filosofisch verzet

Aan mezelf en wie dit leest :

Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoekttocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. 'Zoeken', al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt. Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn.

Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen.

Om de vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuitie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen. De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de weteschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk. Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties. Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral doorzien,je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken. Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat 'is' een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit. Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar een aantal van de voornaamste bijdragen op een aantal blogs dienaangaande : ( zie de linken). Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.

Het geheim van het 'al' ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat konkreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronoligisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf. Uiteindelijk ga je een steeds bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel.

Nogmaals, je kan deze intelektuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.

Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot later wanneer ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn.

Hoe een levenslijn inspeelt op iemands vragen. (met verwijzingen naar blog-werk)

Je hebt van kinds af aan een aantal vragen over het leven. Hoe kan het dat het eten van de vrucht van die boom in het paradijs, de boom der kennis nog wel, de mensen in een niet-paradijselijke omgeving deed leven ? Je wil wel geloven in een figuur zoals de man met de lange baard van de kerk, die 'God' moet voorstellen. Voor je het weet ben je bezig met te praten met zo een beeld van gezag en goedheid in je eigen dan...terwijl je je in feite richt naar het hele goede in je eigen...van waar dat ook moge komen en wat het ook is. Het malse, vrolijke van het opgroeiende kind, voortdurend op weg naar het zoveel mogelijk proberen behouden van het spontane.

zijn of niet zijn, maar wat is zijn ?

Het begin der tijden heeft nooit bestaan.

to be or not to be, but what is ' to be '?

Patatten schillen tegen chronometer.

Om een idee te krijgen van het tijdsvak waarin we leven, kan je de volgende test doen.  Je kent dat misschien ook, dat rustige gevoel terwijl je manueel werk kan doen; in dit geval aardappelen schillen. Je verstand een beetje op een lager pitje gezet door de minieme concentratie en je gedachten die zo van de ene leuke gedachte naar het andere fantasierijke verband reizen.  Een soort inner monoloog of inner communicatie waarvan, net zoals bij een mop nadien weinig van overblijft om goed te kunnen verder te vertellen.  Werk als een soort tijdelijke rust en zorgeloosheid dus.  Maar nu komt het.  Doe de volgende test : begin, bij wijze van spelletje met te chronometreren hoeveel tijd je er over doet om een kleine, een dikkere en een hele dikke patat te schillen.  Einstein zou vaak verbaasd staan over de resultaten, want voor een gave dikkere patat heb je vaak minder tijd nodig dan voor een knoestig kleintje.  Maar daar gaat het in dit filosofisch experiment niet om.  Beeld je even in dat je voortaan van je vrouw of man elke dag per aardappel 20 seconden krijgt om een patat te schillen.  Probeer dat maar eens vijf minuten uit.  Om gek van te worden op de duur. 

En dan zijn de meeste mensen verbaasd dat ze stress hebben.  Het merendeel van de productie en ook de distributiemethodes van de dag van vandaag, zijn gebaseerd op de hierboven geschetste, ingeburgerde gewoonte die de mens eigenlijk van zijn werk vervreemd.  Deze manier van doen impliceert ook een soort schuldgevoel…want als je niet zoveel handelingen per minuut, uur, dag…kunt doen, ben je niet waard dat je er dat of dat voor terugkrijgt.  Dit gegeven is door allerhande competitie en maximumwinst streven zó tot in het absurde als ideaal en normaal verheven, dat het haast niemand opvalt dat dit toch niet de bedoeling van het leven kan zijn.               Is dergelijke inkadering , mits wat solidariteit qua werkwilligheid, wel nodig om aan een voldoende productievolume te raken ?  Feit is dat met zo weinig mogelijk mensen produceren op de duur leidt tot heel veel mensen die werkloos aan de kant moeten blijven staan. 

Indien er ergens in het universum een bewoonde planeet  moest bestaan waar men op basis van vrijwilligheid iedereen bij wijze van spreke op alle gebied op het gemak zijn eigen patatten laat schillen (zijn deel van het werk  op vrijwillige basis laten doen)…dan zouden die de aarde maar een gekkenhuis vinden.  Voorlopig zijn wij een soort die het fenomeen ‘geld’ nodig heeft om in beweging te komen.  De verhouding tussen bijen en stuifmeel is niet zo complex als de onze met geld.  De enige overeenkomst : we zitten er aan mekaar vaak door vast op de meest 'knollige' manieren.

octo 27/02/10

skynetblog tips van de dag

categorie -religie : http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

-literatuur : http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

-liefde-gevoelsleven : http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

octo's filoview pictures : nee,  geen schilderij, ongewild 'mislukte' foto van een ochtendlijke bezoeker, gigantische uil, ergens ontsnapt aan de mens, want hij had nog een touw aan zijn poot. Majestueuse verschijning zoals hij aanvankelijk op het dak zat en wat later wegvloog...er blijkt zelfs een website te zijn waar je 'ontsnapte' roofvogels kan signaleren. Hopelijk vindt hij een vrouwtje in de vrije natuur... ?

De allerstrafste van mijn filosofische theoriën is de volgende. Ik heb het kort gehouden.Traag lezen, inleven, goed volgen.

de snelheid van licht en de mikro-en makrokosmos

            Als we naar de maan kijken is het licht dat we zien 1 sekonde onderweg geweest.  Het licht dat rechtstreeks van de zon komt, het zonlicht, doet er acht minuten over.  

Het licht uit de makrokosmos komt dus uit het verleden(nog van de bigbang) en bereikt ons als waarnemer in het  NU...de grens van verleden met toekomst. Ook de mikrokosmos is een niet volledig volgens dezelfde wetten opgebouwde wereld met kernen (atoomkernen) zoals de sterren en elektronen(planeten, manen) die errond cirkelen.

