Filosofisch Verzet VI p320-400

 

door de ogen van een nieuwgeborene

 

 

 

Het geeft een intens gevoel van geloof in het leven als je bij een pasgeboren mensje op bezoek mag. Niet alleen de herinneringen aan de eigen kinderen komen boven, maar vooral het meebeleven van het wonder van nieuw leven maant de grote mens aan om een aantal dingen te relativeren en stil te staan bij wat echt is. Even niet meer denken in termen als 'wat is er te koop'. Maar eerder van : 'wat komen we hier doen'?

 

 één dag is er nodig om de wereld te veranderen

 

niet meer geloven in een begin,

 

alles eeuwig middenin

 

één geheel werd wie we dagelijks zijn en worden

 

van straling tot atoom tot cel tot onszelf

 

en de anderen en bij dood het andere

 

weer van in 't begin, alfa-omega

 

wat is kan en moet van vorm veranderen

 

 

 

laten we god gelijk stellen met het goede

 

dat zal de wereld al minder doen bloeden

 

in liefde een hele dag aangenaam blijven

 

proberen uit moeilijke driehoeken te blijven

 

al die soorten jaloersheid die we slecht aankunnen

 

verhoudingen stoppen al vóór ze zijn begrepen

 

 

 

vandaag iedereen aan 't werk

 

er hoeft alleen wat echt nodig is

 

kom je zonder werk te vallen

 

krijg je iets anders dat zal bevallen

 

welk een werkgeluiden gaan er weerklinken ?

 

 

 

die van treinen, bussen, trams

 

die we gaan maken om ons te vervoeren

 

die van 't maken van auto's voor wie

 

 't genot van de fiets nog niet kon beroeren

 

die van PC's die 't leven van vele bomen sparen

 

die van wind-en zeemolens

 

die onze elektriek gaan vergaren

 

 

 

vandaag eens weinig vlees en veel ander lekkers

 

maar zoals alles met mate,

 

hoeven we geen slechte gewoonten te laten

 

vandaag iedereen naar het bedrijf

 

en kantoor en fabriek van zijn keuze

 

tijd voor overleg en een babbel

 

wordt onze nieuwe leuze

 

een babbel over wat en hoeveel

 

en aan wie we gaan leveren

 

over geld en kostprijs

 

gaan we echt niet meer zeveren

 

zij die het hadden

 

konden het tot gisteren nog opmaken

 

aan hun onroerende bezittingen

 

zullen we niet raken

 

alleen waar ze zelf niet kunnen wonen

 

en waar we met honderden werken

 

mogen we kraken

 

 

 

ook de politiek wordt vandaag bijgewerkt via

 

internationale programma-verkiezingen versterkt

 

door bekwame vakmensen op projektlijsten verkozen, bekrachtigd

 

dan kunnen we wereldwijd aan 't werk, ééndrachtig

 

 

 

dan komt er door echte arbeidsverdeling

 

meer vrije tijd

 

dan zullen we ons van allerlei soorten verdeeldheid hebben bevrijd

 

dan moet alles wat is gebouwd niet meer worden kapotgeschoten

 

om winsten en de strategische posities te vergroten

 

dan zijn er geen staten meer die men kan claimen

 

slechts gemeenten, provincies, landen en continenten, het ene

 

 

 

dan vertrekken er enkel nog militairen

 

om dijken en scholen te bouwen

 

dan hebben we een politie

 

die we volledig kunnen vertrouwen

 

dan heeft het geen zin meer

 

om op percenten te spekuleren

 

 

 

dan verlaat je je land niet

 

om het te ontvluchten maar om te leren

 

dan komt er tijd vrij

 

om te reizen naar mekaars landen

 

in plaats van de rijkdom

 

naar het koude noorden te verpanden

 

 

 

eindelijk krijgen kultuur

 

en innerlijke verdieping een kans

 

we leven maar even dit leven

 

en zijn niet gemaakt van kadans

 

 

 

eindelijk kunnen we de waarheid over onze geschiedenis onderwijzen

 

en de echt moedige mensen

 

in plaats van de moordenaars prijzen

 

eindelijk zullen journalisten

 

schrijven wat er toe doet

 

kunnen schrijvers vertellen

 

over de mens en niet 'het volk' zijn gemoed

 

 

 

geen verhoudingen op bezit en geld gebaseerd

 

al die oorlogen

 

zullen ons dan toch iets hebben geleerd

 

alleen zij die hun inzet niet leveren

 

zullen zich vervelen

 

zullen het sociaal zijn ook wel willen leren

 

 

 

het wordt een erezaak

 

in een winkel niet te veel mee te nemen

 

we hebben geen keus of

 

we moeten het geld weer als systeem aannemen

 

het inhoudsloze ontploft als we geven om mekaar

 

 

 

autoriteit en hierarchie

 

worden dan een mooi gebaar

 

negatieve emoties

 

houden we voortaan voor bekeken

 

de tijd van afgunst is verstreken

 

 

 

het hangt allemaal van U en ons af

 

hoeveel we van dit alles

 

kunnen waarmaken voor het graf

 

wat zal het zijn, de geldzweep,

 

het gezever en geleuter

 

of geld, desnoods als neutraal instrument

 

en geen voortdurend mispeuter ?

 

 

 

octo

 

 

 

Vele problemen hangen samen

 

Als er om tal van redenen geen interesse genoeg  is voor wat er in de wereld scheef loopt, komen er problemen bij.  Zonder interesse verkoopt men je leugens en halve waarheden voor de absolute waarheid.  Als er geen communikatie genoeg is tussen mensen, groeit de verdeeldheid en niet de eendracht.  Als er geen respekt is voor het werk van buschaufeurs, politiemensen, onderwijskrachten…worden ze soms de kop van jut uit frustratie. Op 24 uur tijd werden er 2,4 miljoen exemplaren van een zoveelste versie van een war-game verkocht, men gaat er in ellenlange rijen voor aanschuiven.

 

Interesse voor de échte wargames in Afghanistan en Congo ?  In ’t beste geval mag je hopen dat toch een deel mensen weten welke ekonomische belangen en politieke spelers voor de ellende van gewone mensen zorgen.  Nog beter zou het zijn als daaruit dan toch betrokkenheid groeide.  Uit betrokkenheid zou samenhorigheid, organisatie en standpunten kunnen groeien.  Bouw die wapenindustrie overal om en biedt ontwikkelingshulp aan onder strikte voorwaarden.  Geef mensen een degelijke opleiding en zet ze in hun land aan ’t werk.  Bewerkstellig dat leiders de opbrengst van hun grondstoffen gebruiken voor de ontwikkeling van hun landen.  Zorg er zodoende uiteindelijk voor dat boerenpopulaties niet meer van hun gronden verdreven worden en geef de landlozen grond.

 

De financiële crisis en het recessiesfeertje dan.  Weer een reeks schakels van oorzaak en gevolg.  Consumenten kopen minder.  Producenten kopen minder gondstoffen aan en ontslaan mensen. Mensen die nog een job hebben vrezen voor hun job en beginnen ook minder te spenderen.  Werklozen hebben minder om uit te geven.  Investeerders vrezen dat de waarde van de aandelen gaan kelderen en zijn terughoudender. Aandelen crashen.  Spekulanten verzieken de boel totaal.  Overheden grijpen in met belastingsgeld. Welk toekomstbeeld ? De remedie wordt een drug, een bodem zonder vat.  Welke inspraak krijgen de overheden voor hun geld ? Ook de schuldenbergen van die overheid worden groter.  Na de aandeelhouder, begint ook de spaarder te piekeren.  Zelfs bekende liberale ekonomen beginnen in te zien dat banken best in gemeenschapsbezit worden gebracht.  Misschien kunnen we dan eerst goedkoper lenen.   Rechtvaardige belastingen op internationale basis afgesproken en een universele sociale zekerheid die de werknemers niet tegen mekaar meer uitsluit, zou het geld in de echte ekonomie laten terechtkomen, niet in de spekulatieëkonomie waar het geld op de beurs in rook opgaat.

 

Waarom het met dit alles zo gaat ? Rechtvaardigheid werkt misschien als een soort boomerang.  Kijk uit voor wat er nog zit aan te komen als het lot en de toekomst van de wereld je interesseert. Octo

 

Meer sociale mensen aan de top

 

Wat een wereld. De dagelijkse ekonomische en militaire gevechten om kontrole van grondstoffen en markten, waar wij als kleine radertjes in meedraaien, nadat alles hoog boven onze hoofden werd en wordt beslist. Koningshuizen die zomaar riante opslag krijgen. De kleine schandaaltjes in de politiek, die dagenlang uitvergroot worden. Hebben we niet eerder beleidsmensen nodig die ... ?

 

die werkonderbrekingen tegen onrecht organisereerden ?

 

die eenheid met onderdrukten realisereerden ?

 

die sluitingen van spekulatiebonzen stopten ?

 

die opkwamen voor zij die dopten ?

 

die sociale verworvenheden wisten te behouden ?

 

die op de kracht van  werkenden bouwden

 

die geneeskunde aan sociale tarieven verstrekkenten ?

 

die reizden naar plekken waar mensen laat verrekten ?

 

die aan fabriekspoorten te vinden waren ?

 

die streden tegen wereldwijde boerenpijn ?

 

die de dogma's van de nationalisten niet volgenden ?

 

die voor de eenheid van alle kulturen en kleuren zorgden ?

 

die bijna nooit op Tv en in gazetten kwamen ?

 

die dierven blijven van een betere wereld dromen ?

 

die willden zetelen aan een normaal loon ?

 

die in vakbonden opviellen  door echt dienstbetoon ?

 

die geloofden in betaalbare openbare diensten ?

 

die een kans moeten krijgen omwille van verdiensten ?

 

die zich nog verdiepen in de lessen van de geschiedenis ?

 

die de wereld willen behoeden van verdoemenis ?

 

die nooit de ontslagpremies van supermanagers krijgen ?

 

die niet over onrecht en gesjoemel zullen zwijgen ?

 

die fakteur zijn of in 't onderwijs staan ?

 

die aan de band werken of wat er ook wordt  gedaan ?

 

die humanistische waarden in de praktijk omzetten ?

 

die geen schijnheilige belovers zijn, maar werk verzetten ?

 

die van 't internet meer maken dan een game-mania ?

 

die verzekeringen en zo te duur vinden, zo is da!?

 

die mensen niet tegen mekaar opzetten ?

 

die op 't eind van de maand op hun centen moeten letten ?

 

zet de politieke wereld maar eens op z'n kop !

 

steun die van onder en breng ze aan  de top !

 

zij die er nu aan zijn stonden nog nooit aan den dop !

 

zij die alle dagen als macht en oppositie op TV komen

 

zullen altijd van goedkoper werken en besparen dromen !

 

 

 

octo

 

 

 

Vorm je een eigen mening !

 

Vandaag in twee kranten, twee verschillende soorten berichtgeving over de top van de G20, de ene krant beweert dat het een sukses was, de andere spreekt van een top zonder conkrete resultaten. Een Europees commissaris van Jodoigne noemt 'generaal' Nkunda van 'goede wil' omdat hij tot een politieke oplossing wil komen in Oost-Congo. Korter bij huis heb je ondermeer dan ook nog de lijst Denecker, grote vriend van de media en de kleine man, wordt beweerd.  Items genoeg om je over te informeren en een mening te vormen.

 

De onderhandelaar van de Verenigde Naties staat te dansen met Nkunda in een maatpak ! Gaat men de lucratieve contracten die er voor Europese, Angelsaksiche en Chinese bedrijven in Congo te rapen zijn, dan toch onderhandelen zonder verder oorlogje spelen ?  Ik geloof er niks van, de gevechten duren doodleuk voort.  Net alsof bij een gijzelname in een bank ergens in een luxueus huis ernaast tussen de onderhandelingen door af en toe een gijzelaar doodgeschoten wordt.

 

Wat gebeurde er met al die miljardenwinsten die wij decenialang door onze verzekeringen voor de banken bij mekaar brachten ?  Waar is dat geld ?  Hoe behoeftig zijn die banken geworden ?  Wat moet een mens nog geloven als je merkt dat de highsociety rustig blijft doorbrassen op hun feestjes. Waarom is het geen misdaad als je spaargeld door een Ijslandse bank geblokkeerd is ?

 

In Duitsland staakten vorige week 100.000 scholieren voor kleiner klassen, met dertig in één klas vinden ze teveel.  Iets van gehoord ? Daar hebben we gelukkig het internet voor. De vlaktaks-taxvoorstellen van Lijst DeNekker, geeft de toplaag een 1000euro per maand belastingsvermindering.  De armste 10percent van de bevolking verliest er daartegenover 18 euro per maand door. Maar ja, dat zijn toch maar luierikken volgens LDD, waarvoor er toch werk genoeg is. De middengroepen krijgen een kleine bonus van belastingsvermindering van achtmaal minder dan de rijkste tien procent.  Bedrijven moeten maar 19% belastingen meer betalen en winsten op de beurzen of uit vermogensbelasting worden afgeschaft.  De Staat blijft met de kater zitten. Geen probleem voor Denecker…hij gaat de belastingen op energie wat omhoogduwen , banen in het openbare ambt schrappen en niet vervangen enz…om het gat te vullen. Van populisme gesproken. Octo

 

Staat er iets je niet aan ? Doe er dan wat aan !

 

Niet zeuren

 

Anderen hun dag een beetje opfleuren.

 

Anders ga je gauw anderen vervelen.

 

Zo kan er niets rondom je helen.

 

Breek dus even door de sleur...

 

met een flinke scheut goed humeur.

 

Leren luisteren kan ook geen kwaad...

 

met  het  juiste doen op 't juiste moment...

 

is uiteindelijk iedereen gebaat.

 

Zo, iedereen een beetje gelukkiger ?

 

Nu nog een eigen mening over het scheve in de wereld...

 

Gekruid met kruiden uit de mediatuin, veredeld...

 

zodat alles voor ieder wat verbetert.

 

 

 

Hun hebzucht tast onze vruchtbaarheid aan !

 

Toen de huidige generatie twintigers als kinderen opgroeiden mocht je het niet riskeren van je kind voor een bronchitis geen antibiotica te geven. Kon geen kwaad. Tien jaar later stelde men vast dat de mikrowereld en z’n beestjes slimmer en resistenter werden. Zelfde verhaal met langdurig telefoneren met GSM…nu toch riskant. Het eten van gemanipuleerd voedsel, zo is al een hele tijd vergeten, blijkt enorme risiko’s in te houden.

 

De tweede grootste bedreiging voor de mensheid, die in de US-verkiezingsstrijd, bijna niet besproken werd, komt van het bedrijf Monsanto dat aan de touwtjes van het Amerikaanse Voedselagentschap trekt.  Iemand de toespraak van Bush vergeten ‘Euopa open uw poorten voor het genetisch gemanipuleerd voedsel’ ? Onder het valse mom van de strijd tegen de honger werd een projekt gelanceerd om de hele voedselproduktie onder de kontrole van één bedrijf te krijgen.

 

Boeren onder contract  met Monsanto zijn verplicht van zich jaarljks nieuwe dure zaden aan te schaffen en de inspekteurs van BigBrother Monsanto mogen hun slaven onbeperkt komen kontroleren. Verscheidene boeren wiens dieren de genetisch gemanipuleerde maïs of andere produkten opaten, werden onvruchtbaar of hadden schijnzwangerschappen of bevielen van een hoop water.   Een stier die negen maanden GG-maïs gegeten had, werd steriel.  Hij en zijn koeien werden eerst terug vruchtbaar nadat ze een periode gewoon groen gras hadden gegeten. Het aantal dergelijke bewijzen stapelden zich op en meer en meer mensen waren met deze zaken bezig en organiseerden zich. Ook de media bleef niet achter.  Jane Akre en haar man bijvoorbeeld, die onder druk van Monsanto door de hyperrechtse FOX-keten ontslaan werden. Beesten inspuiten om hen niet alleen vetter te maken, maar ook om hen meer dan natuurlijk mogelijk is melk doen te ‘produceren’, dat moet nogal gezond zijn. Ook in België werden al een paar mensen uit de weg van de grote poenscheppers ‘geruimd’, ook hierbij ging het om hormonen…en blijft het nog altijd lastig om de daders te vinden.

 

Er zijn natuurlijk nog andere mogelijkheden om mensen uit de weg te ruimen.  Je geeft veel poen aan universiteiten en onderzoekers om de genenkaart van varkens vast te leggen en neemt daar dan een patent op. Vervolgens laat je de varkenshouders wereldwijd weten dat zij negen kansen op de tien varkens hebben die onder het patentrecht van Monsanto vallen…en dan moet je betalen als je nog varkens wil kweken. De droom van Hitler neemt in deze voedselsaga ongeziene vormen aan, men wil nu namelijk een supervarken gaan kweken dat op termijn alleen bestaansrecht heeft en alleen nog gevoed mag worden met voedsel van Monsanto. 

 

Belangrijk detail : op 8maart van dit jaar keurde de Europese commissie van de GG-rotzooi uit de States goed (na een ongeloofelijk lobbywerk van groepen als Unilever-Monsanto)…voor een periode van tien jaar ! Snapt U de tragiek, de link met wat ik in de inleiding schreef.  Binnen tien jaar gaat de ene of andere officiële instantie ons waarschuwen van die maïs of dat graan maar niet te eten…want, zal men dan zeggen :’we zijn erachter gekomen dat er een verband is met onvruchtbaarheid’…om van de rest niet te spreken.  Milieumensen, groene jongens, maak wat reklame voor jullie boeken, sites en linken…voor dat jullie een boekje te schrijven hebben over  ‘hoe te te overleven op deze horrorplaneet’, voor wanneer het te laat zal zijn.

 

Altijd eindigen met positief nieuws : ons eigen Belgische fruit wordt massaal in Rusland gegeten en de telers hebben al de technieken die sproeistoffen op termijn overbodig maken en ze passen deze al meer en meer toe…maar dan moeten wij wel tegen hier en daar een schoonheidsvlekje op de huid van het fruit kunnen. Bovendien…onze telers willen geen genetisch gemanipuleerde fruitbomen  en ze laten ze zich ook niet opdringen, want voordat je het weet maakt Monsanto fruitbomen die de door Monsanto gepattendeerde sproeistoffen nodig hebben.

 

octo

 

Een film die men heel laat durft vertonen

 

Op CANVAS verscheen gisteren een heel diepgravende documentaire over hoe heel de wereld door de industriële revolutie en de verregaande privatiseringen van de laatste decenia één grote koopwaar werd.  Alleen voor het daglicht moeten we nog niet betalen. Een tax om door je straat te mogen rijden, is er nog net niet. Alle grote wereldproblemen komen aan bod in de Canadese documentaire  http://www.thecorporation.com

 

De documentaire van meer dan twee uur, start met een schets over de geschiedenis van de term ‘corporatie’. Een hele reeks CEO’s van bedrijven en kritische auteurs zoals Naomi Klein, Chomsky… en filmakers zoals Michael Moore komen aan het woord.  Zowel CEO’s die bijvoorbeeld de torenhoge waterprijzen in het Zuid-Afrika van na de privatisering van het water goedkeuren als zij die na een reeks amorele voorvallen tot ‘inkeer’ kwamen en het over een andere boeg probeerden gooien.  De film is een hele lange wereldreis die ook verhalen schetst van mensen en gemeenschappen die tegen de verslechtering van hun levensomstandigheden in opstand kwamen.  Je kan hem via de bovenstaande link op youtube in afzonderlijke stukjes bekijken.  Een echte aanrader. Gebaseerd op het boek :

 

The Pathological Pursuit of Profit and Power by Joel Bakan. Film by Marc Achbar, Jennifer Abbot and Joel Bakan

 

Dit moet ieder kritisch mens weten en gezien hebben. Een meer filosofische benadering van onze ekonomie kan je je moeilijk voorstellen.

 

Er komt een prachtige stuk over de dorstigen der aarde en de waterproblematiek in de docufilm voor, ook apart te bekijken via http://flowthefilm.com  Je kan de dvd ook bestellen. octo

 

hoe effektief zijn stakingen nog ?

 

De geschiedschrijving zoals de meesten onder ons die in het onderwijs zijn tegengekomen, voorzag maar een klein plaatsje aan de echt drijvende kracht die de arbeidsbeweging op beslissende momenten al of niet tonen kon.  De vorige eeuw heeft duidelijk aangetoond dat, van zodra de arbeidersbeweging verslagen was, de bevolking in zijn geheel ofwel een fascistische dictatuur of een oorlog opgedrongen kreeg.

 

Men kan zich de vraag stellen hoeveel zin het heeft om problemen op nationalistische en sektoriële basis op te willen lossen…de uitdagingen van deze tijd vergen een internationalistische aanpak.  Nog nooit hebben we ergens een betoging gezien die internationaal hetzelfde loon voor hetzelfde werk eiste. We weten allemaal hoe erg het met een grote meerderheid van de werkenden in de wereld is gesteld…toch organiseren we geen betoging voor bijvoorbeeld een wereldwijde sociale zekerheid of rechtvaardige en internationale belastingsnormen.  Wachten is het ook op een internationale strijd om de wapenindustrie om te bouwen tot sociaal nuttige fabriekseenheden.  We staan dus toe dat de munitie die in heelder delen van de wereld alle menselijk samenleven onmogelijk maakt, rustig verder geproduceerd wordt. Ook in de jaren dertig werd er tegen een hels tempo wapentuig geproduceerd.

 

Deelstrijd om de arbeidsvoorwaarden te verbeteren, heeft zijn zin, maar kan niet meer zonder een overkoepelend perspektief.

 

De logika waarbinnen  het grootkapitaal anno 2008 is beland, schreeuwt gewoon om een universeel antwoord.  Slechte ekonomische tijdingen blijven de wereld overspoelen.  Op basis van steeds meer schulden kon men de ekonomische machine jaren in gang houden en hoopt men nu uit de recessies te raken en probeert men de depressies tegen te houden. De ongebreidelde, ongekontroleerde concurrentie en het casinokapitalisme hebben geen toekomst meer.  Zonder gepast internationaal antwoord van de arbeidersbeweging, zal deze mee met het systeem waaraan ze met handen en voeten gebonden was, ten onder gaan, met alle chaos en mogelijke ellende vandien. ’t Lijkt wel een straf omdat we niet solidair genoeg zijn geweest.

 

Nu nog, is het inderdaad effektief van piket te staan bij Carrefour en te eisen dat de werknemers in alle vestingen evenveel betaald worden.  Maar wat doe je aan het feit dat veel van de goederen die we kopen niet méér kosten omdat ze ergens tegen enkele euros per dag worden gemaakt ? Als je die produkten zou boycotten, daar help je de arbeiders in de armere landen niet mee.  Eerst indien hun inkomen ginder stijgt, krijgen ook de fabrieken die delokaliseerden hier ter plaatse weer een kans.  Als zij geen waardig leven gaan eisen en wij geen solidariteit betonen, loert een diepe nederlaag van de werkenden in de huidige omstandigheden om de hoek. Om  een kettingreaktie van protectionistische maatregelen te voorkomen, moeten de produktievoorwaarden wereldwijd worden gestandardiseerd.  Protectionisme is nooit een oplossing voor recessie geweest…en zeker nu niet. Overschotten kunnen ook niet worden weggewerkt zonder koopkracht.

