filosofisch verzet

Eén van de alternatieven die binnen het spel van de parlementaire democratie inhoudelijk sterk zijn, en die in de grote media als linkse hooligans voorgesteld worden als ze eens twee minuten zendtijd krijgen. Nog altijd komen ze bij verkiezingen niet eengemaakt op.Terwijl de door de 'slimmere' meerderheid verkozen moderne politieke baronnen zichzelf royaal indekken als ze zelf ontslagen worden, trekken de Opelwerkers en anderen weer in verspreide slagorde door de straten.(foto: zou er ook één van de andere voortrekkerspartijen kunnen zijn)

ander -filosofisch alternatief : http://bloggen.be/conscience2008/

Gids bij het militeren in de sociaal-politieke wereld

Deze lijnen zijn voornamelijk bedoeld voor mensen die het nut er niet van inzien om met Baskische, Vlaamse en andere vlaggen gaan te zwaaien of te gaan affiches plakken voor havenbaronnen die op liberale partijen staan, en zo zijn er vele partijen, allen met een andere vermomming.  Het mooie woord ‘liberaal’, ‘vrijheid’…, de blauwe kleur, is de sociale mens ontstolen tijdens de opmars van de zegetocht van het imperialisme na de tweede wereldoorlog en eerder. Tijdens onze opvoeding werd ons ingeprent dat ‘rood’ stond voor geen eigen huis, niet te veel persoonlijke bezittingen, geen private landbouwsector of kleine en middelgrote bedrijven en zo meer. In de VS heeft de democratische partij zelfs het woord ‘liberals’ gekaapt…wat zijn de rechtsere tegenhangers, de republikeinen daar dan…dictators? In feite wel   Wetende hoe vernauwd het klassebewustzijn is, voelt de sociale mens in de VS zich bijna verplicht van voor één van die twee partijen te stemmen en niet op een mogelijk alternatief…om de grootste schurken van de macht weg te houden. Je houdt het niet voor mogelijk dat het er normaal gevonden wordt dat 1 president over begin en einde van een oorlog kan beslissen, bijna zonder goedkeuring van het congres, maar niet over de gewoonste zaak van de wereld, het invoeren van iets dat een beetje op onze sociale zekerheid lijkt. 

Je wil je inzetten voor een beter draaiende wereld waar er meer tijd voor spiritueel ingestelde mensen is en je zoekt een samenwerkingsverband met anderen ?  Je wil in een grotere partij werken, de sociaal-democratische bijvoorbeeld, want je vindt dat de kiezers hun bed toch te ver weg staat van de politiek om in grotere getale voor meer inhoudelijke programma’s te stemmen en dat je daarom beter de conservatieven aan de top van je gekozen partij weg moet krijgen. 

Je eerste stap zal dan waarschijnlijk een lidkaart zijn. Je wil je werk-en woonomgeving met eerder antikapitalistische accenten bereiken.  Je komt tot de vaststelling dat je een groot deel van je tijd in niet politieke activiteiten moet steken : smuldagen, bals en zo verder…er moet immers geld in de kas komen…zelfs in een tijd dat de belastingbetaler de grote partijen hun rekeningen spekken.  Je wordt in oppositietijden door de niet partijleden veel minder gewantrouwd. Je gaat hen in zoverre ze het nog kan schelen, hoop geven, in de wetenschap dat regeringsdeelname al het gene waar je je wil voor inzetten enorm sterk verwateren zal.

 In tijden van relatieve welvaart, zal je merken, hebben weinigen een boodschap aan de collaboratie van het reformisme van de laatste 100 jaar. Als je erin slaagt van binnen een reformistische partij een tendens op te bouwen, zal je merken dat die eerst met een verscherpende crisis een invloed binnen de partij en hopelijk binnen een regeerprogramma zal kunnen uitoefenen. Je droom van een absolute meerderheid binnen of voor je partij zal constant worden aangevreten door arrivisten binnen de partij, een partij is (partijen zijn) realiteitshalve zo een beetje een bloedstaal van de samenleving. De meest bewuste leden ervan zijn vaak minderheden. Dra zal je merken dat de machtige partijbonzen het boven allerlei ingewikkelde partijstatuten uit, voor het zeggen hebben, zelfs al weten de partijleden dat alternatieve kandidaten aan een gemiddeld arbeidsloon willen zetelen. De vaak onderschatte psychologische redenen daarvoor liggen voor de hand. Eén vierde van de jobs zijn overheidsjobs.  Zestig procent van de kiezers verwacht uitsluitend dienstbetoon van zijn politiekers.  De voordelen van grotere belangengroepen in de maatschappij (ook binnen de werkersklasse), wegen niet op tegen de nadelen voor kleinere groepen (laaggeschoolden, werklozen…).