             Heeft het atomaire licht ook een snelheid nodig om ons te bereiken of valt het volledig met onze tijdszijn samen of...of reist dat anti-materie-licht in de richting van de toekomst als we de richting van het licht uit de makrokosmos als het verleden beschouwen...of valt de snelheid van het atomaire licht niet samen met het uiteinde van het verleden en bevindt het licht in de atomen hun anti-materie zich in ons hier en NU in een genetische of atomaire vorm die tevens het volledige naslagwerk van ons verleden vormt ?  Ik denk eerder aan een combinatie van de drie stellingen, met altijd een 'voorzienigheid' naar de toekomst toe.

            Wat kan ik daar nu mee aanvangen zal je zeggen?  Vermits onze geest één is met de materie, want we komen  uit de straling die de materie vormde voort...en alles wat er gebeurdt met materie en straling te maken heeft en weer straling en uiteindelijk weer één punt met bijna geen inhoud wordt; kunnen we ons beginnen afvragen of we niet al geen miljarden bigbangs en ontwikkeling van biologisch leven meegemaakt hebben.  Miljarden herkansingen. 

Uitgaande van het bovengaande, kan je een aantal schetsjes maken. 

De ruimterekening gaat van klein naar groot.  Ruimte werd door de bigbang geschapen, werd groter en groter en groeit voort.  De tijdsrekening gaat van verleden naar toekomst, van min naar plus.

De snelheidsberekening van makrolicht en mikrolicht met waarnemer gaat van min naar plus, van verleden naar toekomst en wij als waarnemer altijd op het uiteinde van het recenste verleden...ons wegdek om te rijden, de toekomst, altijd in 't oog houdend.  Vergeet niet op tijd te rusten...zodat je bewust dagelijks de toekomst weer plannen kunt...in zoverre die toekomst al planbaar is...soms kan je er alleen maar op inspelen... .

octo  

bron daily motion

bron you tube : native american spiritual music part 2

hier staan we dan, eeuwig oud,voor altijd jong (kabaret)

Goeiendag. Ik weet het, 't is een simpel woord om mee te beginnen. Maar miljarden jaren geleden zou ik dat niet zo gezegd hebben. Toen al zat ik net als jullie, nog verspreid in alle mogelijke soorten atomen, die, net als jullie, door de kosmos vlogen.

Toen duwden we mekaar af en toe eens wat opzij om al eens wat plaats te hebben. We zaten in één of andere molecule, zo hard als steen, zo mals als modder, zo helder als licht of zo zacht als water. Als ik toen iets wou zeggen, dan scheen ik gewoon of dan viel ik gewoon uit de lucht...ik kan dat trouwens nog goed, dat laatste...dat zal een door de eeuwen heen aangeleerde overlevingstechniek zijn. In feite zit ik en ben ik ook nog mineraal, water, licht, golf, enz...zijn wij nog allemaal dat en alles wat zich daaruit ontwikkeld heeft ...tot en met wie we nu zijn.

Nee maar, in die atomen, dat was daar een gedoe rond mijn atoomkernen. Mijn MIN-geladen elektronen vlogen den helen dag rond mijne kop, rond mijne PLUSMINUS evenwichtig geladen kern dus. Den helen dag waren ze me aan 't provoceren, zo uitdagend, zo precies niet kunnen verdragen dat ge kalm in uw onverschillig evenwicht blijft. Dat ging altijd maar van alé, bougeert ne keer, laat ons iets doen, laat ons uitbreiden of zo.

Op den duur was ik als atoomkern wel verplicht van te handelen. In ons taal betekent dat 'uw NEUTRON-evenwicht' verbreken en met uw PLUSPROTON-lading ingaan op wat er in uw eigen en andere stoffen aan MINNETJES te vinden is. Het lijkt wel 'sexen' voor het uitgevonden was.

Maar op nen dag, door al dat over en weer geduw en getrek en gebots en veel vergaderingen om nu eens uit te maken wat we daar allemaal mee van zin waren, met al die nieuw kombinaties van molekulen die we deden ontstaan...

opeens wisten een deel van ons het wel zeker. WE BOUWEN EEN CEL.

In feite is het niet echt zo gegaan, want ineens 'waren we met z'n allen gewoon' 'cel'...ons moeder Chemieke en onze pa Fysicaa hadden een Biologieke gemaakt, ge moet het maar doen.

Dat was allemaal goed en wel, maar u hadden we een serieus probleem. We mochten we zoveel cellen maken als we wilden, ze stierven allemaal te vlug zonder zich op eigen kracht kunnen te vermeerderen.

Maar die cellen waren geen stommerikken...ah nee, heel de natuur, wij dus, ...hadden het beste van ons eigen daar ingestoken...gij zat daar trouwens ook al in. Zo kwamen we op een dag erachter dat we moesten 'delen' om kunnen blijven voort te bestaan...en zo werd de solidariteit geboren. We moesten ons eigen 'delen' om ons kunnen voort te planten. Hoe we daar achter kwamen ? Wel, het stuk 'modder' ,modder, zoals 'mother' in 't Engels dat achterbleef als we als cellen stierven, daar ontsnapte ook de licht en de lucht uit. Die 'licht' en die 'lucht' waren zo triestig dat ze van die cellen geen deel meer uitmaakten, dat ze zwaarder werden en op de nog levende cellen 'drukten' als het regende of stormde. Zo gingen we dank zij de intuitie van het licht en de lucht toch door de knieen en leerden delen.

Ge moogt natuurlijk ook geloven dat het door het bevel van God de vader of zijn broer Alah zijne bliksem kwam.

Feit is dat we weer ne stap verder raakten.

Na een tijd begon ook die toestand ons wat te vervelen; we wilden toch immers niet altijd XX -vrouwelijke materie blijven. Gelukkig dat er op een dag enen een stuk van zijn XX verloor en het voortplanten een stuk plezanter en interessanter werd dan ons eigen moeten op te splitsen...het kwam wel nog op hetzelfde neer, maar 't was eenvoudiger XY bevruchtte het XX-ei en zo ontstond hadden we er een totaal nieuwe telg in de famillie 'biologie' bij : de 'sex'. Man lief, vrouw lief, waar zijn we toen mee begonnen...ik had het miljarden jaren terug, nog zo gezegd als atoomkern van een zuiver deeltje licht , "we zijn nu op ons gemak".