 

Eigenlijk is een individuele bewustwording van hoe we er met zijn allen eigenlijk voorstaan, een onontbeerlijke voorwaarde die tot het eisen van meer overkoepelende, internationale  eisenplatformen moet leiden.

 

Opdat de geschetste perspektieven een kans zouden hebben, is het noodzakelijk van hierrond op en rond de werkvloeren of waar men woont samen te komen en te vergaderen.  Meestal zal er eerst vergaderd worden naar aanleiding van sluitingen of zo en kan van daaruit de noodzaak van een overkoepelende aanpak ingang  vinden.  Eenmaal er aktiebereidheid blijkt, is het belangrijk van een eigen pers hierrond te verdelen, via internet of met pamfletten en aktiekommitees op te richten die op regelmatige basis bijeenkomen om de contacten uit te bouwen.  Hadden Duitse en Amerikaanse en andere arbeiders  voor de tweede wereldoorlog samen tegen de wapenproduktie en tegen oorlogen en vóór goede internationale lonen gestaakt, er zou nooit een tweede wereldoorlog gekomen zijn.  Zo liep het dus niet,maar zo zou het ooit moeten lopen, willen we weer een hoop onzin vermijden.

 

Het is absurd van armoede te lijden en tegelijkertijd nog nooit zo in staat te zijn geweest van de armoede definitief de wereld uit te helpen. Daartegenover staat dat het ook absurd is dat een ekonomie maar steeds meer moet groeien en ongebreidelde winsten maken…of dat ze anders helemaal zou instorten.

 

octo

 

Chantagepraktijken in de bankwereld

 

De Duitse overheid geeft een miljoenenlening aan de Ijslandse Kauptingbank...op voorwaarde dat haar Duitse klanten hun spaargeld kunnen afhalen. Geen 'normale' tijden meer. Waar is de etica ? Weggeprivatiseerd en weggespekuleerd waarschijnlijk. Je zou heimwee naar de Bank van de Post krijgen.

 

Het Internationaal Muntfonds verwacht dat er tegen 2009 vijftig landen gaan toegevoegd worden aan de lijst van landen getroffn door hongersnood. Een aftakeling van levensomstandigheden wordt door tal van economen &politici gevreesd. Ontslagen dreigen in de miljoenen te lopen. Hoe is dat mogelijk zou je denken, we wandelen rond op de maan en hier krijgen we onze zaken niet op orde.

 

Erger nog...het is een krisis van overproduktie... stel je voor, we maken eigenlijk teveel dat we niet verkocht krijgen en daarom moeten we het in de toekomst met zijn allen minder gaan doen...dat is toch te gek voor woorden ! Pure Franz Kafka ! De inkrimping van de winstmarges bepaald het armzalige leven van miljoenen mensen overal ter wereld, onvoorstelbaar dat we daarmee kunnen leven.

 

Hoe men het oplossen zal ?  Hopelijk weer niet met een reeks oorlogen, vernietiging en wederopbouw.  Ook in 1929 maakte het geldkapitaal zich los van de produktie.  Voorafgaandelijk aan dat jaar was er ook een enorme spekulatie geweest.  Door de lonen te verminderen liquideert het kapitaal zijn eigen markten. Als alle landen en bedrijven dit doen heb je op termijn dus nog weinig markt over.

 

Het is bovendien heel duidelijk geworden, dat niet wij, maar het kapitaal de Staten domineert. De winsten zijn voor het kapitaal, de verliezen, het betalen van de werklozen, valt op onze schouders. Hele takken van de ekonomie worden opgeöfferd, nieuwe, 'oorlogsmarkten' werden in het verleden en worden nu nog steeds aangeboord als winstmachines. Oorlog is het laatste middel om nieuwe markten te veroveren...en zelfs die investeringen zijn op termijn weggegooid geld.

 

Ook in de jaren dertig van vorige eeuw werden er banken genationaliseerd, in Duitsland bijvoorbeeld tussen 1930 en 1932 bijvoorbeeld, maatregel die Hitler, lakei van het grootkapitaal weer teniet deed.  Hij ging iedereen eens werk geven in de oorlogsproduktie en in het leger. "Als ge maar werk hebt", moeten er toen ook velen gedacht hebben zonder de implicaties te willen zien.

 

In landen waar de linkse beweging vóór de tweede wereldoorlog sterk stond kon het volk voldoende druk op de sociaaldemokratie uitoefenen teneinde geen rechtse dictaturen toe te laten. 

 

Benieuwd wat zestig jaar van accumulatie met de krisis van nu gaat doen, in 1929 was de crisis maar het gevolg van de tien jaar accumulatie na de eerste wereldoorlog.  Accumulatie, zijnde opeenstapeling van winsten die voor een deel op een dag in rook opgaan.  Men zou dus beter rechtvaardige belastingen op die sommen zetten, zodat het geld ten goede kan worden gebruikt, zoals ondergetekende reeds herhaaldelijk betoogde.

 

octo

 

Infostand De Crem misstond

 

Bedenkingen bij oorlogsherdenkingen

 

 De waanzin van de oorlog is niet gestopt, hij duurt ergens anders verder. Herdenkingen blijven nodig, maar meer nog : opvolging van huidige conflikten en alternatieven om oorlog te vermijden. Op herdenkingen en tentoonstellingen worden weinig politieke standpunten ingenomen.  Je staat telkens versteld van de enorme middelen die er gevonden werden om oorlog te financieren. Je bent onthutst bij het zien van de opgestapelde lijken in de concentratiekampen. 

 

Je verbaast je over de oorlogspropaganda die mensen die in oorlogsfabrieken werkten idealiseerde, hen een mooie toekomst voorspiegelde…hen tot de collaboratie verleide.

 

 Je verwondert je over de aanwezigheid van de infostand van het huidige Belgische leger om rekruten te werven.  Je wil van de standhouder weten hoe hij over de inzet van het leger denkt…maar je raakt niet verder dan dat Congo een apenland zou zijn, de Navo best nog wat nieuwe landen mag opnemen om ‘Rusland’ echt bang te maken en andere onzin, zoals dat mijnen opruimen die volgens mij Israel en de Hezbolah in Libanon eigenlijk zouden moeten opruimen, heel goed betaald werk is ,dat ‘onze jongens’ zeker niet aan hun neus willen zien voorbijgaan. 

 

 

 

Buiten op de parking een reeks jeeps met Belgische en Amerikaanse vlaggetjes. Russische vlaggetjes heb ik op herdenkingen van de tweede wereldoorlog nooit gezien. Pieter de Crem,minister van onze landsverdediging zou fier zijn… . Die idioot had ons enkele maanden terug bijna in een oorlog gestort, want als het van hem afhing waren Georgiê en Oekraine al bij de Nato… .  De christendemocratie en flaminganterie en bourgeoisie in dit land zal toch niet altijd de ‘boots’ van het imperialisme blijven likken zeker ?

 

 

 

Even terug in de tijd. 20/12/04 België.  't Nederlandstalige deel.  Een vrouw, een oorlogsweduwe in 't dorp, wordt in het dorp begraven.  Net op de dag dat er in een Franstalige stad (Bastogne) in dat land een herdenking van de eindgruwelen van de tweede wereldorlog plaatsvindt.  De kannonen van Bastogne waren tot bij ons te horen.  Ze had geen mooiere dag kunnen kiezen om de eenheid van haar leven en haar land uit te drukken en het nationalisme een vuist te maken.   Weduwe van twee mannen. De eerste als eerste in een verre oorlog op grond van het dorp zelf gevallen.  De tweede zijn schoonzuster tot zijn vrouw makend.

 

Het mislukken van de Duitse revolutie na de eerste wereldoorlog was het begin van het proces dat tot het aan de macht komen van het nazisme leidde.  Het rechtsstreekse gevolg daarvan, was dat het leven van tientallen jonge mensen in het dorp in de zomer van 1944 helemaal overhoop gegooid werd...zoals zo dikwijls in de geschiedenis van de mensheid daarvoor.  De overlevenden troosten mekaar of verscherpten  hun vetes, de latere, welvarender generaties begrepen niet goed soms wat er tussen een aantal mensen aan de hand geweest was.  Teveel werd alles toegespitst op wie wat had gedaan en niet op het economische en politieke waarom van een oorlog.  Te weinigen vragen zich  af waarom er zestig jaar later in de wereld meer dorpen met burgerlijke oorlogsslachtoffers zijn dan toen…al vieren we dan nu wel zestig jaar ‘rechten van de mens’.    Iedereen met een zekere ouderdom hangt wel één van de versies van een stuk waarheid aan, maar voor de jongere generaties is dat allemaal gedaan...ze leven nu in een vredig Europa. 

 

Ik hoop voor hen dat dat echt zo blijven mag en dat ze zich in alle vrijheid nog jaren mogen informeren over de toestand van de wereld op mijn blog en zijn links...ze moeten wel voorzichtig zijn en geen boze meningen over onze Crème van een minister van landsverdediging achterlaten als ze hun job willen houden.

 

Destijds, toen m'n grootvader ongeveer dezelfde halve-eeuw leeftijd had als ik, had hij als boer en fruitteler ook een café waar je ook aan volksspelen zoals kegelen en wipschieten kon doen.  Hij was ook keizer van de volksdansgroep en onafhankelijk gemeenteraadslid.  Alhoewel hij een Engelse piloot het leven redde door hem te verbergen of al eens iets deed voor mensen die niet in de aanvallende Staat wilden gaan werken, was de boodschap die van hem in z'n café uitging duidelijk zowel voor de weinigen die openlijk of verdoken met de collaboratie betrokken waren als voor de velen die het verzet genegen waren :  HOU JULLIE GEDEIST, de oorlog is bijna gedaan.   Bompa werd opgepakt en verhoord en wist de bezetter en z'n trawanten op z'n eigen filosofische manier ervan te overtuigen dat ze op een moment waarop de gealliëerden voor hun deur stonden hun tijd niet in het ‘onbeduidende’ van het verzet in zijn dorp moesten steken.  Hij moet niks hebben verraden, net zoals niemand wist dat hij een Engels piloot en een paar weerstanders verborg.  Na de oorlog toen deze piloot ons bezocht, moest ik nog tolk spelen voor Joe uit England die z'n hele leven na de oorlog in een traktorfabriek gewerkt had.  Van een andere in het dorp verborgen piloot toen, wisten teveel mensen dat hij daar verborgen was, die werd dan ook bij een razzia een tijd later na de desastreuze moord op de leider van de collaboratie mee opgepakt. 

 

Waarschijnlijk kwam grootvader ook vrij door toedoen van een vrouw die mijn oudste tante kende.   Soms komen dingen raar tot stand :  M'n oudste tante was in de kliniek voor een appendix en leerde daar een andere jonge vrouw kennen die later in 't verzet zou gaan...langs die weg zond men onder andere nog een piloot naar m'n grootvader z'n gebuur.  Tijdens de razzia vondt men ook zijn in de hofgrond of elders ingegraven zonen of hemzelf of zijn verzetsman en gebuur niet.

 

Niettegenstaande grootvaders inzet en eerlijke bedoelingen, waren er in het dorp wel enkele mensen met dode mannen die bompa als verzetsman verdachten van onder foltering en bedreiging gegevens over het verzet te hebben doorgegeven. De geschiedvorsing heeft ondertussen al uitgemaakt dat men alles wat men over het verzet in het dorp moest weten al acht maand vroeger wist.

 

 Dat gerucht van of m'n grootvader nu al of niet loslippig was geweest onder dwang, sleet wel na een tijd want op den duur komt de waarheid toch altijd bovendrijven.  Die kinderen van m'n grootouders die in het dorp bleven zaten ergens met een gevoel van te willen bewijzen dat een andere wereld dan die waarin zij geboren waren, mogelijk was...zonder dat ze zich daar zelf bewust van waren eigenlijk.  Van in de jaren zestig voerden zij het fruit van de streek die door de bezetter zo was aangevallen...uit naar het land van die bezetter.  Als om te zeggen dat oorlog geen oplossing is, altijd een gevolg van beetgenomen krijgers die hunzelf en de inwoners  enorm veel schade berokkenen.  Het leven ging verder.  Bompa werd nog altijd bij gestorven dorpsgenoten geroepen om hen 'af te leggen' of om twisten bij te leggen.  Eén van zijn zonen die geen werk vond en de koloniale school gevolgd had,ging uiteindelijk niet Congo. Het Congo dat de laatste vijftig jaar door zoveel  miserie en oorlog geteisterd wordt.  De strijd voor een betere wereld gaaat verder

 

octo

 

Brandstichters gaan weer blussen !

 

In verband met de troepen voor Congo. Landen die tussenbeide willen komen zijn allen al decennialang wapenleveranciers van Congo.99,9 % van de mensheid wil geen oorlog, toch laat een half percent onder hen zich verleiden om voor rekening van die 0,1 % ,andere mensen omver te knallen of er munitie of wapens voor te maken. De Verenigde Naties zouden hun lidstaten moeten vragen van de wapenfabrieken om te bouwen en ploegen van de zwaarden te maken. Politiemensen zijn de enige die uiteindelijk nog wapens hebben. Zij blijven tenminste binnen hun zone. Een handjevol mensen beslist altijd om tot oorlog over te gaan.

 

Door het feit dat het merendeel van de parlementairen zich niet genoeg met de buitenlandse politiek bezighouden en niet verder dan de visie van de partijkopstukken kijken, kan je het meemaken dat de premier van een land zoals ons België een parlementair akkoord wil voor het zenden van troepen naar Congo…zo zeker is hij van zijn stuk. Positief nieuws zou je denken indien je niet achter de schermen kijkt. De parlementsleden gaan trouw hun akkoord geven voor het sturen van troepen. Dat elk van de soorten troepen in Congo een bepaalde imperialistische agenda heeft, daar zal niet in het parlement worden over gedebatteerd. Zo’n zaken worden op topniveau besproken.  Sommigen willen van president Kabilla en de invloed van China af, sommigen willen dat via een staatsgreep, anderen via de druk in Oost-Congo. 

 

In functie van de economische belangen klopt men aan bij de top van de grote partijen in de machtigste landen, daar wordt beslist, in Parijse salons bijvoorbeeld, of de Angelsaksische invloed in Afrika moet gestopt worden door het afremmen van het rebellenleger van generaal-mannequin-marionet Nkunda in Goma. Of zogezegd links of rechts nu aan de macht zijn of niet, zo gaat het al ellenlange jaren.  De meerderheid van de mensen laat het gebeuren. Neem nu de voorzittersverkiezingen voor de PS in Frankrijk jongstleden.  In Frankrijk woont een 60 miljoen mensen. 360.000 PS-leden.  Een 130.000 hebben er gestemd en met een 40-tal stemmen verschil is er een voorzitster gekozen. Als die na Sarkozy ooit president wordt, zal het die mevrouw zijn die samen met enkele topadviseurs uit de industrie zal moeten beslissen welk autoriteit men in Congo erkent en gaat steunen…niet in belang van de verpauperde bevolking aldaar, dat zijn we gewoon. Wat met de 99,9% van de mensheid die geen oorlog wil ondertussen ? Lijdzaam blijven toezien hoe het geweld in de wereld via kleine groepjes machtigen uit ‘veiligheidsdiensten’ geörganiseerd wordt …in functie van de economische belangen van het casinokapitalisme ?

 

Alle truks om mensen verdeeld te houden zijn in de nieuwe wereldoorlogen van vandaag goed. Misbruik van godsdienst en ras om opstanden te voorkomen in Pakistan en India vandaag bijvoorbeeld.  Tien getrainde gewetensloze zotten zijn hopelijk niet genoeg om landen aan de rand van een oorlog te brengen, bevolkingen tegen mekaar op te zetten omdat ze anders tegen de 0,1 percent van de uitbuiters wel eens in opstand zouden durven komen. Wij moeten niet naar ginder gaan met ‘onze troepen’ om in te grijpen…het volk ginder moet zijn eigen uitbuiters wippen, dat was waar voor Saddam Hoessein zowel als voor Mobutu’s en Nkunda’s en vele anderen.

 

octo

 

Lotgevallen van een Canadese piloot in WOII

 

Peter Celis schreef een boek over Ted Blenkinsop, een man die tijdens zijn laatste vlucht met zeven andere bemanningsleden neerstortte boven oost-Brabant. Hij alleen overleefde en werd in tal van gemeenten en gezinnen opgevangen, maar eindigde zijn exodus toch in een concentratiekamp.                               De auteur vond geen uitgever in onze lage landen en vertaalde zijn boek naar het Engels. In de Engelstalige landen worden onze geschiedenis nu des te meer gelezen. “One who almost made it back”. Aan ons het leren lessen trekken voor nu en de toekomst.

 

Van aan de story van Ted’s grootouders tot en met zijn jeugd en het uitbreken van de oorlog zijn voortreffelijk geschreven en er blijkt nog maar eens uit hoe verweven de levens van mensen kunnen zijn en welke factoren er in het nemen van beslissingen kunnen spelen en wat dat voor tal van andere mensen in hun dagelijkse leven betekenen kan.

 

Het deel van de militaire loopbaan van de man en verder, toont nog maar eens aan welk een gigantische, maar dan ook supergigantische hoeveelheden geld er aan oorlogen besteed wordt.  Dan hebben we het nog niet over de enorme verliezen aan mensenlevens en de ‘heropbouw’ nadien. Indien de gewone mens en de soldaten moesten weten hoe die oorlogen aan de top van de politieke en economische werelden geregeld worden, men zou wereldwijd alle militair materiaal naar de smelthovens voeren.  Niemand zou nog willen gaan bombarderen of wat dan ook.  Wie weet zou men een deel van het volk dan toch nog in een wanhoopspoging superbedragen gaan aanbieden zoals dat nu al in de privéöorlogsvoering in Irak gebeurdt.  Hoeveel een bepaalde staat zijn bommengooiers betaald weet ik niet.  Hoe men er in slaagt van midden economische crisissen telkens weer groepen tegen mekaar op te zetten, je houdt het niet voor mogelijk, zoals dat nu ook weer de dag van vandaag het geval is.

 

Destijds had men een trukendoos, die je voor die tijd onmogelijk houdt, om de mensen tijdens een oorlog proberen mak en onderdanig te houden en in het gareel te doen meelopen. Alles en iedereen van in de jaren dertig al ondergeschikt aan de militaire produktie…sommigen trapten in de val van ‘als je toch maar werk hebt’.  Anderen doken onder, het verzet tegen de opeisingen van werkvee groeide.  Een deel van het verzet had een top die de zeer dicht bij de aanstichters van oorlogen stond.  Eens te meer werd de gewone mens gebruikt voor de agenda van de elite…en betaalde ondanks alle goede bedoelingen met hun leven.  Het andere deel van het verzet werd na de oorlog gedwongen ontwapend omdat ze zich te zeer in de gunst van het gewone volk gewerkt hadden. Aan vooral die verdiensten danken we nu nog het feit dat in bijna heel Europa regeringen bijna niet anders meer durfden dan een begin met sociale zekerheid te maken.   Dat had ook anders gekund, net zoals het nu anders zou kunnen…als we ons tenminste meer bewust zouden zijn van situaties en mogelijkheden om het over een andere boeg te gooien.

 

Overdrijf ik ?  Ik zal er even een brochure van UNICEF over kinderen in oorlogslanden bijnemen.  “Is oorlog onvermijdelijk ? Het is onmoglijk om op die vraag te antwoorden,”, schrijft men in de inleiding.  Toch al beter wat men onze generatie altijd voorhield “het is er altijd al geweest en het zal er altijd blijven”. Verder leren we dat er onder de slachtoffers in de eerste wereldoorlog 90 percent militairen waren en dat dat percentage vandaag de dag voor burgerdoden geldt.  Het primitieve, haast rituele  woord ‘slacht’-offer had nog nooit zo een gruwelijke betekenis.

 

Tussen 1990 en 2000 zijn er 2 miljoen kinderen omgekomen in oorlogen, zes miljoen gehandikapten, 22 miljoen vluchtelingen, waarvan ongeveer 50% kinderen.  300.000kinderen worden in een dertigtal landen verplicht van wapens te dragen. 250 miljoen anti-persoonsmijnen liggen verspreid over 105 landen, miljoenen getraumatiseerde kinderen…allemaal rechtstreekse gevolgen, zonder het over de onrechtstreekse gevolgen te hebben (zoals voedselvoorziening…). 

 

Als al het leed van vroeger een zin wil hebben, moeten, zullen de boeren, werkmensen en de niet aan het casinokapitalisme gebonden ondernemers in die landen,  de regimes ginder moeten vervangen…en dat kunnen ze onder de beste omstandigheden doen, als ook wij hier eens meer een intelligente inspanning zouden doen om de wereldproblemen proberen te begrijpen en dan binnen onze organisaties en partijen daaruit onze besluiten te trekken. Zoniet, ‘what the hell will be ahead of us’ next time ‘(tijd die al bezig is in feite).

 

Octo  2/11/08

 

 

 

 

 

 

 

Een alternatieve aanpak van het vluchtelingenbeleid

 

Een antwoord op het huidige vluchtelingenbeleid moet van die aard zijn dat het de verrechtsing van de Westerse maatschappijen een definitieve halt toeroept en tegelijkertijd eindelijk kansen in het armoedige deel van de wereld schept. Het pionierswerk van mensen en organisaties die zich voor mensen zonder papieren inzetten, moet een politiek en syndicaal verlengstuk krijgen : gelijk loon voor gelijk werkwereldwijd/ rechtvaardige taxen en huurprijzen/reconversie militaire produktie/ casinokapitalisme mag de prijs van voeding enz…niet bepalen/internationaal in gemeenschapsbezit brengen van banksector, grondstoffen en failliete sektoren(automobiel, luchtvaart…)/meer ontwikkelingshulp en ontmijning van de problemen van etnische, nationalistische en religieuze aard.

 

Teveel vluchtelingen moeten op de loop omwille van nationaliteitenkwesties.  Onze arbeidersbeweging kan hen uitleggen dat alleen een strijd om economische toegevingen baat bijbrengt aan de progressieve zaak.  Bijvoorbeeld : in plaats van te strijden voor een eigen staat kunnen Koerden en Turken of Israëlieten en Palestijnen beter eenheid in concrete sociale strijd proberen vinden over verschillen heen.

 

Teveel vluchtelingen moeten spotgoedkoop werken. Internationale aktie van bijvoorbeeld de automobielsector kan daar een mouw aan passen door samen in actie te gaan. Daarvoor heb je natuurlijk een arbeidersbasis nodig die dit van zijn politieke en syndicale leidingen eist. Er zal vanuit de syndicale en politiek wereld ook internationaal moeten worden samengewerkt om de reconversie van de militaire economie mogelijk te maken. In feite zouden werkmensen voor al die eisen bijeen in actie moeten komen, één eenduidig projekt en programma moeten hebben voordat het nog meer bergaf met deze wereld gaat.  Zonder druk gaat de klassieke politiek en gaat de industrie nog maar wat verder aanmodderen. 

