filosofie:essays,theatermonologen,kabaret

  • Afscheid van het zoeken ?

    IMGA0116.JPG

    Afscheid van het zoeken

     

     

     

    Aan mezelf en wie dit leest :

    Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoekttocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. 'Zoeken', al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt. Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn.

    Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen.

    Om de vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuitie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen. De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de weteschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk. Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties. Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral doorzien,je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken. Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat 'is' een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit. Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar een aantal van de voornaamste bijdragen op een aantal blogs dienaangaande : ( zie de linken). Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.

    Het geheim van het 'al' ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat konkreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronoligisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf. Uiteindelijk ga je een steeds bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel.

    Nogmaals, je kan deze intelektuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.

    Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot later wanneer ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn.

    Hoe een levenslijn inspeelt op iemands vragen. (met verwijzingen naar blog-werk)

     

    Je hebt van kinds af aan een aantal vragen over het leven. Hoe kan het dat het eten van de vrucht van die boom in het paradijs, de boom der kennis nog wel, de mensen in een niet-paradijselijke omgeving deed leven ? Je wil wel geloven in een figuur zoals de man met de lange baard van de kerk, die 'God' moet voorstellen. Voor je het weet ben je bezig met te praten met zo een beeld van gezag en goedheid in je eigen dan...terwijl je je in feite richt naar het hele goede in je eigen...van waar dat ook moge komen en wat het ook is. Het malse, vrolijke van het opgroeiende kind, voortdurend op weg naar het zoveel mogelijk proberen behouden van het spontane.

    Voor iedereen zijn de omstandigheden van het opgroeien anders. Toch herkennen we veel van mekaar in de praktische leefgewoonten die we ondergingen. Een aantal van die levenslessen hangen samen met de strijd om den brode, met de omstandigheden die voortvloeien uit de maatschappij, de wereld zoals deze is tot stand gekomen en voortevolueerde, afhankelijk ook van de maatschappelijke positie van diegenen die aan je voorafgingen. Je doet ervaringen op in de jeugdbeweging en andere sociale bewegingen, je leert over hoe de politiek in mekaar zit, en door een aantal tegenstellingen tegenover mekaar te houden en te ontzenuwen verkrijg je een heldere blik op de samenleving zoals ze is, waarom ze zo is en hoe ze zo kort mogelijk een toestand zou kunnen benaderen, zoals ze zou kunnen zijn.

    Een aantal andere dingen zijn een gevolg van de stand van de situatie van de psychologische spanningen en ontspannigen die je bestaan voorafgingen vóór dat je zelf erdoor uit die bagage verwekt werd. In feite is dat een woord dat heel veel zegt, 'ver-wekt'...gewekt uit het sluimerende zijn van het DNA...met zijn al eeuwige voorgeschiedenis.

    Hoe meer vragen je jezelf over het waarom van 'zijn' en 'worden' stelt, des te meer kom je dichter in de buurt bij een aantal mogelijke situaties die je hierop antwoorden verschaffen. Zoals daar zijn :

    Als misdienaar raak je in conflikt met de pastoor en ook met zijn catechismuslessen.

    In de lessen geschiedenis ontdek je dat de motor van de menselijke historie niet zozeer gebaseerd is op datums van veldslagen en belangrijke leiders, maar vooral op de ontwikkeling van de produktiemethoden en de organisatiegraad van hen die ze gebruiken, deze laatste blijkt des te groter naargelang de kwalitatieve stijgingen die zich qua welvaart en welzijn voordoen, maar bij systeemcrisisen terug naar af worden gedwongen door vooral de bovenste laag van de bezittende klasse en hun vertakkingen. Hoe meer je bezig wil zijn met het doorgronden van al die dingen, des te meer ga je je engageren in die organisatie-methoden.

    Ook op het persoonlijke en relationele vlak groei je in de tijd die aan al of niet gezinsvorming voorafgaat; om altijd weer met mensen tot een aantal inzichten te komen.

    Je wordt ouder en je ouders ook en je gaat je afvragen of er meer is na dit leven. (inlassen...passages uit 'geloof, moderne versie' en 'dichter bij de ziel'.

    Als je dan in grote mate het volledige panorama van kennis en zelfkennis doorlopen hebt ga je eerst veel scherper observeren hoe die innercommunicatie met je zelf werkt. De tijd om daar volledig mee bezig te zijn, krijg je merkwaardig genoeg door een samenloop van omstandigheden die niet zomaar geheel toevallig lijkt.

    Vermits we evolueerden uit straling en er weer worden voor een stuk, ga je je afvragen of er geen interaktie is tussen zij die geleefd hebben en de levenden . Hoe dit concreet in je eigen leven merkbaar is,valt moeilijk meer dan oppervlakkig te beschrijven en bovendien indien je gewoon was van tot nu toe al schrijvend het over de positieve kanten van mensen te hebben, zijn er ook kanten te beschrijven waarvoor je eigenlijk in het cynische deel van je schrijven zou moeten kruipen om de woorden boven te krijgen. Daarom en wegens redenen die met privacy van mensen te maken hebben, laat je het dus best maar zo, denk je wel eens als de zin om het toch te doen komt bovendrijven. Je bent er dan al tevreden mee van alle soorten van gebeuren, hoe klein of hoe groot ook eerstens gewoon ten volle te beleven...zo kom je dan voortdurend terecht in een wereld van metaforen en analyses die je niet voor mogelijk houdt.

    'Woorden bovenkrijgen dus', we probeerden het al langs verscheidene literaire vormen om. Het grootste stuk van onze leven levens zijn we er bewust mee bezig...met het zoeken naar wegen om de zin van de totaliteit van het leven uit te leggen.

    Hier enkele voorbeelden, laat ons beginnen met enkele essays over het begin van het leven, over de filosofie achter het ontstaan en de ontwikkeling ervan :

     

    via http://filosofischverzet.skynetblogs.be ga naar linkerkant en tik onder categoriën of 'filosofie' voorlopig 63 essays

    ook via http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be zie ook categoriën en de links aan de linkerkant (blogkunstenaar e.a.)

     

  • Begin der tijden heeft nooit bestaan.

    zijn of niet zijn, maar wat is zijn ?

     

    Het begin der tijden heeft nooit bestaan.

    We geven en nemen en laten onze sporen na.

    Omstandigheden verschilden, we evolueerden...naar meer bewuste energie.

    Ook als op een dag blijkt dat ons 'zijn' er niet meer is...en ons als hopelijk verrijkte straling verliet.

    Terug naar de roots van biologsch leven, de straling.

    Er zijn een aantal mogelijkheden als men over de essentie van het leven wil communiceren.

    Ik kan jullie docu's over de schoonheid van het universum doorspelen.

    Of foto's, muziek...of jullie aanmoedigen om jullie artistieke talenten te benutten, te studeren...

    Ik kan alles vertalen, jullie naar m'n blogs en hun linken en die van anderen doorverwijzen.

    Ik zou kunnen verhalen vertellen over de rol die we in het leven van anderen spelen.

    Ik zou je kunnen uitnodigen om er over komen te praten of te mailen.

    Ik zou video's kunnen posten met ingesproken inhoud.

    De inspanning om het leven te begrijpen vertrekt echter voornamelijk van je eigen leven.

    Tijdens onze levens evolueren we, gelijklopend aan onze graden van bewustzijn, kennis,ontmoetingen.

    Eenieder moet zijn eigen ervaringen doorleven,interpreteren, er mee omgaan, ze delen met anderen.

    Leren over wat het leven is.

    Leven is niet zomaar iets dat per ongeluk gebeurde.

    Het is iets helemaal spiritueels dat zich na een bigbang via straling in materie vertaalde.

    Waarom was er een bigbang, waarschijnlijk in een reeks van bigbangs ?

    Omdat iets dat dreigt kleiner of gelijk aan nul te worden de tendens tot ontploffen vertoont.

    Symbolisch betekent dit dat iets zonder vorm niet kan bestaan.

    Als iets zonder inhoud,vorm dreigt te vallen, betekenisloos wordt, gaat het in een andere energie over.

    Wegens de druk om te evolueren is levensduurte van energie in een bepaalde vorm beperkt.

    Of het nu om materie of biowereld of relaties gaat , basiswet van het bestaan is 'het zin hebben'.

    De weg van straling tot atoom, molecule en cel, organisme en onszelf; of van stam tot de samenlevingen van nu alles zit voortdurend in evolutie.

    In iedere episode zijn er wetten van aantrekkingskracht die een rol spelen in evolutie van bewustzijn op iedere schaal.

    Alles heeft een kern in de micro-en makrowereld.

    Sterrenstelsels, atomen en alle atomen die ons innerlijke vormen.

    Een atoom heeft een protonpositie(+)en een neutronstand(+--),de omgevende electronen zijn - geladen.

    Symbolisch betekent dit dat een atoom of een persoon kan reageren op de omgeving, atomen met ladingen, wij met woorden, mimiek...allemaal vormen van complex samengestelde energie.

    Er kan soms ook gekozen worden voor een houding van onverschillig evenwicht, niet reageren.(neutronpositie)

    De filosofische vraag is, in hoeverre er keuzevrijheid is en hoe groot de rol van 'determinatie' of vrijheid is.

    Wat we ook doen, bijna altijd is het onlosmakelijk verbonden wet wat en wie er aan ons voorafging en hoe we daar zelf als niet geheel nieuwe mix aan karaktereigenschappen op reageerden.

    Alles kan altijd logisch-wetenschappelijk verklaard worden...zin en symboliek ervan blijven niet minder boeiend.

    Als we de wetenschap op die manier interpreteren krijgt alle gebeuren een zin en een doel.

    Leven werd als het ware reeds in het verleden voorbereid met meer en meer bewustzijn als doel.

    We hebben een keuze, ons intereseren voor wat vorsers, filosofen,schrijfers te vertellen hebben of niet.

    We kunnen de hele dag computergames spelen of ons bezig houden met wat er in de samenleving gaande is.

    We kunnen proberen peilen naar hoe het gesteld is met de zielen van diegenen die we meer of minder kennen.

    Waar we op lange termijn van gemakkelijk tot moeilijker, niet kunnen aan ontsnappen, zijn de onwaarheden die men ons vertelde of hetgeen we ons zelf wijsmaakten.

    to be or not to be, but what is 'to be' ?

     

     

    to be or not to be, but what is ' to be '?

    The beginning of time never existed.

    We give and take and leave our traces.

    Circumstances were always different, 'evolution' you know,... 'being' was, is, will always be one.

    Even when on a sudden day it looks like 'being' isn't there anymore.

    Maybe it left us, hopefully, as enriched radiation. Back to the roots of biological life.

    There are a number of ways to express oneself if one wants to communicate about the essence of life.

    I could pass you films about the beauty of the universe.

    I could show you pictures, send you some music, encourage you to use your artistic skills, your talents, study... .

    I could translate some texts I wrote so far, guide you to my main blogs and their links and those of others.

    I could tell you stories the roles in life we play for others.

    I could invite you to come and talk about it or to react by email.

    I could post videos with spoken explanation, but the effort to understand starts in your own environment.

    It would lead us to far, in time, as one grows older and one learns to deal with emotions, one gets wiser... .

    In our own lifetime we evolve, based on our levels of consciousness and knowledge and people we meet.

    Everyone has their own experiences in life to undestand and deal with, learn and share with others.

    Life is not just something that happened by coincidence.

    It is something completely spiritual that translated itself in to matter starting from the radiation after a big bang.

    Why was there a big bang, probably in a cycle of big bangs ?

    Because something that tends to become smaller or equal than zero tends to explode

    Symbolically (spiritually) this means that something without a form cannot exist.

    When something tends to become meaningless, it disappears in to another form of energy.

    Because of the growing pressure to evolve, it's lifetime is limited.

    Whether a social or an individual relationship, that basic law of 'making sense' controls all evolution.

    The road from radiation to atom, molecule, cell, organisms...to us or from tribe to modern society...breads evolution.

    In each episode there are laws of attraction that play their part in the game of growing consciousness.

    Everything has a core in the micro and macro world. Galaxies, milky ways, stars, atoms...our own inner.

    An atom has a proton (+) and neutron position (+-), the surrounding electrons are -

    Symbolically this means that an atom or even a person can react or not, atoms with energy, we in words, mimicry...

    or one can take an observing attitude...opting for a kind of indifferent balance.

    Whatever we do always depends of what came in to existence before us.

    Philosophically the question is : in how far are we free to choose and in how far are we determined by what and who ?

    It might be a question over the border of those who lived and those who live.

    One can understand something logically-scientifically or (and) symbolically.

    If one considers science in this way, it not only tells us a scientific story, but one with a purpose.

    Every life once lived, was prepared to become in to being aware of more and more.

    We have a choice, taking an interest in what philosophers, writers...scientists said and say or not.

    We can decide to play computer games all day and taking no interest in what is going on in society.

    We can chose to live without taking a real interest in the souls of the ones we love or happen to know.

    What we cannot escape from is the untruth we believe in, because we were told so or because we made our selves believe in.

     

     

     

    oc 28/05/2010 vrijdag

  • Patatten schillen tegen chronometer

    S5000280

    Patatten schillen tegen chronometer.

    Om een idee te krijgen van het tijdsvak waarin we leven, kan je de volgende test doen.  Je kent dat misschien ook, dat rustige gevoel terwijl je manueel werk kan doen; in dit geval aardappelen schillen. Je verstand een beetje op een lager pitje gezet door de minieme concentratie en je gedachten die zo van de ene leuke gedachte naar het andere fantasierijke verband reizen.  Een soort inner monoloog of inner communicatie waarvan, net zoals bij een mop nadien weinig van overblijft om goed te kunnen verder te vertellen.  Werk als een soort tijdelijke rust en zorgeloosheid dus.  Maar nu komt het.  Doe de volgende test : begin, bij wijze van spelletje met te chronometreren hoeveel tijd je er over doet om een kleine, een dikkere en een hele dikke patat te schillen.  Einstein zou vaak verbaasd staan over de resultaten, want voor een gave dikkere patat heb je vaak minder tijd nodig dan voor een knoestig kleintje.  Maar daar gaat het in dit filosofisch experiment niet om.  Beeld je even in dat je voortaan van je vrouw of man elke dag per aardappel 20 seconden krijgt om een patat te schillen.  Probeer dat maar eens vijf minuten uit.  Om gek van te worden op de duur. 

    En dan zijn de meeste mensen verbaasd dat ze stress hebben.  Het merendeel van de productie en ook de distributiemethodes van de dag van vandaag, zijn gebaseerd op de hierboven geschetste, ingeburgerde gewoonte die de mens eigenlijk van zijn werk vervreemd.  Deze manier van doen impliceert ook een soort schuldgevoel…want als je niet zoveel handelingen per minuut, uur, dag…kunt doen, ben je niet waard dat je er dat of dat voor terugkrijgt.  Dit gegeven is door allerhande competitie en maximumwinst streven zó tot in het absurde als ideaal en normaal verheven, dat het haast niemand opvalt dat dit toch niet de bedoeling van het leven kan zijn.               Is dergelijke inkadering , mits wat solidariteit qua werkwilligheid, wel nodig om aan een voldoende productievolume te raken ?  Feit is dat met zo weinig mogelijk mensen produceren op de duur leidt tot heel veel mensen die werkloos aan de kant moeten blijven staan. 

    Indien er ergens in het universum een bewoonde planeet  moest bestaan waar men op basis van vrijwilligheid iedereen bij wijze van spreke op alle gebied op het gemak zijn eigen patatten laat schillen (zijn deel van het werk  op vrijwillige basis laten doen)…dan zouden die de aarde maar een gekkenhuis vinden.  Voorlopig zijn wij een soort die het fenomeen ‘geld’ nodig heeft om in beweging te komen.  De verhouding tussen bijen en stuifmeel is niet zo complex als de onze met geld.  De enige overeenkomst : we zitten er aan mekaar vaak door vast op de meest 'knollige' manieren.

    octo 27/02/10

    skynetblog tips van de dag

    categorie -religie : http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

    -literatuur : http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

    -liefde-gevoelsleven : http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

  • Wat Einstein eigenlijk wilde zeggen.