Weinigen durven kleur bekennen, want dan moeten ze uit hun schelp komen en dan verliezen of missen ze hun job, hun statuut enz… . In een dergelijke situatie van immobilisme vindt je weinigen die de energie en de moed opbrengen om zich op een andere manier met politiek gaan bezig te houden. Slaag je daar niet in, dan heb je de keuze om binnen een kleinere partij te gaan werken, waar men een programma hanteert dat meer in jou richting komt en er niet die slaafse carrière cultuur heerst.  Dan moet je nog het geluk hebben dat de acties waartoe beslist wordt en waar je de straat voor opmoet, je ook liggen. 100.000 handtekeningen tegen een bepaalde extreem-rechtse partij gaan ophalen, lijkt me niet een propagandistisch actiepunt, je moet meer laten zien waar je voor staat, dan uitpakken met waar je tegen bent, vindt jezelf misschien. 

Je gaat merken dat te ver doorgedreven theoretische beschouwingen nu niet bepaald een éénmakend effect op de kleinere partijen hebben en je wil een praktischer aanpak en je wil niet je eigen gezichtspunten op bepaalde internationale problemen opgeven. In naam van, weer die ‘vrijheid’ een onafhankelijk Tibet of Koerdistan vragen is vragen voor versnippering op basis van ‘volk’ of ‘taal’…iedereen die zijn eigen taal spreekt zou geen probleem voor werkmensen mogen zijn.  De tijd van oprichting van nieuwe Staten, vindt je immers voorbij, de wereld moet één natie worden en dat kan beter wanneer culturen zich aaneensluiten. Na Het débacle van de instorting van de staatskapitalistische USSR, verdedig je niet diegenen die om een Westerse vorm van democratie voor China staan te drummen.  Je verdedigt een ander verkiezingssysteem voor Cuba, niet op basis van een terugkeer van die partijen, die het levenspeil van Cuba naar dat van Haïti zouden degraderen, maar op basis van het rechtstreeks op projectlijsten verkiezen van de ministers, zodat diegene die niet voor degelijker wegen zorgt bijvoorbeeld, na een tijd de laan uitvliegen kan…ipv door ‘de’ partij te worden beschermd.         

Je weet dat een organisatie of organisaties nodig zijn om vooruit te raken…dat de wereld steeds meer een maximum dan een minimumprogramma nodig heeft.  Je ziet meer en meer het belang van centralisme in.  Je begint te snappen dat het wel eens zou kunnen zijn dat recessies via de loonstrijd systeembevestigend werken en dat het soms in ontbinding verkerende kapitalisme in zijn zogezegde aartsvijand, de werkersklasse, tevens, niet zijn doodgraver, maar zijn bondgenoot en redder vindt. De economische democratie, superieur aan de inhoudelijke democratie, bij wijze van spreken. Wat er ook van zij, de kapitalistenklasse blijft nog altijd veel beter geörganiseerd, zodat sociale raden die failliete fabrieken in internationaal gecoördineerd zelfbeheer zouden willen gaan beheren, nog verre toekomstmuziek zijn, wanneer zelfs de crisis van het kapitalisme zelf onvoldoende bondgenoot van andere samenlevingsvormen zou zijn.  Maar zolang de Westerse meerpartijendmocratie niet resulteert in  radicalere officiële  standpunten tegen de plundering van de wereld door enkelingen …la lutte doit continuer…  octo voor 2/09/2009

filoviewpictures : laat ons allen duimen voor de bewoners van deze flatgebouwen, hun toekomst hangt samen met die van ons. Duizenden verbanden zijn van mekaar afhankelijk, maar één falen in de voedselketen is belangrijker dan de aanvankelijke euforie na de eerste overwinning van de rode duivels vorige week. Bovendien, honing is heel gezond, alsook propolis, waarvoor de bijen ook tekenen dacht ik.