 

Eens temeer kan een filosofische benadering van al die problemen en andere (alternatieve energiebronnen, milieu…) ons tot andere uitgangspunten in verband met ons samenlevingsbeheer brengen.  Zonder gemeenschappelijk programma en druk vanonderuit zal alles bij het oude blijven en zullen de heel verdienstelijke initiatieven om veranderingen te bekomen nog tientallen jaren tegen de bierkaai van de politieke grenzen moeten vechten, wat in het beste geval tot heel langzame verbetering op een aantal punten zal leiden…terwijl de omstandigheden momenteel meer en meer gunstig worden om verder te gaan dan de klassieke processie van Echternach-gang twee stapjes vooruit, één achteruit.

 

Bij dit koude en natte weer, valt het makkelijk te begrijpen dat mensen uit het zuiden hun land eigenlijk niet willen verlaten…we moeten ze door onze actie hier helpen om hun bestaan ginder menselijk te maken, zodat hun sociale strijd ginder makkelijker voor ze wordt.  Internationale solidariteit, noemt dat.  Als de politiek niet in actie komt, of niet tot actie kan gedwongen worden,zullen de voorzetten voor dit alles van ons moeten komen Octo 3/11/08

 

 

 

Filosofisch Tegengewicht voor geknoei en rotzooi allerhande

 

Niet iedereen is op de hoogte van de onrust tot paniek onder mensen met aandelen. Wel weet iedereen die er geen heeft je te zeggen waar je het goedkoopste pintje of het voordeligste dit en dat kan krijgen en wat je met bijvoorbeeld 900 euro de maand kan doen, eens de huur is betaald. De modale belastingbetaler heeft vaak nog niet eens door dat hij alle geweldige economische reddingsplannen zal mogen betalen.  Hij weet wel dat er ineens wel genoeg geld is om de beurzen te redden.

 

Hij of zij hebben zoveel rond hun hoofd, vroeg opstaan, hard werken, kinderen opvoeden, ouders bijstaan…dat ze die paar uur vrolijke ontspanning op TV niet ontgroeid raken.  Aan de steeds ingewikkelder lijkende politiek aan uit proberen raken, is er vaak niet meer bij.  Toch lijkt het er meer en meer op dat we ons minder illusies zullen moeten maken.  In het beste mogelijke scenario gaan de leidingen van sociale en politieke organisaties waarvan we mochten veronderstellen dat ze voor een leefbare menselijke wereld opkwamen, inzien dat een globaal programma met een antwoord op de noden van onderontwikkelde en meer welvarende landen nodig is.  Had men de bedrijven en beurzen rechtvaardig belast, het geld zou bij de gewone mens en in de echte economie terechtgekomen zijn en niet op de virtuele beurzeneconomie in rook zijn opgegaan.  De gigantische kapitalen die in oorlogsvoering worden gestoken in plaats van huizen en waterleidingen te bouwen zijn ook weggesmeten geld en maken de wereld alleen maar onveiliger zoals aan de  toenemende conflicten is te merken.  Er zijn geen regels die huurders die huren goedkoop maken, geen acties voor gelijk loon voor gelijk werk wereldwijd maar toch wel al meer en meer liberale economen die voor nationalisering van het bankwezen pleiten.  Zal het Staatskapitalisme dan wel een oplossing brengen, er zijn zelf marxisten die het betwijfelen en nog veel meer onheil verwachten.

 

Sinds januari 2008 is er 25000 miljard dollar in rook opgegaan wereldwijd, wat neerkomt op twee jaar de totale productie van de Verenigde Staten naar het schijnt.  De malaise in de ivoren torens van de finaciële wereld zit zo diep omdat men verder dalingen van de winsten verwacht.  Dit ivoren toren systeem redeneert niet in funktie van ‘wat er voor de mensen nodig is in de wereld, dat gaan we eens even produceren’…nee, dit systeem produceert in funktie van de koopkracht.  Nooit tevoren konden we met zijn allen technisch gezien meer produceren, maar globaal gezien kunnen we steeds minder en minder kopen omdat de heren in de ivoren torens geen vertrouwen in de toekomst hebben.  Asjemenou, zegt men bij onze Noorderburen…maar deze wijsheid is gewoon niet doorgedrongen tot voldoende mensen die hun heil zien in figuren die de traditionele politiek aanvallen door nog meer van hetzelfde gaan toe te passen.  Niet alleen de beursspecialisten of de belastingsparadijzen of het neoliberalisme gingen in de fout…fundamenteel is de OVERPRODUKTIE (zo noemen de ivoren torens dat verschijnsel tenminste) de ‘fout’??! Tot nog toe wist men de dramatische gevolgen van zo’n filosofische denkwijze af te wentelen via verschuldiging…dat kan dus niet langer meer zouden we kunnen beginnen vrezen.  Als er geen alternatieven voor een bankroet systeem naar voren geschoven en geëist worden zou het wel eens kunnen dat wat massa’s mensen tijdens de ineenstorting van de URSS en de Oostbloklanden bezielde en hen nadien lange tijd als een koude douche overkwam, ook hier voor de deur staat.

 

Octo  4/12/08

 

 

 

Internetles in leren tussen de regels lezen

 

Vandaag zette ik een aantal bijkomende linken op mijn blog…voor tegen dat onze kranten moesten failliet gaan, ze danken nu al mensen af, want de heilige koe van de Beurs heeft honger en daar moet alles voor wijken.  Net zoals bij kranten moet je tussen die links al eens tussen de regels kunnen lezen. Bij sommige artikels en acties moet je al meer in vraag stellen dan bij andere. Hier volgt een voorbeeld van een artikel waar ik honderd vragen bij heb, van een overigens interessante site nochtans. Ik moet het wel kopiëren, want anders kan je zelf niet dezelfde oefening maken als ik. Wat hier beschreven wordt  kan toch niet gezond zijn en net dat moeten we weer geloven en waarom ? Kom op tegen Kanker zeggen ze dan…kom op tegen onzin eerder.  Is dit geschreven door een goedgelovig goedmenend iemand die wil dat iedereen te eten heeft of kwam dit alles tot stand via een Monsanto-achtige genetisch gemanipuleerde bussinesfreak ?   Hou ook voor ogen dat het gebrek aan voedsel op deze wereld niet aan de planten verweten moet worden.

 

PS. Het is de eerste keer dat ik een tekst van iemand anders (behalve advertenties en gastauteurs voor bepaalde initiatieven) op deze blog zet.  Blaas even uit, ik was er niet goed van dat dit allemaal niet geweten was en dat dit kan…en dan nog goedgekeurd(VN) en goedgepraat (auteur?) wordt :

 

MILIEU: VN breken een lans voor nucleaire landbouw

 

Sanjay Suri

 

LONDEN, 3 december 2008 (IPS) - Wetenschappers achten de tijd rijp voor meer kerntechnologie in de landbouw. Wereldwijd worden reeds honderden miljoenen hectaren ingezaaid met plantensoorten die via bestraling betere eigenschappen kregen. De FAO, de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN, gelooft dat een nog ruimere toepassing de honger in de wereld kan helpen terugdringen.

 

“Meer dan 3.000 plantenvariëteiten op de markt werden door bestraling gewijzigd en meer dan honderd landen maken gebruik van deze technologie”, zegt Pierre Lagoda. Hij staat aan het hoofd van de Afdeling Teelt en Genetica, een samenwerking tussen de FAO en het Internationaal Atoomagentschap (IAEA). “De gewassen worden in de industrie gebruikt, ze maken deel uit van onze dagelijkse voeding en genereren miljarden dollars aan extra inkomen voor landbouwers.”

 

Het gaat om een techniek waarbij zaden met x- en gammastralen worden behandeld. De gewassen die zo ontstaan, zijn beter gewapend tegen ongunstige omstandigheden en klimaatverandering. “De natuur past zich ook zelf aan aan de veranderde omstandigheden, maar daar gaat veel tijd over. Deze technologie versnelt dat proces drastisch, zodat we er meteen de vruchten van plukken”, aldus Lagoda.

 

“In vergelijking met elke andere denkbare techniek is deze aanpak goedkoop, efficiënt en milieuvriendelijk”, zegt Jagoda. Toch blijft het een angstaanjagende gedachte door nucleaire straling gewijzigd voedsel op tafel te krijgen. Maar volgens Lagoda kan de wereld op twee oren slapen. “Door bestraling kan je geen wijzingen aanbrengen die de natuur zelf niet zou kunnen doorvoeren.  Bovendien blijft er geen restant van de bestraling achter in de plant”.

 

Ontwikkelingslanden

 

Volgens het IAEA kan de technologie landen helpen hun voedselveiligheid te vergroten en het hongerprobleem helpen aanpakken. Ze levert variëteiten op met een hoger rendement, die bovendien aangepast zijn aan barre klimaatomstandigheden en resistent zijn tegen bepaalde ziekten en insectenplagen. IAEA-directeur Mohamed El Baradei pleit ervoor wereldwijd meer middelen ter beschikking te stellen voor de ontwikkeling en het gebruik van kerntechnologie in de landbouw.

 

In Japan becijferde het Instituut voor Nucleaire Teelt dat door bestraling gewijzigde gewassen tussen 1959 en 2001 maar liefst 62 miljard dollar opbrachten, voor een investering van 69 miljoen dollar. In Pakistan zorgde de techniek voor een viermaal hogere katoenproductie in 10 jaar tijd. Ook de VS en China maken gretig gebruik van de technologie. Maar volgens wetenschappers blijft de techniek onvoldoende verspreid.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terreur kan stoppen in Pakistan, India, Afghanistan,Irak, Somalië, Congo…

 

De wapenmaffia, zijnde de wereldwijde producenten en handelaars van munitie en wapentuig en de legertjes en legers die hun afnemers zijn, moeten buiten spel worden gezet om de verdere escalatie van allerlei gewapende confrontaties  stil te leggen.  Bij internationaal decreet van de Verenigde Naties moeten alle werknemers uit de militaire industrie ander werk krijgen,… zodat de mensheid de kans krijgt om positieve projecten uit te voeren.( Zonder munitie kan er immers niet worden gevochten.) Dit zijn eisen die elke politieke en sociale organisatie tot op het niveau van de Verenigde Naties zou moeten doordrukken. Gewoonlijk kan dit pas na massaal protest…dat voorlopig nog uitblijft…wegens zo ver van ons bed. ‘Wir haben es nicht gewusst’…gaan we dat als verontschuldiging naar onze kinderen en kleinkinderen toe inroepen ?  We weten allemaal dat zo een maatregelen niet kunnen zonder dat men de wapenindustrie in alle landen in gemeenschapsbezit brengt en die dan omvormt.  Laten we er dan maar mee beginnen om dat punt op de agenda van onze volgende vergaderingen te zetten.

 

 

 

De wapenmaffia en zijn politiek rijke handlangers in de Westerse, Arabische…wereld hebben fenomenen als de ‘Taliban’ rijk en sterk gemaakt. De verpauperde massa’s in landen zoals Pakistan zijn hun eigenlijk liever kwijt, maar omdat een niet op een religie gefundeerd klassiek links alternatief voorlopig moeilijk van de grond raakt, blijft de oude klasse onderdrukkers via  verpaupering en onwetendheid aan de macht. Steun aan boeren en initiatieven om de armoede uit te roeien, zouden de machtsbasis van de Taliban voorgoed onderuit kunnen halen.

 

 

 

Ook in India, ook al een land met atoomwapens is het voor het grootste deel van de mensen moeilijk om in opstand te komen voor een degelijk bestaan. Over hoe China dank zij een stuk planeconomie gekoppeld aan privéïnitiatieven belangrijke vooruitgangen op allerlei gebieden heeft gemaakt, daar kan men in India en Pakistan alleen maar van dromen.

 

 

 

Het zenden van buitenlandse troepenmachten naar andere landen toont meer en meer zijn failliet…recent nog in Somalië en nu ook weer in Congo…men doet dat al decennia en de toestand verergert overal maar.  Nee…de munitiekraan moet worden dichtgedraaid voordat men aan ontwikkeling kan werken.

 

 

 

octo

 

 

 

 

 

Koop een krant, lees geen walgblad

 

Eén bepaalde krant in dit land slaagt er bijna dagelijks in van de ene of andere walgelijke moord door de hoofden van miljoenen mensen te jagen.  Weinig achtergronden bij binnen-en buitenlands nieuws.  Dé nieuwtjes over de sterren.  Als er een oorlog of ramp is, de schokerendste foto’ s eerst. Zoveel mogelijk vuile was van iedereen verzamelen, dat is in !  U wil een mening die eerst uw buik en dan uw hoofd aanspreekt, we kauwen ze wel even voor U voor.  Uw wil een groot advertentiebereik ? We houden ze wel dom.

 

 

 

Waarom moeten we ons eigenlijk bezig houden met al die persoonlijke moorden uit geldbejag of de ontaarding van menselijke driften in doodslag ? Je draagt dat eigenlijk overal mee rond en het beïnvloedt een mens meer negatief dan je voor mogelijk houdt, denk ik. Zijn er niet al genoeg activiteiten die ons afleiden van te ontdekken hoe de wereld reilt en zeilt ? 

 

 

 

Slaag eens de pagina’s open waar hetgeen op TV komt, wordt aangekondigd…er zijn dagen waar je moet zoeken om een waardevolle documentaire of een inhoudelijke film te vinden.  Altijd wordt er wel ergens een wapen bovengesleurd of koestert iemand moordplannen.  Ik heb uitzonderlijk niks tegen een etisch verantwoorde detectivefilm, maar ook in dat genre is de bijdrage aan de beschaving in ‘t algemeen enorm klein. 

 

 

 

De toekomstige rioolkrantlezer wordt nu al gepamperd. Al die speelgoedspelletjes die geweld promoten hebben nog maar pas een geweldige afzet gevonden.  Dat Sint Niklaas zich nog niet opgehangen heeft, daar kan ik echt niet bij.  De show van laag allooi moet blijven doorgaan. Onze kinderen moeten toch  als het ware geschoold worden om naar al die rommel te blijven kijken en al die shit te blijven kopen en dan dé krant te kopen die ze de indruk geeft dat de wereld die ze beleven de enige en echt mogelijke is.  Daarom ook als er in zo’n krant dan kritische mensen dan toch eens niet uit de actualiteit te houden zijn, dat die dan voor het woord links het woord ‘extreem’ aangemeten krijgen.  Diegenen die bij ons de bommen maken en diegenen die ze doen afgooien zijn nooit de ‘extremist’.   Allemaal normaal.

 

 

 

Een belangentwist onder de verdeelde Westerse mogendheden en laat ons zeggen China…na decennia sluipende indoctrinatie kreeg men zelfs  normaal gezien kritische mensen gisteren zover van te vragen om troepen te sturen om…ja om wat…om een gelijkspel in die verdoken wereldoorlog af te dwingen.  Sluiten die wapenhandel, stop de munitieproduktie, eens en voorgoed…heel de wereld heeft regeringen nodig die zulk een maatregelen opleggen. We weten al jaren dat die smeerlapperij anders nooit stopt.  Als je verkeerd geparkeerd staat of je hebt je gordel niet aan, dan zijn ze daar rapper bij, dan een ketting rond een wapenfabriek te hangen , die staatsapparaten overal.

 

 

 

Omdat het van bovenaf er toch niet van komt, stuur eens een mail naar diegenen waarvoor je gekozen hebt of zet het als agendapunt op de vakbondsvergadering morgenvoormiddag, U die voor onze belangen gekozen bent en snapt dat de belangen van anderen ver weg, ook onze belangen dienen.  Wacht niet totdat er op betogingen vandalenstreken gebeuren om het onrecht in de samenleving bespreekbaar te maken.  Wacht niet altijd op het parlement of regering, maar toon je betrokkenheid en je eigenwaarde op welke manier dan ook…door een betere krant te kopen.

 

Octo 9/12/08

 

 

 

 

 

De tweede nacht na Stille nacht, Heilige nacht

 

Zal het zolang duren voor de dochters van de vrede weer worden verkracht ?

 

Zullen d’intieme intense intuïtieve innige tonen van ‘t lied uiteengeschoten zijn?

 

In wat zal er met de winst van onze aankopen worden gespeculeerd ?

 

Toch niet meer in de militaire sector en andere knoeiërij uit barbaarse tijden...

 

die we nog niet buiten bij het groot vuil hebben gezet.

 

 

 

Zal het zolang duren voor achterklap de verwondering om mensen doodt ?

 

Zullen onbaatzuchtige inzichten innerlijk irritaties hebben weggenomen ?

 

In wat in mensen en onszelf gaan we ons interesseren ?

 

Toch niet de schaduwkanten uit ’t verleden blijven uitvergroten…

 

die negativiteit die tot niks leidt als ’t verleden niet wordt begrepen.

 

 

 

Zal het zolang duren eer we weer vergeten dat we goede mensen zijn ?

 

Zullen anderen agressief ageren als antwoorden hen niet bevallen ?

 

In wie en wat zullen we dan weer een steun en troost zoeken, vinden ?

 

Toch niet in zelfbeklag en schuldgevoel en misplaatste depressiviteit om allen die ons wat assertiever willen leren zijn en eerst dan ook leren kunnen.

 

 

 

Zal het zolang duren voor men om de heilige groei te bevredigen wetten maakt ?

 

Zullen  maatregelen met  menselijkheid worden genomen ?

 

In welk een zakken zal men liggen zoeken om de gaten in de kas te dichten ?

 

Toch in die vesten waar maandelijks al duizenden euro’s in verdwijnen opdat die zonder veel tax op ‘t altaar van de beurs zouden kunnen opgeöfferd worden.

 

 

 

Zal het zolang duren eer voordat we bij de stilte in onszelf geraken ?

 

Zullen dagelijks dure dingen doen moeten verlopen om uitgevierd geraken ?

 

In welke stemming kunnen we raken door niet met ’t overbodige bezig te zijn?

 

Toch maar wat tijd maken om menselijke woorden waardig te laten klinken om die wensen werkelijk aan de stilte en het heilige van alle dagen te herinneren.

 

 

 

Octo 23/12/08 

 

 

 

Iets filosofisch: Kan iemand drie vaders hebben ?

 

Je was jong toen.  Jezelf in een verlaten kamion.  Sneeuwlandschap bevroren. Nee, de clericale uitleg over de schepping, doen en laten, zou niet zo die van jouw tijd worden.  Met een koord spreeuwen vangen onder een appelkist, ze vastnemen, ervaren, weer loslaten.  Terug achter het oude bakkelieten stuur. Stilte, overweging, koude voeten, warm vanbinnen.  Iets anders zoeken achter alles wat je werd verteld, of dat wel klopte, andere uitleg blijven evalueren ?!

 

 

 

Vastnemen, ervaren, loslaten. Op niet-vastnemen en proberen behouden na, alles waar het leven om draait.  Jouw tijd, tijd ook van anderen die waren voor je ze zag gaan en zij die kwamen en nog zijn zoals zij die waren maar dan op andere golven in de tijd. Alles was en is dus ervaring. Ervaring zal zijn.

 

 

 

Tenminste voor diegenen die niet in hoge mate als gehypnotiseerden door ‘t leven gaan. Denkbeeldig afhankelijk van steeds meer stoffelijke meerwaarde ,produceren in funktie van de waarde van geld en niet van wat eenieder op een ecologisch verantwoorde manier nodig heeft. Er zou genoeg in plaats van tekort of teveel kunnen zijn.  Kwestie van plannen en delen, de eerste cel moest dat al leren en eindigde in een constructie als ons lichaam, die bijna volautomatisch werkt als we ons goed leren verzorgen.

 

 

 

Gevoelsmatig het onvoltooide verhaal van de voorouders dagelijks in het echt met eigen karaktertrekken en constructies herschrijven, eenieders eenmalig lot , ergens in een cyclus tussen begin en einde van een oerknal.  De hoeveelste oerknal ?  Hoe groot is de kans dat hetzelfde theater met dezelfde personages nog eens met grote of kleine, al of niet vrijwillig te kiezen wijzigingen wordt overgedaan ?  Tijd zat.  Na de dood een vijf miljard jaar wachten als straling in de wachtkamer der gebeurtenissen op alle domeinen, tot alles weer één punt vóór de nieuwe oerknal wordt ? Dan nog eens een veertien miljard jaar voordat je weer deeltje in een kleine cel mag zijn en ’t leven weer op z’n bio’s weer proeven kan. Duurt wellicht niet langer dan acht uur slapen, zou Einstein nog hebben kunnen zeggen.  Niks bovennatuurlijks, niks boze geesten, allemaal een kringloop van energie die altijd weer doorheen een aantal fasen naar verfijning toegroeien kan.  Je bewust worden dat er doorheen alle tumult en stoorzenders iets heel moois met ons bezig is…iets dat net als de fysica niet tegen het inhoudsloze kan, want kleiner of gelijk aan nul…en daar heb je die knal weer.

 

 

 

Zo zeker als yin en yang mekaar aanvullen en afremmen, verlopen de verhalen van onze levens waar gelijkgestemden mekaar aantrekken en soms afstoten of koud of warm laten ,in funktie van de nieuwe personages die het op dezelfde of een andere manier wel eens zullen overdoen.  Een echte copie van de toestanden in de microwereld, proton, neutron, electron-gelijk.

 

 

 

Onze genen, verbonden met onze psychische, chemische, fysische archieven, in die grote strijd om meer mens, die strijd die best meer een spel dan een strijd worden zou. De menswording van het spirituele, in de geboorte van iedereen die hier niet om welbepaalde redenen kan worden gemist.  De echte betekenis van Kerstmis hoor je nu veel over praten.  Wel laat het ons daar maar op houden voor we over één van de drie mogelijke vaders van het kerstekindje beginnen.

 

Octo 24/12/08

 

 

 

 

 

 

 

Waarom Soappersonages geen politieke mening hebben.

 

Is het U ook al opgevallen hoe het moorden als een doodgewoon alledaags gegeven ook in één van de nationale soaps is  binnengeslopen ? Ingewijden lijken wel bezeten van de vraag wie wie nu eigenlijk vermoordde.  Ondertussen aan een aantal grenzen in het Midden Oosten, India-Pakistan …dreigen weer nieuwe offers op het altaar van de barbaarse wereldpolitiek te worden gegooid. 

 

 

 

Deze woorden zijn nog niet koud terwijl het bericht binnenloopt dat er 155 Palestijnen gedood werden bij een aanval van Israël als vergelding voor de raketbeschietingen van Hamas of diens oncontroleerbare groepen.  Mohammed die een gewoon winkeltje openhoud in de Gazastrook of David die weer moet gaan vechten, zullen wel weer tevreden zijn met wat al die plannenmakers achter hun buro’s waar het bloed van afdruipt weer uittekenden.  Is het te moeilijk voor de ‘regeringen’ van beide kanten om de resoluties van de Verenigde Naties na te leven ?  Zijn Palestijnen en Israëlieten te bang om tegen hun eigen incompetente regeringen in opstand te komen ? Zolang ze mekaar als Palestijnen en Israëlieten in plaats van werkers en kleine ondernemers blijven zien, zal de ‘truuk met de grenzen’ wel weer werken…wraak blijven oproepen en van die achterhaalde dingen meer.  Integenstelling tot het toevallige a-politieke leven van de soappersonages hebben ze in het midden-oosten wel een mening, maar ze ‘trekt’ op niet veel.  Misschien komen ook daar echte sociale analyses en mensen niet in de pers aan bod.  Zelfs in de sociaal-democratische pers hier, sleurt men de pronkstukken van rechts alle dagen voor camera en krant…in tijden dat het neo-liberale fiasco op wereldschaal té duidelijk wordt.