    109_1937

    octo's filoview pictures : nee,  geen schilderij, ongewild 'mislukte' foto van een ochtendlijke bezoeker, gigantische uil, ergens ontsnapt aan de mens, want hij had nog een touw aan zijn poot. Majestueuse verschijning zoals hij aanvankelijk op het dak zat en wat later wegvloog...er blijkt zelfs een website te zijn waar je 'ontsnapte' roofvogels kan signaleren. Hopelijk vindt hij een vrouwtje in de vrije natuur... ?

    De allerstrafste van mijn filosofische theoriën is de volgende. Ik heb het kort gehouden.Traag lezen, inleven, goed volgen.

    de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos

                Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 sekonde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.  

    Het licht uit de makrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de bigbang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU...de grens van verleden met toekomst. Ook de mikrokosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen.

                 Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de makrokosmos als het verleden beschouwen...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun anti-materie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe.

                Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?  Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurdt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen. 

    Uitgaande van het bovengaande, kan je een aantal schetsjes maken. 

    De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de bigbang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

    De snelheidsberekening van makrolicht en mikrolicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recenste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al planbaar is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .

    octo  

     

     

    bron daily motion

     

     DSCN0236 (2)

    DSCN0234 (2)

  • Hier staan we dan.(filosofisch kabaret)

    bron you tube : native american spiritual music part 2

    hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)

    Goeiendag. Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen. Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben. Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

    Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben. We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water. Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht...ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste...dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn. In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

    Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen. Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus. Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft. Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

    Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen. In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is. Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

    Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

    opeens wisten een deel van ons het wel zeker. WE BOUWEN EEN CEL.

    In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

    Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem. We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

    Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in. Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit geboren. We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten. Hoe we daar achter kwamen ? Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit. Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

    Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

    Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

    Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven. Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'. Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak".

     

    Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen. Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen. We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren...van dino's tot mieren. Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

    Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'. Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond. Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen.

     

    En zo ging de geschiedenis maar voort. Op den duur zaten de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen. Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken. Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken. De 'boer' was geboren. Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur. Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden. Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar. Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

    Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig. Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !

    Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker ! Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

    Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd. Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren. Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

    Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd : wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

     Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen. Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

    waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen. Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

    Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

    Zal ik even de atoomkern zijn. Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken...een rechtvaardiger wereld ? Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

    Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs. Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

    Ook op ons werk, houden we ons gedeist. Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt.

    Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen en verarming laten meetrekken. We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 67 blijven werken en al die zever meer. Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden. De politiek is dringend aan herstrukturering nodig.

    Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen. We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, 'moeten we er iets aan doen ook', that's the question ...en wat ?

    Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd. De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers. Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks nemen. Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

    Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt. 

     Laatst zat ik op de stoep van m'n venster naast m'n kat. "Kat", zei ik, "je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurt op deze aarde. Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen". In 't dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. "Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit"

    Daarom, op tijd eens terugdenken aan de wonderlijke manieren waarop we tot stand kwamen.

    De aarde was er dus.

    De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven. Water lostte mineralen uit de gesteenten op...de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren. Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven...op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als 'vulkanen', 'elektrische ontladingen', 'straling'...en dat alles werd in de oersoep gekapt. Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten...en al wat goed is. Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond. Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen. De vragen zijn niet voor na de voorstelling...jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

    Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot. Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten. De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven. We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven. Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen. Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan...ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen. Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was...en daar zijn we nog niet vanaf. Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen. Hoera en eureka voor het werk van boeren, arbeiders,...filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken. Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen...maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen. 

    octo


     

  • Denkoefening rond bewustzijn

     

    bron youtube : positive thinking .Vermits tegenstanders van evolutieleer en de gedachte dat het heelal zich door middel van opeenvolgende big-bang cyclussen steeds weer herschept; een heel gamma videos en theoriën op het internet posten...is het nodig eens even een aantal dingen op een filosofisch-wetenschappelijk rijtje te zetten :

    HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

     

    IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONderBEWUSTE ENERGIE

    ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

    ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN,bij benadering van 'nul', ontploft, afsterft,in straling overgaat

    MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

    HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

    HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

    HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES

     

    HET SPIRITUELE =

    =IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

    =DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

    =BEWUSTGEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE

     

    NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

    IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

    IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

    VANUIT EEN +-EVENWICHT KAN ’t POSITIEVE WEERSTAAN ALS HET dan ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

    TOTDAAR DE THEORIE.

     

    IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM

    MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND passief ondergaan

    en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

    WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

    HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

    WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT

     

    HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

    SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING EN EKONOMIE.

    UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN EKONOMIE ALS POSITIEVE…

    WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

    DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

    VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

    ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

    EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

    WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE rol van de GROTE

    HEBZUCHTIGEN DIE DE EKONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET

    in VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

    HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

    VERWEER ERTEGEN OOK

    IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

    WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

    WERDEN DE OORLOGEN EN DE KOLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

    WORDT JE positieve zelf, met het goede dat aan de basis van alle progressieve veranderingen ligt, verbeter je je eigen stukje wereld en die van steeds meer anderen dan. Stop de verspreiding van onverdraagzaamheid die in haat eindigt.

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

    octo

     

  • Het leven,een eindeloze test(theatermonoloog)

    P1080079

    het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog )

                Ik ben een zwaluw en dans jullie luchtruim vol vreugde.  Ik ZWAai voortdurend, al LUwend op en neer...al sinds we vliegen kunnen.  We voorkomen voor een stuk dat jullie oogsten door insekten kaalgevreten worden.  We hebben een podium in de lucht waarin we ons en jullie verblijden kunnen telkens jullie zo wanhopig of zo stil worden dat jullie blik ten hemel gaat. Bedankt omdat we bij jullie te gast mogen zijn, op jullie boerderijen en aan alles wat jullie maakten om jullie gebouwen droog te houden.

    Toegegeven, daar kennen wij ook wat van.  Jullie elektriciteitsdraden zijn ook niet mis om wat op te rusten.  Al duizenden jaren hebben we jullie gevolgd in jullie zoektocht naar het waarom van alles...in al waarin jullie geloofden.

                Een voortdurend zoeken naar mogelijkheden...eindeloze testen.  Wij komen beiden van dezelfde bronnen...een oerenergie die zocht zich uit te drukken...een oerenergie, verscholen in het eindige kleine temidden het oneindige grote.  Vorming van sterrenstelsels en planeten.  Vorming van cellen.  Versmelten van cellen met gedeeltelijk andere inhoud.  Scheppen van organismen, daarna planten en organen en alle door de natuur bezielde wandelende en vliegende wezens.  Daarna de mens, de stammen, de koninkrijken, de republieken en ooit één wereld zonder grenzen.

    Eerst moet het bewustzijn van de mens zich van de geldspekulatie en de negatieve emoties ontdoen.  Groeien naar een nieuwe multipolitieke-multikulturele organisatievorm toe.  Een hierarchie die minder op het misbruik van bezit gebaseerd is, dringt zich op. 

    Het verval van dat geldspekulatiesysteem zal de nodige stimulansen aan de bewustzijnsverhoging geven.  Intussen blijven jullie voor een flink stuk ingedommeld, gevangenen van levensgewoonten, gebonden aan de strijd om het ekonomische overleven van het oude systeem en het emotioneel onrijp reageren.  Jullie worden tegengehouden om zowel sociaal als persoonlijk te groeien. 

    Jullie moeten allerlei filosofische inzichten doorgeven zowel als rijp worden om de verwarring die de geslachtsdrift voor jullie met zich meebrengt op te lossen.  

    Ook jullie lichamelijke sterfelijkheid mogen jullie niet langer meer als iets onbegrijpelijks en angstaanjagends ervaren.  Met theorie alleen begrijpen jullie dit alles niet, jullie moeten alles ervaren, de ene wat meer dan de andere...zodat jullie er achteraf op terugkijken kunnen...en begrijpen wat echte vrijheid is.

                Ik zal jullie geschiedenis totnogtoe proberen samen vatten.

    Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

    We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

    Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

    Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

    Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is. 

    Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

    Het kwade ook.  Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.

    De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

    Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

    Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

    Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen. 

    Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

    Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.

    Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

    Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

    Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

    De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

    Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

    Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'.

    De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole.

    Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

    Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

    Wij allen zouden veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn.

    Een zin die het leven en de dood overschrijdt.

    We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.

     Wij zwaluwen hebben jullie zoeken niet zo nodig.  Wij zijn al allemaal wie we bedoeld waren uiteindelijk te worden.  Jullie nog niet allemaal.  Laat ons hopen.

    Wij hebben onze testen achter de rug en voelen zuiver intuïtief aan wat we dag na dag doen, namelijk, genieten van dat stuk van die uiting van de oorspronkelijke energie die wij geworden zijn.  Verstandelijk zijn we ook nog wel bezig met bouwen en insekten pakken...maar dat is bijkomstig.  In veel gevallen is jullie werken hoofdzaak geworden, niet het beleven van wie jullie zijn en welke jullie rol is.

                Jullie dromen stromen niet meer, jullie zijn vast komen zitten, onderdrukt en daarom slapen sommigen van jullie eigenlijk als ze wakker zijn...ze leven een toevallig door omstandigheden bepaalt leven waar ze in sommige omstandigheden wel degelijk uit moeten.  Dat soms lang blijven vastzitten is de noodzakelijke weg om los te komen uit een bepaalde situatie.  Leer jullie dromen lief te hebben en te respekteren...ze zijn de poort naar een hemel waarin voor sommigen alles duidelijk wordt.

                Jullie zouden beter in zinnig werk investeren en alternatieve afspraken maken. 

    Als iemand van werk wil veranderen zou hij dat gewoon aan iemand anders  kunnen doorgeven en zelf met iemand anders wissellen...hetzelfde principe zou je voor woningen kunnen gebruiken.  Jullie denken nog altijd in termen van biologische overleving...in jullie ekonomisch stelsel is dit duidelijk terug te vinden.

     "Is er een stof die de hele  evolutie niet heeft nodig gehad om tot een met jullie menselijk bewustzijn vergelijkbaar besef te komen" ?  Bestaan 'goedheid', 'moed', 'rechtvaardigheid', 'waarheid','vrijheid','gelijkheid'...al voordat jullie bestaan ?

    Sommigen filosofen dachten van wel, anderen van niet...en dat al sinds 600jaar voor Christus en langer terug.  Jullie zijn niet toevallig in de wereld terechtgekomen...jullie hebben er om gevraagd door wie en door wat er aan jullie voorafging.  Jullie zijn wie en wat er aan jullie is voorafgegaan.  Als jullie dit niet kunnen aanvoelen, kunnen jullie dit nog niet 'begrijpen'.  We zullen het even proberen duidelijker te maken.

                Jullie moeten ophouden van jullie een aantal zinloze vragen te blijven stellen.

    'Kan iets dat geen objekt is wel bestaan' of 'kunnen we wel iets te weten komen', zijn zo'n zinloze vragen.  Jullie hebben geleidelijk aan geleerd dat jullie gedachten niet altijd die van autoriteiten of godsdiensten moeten volgen...godsdiensten zijn trouwens ook een vorm van filosofie, net zoals het 'geloof' in iets een soort filosofie is.

    In hoeverre komt hetgeen waar jullie van overtuigd zijn eigenlijk overeen met de werkelijkheid ?  Wat had het voor zin dat jullie geloofden dat de zon rond de aarde draaide ?  Wij waren natuurlijk als zwaluwen beter geplaatst om het tegenovergestelde aan te voelen.  Toen we nog een beetje zoals de nazaten van de dino's haast met de aarde vergroeid waren en nog niet konden vliegen...dachten we ook dat we het centrum van het heelal waren...onze evolutie bracht ons gelukkig in een richting die ons meer bescheidenheid bijbracht.  

                Jullie aanbaden de natuurelementen, wat wij op onze manier ook doen en jullie bedachten allerhande toffe en beestachtige rituelen om jullie angsten en vreugde te uiten.   Jullie werden gedomineerd door de hierarchie die de natuur jullie oplegde...om een suksesvolle jacht te hebben of een goede oogst, was de hulp van god de zon en godin de regen enz...nodig.  Dat siert jullie.  Vanaf het moment dat jullie meer produceerden dan jullie konden opeten of gebruiken, gingen jullie produkten en diensten ruilen.  Nog later wisselden jullie het bezit van metalen of papieren geld uit om aan goederen of diensten te geraken.  Voor jullie het goed en wel beseften was jullie leven afhankelijk van hen die zich in dit door jullie uitgevonden 'geldspel' het meest bedreven toonden.  Zo'n mensen werden na de zon en de maan en de elementen en na de biologisch sterksten uit de groep en na de tovenaars en genezers de nieuwe leiders.  Voortaan waren jullie verplicht voor hen te werken.  Eerst als slaaf, dan als pachter en dan als arbeider of bediende.  Met wat geluk konden sommigen onder jullie ook boer worden of iets zelfstandigs gaan doen...wat soms nog erg genoeg was.  Ook jullie evolueerden en groepeerden jullie lotgenoten...toch hebben de Spekulatisten onder jullie de boel nog altijd flink in handen.

                Jullie kennis en kunnen vermeerderde in de loop van jullie geschiedenis, weliswaar met perioden van vooruitgang en achteruitgang.  Jullie begrip van het wezenlijke van het leven bleef echter voor een minderheid vatbaar.  De biologie speelde jullie soms parten, vaak was 'als ik of wij maar eten op de plank hebben' belangrijker dan het welzijn van de groep...en moest het wezen dat 'solidariteit' noemt wachten op betere momenten en andere gebeurtenissen om nog iets aan z'n ontwikkeling kunnen te doen.   De filosofie van het overleven was voorlopig heer en meester. 

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be vervolg

    octo

  • Filosofische Gastbijdrage : wordt Bankier !

    P1080099

    filoview comment : Zij hoeft geen spiegel,geen eten te kopen, geen badkamer, geen zoveel meer...niks van dat alles heeft ze en toch ziet ze er veelal guitig uit. Als ze de bomen onderste boven wil zien dansen, dan hoeft ze zelfs niet op haar kop te gaan staan.

    Het ligt er dik op, telkens er voor een bepaald probleem oplossingen moeten worden gevonden, mag een ernstiger deel van de winsten van de concerns niet aangeraakt worden. Melkboeren in nood, geen probleem als ze blijven staken geven we ze Europese Steun, moeten de overheden van in 't begin al gepland hebben. De tussenhandel komt er weer gratis van af. Ook voor de banken heeft men oplossingen op maat :

    gastbijdrage : Masereelfonds : 

    Een kort maar sprekend fragment uit een interview met vooraanstaande Vlaamse economisten (De Tijd, zaterdag 10 oktober, p. 31):

    De Grauwe: "Ik wil bankier worden! Ik krijg van de ECB miljarden euro's tegen een rente van 1 procent en ik beleg die in staatsobligaties met een opbrengst van 4 procent. En je hoeft niets te doen! Je kunt slapen!"

    Van Overveldt: "Misschien zit daar wel een bewuste strategie in om de banken er weer bovenop te helpen."

    De Grauwe: "Misschien moeten we ondertussen gewoon een clubje oprichten en bankier worden."

    Maar er is goed nieuws voor wie geïnteresseerd is in economie en met verbijstering het nieuws erover volgt. We bieden een vormingspakket "Economie is geen natuurwet" aan. Wie interesse heeft in één of meerdere onderdelen van dit pakket kan terecht op ons nationaal secretariaat, 02 502 38 80 of brussel@masereelfonds.be.  (bijdrage gevraagd)

     

    Een blog voor filosofen die van de filosofie liefst geen wiskunde maken. Vanaf heden regelmatig een reeks  eigentijdse essays  :

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/#

     

  • Van de kleine man naar de grote mannen

    100_1844

    filoview pictures : herfstode aan het wiel

    Het filosofisch artikel van vandaag vindt je op

    http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

    Laat me U nog deze octiaanse overdenking meegeven, nu het hierbuiten meer en meer in de richting van Allerzielen gaat :

    Is there an energy with a comparable

    consciousness as ours,

     which did not need to follow

    the same evolutionary road ?

    Het antwoord vindt U ondermeer voor een stuk onder de categorie 'filosofie' van mijn blog. U heeft ongetwijfeld Uw eigen antwoorden..;mijn mailbutton staat paraat !

    octo

  • Licht op ons Leven, Licht ons leven op.