Berichten over de wereldgekte, niet simpel. De lezer    moet het dan ook nog zien te verwerken en er niet aan onder door gaan. Het blad  MO slaagt er in om bij bijna ieder artikel ook positieve noten te plaatsen. Iemand met weinig tijd krijgt op de hoofdpagina een bondig overzicht van de actueelste artikels.  Dank zij hun netwerk aan ngo-werkers wereldwijd, hebben ze vaak informatie uit eerste hand. Je steekt vooral veel op over de praktische levens van mensen wereldwijd of je verneemt dat de dochter van dé oorlogsstoker en dé man die het meeste aan de oorlog verdient (de ex vice-president van de US) in een vereniging zit die de oerconservatieve leer van de meest rechtste Republikeinen weer wil gaan promoten. Als men neonazi-propaganda verbiedt, mag men wat deze ultrarechtse Republikeinse 'mensen' verkondigen ookwel aan het lijstje toevoegen. Informatie over wat en over diegenen die deze wereld naar de haaien dreigen helpen, blijft nodig. Die soort info gaat verder dan de familie van de oude koningin en haar schoondochter en de schoondochter van de Nederlandse koningin, allemaal met familielinken naar fascisten.

http://www.MO.be  

Hier laat ik het bij voor vandaag, tijd om MO aan het woord te laten, of U komt tijd te kort. In 't geval U uw gading niet vindt in de honderden standpunten en filosofische perspektieven en observaties of verdereikende alternatieven  van FVz of anderen...op http://filosofischverzet2.skynetblogs.be vandaag artikels van linkse militanten die meer en meer met uiterst-rechtse knokploegen geconfronteerd worden.  Fraai vooruitzicht voor de maatschappij in die gevallen waar het om zogezegd 'deftig-rechts' studenten gaat die ooit eens advocaat of parlementair kunnen worden. Ook in andere landen luid de alarmklok. octo

http://www.MO.be

Waarom ikzelf hem ga zien, kan ik aan de hand van enkele gedachtengangen na een avondje ten voordele van Oxfam, vertellen. Waarom U hem gaat zien, misschien omdat U  na de filmbespreking in de link beneden zo geschokeerd bent dat Uw nieuwssgierigheid niet meer te houden is. U kan ook direct naar de link schuiven, ga zitten want je gaat op je gat vallen over de nieuwste manieren dat de financiële wereld momenteel aan zijn fortuinen komt.

Gisteren was er een muzikale Fairtrade-nacht in Leuven, met een zangeres en muzikanten en dansers en zo, die samen met het publiek voor een speciale multiculturele sfeer zorgden. Eigenlijk zeer aan te raden voor cultuurliefhebbers zowel als voor zichzelf 'fundamentalistische moslims' noemende mannen. Gelukkig zijn de buikdanseressen in Tunesië en andere Noord-Afrikaanse landen nog niet verboden. Het publiek, bestaande uit zachtaardige mensen kreeg tijdens de pauze ook de mogelijkheid om een debat rond fairtrade bij te wonen.

Hoe dwing je eigenlijk eerlijke prijzen af voor boeren of arbeiders in 't algemeen, waar ook ter wereld; te midden een wereld die via de klassieke politieke neoliberale richtlijnen, de supergrote bedrijven toelaat dat hun aandeelhouders zich schaamteloos verrijken op kap van een echte vooruitgang voor iedereen ? Indien het sociale bewustzijn en de fairtrade hier voor een stuk toe bijdraagt, het weze aan te moedigen. Indien het door het meer aktief deelnemen aan de parlementaire democratie uiteindelijk voor mekaar komt, goed zo...na een internationaal refurendum over een politiek programma, des te beter. Zonder sociale aktie...quasi ondenkbaar. Waarom ?