Maar ja...' t was nu éénmaal toch zover gekomen...en eigenlijk was er nog niets veranderd, de minnekes maakten de mannekes hunnen kop zot om toch iets te gaan doen. Nu begon het verhaal eerst goed vaart te nemen. We werden organismen en organen in 't water, we ontpopten onszelf tot vissen, we bevolkten het land op duiznden manieren...van dino's tot mieren. Maar eigenlijk, zeg nu zelf; soms denk ik...waren we niet beter in onzen boom blijven hangen ?

Ik hoor het me nog zeggen(allé 'zeggen', 't is te zeggen we waren aan 't leren spreken) tegen dienene op die andere tak, 'jongen, hou toch uw gemak'. Dat was er zo ene,we noemden hem Meer, die was nooit kontent; hij wou altijd maar meer en meer, meer wijfkes, meer eten, meer grond...tot hem in onzen eigen troep niks van dat alles meer vond. Omdat hij zo geweldig tekeer kon gaan, hadden de meesten er schrik van en zijn ze er maar achter gaan staan toen hem de bavianen wou gaan verjagen.

En zo ging de geschiedenis maar voort. Op den duur zaten de afstammelingen van 'Meer' in streken waar het zo koud was, dat ze in holen moesten gaan wonen in plaats van tussen de takken liggen te dromen. Toen de holen bezet waren, moesten ze huizen leren bouwen en op de duur hadden ze zoveel bezittingen, dat ze het moe waren om er konstant mee rond te trekken. Omdat 'stilzitten' ook niet in hun natuur zat, begonnen ze te leren hoe ze het land konden bewerken. De 'boer' was geboren. Een kalme mens, blij één te zijn met de natuur. Wat we toen voortbrachten, aten we op en we zetten een deel opzij voor minder gunstige tijden. Iedereen deed een stukske van 't werk...en we konden op tijd eens lachen omdat we hadden leren praten en luisteren naar mekaar. Niemand had het er moeilijk mee als er al eens problemen waren, de dorpsraad zou dat wel oplossen.

Op ne keer komt daar toch wel enen af die ons kwam uitleggen dat ne zekere God, de wereld in zeven dagen geschapen had ...en wij waren daar al miljarden jaren mee bezig. Hij joeg ook sommigen schrik aan door te dreigen dat we allemaal levend in de hel zouden verbranden na ons dood...als we niet naar hem luisterden !

Een deel onder ons, trapten daar toch wel in zeker ! Wij, oude Belgen, konden onze rust voorgoed vergeten.

Het bleek namelijk, dat we niet alleen op de wereld waren...en dat er al op ander plaatsen veel meer moet gevochten zijn...dan die dorpsruzies van ons in den tijd. Er was zelfs ne slimme Romein die vondt dat wij de 'dappersten' der Galliërs waren. Sinds toen kwamen er hier veel met hun 'legers' binnenvallen, behalve de Indianen, Chinezen en zwarten ging onze eigen Staat dan weer nog later ons zelf ambeteren.

Ik heb het in den tijd als dorpsoudste nog gezegd : wapens en Meer en meer willen ten koste van anderen en die rijken die het geld en het leger en de goden en afgoden uitvonden achternalopen , daar komt niks goed van.

 Maar bon, hier staan we dan uiteindelijk in ons landje dat in solidariteit bewijst dat taalgrenzen geen belang hebben...om ook nog iets positiefs te zeggen. Midden een wereld door honger en armoede en oorlog geteisterd;

waar sommigen te hard moeten werken en anderen niet mogen. Als we een dag terug uiteenvallen in licht en lucht en de rest en de genetica die we achterlieten doen ademen en er ons licht op schijnen...zullen we ons nazaten er aan herinneren...pas op, zie wie jullie volgen...jullie zouden wel eens vroegtijdig kunnen verdwijnen...en dan moeten we weer van voren af aan beginnen.

Dus, we zitten hier nu gezellig bijeen, op ons gemak, wat gaan we nu met de rest van de avond doen ?

Zal ik even de atoomkern zijn. Ik beweeg niet, jullie ook niet, maar toch verlangen jullie nog iets van mij; wat gaan we maken...een rechtvaardiger wereld ? Of handelen we niet en blijven we rondjes-draaien ?

Voor iemand die voor 1 euro per dag schepen afbreekt in India, zijn wij een deel van het grootkapitaal dat hen uitbuit, want de meesten onder ons, kennen een zekere welvaart...je mag dan nch tot dezelfde klasse behoren, we zijn een soort kollaborateurs. Zelfs onze vakbonden eisen nog geen gelijk loon voor de nieuwe Europeanen uit het Oosten.

Ook op ons werk, houden we ons gedeist. Denk eens even aan al die slaven, lijfeigenen en alle uitgebuitenen en gesneuvelden die onze 'vooruitgang' hebben mogelijk gemaakt.

Neem nu dat de economische situatie zo verslechtert dat we dat allemaal dreigen kwijt te raken en de lessen uit de geschiedenis niet trekkend, weer eens gaan verrechtsen en ons in meer en meer oorlogen en verarming laten meetrekken. We laten ons toch echt telkens bij de neus nemen door valse nationale tegenstellingen, door 'konkurrentiepositie', door oplossingen als tot 67 blijven werken en al die zever meer. Al wat ne gewone mens wil, is menselijk en nuttig werk en een inkomen, zodat hij bijvoorbeeld een famillie kan onderhouden en jongeren perspektief kan bieden. De politiek is dringend aan herstrukturering nodig.

Na al de banenkostende herstruktureringen die ze laten doorvoeren hebben, zouden zij eens onder het snoeimes moeten komen ...er zou zelfs een andere manier van internationale verkiezingen moeten ingevoerd worden, eerst stemmen voor het programma, en dan voor de uitvoerders...die niet langer op partijlijsten maar op technokratische projektlijsten kandidaat zouden moeten zijn; mensen die van landbouw niks kennen zouden bijvoorbeeld niet op een projekt Landbouw mogen opkomen. We weten allemaal wat er heden ten dage aan de hand is met de wereld, 'moeten we er iets aan doen ook', that's the question ...en wat ?