    IMG_0151
     

    LICHT OP ONS LEVEN
    LICHT ONS LEVEN OP
               

    Er bestaan enorm veel mogelijkheden om te leren begrijpen waarom ons leven ons leven is. De wetenschap kan ons evengoed nauwkeurig uitleggen hoe een cel van bijna niets een mug werd als diezelfde wetenschap ons kan verklaren hoe ook wij langs gedeeltelijk dezelfde wegen straling, atoom en cel enzoverder werden. ‘Werden’ is hierbij een verkeerd gebruikd woord, want we zijn nog altijd onze oorsprong. Ook over de rol van de geschiedenis die grotendeels aan de evolutie van de ekonomie gebonden is, kunnen we in dit negende jaar van de éénentwintigste eeuw enorm veel vernemen.  Mits een op het positieve, het sociale gericht uitgangspunt, kunnen we daar een enorm klare kijk op ontwikkellen. Licht op ons leven dus. ‘Licht ons leven op’, kan ook, maar neemt ons hele gezamenlijke leven met onszelf en anderen in beslag.

    Uit welk godsdienstig of filosofisch of psychologisch werk je ook je inspiratie haalt, de echte waarheden zoals ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt’, zijn eerst ervaardbaar in je leven zelf.  Veel van wat er in ons leven gebeurt, is een onvermijdelijk gevolg van wie ons voorafgingen; net alsof allen die onmiddellijk aan ons voorafgingen ook nog ergens meedoen in dat dagelijkse theater waar we onze rol in te spelen hebben, of we nu willen of niet. 

    De holbewoner uit de prehistorie heeft nooit een computer gehad. Zonder de holbewoner waren wij er ook niet geweest. In feite heeft de holbewoner ook zijn stukje computer, hij heeft er hard genoeg voor ge-overleefd. Er  zijn nog andere vormen van overleven en doorgeven. Indien de aarde zoals een stervende ster zou ontploffen, dan zouden we weer mineralen en straling worden en dan begon alles weer opnieuw, gemaakt van materiaal en straling die ooit de onze was. “Is er ergens een energie die een met ons vergelijkbaar bewustzijn heeft en die heel de weg van straling, atoom en cel enzoverder niet hoefde af te leggen om aan dat bewustzijn te komen” ? 
    Ik denk van niet. Zoals alle planeten en elektronen rond een kern draaien, zo draait het zijn of niet-zijn gewoon rond het niet aan nul gelijk willen worden Inhoudsloosheid is geen optie voor de materie die we zijn, en wie we nu zijn verdraagt ook al niet teveel druk voordat we doordraaien. Nee, kleiner of gelijk aan nul, gaat niet op.  Als je dreigt van honger om te komen, doe je er alles aan om weer te eten, want anders benader je de nul. Als je je relatie omwille van welke redenen dan ook wil redden, ga je een deel druk wegnemen voordat je beiden ‘ontploft’. 

    De wetten van de natuurkunde werken ook in het psychologische door. Licht ons leven op. En het spirituele dan, hetgeen dat verder dan het biologische leven reikt? Hoe kunnen we daar ons licht laten op schijnen via al wat we kunnen weten en meemaken en voelen?  Dat, waarde lezer, is waar ‘ons leven oplichten’ om draait.  Hoe goed je daar in bent?  Je kan dat veel of weinig, te weinig of teveel zelfs. Hoe bekwaam je daarin kan worden, heeft te maken met de mate waarin je je negatieve emoties overwonnen hebt en hoeveel kennis je bereid bent om op te doen.  Hoe sterk je daarin bent heeft dus ook te maken met de mate van filosofisch, daadwerkelijk verzet dat je tegen bepaalde alles overwoekerende meningen en maatregelen kunt opbrengen of nog kunt opbrengen.  Het heeft ook te maken met de oerreligieuse, niet godsdienstige betekenis van ‘geloof’.  Geloof in het leven en de oneindigheid ervan. Oneindigheid in de wetenschappelijke en menselijke betekenis ervan.

    Ook dieren kunnen na de zoveelste big-bangcyclus wel ergens op een planneet opduiken en met wat ‘geluk‘ kan er uit de oermaterie waar wij ook deel van uit maken weer een soort ‘mensdom’ ontstaan. Het belangrijkste uit heel het gebeuren dat ik hierboven schetste, blijft echter het ‘hoe’ dat we er met z’n allen en individueel dagelijks in slagen van ons leven ‘op te lichten’, hoe dat we in onze woon-en werkrelaties ageren om ons die inzichten bij te brengen die we nodig hebben om te begrijpen wie we zijn, en van welke wegen we komen om die dingen te doen en zeggen, die we doen en zeggen, en zullen doen en zullen zeggen. Iedere nieuwe dag in ons leven is gebasseerd op al diegenen die we ontmoeten en op alle informatie die we hebben opgedaan. Die komt dan bij mekaar en resulteert steeds weer in nieuwe gedachten en woorden en daden.

    Zelfs zonder dat we praten is er op een bepaalde manier wel een soort uitwisseling tussen mensen. Die uitwisseling zal zich al of niet in woorden en daden vertalen, maar wel altijd ergens sporen nalaten die in toekomstige ontwikkellingen toch via gebeurtenissen en woord-gebeurtenissen aan de oppervlakte zullen komen. Zelfs ons innerlijke wensen speelt hierbij een belangrijke rol. Schrijf ik dan de ‘godsdiensten’ af, zal je vragen? Je gaat mij niet horen zeggen dat er geen energie is met een bewustzijn dat geen Einsteinachtige of Darwinachtige evoluties nodig gehad heeft om te ‘zijn’, maar zelfs dan is het belangrijk om aan te voelen of aan te kunnen tonen dat zo’n energie buiten proporties ‘scheppen’ ook ‘richten’ kan.

    En dat ‘richten’ hangt zéker van ons af van ons en ons geloof, wat de cirkel weer rond maakt natuurlijk. Dit soort filosofisch willen begrijpen werd alleen maar mogelijk door kennis op te doen en om te gaan met mensen en hun verhalen die al van zover kwamen en steeds maar doorgaan op pararelle of andere kruisende paden. Echt verstaanbaar worden deze inzichten in je eigen leven en dat van anderen. In het verhaal van de kleinzoon die zich nog steeds afvraagt hoe z’n grootvader was toen hij in het verzet tegen de oorlog in een kluwen van hem omringende tegenstellingen zat.  In het verhaal van al die mensen wiens liefdesleven zich soms aan sommige van die liefdeslevens van vóór hun tijd probeert te ontworstelen. In het verhaal van alle mensen die opkomen tegen kortzichtigheid en onrechtvaardigheid. In het verhaal van zij die alle dorpen en steden bouwden, in het verhaal van hen die zorg dragen voor produktie en vooral zorg om mekaar dragen. 

    Vele verhalen werden al in romans verteld. Het verhalen van het echte zijn heeft echter ook z’n grenzen.
    Het échte zijn. Je ziet en voelt en denkt het overal, dat échte zijn. 
    De eend die in de regen met haar of zijn snavel op een tak in het water zit, is niet die eend die ergens droog zit te broeden. Net als alle bioleven is ze op dit of dat moment altijd het meest aktuele vervolg van een reis die al vóór het ontstaan van de eerste cellen begon. Die cellen stierven af en konden zich niet door deling, door voortplanting vermenigvuldigen. De energie die ze bij leven vormden bleef echter bestaan en begeleidde hen, begeleidde ons tot in het nu en vandaaruit over het einde van ons zonnestelsel heen bij de volgende poging tot het laten ontstaan van leven. 

    Dit uitgangspunt houdt in dat er geen leven mogelijk is zonder het afgestorvene dat als een soort intuïtie funktioneert. Niet alleen de overgang van de straling naar het atoom en de molekulen en sterren en planeten en het biologische leven is op dat soort onzichtbare ‘energetische wijsheid’ gebasseerd. De energie van al wat vóór dit moment van schrijven bestond, blijft bestaan en we zijn ermee verbonden zoals de radio die wel speelt dankzij het feit dat hij in de stroomstekker steekt, maar hetgeen hij laat horen hangt af van van het soort straling dat ‘radiogolven’ noemt. Voor wat de inhoud van wat er uitgezonden wordt betreft zijn het de mensen van de media die verantwoordelijk zijn voor wat ze met de info van de mensen en maatschappij rondom hen doen.  

    Die verantwoordelijkheid werkt trouwens in beide richtingen: als wij als individuen én als kollektief niet tegen oorlog, armoede, vervuiling of honger ageren, zal daar in de media ook weinig om te doen zijn. Het échte zijn werkt dus zowel op een zichtbare, gedeeltelijk zichtbare als onzichtbare manier. Je kan me nu zien zitten schrijven, wat ik schrijf komt langs vele kanalen en ervaringen tot mij, je kan jezelf het zien lezen maar wat het met je doet en wat jij er mee doet, zal niet altijd geheel zichtbaar zijn. Vanwaar komt die briliante kreativiteit van onze geest? 

    Stel: je wil aardbeien planten en scheuten gaan kopen; maar terwijl je de voederplank voor de vogels met de recentste broodkruimels verrijkt, overvalt je het idee om er ook een overgebleven aardbei op te leggen. Op een dag kom je dan wel ergens wilde aardbeien in het bos achter je chalet tegen denk je dan met binnenpret. De gedachte komt zomaar ineens, je hebt er niet eens een vogel moeten voor zien poep lossen vanop een tak. Zo zit de ganse dag vol met van dat soort influisteringen die je niet met iedereen kan delen, of  die toch zo moeilijk navertelbaar zijn; men zou je dan op z’n minst raar bekijken. 

    Een ander voorbeeld van één van de manieren waarop ‘het échte zijn’ werkt is het meest wezenlijke aan ons: ons levensverhaal en hoe dat met andere levensverhalen verbonden is. Een deel van de mensen die eigenlijk vrij ongelukkig zijn, heeft dat niet zozeer te wijten aan sommige negatieve emoties waar ze teveel blijven in vastzitten, maar vooral aan het feit dat ze vinden ergens ‘mislukt’ te zijn in het leven. Je kent dat wel, die hardnekkige gedachten die iedereen wel eens heeft, zo van “had ik dat toch maar gedaan toen of dat niet gezegd, of dat zo niet geschreven…”. 

    Eigenlijk is dat voor een stuk verspilde tijd en ook weer niet omdat iets niet eerder een andere, meer positieve wending kan nemen dan dat wijzelf en de tijd er rijp voor zijn; er ondertussen ons hoofd mee breken heeft als funktie van dat leren te beseffen. Je kunt zoveel van het leven houden en er zoveel mogelijk willen over weten dat je daardoor met een berg aan uitdagingen zult komen te zitten.  Zo plots als paddestoelen in de herfst zullen die uitdagingen onder tal van giftige en niet-giftige soorten op je weg komen onder de vorm van gedachten, personen, projekten. Als bloemen in de lente zal het leven je tegemoetkomen, je zal de passie van de zomer ontdekken, zowel als de nattigheid of de koude hun échtheid ervaren, familie van al wat je binnenin voelen kan.


    Onder categorie 'filosfie'  de rest van het filosofisch verhaal

    http://filosofischverzet.skynetblogs.be 

    http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

  • Land zonder Doel. Kranten zonder dichters.

    DSCN0718

    filoview travel: het noorden kan van de schwung en het kleinschalig feesten van het zuiden leren...

    Land zonder Doel.Kranten zonder dichters.

    België begraaft een dorp, genaamd Doel.  Moord met voorbedachten rade, al jaren.  Men  ‘moest’ de haven uitbreiden…oude plannen, nu zonder haast. ‘Men’, de bonzen en hun knechten bleven eendrachtig tegen het volksverzet, hoop was er alleen tijdens verkiezingscampagnes. Kunstenaars allerlei kunnen, grepen naar hun wapens, een minister van cultuur opperde rijkelijk laat om Doel uit te roepen tot kunstenaarsdorp en de slopers van hun gewetensbezwaren te verlossen.

    ’s Ochtends op de radio.  Een krantendichter zonder job.  Zijn vader was nog tekenaar geweest van spoorwegbruggen en zo meer. Met dezelfde nauwgezetheid bracht de zoon vroeger dagelijks een stukje detail van het weefsel van de menselijke ziel in kaart, Bernard, de krak in zijn vak. Kranten, ze boksen op tegen de centenlogica.  Sporadisch een hoekje tijd voor bezinning.  Ze vallen in de bus bij het ontwakende volk, na een reis door de nacht van drukkerij tot bedeling. Er staat niks in over de sterrenpracht van de nacht, wel alles over de zomerse roes van kermissen waar niet meer wordt gedanst en concerten die massaüitmelkerij geworden zijn.  De 40 man op een rustig plekje aan de Dender, aan de kleine Notelaar; de prachtige klassieke muziekstukken van de Roemeense pianiste en de Franse violist, tussen de allen uit ander hout gesneden dichters door…dat wordt zoeken in de krant, eerder iets voor internetland. Big moet alles zijn, big...ter wille van de bussines. Octo 24/08/09

    toemaatje : scherp gezien van John Satyricon :

    http://hqz591.skynetblogs.be/post/7228182/jochei-de-crisis-is-voorbij-

  • In afwachting van de volgende rouw

    100_1481

    In afwachting van de volgende rouw

    Een oud vrouwtje op weg naar fysiek verdwijnen, omwille van de beperkte houdbaarheid van het menselijk gestel. We maakten, maken haar dagelijkse uitbollen de laatste jaren na de dood van haar man mee, ieder van de kinderen en kleinkinderen om beurt. Ook deel van de essentie van het leven.  In alle eenvoud verwoord, op het juiste moment tegen een kleinkind nog kunnen zeggen  bij het zondaagse bezoek ‘ik heb deze week hele goede dingen over je gehoord’…kan iemand een heel leven lang nog goeddoen. Het kan nog, ook met soms ondragelijke pijn in de voet, pijn die zwellen doet.

    Oh, ik zou kunnen schimpen op het onnozele deel van de onvolwassen mensheid hier en daar en haar vragen waarom ze de wijsheid en de kennis, het vermanen en gedogen niet liefheeft.  ‘Filosofie’, liefde voor de wijsheid. Ik zou kunnen schrijven over mensen die gaan stemmen voor mannen die vrouwen, die geen sex willen hebben, met honger willen bestraffen en over maniakken die onder het mom van de godsdienst, kiezers willen gaan afstraffen, beide in  Afghanistan, maar ook daarbuiten.  We zouden het kunnen hebben over het oude Palestina en ook daarbuiten, waar men de duizenden jaar oude woorden van enkele passages van enkele schrijvers in de praktijk verwerpt en kiest voor sexistische, rascistische en godsdienstige verdeeldheid. Ik zou het kunnen hebben over waarom Columbië nog troepen van een buitenlandse mogendheid stationeren wil.  Ik zou kunnen tips geven over hoe men de dag van vandaag tot rust komen kan en zijn spirituele kwaliteit van leven verbeteren kan.  Ik zou naar één van onze ministers van volksgezondheid kunnen bellen om te vragen of die antibiotica, waar ik altijd al zo wantrouwig tegenover stond, via de veestapel ook bij diegenen die ze weigeren binnenkomt. Ik zou me kunnen ergeren aan zoveel, maar als je het plaatje door hebt, leer je dat wel af. De moordenaar van veearts –hormonenbestrijder Vanoppen komt vrij…sommige bodybuilders-koeien staan nog open en bloot in de wei.  NIKS VAN DIT ALLES VANDAAG.