 

 

 

De grofste leugens halen het TV-journaal. De vice-president van de USA die zijn land de laatste 50jaar tot het vredelievendste uitroept. Ik liep nog school toen na een uitgelokt incident, Vietnam jaren aan een stuk werd kapotgeschoten. Andere, dergelijke oorlogen staan op tal van documentaires voor de toekomstige mensheid vastgelegd en er is al zoveel over geschreven. Niettegenstaande dat, blijft men de leugens van oorlogsstokers naar voor schuiven. Toch hoop ik momenteel de dag niet mee te maken dat soappersonages wel een politieke mening gaan vertolken…onder het huidig gesternte zal dat er één zijn die bijvoorbeeld Cubanen, Russen en Chinezen weer al eens als een soort te wantrouwen bewoners van bedreigende naties zal neerzetten.  Misschien maakt Georgië zich net als na de prachtige openingsceremonie van de Olympische Spelen weer klaar om na ons Nieuwjaar-vieren nog eens tegen Abchazië te stunten, nu ze hun tanks weer richting ‘grens’ rijden om ‘hun politiemannen beter kunnen te beschermen’.  Nog wat steun van een machtige oorlogsstoker in zijn laatste maand in de presidents-job gehad ? Zijn denktank vindt het misschien nodig om nog wat orderboekjes van de militaire industrie vol te krijgen ‘omdat het zo slecht gaat’ (crisis weet je wel en alle middellen zijn goed om het maximumwinst-systeem te redden).  Gewoon produceren en een beetje gelijk verdelen, nee, daar lijken we nog niet aan toe. We halen wel miljoenen bij mekaar voor Oost-Congo, maar slagen er via het klassieke democratische spel niet in van ‘ons’ ook politiek te laten vertegenwoordigen.  We geven miljarden uit om banken te redden zonder iets in de plaats te vragen en bijgevolg de staatsschuld te vergroten.  In het buitenland steunen we de verkeerde regeringen tegen het verkeerde verzet.  Bedrijven mogen doodleuk sluiten en delocaliseren. Ook een klein land kan een dynamiek op gang zetten waarbij dit via internationale loonafspraken minder mogelijk wordt. 

 

 

 

Tot besluit.  Dit landje van ons vindt maar geen premier.  Ik ken wel twintig mensen die ik die post zou toevertrouwen…alleen…ze zijn niet verkozen…maar wat dan nog, onze minister president van Vlaanderen was dat ook nooit…binnengehaald door onze ontslagnemende premier.

 

 

 

Octo 27/12/08

 

Beste familie en vrienden

 

We zijn ondertussen weer bijeengekomen of gaan dat nog doen naar aanleiding van onze tijdstelling. Soms hebben we mekaar een hele tijd niet gezien en vallen ons een aantal verschillen op. We hebben gekeuveld over alles wat het leven lekker maken kan, vaak in gezelschap van de hele ouderen onder ons. Soms werd het duidelijk waar we politiek stonden en was dat bleek dan vaak een verlengstuk van onze sociale positie, ja zelfs van onze emotionele evolutie.

 

 

 

Ook de invloed van de dingen die ons overkwamen en de zaken die over de wereld werden geschreven, speelden mee in onze uitingen over het wereldbeeld.  Weer was het zoeken naar de rode draden die familie tot familie maakten, al die plotten en verliefdheden en relaties van vroeger die tot opeenvolgende generaties leiden.  Het bleek weer dat er ook tot in de jongste scheuten al een soort originele heruitgave van drang tot geheel nieuwe evoluties aanwezig waren.  Eens temeer bepaalde waar je aan de tafel plaatsnam in belangrijke mate de gespreksonderwerpen. Opnieuw bleek dat diegenen die met een open onbevooroordeelde geest en een warm hart aanschoven een belangrijk aandeel hadden in het positieve verloop van de contacten. De gebruikelijke taboes zoals geld, politiek en persoonlijk te intieme gevoelens, het raadsel van leven en dood…kwamen weer weinig of verdoken aan bod of werden zorgvuldig binnen de gebruikelijke uitspraken gehouden.  Gezelligheid gedijt niet in een sfeer waar alles van iedereen op tafel wordt gegooid.  Het weze zo, het nieuwe jaren heeft nog dagen genoeg om in kleinere kring of van mens tot mens al eens een stukje verder te durven gaan.

 

 

 

Na de door lekkere spijzen omzoomde bijeenkomsten overviel, in de positieve gevallen vooral, ons weer het gevoel dat van samenhorigheid en het ondanks een aantal pijnpunten toch de wil iets voor mekaar te betekenen.  Misschien bestaan ideale mensen alleen in niet-ideale toestanden van waaruit je kan ontdekken wat ware vriendschap of verwantschap wel zijn kan.  Verwantschap kan zowel met verwanten als niet-verwanten zo bleek alweer. Niet dat deze dingen alleen bij het einde van het jaar opvallen, ze zijn een alledaagse taak overal waar je op een warme manier je al of niet kritisch steentje tot het goedvoelen van mensen wil bijdragen. Er mogen en moeten natuurlijk al eens harde woorden vallen, maar die mogen dan best niet uitmonden in loutere standpunten van ‘schuld’ en ‘onschuld’.  Belangrijker is, te vertrekken vanuit een soorte stilte en tevredenheid in jezelf, die je zelf wel eerst verwerven of soms herstellen moet. Als je daarna als uitgangspunten niet zozeer de schuldvragen hanteert, maar eerder wat eenieder op een onbaatzuchtiger en solidaire manier VOORDELEN kan bijbrengen, dan ben ga je meer voldoening uit je contacten en je eigen evolutie halen. 

 

 

 

Eerst de lessen uit ’t verleden trekken en dan zand erover !       octo29/12/2008

 

Hoe Jan Decleir in Slumdog 2  terechtkomen zal !!

 

Inleidingkje. Er werden voetafdrukken van een voorvader van ons teruggevonden ; 1,5miljoen jaar oud.  Als de wereld ooit nog wordt zoals hij zou kunnen zijn, zal men tegen dan een deel van de cultuur uit deze periode in de geschiedenis karakteriseren als tegen het asociale en idiote af.  Natuurlijk gaan er tegen dan wel mensen van die verhaallijn genieten, en geniet gerust nu al. 

 

In het licht van de armoede in India is het een hype op de kap van de ondervoedsten der aarde.  Als de winsten van de film zullen zijn opgestreken zal men ginder nog altijd naar eten zoeken op de vuilnisbelten als er niets aan de mentaliteit van ons, hen en de door het volk verkozenen veranderd.  Daarom mijn voorstel aan Danny Boyle de filmmaker om een vervolg te maken. 

 

De winnaar van die Indische quiz… op het model van onze ‘alles voor mij en niks voor een ander’ ideologie ;(ideologie aanvankelijk gelanceerd in haute finance kringen)…krijgt een geweldig idee en beslist het geld voor een goed doel te gebruiken.  Met zijn deelname aan de wedstrijd veroverde hij immers het hart van zijn geliefde, zo dacht hij, maar nu blijkt dat het haar ondanks al die romantiek voornamelijk om het geld te doen was.  Ontnuchterd besluit hij eerst van zijn geld zo maar uit te delen, maar daar komt ie op terug nadat hij een aantal militanten van een internationaal geörganiseerde sociale organisatie leert kennen.  Onze slumkameraad krijgt een inzicht in heel het politieke circus in India en ontdekt het waarom van armoede en uitbuiting.  Zijn droom over geluk projekteert hij nu op het optillen van de mensen in armoede door op zijn beurt informatievergaderingen te organiseren.  Daar de mensen hem kennen van de film, slaat zijn boodschap aan, want zo zijn wij mensen. 

 

De organisatie rond een verbetering van de plaatselijke levensomstandigheden groeit, de argwaan van de gevestigde partijen stijgt en er ontstaan complotten om de leiding ervan en meer bepaald ‘the millionaire’ uit de weg te ruimen.   Aanvankelijk wil men hem omkopen, maar dat lukt niet, integendeel onze held is zo rad van het geld wel aan te nemen én voor zijn organisatie te gebruiken.  Schrik voor zijn veiligheid heeft hij niet, want hij heeft ondertussen een heel legertje dat hem beschermt. 

 

Zijn organisatie begint er bij hem op aan te dringen van deel te nemen aan de verkiezingen, maar dat wijst hij voorlopig af, in de wetenschap dat er op de miljoenen armen in India ondermeer omwille van het kastesysteem, nog altijd neergekeken wordt ; het ‘wij zijn toch beter dan die effect’.  Hij gaat voor een volledige gelijkberechtiging en voor werk voor eenieder die dat wil en wil zijn ideaal niet via verkiezingen laten verwateren in het wereldje van de compromissen van de door de zakenwereld beheerste Indische politiek.  De mensen van de slumdogworld organiseren werkonderbrekingen en gaan Mahatma Ghandi achterna door een reeks geweldloze marsen door India te organiseren MAAR itt tot Ghandi; tevens op te roepen dat er meer en meer mensen zouden mobiliseren voor een gigantische algemene staking, die in het licht van de inmiddels nog desastreuzer wereldeconomie, noopt tot het socialiseren van grote sectoren van de Indische en wereldeconomie.  Zonder dat de organisatie van de slumers aan een regering deelneemt, bewerkstelligen zij dat op de duur meer en meer progressieve mensen de oude lobbys in de wetgeving verdringen.  Onder druk van de algemene staking tenslotte, valt er zonder de steun voor die mensen en de nieuwe beweging die zich nu ook in de politiek engageert geen enkele politieke beslissing meer te nemen.  In een referendum keurt de Indische bevolking een sociaal geïnspireerd programma goed en bij de verkiezingen winnen de nieuwkomers in de Congrespartij, maar vooral de Slumbeweging neemt het voortouw en ziet er op toe dat de verkozenen de doelstellingen van het referendumprogramma volgen.  Eerste prioriteit, het afstellen van de produktie op de binnenlandse noden.

 

De film kent daardoor ook een reeks buitenlandse connecties want bijvoorbeeld Sidmar in Zelzate staakt tegen de Indische CEO van Mital, omdat hij ZIJN door de recessie ook naar het failliet toe drijvend staalimperium wil verlappen…de Belgische arbeiders onder leiding van Jan Decleir, nemen de zoveelste aflevering in die soap niet meer en bezetten hun bedrijf en smeden banden met de Indische werkersorganisaties.  

 

De film eindigt met de eerste vrijpartij van het hoofdpersonage met zijn medestrijdster, als alle stormen wat zijn gaan liggen en er uitzicht op een betere situatie komt.  Hij neemt ontslag uit de organisatie en begint samen met Jan Decleir een frituur in een dorpje in het oh zo grote Indië, waar er toch plaats voor iedereen blijkt te zijn.  De slumers verlaten de grootsteden meer en meer en zoeken hun heil in dorpsgemeenschappen en kleinere steden.  In de epiloog zien we nog wat beelden van onderhandelingen met Pakistan en andere landen die gezamenlijk besluiten van hun atoomwapens te vernietigen, ook de Israëlische regering, waaruit de oude bommenwerpers ook verdwenen zijn, volgt hun voorbeeld.  Geschrokken door de economische vooruitgang van India en onder druk van de gebieden die zij controleren, zien we ook enkele Talibans die promotie maken voor het onderwijs voor meisjes en de godsdienstvrijheid.  Waw, dat zou nogal eens een film zijn…nu nog in ‘t Engels vertalen en naar Danny  Boyle opsturen.

 

Octo27/02/2009

 

 

 

Filosoferen over geld, beter dan ergeren

 

Hoofdwaarde van geld is dat het de verhouding tussen onze luiheid en die van de anderen probeert te reguleren.  Je hebt institutionele luiheid wanneer je tot the happy few behoort wiens geld voor hen werkt.  Je hebt de luiheid van diegenen die het moe zijn om dagelijks acht uur aan de band te staan en die schelden op de nog te bewijzen luiheid van de werklozen bijvoorbeeld.   Geld zou overbodig zijn als iedereen vrijwillig zou doen wat er moet gedaan worden. Voordeel van zo een systeem is dat er niets overbodig zou gemaakt worden en dat we minder geneigd zullen zijn van maar te kopen om te kopen, want des te harder moeten we werken.            Bijkomend voordeel, de dreiging van een economische crisis bij een niet gestadige groei van de poduktie, zou komen te vervallen.  Ouderen zouden de rest van hun fortuin niet meer moeten uitgeven en de jongeren die de privébanken tot dure leningen verplichten, zouden hun middelvinger opsteken naar een systeem dat jaren miljarden verdiende op ons kap en nu toch pleite gaat.  Hoelang we de zweep van het gebruik van het geld nog nodig zullen hebben, hangt af, ofwel van de ineeenstorting van het speculatiesysteem dat we nu kennen én van onze bekwaamheid om vrijwillig onze bijdrage aan produktie en diensten te doen.  In een eerste fase kunnen we geld alleen op een administratieve manier gebruiken, in een tweede fase, die we wel altijd als utopisch voor ons zullen uitschuiven, het geld afschaffen of het vervangen door een systeem zoals dat al meer en meer in Zuid-Korea wordt gebruikt.  Via een chip op de je gsm doe je er meer en meer al je betalingen.  Daar moet natuurlijk nog altijd een bepaalde hoeveelheid opgemeten volume werk tegenover staan, of je hebt geen tegoed-digits.  Toch kunnen we ons een overgangssysteem voorstellen waarbij bijvoorbeeld op wereldschaal tien miljoen mensen in een eengemaakt telecombedrijf werken en alle andere dan personeelskosten tesamen geteld worden, waardoor een uniforme berekening van een soort basisabonnement voor iedereen mogelijk wordt…het kan eventueeel van ieders salaris afgehouden worden , wat weer werk uitspaart.Milieuspecialisten zouden bestanden met de nog aanwezige grondstoffen kunnen opmaken en een verantwoorde aanwending en verdeling ervan kunnen vooropzetten.  Nu is er een soort gekkenrace van waarde in grondstoffen bezig, een lucratieve bezigheid waarmee de delvers hun graf vroegtijdig graven en enkele aandeelhouders zich schandalig mee verijken.

 

 

 

Een andere hoofdwaarde van het geld is de rol die het speelt in de verdeling van de produktie.  Zouden wij onze aankopen kunnen matigen zonder een geldsysteem, zodat er een faire verdeling plaats kan hebben ?  De lotgevallen van de evolutie van het geld blijven wel boeiend nu meer en meer banken na faillissement rechtstreeks moeten genationaliseerd worden zoals in Engeland en Duitsland recentelijk.  Eindelijk een kans voor jonge mensen bijvoorbeeld om goedkoop te kunnen lenen.  De ouderen onder ons hebben geleefd met jaarsverslagen van banken die miljarden winst maakten.   Wat is er gebeurd met het geld dat eenieder die na de oorlog een huis zette, maandelang met goede winsten voor de banken afbetaalde ? In rook opgegaan op de beurs ?  Goed dat filosoferen gezonder is dan ons ergeren. 

 

Heil ‘de economische oorlog’ ?!

 

Het woord ‘economie’ komt van het Griekse ‘huis’&’bestuur’.  De wereld van de grote patroons en bankiers zien het woord momenteel als de kunst van zoveel mogelijk lasten op de staatshuishoudkunde te leggen en zo weinig mogelijk winsten af te staan én tegelijkertijd de arbeidsvoorwaarden aan hun oorlogen om afzetmarkten aan te passen.  Met die trukendoos en met innoveringen alleen, gaan we er niet komen, maar leg dat maar eens uit aan mensen die miljoenen euro’s aan één schilderij kunnen geven. De verkoopzaal voor de veiling van de erfenis van Yves Saint Laurent zit afgeladen vol, niet met mensen die enkele huizen bezitten die ze trouwens beter van de hand zouden doen om de prijzen te laten zakken , maar met de échte mentors achter het geknoei met virtueel geld op de beurs.  Na één dag was er al voor 206 miljoen euro verkocht.  Was ik een vrouw, ik zou maar stoppen om het snobisme via de merkencultus nog langer te financieren.  Velen hebben fortuin gemaakt omdat ‘wij’ de levensstijl van de uperclass wilden naäpen.  Een kleine groep in de maatschappij belet dat enorme hoeveelheden kapitalen aan gewone noodzakelijke goederen besteed worden of wendt deze bedragen aan om hoge huren te vragen, geld dat ook bijna niet in de wereld van de klassieke aankopen terechtkomt.  De financiële elite doet andere, onzinnige dingen met geld dan wij en ze denkt dat het nog maar eens mogelijk gaat zijn om met speculeren op virtueeel geld oneindige winsten te kunnen gaan maken eens de overheid de ‘economie’ weer wat op orde gaat krijgen door er smakken virtueel geld tegen aan te gooien. Wij worden verondersteld van geduld te oefenen tot de crisis over gaat en ondertussen worden we opgeroepen tot een economische oorlog ‘om de toekomstige welvaart van onze kinderen veilig te stellen’, voegt men er dan bij.  Dat zijn zo van die trukken die leiden naar minder koopkracht in een niet zo verre toekomst met nog minder koopkracht en nog meer overproduktie…die in deze crisis niet zullen worden opgelost zoals in de voorbijgaande decennia, namelijk op het aangaan van steeds meer en meer schuld.  Moeten wij ons met schuldgevoelens gaan opzadelen, we werken hard en hopen ‘s avonds dat hetgeen we presteerden wel voldoende gecompenseerd werd door de omzet van de baas.  Maar omdat die baas voldoende omzet zou kunnen maken, moet er aan de afzetmarkten van de andere bazen gezeten worden…en daar moet om gevochten worden door iedere Staat vóór de kar van zijn patronaat te spannen.  Sorry wonderboys achter de coulissen, dat hebben we al genoeg gehad, het leidt tot echte oorlogen.  Gelijke produktievoorwaarden en loonvoorwaarden wereldwijd, daar is het de hoogste tijd voor.  Halt aan speculatie met virtueel geld. We hebben genoeg van die kritiek dat we te lui of te onproduktief zouden zijn, of dat de klanten te lang zouden moeten wachten in de callcenters…neem maar wat mensen aan als je dan toch miljardenwinsten maakt.  En overheid…de waarde van de banken blijft maar dalen, voor de helft van ‘ons’ geld dat je er al in stak, waart U er nu al eigenaar van…en dan zou je dat ‘financiële’ ‘huis’ pas goed kunnen besturen in de huidige omstandigheden.Gisterenavond was er een prachtige documentaire van David Attenbourgh op Canvas, over de weg van straling naar atoom en cel en zo naar ons.  Een ongeloofelijke, eeuwenoude intelligentie heeft zich via de totaalevolutie van het alles in onze genen gestopt.  Waarom ? Om economische oorlog te voeren of om samen te werken ?  Om honderden dodende metalen pijltjes met weerhaken in bommen te stoppen en nieuwe wapens uit te testen in Gaza ?  Om ons te pletter te werken tot de dag dat we merken dat ons pensioensparen maar de helft meer waard is ?  Om armoede te bestrijden of de middeleeuwen in Pakistan en elders laten op te rukken ?  Om onze eigen vernietiging voor te bereiden ?  Het hoeft allemaal niet tot doemdenken te leiden. De filosofie van het onbeperkt winsten maken op de beurswereld  en de moordende concurrentie, zijn immers ten dode opgeschreven ; ‘the survival of the fittest van Darwin is door de mensen achter genoemd wanbeleid, verkeerd geïnterpreteerd…want het was in de eerste plaats de ‘samenwerking’ die typisch menselijk bleek en  ons reeds tot in 2009 bracht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Droomgesprek aan een keukentafel Opgedragen aan Jaap Kruithof, filosoof die weinig tijd had voor Freud en Jung.

 

Een droom kan een surrealistisch schilderij zijn.  Een gevoelsbeleving en een aanraking. ‘Aanrakingen’ tellen niet mee als ‘echt’ indien er in het ontwaakte stuk van de dag bijvoorbeeld een uitgewisselde blik mee wordt bedoeld.  Dromen zijn bedrog zegt men, bestaan niet zogezegd, evenmin als de beelden die je ziet als je aan iemand denkt. 

 

Je hoeft soms zelfs niet het bevel te geven aan je geest van een beeld van die of die persoon op te roepen, soms valt zo een soort beeld almeteen bij je binnen.  Je kan een droom hebben waarvoor je je hele of halve leven nodig hebt gehad om hem te kunnen dromen.  Sommige indrukken of belevenissen in je dag vóór je de droom hebt , zijn een soort aanleiding waarmee je geest, jijzelf , je een droom ‘maakt’.        Wie weet is er ook niet een bepaald soort telepathie mee gemoeid, een link naar iemand die zich zoals in mijn droomgesprek van vannacht waarschijnlijk enkele duizenden kilometers vandaan bevond.  Iemand met wie je kinderen hebt, ben je daar dan al of niet nog nauwer mee verbonden ?  Dit zijn geen zaken waar de wetenschap ons nooit een literair prachtig antwoord zal op kunnen geven.  Sommigen dromen kunnen natuurlijk misleidend en verwarrend zijn, omdat de dag of stukken van het leven dat waren.  Mijn dag een paar weken terug  alvast niet.  Ik zag de zon boven het stuk Afrika onder Italië opkomen op een bus richting woestijn, te midden van Berberdorpen en woeste berglandschappen die lagen te mediteren alsof dat enig mogelijke activiteit op aarde was.  Saharazand gevoeld, moet je eens doen als je niet geloofd dat de mens in Afrika ontstond…zo mals.          Heel Europa zat op de bus.  Alle kleuren van ogen en een heel pak streken uit die landen.  Sommige ogen hadden de kleur en uitstraling van de moeder van mijn kinderen.  In jaren niet meer gezien, hun moeder, van toen ze mij en de mannen hun plan liet trekken.   Om de zoveel maanden dromen misschien wel meer mensen van hun ‘ex’, noemen ze zo iemand, maar vannacht was een keer die tellen kon.   Een blij weerzien na jaren, een platonische oase van rust waarin zonder woorden wél een gesprek plaats had over wat we de voorbije jaren hadden ervaren en gemist, begrepen en weer niet. Herinneringen aan de kinderen, haar bijna eindeloze vragen over hen die zij aan mijn hoede overliet.  De vragen over het waarom van het verlaten, met de mantel der hemelse liefde bedekt om geen boze spoken uit h haar verleden te wekken. ’t Was goed zo, bakens waren verzet, een oceaan tussen ons aan de keukentafel.  Onze hoofden die na de droomaanraking van onze handen, door het keukenraam naar buiten keken, want daar verschenen aan het raam ineens twee paradijsvogels die eerder een soort paradijskippen van Salvador Dali waren (ps .de man was toen die ‘vooravond ‘nog op het journaal .  De kippen waren plots weg en de inmiddels volgroeide jeugdvriendinetjes van onze jongens, of wie waren deze wezens, kwamen op het soort vergrote filmscherm dat de keukenvenster even was.  Ook een inmiddels ook volwassen buurjongen passeerde de revue en verdween na de goede raad die ik hem meegaf.  Dromen.  Niet zomaar maf.  Ze maken je ineens klaarwakker en laten je dan achter in een soort helder denken dat je vaak in de dag nog niet bereikt…en hopelijk met een goed gevoel, dat wel eens de bron van onze muze in de dag zou kunnen zijn, wat bij deze dan onwetenschappelijk, literair bewezen is…als dat al moet.  De wetenschap heeft zijn nut natuurlijk, maar moet het ei breken om te weten wat erin zit…weg schoonheid van de schaal.  Voilà, de droom is beschreven zonder te breken.  Gesaved bij mij, stukje voorloper van m’n volgende droom Oude oude

 

gedachten blijven zich opdringerig  in belangstelling werken

 

In een NCRV-praatprogramma rond ‘geloven’,  waarbij dit werkwoord als van oudsher wordt gebruikt als iets dat alleen is weggelegd voor gelovigen, zat het er vaak minzaam, het weze een troost, boven op.  Vertegenwoordigers van alle grote godsdiensten zaten bij mekaar met atheïsten om over het creationisme(mens 6000jaar oud) en Darwinisme (wetenschappelijke evolutie)van gedachten te wisselen.  Een ex-priester wees op de onzin van vele dingen uit Bijbelverhalen, maar vergat het over de zinnige dingen die mensen daarin ooit schreven te hebben.  Bovendien vond hij na 35jaar missie in Pakistan als priester dat dood ‘dood’ en gedaan is…zonder enige nuance over het feit dat we toch ook wel in straling uiteenvallen daar we daar ook van afstammen.