Eerst en vooral doorhebben wat er boven onze kop gebeurd. De afgevaardigde van de aandeelhouders dreigt te snoeien in het aantal kaders en lekt dit naar de pers. Waarom ie dit doet...de kaders zijn soms te menselijk en durven niet genoeg voor ontslagen zorgen of mensen naar de mutualiteit drijven, de vakbondmensen zijn blij dat de mensen voor hun job vrezen, want zo moeten ze de leiding over niks nemen. Eén grote schrik voor de boeman grote mijnheer anonieme Aandeelhouder, zoals soms de truuk van de anonieme God het nog doet, nog een beetje en we hebben zo'n schrik van alles dat we vluchten in de anonieme Liefde.

Wat men (s) ons allemaal wijsmaakt en waar men ons allemaal mee bezig houdt. 

 Laatst zat ik op de stoep van m'n venster naast m'n kat. "Kat", zei ik, "je moest het eens allemaal weten wat hier allemaal gebeurt op deze aarde. Je zou een boom inkruipen en er niet meer uitkomen". In 't dialect klinkt dat allemaal veel sappiger natuulijk. "Kat, ge must het es allemol wieëte, ge kreoup ne bouem in en ge kwamt er nimieeh nemiauw uit"

Daarom, op tijd eens terugdenken aan de wonderlijke manieren waarop we tot stand kwamen.

De aarde was er dus.

De atomsfeer werd gunstig voor de ontwikkeling van biologisch leven. Water lostte mineralen uit de gesteenten op...de rivieren voerde ze mee naar de plassen van allerlei grootte en daar reageerden ze met de molekulen die gedurende miljoenen jaren uit de atmosfeer neergeregend waren. Natuurlijk stond ook de zon al in de keuken van het leven...op de kruidenpotjes in de keuken stonden namen als 'vulkanen', 'elektrische ontladingen', 'straling'...en dat alles werd in de oersoep gekapt. Met de koolstofketen als ruggegraat ontwikkelden zich complexe strukturen zoals suikers, vetten, eiwitten...en al wat goed is. Door molekulen af te breken kwam er energie vrij die de deeltjes samenbond. Zo ontstond na miljarden jaren experimenteren een zichzelf vermenigvuldigende molecule en de eerste celletjes die zich leerden delen, voeden en vermenigvuldigen. De vragen zijn niet voor na de voorstelling...jullie kunnen me ze naar je huisdokter mailen of zo.

Voor we het wisten woonde een oerdeel van onszelf veertigduizend jaar geleden in een grot. Waarschijnlijk zaten we toen al met vele moeilijk hanteerbare driften en angsten. De ene of de andere madam heeft daar een triologie over geschreven, als ge dat leest kunt ge U goed in die tijd inleven. We leerden jagen en boeren, huizen bouwen, praten en schrijven. Zoek dat allemaal maar eens op, ge moogt ook iets doen om uw bewustzijn omhoog te krijgen. Ik heb daar veel over op mijn huisbladzijden op staan...ge moet dat adres maar eens vragen als ge het op de ene of andere manier in mijn huis doet bellen. Samengevat komt onze geschiedenis er op neer dat hij bij tijd en wijlen nog meer beestig dan menselijk was...en daar zijn we nog niet vanaf. Chapeau natuurlijk voor alle geproduceerde kunst, maar boe voor alle op rang en stand en afkomst gebaseerde slachtingen. Hoera en eureka voor het werk van boeren, arbeiders,...filosofen en de wetenschappelijke vooruitgang, maar oh wee voor al diegenen die de onwetendheid des mensen misbruikten en misbruiken. Hand in hand met al diegenen die het sociale in het vaandel droegen en dragen...maar weg met de lakeien van de spekulatie die de wereld altijd richting oorlog en armoede duwden en duwen. 

octo

bron youtube : positive thinking .Vermits tegenstanders van evolutieleer en de gedachte dat het heelal zich door middel van opeenvolgende big-bang cyclussen steeds weer herschept; een heel gamma videos en theoriën op het internet posten...is het nodig eens even een aantal dingen op een filosofisch-wetenschappelijk rijtje te zetten :

HET POSITIEVE DAT HET NEGATIEVE NIET VOEDEN MAG

IN DEN BEGINNE WAS ER DE RUWE ONderBEWUSTE ENERGIE

ALLES WAS ENERGIE/ALLES IS ENERGIE/ALLES WORDT ENERGIE

ENERGIE IS ER OMDAT IETS ZONDER VORM EN INHOUD NIET KAN,bij benadering van 'nul', ontploft, afsterft,in straling overgaat

MATERIE WERD GESCHAPEN DANKZIJ HET SPEL VAN + EN -

HET BIOLOGISCHE LEVEN WERD VERWEKT DOOR DE MATERIE

HET EMOTIONELE LEVEN ONLOSMAKELIJK één MET DE BIOLOGIE

HET SPIRITUELE, RESULTAAT VAN DE DRIE VORIGE PERSONAGES

HET SPIRITUELE =

=IN OORSPRONG DUS HET BEWUSTZIJN VAN DE MATERIE ZELF

=DE GENETISCH VERTAKTE DOORGEGEVEN EMOTIONELE ENERGIE

=BEWUSTGEWORDEN OORSPRONKELIJKE ENERGIE

NEGATIEVE EMOTIES ZIJN VOORBESTEMD ZICHZELF OM TE POLEN

IN DIT PROCES PROBEREN ZE HET POSITIEVE UIT TE BUITEN

IN PLAATS VAN ZICH OP EIGEN KRACHT VH NEGATIEVE TE ONTDOEN

VANUIT EEN +-EVENWICHT KAN ’t POSITIEVE WEERSTAAN ALS HET dan ZIJN POSITIEVE KRACHT IN DE RICHTING VAN HET NEGATIEVE STUURT. ZONIET VERSTERKT HET NEGATIEVE ZICH

TOTDAAR DE THEORIE.