    Vandaag is opgedragen aan zij die er bijna niet meer zijn en zij waarvoor ik ooit enkele woorden op een rouwkaartje schreef.  Daarbij eens even stilstaan, is veel rottigheid kunnen relativeren.  ‘Onze-lieve-vrouw  -(heer)Hemelvaart’ ?...het gebeurt iedere seconde van de dag in duizendvoud. In eenieder zitten bij leven al veel gedichten. Bij de dood :

    +”Waarom, waarom alleen verdriet…laten we ons ook verheugen…want zij die haar hele leven lang ‘licht’ was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden…licht…energie…zondermeer.  Haar grootste wens zou zijn geweest…en zal zijn…dat haar naasten nu ook in haar plaats ‘licht’ voor hun naasten zouden verspreiden”voor de ouwe P

    +”Een bekwaam man, een man van zijn woord, een man die deed wat van hem, van ons, verwacht wordt; ging van ons heen” voor P

    +”Lente. Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer. De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan.  Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedig leven en het schone dat er uit voortvloeide” voor MD

    +”Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim. Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist…dat weet ik uit de weinige momenten dat ik contact met hem had…” voor vader van VWR

    +”De dood is misschien ook gewoon niet te decoderen muziek zonder noten.  De dood zijn misschien kleuren en energieën in de anti-materie, die wij amper kennen, onze intuïtie misschien meer dan wij.  Is er nog een wisselwerking ? Lokken en duwen deze krachten ons weer aan en weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel dingen meer”voorO

    +”Vaak dacht ik met plezier aan je terug. Nu is ’t hier voor jou achter de rug. Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd.  Werken op ‘t land  deed ons allebei deugd. Tussen de bomen, op ’t veld, in ’t magazijn, waar het ook mocht zijn…samen hadden we het dikwijls fijn. Je was soms zowel heel ernstig als geamuseerd. Hoe je familie je hart bezighield, is iets dat jou eert. Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde, en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde. Je bent me er eentje geweest. Vier maar nu maar voor immer feest”voorC

    +”Collectieve zieleïmpressies bij wandeling op een kerkhof. Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je er heel velen kende, krijg je het gevoel ’wat een pak mensen heb ik al zien passeren’…ieder individu roept bepaalde dingen in je op…interconnectie… . Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk. De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen…het heden en verleden is de ware aard.  De toekomst, iedere wording van ware aard.” Voor allen

    +”Over iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen temidden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen…moet zo stil en diepzinnig zijn…dat woorden niet meer nodig zijn” voor S-ma

    +”Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak ‘vergezeld’, de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak. Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Ik leerde hem kennen tijdens het fruitplikken en z’n zachte aard  en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn.  EVER ARdT…in die zin leeft hij for ever”

    +”Geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reclamespots en geweldfilms door.  Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken…bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers”

    +”Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen..de ‘verwondering’ om hem blijft.  Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben.  Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk…ook in het vervullen van onze functie naar diegenen rondom ons”

    “Het timbre van z’n stem, die op een wijze, zachte manier, overtuigen wou, zullen we nu voor een stuk moeten missen. Het opzoeken van eenzaamheid als het lichaam niet meer wil. De uif op z’n schouder, gewend aan mekaars roep. Hij heeft hele hoge daken beklommen en velen in de diepte van hun ziel geraakt. Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en door eigen ervaring Rijk Hart Richard-volmaakt. Hij werd op dezelfde dag als de dichter Herman begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van ’t woord, alhoewel nooit geschreven. Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en ’t ben ik die hem hier nu nog hoort. Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven”. Voor R

    “Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe”. Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe…en…blijf erin geloven.  Die krachten bestaan.  Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun andere dragers, de electronen enzovoort, dat zijn.  Ik geloof niet in de dood op zich, alleen in het leven…dat een energievorm is die altijd of soms dan toch, wie weet, in andere dingen overgaat” voor jong broertje van de Zingende Vlinder

    “Hoe zit dat nu pater ? Leg me jouw geloof eens uit. Doet iedereen op basis van wat was,hier ervaringen op en leven we allen in de richting van onze dood; het moment waarop iemand, sommigen, allen… ? andere, niet-lichamelijke energie worden ? Interactie ?  Gaat die energie deel uitmaken van de verdere evolutie van de levenden of moet die overgegane energie weer 20 miljard jaar wachten op een volgende bigbang en alles weer van voor af aan of verrijkt proberen ? ?  Indien interactie : Wie, hoe, wat, waar gaat ‘helpen’ ? Kan dat alles vanuit een detail , een leven,‘hier en nu’ geraden worden, alhoewel hun ‘hier’ misschien ook alleen ons hier is, vanwege de genetische wortels.  Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier wijs moet worden en daarom de waarheid over zijn eigen leven te ontdekken heeft; teneinde van nut te kunnen zijn…hier …en hierna ??? Of is er alleen ‘hier’ ? Wachten wij onze beurt af om weer een zo goed mogelijk anderssoortig begeleider, geleider…te zijn na onze dood, we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven. Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er al of niet nog zijn en zelfs nog niet zijn. We kunnen biologisch eigenlijk niet terugkeren, want in feite zijn we er al. Of niet ?  If this is wrong, only one thing can be wright ; we return to the simple, uncomplicated consciousnes of minerals, air and light or the fire in the elements.   Alle dingen dat zijn en alle dingen die gebeuren, delen een doel : de evolutie van onze ziel; door het negatieve naar het positieve…but when the soul, the embryo dies, our spirit is born ? Nee Pater, ik geloof dat hij er altijd al geweest is, die geest.” Voor de strikte godsdienstbeoefenaars

    Octo 17/08/2009

     

  • Eindelijk erachter gekomen !

    DSCN0615

    Eindelijk er acht-er gekomen !

    De drijfveren van het menselijk bestaan !

    Hoe kunst ontstaat.

    Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

    Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

    Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

    Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

    Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

    Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

    Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

    Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

    Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

    Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

    Dat speelt met alle emoties, een spel.

    Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.viceversa

    Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

    Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

    Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

    Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

    De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

    Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

    Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

    Waarom er sterke schouders bestaan.

    Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

    De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

    Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

    Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

    Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

    Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

    De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

    Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

    Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

    Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

    Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

    Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

    Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

    In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

    Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

    De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

    Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

    Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

    Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

    Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

    Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

    De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

    Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

    Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

    De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

    Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

    Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

    Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.  Octo 5/08/2009 woensdag

  • Herdenk het scenario van het leven !

    100_1453

    Herdenk het leven

    Herdenk jouw leven, het leven; op de plaats waar je je nu bevindt. Een leven boordevol met andere mensen erin. Andere mensen die deel uitmaakten, uitmaken, van één grote estafettewedstrijd, die begon toen alle elementen van de ogenschijnlijk geestloze natuur, samenwerkten om de eerste levende cellen te kunnen laten geboren worden.

    Ondertussen zijn ze nog met weinig, de jagers en diegenen die in primitieve stammen samenleven.  Op bloedige en sinistere wijze, smeedde de jacht op geld en macht, de wereld aaneen.  Aangezien het niet kon verhinderd worden, moest het al gebeuren.  Alhoewel alles is veranderd, is er veel hetzelfde gebleven. Nog altijd zijn we om te kunnen overleven, verplicht van het grote spel mee te spelen, volgens de regels die ons door onze gezamenlijke geschiedenis zijn doorgegeven. Niet iedereen op deze planeet, heeft al het recht op een menselijk aandeel in de productie en distributie van alles wat er nodig is om een beetje menselijk te leven. De middelen om van deze wereld een waar paradijs te maken, werden vorige eeuw aan wapens en door speculatie verkwanseld…en het gaat maar door.

    Het welvarendste deel van onze medewereldbewoners bleef relatief kalm, want zo goed had een groot deel onder hen het nog niet gehad. Het armere deel van de wereld installeerde zijn eigen door speculatiewetten gedomineerde staten op de tronen van het zuiderse deel van de aarde en toen bleek dat wat voor socialisme moest doorgaan toch niet zo een rijkdom produceren kon, liet de armere wereld zich vangen aan hoe de oliebezittende elites wilden dat de Koran moest worden geïnterpreteerd of zich vastzetten door schulden die aan banken moesten worden afbetaald. Nooit meer oorlog, bleek een wensdroom. De beschaafd maffia regeert voor een groot stuk nog altijd de wereldpolitiek. Meer en meer barbaarse terreurmethoden gebruikt door staats-en privébenden, vechtend om de controle over de economie.  De gewone zelfstandige werkmens of diegene die nog altijd van een loon of vervangend inkomen afhankelijk zijn, dansen nog steeds mee in de gesloten rijdans van het superwinstsysteem.

    Dit gezegd zijnde, laten we dit hoofdstuk even afsluiten, zo niet kunnen we het niet hebben over de andere kant van het bestaan.  Laten we bij dit korte stuk over het herdenken van het leven; ook eens even stilstaan bij het doel dat ‘leven’ nog zou kunnen hebben, buiten de strijd om sociale rechtvaardigheid om. Laten we het soms ook hebben over wat we hier van mekaar op persoonlijk vlak kunnen leren.  Over die ene grote levensboom met eeuwenoude ringen en miljarden jaren oude wortels; waar wij de steeds opnieuw ontluikende en vallende en verrottende bladeren van zijn.  Waarom die kringloop, naar waar die kringloop ? Die kringloop van schijnbaar dood naar leven en terug, van mineralen en  zoveel andere elementen meer, naar biologisch leven en terug naar mineralen en straling in plaats van naar af, naar het onbestaanbare ‘niets’. Nooit zullen we alle vragen volledig kunnen benatwoorden, want we missen stukjes van de puzzel…maar die stukjes herkennen we in de feiten en mensen om ons heen…of we herkennen ze juist niet meer, om redenen die weeral eens een bepaalde tijd in onze levens nodig hebben om te worden achterhaald.  Zoals je ziet, op tijd het leven eens herdenken is best nuttig qua beleving van alles waar je niet alle dagen bij stilstaat.  Octo 1augustus2009zaterd.

  • Verwittiging voor onze Ogen.

    ZoenenHuilenAfgeslotenVerstomdHebberigLachenRoepenOnschuldigStoerTong uitstekenVerrast

    DSCN0529

    Ogen. Geen gen dat O noemt, maar bezielde organen waarmee we niet alleen de wereld, maar ook het uiterlijke en soms ook het innerlijke van de medemens waarnemen. Een lange reis hebben ze achter de rug. Bigbang,straling,atoom...cel...eigenlijk waren ze er al immer bij. We staan er niet meer bij stil. De evolutie ontwikkelde ze, omdat haar schepselen zich meer en meer bewust zouden worden. Eerst gebruikten we ze vooral alleen om ons te voeden en verdedigen. We leerden er ook mee schrijven en daarna lezen. Het duurde eeuwen voor we wisten dat het ei er vóor de kip al was. En toch is dat nog te moeilijk voor sommigen. Onze geest heeft onze ogen nodig om in andere dimmensies te voelen en denken...alhoewel, als je blind wordt of blind geboren wordt, is er ook al heel veel mogelijk.

    Net als onze oren de dag van heden vroeger verslijten van een een dosis overgeluid, zo vuurt de media overvloedig beelden op ons af, met een snelheid die ons bevattingsvermogen te boven gaat. CNN, AlJaeera, de VRTsoms  enz... waarom soms die race van beelden om iets te illustreren ? Het lijkt wel een propagandadoctrine. Men brengt oppervlakkig verslag over een bepaald probleem, via een documentaire en hups af en toe volgt er tussendoor een mitrailettevuur van beelden die je verplichten van even niet te kijken als je nog normaal nadenken wil. Net alsof je op het einde van een uiteenzetting de zin om bij de wortels van de problemen door te dringen, absoluut moet ontnomen worden.  Knock Out door moderne beeldenstorm in de zoveelste minuut. We matten de kijker even af en vervolgen met weer wat momentopnamen van hoe triestig het met die daar gesteld is, zonder veel aandacht aan het waarom te geven.

    'Dagelijks Nieuws brengen over', mag niet gezien worden als een soort berg die dagelijks aangroeid en waarvan alleen het topje belangrijk is. Geschiedkundige en filosofische duiding over wat er onder die toppen zit, bllijft enorm belangrijk en wordt de dag van vandaag verwaarloosd. De opkomst van het nazisme is bijvoorbeeld in de jaren dertig nooit in de grote media gepresenteerd als een machtsgreep van het financiewezen en het grootkapitaal om in de hevige crisisjaren van destijds een herhaling van de revolutionaire situaties van het Duitsland van na de eerste wereldoorlog te voorkomen. Toegegeven, zelfs nu hoor je dit bijna nooit zeggen, behalve in meer gespecialiseerde middens.   

    Ook nu vandaag lezen mijn ogen bijvoorbeeld dat sommige jongeren vinden dat zondagswerk, nachtwerk en een meer dynamisch uurrooster meer jobs voor hen kunnen opleveren; biovoedsel niet gezonder zou zijn en ontwikkelingshulp nefast. Dank dank ik mijn ogen voor hun inspanning en hou hen up to date en laat ze bij dergelijke berichtgeving wat tijd uitsparen door hen naar andere dingen laten te kijken. Een volgende keer laat ik ze dan over bepaalde krantenkoppen springen of ik zap of surf verder.   Misschien hou je ze ook fit, niet alleen door ze laten dicht te vallen, maar door ze op tijd en stond eens te troosten omeen deel van al hetgeen er via hen aan jezelf aangereikt wordt. 

    De vis zonder ogen, had ook al een bewustzijn dat zich vertaalde in lichtgevoelige cellen, stammoeders-en vaders voor het oog.  Het bewustzijn wou aan land, het reptiel stond aan zijn kant. Ogen om te kijken...de kroon op het werk van de evolutie naar dierenbewustzijn toe. Ogen om te zien, te beschouwen en te stralen volgden. Afzonderlijk bestaan kon minder en minder, we werden samenleving...met een hele geschiedenis van hierarchiën, evenwaardig aan onze algemene bewustzijnsgraad. Help U ogen steeds meer aan interessante en leuke dingen om door te geven.

    octo 31/07/2009 vr

  • Collectieve samenlevingen in oudheid... en nu ?

    100_1431
    foto : Er zijn zo van die dagen dat je eens bij mekaar moet komen als vrienden en kunstminnenden, om bijvoorbeeld naar gedichten en zo te luisteren en de natuur in al zijn eenvoud en magistraliteit tevens, te proeven; ervaringen uit te wisselen, een boekje te lezen, te schilderen(letterlijk en figuurlijk), naar muziek te luisteren, enz... mens te zijn onder mensen. De hectische moderne samenleving gunt ons weinig tijd hiervoor, de één al meer dan de ander...onder het motto verdeel en heers. Heb je door samenlevingsomstandigheden vrije tijd, doe er iets zinnigs mee. De mens in groepsverband is veel socialer dan men denkt, maar krijgt de kans daar niet altijd voor omdat de fabriek dicht moet om een paar procenten meer winst te maken bijvoorbeeld. Met dank aan de sponsor van het gastronomische en culturele evenement (via mijn link 'Aarschotse Kultuurkenner(s)' op de door de plaatselijke poëten gehuldigde en sponsor Wim's blog tikken)...en aan de talrijk opgekomen, voor de gelegenheid zeer relaxte mensen.

    Collectieve  samenlevingen in oudheid

    Alle Menschen wirden Brüder ! Volgens het artikel in de link, zouden er van 7000 tot 4000 jaar voor Christus in Anatolië en de Balkan voor die tijd heel progressieve samenlevingen bestaan hebben. Gedurende die periode zou er hoegenaamd geen sprake van oorlog geweest zijn in. Hoe men er achter kwam dat er ook geen uitbuiting en discriminatie van vrouwen zou geweest zijn, leest U via onderstaande link.

    Terug naar nu in een paar seconden.  De mensen van Opel zijn met vakantie en zullen waarschijnlijk wel de knip op de beurs houden bij de onheilsberichten over hun vestiging in Antwerpen.  Men heeft ons echt gewend gemaakt aan het feit dat het normaal zou zijn dat aandeelhouders omwille van het feit dat ze een paar percent meer winst kunnen maken, fabrieken mogen sluiten. Men gewend ons aan het feit dat Porsche miljarden verlies maakt en toch superbazen aan de deur mag zetten met miljoenen aan ontslagpremie. Doodgewoon moeten wij het allemaal vinden dat miljoenen jonge mensen in Europa geen baan hebben en dat banken over kop gaan op ons kap.  Van alle huizen die er staan, hebben ze via onze leningen bovendien dikke precenten verdiend en ons verplicht verzekeringen laten betalen. De Staat, dat zijn wij, maar wij beslissen niet over dergelijke dingen, wat we ook al weer de logica zelf moeten vinden van Big Brother. Er zijn natuurlijk landen als de VS, waar het nog erger gesteld is en een president ten strijde kan trekken zonder veel inhoudelijke goedkeuring van zijn parlement…maar als er een sociale maatregel moet tegengehouden worden, vindt men er wel genoeg stemmen om de wetsvoorstellen tegen te houden.  Kleinere boeren moeten het normaal vinden dat ze al van in de jaren zeventig van de twintigste eeuw van tussenuit gebonjourd worden. Jongeren mogen gewoon blij zijn met hun nepstatuten en hun lonen die hen zoveel goedkoper maken dan oudere werknemers. Die oudere werknemers worden zoveel mogelijk geweerd en via het terugdraaien van het brugpensioenstelsel belanden ze in een goedkoper stelsel, de D.O.P.

