays, filosofisch en zo meer, zie de link in posts hieronder of andere blogs hiernaast

    vervolg alle 15 ? blogs handig te vinden via de meeste blog-linken op

    http://voortijdigtestament.skynetblogs.be

    engelstalig vervolg filosofich verzet voortaan vanaf juni2011 via

    http://talespoemsessays.blogspot.com  en facebook

    maar vroegere Engelstalige blogs blijven bestaan (sorry voor hier een daar een taalfout op die oude blogs)

    groeten, de blogkunstenaar KnipogenLachen

  • Reis naar de maan in 100 gedachten.

    100_0584 (2)

    Reis naar de maan in 100 gedachten

    …543210…moest ik dit zonodig doen ? De raket komt los van de lanceerinstallatie. Misschien vaarwel aarde, voorgoed. De laatste trap is afgegooid, de zwaarte kracht al overwonnen. Binnen drie dagen zouden we met zijn twee op de maan moeten staan. Het raam dat op de aarde uitgeeft staat gelukkig niet open. Dag blauwe planeet met de bruine aarde en de witte wolken. Zo klein ondertussen. De vaak grauwe strijd daar beneden, gewoon om te overleven, terwijl dat geen probleem meer zou mogen zijn. Om de zin van ’t bestaan te beleven en te achterhalen, om dit alles te delen, zinvol te maken, daarom leven al die mensen daar beneden.  De maan komt dichter. The Eagle cirkelt wat rond de maanblok en wij, wij dalen weer met zijn twee naar weer een andere stoffige zee der stilte in dit kraterlandschap. Ik daal de trap af, weet niet zo direct een boodschap voor de mensheid te verzinnen.  “Hee, daar beneden, met een propere lei beginnen”, lijkt me niet zo’n goed idee.

    Zeker niet in de oorlogsgebieden waar wraak misschien nog teveel harten nog verziekt.  Zeker niet in politieke middens op topniveau, want de spelletjes schaak om macht en grondstoffen en controle zijn stukken plezanter dan een spelconsole. Zeker niet voor stadsbewoners in metropolen, die maar met de wagen blijven ronddolen en stilstaan en dat met die prachtige metro’s in de pijpen van de kegelbal daar beneden. Ook niet voor de baas van Porsche die, (men ging daar in knippen,) er nog met 200 miljoen frankskens tussenuit mag glippen. Niet voor de werknemers van GM en Chrysler die meer van een nationalisering hadden verwacht, dan gewoon hun baan te verliezen. 

    Nee, ik zet de stap en zeg…”hee, daar beneden, tijd om te kiezen voor de aarde als gemeenschappelijke woning”.  Mensela in ’t Latijn. Ooit nog een theatermonoloog met de titel ‘Kiezen voor Mensela’ geschreven.  Het podium in een veel te kleine zaal, beeldde alle continenten uit, gescheiden door blauwe verf. Op ieder continent een fruitbak, waarop het enige, altijd anders gekleede personage de geschiedenis van de sociale strijd in bijvoorbeeld Europa, uit de doeken deed. Ook nog ergens op deze blog te vinden. Met genoeg middelen moet er nog wel een megavoorstelling met echt water en grote podiums van te maken zijn.  Maar hier, van op de maan, telt dat ‘mega’ niet meer als je de aarde zo schijnbaar ziet hangen, terwijl ze net als alles in beweging is; onze sterren en planeten, onze harten en ons trachten naar spontane, niet opgedrongen spiritualiteit.  Het is de boodschap die telt. Spijtig genoeg is ‘een boodschap brengen’ niet meer zo in…vooral entertainen telt, met genieten, als enige opdracht. Je moet eens even hier komen staan om te beseffen dat er inderdaad meer onder de zon is.  Al kan het beneden natuurlijk ook, vertrekkend van  momenten dat je tussen de razernij of de knopen door naar wat stilte verlangt.  Wie een rustig plekje weet, koester het met anderen.

    Dit maanlandschap is één gigantische zee van stilte, toch zou ik er niet willen wonen, ik ga hier wat rondhuppelen en stenen rapen en dan maar rap proberen terugkomen.  Dan kan ik mijn jongste tip van een lezer, een zorgzaam ecologisch aardbewoner, op mijn blog zetten : hoe zelf je electriek te maken :

    http://www.electrabel.be/residential/energy_saving/build_renew_produce_my_energy.aspx

    octo 23/07/2009 donderdag

    100_0575

  • er valt zoveel te vertellen

    proza van voor 2008 :

    http://users.skynet.be/octo/   en

    http://lovinglifeanart.blogspot.com/

    2008 : er valt zoveel te vertellen

    Een blad vol fijne vertellingen, over leuke belevenissen, wijze spreuken van mezelf, inzichten over relaties tussen mensen als permanente linken tussen wat is geweest en wat wordt, tussen leven en dood…of commentaren over wat er met de wereld fout liep of loopt…of gedichten daar allemaal over ? Weer eens uitleggen waar het leven vandaan komt en waarnaar  het  weer verdwijnt om op welke manier dezelfde of een andere weg af te leggen ?  Nog maar eens een poging om de duizenden observaties op observaties van één dag te verbinden met alle info uit het verleden en de toekomst proberen in te schatten ? Nog maar eens uitleggen dat het beleven zelf van het leven meer kan doen veranderen dan om het even welk schrijven, welk een energie dat ook in het gezamelijke spirituele net inbrengt ?  Proberen aan te voelen tot waar de lezer bereid is van mee te gaan en bij welke woorden hij afhaken zal ?  De mooie kant van eenieders ziel proberen vatten of ook de schaduwzijden en hun waarom proberen aanboren ?  Kolossale opdrachten.  Zal maar dag na dag zien wat er op me afkomt.  Wat zeg ik ?  Seconde na seconde.(zie ook octokorintierslink)