IN DE PRAKTIJK IS HET POSITIEVE OOK MEELEVEND, BEHULPZAAM

MAAR ’T IS EEN KLEINE STAP VAN MEELEVEND NAAR MEELIJDEND passief ondergaan

…en DAN BEGINT DE SPIRAAL NAAR BENEDEN,

WAARUIT HET POSITIEVE ZO ZELDEN VERSTERKT KOMT

HET POSITIEVE MOET ZICH POSITIONEREN; zijn doel voor ogen houden…

WANT HET NEGATIEVE WEET NOG NIET OVER WELK DOEL HET GAAT

HET ZOEKEN NAAR VOEDSEL LEIDDE TOT SAMENWERKING

SAMENWERKING LEIDDE OOK TOT UITBUITING EN EKONOMIE.

UITBUITING ALS NEGATIEVE EMOTIE EN EKONOMIE ALS POSITIEVE…

WERKTEN SAMEN IN DE RICHTING VAN ONTWIKKELING.

DIE ONTWIKKELING OP HAAR HOOGTEPUNT MOET ZICH NU…

VAN DIE UITBUITING WEER ONTDOEN..OM DE MISERIE TE STOPPEN.

ALS DE VERONTWAARDIGING OM HET ONRECHT ZICH NIET IN DADEN

…EN ORGANISATIE OMZET…KAN DIT NIET.

WIJ HOUDEN AAN ONZE VOORDELEN VAST EN DURVEN DE rol van de GROTE

HEBZUCHTIGEN DIE DE EKONOMIE IN HANDEN HEBBEN NIET

in VRAAG STELLEN…WIJ BLIJVEN HET NEGATIEVE VOEDEN.

HEBZUCHT LEIDDE TOT POLITIEKE ORGANISATIE…

VERWEER ERTEGEN OOK

IEDERE KEER HET VERWEER TOEGAF AAN DE HEBZUCHT

WERD DE ORGANISATIE ERVAN VERPLETTERD OF ONTAARDE…

WERDEN DE OORLOGEN EN DE KOLLABORATIE MET DE HEBZUCHT voorbereid

WORDT JE positieve zelf, met het goede dat aan de basis van alle progressieve veranderingen ligt, verbeter je je eigen stukje wereld en die van steeds meer anderen dan. Stop de verspreiding van onverdraagzaamheid die in haat eindigt.

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

octo

het leven is een eindeloze test  (theatermonoloog )

            Ik ben een zwaluw en dans jullie luchtruim vol vreugde.  Ik ZWAai voortdurend, al LUwend op en neer...al sinds we vliegen kunnen.  We voorkomen voor een stuk dat jullie oogsten door insekten kaalgevreten worden.  We hebben een podium in de lucht waarin we ons en jullie verblijden kunnen telkens jullie zo wanhopig of zo stil worden dat jullie blik ten hemel gaat. Bedankt omdat we bij jullie te gast mogen zijn, op jullie boerderijen en aan alles wat jullie maakten om jullie gebouwen droog te houden.

Toegegeven, daar kennen wij ook wat van.  Jullie elektriciteitsdraden zijn ook niet mis om wat op te rusten.  Al duizenden jaren hebben we jullie gevolgd in jullie zoektocht naar het waarom van alles...in al waarin jullie geloofden.

            Een voortdurend zoeken naar mogelijkheden...eindeloze testen.  Wij komen beiden van dezelfde bronnen...een oerenergie die zocht zich uit te drukken...een oerenergie, verscholen in het eindige kleine temidden het oneindige grote.  Vorming van sterrenstelsels en planeten.  Vorming van cellen.  Versmelten van cellen met gedeeltelijk andere inhoud.  Scheppen van organismen, daarna planten en organen en alle door de natuur bezielde wandelende en vliegende wezens.  Daarna de mens, de stammen, de koninkrijken, de republieken en ooit één wereld zonder grenzen.

Eerst moet het bewustzijn van de mens zich van de geldspekulatie en de negatieve emoties ontdoen.  Groeien naar een nieuwe multipolitieke-multikulturele organisatievorm toe.  Een hierarchie die minder op het misbruik van bezit gebaseerd is, dringt zich op. 

Het verval van dat geldspekulatiesysteem zal de nodige stimulansen aan de bewustzijnsverhoging geven.  Intussen blijven jullie voor een flink stuk ingedommeld, gevangenen van levensgewoonten, gebonden aan de strijd om het ekonomische overleven van het oude systeem en het emotioneel onrijp reageren.  Jullie worden tegengehouden om zowel sociaal als persoonlijk te groeien. 

Jullie moeten allerlei filosofische inzichten doorgeven zowel als rijp worden om de verwarring die de geslachtsdrift voor jullie met zich meebrengt op te lossen.  

Ook jullie lichamelijke sterfelijkheid mogen jullie niet langer meer als iets onbegrijpelijks en angstaanjagends ervaren.  Met theorie alleen begrijpen jullie dit alles niet, jullie moeten alles ervaren, de ene wat meer dan de andere...zodat jullie er achteraf op terugkijken kunnen...en begrijpen wat echte vrijheid is.

            Ik zal jullie geschiedenis totnogtoe proberen samen vatten.

Niets is 'echter 'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is.

We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is.

Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer.

Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is. 

Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door.

Het kwade ook.  Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties.

De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.

Je kan pas observeren en reageren vanuit een onverschillig evenwicht.

Wetenschappen kunnen ons een logische uitleg over het leven geven.

Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen. 

Objektieve wetenschappen hebben alleen oog voor hun vak.

Filosofie, psychologie en geschiedenis moeten de overige logika éénmaken.

Einstein bundelde wat al was bereikt en onthulde een nieuw uitgangspunt.

Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.

Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden.

De zelfkennis en de waarheid omtrent het geheel waren nog veraf.