    Kleine zelfstandigen moeten het gewoon vinden dat ze de laagste pensioenen hebben en zodoende wordt de verdeel-en heersstrategie toegepast tot in het absurde. Terwerkstellingsgraad in  België : 67%.  De uitgerangeerden worden dreigen de nieuwe schimpgroep te worden, want hun aantallen en statuten groeien. Naast ‘de Walen’, de ‘vreemdelingen’, de ‘doppers’…te pas en te onpas bovengehaald in gesprekken van hoog niveau, om aan te tonen dat ‘het allemaal luierikken zijn’. Verdeel en Heers, natuurlijk. Wij bepalen het spel niet, en dat zouden we ooit toch wel eens gedaan hebben, produceren en gelijkmatig verdelen. Ehwel, ehwel, er is nog hoop :

     http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/07/27/neolithisch.html

    Een mogelijk collectieve samenleving NU , de eisen :

    http://bloggen.be/conscience2008

    octo 27/07:2009 maandag

  • 'Religie', niks met 'God' of de 'Duivel' te maken

    Afbeelding 046

    foto van de familie 'Soul'(e) op een kerkhof tussen Frankrijk en Spanje, foto genomen na de warmte van de slaapzak in de vriesnacht, en de thee van de morgen. Overal ter wereld begraven mensen hun 'dierbaren'(in 't beste geval) op een andere manier. Herinneringen en straling zijn niet onder de grond te stoppen, ze zijn meer 'eterisch' dan 'materie'. Over de 'esotherie' , een leven na de dood, kan niemand een zinnig woord zeggen of schrijven, hoogstens zich aan een mogelijke uitleg over iets eterisch als 'intuitie' of zo wagen. Aanvoelen is ouder dan woorden.

    Religie, niks met 'God' of de 'duivel' te maken

    Religie is niet 'godsdienst'. Godsdienst is een poging om via het denkbeeld van een 'superwezen' een aantal waarden vanuit verschillende, gedeeltelijk gelijklopende invalshoeken te benaderen. Dat leverde bijwijlen al eens heel aardige, bijwijlen vage, soms imperialistische teksten op. Religie komt echter van het woord 'verbinden' (relier). Wie de filosofie achter het wetenschappelijke geleidelijk begint te snappen en uit een aantal ervaringen zijn of haar bevindingen met het psychologische en sociale weet te verbinden, kan zich inderdaad een 'religieus' mens noemen, of men zich al of niet door het woordje 'atheïst' laat verwarren of niet.

    De echte reden van 'ontstaan' is het ontsnappen aan 'zinloosheid'. Neem nu de big-bang, in feite is die een gevolg van het feit dat kleiner of gelijk aan 'nul' niet wil, niet kan bestaan. Onder teveel druk spat een oude toestand uiteen en de deelelementen beginnen aan iets op het vorige gebaseerde 'nieuw'. Straling is ouder dan het atoom, de molecule en de cel en als wij het begeven blijven er naast de mineralen, de vloeistoffen,enzomeer ook nog wel straling bestaan. Wat er mee gebeurdt, hoe straling zich voelt, of straling nog meerdere talen spreekt...de antwoorden daarop laat ik Uw leven lang over aan Uw verbeelding. 

    U gelooft er niet in ? Straling, er zijn meerdere soorten. Straling, dat zijn niet alleen de radiogolven waarmee uw stem zich per gsm verplaatst. Misschien is het zelfs de kracht in en buiten Uw eigen, om door te gaan met hetgeen U in Uw leven als zinnig ervaart.  Vroeger aanriep men de voorvaderen, voordat men aan het fenomeen 'god' toe was. We zullen nooit juist 'weten' hoe die dingen in mekaar zitten, maar vanuit je eigen vragen om kracht om positieve dingen aan te kunnen heeft vaak een gunstige energetische werking omdat het mensen in beweging zetten kan. Geloven in het sterkere in jezelf en anderen, voorkomt veel nefaste evoluties die dan toch altijd weer het stadium van een onvermijdelijke (?) omweg doormoeten om bij een hoger begrip van bepaalde situaties te geraken. 

    Net zoals een aantal politieke visies ons een aantal alternatieven voorschotelen, zo verklaren de richtingen van wat men doorgaans 'new age' is gaan noemen, het leven op basis van een aantal vooronderstellingen die qua rationaliteit nauw bij de soms heel onwaarschijnlijke van de godsdiensten aanleunen.  Waar het uiteindelijk in de politiek om zou moeten gaan, is dat iedereen op een ecologische manier recht krijgt op zijn basisbehoeften zodat 'persoonlijke ontplooing' en cultuur veel meer kansen krijgt dan dit nu het geval is.  Wat het spirituele betreft is het de bedoeling dat men erachter komt met welke problemen de 'voorouders' op persoonlijk vlak worstelden, welk een wezen je als anti-these van het vorige, zelf vanuit die invalshoek vertegenwoordigt en in welke mate diegenen na jouw de synthese van al deze gevoelens en beslisingen zijn. Is niet iedereen een soort tegenspeler van mekaar ? Tegenspelers moet men leren waarderen voor hetgeen zij vertegenwoordigen, zich eraan ergeren is maar een fase waardoor je heen moet...al duikt die fase natuurlijk regelmatig terug op en is ze vaak op de achtergrond aanwezig, het leven wil ons vanuit deze interakties iets leren. Het 'leven', de tegenpool van het 'zinloze'.

    Sommigen denken eraan te kunnen ontsnappen en stappen eruit,uit dat leven; hetgeen in bijna alle gevallen die men bestudeerde of zelf meemaakte nu niet bepaald verantwoordelijk te noemen viel. Afgezien van het materiële, laat je dan een aantal onafgewerkte dingen met  mensen achter...en daar gaat het leven vooral om. Vaak laat je dan een spoor van depressiviteit achter, aangevuld door de natuur of de chemie die mensen er dan weer bovenop moet krijgen. Zonder de inbreng van andere 'mensen' echter, kan iets niet volledig 'helen'. Het komt spijtig genoeg in sommige of gelukkig maar in andere gevallen, nogal eens voor dat mensen té goed door hebben hoe hun leven en dat van anderen in mekaar zit. Je kan opdrachten aanvaarden...en dan moet je er echt voor gaan...of je kan afhaken...omdat je weet tot waar je draagkracht en daadkracht reikt. Belandt je na het afhaken herhaaldelijk weer in dezelfde soort situaties...waar je uiteindelijk niet de minste vorm van voldoening van hebt; kan je al wel eens de neiging hebben om het leven als zich herhalende vorm van kwelling te gaan zien. Je kan daar alleen aan ontsnappen, door je eigen weg te vinden en aanvaarden en te volgen en vooral door voor alles je tijd te nemen. Onrust is een slechte raadgever bovendien. In het licht van het wetenschappelijke wiel der eeuwigheid, hebben we tijd zat...maar ...rust, waar vindt je die...in de drukte van Rock Werchter of op het plaatsje van het plaatje hieronder : (alles is relatief, zo wist Einstein al). Het hoeft niet altijd 'groots opgezet' en met veel decibels te zijn deze zomer. U heeft ook vaker meer aan één diep gedicht dan aan een 25ste stationroman. Dank U voor Uw tijd en nodig al eens iemand uit om in kleinere kring naar muziek te luisteren bijvoorbeeld, vaak beter dan zware filosofische beschouwingen.  Alles is relatief. Maar toch.(ps.meer van dit onder categorie 'filosofie')

    octo 4/07/2009 zaterdag

    100_1239

    foto : deze kunstkenner klapte kunstminnend en ik klikte

    gastadvertentie : nieuwe dichtblog van expert kenner van nationale en internationale bundels van nu en vroeger op onze eigenste skynetblogs : Poetry from the Grave !moderne versie van de dode dichters almanak,alhoewel er sommigen nog leven en de blogger er geen verschil tussen ziet !

    http://williamfields.skynetblogs.be/  

     Een William Fields creatie.

  • Het leven wil je zoenen.

    100_1145

    Het leven wil je zoenen

    Voor het weer voor lang te laat is, je even halt toeroepen. Je doen vertragen om je weer voor een tijdje gezond te kunnen houden. "Zet de beslommeringen even buiten", zegt het je. De natuur in. De fiets op. Maar vooral de boom in met alle overcomplexiteit en schijn.

    Alles lijkt voor velen zo gewoon dat alles voor velen oersaai lijkt. Doch, het zijn van alles en iedereen is heel appart en verbonden. We zullen er ons maar bij neerleggen dat kijken voor velen niet zien is en voelen niet aanvoelen en weten niet inzien. Even alles bijna op nul zetten en genieten van het zijn in zijn eenvoud.

    De kraai die opvliegt in het gras dat hooi aan 't worden is. Dan vanop een paal de aankomende fietsers begroet of verwittigt. Aanvoelen hoe het zijn zou om achter een fietsroute te wonen, autovrij. De metalen kettingconstructie met de ziel van een fiets die je langs weiden en boomgaarden trapt. Geen haastig lawaai van auto's meer te bekennen.  Dan plots de sereniteit weer doorbroken en weer middenin het motorengeraas, waar een mens hoe ouder hoe minder goed nog tegen kan.

    Weken, wegen, ze vliegen voorbij. Je denkt 'waar stopt dit alles' ?  Het stopt waarschijnlijk nooit...zolang je tot op het eind blijft aanvoelen dat, ondanks veel...je blij mag zijn van dit leven van je te mogen kunnen beleven...het is dé manier om het leven te zoenen...telkens je dit vergeet, zal het leven jou proberen zoenen.

    octo 23/06/2009 dinsdag

    dessertje van de dag : treedt binnen in de originele wereld van kunst,woord in gedicht en song, muziek, beelden, wetenschap...van de Babylonische zoen-blog :

    http://vooru.wordpress.com/ 

  • Men stuurt zijn eigen bootje.

    100_1079

    octoäanse wijsheid

    Hoe groter je interessen en bereidheid van wie je bent echt te willen en kunnen bleven, hoe beter je het nu leert sturen.  Emoties zijn daar een belangrijke leermeester(es) in.  Ze leren ons dingen in fasen, die we alleen kunnen bijsturen als we het allemaal zeker begrepen hebben...en weten wat we willen...op dat moment kunnen we vanuit een evenwicht echt handelen of besluiten niet of nog niet te handelen...met het geloof en de hoop dat het dan positief uitvalt voor jezelf en anderen.

    Weinigen kunnen voor anderen aanvoelen wat nu voor hen een positieve richting kan zijn...toch liggen de meeste antwoorden in onze kleine en grote omgeving voor het grijpen ...als we het zoeken tenminste niet hebben opgegeven.

    octo

  • Eerste staking in de ruimte.

    100_1110

    BREAKING NEWS BREAKING NEWS

    FRANK DEWINNE BESMET IN DE RUIMTE

    ZIE FILMPJE ONDERAAN ARTIKEL

    foto : net als deze heel oude fles is er momenteel ook leven in een fles die door astronauten wordt bewoond ...Toen ik ze er neerzette, was de fles leeg. Toen kwam er water in.  Lucht bracht er zaadjes in en het licht deed ze naar boven verlangen.  Als je naar boven  verlangt, zijn er kansen te over, zo gezien, om er toch te geraken, waar je je ook bevindt. filoview octo met dank aan Kodak en de speling van het licht, op ieder moment van de dag anders

    Breaking News ! Breaking News Frank de Winne, zie onder artikel

    Breaking News !

    Eerste staking in de ruimte

    Zoals geweten, heeft de mensheid met zijn ruimtestation ook een stukje microcosmos in de macrocosmos, binnen vier maand onder leiding van een Vlaams Belgisch Europeaans Wereldbewoner  nog wel. Gek eigenlijk. Daar op een 300km parttime boven onze hoofden of onder onze voeten, heeft men heel weinig ruimte in de immense ruimte en toch is er geen ruzie dank zij discipline en ploeggeest en gemeenschappelijke projecten. Hier beneden op de kleine aarde maken we met onze zee aan ruimte mekaar het leven soms zuur en altijd is het de schuld van iemand anders.

    Het moet een geweldig gevoel zijn, om op de duur van een voetbalmatch de totale aarde rond te vliegen en haar te zien als iets heiligs, spiritueels…in het besef welk een ontstaansreis zij en alle leven op haar, al achter de rug heeft. Alsof de oergeest der materie of God, of met welke energie je de scheppende krachten van de natuur ook wil benoemen…in de tuin van de cosmos zijn eigen tuintje heeft gepland. Het uitstijgen boven onze eigen navel, beleefd door de ogen van onze astronauten, een heel aparte dimmensie…met dank aan het eerste wezen in de ruimte, Laika; een hond die de mensheid in zijn hemd zette, door met die eer te gaan lopen.                                 Daarom dat ie zo lachte, zag U dat ook ?

    Goed dat ik niet tussen die ruimtevaarders zit, want ik zou natuurlijk de gelegenheid te baat nemen om de wereldleiders en de sociale verantwoordelijkheidszin in ons allen toe te spreken, wanneer de prins der Belgen nog eens galactisch aan de telefoon zou hangen. Misschien zou er dan een spontane staking uit protest tegen alle gewetenloze en bijgevolg onetische zaken en stellingen daar beneden ons uitbreken. Ah, leuk; je kan het einde van vorige zin ook interpreteren alsof er na onze staking in de ruimte er ook één tegen de mistoestanden op aarde zelf zou uitbreken. Waarschijnlijk houden de human resources achter de ruimtevaarders ook rekening met een eventuele mediaäctie van hun in vergelijking met ons Brabants Dexia trekpaard, onderbetaald personeel. In dat geval zou een soort mol of spion wel voor de eerste buitenaardse begrafenisplechtigheid kunnen zorgen.       Of zou dat deel van ons menselijk karakter echt beneden, buiten de ‘ruimtefles’ gebleven zijn ? Tof.

    Onze levens zijn zo speciaal als die van de ruimtevaarders met hun unieke zicht op wat bewustzijn eigenlijk is.  Overstijgen van moeilijke situaties. De problemen relativeren en tegelijk breder zien dan ze zijn. We zijn hier niet om dagelijks drie uur te gamen op de computer of om rimpelcrèmes op basis van nagemaakte bestanddelen van sperma te kopen…voor onze ouderdomsrimpels weet je wel. We zijn hier om dankzij onze culturele waarden en via mekaar, door geweldloze confrontatie, boven onze bekrompen ooglapvisies uit te groeien.

    Iedereen heeft daar een bijdrage toe te leveren. De man in de broodjeszaak die’ de’ politiekers ter impressie van een paar vrienden allemaal bandieten vindt en de positeve niet van de negatieve voorstellen onderscheiden kan en alleman  ‘vliegende diaree…’ toewenst, zowel als de brave bakkers die alle dagen vroeg op moeten om de broodjes te bakken.  De eerste president die het zionisme op de vingers durft te tikken, zowel als de drie onbenoemde burgemeesters, nochtans bij zeer grote meerderheid verkozen. Maar bloed-en bodem denken en brulkikker-debatten om wijfjes of kiezers te imponeren, kunnen we missen als destijds de pest.

    Geef ons maar op tijd wat beelden van door het raam van de shuttle boven, om wat af te koelen en te bezinnen over waar met mee bezig zijn. Persoonlijk of collectief. Microcosmos, macrocosmos, zelfde eenheidsruimte. Leren van en door mekaar nochtans.

    Octo 3/06/09 woensdag

    breaking news ! Frank De Winne zet Belgische Politiek een rode neus !

    De Rusische en Amerikaans, EU en Japanse ruimtevaartorganisaties weigeren

    na druk van Karel De Gucht beelden vrij te geven ! Hij zou zich geïnspireerd hebben op volgend filmpje en mag niet meer op het internet in de ruimte !

    Internet-medialand eist opheldering over wat er met Frank Dewinne gaande is : zie onderstaand filmpje :

    ontzet over de politieke druk op de ruimtevaartorganisaties , steunt Filosofisch Verzet de vrije meningsuiting, ook in de ruimte !

    Of het nu van een partij is,die zoals de pvda in vorige VRT-stemtest 10% haalde en dit jaar in de VRT-stemtest door één VRT-man geweerd werd of een welke andere partij dan ook ! (behalve nazi en andere xenofoben...)

    octo voor miljoenen andere partijlozen 4/06/09 donderdag

     

    Voor de Facebookers :

    BREAKING NEWS ! BREAKING NEWS ! Frank De Winne zet rode neus op.
    zie filmpje, klik op' filosofisch verzet, voedsel voor de geest'b.... naast de foto van de fles ! De media kan dit niet langer verzwijgen, ook niet onder druk van Karel De Gucht. Blijf er in geloven. De eerste zetel is bijna binnen, misschien meer, want zo doe je dat in medialand !