 

Kan de moderne mens zich echt niet voorstellen de schepping nu eens als iets symbolisch gaan te zien ?  Begrijpen dat alles ‘is’, omdat iets zonder inhoud niet kan bestaan (kleiner of gelijk aan nul ontploft). De ‘materialisten’ werden er af en toe grondig gelaakt…maar wat als het spirituele nu ook uit materie, ‘eterie’ bijvoorbeeld bestaat.  Spoken bestaan niet, als er ‘meer’ is, heeft dat een materiële vorm.  ‘Gedenk dat gij van stof zijt en tot stof zult wederkeren’, klopt dus maar half.        Ontdekken dat dat óók de zin van ons leven is, afrekenen met de onzin.  Er proberen achter te komen hoe je levensverhaal er gekomen is, voordat het je eigen beurt was om geboren te worden en hoe het daarna verder liep en inzien dat niet alleen de tijd die je hier al hebt doorgebracht bepalend is voor  al je gedrag en de mate van geluk dat je dagelijks met anderen probeert te maken.  Of ervaren hoe zeer de man-vrouw verhouding ,als die wegens redenen met vaak diepe wortels of praktische omstandigheden in negativiteit terecht komt, escaleren kan en mensen SOMS voor onnodige beproevingen stellen kan.

 

Eén miljoen folders hebben de creationisten op initiatief van één man verspreid.  De overigens veel te minzame man bleef sommige verhalen uit de Bijbel maar letterlijk verdedigen (Abraham die zijn zoon neersteekt, als je Jezus niet via een goeie manier ‘ontmoet’, branden in de hel…enz…).  De koolstofmethode om materie te dateren, werd naar de prullemand verwezen.  Ook de enthoesiaste Koran-volger deed zijn duitje in het zakje, met zijn goedkope pogingen om te bewijzen dat de wetenschap de Koran gelijk zou geven (oh ja, want het waren toch de katholieken die het langst volhielden dat de aarde plat was. )

 

Alsof dat allemaal niet genoeg was , komt de heer F.Dewinter dan nog met een boek tegen de Islam op TV.  , ach man , laat die mensen met rust in plaats van ze verder van de samenleving te verwijderen. Kunnen ze alle reclame op TV’s niet onder één net brengen  en daartussen dan dat soort demagogie van vervlogen tijden ?  ’t Ergste is dat zo’n mensen in Nederland, als je de opiniepeilingen mag geloven, via Wilders Geert hun aanhang zien stijgen.  Even een vliegtuig naar Londen nemen waar men je niet binnenlaat wegens gevaar voor opruiing …en klaar is kees.  Ook in Engeland laat de crisis haar neveneffecten zien : affiches tegen buitenlandse arbeiders zijn weer in, volgens de media omdat een groepje van een twintigtal Engelse Blokkers er in een arbeidersbetoging mee rondheult. Benieuwd of het boek van de SPArood voorman over een vernieuwde politiek van links, volgende week ook Terzake haalt.

 

Octo 1/03/2009

 

misschien.

 

Sta me toe dit stukje op te dragen aan Jaap Kruithof, een man die niets moest hebben van nihilisme en cynisme, een man met vele dromen over een betere wereld, zijn analyses soms niet altijd door iedereen begrepen; omwille van  zoveel redenen ,die ik later eens aan bod zal laten komen.  Een man die zich als filosoof  in de objectieve en sociale politieke wetenschappen vastgebeten had.  Als je hem een brief schreef,(internet was lang zijn ding niet), antwoord kreeg je altijd.  Hem was best nog wat langer gegund om zich met Jung en Freud bezig te houden en niet zo zeer met Hegel en Marx en de wereld die naar de vaantjes zou kunnen gaan.  Zelfs de grootste gazet van Vlaanderen pakt vandaag met lof over zijn boek uit 2000, dat 2008 al verried.  Maar ja, naar filosofen wordt maar af en toe eens geluisterd.  Mijn artikel van vier augustus 2008 over een mogelijk nieuwe Wall-street zat vol aanwijzingen om een recessie tegen te gaan en wou het altijd maar meer winst-systeem eigenlijk nog een reddingsboei toegooien.  Ondertussen zijn ‘Ze’ die kansen dik aan ’t verknoeien en het ziet er naar uit dat de gewone mens een aantal alternatieve samenlevingswetten naar voor zal moeten schuiven.  http://filosofischverzet.skynetblogs.be/post/6119283/wall-street-1929crash-bis--nee-toch-              octo

 

 

 

Onverwachte Vormen Crisisverzet 

 

Er is veel te doen geweest over mei  1968 in Frankrijk. December 2008 in Griekenland kende naast het debuut van de jongeren in het aanklagen van toestanden en vooruitzichten, ook massieve algemene vergaderingen van verschillende arbeidssectoren en jongeren.  Het was niet zomaar een jongerenrevolte wegens het gewelddadig overlijden van een jongere door een politiekogel. 

 

In navolging van het succesvolle Franse jongerenverzet tegen de hervormingen in het onderwijs in 2006 en 2007 en de twee maand durende mobilisaties tegen het niet vernieuwen van de contracten van 87.000 tijdelijke leraarscontracten en 45.000 technische medewerkers van het departement Onderwijs in Italië, in oktober en november; waar duizenden jongeren dagelijks scandeerden dat ze niet wilden betalen voor de crisis; grepen de Griekse jongeren niet altijd naar even efficiënte actiemiddelen.  Ook in Duitsland kwamen ook in november 2008,120.000 hogeschoolstudenten op straat met de idee dat economische crisis ingebakken zit in het kapitalisme.       In dezelfde maand nog demonstreerden honderdduizenden studenten in 70  Spaanse steden tegen de privatisering van de universiteiten bevorderende ,Europese Bolognadirectieven.  Eind 2008 waren er in Senegal opstanden tegen de armoede, waar demonstranten een aandeel vroegen in de mijnopbrengsten van Arcelor Mittal.  In de maand mei van datzelfde jaren werden er in Marrakech-Marokko vele jonge betogers de cel in gegooid. In januari 2009 waren er rellen in Vilnius (Lithuania),Riga (Latvia) en Sofia (Bulgarije). 

 

Een deel van de  jongere generatie van nu pikt het niet langer dat werk een schaars goed is en dat de werkeloosheid stijgt.  Van in de jaren tachtig, vorige eeuw dringt men een deel van hen allerlei minderwaardige statuten op.  Hun verzet riep, naast de stijgende verontwaardiging in haute finance kringen en hun politieke  en mediatieke aanhangsels, ook de sympathie van werkenden uit andere generaties op.  In kringen van het jongerenverzet zelf, wordt er momenteel geopteerd voor het zoveel mogelijke achterwege laten en isoleren van het gebruik van geweld door minderheden en men begint meer te denken in de richting van algemener en gebundeld verzet tegen uitbuitingstoestanden. 

 

De snelheid van de uitbreiding van de acties in heel Griekenland  leidde tot de bezetting van 700 hogescholen en universiteiten.  De ‘600euro’ generatie kwam in opstand. Eén vierde van de jongeren tussen 15 en  24 in Griekenland, is werkloos.  De bijverdienende studenten onder hen genieten er niet dezelfde rechten als in de horeca in Oostende bijvoorbeeld.   40 procent van de arbeiders verdient er minder dan 1100 euro net.  Dus samen met de studenten trokken ook de onderbetaalde leraren en arbeiders de straat op, zoals ze dat al begin 2008 deden tegen de pensioenhervormingen, met twee algemene stakingen en een miljoenenbetoging als gevolg.  Tien december 2008 volgde een nieuwe algemene staking onder controle van de vakbonden om in te gaan op de ordewoorden van de socialistische en communistische partijen : ‘ontslag van de regering en nieuwe verkiezingen’.  Het verzet werd er niet minder om  en de uitbreiding van de acties en bezettingen werd er niet door gestopt.  Doordat een deel van de deelnemers hun robbertjes met de politie bleven uitvechten werd er over het geheel van de beweging meestal negatief bericht en waren oorzaken, eisen en inhoud eerder bijzaak in de voornaamste media…brandende auto’s, da’s pas nieuws !  Het gevoel van woede werd nog versterkt door het feit dat niet alleen de conservatieve regering, maar ook de vroegere regerende socialistische partij in tal van schandalen verwikkeld was.  Vooral de jongeren hekelden het fetisjisme van het geld in een samenleving met steeds minder ziel en visie.  Dag na dag groeide er een sterke bewustwording over de inzet van de strijd en de situatie, ook het besef van niet in wanhoop te vervallen en de noodzaak om de solidariteit niet te laten doodbloeden, waren belangrijke factoren geworden.  De Staats-tv zender werd bezet en er werd opgeroepen alle publieke gebouwen te bezetten.  Het hoofdkantoor van de oproerpolitie werd aangevallen.  De conservatie regering en alle linkse oppositiepartijen en vakbonden veroordeelden de acties als een poging om de democratie omver te werpen.  De studentenorganisatie KKE slaagde er soms in om vergaderingen die  bezettingen wilden verhinderen te blokkeren.  Gemeentehuizen, lokalen van vakbonden, velen bezet door opstandige arbeiders en studenten die ruimtes zochten om vrijelijk van gedachten te kunnen wisselen, tussen de periodes dat ze werkten en betoogden in.  Ze wilden niet langer passief tv kijken en zien hoe hun verzet alleenlijk met het geweld tegen de politie geassocieerd werd.  In sommige debatten kloeg men de eerder collaborerende rol van de vakbonden aan en stelde men zelfs het systeem van loonarbeid zelf ter discussie.  De schrik voor de uitbreiding van de ‘grassroot’-opstanden zat er dik in.  Meer en meer stemmen gingen op om ‘strijdcommitees’ in de werkplaatsen te vormen en de vakbondsburocratie door een meer collectieve procedure van beslissen te vervangen.  Maar wat te beslissen ? Welk alternatief ?  Welke eisen ? De eisen bleven beperkt tot het eisen van de vrijlating van de aangehoudenen en zelforganisatie van de algemene staking. 

 

De vakbondsburocraten hadden dat ook door en wilde haar voornaamste gebouw terug onder controle, een vijftigtal onder hen werden verjaagd door versterkingen van opgeroepen studenten die ‘solidariteit’ scandeerden.  Er kwamen oproepen tot een op algemene staking van onbepaalde duur, maar de vakbonden namen het initiatief in handen door een staking van drie uur in de openbare sector af te kondigen.  De beweging begon op te vallen, getuige de vele demonstraties van solidariteit in Frankrijk, Rome, Berlijn, New York, Montreal, Moscow.   De bezettingen in Griekenland zelf kwamen tot een einde na politionele omsingeling en stemmingen over het stopzetten van de bezetting door de bezetters zelf van het voornaamste vakbondsgebouw en universiteit.     In januari 2009 kwam het in Thessaloniki tot een nieuwe bezetting van een vakbondgebouw  na een maffia aanval op een militante uit de kuissector met zijn erbarmelijke contracten.  Eens te meer werd er een grondige kritiek op de regeringspolitiek en de vakbondsburocratie geformuleerd en betogingen tot het vrijlaten van de nog 66 gevangenen van de 246 gearresteerden georganiseerd.  Wederom werden er oproepen tot zelforganisatie en solidariteit met ook de  migranten onder de arbeiders gedaan.  Afwachten of we die toestanden hier ook nog gaan meemaken met als aanleiding Opel dat zijn deuren dicht doet bijvoorbeeld…als de rampspoed blijft voortduren en de schatskist niks meer kan uitgeven of bijdrukken, zal men failliete bedrijven wel moeten in gemeenschapsbezit brengen, ook in dit landje met schijnbaar een meerderheid aan conservatieve inwoners. Ook onder het soort rechts dat nu nog beweerdt daar tegenstander van te zijn.  Gaat we dan moeten deelnemen aan een strijd tussen staatskapitalistische bedrijven of eindelijk de automonteur in Roemenië evenveel als in Antwerpen betalen ? 

 

Octo,  2/03/09  met dank aan Internationale connecties CCI-pers

 

 

 

Negatieve Emotionele Energie N.E.E.-tips

 

Iedere dag is weer een balanceren tussen ons eigen bewustzijn en dat van de anderen...in het teken van al die aparte, verspreide en verengde verhalen achter de feiten.

 

Het leven als een kunstwerk, uitgebeeld door die zich soms tegenovergesteld of eensgezind gedragende artiesten die we allen zijn. Het begon nooit, want altijd diende het NIET niets of niemand te willen zijn, te worden bevochten. Kleiner of gelijk aan nul kan niemand of niets worden en alles heeft een vorm. Daardoor kwam er die big-bang en al die onzichtbare straling die een gevolg was van het weer terug in één punt samenkomen van alle energie uit het vorige theaterstuk.

 

 Als een artiest schiep die straling weer het eerste atoom en de eerste cel en de eerste mens. Wij zijn nog altijd bezig met de voorwaarden te scheppen dat iedereen rondom ons niet niemand wordt...we dagen mekaar voortdurend uit.

 

Ochtendstemmingen Bijvoorbeeld. Hoe gaat het met ons vandaag ? Was gisteren toen iets zoals een zware last die op ons viel ? Zelfs om kracht vragen (het vroegere bidden) hielp misschien gisteren niet. Soms lijken we wel van alle energie te zijn afgesloten. Misschien kwam het door het weer eens overmoedig projecteren van die boeiende toekomst die we ons een week geleden voorgesteld hadden...een toekomst aan de zijde van iemand met toch wel heel wisselende stemmingen soms.  Die dag verleden week was eigenlijk zo goed verlopen totdat haar of zijn melancholie ontwaakte en de te ontknopen strikken met de personages van het verleden en heden weer vast toegetrokken werden. Haar of zijn onmacht naar anderen dan hemzelf of haarzelf toe, had weer toegeslagen en hij of zij moest weer de volle laag ervan inkasseren. Hij of zij mailde haar zijn of haar inzichten, herstelde en hij of zij werd weer wat rustiger... tijdelijk...weer tijdelijk ...tot de konflikten met anderen eerst weer gaan liggen zullen zijn ?

 

Wat een verkwisting van energie voor beiden en anderen...als je op het verkeerde moment in mekaars omgeving bent. Geen bijgelovige theorieën of ontrafeling van komplexe psychologische diepteanalyses brengen dan nog enig soelaas. Kennis, zo simpel als licht en toch soms niet hanteerbaar als er wolken in je hoofd dicht zitten. Kom dan ook niet aandraven met God, want dat zijn gewoon de anderen en jezelf. Wordt weer zeker van je eigen rol in het 'real art' toneelstuk...de 'inzichten'.  Of je nu in Rillaart of in Katmandu woont.

 

 

 

Net zoals mensen naar sociale gelijkheid verlangen en gegarandeerd gedonder op hun kop krijgen, zo is het soms ook met de liefde. Waar blijft soms dan weer het sensuele gele, dat met een schot in de bergen van angst mensen weer in hun oasetoestand herscheppen kan ? Te lang mekaar of andere mensen niet zien of de lichamelijkheid in een relatie verwaarlozen, schept afstand en eenzaamheid zonder diploma kluizenaar.  Voor je je weer onder mensen vertoont moet je dat dan eerst wegwerken : een praatje tegen de hond die z'n been ophief : "ziet dat ge je kloten niet netelt", of tegen de spin : "ziet dat ge die vlieg vangt tegen dat ik terug ben". Meer heb je soms niet nodig om door te kunnen gaan. Tijdens je wandeling vindt je dan wat klein behuisde paddendikkoppen in een bijna uitgedroogde plas en je zet ze in een vijver. Je ziet dan kalfjes in de wei staan en je vindt een verbod om hen al te slachten een heel hoog goed. Toch komt er ondertussen nog altijd geen revival misschien...maar je breekt er toch het ijs in jezelf en naar anderen toe mee. De dagen erna groeit er misschien een gevoel van sterkte en vertrouwen in jezelf en anderen.

 

 

 

Je bestudeert de politieke weldaden en rotzooi in de wereld het fascisme, want de wereld bestaat niet uit liefde alleen en het lijkt je dat zo'n apparaat slechts kan geboren worden uit frustratie en haat, uit armoede en hebzucht...allemaal dingen met biologische en sociale zowel als persoonlijke achtergronden en drijfveren.

 

'Kwaad' bestaat inderdaad...en het wordt erger naarmate het fascisme in de wereld groeien kan.

 

De lookalike van je pomphouder was dan wel op het nippertje niet voor de partij die het moderne, op hebzucht gebaseerde fascisme gestalte gaf, hij genoot wel van je reisverhalen die hem op een ander been probeerden zetten. De macho's in 't gewone voetbalcafé bij de twee gele vriendinnen smolten onder hun gewoon zachte manier van zijn...hier kon geen rascisme groeien. Toen je er 's anderendaags aan terugdacht streelde het beeld van een jong meisje dat pas leerde fietsen je dichtersogen. Weer een dag later stierf er in een ander dorp een man terwijl hij zijn konijnen ging voederen...de beestjes huppelden dartel over het erf...'t leek gewoon niet erg...zo te sterven met zachtheid omgeven...een beetje zoals die vrouw die tussen haar bloemen dood neerviel nadat ze de buren nog een ijsje had gebracht.

 

 

 

Soms zouden we een beroep moeten kunnen doen op een energie die voor ons, zoals een satelliet z'n straling naar een ontvanger zendt. In de satellietwereld gaat dat de dag van vandaag alleen als je 'betaalt' hebt...in een vergelijking uitgedrukt, in psychologische taal ,als je je doorheen je zware emoties gewerkt hebt...kan de universele vreugde die je om te leven nodig hebt, binnenstromen.

 

 

 

Emoties. Zelfs een hond heeft emoties, als hij achter het hek voor de ochtendwandeling te wachten staat, ruikt hij zelden het stukje vlees dat zijn baas naast het hek heeft neergelegd...zo verzaakt hij dan even aan zijn primaire behoefte in ruil voor de ontdekking van de wereld. Emoties, zelfs al zijn ze triest, zijn een stap naar gevoelens, naar meer en meer onvermijdelijke spirituele groei als je er voor openstaat en je bepaalde uitdagingen aangaan durft.

 

 

 

Eigenlijk zouden we voortdurend voor onszelf en naar anderen toe bezig moeten zijn met het beste voor ons en hen te willen. Vanuit ' het goede te willen verspreiden' door het regelmatig voor iedereen te wensen, zou een hele andere logika kunnen ontstaan. Je kan het leven niet vanuit het een of ander gedrag van egoïstische genen alleen verklaren er is meer aan de hand.

 

 

 

Je komt altijd weer mensen tegen met weer andere en dezelfde specifieke problemen...tracht ze te begrijpen voor je beslist een eind met hen mee te gaan. Kwalitatieve raad geven is beter dan koudweg veroordelen, maar net als met teveel medelijden hebben maak je het jezelf daardoor soms niet makkelijker.

 

 

 

Laten we geen tijd en energie steken in het emotioneel bestoken van mekaar...het is allemaal tijd en energie die ons verdeeld en vervreemt van het échte onrecht in de wereld : oorlog, armoede en culturele onderontwikkeling ondermeer.

 

 

 

Octo

 

 

 

 

 

Het Tegenwoordige en Toekomstige testament  TTT

 

Het Oude Testament, er werd  buiten de dichterlijke stukken als van Sirach en zo,wat in afgevochten, geen wonder dat Christus net in die streek geboren werd en de hardheid van de gemoederen wat wou verzachten door zijn invloed op de  teksten in het Nieuwe Testament.  Hoe de wereld er nu voorstaat weten we nog niet half en de meesten negeren de contrasten die zich opstapelen.  Vier dagen terug werd er een mini asteroïde ontdekt die op ons afkwam, twee dagen later wisten we dat ze ons op 75.000 km zou missen.  Het had maar een droevig einde geweest voor de wereld indien al die raketten die klaar staan om de wereld te vernietigen, zich voor één keer niet hadden kunnen nuttig maken.

 

Want de wereldleiders hadden het te druk met onderhandelen over hoe ze mekaars niet-bondgenoten onder schot kunnen blijven houden.   Er werd weer druk gesmeten met geld om een stuk van het oude Christusland weer op te bouwen…één keer raden wie niet moet betalen en wie niet veroordeeld geraakt.  Hopelijk wrijft Hilary Clinton de kus van Simon Perez in haar hotelkamer  er af.  Bère Mugabe in Zimbabwe, had het te druk met zwelgen voor zijn 85ste verjaardag.  Mede oorlogsstoker leugenaar Tony Blair, was wat gezantje voor het Midden Oosten.  Hopelijk wordt die man geen EU-president.  Een bende Allah en zijn broer God  weet door wie betaalde, achterlijk moordadige onmensen beschoten een cricketteam in Pakistan.  Zijn er daar in het leger of in het één of andere buitenland weer Apocalypstypen aan het werk om totale chaos in het atoomwapens bezittende Pakistan uit te lokken, zodanig dat hun broodheren de macht er kunnen overnemen  ? Zo een situatie zou pas monstrueus gevaarlijk zijn, daartegen is het zogezegde nucleaire atoombomgevaar van Iran maar een storm in een glas water.  Zolang men er van uitgaat dat bondgenoten atoomwapens mogen bezitten, blijft de wereld een kruidvat…afbouwen die rommel, houdt er enkele onder VN-toezicht voor mogelijke asteroïden misschien.   Het Westen moet de NATO niet uitbreiden met Georgië en Oekraïne Jaap de Hopeloze Opschepper, dat laatste land heeft al één atoomramp (Tsjernobyl) gehad.  Geen enkele brandweerman heeft de eerste bluswerken overleeft…deze veelal jonge mannen stierven allen in de weken erna  aan een totale zweerachtige ontbinding van hun lichamen…alleen hun hersenen barsten niet uit mekaar en etterden niet, zodat ze in volle bewustzijn en pijn hun wrede doodstrijd mochten beleven.  Zijn hersenen dan toch meer verwant met de ‘straling’ waarmee de schepping begon ?  Onnozel vraag kunt ge zeggen, maar met die vraag naar de oorsprong en de zin van het leven houdt men de mensheid al jaren aan het vechten.  Blaas je op voor Allah, wij betalen je weduwe en familie.  Wie is wij ?  Obscure organisaties die uit zijn op gewin zoals de maffia in heel de wereld.  Nu bedrijven minder snel aan geld komen bij de banken, betalen kleine bedrijven zich al blauw aan leningen bij de maffia, las ik vandaag nog in de Morgen.  De Morgen.  Nog zo een contrast, één man ontslaat 26 journalisten in België omwille van een hoop drogredenen waartegen een deel van progressief Vlaanderen manifesteert, en een paar maand later, gisteren, koopt diezelfde man zomaar 51% van de grootste Nederlandse kranten op.  Op de tv-verslagen hiervan was het de man van de krant met de grootste Vlaamse oplage, die het meest zijn hielen likte.  De grootste krant is die waar moordenaars hele grote foto’s op de cover krijgen, zodat je maag soms opwerpt als je de winkel binnenkomt.  Ach Mensch.