Marxisten probeerden de wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.

Door kerken en machthebbers bestreden, onthulden zij een heel stuk 'zin'.

De subjektieve faktoren hadden ook zij niet onder kontrole.

Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.

Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons.

Wij allen zouden veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn.

Een zin die het leven en de dood overschrijdt.

We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.

 Wij zwaluwen hebben jullie zoeken niet zo nodig.  Wij zijn al allemaal wie we bedoeld waren uiteindelijk te worden.  Jullie nog niet allemaal.  Laat ons hopen.

Wij hebben onze testen achter de rug en voelen zuiver intuïtief aan wat we dag na dag doen, namelijk, genieten van dat stuk van die uiting van de oorspronkelijke energie die wij geworden zijn.  Verstandelijk zijn we ook nog wel bezig met bouwen en insekten pakken...maar dat is bijkomstig.  In veel gevallen is jullie werken hoofdzaak geworden, niet het beleven van wie jullie zijn en welke jullie rol is.

            Jullie dromen stromen niet meer, jullie zijn vast komen zitten, onderdrukt en daarom slapen sommigen van jullie eigenlijk als ze wakker zijn...ze leven een toevallig door omstandigheden bepaalt leven waar ze in sommige omstandigheden wel degelijk uit moeten.  Dat soms lang blijven vastzitten is de noodzakelijke weg om los te komen uit een bepaalde situatie.  Leer jullie dromen lief te hebben en te respekteren...ze zijn de poort naar een hemel waarin voor sommigen alles duidelijk wordt.

            Jullie zouden beter in zinnig werk investeren en alternatieve afspraken maken. 

Als iemand van werk wil veranderen zou hij dat gewoon aan iemand anders  kunnen doorgeven en zelf met iemand anders wissellen...hetzelfde principe zou je voor woningen kunnen gebruiken.  Jullie denken nog altijd in termen van biologische overleving...in jullie ekonomisch stelsel is dit duidelijk terug te vinden.

 "Is er een stof die de hele  evolutie niet heeft nodig gehad om tot een met jullie menselijk bewustzijn vergelijkbaar besef te komen" ?  Bestaan 'goedheid', 'moed', 'rechtvaardigheid', 'waarheid','vrijheid','gelijkheid'...al voordat jullie bestaan ?

Sommigen filosofen dachten van wel, anderen van niet...en dat al sinds 600jaar voor Christus en langer terug.  Jullie zijn niet toevallig in de wereld terechtgekomen...jullie hebben er om gevraagd door wie en door wat er aan jullie voorafging.  Jullie zijn wie en wat er aan jullie is voorafgegaan.  Als jullie dit niet kunnen aanvoelen, kunnen jullie dit nog niet 'begrijpen'.  We zullen het even proberen duidelijker te maken.

            Jullie moeten ophouden van jullie een aantal zinloze vragen te blijven stellen.

'Kan iets dat geen objekt is wel bestaan' of 'kunnen we wel iets te weten komen', zijn zo'n zinloze vragen.  Jullie hebben geleidelijk aan geleerd dat jullie gedachten niet altijd die van autoriteiten of godsdiensten moeten volgen...godsdiensten zijn trouwens ook een vorm van filosofie, net zoals het 'geloof' in iets een soort filosofie is.

In hoeverre komt hetgeen waar jullie van overtuigd zijn eigenlijk overeen met de werkelijkheid ?  Wat had het voor zin dat jullie geloofden dat de zon rond de aarde draaide ?  Wij waren natuurlijk als zwaluwen beter geplaatst om het tegenovergestelde aan te voelen.  Toen we nog een beetje zoals de nazaten van de dino's haast met de aarde vergroeid waren en nog niet konden vliegen...dachten we ook dat we het centrum van het heelal waren...onze evolutie bracht ons gelukkig in een richting die ons meer bescheidenheid bijbracht.  

            Jullie aanbaden de natuurelementen, wat wij op onze manier ook doen en jullie bedachten allerhande toffe en beestachtige rituelen om jullie angsten en vreugde te uiten.   Jullie werden gedomineerd door de hierarchie die de natuur jullie oplegde...om een suksesvolle jacht te hebben of een goede oogst, was de hulp van god de zon en godin de regen enz...nodig.  Dat siert jullie.  Vanaf het moment dat jullie meer produceerden dan jullie konden opeten of gebruiken, gingen jullie produkten en diensten ruilen.  Nog later wisselden jullie het bezit van metalen of papieren geld uit om aan goederen of diensten te geraken.  Voor jullie het goed en wel beseften was jullie leven afhankelijk van hen die zich in dit door jullie uitgevonden 'geldspel' het meest bedreven toonden.  Zo'n mensen werden na de zon en de maan en de elementen en na de biologisch sterksten uit de groep en na de tovenaars en genezers de nieuwe leiders.  Voortaan waren jullie verplicht voor hen te werken.  Eerst als slaaf, dan als pachter en dan als arbeider of bediende.  Met wat geluk konden sommigen onder jullie ook boer worden of iets zelfstandigs gaan doen...wat soms nog erg genoeg was.  Ook jullie evolueerden en groepeerden jullie lotgenoten...toch hebben de Spekulatisten onder jullie de boel nog altijd flink in handen.

            Jullie kennis en kunnen vermeerderde in de loop van jullie geschiedenis, weliswaar met perioden van vooruitgang en achteruitgang.  Jullie begrip van het wezenlijke van het leven bleef echter voor een minderheid vatbaar.  De biologie speelde jullie soms parten, vaak was 'als ik of wij maar eten op de plank hebben' belangrijker dan het welzijn van de groep...en moest het wezen dat 'solidariteit' noemt wachten op betere momenten en andere gebeurtenissen om nog iets aan z'n ontwikkeling kunnen te doen.   De filosofie van het overleven was voorlopig heer en meester. 