  • De Geluks-draad. Fil o (sof)vie.

    IMGA0050

    foto : genomen in het gastvrije Belgenland, zomaar zomerdag lang geleden en toch zo kort nog nabij.

    Vroeg op gestaan. De zon onzeker zien opkomen, maar toch. Geen polietieke commentaren vandaag. Even genoeg geweest. Wat telt is U en de uwen en alle verbonden levens van alle dag.  Er zat een liedje van Bart Peeters in m'n kop, 'didididi dididi di didididi dididi', de rest volgde vanzelf :

    De Geluks-draad. Fil o (sof)vie

    De zon schemert al door de hoogste kruinen met uitzicht op het Oosten.

    Mensen overal aanvaarden de nieuwe dag in dank of tegen hun goesting.

    Om ’s avonds weer bewust te kunnen zeggen, ‘het is volbracht’.

    Het er tamelijk goed van af gebracht hebben  is al dik in orde.

    De rest is zuivere menselijke winst.

    Een dag is als een bloedstaal, het hele leven zit er in.

    Het kleinste haar, de kleinste cel kan vertellen hoe gelukkig we ons voelen.

    Daar draait het toch om, denken we zo af en toe wel eens van tussen teveel

    Ach, we weten het wel, het leven lijkt soms wel mooier te kunnen zijn.

    Welke opdrachten heeft het voor ons persoonlijk, buiten ‘t economische om ?

    Nee, we zijn geen robotten en veel meer sociaal dan we beseffen en toelaten.

    Maar het meer dan sociale, het persoonlijke, de originele waarde.

    De aan eenieder eigen warmte dat van iemand uitgaat,meer en dan weer minder.

    Het verliefd worden en het gekwetst zijn overwinnen.

    Doorgaan, niet alleen omwille van de kinderen, tegenstellingen vullen aan.

    Tegenstellingen worden soms ook ECHT onhoudbaar zwaar natuurlijk.

    Een emmer water bij de wijn kan niet meer en wijnranken kunnen verdorren.

    Het geluk heeft al een hele lange voorgeschiedenis.

    Het was er altijd al, is er vandaag tussendoor echt weer.

    Gewoon leren doorheen alles wat het geluk verduisterd durven kijken.

    Een kwestie van veel geduld soms, kennis, wijsheid van jaren.

    Een mooier doel dan de wijsheid is er niet.

    Zij is het ware geluk, met eeuwige ontwikkelingen als reden.

    Al het andere zijn haar cellen, het decor en de personages zijn wij.

    Maar pas wat het stuk in zijn geheel ons wil vertellen…

    Maakt ons bij momenten echt vrij, licht en gelukkig.

    Omdat we het op de duur zo lang mogelijk zouden snappen.

    Bestaat het leven uit vele kleine en grote stappen, trappen, grappen.

    Iedere dag een niet over te slagen etappe.

    Al komen we met uren vertraging aan, daar zal het niet om gaan.

    We moeten er ons gewoon met al onze talenten zien door te slaan.

    Santé. A le Bonheur, niet alleen mannelijk, wijsheid niet alleen vrouwelijk.

    Drink de dag maar op zonder teveel kibbelen.

    Fil o (so)vie  Draad van leven.

     

    Octo 12/05/2009

     IMGA0056 (2)
    foto vanuit Bosnië , land met de vele oorlogsgraven en in 2006 toch vele glimlachende gezichten ontmoet, zoals de man die de foto nam

  • Onze Inspiratiemap. Map of inspiration.

    100_0864

    PS. vergeet uw moeder morgen niet

    onze inspiratiemap

    Niets is echter dan het dagelijkse leven zelf,

    hoe echt kunst ook zijn kan.

    We zijn allen personages in een echte roman,

    die al altijd bezig is.

    Personages scheppen personages en verdwijnen weer.

    Sinds duizenden jaren proberen we

    ervaringen in tekens om te zetten.

    Hoe meer je het geheel en de details begrijpt,

    hoe moeilijker soms om in woorden om te zetten.

    Het goede dat men doet, overleeft ons.

    Het slechte ook. Positief en negatief in interactie.

    De zin ervan ? Een krachtig betekenisvol gebeuren.

    Je kan alleen observeren, reageren of niet reageren...

    vanuit een etisch onverschillig evenwicht.

    Een geoefend waarnemer ondervindt meer dan de logica.

    Objectieve wetenschappen zijn gebonden aan hun vak.

    Filosofie, psychologie en geschiedenis,...

    moeten de overige logica éénmaken.

    Kennis, waarheid en wijsheid waren nog ver van

    een andere manier om de eenheid van alles uit te drukken.

    Einstein bundelde het bereikte en

    werkte een nieuwe manier van interpreteren uit.

    Tijd, ruimte en stof bleken relatiever dan we dachten.

    Religie zou moeten 'relier' (verbinden) maar raakte verstrooid

    onder de vele goden en het woordje 'God'.

    Marxisten probeerden de wetten van de geschiedenis te begrijpen.

    Het establishment was tegen de objectieve zin die zij ontdekten.

    MAAR NIEMAND kon de subjectieve factoren beheersen.

    Freud en Jung probeerden het onderbewuste te doorgronden.

    Darwin herontdekte de echte regels van het aards paradijs.

    De diepere zin van het leven kan je niet zomaar 'ontdekken'.

    We zouden allen wel eens meer zinzoekers kunnen zijn.

    Maar we zitten nog teveel gevangen in gewoonten en pijn.

    octo

    Map of inspiration

    Nothing is more 'real' then living life itself, how real art as well can be.

    We all, we are characters in a real novel,

    that has been going on since ages.

    Persons create persons and then vanish again.

    Since thousands of years we try to  put our experiences in to signs.

    The more you understand about it,

    the harder sometimes to put it down in words.

    The good man does, continues to live after him

    The evil also.  Positive and negative interact in completion.

    The sence of it all, in every way a powerfull, meaningfull something.

    One can only observe and react,

    starting from an indifferent equilibrium

    Science can give us a logical explanation about life.

    A trained observer experiences more then the logic of things

    Objectiv sciences mostly only have an eye for their field.

    Phylosophy, Psychology and history must unifie the other logic.

    Einstein put together the achieved and unveiled a new point of view.

    Time, space and matter became more relativ then we tought.

    Religion tried to make us believe in Gods and God.

    Kowledge and truth still were far away

    from proving a new kind of unity.

    Marxists tried to understand the laws of history.

    Conservative establishment  was against the

    sence of life socialism discovered.

    But nobody could controle the subjectiv factor.

    Freud and others tried to show the role of the unconscious.

    But they did not discover the deeper meaning of life.

    We all, could be more people looking for the meaning of life.

    A meaning that surpasses life and dead.

    But we are trapt in a lot of kinds of habits and 'pain'.

     100_0933
    bevruchting in de boomgaard : tussen fruitbomen van dezelfde soort  in , zie je soms andere fruitbomen staan, nog volop in bloem, dat zijn 'bevruchters' met aantrekkelijke geuren en kleuren om de bijtjes te lokken (James Grieve is een goeie 'lokker') Wunderbar.

    'Filoview Pictures' once more at your service.

  • 1 mei boodschap voor kinderen

    octo's filoview filmpje : kinderen laten wereldbol fonteinen, ergens op reis gespot

    http://www.myvideo.be/watch/6356949 

    Geloof niemand zo maar.

    Als papa of mamma of bompa en boma (en alle tegenwoordige varianten daarvan)hun krant op 30 april, een interview brengt met Vlaamse Nazi's van in de tijd, en de woorden 'nationaal en socialisme' er in 't groot bovenstaan, dan is dat om de mooie internationale dag van de arbeid te bekladden.  De indruk moet toch worden gewekt dat je met 'sociaal' zijn niets opschiet...en dan nog vlak voor de verkiezingen publiceren ze dat.

    Als een kenner van Darwin een lintje krijgt op een universiteit, betekent dat nog niet dat er in tegenstelling tot hem zelf ook geen gelovige atheïsten bestaan die sommige religieuze geschriften wel de moeite vinden, ook al vinden ze 'god' een makkelijk, maar veel te ontoereikend begrip dat net als veel andere woorden ontzettend onbegrepen en vooral misbruikt is geweest. De evolutieleer zit goed, maar het vraagstuk van het eeuwig leven moet je zelf zien te bevatten, de moderne wetenschap zit vol aanwijzingen en voorzetten...en 'geloven' en 'intuitie' maken er iets heel persoonlijk en kunstzinnig iets van als je van het leven houdt.

    Als een minister van Financiën voor een club van zeer rijke mensen gaat spreken in een oud kasteel van Mobutu (al van gehoord op school?)...dan is dat niet in het belang van de gewone belastingbetaler, maar om de toplui van hele grote ondernemingen en banken nog wat achterpoortjes aan te leren.

    Als een staatssecretaris tegen fraude een plan lanceert waarbij fraudeurs die miljoenen frauderen hun celstraffen kunnen 'afkopen' ...is dat dan niet eerder een aanmoediging om verder te verduisteren,dan een 'democratische' maatregel ?

    Als men enorme besparingen aankondigt, betekent dat niet dat er geen geld meer is, men verspeelde het afgelopen jaar miljarden op de beurs en de slagvelden.

    Als je met dertig in een klas moet zitten, is er één werkloze leraar en een heel pak kinderen dat een betere opvolging moet missen.

    Als men zegt dat opa en oma tot 65 en 67 jaar moeten werken, wil dat niet zeggen dat er onder de huidige omstandigheden 'werk' voor hen is.  Wat is 'werk' eigenlijk, ook jullie 'werken' in school.

    Als Greenpeace een partij, was zou je er kunnen voor stemmen, weet je al welke partijen het dichtst bij haar standpunten staan ?  Als die huistaak tegen volgende week af is, is het goed.

    Als het verdrag van New York toch voorziet dat hoger onderwijs gratis moet zijn,(theorie) zal je toch nog op straat moeten komen om je studiekosten lager te krijgen (praktijk). Ken je de toestanden in ontwikkelingslanden op onderwijsvlak ?

    Als men je vertelt dat de kosten voor gezondheidszorg omlaag moeten, wil dat zeggen dat men jullie ouders tot 240euro de maand aan privéfirma's wil doen dokken. Als men het heeft over vergrijzing wil men iedereen een privépensioen aansmeren...een tendens die al jaren bezig is. (1/4van dat geld verdampte ondertussen al op de beurs).

    Als men je van die geweldspelletjes en zo, wil verlappen, pas er voor...een computer, een tv, hebben veel meer andere mogelijkheden.  Leer selectief omgaan met wat je leest en wil zien en horen...en spijtig genoeg, met wie je omgaat en wie je gelooft. en...naast rechten zijn er ook plichten, tegenover jezelf zowel als tegenover anderen :

     

    de twaalf geboden

    ontwikkel het sterkere in jezelf

    tracht naar objektieve kennis

    overwin je negatieve emoties

    wees solidair met rechtvaardigen

    doe jouw deel van het werk

    neem de tijd voor stilte en natuur

    geld was een middel, geen doel

    ontdek de ware betekenis van trouw

    leef niet alleen om te werken

    overmatige konsumptie vervuilt jezelf

    ontdek de symboliek van de zin van het leven

    kunst brengt je dichter bij de kern van het leven

    : zin van onzin scheiden

     

    les douze commendements

     

    dévelopez le plus positive dans vous meme

    essayez d'obtenir de l'information objective

    vaincre les émotions négatives

    soyez solidaire avec les justes

    faites votre partie du travail

    prenez le temps pour silence et nature

    l'argent c'est un moyen, pas de but

    décrouvez la signification vraie derrière fidelité

    ne vivez pas seulement pour travailler

    ne consumez pas trop

    découvrez la symbolique du sense de la vie

    l'art t'aporte plus proche du sense de la vie :

    séparer sense et nonsense

    the twelve commandments

    1  take time for silence and nature

    2  overcome negative emotions

    3  long first for objective knowledge

    4 develop the stronger part in yourself

    5 discover the real meaning of 'faith'

    6 develop the solidarity with just and honnest people

    7 to much consumption spoils yourself

    8 discover the symbolism in life

    9 do your part of the work

    10 money was a means, not a goal

    11 do not live to have more and more wealth

    12art and philosohy and daily life bring one closer to the meaning of life :

    making sense of the part of non-sense in life


    octo 30/04/09

     

  • Filosofie, kunst & hopeloze zinloosheid

    100_0868

    Filosofie, kunst en hopeloze zinloosheid

    Een aantal uitzonderlijk getalenteerde mensen in kringen van schrijvers acteurs… zijn duidelijk nog op zoek naar het soort inhoud die hun gave op een hoger niveau tillen kan.  Dit is niet zozeer een verwijt maar een observatie van zoekende mensen in evolutie, zoals wij allen wel in meer of mindere mate zijn.  Is dit echt een zo hopeloos tijdstip in de menselijke cultuur dat we moeten vluchten in tekst en klank of film die het leven als absurd of zinloos benaderd ?

     

    Moet men vanuit deze ‘nihilistische’ filosofie vertrekkend, alle hoop op positieve ontwikkelingen dan maar opgeven en net als vluchten in de drank of de drugs, schuilen achter teksten en beelden die het ondergangsdenken en het doemdenken in de kaart spelen ? Zomin als het plat commerciële mag het zwartgallige het hoopgevende en estetische in onze cultuurbeleving overschaduwen. 

     

    Wellicht is het de bedoeling van eerder deprimerende experimenten van een aantal dingen op een cynische manier aan te klagen en soms lukt dat wel, daar waar ze iets als ‘humor’ in hun werk brengen.  Te vaak echter blijven de aanklachten steken in uitzichtloosheid en veralgemening.  Niet alle oudere mensen vinden de jeugd té dit of dat, nee…een minderheid bezorgt een meerderheid de reputatie van zus of zo.   Men probeert mensen al genoeg in hokken te krijgen…we zouden ofwel té softe of té macho kiezers zijn, oeps; alle sociale problemen geklasseerd zonder verder inhoudelijk debat.  De vechtende gele, rode en blauwe T-shirts in Thailand…maak ik er alleen een schets van over de domheid van politieke actie zonder programma of leg ik uit en toon ik perspectief ?

     

    Iemand mailde me vandaag in verband met een vorig artikel van me, ‘de duizendjarige eik’, …daarin verwoorde ik wat een mens aan drijfkracht en bevlogenheid hebben kan…en dat idealen hebben iets is wat nog niet verboden is…en ze proberen uitdragen ook niet.  Indien we blijven hangen in de ‘alles is shit’ mentaliteit, boeren we samen meer achteruit dan aan de toekomst te werken.   Ook het feit dat we allen een dag sterven, hoeft geen alibi voor doemdenken te zijn(zie artikel ‘de verrijzenis van bloemen’)

     

     

    PS. Voor amateurs van theatermonologen, ik heb er nog wel enkele motiverende, filosofische liggen. Onder de ‘categorie’ filosofie kom je ze tegen…ik zou eens moeten een link categorie ‘theatermonologen’ moeten aanmaken eigenlijk.

    PS.indien iemand weet waar de ‘duizendjarige eik’ in Limburg ergens staat, laat het me weten.  Wat me er doet aan denken dat in dit weekend van Pasen een 99-jarige vrouw op de drempel van de honderd overleed.  Bertha, die vrouw kon nogal lekkere taarten maken voor de feesten !    Zo zie je maar dat haar leven in mijn ogen niet stopt bij de dementie van de laatste jaren.  Kleur moet belangrijker blijven dan te somber.

    Al geven negatieve emoties en relaties  en de maaatschappij als geheel soms aanleiding genoeg tot doemdenken, geef er toch maar niet aan toe; want alles en iedereen die hier rondloopt heeft redenen genoeg om dat hier te komen doen, we moeten er zelf wel doorheen allerlei hindernissen maar achter komen waarom.  