 

 

 

Hoe anders zou het kunnen zijn in het toekomstig testament ?  Een TGV naar Bethlehem in de winter, kuieren onder de zon van Tel Aviv.  Een bezoekje aan het vruchtbare Zimbabwe waar blanke boeren niet langer onteigend worden en er ook voor de andere boeren grond genoeg is.  Alles kan.  Dat men op de maan zou wandelen werd ook niet geloofd.  Met je computer eens een halve dag uittrekken om te stemmen op vakmensen op de projektlijsten, waar je eerst het programma medebepaalt (ombouw militaire industrie, legers voor dijkenbouw en natuurrampen,  produceren om wat er nodig is, niet voor maximumwinsten, geen speculatie met geld, voedsel en grondstoffen, internationale loonafspraken…, banken, een overheidszaak…sociale prijzen energie, huren).  Gedaan met het eeuwige gevit van de ene politieke partij op de andere, met de verkiezingsakkoorden, met een nipte meederheid die regeert.  Voorlopig zullen we maar het uit het verleden geërfde oude spel van de macht van het grote geld moeten ondergaan of tot ons voordeel moeten leren aanwenden.  Drie dagen of meer staken gaat de privatisering van de post niet tegenhouden, andere taktieken en andere visie nodig dan die van de tanende ideologie van het neoliberalisme in crisis.  Een mens kan zich toch niet meer voorstellen dat je na je bijklussen in een privépostbedrijf, betaald wordt per stuks dat je gepost hebt !!! Leve de vooruitgang oh zo door de Laatste Show populair gehouden muziekliefhebber Van Qwakkelborne, born to kwakkel. Als we maar kunnen lachen, al is het met een werkman in een zoo die per ongeluk met zijn hoofd in het achterste van een olifant terechtkomt of  met een olifant die via zijn prostaat gemasturbeerd wordt.  De druk om nog platter dan de commerciële stations te zijn, moet groot zijn.

 

Octo 4/03/09

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Blogvrienden, Belangrijke Buurtwerker BBB

 

De tijd dat de boeren te paard halt hielden voor een rustpauze en een praatje met de mensen uit de buurt, ligt lang achter ons.  Tractoren en auto’s razen gewoon door in dit tijdperk van het individu achter zijn TV.  Alleen in zuiderse steden op de banken onder de bomen zie je mensen nog samen buiten zitten.  Nieuw fenomeen zijn de blogvrienden die mekaar op het net vinden en al of niet voorafgaandelijk of vervolgens achter pot en pint.  Welkome uitwisseling en trend in een wereld waar de ook de informatie vaak door maximumwinst gedreven, bedreven wordt.

 

De nood aan initiatieven vanuit de basis van de gemeenschap, zit in de lift.  Op cultureel vlak bijvoorbeeld.  Al zijn de voorbeelden nog schaars, zo bestaan er dus wel degelijk mensen die met zijn drieën in zaaltjes kwalitatieve films vertonen  die je zelden in de tv-bladen vinden zal.  Bestudeer het aanbod van het kleine scherm maar eens even een week en je zal zien dat de bloederigheid en banaliteit al uit de korte inhouden druipt.  De betere boodschap, de psychologische schetsen, de experimentele regiseurs; zijn precies naar de wereld van het taboe verbannen.  Vaak moeten we als kijker onze toevlucht nemen tot een goede wetenschappelijke documentaire, een natuurschets of programma’s met dan toch een sociale inslag.  Via het internet ontdek je dat er ook buiten de wereld van de bekende Vlamingen schrijvers, dichters, musici,  kunstkenners en dergelijke bestaan, die zo goed, zo niet beter zijn of ons beter liggen dan zij die amper kunnen leven van hun kunst.  Ook hier rukt de wereld van het zich belangeloos inzetten voor de medemens op.  Met blogvrienden met uiteenlopende  interessen, heb je er meteen een extra, menselijke zoekmachine bij; want net het boek, de tekst of het lied dat je nodig had, wordt vaak door hen aangereikt als muze.  Samen maken scheppen ze werelden waarin schepping en uitwisseling tot meer bewustwording en echte of virtuele dialogen bijdragen.  Heel dit proces schept ook banden van lezers en persoonlijke banden die ook tot meer betrokkenheid met al die levens onderling leiden.  Een seintje of een mail kunnen een heel andere kleur en klank geven in iemands dag. 

 

Blogvrienden kunnen ook groepen zijn die uitstekende, ondergewaardeerde journalistiek brengen.  Al verschillen die groepen al wel eens van mening en strekking, in de linken van  de naar een zo breed mogelijke eenheid en bewustwording strevende ‘Filosofisch Verzet’-blog, kregen er al velen hun plaats.     Al hebben ze weinig politieke inpakt, hun recepten worden momenteel door niet bepaald linkse regeringen wereldwijd overgenomen, met name in de bankwereld. Andere linken brengen bijvoorbeeld via de MO-site mensen uit heel de wereld samen , zij die in Niet Gouvernementele Organisaties werken.      Met hun blogs met nieuws uit eerste hand, uit één of ander ver land, komen ze in contact met de meerwaardezoekers in de media.  Nogmaals, meer en meer worden mensen wereldwijd gedwongen om zelf hun toekomst in handen te nemen, maar hoe ?  In Mexico vallen bijvoorbeeld momenteel duizenden ontslagen in de autosector, alle grote merken willen er van een grote delen van hun medewerkers af …en die medewerkers kunnen niet staken omdat de autobazen niets liever zouden hebben.  Uitzichtloze toestanden , kiemen van nieuwe lagen van mensen die in de misdaad dreigen te verzeilen om hun families te blijven voeden… of een begin van verzet tegen de neoliberale manier van handelen ?  Afwachten, opvolgen en kritisch ondersteunen gaat het best via het internet en de samenwerking van alternatieve journalisten die in tegenstelling tot de broodschrijvers (niet pejoratief bedoeld) geen schrik voor de ideologie van de eigenaars van hun krant moeten hebben.  We kunnen ze best aanraden progressief en onafhankelijk te blijven schrijven, want cynisch genoeg, wie zegt er dat hun kranten dan minder gaan worden verkocht, daar staan zelfs hun bazen achter.

 

We leven niet meer in de tijd van Hendrik Conscience, waarin het volk moest leren lezen, in deze tijd is het onze plicht om kritisch te leren lezen, zo niet lopen we de pleitbezorgers van de achteruitgang achterna in plaats van het geloof dat men wel degelijk de grote problemen in deze wereld elimineren kan…qua capaciteit kunnen we meer dan we nodig hebben produceren en verdelen, maar niet langer meer op basis van speculatie met geld.  Produceren om behoeften te voldoen is ook voor bedrijfsleiders de enige manier om van de overproductie af te geraken…het wordt met de dag duidelijker dat de rol van de Staten in het scheppen van een multinationaal kader hiervoor dringender en dringender wordt.  Door de beurzen en banken vrij spel te geven en een paar procent van de bevolking onrechtvaardig laag te taxeren heeft men gigantische hoeveelheden geld, terugbetaalde leningen, verzekeringsgelden,huren zelfs, geproduceerde meerwaarde uit goederenproductie in rook doe opgaan en aan de koopkrachtcyclus onttrokken.  Dit worden de jaren van de laatste kans ,voor de generatie politici die het hachje van de oude machten willen redden; om de zaken zonder verpaupering en klassenstrijd op te lossen…want er kondigen zich tegenmachten aan.

 

Als U nog even de tijd hebt  en de keuze tussen een misdaadfilm en het internet moet maken, surf eens even naar de nationale en internationale groepen en buurtmensen waarvan sprake.  Als bijlage het volgend juweeltje van de blog van “Son of the silent age” , een tekst van Robert Wyatt : ‘the age of self’

 

Klik en zing mee :  http://ivanjennes.blogspot.com/

 

De toekomst is aan het Vlaamse BloG,(met dank aan Jan) niet aan het Vlaamsche BloK,

 

Hopelijk moeten we dat niet ook eerst ervaren.

 

Groetjes Mike, Sarah, Frie, Wim ,Erwin...en alle andere notoire cultuurkenners  componisten,… .

 

Octo 6/03/2009

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Populistische Populaire Partijen PPPNee, dit zijn geen verwarrende tijden, alle dagen wordt er meer en meer duidelijkheid geschapen, een productiesysteem gebaseerd op het woord ‘super’ vóór woorden als winsten, speculatie en egoïsme, is niet levensvatbaar mee en dreigt de samenleving in een neerwaartse spiraal mee te zuigen. Alhoewel internationale afspraken de uitweg zijn, duiken er overal bordjes met “afrit Vlaanderen, uitweg uit de crisis” op.  Komisch talent hebben is in de opiniepeilingen al goed voor 10%.  Geld van het armere Wallonië afnemen 15 %Gezond verstand via neoliberalistische lijnen 10%. Goed bestuur à la gezever over Brussel Halle Vilvoorde  :20%. Vreemdelingen die al jaren hier zijn, de taal spreken, werk en schoolgaande kinderen hebben niet regulariseren 20%.  We zitten aan 75% voor klassiek rechts.  Werk verdelen en groener leven 8%.  Sociale zekerheidsaccenten 15%. Dan blijft er nog 2% over voor diegenen die een openbare bank willen (de 98 overige % zal wel moeten volgen in deze crisisomstandigheden) en die de bedrijven die winst maken willen verbieden van te ontslaan of ondermeer de energieprijzen ernstig naar beneden wil.  Op basis van dergelijke opiniepeilingen zet men bij sommigen onder ons het knopje van ‘om maar om achter de ‘winnaars’ aan te lopen, aan.  Kritisch denken wordt niet bevorderd door politieke talenten van links niet naar de studios uit te nodigen om ook hun alternatieven voor te kunnen stellen.   Het politieke spektakel van nu, lijkt wel op een markt ‘stem op ons, dan krijg je 2000 euro per jaar terug, ‘ben je een werkende Vlaming die niet het ongeluk heeft van in Brussel te wonen of zelfstandige te zijn’, hier voilà 300euro.  Ach, we zullen ze nog maar wat laten spelen, de speeltijd zit er toch bijna op.  We zijn al benieuwd naar de volgende ronde regeringsonderhandelen.  Een deel van de overwinnaars, want ze zullen allen zeggen dat ze ‘gewonnen’ hebben, zal uit de boot vallen, waardoor ze weer vier jaar de ‘heilige’ en ‘schijnheilige zullen kunnen spelen.  De separatisten zullen mekaar misschien weer opvrijen en de overigen als lafaards en verraders laten voorkomen.  Kan men niet beter rechtstreeks op projectlijsten de minister voor dit en dat kiezen als kiezer, of komt er best niet eerst een referendum waarop de bevolking zich kan uitspreken over al die nationalistische nonsens en vóór rechtvaardige belastingen , zodat al dat geld dat we aan leningen en zo afbetaalden weer niet op de beurzen verspeeld kan worden of  in steun aan bedrijven gestoken wordt, zonder dat de gemeenschap er eigenaar van wordt of er iets te zeggen krijgt  ?  Maar dan moeten we ook nog altijd kritisch leren denken en sociaal leren voelen voordat BELEIDSMAKERS DIE VAST ZITTEN  in een referendum naar onze mening over een alternatief crisisprogramma vragen.

 

Filosofisch Verzet Gedichtendag

 

Een revival van het gesproken dichtwoord hoeft niet altijd in cultuurtempels plaats te vinden, voor nokvolle zalen.  Het schrijven en de beleving ervan telt. Het kan evengoed op het internet als in de natuur of in uw huiskamer.

 

Er was een tijd dat er geen stand-up comedians waren in Vlaanderen, eigenlijk is het een verschijnsel van de laatste jaren.  Net toen ik me begon af te vragen waardat ze ten opzichte van Nederland bleven, waren ze daar.  Regelmatig kan je hier te lande ook naar optredens van dichters, nog te weinig en eigenlijk en vaak in ruimten die zich niet bepaald lenen tot een intiem contact van het gesproken woord met de geest. Een optreden in een café vereist bovendien een speciale aanpak, vertelde Wim, een hedentijds performer me (zie laatste link van de filosofisch verzet blog). Allen die dit lezen en hun beste gedichten in een natuurlijk kader van water en bos voor een beperkt publiek van vrienden te berde willen brengen, zijn bij deze uitgenodigd om een nog af te spreken zomerse dag bijeen te komen. Een thema wil ik niet opdringen, maar het moet liefst om meer gaan dan de allerindividueelste verzuchting van het grootste individuele verdriet. In dit tijdperk van het individu als eenzaat op zich, dat sommige dichters in evolutie toch proberen verlaten, moet ook het sociaal en filosofische gerichtte dichten een podium krijgen, naast al die pogingen om de persoonlijke menselijke gevoelens via één van de gangbare en zich vernieuwende stijlen te verwoorden.  Stilstaan bij het wonder mens, leven en dood beschouwen, 'stof' en 'geest' genoeg. Laat me maar iets weten.

 

De gedichten rond 'filosofisch verzet' zelf , kan je bereiken via de link die volgt na de volgende thema's waaronder deze gedichten naar thema zijn gerangschikt.

 

Menselijke emoties in tocht
De wereld van de arbeid
Filosofische overdenkingen
Quotes english poems
Mensen aller landen
Dieren natuurlijk
In Memoriam
Dagboekpoezie vanaf 2007,en 2008 via categorie 'gedichten' op FVerzet-blog zelf

 

via :

 

http://users.skynet.be/octo/Poetry.html 

 

octo 9/03/09

 

Geen Genetisch Gepruts !GGG

 

Stamcelonderzoek op basis van embryo’s mag weer in de VS…,Obama blijft een betere keuze dan een nieuwe, door vaak waanzinnig religieus rechts gesteunde republikein; maar is het wel zo aangewezen om mensen te proberen genezen op basis van  therapieën waarbij je  genetische intelligentie moet vernietigen of delen ervan in anderen moet overplanten ? Ruikt dit niet naar nieuwe winstgevende markten ?  Zou men de ziel der eigenheid der wezens niet laten rusten, zoals we dat ook met onze doden doen ?

 

Op gevaar af van voor een rechtse zak te worden versleten, durf ik in één adem ook gerust te stellen dat ik principiëel tegen vruchtafdrijving ben als daar geen medische redenen voor zijn…allerhande misvormingen , gevaar voor het leven van de moeder.  Diegenen die toch voor abortus kiezen, buiten voornoemde gevallen van misvorming of levensgevaar, desnoods verkrachting; moeten dat onder de huidige  wetgeving kunnen blijven doen; maar persoonlijk en filosofisch gezien ben ik tegen…hetgeen me hoegenaamd niet op één lijn zet met het door mij verafschuwde rechts extremisme.  Het is niet omdat zij tegen het koningshuis zijn dat ze mijn stem ooit zullen mogen hopen te hebben.  De tijd van het preken op de kansel en het in de ban slaan is gelukkig al op veel plaatsen verleden tijd.  Je gaan laten afslachten in een oorlog mag trouwens nog altijd volgens de conservatieve denktanken, waar ik ook al niet toe behoor. 

 

Wat in dit artikel op het eerste zicht lijkt als een etisch conservatief standpunt, zou in feite wel eens progressiever kunnen zijn dan die houding die we alleen op basis van de logica van de paniek, gemakzucht of schrik voor derden aannemen.  Allemaal menselijk begrijpelijke dingen, behalve de gemakzucht dan, en mij ga je niemand  dienaangaande  horen verwijten maken.  Dingen om de verkeerde redenen doen, wel die kunnen in een aantal situaties tussen mensen, een levensfase lang, of een leven lang tot veel verstoring van de innerlijke rust bijdragen.  Vraag me niet naar het waarom daarvan, dat heeft met té gevoelige aspekten uit het wezenlijke zijn en evolueren van mensen te maken. 

 

Met dit soort van etische zaken is het zo’n beetje als met het feminisme.  Zonder afbreuk te willen doen aan het feminisme moeten ook de grootste auteurs en pleitbezorgsters ervan,  na jaren strijd, ook toegeven dat het niet altijd een voordeel is dat opgroeiende kinderen zich te vaak aan de wisselende partners van hun ouders moeten aanpassen.  Je kan dit soort van ‘verkeersregels’ niet met ‘gebod’ of ‘verbod’ oplossen.  Als het uiteindelijke resultaat van complexe ‘zijns’ toestanden , ‘problemen’ ,zich via wederkerende confrontaties tussen mensen in evenwichtige positieve emoties en evoluties vertaalt; is er niks aan de hand, alhoewel er soms veel tussen mensen, al of niet klassieke familie, aan de hand lijkt.   

 

Wat heeft dit alles nog te maken met het uitgangspunt ‘geen genetisch geknoei GGG’, zal U zich afvragen ?   De kracht die in onze genetische intelligentie verborgen ligt,  zal er op termijn wel voor zorgen dat mensen door het leven  zelf ‘gezonder’ worden, het is een kracht die mensen verliefd en gelukkig kan laten worden, of om andere redenen ongelukkig maakt en andere, daarom niet mindere wegen naar bewustzijn laat volgen. 

 

Prutsen met genetische intelligentie is eens te meer een ‘’handelswaar’ maken van de mens…en als het dat niet zou zijn, wel filosofisch is het een onetisch iets…een diploma van bloedgever heb ik nog ergens liggen, maar van cellen die je met anderen deelt blijft men best af als daar geen goede medische redenen voor zijn.  Versta dit betoog niet mis en verdraai mijn woorden niet, ik ben in mijn leven ook met soms hele fijngevoelige gehandicapte mensen omgegaan, en vindt hen niet teveel in onze maatschappij. 

 

Daarenboven, zaken zoals euthanasie voor mensen met een niet meer te dragen lijden, dat zijn geen dingen die moeten verboden worden.  De ‘vrije keuze’ is een veel meer filosofische dan wel een louter juridische keuze.  Papier en wetten zijn verduldig.  Iedereen die je op straat tegenkomt, heeft dankzij de genetische intelligentie al minstens één bigbangcyclus en 15 miljard jaar evolutie achter de rug, niet zomaar iets dat je zonder gegronde renden afbreekt of verstoort.

 

Het kweken van genetisch gemanipuleerde gewassen heeft  zijn  nefaste nevenwerkingen (voedselveiligheid, vruchtbaarheid) reeds bewezen.  Het draait in deze reeds om zoveel miljarden dat de veel politiekers om te kopen bleken.  Zo ook met het clonen, ‘Dolly’ die dan toch niet zo gezond bleek.  Arme miljardairs die zich laten clonen, ze denken de eeuwigheid zo ook al te kunnen kopen.  Ze nemen niets mee dan hoogstens wat hun aan straling rest.  Al menen breinchirurgen van wel, de mens zal hier nooit alles achterhalen. Octo 10/03/09

 

En leidt ze niet in bekoring !Eigenlijk zouden mensen die plannen hebben om groepen soortgenoten uit te moorden, op voorhand moeten kunnen euthanasie aanvragen.  Nadien zou ook niet slecht zijn.  Hoe kan je zo nog verder leven nadien, vraagt een mens zich af. Nadien ook al die leedbetuigingen van regeringen, mooi, maar voordien zouden ze meer kunnen doen : agressief speelgoed en dito computerspelletjes verbieden, meer aandacht voor zingeving en begeleiding in het onderwijs, wapenhandel opdoeken, klein-en groothandel.  Alleen voor politie is een wapen van nut.Dit allemaal verbieden en verbeurd verklaren ligt moeilijk in samenlevingen die nu eenmaal het maken van winst in het vaandel schrijven.  Al die onzin over de bescherming van olifanten al decennialang, terwijl het ivoor al die tijd in de uitstalramen ligt.  Zelfs de liefde is een handelswaar en een reclamelokker geworden op Temptation Island zeker,…ah je dacht gewoon relax verliefd te worden en te genieten van een onbezorgde blauwe hemel…nee, druk erop, bewolking zoeken,  enfin men zoekt het zelf maar uit.  Kan een tv-programma een verslaving worden, begint men het onbewust na te volgen; uit wat je uit cafégesprekken kan opmaken zou je beginnen geloven van wel.  Net nu Vlaanderen , weliswaar op een niet bekoorlijk laat uur voor werkmensen, via het praatprogramma van Phara, de kans had om een andere denkoefening te maken.  Via een debat tussen populaire rechtse nationalisten, trouwe klanten van het mediahuis en mensen die aan de linkse kar proberen trekken  en zelden de buis van de bekoring halen; kreeg werkend Vlaanderen de kans om eens andere klokken te horen luiden.   De rechtse kant verdedigde het neoliberalisme al een stuk minder dan in de tijd toen ze nog openlijk kaart trokken voor het republikeinse VS-kamp; de linkse kant probeerde het toegenomen belang van linkse economische denkers en maatregelen uit te leggen.  De Vlaktaks werd uitgelegd als een systeem waarbij de toplagen het meeste baat hebben en linkse eenheid kwam over als een strategie en niet langer als een stellingenoorlog.  Volgens rechts zou de Trabant het socialisme voorstellen, nochtans Renault was nog niet zolang geleden ook een staatsbedrijf.   Waar het boegbeeld van het Vlaams Belang een halfuur in primetime kreeg om zijn islamofobe boek voor te stellen, kwamen  de twee  boeken van  de twee linkse deelnemers aan het debat een ogenblik in beeld.  Een andere kijk op links zou wel eens teveel mensen in bekoring kunnen brengen wellicht.  Ik denk dat ik gratis cursussen ga geven voor een zinnig gebruik van tv, internet, kranten…met af en toe een uitstap naar een bibliotheek.  Meldt U moeilijke jeugdigen of U verveeld kijkende ouders maar aan bij mij. Octo

 

Google + Paus = onfeilbaarheid ?