Het kabouter-plob gehalte van een bepaald soort berichtgeving eigenlijk, werkt de over het algemeen lage betrokkenheid voor politieke interesse echter niet in de hand, wat onze parlementaire democratie verarmt. Bovendien lijken net een deel van de bewustere mensen die een tegengewicht zouden kunnen vormen door allerlei factoren niet assertief, niet weerbaar genoeg. Ze blijven de logica maar aanvaarden dat ieder land en ieder bedrijf tegen andere 'concurrenten' in maar moet zien van de goedkoopst producerende te blijven...en hebben het te veel over hier en daar een percentje koolstof minder of meer of een paar dollar opslag voor diegenen die er maar een paar verdienen. Dit terwijl niet alleen de beslissingsmacht, maar ook het mastodontenaandeel van de geldmassa in de handen van nog niet een honderdste deel van de wereldbevolking zit, beste mooie medemensen.

Concreet. De 34 miljard euro van de twee grootste aandeelhouders (privépersonen) van Aldi, kan dat voor sociaaldemocraten, groenen en de rest van de linkerzijde...daar zou eens duidelijk standpunt moeten worden over ingenomen worden. Nieuwe militaire recruten gaan aanwerven in scholen, voor nog meer uitzichtloze missies...kan dat ? enz... . Voor degelijk feiten-en cijfermateriaal, maar  vooral om kennis te maken met  MENSEN die concreet met totaal absurde  situaties geconfronteerd worden, moet U binnen een paar maanden  echt de jongste film van Michael Moore gaan zien "capitalism, a love story" .

http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/10/10/moore.html Over de alternatieven van de bespreker van de filmdocumentaire, moet U zichzelf maar een mening vormen. Alle mogelijk verzet tegen waanzinnige, onhoudbare toestanden...daar zijn al verschillende groepen en individuen mee bezig, in de kiem is er organisatorisch reeds een heel stuk weg afgelegd. Pas indien het totaal de verkeerde weg uitgaat voor nog meer mensen die nog relatief goed af zijn, zal er wel meer en meer ten gronde en ten goede veranderen zeker ? Want zelf via internet stemmen voor een programma voor een logischer wereld, zoals op de eerste van de Filosofisch Verzet-linken wordt voorgesteld, dat is nog te idealistisch, te utopisch en voorlopig nog niet haalbaar zeker ?

Met dank voor gisterenavond aan Ghalia Benali & Friends. De wereld zou misschien beter af zijn als muzikanten hem mochten regeren.

octo 10/10/09

Hoe een tweede Wall-street 1929-crash te vermijden ?

Waarom de wereldeconomie de volgende paar decennia niet hoeft in te storten.

Er is de laatste maanden al schandalig veel speculatieve geldwaarde in rook opgegaan.

Wereldwijd hebben de beurzen al gigantisch veel geld aan de consumptieketen onttrokken.

Hadden de regeringen het op voorhand geweten, dan hadden ze de superfortuinen meer getaxeerd om de armste lagen van de bevolking terug in die consumptieketen te krijgen en zodoende zou dat dan ten bate gekomen zijn, niet alleen van de investeerders maar ook aan de zelfstandigen en alle andere soorten werkers. De échte economie is niet de speculatieve ekonomie die alle geldwaardeverhoudingen heeft scheefgetrokken.

Om de consumptieketen weer op een ecologisch verantwoorde manier op gang te krijgen zijn wereldwijde afspraken nodig. Wegens het ontbreken van de goede wil van boven af, is er een andere soort van lobbywerking nodig, niet de klassieke lobbywerking van de grootspeculanten maar de druk van de bevolking op haar regeringen en de partijen die er wereldwijd van deel uitmaken. Interne druk van partijleden en verkozenen, zowel als externe druk van zowel werkgeversorganisaties als vertegenwoordigers van de werknemers en zelfstandigen, milieu- en ontwikkelingsorganisaties.

De ziekte van het ‘vergaren’ zonder investeren en consumeren brengt de economie tot stilstand. Raar toch dat we met een economie zitten die wel steeds moét groeien om niet in een recessie te geraken. De grootgeldspeculanten zullen hun recht van bestaan moeten verdienen en bewijzen dat professor Marx het destijds niet altijd bij het rechte eind had, voordat ze de instabiliteit in de wereld naar nog triestere hoogtepunten leiden.