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be vervolg

octo

filoview comment : Zij hoeft geen spiegel,geen eten te kopen, geen badkamer, geen zoveel meer...niks van dat alles heeft ze en toch ziet ze er veelal guitig uit. Als ze de bomen onderste boven wil zien dansen, dan hoeft ze zelfs niet op haar kop te gaan staan.

filoview pictures : herfstode aan het wiel

Het filosofisch artikel van vandaag vindt je op

http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

Laat me U nog deze octiaanse overdenking meegeven, nu het hierbuiten meer en meer in de richting van Allerzielen gaat :

Is there an energy with a comparable

consciousness as ours,

 which did not need to follow

the same evolutionary road ?

Het antwoord vindt U ondermeer voor een stuk onder de categorie 'filosofie' van mijn blog. U heeft ongetwijfeld Uw eigen antwoorden..;mijn mailbutton staat paraat !

octo

LICHT OP ONS LEVEN
LICHT ONS LEVEN OP           

Er bestaan enorm veel mogelijkheden om te leren begrijpen waarom ons leven ons leven is. De wetenschap kan ons evengoed nauwkeurig uitleggen hoe een cel van bijna niets een mug werd als diezelfde wetenschap ons kan verklaren hoe ook wij langs gedeeltelijk dezelfde wegen straling, atoom en cel enzoverder werden. ‘Werden’ is hierbij een verkeerd gebruikd woord, want we zijn nog altijd onze oorsprong. Ook over de rol van de geschiedenis die grotendeels aan de evolutie van de ekonomie gebonden is, kunnen we in dit negende jaar van de éénentwintigste eeuw enorm veel vernemen.  Mits een op het positieve, het sociale gericht uitgangspunt, kunnen we daar een enorm klare kijk op ontwikkellen. Licht op ons leven dus. ‘Licht ons leven op’, kan ook, maar neemt ons hele gezamenlijke leven met onszelf en anderen in beslag.

Uit welk godsdienstig of filosofisch of psychologisch werk je ook je inspiratie haalt, de echte waarheden zoals ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt’, zijn eerst ervaardbaar in je leven zelf.  Veel van wat er in ons leven gebeurt, is een onvermijdelijk gevolg van wie ons voorafgingen; net alsof allen die onmiddellijk aan ons voorafgingen ook nog ergens meedoen in dat dagelijkse theater waar we onze rol in te spelen hebben, of we nu willen of niet. 

De holbewoner uit de prehistorie heeft nooit een computer gehad. Zonder de holbewoner waren wij er ook niet geweest. In feite heeft de holbewoner ook zijn stukje computer, hij heeft er hard genoeg voor ge-overleefd. Er  zijn nog andere vormen van overleven en doorgeven. Indien de aarde zoals een stervende ster zou ontploffen, dan zouden we weer mineralen en straling worden en dan begon alles weer opnieuw, gemaakt van materiaal en straling die ooit de onze was. “Is er ergens een energie die een met ons vergelijkbaar bewustzijn heeft en die heel de weg van straling, atoom en cel enzoverder niet hoefde af te leggen om aan dat bewustzijn te komen” ? 
Ik denk van niet. Zoals alle planeten en elektronen rond een kern draaien, zo draait het zijn of niet-zijn gewoon rond het niet aan nul gelijk willen worden Inhoudsloosheid is geen optie voor de materie die we zijn, en wie we nu zijn verdraagt ook al niet teveel druk voordat we doordraaien. Nee, kleiner of gelijk aan nul, gaat niet op.  Als je dreigt van honger om te komen, doe je er alles aan om weer te eten, want anders benader je de nul. Als je je relatie omwille van welke redenen dan ook wil redden, ga je een deel druk wegnemen voordat je beiden ‘ontploft’. 

De wetten van de natuurkunde werken ook in het psychologische door. Licht ons leven op. En het spirituele dan, hetgeen dat verder dan het biologische leven reikt? Hoe kunnen we daar ons licht laten op schijnen via al wat we kunnen weten en meemaken en voelen?  Dat, waarde lezer, is waar ‘ons leven oplichten’ om draait.  Hoe goed je daar in bent?  Je kan dat veel of weinig, te weinig of teveel zelfs. Hoe bekwaam je daarin kan worden, heeft te maken met de mate waarin je je negatieve emoties overwonnen hebt en hoeveel kennis je bereid bent om op te doen.  Hoe sterk je daarin bent heeft dus ook te maken met de mate van filosofisch, daadwerkelijk verzet dat je tegen bepaalde alles overwoekerende meningen en maatregelen kunt opbrengen of nog kunt opbrengen.  Het heeft ook te maken met de oerreligieuse, niet godsdienstige betekenis van ‘geloof’.  Geloof in het leven en de oneindigheid ervan. Oneindigheid in de wetenschappelijke en menselijke betekenis ervan.

Ook dieren kunnen na de zoveelste big-bangcyclus wel ergens op een planneet opduiken en met wat ‘geluk‘ kan er uit de oermaterie waar wij ook deel van uit maken weer een soort ‘mensdom’ ontstaan. Het belangrijkste uit heel het gebeuren dat ik hierboven schetste, blijft echter het ‘hoe’ dat we er met z’n allen en individueel dagelijks in slagen van ons leven ‘op te lichten’, hoe dat we in onze woon-en werkrelaties ageren om ons die inzichten bij te brengen die we nodig hebben om te begrijpen wie we zijn, en van welke wegen we komen om die dingen te doen en zeggen, die we doen en zeggen, en zullen doen en zullen zeggen. Iedere nieuwe dag in ons leven is gebasseerd op al diegenen die we ontmoeten en op alle informatie die we hebben opgedaan. Die komt dan bij mekaar en resulteert steeds weer in nieuwe gedachten en woorden en daden.