    Octo 14/04/09

  • De verrijzenis van bloemen

    100_0830

    even geduld, nog niet klaar zoals de bloemen hierboven,stukje moet nog geschreven worden, spring nog maar eens binnen,moet even nog wat natuur (wandeling) en concentratie en muze opdoen....enkele duizenden seconden later:hier gaan we :

    De verrijzenis van bloemen

    Vele essays al geschreven over de verhouding van het leven tot de dood. De logica, de wetenschap, de levenservaringen van jezelf en anderen, de intuïtie, het observeren van wat was, wie was, hoe men wordt; het brengt je stap voor stap en soms met stroomversnellingen in de berusting van het 'zijn' op zich.  De helderste momenten, waarop je meer dan gewoonlijk snapt; het leven bouwt ze geduldig voor je op...net als de bloem van een boom, altijd op tijd.   

    Wie innerlijke rust in zijn leven ingebouwd krijgt, voelde ze al seizoenen lang weer korterbij komen; de bloemen én de levenswijsheden.  Het is niet omdat iets of iemand er niet lijkt te zijn, dat die bloem in de winter of die afwezige persoon niet ergens 'is'.  Zo waren wij voor onze geboorte ook al hele bibliotheken vol informatie door mannen en vrouwen meegedragen.  De drang naar uitwisseling van die gegevens uit het verleden, de noodzaak aan vermenging met een bepaalde bedoeling; bestond reeds in de ouderlijke en voorouderlijke lijven...voordat eitje en zaadje een embryo, een bloemkop  in een andere dimmensie vormden. Dat is één soort verrijzenis.

    De moed van de zus van onze premier, die na een leven van sociale inzet, de moed vindt om op een andere politieke lijst op te komen, ook dat is verrijzenis.         Al ontlokte een journalist haar het statement dat ze niet gelovig meer is...ze is geweldig 'gelovig' op haar manier. Als we wachten met het kiezen van onze weg omwille van de mening van anderen, zijn we zoals struiken die overschaduwd worden en trager met bloeien zijn. Nee, verrijzenis hoort meer bij het leven dan bij de dood.

    Wie het programma van Stijn Meuris volgt over de cosmos, de ruimte, de tijd...kan zich goed inbeelden hoe relatief en absoluut alles is.  Ook sterren vergaan of gaan in anderen over en uiteindelijk klapt heel het universum nog wel eens in mekaar met alle soorten energie die er zich ooit, sinds de laatste bigbang ontwikkelden. Vanaf de moment dat de druk daar dan in die oermaterie weer te groot wordt, zijn we weer vertrokken voor het prachtige avontuur, dat we onder de vorm van ons leven en dat van anderen mogen beleven.  Ook dat is verrijzenis...zoiets als het laatste oordeel voor katholieken. 

    We weten niet of we na de dood weer vijftien miljard jaar zeker, maar waarschijnlijk twintig miljard jaar; moeten wachten eer een stukje overgebleven straling van onszelf weer via vermenging in een gelijkaardig personage als het onze, ergens weer opduiken zal of niet...hoogstwaarschijnlijk is het huidige toneelstuk op persoonlijk en collectief vlak een unicum dat toch hoogstwaarschijnlijk onder andere vormen weer opduikt. Ook dat is verrijzenis. Cosmopolitische versie.

    Iedereen heeft er naargelang zijn of haar geloof of ervaringen andere visies op, de enen voelen het geheel aan mysterie aan als het achtvoudige pad, reïncarnatie tot het niet meer hoeft, de hemel en de hel enz... . Voor anderen is 'dood' dood, alhoewel ze zich wel een nieuw leven op een andere of dezelfde manier zouden wensen.

    Bloemen en bomen zullen wel altijd ergens bloeien, ze volgen het licht en breken hun 'hoofd' niet over onzinnige dingen. Straling, eterie, waaronder het fenomeen 'licht', is zo snel omdat het zich niet zo aan de materie gebonden heeft. Hoe minder wij rond onze kop hebben, hoe beter we ons voelen...en bomen weten dat al langer dan wij, ze doen al miljoenen jaren hun yoga en aanbidden het licht.

    De zon die opkomt, verrijzenis.  Een overledene wiens goede daden je soms herinnert...nawerking én verrijzenis van dat stukje van iemand. Nieuwe inzichten in je relaties, andere invalshoeken, gelukkige samenloop van omstandigheden, allemaal dragen ze bij tot verrijzenis. Wat is het leven mooi, als je er op een heel helder moment even kunt bij stilstaan. Ik denk dat ik morgenvroeg de kippen maar eens om een ei ga vragen. Misschien verstaan zij wel dat het ei (de cel) er voor de kip was, en daar breken wij onze kop over.

    Fijne pa as dagen en voor alle soorten gelovigen van 't zelfde !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    octo 10/04/09

  • Rol filosofie in Gezondheidsdebat

    bloesemval 001

    Rol van filosofie in gezondheidsdebat

    De theoretische filosofie heeft van de filosofie teveel wiskunde gemaakt.  Zolang filosofie naar zingeving zoekt in het geheel van wetenschappen en subjectieve menselijke evolutie, is daar niks mee; maar maak geen filosofische wiskunde van de vraag of het scherm waarop U dit leest, wel echt bestaat…het bestaat o.a. omdat je dit nu zou kunnen lezen. Wat heeft een mens aan algebra bij het genieten van wind en het bloementapijt van dwarrelende pruimenbloesems  ?

    Een praktisch en filosofisch  moderator probeert de taal van de dichter met die van de wetenschapper te verzoenen en doet eigenlijk aan intuïtieve filosofie.  Hij probeert de filosofische vragen van dokters en apothekers naast deze van psychologen te leggen en er eventueel voedseldeskundigen, diëtisten, boeren en tuinders bij te betrekken.  Zo niet eten we verkeerd of teveel omwille van uiteenlopende oorzakelijke redenen, en slikken we al eens een tijd onnodig teveel producten die eigenlijk ook in de blote natuur terug te vinden zijn.

    Modereren is in die zin, eigenlijk een zoeken naar consensus, de geestelijke, de verbindende, de filosofische link tussen het geheel van een problematiek vinden…teneinde ‘besturen’ makkelijker te maken.  Het besturen van het eigen leven, de samenleving.   Het matigen van bepaalde standpunten, aanspraken, gevoeligheden, visies, levensstijlen is noodzakelijk, niet alleen op economisch vlak. Een containerschip van vier voetbalvelden lang, het grootste ter wereld, is volgens de havendirecteuren nog niet groot genoeg , want de haven van Antwerpen kan meer aan in haar concurrentiestrijd met de rest van de wereld. Alsof het nog niet erg genoeg is dat Doel onder het opgespoten slip moet verdwijnen.  

    De graaizucht van de speculatiewereld die mede uw werkritme in het fabriek of kantoor bepaalt…alles is oorzakelijk met mekaar verbonden.  Laat ons eens meer daarover filosoferen, over het feit dat economische oorlogen of aardbevingen niet nodig zijn om meer werk te scheppen.  Die economische crisissen zijn culturele en kunstmatige en structurele dingen, geen noodlot dat we niet kunnen beheersen.   De winstcijfers bepalen de fabrieksluitingen, niet de behoeften van de consument, want die wil wel kopen en produceren, geen probleem.  Cijfers met enorm veel nullen bepalen het reilen en zeilen in de wereld en om de verdeling daarvan wordt wat over afgezeurd, om eenieders negatieve en positieve emoties in het omgaan met geld te testen misschien.  Al iets weggeven of gratis doen kan gezond zijn.

    Ook de wereld van de religies zou best eens meer op een filosofische manier tegen de zin van het bestaan aankijken en zijn unieke definities van het woord ‘geloof’ eens anders proberen invullen of aanvullen.  Maar daarover later meer.  Om mensen in groep te laten communiceren heb je dus een filosofische ingesteldheid nodig, om je eigen van teveel innerlijke tegenstrijdigheden te bevrijden ook, en dat is weer eens gezond.  Op ons eentje hebben wij het dan al makkelijker.  Hopelijk gaan we dan geen stand-up comedian worden, die op tien minuten ettelijke malen de woorden fuck, pijpen, masturbatie, trut enz…moet kunnen gebruiken om een twijfelend publiek toch aan het lachen te krijgen.  Al hun wel goede vondsten ten spijt.   Toon Hermans,  woordenkunstenaar, kom terug. 

    Octo 8/4/09

  • Houten Ruimteschip in woud van glazen bomen

    sintjorisweert

    Het houten ruimteschip in het woud van haast glazen bomen    over een chalet en een woud

    Hier vond ik een soort onbeschrijfelijke rust in m'n eigen.  Hier kon ik de eenheid met de natuur smaken en kon het ruwe, het nog niet tot het rijpbewuste ontwikkelde, me minder raken.  Hier werd tussen hemel en aarde in aangeraakt, gestudeerd en gezonnebaad.  Hier werd intens gedroomd en geanalyseerd en gewandeld. Hier kon je je eigen gedachtengolven laten smaken wat er in de wereld te observeren viel. 

    Deze plaats leek een paraboolantenne die dingen ontving en doorgaf.  Deze plaats liet zo vele planten stralen en vogels bestaan.  Hier ontwaken is je eigen op de trilling van het draaien van de planeten zetten.  Hier slapen is weten dat de schors van de bomen in je dromen meer dan echt zal zijn.  Hier dagelijks vertrekken en dagelijks terugkomen is ondertussen weten wat die dromen betekenden. Hier ontwaken is de groeipijnen van mensen met uitdagingen die problemen werden, gezuiverd terug de lucht insturen.  Hier zijn is weten dat er niet altijd even aanvoelbare vormen van heel sterk licht bestaan...is weten dat zogenaamd dood en zogenaamd leven één zijn; één middelpunt voor wie het voelen kan.   

    Hier leven is beseffen hoeveel meer er door  niet overvloedig eten, vrijkomen kan.  Hier leven is weten dat je voornamelijk van liefde, water, planten en bomen of struiken-extrakten, fruit en kaas en af en toe wat vis of kip en zo, leven kan.  Hier drinken is alles met mate genieten, een wijntje, een pintje...en hoe minder suiker, hoe minder je zomers puffen moet.  Hier leven is mensen met financiële en emotionele problemen tegenkomen, die ook daardoor de schoonheid hier niet meer aanvoelen kunnen...zomin als sommige mensen zonder financiële problemen dat soms kunnen. 

    Hier sterven moet zijn zoals een boot die op het water brandt of een kiem waaruit nieuw leven komt.  Hier zie je wat je mist, als de mist ochtendlijk zweeft tussen de bossen.  Hier staat de zon soms buiten haar cirkel in brand als mensen in hun midden uit het donkere woud komen gewandeld.

    Hier fluit een bepaalde vogel dag en nacht... .  Hier galmen geen smartlappen van 'laat me nu toch niet in de steek, ik kan niet zonder jou' door de eter.  Hier is voor het sterke  deel in je, het verleden helder, het NU een beetje toekomst reeds.  Hier kan je verleden en toekomst doen verdwijnen in het NU...dan focust alles waar je mee bezig bent, zich in jouw middelpunt.  Je wordt onbeweegelijk, vast punt, je straalt door je ogen en geeft een soort onbegrijpelijke levensenergie door.

    Die momenten zijn uniek en niet voortdurend en je moet altijd weer door het aardse lijden, altijd weer een beetje sterven  om weer kiem en om weer straal te kunnen zijn.   Hier ontlast men zich met de deugd die het afscheiden van het oude, bewust geven kan.  Hier wordt adem verbinding met aura.  Hier worden organen spiegels van universele krachten, met elk een ander gezicht.  Hier gaan chacra's open en wordt al het aardse bovengezogen, terwijl de rest van het kosmische naar beneden daalt.  Hier wordt vrijen het zien en voelen van hele dikke en soms hele fijne aura, die jaren jonger maakt en die de tijd voelbaar niet opgevreten heeft.

    Hier moet je jezelf eerst een tijd uittesten voor je dit allemaal doorhebt.  Hier kan je zo gelukkig worden, dat je tenslotte weet dat je weer voor andere, moeilijke uitdagingen zult worden geplaatst.  Hier zeg je dikwijls DANK aan de natuur, voor menig mooi SEKOND...voor ieder deeltje van een uur.   Hier verzin je niet, hier komt altijd alles op je af.  Hier begin je niet, hier werk je af.  Hier luirik je niet...hier rust je uit. 

    Hier is 'hier' ook niét hier.  Hier gebeurt lachen veelal vanbinnen.  Hier draai jij niet rond vanalles, maar ben jij vast scharnier, dat openingen maakt.

    Hier hangt 's nachts al hetgeen in de dag niet bovengeraakte...morgen zal het weer worden beschenen en hoef je het maar te plukken...als je op je eigen trilling zitten blijven kan...en niet mee door anderen naar beneden wordt getrokken.  Hier worden geneesmiddelen overbodig, want het bannen van je illusies en angsten alléén...geneest.  Sommige emoties zijn soms  illusies, geldstrukturen en hun legers zijn er de materiële uitwerking van.  Hier hangt niet veel jaloezie, hebzucht, egoïsme, trots, agressie en onwetendheid meer, maar hun tegengestelde, uitgezuiverde...voorlopig... altijd voorlopig ?

    Wie geen rust overerft, kan ze hier zelf ontwikkelen.  Met onrust kan je op ieder wilskrachtig moment breken en handelen of niet-handelen.

    Rustgolven zullen je overspoelen, als na een hoogtepunt.  Of de rustgolven blijven, hangt af van hoe vaak je al bereid was van te durven genieten en hoe vaak je lijden zonder angst op je nemen kon.  Hier is niets toeval, alles een puzzel, die soms grillend en krakend uiteindelijk de meest heldere beelden zonder puzzelgrenzen vormt.  Hier is weinig gepland, het vloeit allemaal weer in mekaar, telkens het peil in alle betrokken vaten op mekaars gemiddelde hoogte komt.

    Hier is een bloem iets met een ziel, een kracht met  een ander frequentie en een andere uitwerking dan de struik ernaast.  Hier is een boom een stroom naar boven, een streling die je verstopte en kromme energiebanen rechttrekt, zin naar boven geeft.  Hier is hout iets waar je van houdt.  Hier voel je dat het groen genieten kan van dagenlang in de regen te staan.

    Hier hangt niet de somberheid van op vele plaatsen elders; wanneer het weken donker en koud kan zijn.  Hier duik je dan mee en voel je vallende bladeren als een even groot raadsel als al die soorten bloesems aan.

    Hier heb je een band met allerleikleurige bomenkruinen die je de aan ieder nieuw moment aangepaste krachten sturen...als jij je er maar voor openhoud...en er intensief...vanuit je vezels om vragen kunt.  Hier tintelen lichtjes van op de bodem van verdriet, dat, wie?  ... weet van waar het komt en dat je logisch soms niet meer vatten kunt. Hier moet je beseffen dat je jezelf moet leegmaken kunnen, indien je de omgeving door jouw wil laten stromen.

    Hier klop je niet achter vliegen en storen spinnen en mieren niet...en als je gebeten wordt denk je : ''t' is misschien wel gezond voor iets", zonder verwensen.

    Ach, hier houden van, is altijd ook weer een beetje afstaan...of afstand nemen...en dat doet van die smakelijke vonken geboren worden.

    Ach, de liefde in alle vormen.

    Octo     

    opgedragen aan een minzaam  man, een groot mens,

    vandaag ten grave gedragen, bedankt Maurice

  • verbonden stenen, verwante mensen

    DSCN0688

    Verbonden gesteenten, verwante mensen

    Met de jaren en de interesses, groeit ook de intuïtie van een mens.  Je zit er minder vaak naast als je bij het aanzetten van een documentaire vlug snapt dat het wel om Kenia zal gaan, aan de mensen te zien.  Ander voorbeeld, stenenverzamelaars zullen het begrijpen; je kan aan een steen vlug zien of hij uit het gebergte tussen Frankrijk en Spanje komt.  Sommige Griekse slakkenhuisjes lijken wel op de stenen waartussen ze te vinden zijn.   Elke soort kust heeft zijn eigen typische schelpen. 

    Om al dat leven mogelijk te maken, hebben de evolutie van de fysica en chemie uit straling, ongelooflijk originele materie tot stand gebracht.   Als je een knikker tegen het licht houdt, krijg je een idee van wat een sterrenstelsel is.  Ooit is het op een onthutsende manier tot stand gekomen, je moét er eens iets wetenschappelijks over lezen om een idee te krijgen onder welke complexe voorwaarden, een planeet waar biologisch leven mogelijk wordt, tot stand kan komen.   