Er zijn nog een pak mogelijkheden om op een ecologisch verantwoorde manier te groeien.

We moeten het alleen tegen de stroom in durven zeggen en eisen in onze sociale en politieke organisaties en daarbuiten. We moeten het durven eisen van zowel de toekomstige president van de Verenigde Staten zowel als die van Rusland, China…of welk land dan ook dat enorme bedragen van het Bruto Nationaal Product in de militaire economie vastzet in plaats van in de consumptieketen laten terecht te komen.

Waarom zou een economie moeten stilvallen ? Hoeveel huizen moeten er niet worden opgeknapt ? Hoeveel geld gaat er door spekulatie niet in rook op in plaats van dat er dingen mee gekocht worden of nuttige investeringen mee gedaan ? De economie valt ook ten prooi aan recessies omdat de huidige werldhandelsverhoudingen maar niet worden gelijkgeschakeld…iedere grootmacht of de zich ontwikkelende wereld als tegenkracht, boycot elke vorm van eendrachtige vooruitgang. Fabrieken zouden alleen mogen sluiten als er geen vraag meer is naar een bepaald produkt...bijvoorbeeld de dag dat alle elektrich materiaal op het stroomnet oplaadbaar is, zullen er ook geen batterijen meer nodig zijn. Met gelijkaardige en rechtvaardige produktievoorwaarden (lonen...) en een internationaal eenvormig taxatiesysteem kan je op internationaal vlak een sterke koopkracht scheppen, die recessies naar de geschiedenisboeken verwijst, net zoals dat bijvoorbeeld met de tolpoorten rond onze middeleeuwse steden gebeurd is.

Weer zijn het de grootspeculanten die, tegen hun eigen belangen in eigenlijk, de boel saboteren door geen toegevingen te doen, door er niets mee in te zitten dat door hun starre houding de arme boerenbevolkingen van bepaalde landen verder de dieperik in zouden kunnen zakken. Enkele honderden zelfmoorden van boeren in India meer per jaar, daar maalt men in bepaalde middens niet om. Er is nog zoveel te doen om deze wereld een voor iedereen gezellige, en leefbare plaats te maken, om over te schakelen naar oneindige energiebronnen en zo meer…en toch dreigt de wereldeconomie stil te vallen…met alle gevaar voor verrechtsing en onbeheersbaarheid van conflicten er nog maar eens bovenop.

We moeten er met z’n allen iets aan doen, uitvluchten tellen niet, de feiten zijn er, de kranten en moderne media bieden ons allerhande informatie op een schoteltje aan…we moeten er tenslotte iets mee doen als het hele proces van leven op deze planneet een zin hebben wil.

octo

Een deel van de publieke opinie is al die leugens om Irak destijds naar een

ander tijdperk te bombarderen al vergeten. Eén van de uiterst zeldzame tegenstemmers

was Obama Barack. Daarom alleen al verdient hij zeker de steun van de miljoenen

Amerikaanse US-tegenstanders van oorlogsvoeren. Een deel van de internationale media

probeert ons zijn tegenstander, een man die er ooit op uitvloog om een klein landje als Vietnam te bombarderen als een oorlogsheld voor te stellen. Bij iedereen die bommen op andere mensen gaat afgooien zit er wel ergens een vijs los in feite. Het blijven allen oorlogsmisdadigers.

Gisteren,24 juli 08, hield Obama een speech in Berlijn. Dat kan hij dus als geen ander, maar hij mag de fout niet maken van ook maar enige toegeving aan de oorlogsstokers achter de schermen te doen. Al zijn lof op de US-luchtbrug die Berlijn na de eerste wereldoorlog in leven hield, tot daar toe. Veel minder lof had hij voor het Sovjetleger dat 20 miljoen mensen offerde om ons destijds van het naziregime te verlossen. Waar hij het niet kon over hebben, een presidentskandidaat in de US kan zich dat natuurlijk niet permiteren, was het feit dat oorlog altijd een voortzetting van ekonomische strijd met andere middellen is...een nep-uitweg ook uit de steeds maar weerkerende ekonomische crisisen. Er was die crash in 1929 weet je wel...en de tijd dat Duitsers miljoenen mark voor een brood moesten betalen...zoals in Zimbabwe nu. Ook nu verwachten sommigen wat men al een 'meltdown' noemt, niet van de ijskappen, maar van het huidige grotegeldspekulatie-systeem.