 

De paus publiceert een brief over z’n vorige communicatie (‘ex-communicatie) rond de excommunicatie  (uitsluiting) van vier naar de tijd ‘van de jaren stillekes’ (=dialect Zuid Nederlands voor lang geleden) afgedwaalde bisschoppen met heimwee naar Latijnse missen (geen Braziliaanse danseressen).  Had ie gegoogled, erkent ie, dan had hij geweten dat er een ontkenner van de Holocaust tussen zat.  Het is niet de eerste keer dat ie in één van zijn rukken naar rechts serieuze steken laat vallen.  Zullen we hem vergeven, ‘zoals wij vergeven aan onze schuldenaren ? ‘

 

Een mens zijn eerste reactie  is soms zo bot nog niet, zelfs al ben je een jaar of zes.  Men vertelde mij van voor het bord dat gestellig dat de paus de onfeilbare vervanger van de zoon van God was.  Ik had daar zo mijn vraagtekens bij en had nog geen universitaire titel of niks.  Tijdens een voorbereiding op mijn eerste communie werd ik letterlijk de kerk ‘uitgecommuniceert’ omdat ik de Adam en Eva-story via een onschuldige vraag aan de pastoor in twijfel trok.  Achteraf werd mijn uitsluiting uit de kerkelijke gemeenschap weer ingetrokken want men was vergeten dat men dan zonder misdienaar zat.  Het als onfeilbaar beschouwen van het kerkelijk en wettelijk gezag is een gevaarlijk iets, heeft de geschiedenis al ontelbare malen bewezen.  Geloof in onfeilbare vrienden, ouders, enz…hebben ook al menige onschuldige jeugd van spontane reacties beroofd en kunnen nog altijd voor onopgeloste levensknopen zorgen.

 

In mijn liefde voor de Franse literatuur heb ik mijn leraars Frans in de humaniora altijd een beetje in bescherming genomen tegen de sabotage van sommige zich vervelende medeleerlingen.  Op een dag prees één van die leraars mij de hemel in omdat mijn schrift het enige was dat in orde was.  Met zo een hulde aan mijn adres zat ik natuurlijk een beetje verveeld en ik vroeg de leraar of het nu echt nodig was dat wij elke dag na de datum de letters HMH moesten zetten (Hij Moet Heerschen)(één van de goddelijke machten waarschijnlijk laat ons hopen)…ik kreeg een uitbrander en vloog naar de perfekt, toffe man; maar ook niet perfekt, maar da’s weer een ander verhaal.  Wat ik wil zeggen is dat men mensen zodanig kan drillen dat ze om ’t even wat geloven.  Net nu het aspect ouderwetse ‘dril’ weggevallen is in deze tijd, lopen tóch nog velen rond met denkbeelden die grote innerlijke angsten verraden.   Zowel Westerlingen als extremistische aanhangers van godsdiensten zijn er onderhevig aan.  Zeventig procent van de kiezers in de VS vond de beslissing van Bush om ten oorlog te trekken tegen de ‘Irakeese massavernietigingswapens’ in orde (B.Obama gelukkig niet), maar de man had nog niets te zeggen.  In India bestaat er een extremistische Hindoepartij die bijna ongestraft Moslims aanvallen mag.          De armsten gebieden in India komen gewapend in opstand tegen het ‘onfeilbare, door democratisch verkozen leiders bevolen, internationaal erkende Indische leger’.  Het is niet de bedoeling dat we alle onzin zomaar slikken.

 

Op ’t einde van onze humanioratijd moesten we van de pijprokende premier-beenhouwer van toen eerst naar het leger en dan pas mochten we verderstuderen… .  Elke school in de stad zou betogen, zo hadden we afgesproken.  Toen de stoet van de andere scholen ons kwam ophalen, blokkeerde een andere niet perfekte ‘perfekt’-studiemeester in een andere school ,de poort voor de jeugdige menigte die klaar stond om naar buiten te gaan.  We hebben hem met een paar man gewoon een duwtje gegeven, zodanig dat onze school ook meebetoogde die dag.  De prijs voor het niet aanvaarden van ‘onfeilbaarheid’ was drie dagen strafstudie of zo.  Heerlijk studeren over dingen waarvan  je vindt dat er reukjes aan zitten, vond ik toen al.  De brief aan de ouders, met daarin de senator Mc Carthy- achtige beschuldigingen van ‘schoolgevaarlijke activiteiten’  was al een stuk minder.  Die legerdienst heb ik in ieder geval na de studies mogen doen…weer die onfeilbare façades en die figuren die er een sport van maakten om me op tijd een rapport aan te smeren voor een centimeter te lang haar of …de lijst was lang.  Ooit, tijdens een internationale oefening onder leiding van een land dat toen nog niet zo lang geleden een klein Aziatisch landje met miljoenen tonnen had gebombardeerd, werd ik door een yankee-go-home officer van mijn telex weggestuurd wegens het niet strikt gecodeerd doorsturen van berichten.  Filosofisch verzet tegen al die onfeilbare beterweters van de wieg tot het graf. Toegegeven, ik had die geheime codes om de één of andere onbewust intuïtieve reden, onvoldoende bestudeerd.

 

Octo 12/03/09

 

 

 

 

 

Een blog van 1936

 

In die jaren voor ‘den’ oorlog hield Camil Deseure een dagboek bij, waaruit  hij nu af en toe op ‘Man bijt Hond’ voorleest.  Het verhaalt zijn leven op de boerderij, hoe je varkensteken moet doodpitsen, want die moderne sproeistoffen zijn maar niks !  Hoe iemand het nieuws brengt dat hij in de fabriek mag beginnen.  Het nieuws uit de ‘gazette’, 25 cent opslag  per uur voor die van ’t fabriek, ‘misschiens’ wel 50, dan zou hij twee frank per uur verdienen !  Kranige oude, trotse , niet ijdele man, was ie mijn buur, ‘k leerde hem bloggen.

 

De  jonge mensen van die tijd wisten over het algemeen te weinig om bewust te weten wat er toen politiek gezien met de wereld aan de hand was…als Duitser, Belg, Fransman,  Brit, Amerikaan, Rus,…kreeg je een brief om gaan te vechten (al of niet na je 25 of 50% opslag)…en je vertrok als je hachje je lief was.  Ze groeiden op in economisch depressieve tijden toen…sommige lieden zeggen en schrijven de laatste tijd weer dat die tijden er zitten aan te komen.  Gesteld dat heden ten dage met de chaos in Pakistan en het onnodige getreiter van Iran de zionisten het lont aan het vuur steken, in een poging om van hun regio nog een grotere puinhoop te maken… en een melkfabriek of een atoomenergiebedrijf uit het moderne Babylon platleggen…gesteld dat de regeringen van de hogergenoemde nationaliteiten weer in een oorlog verwikkeld raken en dat er nog geen beroepslegers zouden zijn…zou men nu dan eindelijk thuisblijven en de middelvinger naar al die moderne oorlogsHeren opsteken ?  Of zou men zich emotioneel door het aloude ‘goeden en slechten’-verhaal laten meeslepen en zijn ‘kasakske’ (rugzak van nu) weer klaarmaken ?  Is het inmiddels al tot de jeugd doorgedrongen dat oorlog economische strijd is, maar dan met militaire middelen ?  Ik durf er niet veel op verwedden, maar toch reken ik dán op de… ‘ge kunt er dik aanhangen, niet met mij’-reacties van de moderne mens.  Legers die op buitenlandse excursie gaan zijn nog altijd even af te raden als het in eigen land de macht te geven aan gewapende nationalistische of zogezegd religieuze heilanden.  Allen dienen ze de al eeuwen vereerd en geprezen heilige Munt, met God en de eigen cultuur schermen ze maar om toch een beetje façade te hebben.

 

Soms vraag ik me af of ze in die jaren vóór en kort na de tweede oorlog de mensen meer bij de neus konden nemen dan nu.  Niet alleen op politiek gebied.  Een pak, nu oude, mensen heeft men wijsgemaakt dat oorlog iets is dat altijd heeft bestaan en altijd zal blijven bestaan.  Sommigen menen nu zelfs dat er teveel mensen zijn en dat er daarom op tijd een pak door honger of oorlog moeten verdwijnen, want ze kunnen aan die pletwals van TV-nieuws met al die beelden niet meer aan uit, ze kunnen het niet meer duiden; ze komen van te ver, hebben teveel moeten meemaken en ze hebben de neiging te vereenvoudigen…klinkt het niet dan botst het maar.  In een gesprek daarover kan je hen dan ook alleen maar eenvoudig antwoorden, dat verstaan ze…zoiets in de zin van ‘er zijn nog geen mensen teveel op de wereld, maar er worden te weinig ‘capot Anglaises’(condooms) gemaakt.  Woorden uit hun tijd slaan altijd aan.  Eigenlijk kan het velen onder hen niet veel meer schelen en beseffen sommigen onder hen gelukkig genoeg dat het de menselijke waarden zijn die in feite echt belangrijk zijn…het zich goed voelen onder mekaar…zelfs in het aangezicht van de dood.  Ze weten dat het laatste oordeel aan het einde der tijden, wanneer iedereen volgens de Kerk uit zijn graf gaat komen, dat dat niet kan kloppen, maar daarom hebben ze toch de hoop niet opgegeven, omdat ze soms toch ontroerend geloven dat er meer achter leven en sterven zit.  Zo’n mensen gedenk ik dan altijd denkbeeldig met een trofee voor hun eigen vorm van  ‘filosofisch verzet’ op hun manier…en ik bespaar hen mijn op allerlei wetenschappen gebaseerde uitleg rond al die zaken waar ze nog benieuwd naar zijn…en laat ze liever zelf aan het woord…daar mijn geheugen ook hier en daar nog een stukje toekomst, van hen afkomstig, scheppen kan.

 

Octo 13/03/09

 

Tegen het floppen van Toppen.

 

Als de G20, de Wereldbank, de Europese Commissie…nog eens bij mekaar komen; zouden ze beter een aantal eisenpaketten en voorstellen van Oxfam, de  VN… of tal van wetenschappers op de tafel leggen.  De politieke toppen onderhandelen een verbeterd, geen nieuw, geldsysteem ; maar met dezelfde geldhaaien en speculatiespecialisten die het in die wereld op het hoogste niveau voor het zeggen hebben, kan dat voorlopig niet baanbrekend positief uitvallen.  Ook al wil men in woord de fiscale paradijzen aanpakken en het bankgeheim versoepelen, het blijft wachten op meer daden die armoede opheffen.

 

Een landoppervlakte ter grote van België heeft men nodig om in de Sahara stoomproducerende zonnepanelen te plaatsen die heel Europa van energie kunnen voorzien.  Gelukkig staan er al proefprojecten op stapel in een Algerije, Marokko en Egypte.  Eén van de samenwerkingsverbanden van de Verenigde Naties, ‘VN Water’ probeert 25 van haar agentschappen te doen scoren rond waterbeheer.  Op de komende top van het Wereld Water Forum in Istanbul, zal men reeds voor de vijfde maal proberen aantonen dat er dringend moet gehandeld worden en dat investeringen in watervoorzienigen hun eigen dubbel en dik terugbetalen, zo niet dreigen nog meer conflicten ,ziektes en volksverhuizingen tegen 2030 voor 47% van de wereldbevolking.  Door het voorbeeld van de Nederlandse toezeggingen om hieraan concreet te verhelpen, te volgen, kunnen tegen 2015 50 miljoen mensen meer van drinkwater en sanitaire voorzieningen genieten.  Als men echt politiek zou willen, hoeft heel de wereld niet tot dan te wachten.  Spijtig genoeg is het politieke bewustzijn beneden aan de piramide nog altijd niet voldoende opdat het de lauwe opstellingen van de partijpolitieke toppen, rechtevenredig hoog beïnvloeden kunnen zou.  Zoals het kraantje thuis lekt, lijkt het nergens te moeten lekken.  Hetzelfde probleem stelt zich met het internationale verbod op wapenhandel en gewelddadige computerspelletjes , gekoppeld aan de neveneffecten van sommige apotheekproducten…het gebeurd altijd ergens anders en we zullen de volgende keer onze columnisten wel weer gemakkelijk geloven als ze net als de doorsnee beleidsmakers beweren dat ‘er niks aan te doen is’.

 

Wat die spelcomputers betreft, trouwens; in Chinese fabrieken produceren de grote merken ze aan minimumlonen, gedurende lange dagen en in ongezonde werkomstandigheden…wordt het niet tijd Heren van de internationale toppen, om de lonen wereldwijd gelijk te maken ?  Dan schrijf ik nog niet over de grondstoffen die aan uithongerlonen worden gedolven en die al honderd jaar voor een groot percentage ter vernietiging van het mensdom werden gebruikt.  De uranium voor Hiroshima werd door voormalig gelukkiger ex-boeren gedolven.  Ook mijnwerkers blijven in dit soort oorlogen sneuvelen.  Is het dan zo moeilijk om af te spreken hoeveel grondstoffen een land volgens zijn aantal inwoners nodig heeft ?  Op de maan wandelen of een genenbibliotheek aanleggen,lijkt eenvoudiger.  Moeten we echt wachten tot al die nefaste speculatiemechanismen hun eigen graf gedolven hebben om iets over de verdere vooruitgang van de wereldbevolking te zeggen te hebben ? Om protectionisme te vermijden moeten de Chinezen en andere onderbetaalden van hun bazen eisen dat ze meer dan 80 euro in de maand verdienen en moet de ploeg achter Obama de kans grijpen om iets heel anders met de militiare productie en de troepen gaan te doen.  Ontwikkelingshulp zou pas een echte trap onder de kont van sommige zelfverklaarde, schoollopende meisjes hatende, theologen zijn.  Het ontbreekt vele ontwikkelingslanden niet aan grondstoffen, de ontdekking en de exploratie ervan leidt bijna altijd tot verrijking van enkelen, tot corruptie en milieuschade…waar zijn de beleidsmakers die tegen de directe economische belangen van een handvol mensen in, een andere aanpak voorstaan ? 

 

In Venezuela probeert men het anders, al roept de oppositie dat Chavez een dictator is, in feite wil men terug naar een tijd waar er bijna niks voor het gewone volk gedaan werd met het geld van de grondstoffen en gaat men op zijn achterste neoliberale poten staan als de regering maatregelen tegen het speculeren met voedsel neemt of het transportbeleid onder federaal gezag brengt.  De politieke burocratie van welke strekking ook, in welk land dan ook; moet door de alertheid van de onderdanen van desastreuze beslissingen afgehouden worden en tot het nemen van positieve maatregelen worden aangezet.  Het openbaar belang is niet iets dat je aan grote multinationale groepen verkwanseld, daar hebben de gewone werkmens en de kleine en middelgrote onderneming, de zelfstandigen en boeren alleen maar nadelen van.  Tijd voor mensen, organisaties en daden van positief inzicht en goede wil, op alle fronten van de vooruitgang…tot de wereld ontstresst,  samenwerkend ,voor het eerst beschenen wordt door een zon waaronder geen gruwelen meer gebeuren.  Het nu opgeven zou zonde zijn, we zouden er bijna kunnen zijn…als een heel pak mensen hun frank vlugger zou vallen.  Kiest U vanavond in deze week van de schoolmoorden voor een ‘kanjer’ van een vuilbekkende geweldfilm, waarin het negatieve tot cult verheven wordt, (vergeet niet de dvd te kopen) of kies je voor een goede documentaire of een boek of een artikel om je alert te houden ?  Voor een goed gesprek, een engagement of het amusementsgehalte rond sommige topics uit de Wetstraat ? 

 

Octo 14/03/09

 

 

 

Vrouw,Trouw, Rouw

 

Van hun sokkel gevallen , gekwetste vrouwen, mannen

 

Veroordeeld tot de vlucht

 

In iemands armen van herhaling op termijn

 

Weinig blijheid nog, die zegt

 

Ben blij dat je er bent

 

Blijf toch nog even

 

En toch in eenieder

 

Het mooie kind

 

Dat dit alles niet verdiende

 

Geen ruimte meer voor zomaar beleven

 

Wegduwen van inzichten

 

Overboord gooien van het schrijven

 

In het poëtische zand van vroeger

 

De romantiek van de maan

 

Lijkt een treuren om de ondergegane zon

 

Verduisterd door het geloof

 

In voor altijd wolkenvelden

 

 

 

Wortels van nare toestanden

 

Met soms giftige sappen van Generaties terug

 

Dagelijkse ontgifting door het blije gemoed

 

Toen anderen, kind, ouder, oudje waren

 

’t Moest zo zijn, nog kon het niet anders

 

Toch zijn wij het die nu snoeien en scheuten schieten

 

De takken van het NU bepalen

 

Onze koers uitzetten

 

In de liefde zijn diploma’s weinig van tel

 

Je snapt het waarom toch eerst

 

Als je van school wordt gegooid

 

Of zelf vindt dat er niets jouw passend te leren valt

 

 

 

Je valt in het beste geval op het mooie in anderen

 

Met wat geluk blijven de boze tongen

 

De haat in de ogen, de angst in het hart

 

De angst in de ogen, de haat in het hart

 

Afgunst en ziekte Je bespaard

 

Na alle lief en leed het penibele isoleren

 

Het lief koesteren, wijsheid doorgeven

 

Dingen waar men in de scholen van de productiegerichte mens

 

Nauwelijks tijd voor maakt

 

 

 

Nauwelijks zichtbare banden tussen zo vele personages

 

Ze gebeuren gewoon en vertakken zich

 

Vaak in wraakgevoelens, wrok

 

Doorgegeven, verergerde ijdelheid, angst, hebzucht

 

Talrijk zijn de namen der vervuilde rivieren

 

Hun bronnen beginnen met ‘té’ of ‘over’ en ‘nooit’

 

Te beschermend, te emotioneel, te intiem, te macho, te soft

 

Te begrijpelijk, te toegeefelijk, te breed, te eng

 

Te  het zal me worst wezen, of té juist niet juist genoeg

 

Te hopeloos, omwille van denkbeeldig niet genoeg graag gezien

 

Wat natuurlijk met je zelf beginnen moet

 

Overgevoelig, overdaad, overzichtsloos

 

Nooit rustig, nooit genoeg, nooit tevreden

 

Minder ernstige gevallen beginnen met ‘zelden’

 

Zelden een verlaten gevoel, zelden een drang om teveel

 

Teveel wat een mens niet aankan

 

 

 

Korter bij je gezondste evenwicht, draag je, deel je zorgen lichter

 

Daar waar het moet en nog kan

 

Waar het licht nog ergens binnenpiept

 

Niet alle rolluiken in soms ongeneeslijke boosheid zijn toegegooid

 

De genetica, de doorgegeven en zelf opgestapelde karma

 

Eisen soms tol na de erosie van persoonlijke keuzen uit passie

 

Het hart heeft het moeilijker met goed en fout dan het verstand

 

Het puriteinse ‘goed’ en ‘slecht’ ,simpele maatstaf zonder bochten

 

Makkelijk gezegd, leren leven met, slingert zich ook  kanten op

 

Eigen verborgen en open en bloot agendaatjes genoeg

 

Het verleden van nog anderen er weer bijnemen, soms evident

 

 

 

 

 

De goede zeden, wat was dat ook alweer ?

 

Het verlangen van man en vrouw naar geborgen rust

 

Een soort immuniteit tegen het vaak verscheurende instabiele

 

Veroorzaker Veroorzaakster van veel emotionele ellende

 

Die met de navel  hoog in ’t vaandel, niet rijper maakt

 

Hoe kalmer men leert blijven

 

Hoe meer het drakerige je soms met lava van vroeger onderspuwt

 

Ach hier wordt vruchtbare grond geboren, je keert weer

 

Na nog eens een uitbarsting

 

Trek je naar een hoge berg omwille van zuiverheid, overzicht

 

Niet beseffend dat het ook eens een vulkaan kan zijn

 

Moet je je dan definitief op de vlakte houden ?

 

Hoe dieper het inzicht, hoe meer je soms zwijgen gaat

 

Waarheid doet vaak de stoppen doorslaan

 

Je kan pas waarschuwen voor trillingen,barstende kratermonden

 

Juist omdat je allerlei nuances en pijn mocht leren kennen

 

Leer er jezelf en dan eerst anderen mee omgaan

 

’t Belangrijkste blijven echter de inzichten, voedsel voor de geest

 

Blijheid inspireren, onverschillig evenwicht midden turbulenties

 

Blijheid die, te opgeblazen ballonnen, kinderlijk doorprikt

 

Een deel van ons,reddingsboeien voor andere schipbreukelingen ?

 

Uitzendkrachten naar daar waar pijn het leven overwoekert ?

 

Het leven soms gezelschapsspel tussen de waan en het gemeende

 

 

 

Soms een geluk niet onvoorwaardelijk meer lief te hebben

 

Meevoelen heeft soms zin, mee lijden meestal overbodig

 

Vermoeidheid door mee te lijden belast de sterkste schouders

 

Anderen kunstvleugels geven waarmee ze zich te pletter storten ?

 

Eigengekweekte vleugels knippen en dan een vreemd soort rust ?

 

Je eigen kritisch herbekijken kan ruimte maken voor een ander

 

Ook al is die vaak lichamelijk overschatte ontrouw niet in ’t spel

 

Ook al sterft men op ’t eind van z’n leven maar een stuk

 

Laat het hart de nagels voor de kist zoveel mogelijk zelf kiezen

 

Laat de logica je voor zelfkruisiging behoeden

 

Hoe ouder je wordt des te oordeelkundiger laat ons hopen

 

Is het waar zoals een Libanees dichter, Kahlil Gibran, ooit zei

 

“we kiezen onze vreugden en smart lang voordat we ze beleven”?

 

Dat we altijd zijn daar waar we het meeste nodig zijn

 

Valt te betwisten in het geval van het rekken van pijn

 

Ook in genetische predestinatie valt wel in te grijpen.

 

Of we blijven het onvervulde deel van anderen hun leven

 

Man. Vrouw. Objectieve. Subjectieve. Fysica. Chemie

 

Nooit volledig te scheiden, afzonderlijk en samen begrijpen

 

Het  ‘andere deel’, van het geheel begrijpen en aanvoelen

 

Belangrijker dan abstracties over goden en dood of niet

 

Blijvend de symbolische interacties tussen hem&haar  observeren

 

Vanuit een rust, niet alleen omwille van biologische intelligentie

 

Naar een andere dimensie weggekust                   octo 16/03/09

 

Jef Russel huilt

 

Onvermijdelijk belanden ook sommige oude kerstwensen een dag bij het oud papier.  Papier is papier, dus trok ik het liedje maar uit de kaart, als je ze opende trad de concertzaal toch niet in werking.  Dat was buiten het jarenlange stilzwijgen van de componist, de uitvoerders en de makers van de chip gerekend.  De lentezon scheen en ik dacht, verdorie is er een bepaalde mutatie opgetreden bij de mussen of vinken ?  Ze zongen allen hun lentelied in de zon, maar er klopte iets niet mee.  In de buurt van de vuilbak werd het me duidelijk dat ook deze lente de vogels dezelfde wijsjes zullen fluiten.  De muzikale versie van de kersthit ‘Gjingle Bells all the way’ protesteerde en wou uit de plaatselijke vuilbak van de geschiedenis.  Ach, dacht ik, laat ze hun laatste adem met z’n allen maar uitblazen op de keukentafel.  Ze hadden bepaald de smaak te pakken, want toen ik na een uurtje beneden kwam was het noch steeds Kerstmis in de bijna lente.  Lang hield ik de eindeloze herhaling van het deuntje niet vol en ik zette het voltallige orkest buiten  op de vensterbank, zodat de buurt zachtjes kon meegenieten van mijn late nieuwjaarswensen. 