Zelfs zonder dat we praten is er op een bepaalde manier wel een soort uitwisseling tussen mensen. Die uitwisseling zal zich al of niet in woorden en daden vertalen, maar wel altijd ergens sporen nalaten die in toekomstige ontwikkellingen toch via gebeurtenissen en woord-gebeurtenissen aan de oppervlakte zullen komen. Zelfs ons innerlijke wensen speelt hierbij een belangrijke rol. Schrijf ik dan de ‘godsdiensten’ af, zal je vragen? Je gaat mij niet horen zeggen dat er geen energie is met een bewustzijn dat geen Einsteinachtige of Darwinachtige evoluties nodig gehad heeft om te ‘zijn’, maar zelfs dan is het belangrijk om aan te voelen of aan te kunnen tonen dat zo’n energie buiten proporties ‘scheppen’ ook ‘richten’ kan.

En dat ‘richten’ hangt zéker van ons af van ons en ons geloof, wat de cirkel weer rond maakt natuurlijk. Dit soort filosofisch willen begrijpen werd alleen maar mogelijk door kennis op te doen en om te gaan met mensen en hun verhalen die al van zover kwamen en steeds maar doorgaan op pararelle of andere kruisende paden. Echt verstaanbaar worden deze inzichten in je eigen leven en dat van anderen. In het verhaal van de kleinzoon die zich nog steeds afvraagt hoe z’n grootvader was toen hij in het verzet tegen de oorlog in een kluwen van hem omringende tegenstellingen zat.  In het verhaal van al die mensen wiens liefdesleven zich soms aan sommige van die liefdeslevens van vóór hun tijd probeert te ontworstelen. In het verhaal van alle mensen die opkomen tegen kortzichtigheid en onrechtvaardigheid. In het verhaal van zij die alle dorpen en steden bouwden, in het verhaal van hen die zorg dragen voor produktie en vooral zorg om mekaar dragen. 

Vele verhalen werden al in romans verteld. Het verhalen van het echte zijn heeft echter ook z’n grenzen. Het échte zijn. Je ziet en voelt en denkt het overal, dat échte zijn. De eend die in de regen met haar of zijn snavel op een tak in het water zit, is niet die eend die ergens droog zit te broeden. Net als alle bioleven is ze op dit of dat moment altijd het meest aktuele vervolg van een reis die al vóór het ontstaan van de eerste cellen begon. Die cellen stierven af en konden zich niet door deling, door voortplanting vermenigvuldigen. De energie die ze bij leven vormden bleef echter bestaan en begeleidde hen, begeleidde ons tot in het nu en vandaaruit over het einde van ons zonnestelsel heen bij de volgende poging tot het laten ontstaan van leven. 

Dit uitgangspunt houdt in dat er geen leven mogelijk is zonder het afgestorvene dat als een soort intuïtie funktioneert. Niet alleen de overgang van de straling naar het atoom en de molekulen en sterren en planeten en het biologische leven is op dat soort onzichtbare ‘energetische wijsheid’ gebasseerd. De energie van al wat vóór dit moment van schrijven bestond, blijft bestaan en we zijn ermee verbonden zoals de radio die wel speelt dankzij het feit dat hij in de stroomstekker steekt, maar hetgeen hij laat horen hangt af van van het soort straling dat ‘radiogolven’ noemt. Voor wat de inhoud van wat er uitgezonden wordt betreft zijn het de mensen van de media die verantwoordelijk zijn voor wat ze met de info van de mensen en maatschappij rondom hen doen.  

Die verantwoordelijkheid werkt trouwens in beide richtingen: als wij als individuen én als kollektief niet tegen oorlog, armoede, vervuiling of honger ageren, zal daar in de media ook weinig om te doen zijn. Het échte zijn werkt dus zowel op een zichtbare, gedeeltelijk zichtbare als onzichtbare manier. Je kan me nu zien zitten schrijven, wat ik schrijf komt langs vele kanalen en ervaringen tot mij, je kan jezelf het zien lezen maar wat het met je doet en wat jij er mee doet, zal niet altijd geheel zichtbaar zijn. Vanwaar komt die briliante kreativiteit van onze geest? 

Stel: je wil aardbeien planten en scheuten gaan kopen; maar terwijl je de voederplank voor de vogels met de recentste broodkruimels verrijkt, overvalt je het idee om er ook een overgebleven aardbei op te leggen. Op een dag kom je dan wel ergens wilde aardbeien in het bos achter je chalet tegen denk je dan met binnenpret. De gedachte komt zomaar ineens, je hebt er niet eens een vogel moeten voor zien poep lossen vanop een tak. Zo zit de ganse dag vol met van dat soort influisteringen die je niet met iedereen kan delen, of  die toch zo moeilijk navertelbaar zijn; men zou je dan op z’n minst raar bekijken. 

Een ander voorbeeld van één van de manieren waarop ‘het échte zijn’ werkt is het meest wezenlijke aan ons: ons levensverhaal en hoe dat met andere levensverhalen verbonden is. Een deel van de mensen die eigenlijk vrij ongelukkig zijn, heeft dat niet zozeer te wijten aan sommige negatieve emoties waar ze teveel blijven in vastzitten, maar vooral aan het feit dat ze vinden ergens ‘mislukt’ te zijn in het leven. Je kent dat wel, die hardnekkige gedachten die iedereen wel eens heeft, zo van “had ik dat toch maar gedaan toen of dat niet gezegd, of dat zo niet geschreven…”. 

Eigenlijk is dat voor een stuk verspilde tijd en ook weer niet omdat iets niet eerder een andere, meer positieve wending kan nemen dan dat wijzelf en de tijd er rijp voor zijn; er ondertussen ons hoofd mee breken heeft als funktie van dat leren te beseffen. Je kunt zoveel van het leven houden en er zoveel mogelijk willen over weten dat je daardoor met een berg aan uitdagingen zult komen te zitten.  Zo plots als paddestoelen in de herfst zullen die uitdagingen onder tal van giftige en niet-giftige soorten op je weg komen onder de vorm van gedachten, personen, projekten. Als bloemen in de lente zal het leven je tegemoetkomen, je zal de passie van de zomer ontdekken, zowel als de nattigheid of de koude hun échtheid ervaren, familie van al wat je binnenin voelen kan.

Onder categorie 'filosfie'  de rest van het filosofisch verhaal

http://filosofischverzet.skynetblogs.be 

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be