Dat zijn zaken, die los je niet alleen op met een oorlog te beëindigen en als je niet oppast met ergens een andere oorlog uit te breiden. Streven naar wereldwijde vernietiging van alle atoomwapens is een prachtige stap voorwaarts. Initiatieven opzetten om de armoede uit de wereld te krijgen ook...maar daarvoer moet je ook de uitbuiting en ongelijke produktievoorwaarden opheffen en de spekulatieëlite van heel de wereld op zijn minst goede manieren leren en universeel en rechtvaardig taxeren. Dus, eens je hopelijk zal verkozen zijn, Obama, verspil geen geld meer aan oorlog, maar geef hulp aan de Afghaanse en Pakistaanse boeren en zorg er via de wereldorganisties voor dat arbeiders over heel de wereld hetzelfde geld voor hetzelfde werk betaald krijgen...en dat iedere wereldbewoner een sociale zekerheid als in Europa krijgt...die had je trouwens voor de gelegenheid wel eens kunnen een kompliment maken, maar ook dat kan jij je nu nog niet permiteren, laat ons hopen.

Barack was and is against the war in Irak ! About his speech in Berlin :

A part of the public opinion maybe has already forgotten, the lies that made US-led Bush jr go to war. Few where the ones who voted against the war...like in the days of Vietnam, like in the days in 1914 Germany. In the US, even if the whole congres would be against the war, they would not be able to stop their president. This would be impossible in Europe.

In Europe as wel as in the US, a part of the media tries to present us the other candidat, Mc 'Cain'(the evil one in the Bible) as a kind of war-hero !!!! Someone who flies out to bomb a land, especially when it is not attacked bij planes from another land, is a war-criminal of course...it should be easy to win from a war-criminal...but people are easily influenced.

About the speech itself. The Sovjet-army freed Europe to after worldwar two, they lost 20 million people. War is always a kind of economical battle with other means. Often it comes after financial crashes when poverty sets in on a massive scale. It was meanigfull to propose starting to get rid of nuclear bombs worldwide. But one does not stop war by ending one war and expanding another existing war. One must take initiatives to get poverty out of the world. One must not waste money on war no longer. One must help the Afghan an Pakistan and worldwide poor farmers and make sure that the worldorganisations can oblige every factory to pay the same salaries for the same work, worldwide. When that kind of exploitation stops and when the super-speculators are beiing put out of power and would be taxed like ordinary people...then war doesn't get a change any more in a world where everyone would enjoy the European social security system.

octo

Philosophical Resistance Europe http://filosofischverzet.skynetblogs.be

Artikelenreeks : ‘Waarheen met de demokratie’ ?   via skynet ‘jouw nieuws’

octo

Wanneer worden de wereldleiders oorlogsmoe ?De voornaamste oorlogshaarden anno 2008 : Irak en Afghanistan; telkens ging men oorlog voeren tegen leiders die men aanvankelijk handenvol geld toegestopt had. Telkens hing de beslissing om dat te doen van één man af, niet door enig parlement(US Congres)gevolmachtigd..., laat staan door de bevolking goedgekeurd. Ook in Belgie beslist één minister over het zenden van oorlogsvliegtuigen.  vOORUITGANG ?In 1914 stemden 14 van de 98 sociaal-demokraten in Duitsland tegen de oorlogskredieten voor de eerste wereldoorlog. In de aanloop naar de tweede wereldoorlog werd de ekonomie voor een groot stuk in leven gehouden door de oorlogsinspanningen die ook moeiteloos de parlementen doorstonden. In 1964 waren er maar twee tegenstemmers in het congres tegen de misdadige oorlogsvoorbereidingen voor de oorlog in Vietnam. In 2003 stemde de voltalige senaat voor de oorlog in Irak, in het congres was er maar één tegenstem. Hoe ouder dit soort van demokratie wordt hoe erger het ermee gesteld is. In 1964 vertolkte één van de twee tegenstemmers, een zekere Morse dapper de mening dat een president alleen geen oorlog te verklaren had, dat een president de uitvoerder van de buitenlandse politiek zoals de wil van het volk die zag, had uit te voeren.Het volk wil geen dwaze oorlogen en in feite is iedere oorlog dwaas en ingeven door de wil van het diegenen die aan de top van het spekulatie-grootkapitalisme staan.Als gekken reageren hun lakeien telkens hun 'waarden' zakken...als gekken gaan ze in 'hun' buitenlandse politiek over lijken, de azijnpissers.2008, jaar van de wereldwijde stroomversnelling van de geschiedenis ? 