    Het ‘zijn’ beschikt over een heel geniale software die wel op een pre-genetische manier in de fysica, in alle energievormen ingebakken lijkt te zitten. 

    Indien mensen zich nog meer daarover verwonderden konden, zou er veel meer waardering in hen kunnen groeien, meer geloof dat we ons meer in essentiëler dingen in het leven zouden kunnen proberen inleven.  Geen borstvergroting, maar eens een cursus geschiedenis volgen, bij voorkeur van iemand met liefde voor het vak.  Ook daar ga je allerlei verwantschap ontdekken tussen 2000 jaar geleden en nu, tussen Hadrianus en ook nu nog gangbare praktijken.   Als je bij wijze van proef naar het peilen van mensenzielen, aan mensen zou vragen wat ze (indien het mogelijk ware) uit dit leven zouden willen meenemen;…zouden ze dan zoals de Egyptische farao’s hun grafkelders volstouwen met microgolfovens…of zouden ze het vakje voor de kennis en liefde voor de eveneens verwante talen en literatuur aanduiden ?

    Gelijkenissen, gelijkaardige processen; ze hebben allemaal hun eigen rode draad die dan weer de rode draad is voor een nog veel groter geheel.  De gesteenten vormden één geheel en dreven uit mekaar en de toekomst brengt weer iets anders voor wie in honderdduizenden jaren dromen kan.  Ondertussen mogen we van de vruchten der aarde genieten, alsof het een doodgewoon, banaal iets was.  Het is een wonder en er lopen ook weer enkele rode draden en verwantschappen tussen door : hoe we probeerden en proberen van die vruchten eerlijk te verdelen,  de sinaasappel en de citroen, elkaars tegenbeeld, maar toch verwant.  Het leven niet plezant ?  Kom nou.

    Afbeelding 095Afbeelding 128

    gastblog  http://hqz591.skynetblogs.be/  moderne satire johnsatiricon

    gastblog : babylonische zoen

    http://vooru.wordpress.com/

    o o  o ongeloofelijk origineel oorspronkelijk

     

    gastadvertentie :   VERGEET DE FILMAVOND IN DE TIJD NIET OP 31/03/09

  • Zondagse Zingen over Zijn &Zin

    Afbeelding 141

    Zondagse Zingen over Zijn, Zinnen en Zin

    Het overkomt me wel eens dat ik ter wille van een gedenkmis voor een familielid of zo, de binnenkant van een kerk nog eens zie, uitvaarten en toeristische uitstappen niet meegerekend. Een naargelang de gelegenheid of het aantal te herdenken, grotere groep van een mensen, is dan samen, en onder begeleiding van de kranige koster die alle pastoors heeft overleefd, worden er onder leiding van de lekenvrouwen een halfuurtje gezangen gezongen en tekstjes voorgelezen.

     

    Het heeft wel iets, het samenzijn van  nog een 25 tal mensen die je bijna nooit ziet, maar waarvan je het bestaan kent van in de tijd dat je net jong en oud genoeg was, om net nog het allerlaatste stukje van het sociale leven van dorpsmensen zonder tv te hebben meegemaakt…’je weet wel hoe het was, het vee, de boerderijen, een kar die ratelt over de keien’, zoals Wim Sonneveldt zong…zingt…je hoeft hem maar te draaien…een stukje eeuwigheid bestaat dan toch al.  Zoals die andere stukjes eeuwigheid : kijken in oude fotoalbums, herinneringen aan die lekkere koude schotels van je tante in de Ardennen, die paar zondagse uitstappen met de oude bedrijfskamionette, richting Semois, Lesse en leistenen daken. 

    Ik heb eens ooit in een boek over electriciteit gelezen dat men zich in een gebouw met hoge wanden soms almeteen ‘beter’ voelt, net zoals in een bos met hoge bomen trouwens en dat zou dan ondermeer te maken hebben met het feit dat de energie in die structuren je eigen energiebanen ‘rechter’ trekken.  In ieder geval verveelt men zich onder het bewind van de leken in de kerk minder dan in de tijd dat ik als buitenjongen, de Latijnse taal van de gewezen kolonisators van 2000 eerder, een beetje onder de knie moest hebben om de mis te ‘dienen’.   Eerst na de vernederlandsing van de diensten begon ik me eerst vragen te stellen, want plotsklaps verstond je alles wat er gezegd werd.               Ik begreep als kind niet waar Rome naar toe wilde met het deel dingen die echt niet konden zijn (over Einstein, de bigbang en zo gaf men op school nog weinig ).  Ik begreep bepaalde fenomenen niet ,zoals : de onbevlekte ontvangenis, ‘ik ben niet waardig voor U aangezicht te staan’, ‘omdat hij verrezen is’, het laatste oordeel en alle graven die zouden opengaan.  Dat laatste was misschien een profetische hint naar de omgekeerde beweging van de bigbang, de implosie dan…en alle straling, waaronder de onze, die dan bijeenkomt en onder weer toenemende druk bij de volgende bigbangexplosie weer uiteengaat om via het vormen van weer het eerste atoompje, celletje…weer spelletjes te gaan spelen, zoals ik nu nog, nu ik me achter dit klavier niet meer in een Latijnse mis zit te vervelen en af te vragen ‘waarom’.  Niet dat ik me niets meer afvraag, U toch ook ?

     

    Nee, ik merk dat het dogmatisme bij vieringen toch een beetje plaats heeft moeten ruimen voor een zinniger woordgebruik , ook sommige pastors hebben dit door…alleen de top is er nog niet klaar voor, zo een beetje zoals in de politiek precies.  Als je ,op je eigen filosofische, menswetenschappelijke  manier in het eeuwige gelooft en je krijgt een zekere ouderdom, merk ik;stoor je jezelf niet meer zo aan het woordje ‘God’ dat om de haverklap door de grootste begijnen, zowel als de ergste politieke gangsters gebruikt wordt.  Je denkt aan het ‘Goede’ en zingt mee.   Nog gezonder als zingen onder de douche, denk ik.

     

     

    Bij het schrijven van deze laatste alinea komt mijn jongste binnen met de mededeling dat mijn laatste oom vanmorgen na zijn eerste paar dagen in het home, overleden is.  Tijdens de herdenkingsmis van zijn vrouw die zo goed koude Ardeense schotels maken kon.  Het leven is soms zo mooi en triestig dat het tot enkele geluidloze tranen toe bewegen kan…ik draag de mijne en dit stukje, dan ook aan oom en tante op.  Rusten in vrede, een paar uur eerder nog gezongen, het weze eenieder bij leven, bij dood en in afwachting of wat dan ook gegund.           octo29/03/09

     

  • Geen Genetisch Gepruts ! GGG.

    Afbeelding 073

    Geen Genetisch Gepruts !GGG

    Stamcelonderzoek op basis van embryo’s mag weer in de VS…,Obama blijft een betere keuze dan een nieuwe, door vaak waanzinnig religieus rechts gesteunde republikein; maar is het wel zo aangewezen om mensen te proberen genezen op basis van  therapieën waarbij je  genetische intelligentie moet vernietigen of delen ervan in anderen moet overplanten ? Ruikt dit niet naar nieuwe winstgevende markten ?  Zou men de ziel der eigenheid der wezens niet laten rusten, zoals we dat ook met onze doden doen ?

    Op gevaar af van voor een rechtse zak te worden versleten, durf ik in één adem ook gerust te stellen dat ik principiëel tegen vruchtafdrijving ben als daar geen medische redenen voor zijn…allerhande misvormingen , gevaar voor het leven van de moeder.  Diegenen die toch voor abortus kiezen, buiten voornoemde gevallen van misvorming of levensgevaar, desnoods verkrachting; moeten dat onder de huidige  wetgeving kunnen blijven doen; maar persoonlijk en filosofisch gezien ben ik tegen…hetgeen me hoegenaamd niet op één lijn zet met het door mij verafschuwde rechts extremisme.  Het is niet omdat zij tegen het koningshuis zijn dat ze mijn stem ooit zullen mogen hopen te hebben.  De tijd van het preken op de kansel en het in de ban slaan is gelukkig al op veel plaatsen verleden tijd.  Je gaan laten afslachten in een oorlog mag trouwens nog altijd volgens de conservatieve denktanken, waar ik ook al niet toe behoor. 

    Wat in dit artikel op het eerste zicht lijkt als een etisch conservatief standpunt, zou in feite wel eens progressiever kunnen zijn dan die houding die we alleen op basis van de logica van de paniek, gemakzucht of schrik voor derden aannemen.  Allemaal menselijk begrijpelijke dingen, behalve de gemakzucht dan, en mij ga je niemand  dienaangaande  horen verwijten maken.  Dingen om de verkeerde redenen doen, wel die kunnen in een aantal situaties tussen mensen, een levensfase lang, of een leven lang tot veel verstoring van de innerlijke rust bijdragen.  Vraag me niet naar het waarom daarvan, dat heeft met té gevoelige aspekten uit het wezenlijke zijn en evolueren van mensen te maken. 

    Met dit soort van etische zaken is het zo’n beetje als met het feminisme.  Zonder afbreuk te willen doen aan het feminisme moeten ook de grootste auteurs en pleitbezorgsters ervan,  na jaren strijd, ook toegeven dat het niet altijd een voordeel is dat opgroeiende kinderen zich te vaak aan de wisselende partners van hun ouders moeten aanpassen.  Je kan dit soort van ‘verkeersregels’ niet met ‘gebod’ of ‘verbod’ oplossen.  Als het uiteindelijke resultaat van complexe ‘zijns’ toestanden , ‘problemen’ ,zich via wederkerende confrontaties tussen mensen in evenwichtige positieve emoties en evoluties vertaalt; is er niks aan de hand, alhoewel er soms veel tussen mensen, al of niet klassieke familie, aan de hand lijkt.   

    Wat heeft dit alles nog te maken met het uitgangspunt ‘geen genetisch geknoei GGG’, zal U zich afvragen ?   De kracht die in onze genetische intelligentie verborgen ligt,  zal er op termijn wel voor zorgen dat mensen door het leven  zelf ‘gezonder’ worden, het is een kracht die mensen verliefd en gelukkig kan laten worden, of om andere redenen ongelukkig maakt en andere, daarom niet mindere wegen naar bewustzijn laat volgen.  

    Prutsen met genetische intelligentie is eens te meer een ‘’handelswaar’ maken van de mens…en als het dat niet zou zijn, wel filosofisch is het een onetisch iets…een diploma van bloedgever heb ik nog ergens liggen, maar van cellen die je met anderen deelt blijft men best af als daar geen goede medische redenen voor zijn.  Versta dit betoog niet mis en verdraai mijn woorden niet, ik ben in mijn leven ook met soms hele fijngevoelige gehandicapte mensen omgegaan, en vindt hen niet teveel in onze maatschappij.  

    Daarenboven, zaken zoals euthanasie voor mensen met een niet meer te dragen lijden, dat zijn geen dingen die moeten verboden worden.  De ‘vrije keuze’ is een veel meer filosofische dan wel een louter juridische keuze.  Papier en wetten zijn verduldig.  Iedereen die je op straat tegenkomt, heeft dankzij de genetische intelligentie al minstens één bigbangcyclus en 15 miljard jaar evolutie achter de rug, niet zomaar iets dat je zonder gegronde renden afbreekt of verstoort.

    Het kweken van genetisch gemanipuleerde gewassen heeft  zijn  nefaste nevenwerkingen (voedselveiligheid, vruchtbaarheid) reeds bewezen.  Het draait in deze reeds om zoveel miljarden dat de veel politiekers om te kopen bleken.  Zo ook met het clonen, ‘Dolly’ die dan toch niet zo gezond bleek.  Arme miljardairs die zich laten clonen, ze denken de eeuwigheid zo ook al te kunnen kopen.  Ze nemen niets mee dan hoogstens wat hun aan straling rest.  Al menen breinchirurgen van wel, de mens zal hier nooit alles achterhalen. Octo

    toemaatje : motiverend gedicht

    realistische pooweezie

    je roerde alles, tot diep in de kern

    schreef het gebald neer

    de noodzaak aan geconcentreerde vertaling

    raak je niet kwijt

    hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden,

    hoe meer geduld om alternatieven

    leefbaar te houden, te organiseren

    ideeën laten groeien vereist discipline en inzet,

    gekruid met passie en zelfkritiek.

    anderen met bewustzijn wapenen

    streefdoelen  vooropzetten

    het gefundeerd vooropstellen en voelbaar meemaken

    't nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening

    't einde ervan vaak voor de generatie zelf nog verstoken

    't totale bewustzijn van overkoepelende kennis

    blijft vrijblijvend indien geen positieve uiting

    van ongebonden, nuttige  uitdrukkingsnood

    telkens de voldoening van 't uitgeprobeerde

    wijkt voor de synthese van 't nieuwe

    ieders keer ontgoocheling zijn onverwachte vruchten afwerpt

    komt de rijpheid, de bereidheid nieuwe vragen te stellen

    momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben

    zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven

    zelfs al botst de onoordeelkundigheid van buiten

    tegen je op

    voor een lange periode geef je het niet op

    andermans onbegrip-passiviteit-verveling,

    blijft steken in geestelijke tering

    materiële welvaart is niet ok daar waar

    't snobistisch individualisme

    de eenheidsstruktuur en 't groepsbesef vergiftigt

    octo

    gastadvertenties : LEF/MO/abvv

    6jaar Irak-oorlog debat :

    10/03/09http://www.lef-online.be/cgi-bin/csvdb.cgi?db=reportages&rec=1236615585&display=record

    MO*debat

    12 maart - A Green New Deal, een pragmatische stap in de richting van een sociaal-ecologische economie?
    12 maart - De ecologische ramp van het groene goud. Over houtkap en goudwinning in Suriname.
    25 maart - Universitaire ontwikkelingssamenwerking: ook voor studenten?
    26 maart - Zin of onzin van de Navo
    30 maart - Duurzame landbouw ver weg en dichtbij

    Meest gelezen artikels

    De meest gelezen artikels van de afgelopen week op MO.be op een rijtje:

    1.      Kabila dreigt Congolees parlement te blokkeren

    2.      “Nucleaire confrontatie dreigt als VS Iran niet stoppen”

    3.      Grootste aantal rokers in China en India

    4.      Shirin Ebadi: 'Militaire interventie werkt averechts'

    5.      ‘Vrouwen zijn de sleutel tot rust en vrede’

    6.      Afrikaanse boeren pleiten voor eerlijke handel

    7.      Israëli's hebben langzaam meer begrip voor Palestijnen (analyse)

    8.      Spanning loopt op in Oost-Jeruzalem

    9.      Reacties op aanhoudingsbevel tegen president Soedan

    10.  China pompt 20 procent meer in landbouwproductie

     

     

    -       Op 18 maart 2009 is het op de kop 1 jaar geleden dat het regeerakkoord werd ondertekend, met daarin de belofte dat er een regeling zou worden uitgewerkt rond de regularisatiecriteria. Een jaar ging voorbij en nog steeds is er geen rondzendbrief of besluit om dit regeerakkoord uit te voeren.

    -       Sinds 1999 – tien jaar lang al – wachten duizenden werknemers en werkneemsters zonder papieren erop dat België hen als ‘Mensen’ erkent. Als gevolg hiervan zijn de mensen zonder papieren weerloos overgeleverd aan uitbuiting en veroordeeld tot clandestiniteit.

    -       Tegenover deze weigering om hen te erkennen, gooien de mensen zonder papieren zich nu helemaal in de strijd voor hun recht op vrij en waardig werk bij ons.

    -       Zij hebben dringend nood aan onze actieve en concrete solidariteit. de strijd van de werkne(e)m(st)ers zonder papieren is ook onze strijd. allen samen tegen uitbuiting! samen opkomen voor de sociale rechten van alle werkne(e)m(st)ers!

    -       We eisen: Rechtvaardige regularisatie van de mensen zonder papieren! Uitvoering van het regeerakkoord! Duidelijke en vaste criteria!

     

     

    -       Om 10u30 spreken de VUB-studenten en –personeelsleden af op de VUB-Esplanade

    -       Om 12u start de manifestatie aan de Beurs, Brussel

    -       Na de manifestatie zijn er allerlei happenings