De toekomst van’ de’ demokratie ?

Welk soort demokratie ?  Demokratie van  de tegenstrijdige groepsbelangen of demokratie van het algemeen belang en de bewuste, niet-egoïstische mens.

In welk een toestand zit die demokratie wereldwijd ?

                De vraag ‘heeft er daar iemand honger …of wordt er daar iemand beschoten of is er daar iemand zo goed als dakloos of’… is een totaal andere vraag dan ‘heeft er daar iemand wel stemrecht’ De vraag ‘op welke partijen kan iemand stemmen’…is nog van een geheel andere orde. 

 Al die vragen gaan naargelang de streek waar men woont verschillende antwoorden opleveren.

                Voor iemand die de sociale en politieke aktualiteit volgt, lijkt het alsof de wereldgeschiedenis de laatste maanden in een soort stroomversnelling is komen te zitten.    Niet alleen in België komt er geen eind aan het nationalistisch en communautair opbod, dat gelukkig nog geen etnische haattrekjes zoals in sommige streken van de wereld aanneemt.  Hopelijk zijn we hier nog ver af van de dag waarop men de dag na de verkiezingen de uitslag in vraag gaat stellen, zoals dat de eerste keer in de geschiedenis gebeurde met Oliëoorlogspresident de Tweede uit Texas.

                Er zijn momenteel drie zich versterkende spiralen in een zich alsmaar versterkende dodendans verwikkeld.  De prijzen van de energie, de honger in de wereld en de crisis van het grotegeldsysteem, wurgen elke mogelijke gunstige ontwikkeling voor de demokratie.   Overheden dreigen totaal geen kontrole meer te hebben over  bijvoorbeeld het feit dat aandelenfondsen ongehinderd voedselvooraden kunnen opkopen om ze wegens de te verwachten schaarste nadien met ploertenwinsten te verkopen.  Oorlogstaal jaagt de prijzen en taxen  de hoogten in, huren wordt voor velen onbetaalbaar en voor zover er door de gewone man nog kan gespaard worden kan men zich dan afvragen in welk een aandeelfondsen iemands geld dan terechtkomt.   Indien de spekulatie niet internationaal aan banden gelegd wordt, zullen de superwinsten in de olie en andere sektoren blijven stijgen en zal dit geld op de beurzen voor de helft blijven verdampen omdat het niet naar de koopkracht van de mensen gaat.   Geen enkele overheid kan bijvoorbeeld Saoedi-Arabië verplichten van het geld van hun oliesjeiks op te eisen om het probleem van de vluchtelingenkampen in Palestinië of de armoede in Afghanistan op te lossen.   Indien dat wel het geval zou zijn, een mens zou nog met plezier gaan tanken.

                Dus, omwille van een gunstige ontwikkeling van de demokratie, gij beroepspolitici…overstijg culturele, taalkundige, etnische en nationale belangen en onderwerp de grotegeldspekulatie.  Maak dat mensen wereldwijd voor hetzelfde werk hetzelfde loon betaald worden.  Hef rechtvaardige belastingen en vooral…zorg ervoor dat mensen, kinderen vooral, overal degelijk onderwijs en menselijke leefomstandigheden krijgen.  België zou hierin een voorbeeldfunktie kunnen zijn, maar hier heeft men het te druk met het staren naar de eigen navel.  We gaan ons toch niet laten zeggen dat we de politiekers krijgen die we verdienen ?