 

Terug naar boven dus, wat rusten en werken in rust.  Na een tijdje hoorde ik één van de honden, het kleintje echt een beetje voorouderlijk wolfachtig huilen.  Je kent dat wel zo met korte pauses…’ahoehoe ahoehoe…’ zoals wij roepen als ons iets niet aanstaat, dacht ik een seconde voordat mijn euro viel.  Het kerstorkest  zat nog altijd ‘kapit’(dialectwoord voor ‘met volle teugen’) te geven.  Er drong zich maar één maatregel meer op om tijdig alle eventuele milieuambtenaren van onze drempel te houden.  Ik ontpopte me tot een gediplomeerde DOVO-werknemer (dienst ontmijning van ontploffingsmechanismen) en na het saboteren van twee draadjes blies 1997 zijn laatste adem dan toch uit.  Alhoewel, mijn fantasie raadde me aan van het muziekinstrumentarium apart in een doosje te stoppen; wie weet kan ik er binnen een jaar of tien nog een kind blij en verwonderd laten door opkijken.  Dat is het wachten wel waard.  De Jef Russel kon er achteraf ook mee lachen, toen ik zijn hymne op een stoel in de tuin imiteerde sprong hij in  een bovenhondelijke inspanning met één sprong op mijn schoot en ging compleet uit de hondebol.  Ongeloofelijk blij hondje, nu hij niet meer in de garage drolt, moet hij toch nog leren het niet meer voor de deur van zijn huisje te doen.  Hij verstaat het als je het hem zegt, maar hij lacht je vierkant uit. 

 

Zijn collegahond Jean had minder geluk, een pracht van een verdwaalde teef  van zij hoogte,kwam bij de honden aan het hek, maar hield het voor bekeken.  Natuurlijk, als je er met zijn twee op te blaffen staat.  Ik heb het de rest van de week bij Jean verkorven, want hij vindt dat ik het hek had moeten opendoen.  Stond ik daar toch wel vanuit enkele aangeleerde gedragsregels de Schepping in de weg.  Hoe kan ik het goedmaken Jean, zal ik even een oproep plaatsen aan de lezers met een hondeteef…ik zal er bij zetten dat ik de eventuele kroost wel aan de man zal brengen.  Of hoe gaat dat in de hondewereld Jean, waarschijnlijk is het de eerste keer ‘de tijd van het jaar’ en gelukkig riek ik niet zo goed als gij.   Ja, beste lezer, het zijn soms de kleine dingen die de batterij het meest bijladen. Zoals ook de bijgedachte rond de wantrouwige, veroordelende blik en vraag rond de vreemde hond, “die is toch niet van U zeker” van de vrouw die al eens in de kerk voorleest bij de jaarlijkse herdenkingsmis voor vader bijvoorbeeld.  Wat is die vrouw toch veel mooier en wat klinkt ze hemelzoet en gedreven als ze uit ‘Spreuken ’ of een andere tekst van vroegere zoekers voorleest .

 

Octo 17/03/09

 

De krant, de plezantste thuis

 

Er zou een krantje moeten bijkomen.  Zo één alleen met alle moorden en vieze dingen in.  Echt alleen voor liefhebbers van het genre.  Een horrorkrantje met een monopolie op die dingen zou een deel van de mensen die ’s morgens niet in de ogen en de ziel van de persoonlijke veroorzakers van rottigheid willen kijken, zou onbevlekter aan de dag kunnen beginnen.  Over diegenen die op collectieve schaal andere miserie weigeren in te dammen, zou dan in de andere kranten meer moeten worden geschreven.

 

Zo blijkt Vlaanderen volgens het Vlaams Vredesinstituut, een ditmaal nuttige soort commissie van ons Parlement, drie maal meer lichte wapens ingedaan te hebben sinds 2005 en vijf keer meer munitie.  Bravo Instituut, bedankt om eindelijk eens naar buiten te komen… en nu nog wetten en maatregelen. 

 

Je zou zeggen, met ouder worden wordt men wijzer, niet zo voor de kerkvorst in Rome die nog altijd iets tegen condooms heeft en dat in Afrika gaat uitbazuinen.  Ook het geld achter de terreurorganisaties blijft een stuk van de wereldpolitiek onder het mom van ‘het geloof’  verzuren.  Een beetje meer rationeel, menselijk en filosofisch tegen het leven aankijken, kan er uiteindelijk toe leiden van iedereen die omwille van het eigen dikke profijt met God dweept, door de eigen bevolking aan de kant wordt gezet, zodat de bezettingslegers en de eigen legers hun tijd aan nuttige infrastructuurwerken kunnen besteden om alle vernielingen goed te maken.  Zelfs een kind dat iets moedwillig stuk maakt, weet dat.

 

Verder verneem je dat de Russische leiders een proefballon oplaten, ze willen namelijk hun kernarsenaal moderniseren.  Ware het niet eenvoudiger geweest als de Nato gewoon gezegd had van ‘ok, het Westen heeft jullie de laatste 100 jaar reeds tweemaal aangevallen, zand daarover en ook over Napoleon destijds, we nemen geen staten die aan jullie grenzen meer op’ ?  Dan zouden ze pas echt goed vertrokken zijn met hun rommel op te ruimen, gelijktijdig met de rotzooi van nog andere landen.  Er moet echt een hoek komen aan militaire productie.

 

Je houdt het niet voor mogelijk dat al die verschillende soorten organisaties zoals de maffia en wereldwijde drugskartels nu nog kunnen bestaan en floreren en infiltreren.  Zou men in al die landen en parlementen ook niet gewoon het roer omgooien en debatteren over de oorzaken en internationale remedies voor allerhande ellende, in plaats van over de  nasleep van de gevolgen ervan, parlementaire commissies op te richten ?  Als je de batterij van je auto vervangt ga je ze toch niet openbreken en onderzoeken wat er niet werkt en versleten is…nee je plaatst een nieuwe batterij.  Als oude maatregelen niet werken, moet er niet oeverloos over gepraat worden, dan moet je andere maatregelen nemen in plaats van op de oude manier bandietenbendes de samenleving te laten controleren. Waarschijnlijk heeft men in Italië, Columbië ,Mexico en steeds meer landen geen politie, gerecht of leger.  In Madagascar , dat voor het eerst in decennia het nieuws haalt wel dus, alle hoop is eens te meer op één man gesteld…als dat maar weer goed afloopt.  Merkwaardig dat zolang een onderdrukt volk lijdzaam zijn opgedrongen lot ondergaat, dus weinig van zich laat horen, dat je daarmee dan het nieuws niet haalt.  Gewoonlijk moeten er dan eerst doden vallen voor de niet-toeristische documentaires worden gemaakt.  Morgen ander nieuws, hopelijk moordt er niemand een half bejaardenhome uit of we krijgen in ’t journaal weer maar twee minuten blitz-sociaal nieuws over wat er echt in de wereld aan positiefs en negatiefs gebeurd.  Hoe gekker de wereld draait, des te sterker maag moet je hebben bij het krantenlezen.

 

Octo 18/03/09

 

Calixte, het diamantendelvertje

 

Calixthe wroet zich alle dagen als een mol doorheen de nauwe schachten van de hoop van de ‘les misérables’ ergens in Afrika.  Mevrouw Edelsteen, call me Gertrude, voor de selecte vrienden, wiens man in deze onzekere tijden nog maar een schilderij van enkele miljoenen dollars gekocht heeft; verwijt haar  man al maanden dat ze geen diamantje meer gehad heeft.  Hij belooft dat zodra Uncle Sam zijn aanhoudende bad-banking waarden via de belastingen aangezuiverd heeft, nog eens wat diamantjes te kopen als hij in Antwerp is.

 

Calixthe verdient niet eens een paar euro per dag met de rijke ertsen die via militairen, paramilitairen en handelaars via de slijpers in de winkels geraken. Hij leeft in een democratisch land, want op tijd organiseren de twee grootste partijen verkiezingen.  Soms komt er al eens een verkiezingscaravaan of een enkel parlementslid langs in het stadje.  Die mannen komen dan in dikke auto’s met veel bewaking aangereden, vergezeld van vrouwen met sieraden, die wel enigszins verschillen van de zelfgemaakte kralen der inlandse vrouwen.  De politici komen dan vertellen dat de modderwegen en het gebrek aan drinkwater aangepakt gaan worden en de redenen waarom dit weer niet al gebeurd is,leggen ze zoals altijd bij regering, oppositie of het ‘rijke’ Westen.  Calixthe weet nog niet dat de grote buitenlandse regeringen de democratie in zijn land zeer genegen zijn.  De zogezegd religieuze en andere fanatici die de twee grote partijen in zijn land bestrijden, leven zelf voor een deel van de grondstoffenhandel.  Alle gewapende freaks om en rond de mijnen aanzien de arbeiders als hier bij ons te lande, hazen in september…daarom morren de makker van Calixthe weinig, ze komen er wel en diegenen met een tuintje of grond helpen mekaar te overleven.  Zich politiek organiseren is gevaarlijk, hebben ze geleerd. Ze zijn het moe van hun doden te begraven. 

 

Gertrude Edelsteen ,  ziet de langer wordende rijen werkzoekenden soms wel eens als ze naar Chicago vliegt. Ze is het, ondanks het gebrek aan ‘liefde’ van haar man( voor een schilderij heeft hij wel geld) eens met het feit dat mensen maar langer dan 65 moeten gaan werken zoals in Europa en dat als je hun uitkering te hoog maakt, ze niet meer gemotiveerd zijn om te werken…daarom stijgt het aantal werklozen de laatste tijd na die stomme beurscrisis, vindt ze zelf, want ze kan de uitleg van manlief niet altijd volgen.  Laatst zag ze een werknemer van het bedrijf van haar man, met een groot bord op straat op TV, die  vent bestond het aan te klagen ‘dat het maar eens moest gedaan zijn met die miljoenen mensen in fabrieken wereldwijd, die zich uit de naad werken omwille van winsten en buitenlandse deviezen die dan op de beurs in rook opgaan !         ’’ Waar haalt zo een stuk onbenul het lef vandaan om in de hand van ons, de grootste aandeelhoudersgroep van het land te spuwen, de hand die hem voedt.”, had ze tegen iemand van haar kuispersoneel gezegd, waarop de vrouw beter wetend, weer maar eens wat dankbaarheid voorwende. 

 

Volgend schooljaar zal Calixthe weer naar school proberen gaan, ‘a non governemtal arganisation’ komt het onderwijs beter organiseren(zijn Engels begint naast het Frans te vorderen, dank zij ‘het buitenland’ dat sommige soorten hongerige militairen betaalt).  Calixthe heeft plannen, hij wil wel eens weten waarom hij misschien wel de rest van zijn leven in die schachten moet ploeteren.  Hij is benieuwd wat al die speciale woorden betekenen : ‘social’, ‘contract de duré limité’, hij wil al zo lang het boek in de kast van de verpleegster van de medische post lezen, maar durft het haar nog niet te vragen…’Victor Hugo’, noemt het boek, denkt Calixthe.

 

Octo 19/03/09

 

 

 

 

 

Boomerangpolitiek

 

Er was een tijd dat Afghanistan door leken werd geregeerd, weliswaar vrienden van de voormalige USSR, maar er waren geen etnische of religieuze oorlogen zoals de afgelopen decennia.  Ah, dat mocht niet hoor van oom Sam en anderen met het opgestoken vingertje.  Men zou gauw  eens wat clans gaan steunen, het regime omverwerpen en de Russische socialisten van de oude stempel uit hun tent lokken.  Na jaren lukte dit wonderwel, maar uiteindelijk werden de gesponsorden de terroristen van nu. 

 

Voorbeelden genoeg van dit soort onzin.

 

Een andere beschermeling in Irak, de genaamde Sadam H., werd ook decennialang geld, wapens en diensten toegestopt; zodat hij acht lange jaren oorlog tegen Iran kon voeren.  Toen men hem beu was, lokte men ook hem uit zijn tent door hem Koeweit laten binnen te vallen en zijn land achteraf een decennia lang uit te hongeren en het dan onder valse voorwendsels binnen te vallen.  De mensen (?psychopaten?) achter de hoofdarchitect hiervan, de genaamde George W.B. uit Texas, ook nog altijd op vrije voeten trouwens, veroorzaakten weer een boomerang-verschijnsel dat nog altijd doorwerkt tot in Pakistan, India. Het militair en diplomatiek in de watten leggen van Israël blijft ondertussen ook maar boomerangen in het gezicht van de wereld, al zijn er ook oorlogsstokers in Palestijnse politieke rangen te vinden.  De nieuwe VS politiek probeert het tij te doen keren door Iran een positieve rol in het ontwikkelingsproces van Afghanistan te laten spelen en door het leger aldaar te trainen en de corruptie aan te pakken…afwachten of men dat klaarspeelt met de middeleeuwse Talibanfiguren aldaar en in Pakistan aan het hoofd van lieden die hun vuile werk als alle overige ‘militairen’ in conflicthaarden om den brode blijven doen.  Geweten ? Bewustzijn ? Begraven.  De boeren, ambachtslui en andere werknemers om den brode zouden heel het zootje pseudoreligieuzen en anderen best een harde trap, onder hun wie weet, door welke nog niet vernoemde psychopaten gesubsidiëerde, achterste moeten verkopen. 

 

Even scrupuleus gedragen zich de ronselaars van Afrikanen die hun hebben en houden overhebben om in Europa te geraken.  Bij honderden zijn deze stumpers weer verdronken vóór het altaar van meer luxe.  Hun oma’s en opa’s hadden hun misschien nog gezegd van het dorp weer vruchtbaar en leefbaar te maken, voordat ze uiteindelijk toch naar de stad van nog meer ellende vertrokken; om ook daar in hun trots hun biezen te pakken.  Ook dat soort boomerangen gaat al een heel eind terug.  Van toen de Europese en andere grootmachten nog militair vochten om ter meeste invloed, en lukraak door de etnische en religieuze realiteiten heen, kunstmatige grenzen trokken en daarna iedere groep om de beurt, naargelang de omstandigheden; tegen de andere opzette.  Toen ze dan die landen onafhankelijkheid gaven, lieten ze hen in de handen van ‘bevriende’ regeringen, die er meestal nog altijd de dienst uitmaken.  Ondertussen zette ze hun concurrentiestrijd nog altijd met militaire en andere middelen verder.  Oh Afrika, vóór je aan je echte toekomst begint, zet al die potentaten maar aan de deur en laat hetgeen Afrika opbrengt het eigen continent ten goede komen.  En wat ons betreft, misschien hebben wij niet eerst een politieke, maar eerst een culturele omwenteling nodig; daar een flink pak onder ons niet geleerd is of de moeite niet doet om uit te vissen wat er voor de moment met dat, bijna voorheen machtige systeem van ons, aan de hand is.  Als er hier meer beseffen dat de enorme hebzucht van een piepkleine groep,die het doen en laten van de rest in haar macht heeft; kan worden geneutraliseerd, dan zijn we al een stuk op de goede weg en gaan we mekaar weervinden.  Dan zal uiteindelijk worden bewaarheid, dat de wereld één is.  Dan zullen we kunnen ontstressen en gewoon filosoferen over bijvoorbeeld …een pruim.  Sommige van deze vruchten hebben een velletje waarin je ganse universums kan ontwaren.  Even op Google Sky langsheen de sterren reizen, de pruim lacht ermee, ze hebben als ’t ware elk een andere kaart van een ander universum op zich geschilderd.  En vanwaar komt de pruim…van een bloem, van plus en min zoals vroeger in ’t vroegste begin.  Ware het niet eenvoudiger van mensen te laten werken op vruchtbare gronden en ze dingen te laten maken die ze nodig hebben, alle bureaucratie overboord te gooien, thuis te komen van het werk en wat aan alle soorten cultuur te laten doen  ?  De beleving van de persoonlijke relaties tussen mensen zou er ook mee gediend zijn.

 

Octo01/04/09

 

 

 

 

 

 

 

Nu reeds het jaarverslag2009 !

 

www2009wiewilwerken?  Overal waar er nog geen waterleiding en watertorens genoeg waren, rukten mensen uit om er aan te leggen.  Materiaal was er genoeg want alle fabrieken zaten met overproduktie en een geweldige produktiecapaciteit. Er werd een plan opgevat om woningen zoveel mogelijk van wind-en zonenergie te voorzien. Betaalkracht werd gegarandeerd door iedereen wereldwijd een goed loon te betalen en de militaire industrie kostte de belastingbetalers geen cent meer.

 

 

 

Een Nederlands topman bij een topbank kreeg na een rechtszaak, in plaats van de 2,4 miljoen euro die de overheid hem wou geven …8 miljoen euro…wat die overheid toch onredelijk hoog vond…of ze ook nog in beroep kan of wil gaan die overheid ? De Nederlandse justitie ging in 2009 toch ook nog in beroep…want de wereld had dat jaar begrepen dat het zo niet verder kon.

 

Goud werd alleen nog maar bovengehaald voor industriëel gebruik en als grondstof voor sieraden of in kunstprojecten gebruikt.  Sinds men het speculatieve gebruik van het geld had afgeschafd en het slijk der aarde alleen nog administratief bezigde, hoefde men geen gigantische goudvooraden meer op te slaan.  Overal ter wereld instaleerden een deel van de vroegere gouddelvers dus tegen het eind van 2009 zonnepanelen op hun huisjes en het jaar daarop zaten ze meer op het internet dan in de mijnen. Ongeloofelijk welk een vooruitgang de wereld vanaf 2009 maakte.

 

 

 

De laatste dagen van 2008 was namelijk een groot deel van de wereldbevolking uit protest tegen de jongste oorlog, massaal en kwaad naar de ambassades van alle oorlogvoerende en wapens exporterende landen getrokken.  Daarvan  waren sommige bewindvoerders zo geschrokken dat men via de Verenigde Naties voor de eerste keer de nodige bindende maatregelen trof om daadwerkelijk tot een verandering van politieke strategie over te gaan.

 

 

 

Alle milities werden door woedende menigten ontwapent en in mekaar geklopt en aan het echte werk gezet. Diegenen met echt sadistische inslag werden naar heropvoedingskampen gestuurd, de meelopertjes mochten naar heropvoedingsscholen.  Na de liefde en wijsheid die ze daar hadden opgedaan, zette men het merendeel van hen aan het werk in de produktie. Na enkele maanden goed gedrag konden ze dan reeds opteren voor de ouderenzorg, de gezondheidssector of andere projecten van de meest humane aard. Hun voormalige bevelhebbers konden rekenen op een proces in het internationale gerechtshof te DenHaag.  Jaja, 2009 werd ook het jaar waarin voor het eerst een president van de Verenigde Staten voortvluchtig was en politiek asiel zocht…

 

 

 

Octo 30/12/2008

 

 

 

Waar Nieuwjaar vieren,wat en met wie ’t eindejaar gevierd ?

 

U heeft in het oude jaar al 364 keer vastgesteld dat U uw buren in een kleine straal rondom uw woonst niet kent ?  Wat houdt U tegen om eens even aan te bellen, zeker als U er nooit bij bent  bij gemeenschappelijke activiteiten in het dorp of in de wijk !   Dus met of zonder fles, waag uw kans en maak uwzelf kenbaar, U leest misschien dagelijks de blog van een buurman die U niet kent !

 

Wie weet duikt je niet het nieuwe jaar in met een boel annekdotes en wetenswaardigheden die je leven minder abstract  maken ? Misschien best om het niet teveel over de politiek te hebben op zo’n kennismakingsdag…vóór je het weet zit je in een discussie die eigenlijk niet gaat over wie jij en je buren zijn en gezien de omstandigheden in pessimisme zou kunnen omslaan, alhoewel er ook redenen genoeg voor optimisme zijn.  Het kan natuurlijk ook zijn dat je speelt met de idee van naar buren te gaan die je wel kent…en juist dáárom twijfelt…misschien de ideale gelegenheid om even wat bij te leggen ?

 

U zit toch niet met van die sombere gedachten…als ze te hardnekkig zijn en niet kunnen worden uitgesteld…zet dan de TV of zo toch maar aan alvorens tegen 24uur en één seconde dan toch op het geluid van de vuurwerkjes af te gaan en te verbroederen. Een ander leuk idee lijkt me van U in te beelden wie dat U altijd al eens graag had willen kussen ! Now is the time and the moment…go for it !

 

Misschien krijgt smelten je negatieve gedachten ineens zomaar weg en dat met zulk een vriesweer ! Tussen haakjes, toch maar de auto thuislaten als het even kan, want in ’t Zuiden van Limburg en daarrond wordt regen verwacht…en nu we toch aan ’t raad geven zijn…je wil 2009 toch niet met een kater beginnen ?

 

Het zou natuurlijk kunnen dat alles al is geregeld van wie komt en kookt en zo.  Ook dan toch even zonder TV proberen kunnen en trachten uit te vissen hoe het met de ander gaat en welke de raakpunten in al die verschillende levens zijn. Als die dingen een beetje moeilijk liggen zijn er natuurlijk praktische items genoeg om je van de ene maand het andere jaar in te praten zonder dat het samenzijn verstomd. Gewoon een beetje spontaan zijn en de andere met al zijn plezante en minder vrolijke kanten aanvaarden en er echt een fijne avond WILLEN van maken is een instelling waarbij jezelf en de anderen alleen maar voordeel kunnen van hebben.  Als er dan toch enkelen boven hun alcoholisch kunnen uitstijgen, probeer dan niet al te zeer in discussie te gaan en knik af en toe gewoon eens even als de toestand van labiel naar hopeloos evolueert.  Tegen die tijd had al moeten worden afgesproken welke nu ook al weer de BOB-en vanavond waren.  Beloof op van die momenten ook niet teveel aan anderen maar probeer achter bepaalde dingen wel 100percent te staan…zonder in overmoedigheid te vervallen.  Laat niks of niemand je avond vergallen en blijf een beetje op het pad van al die goede voornemens als je met je leven op die wegen reizen wil en je alle soorten  ‘ontmoediging’ de oorlog verklaard.

 

octo finishing 08 dankbaar voor alle interesse en wat we leerden van mekaar nog eenleukzinvol09

 

FILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' bijna alles voor mensen met interesse in : filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse &links , samenleving, samenleven , psychologie,                      de zin van 't leven,  kunsten,reisverslagen.  modern systeem voor internationale verkiezingen

 

 

 

Why voting to keep madness in power ?

 

 a.madness

 

All around us , stalking everyone

 

Education and commerce, honoring it

 

Media feed the killing of medicine against it

 

Relations being kept within the old economical rules and instincts;

 

Not often the old borders are overcome

 

For the Madness, making love is reduced to fucking;

 

not a soul that penetrates and receives

 

another soul with it’s sex .

 

For the Madness being spiritual is not about the connection between the elements that created us (earth, light, energy…)and our consciousness now… but all about making more money then your neighbor

 

For the Madness, working like robots is being stress free

 

For the madness underdevelopment is necessary

 

For the madness, no other society with free public services is possible

 

For the madness , it alone can guarantee discipline

 

For the madness unemployment and war and poverty are normal and qualitative food is to expensive for us

 

For the madness the only cure lies in medecine

 

Madness can buy us, and then we feed it; whatever victories we think we made.

 

                            b.voting

 

We vote for the ones with lots of money to spend on their campaigns

 

We vote to keep on producing inequality

 

We vote for further collaboration in wars and pollution

 

We vote to guarantee human rights for the few

 

We vote for less culture that touches our soul

 

We vote for keep on watching sensation

 

We vote for the ones who were in opposition before elections

 

We vote for the ones who did not make a difference in last election

 

We vote because our alternative isn't organised enough

 

We vote because we believe some cheap promises ...

 

that die behind their negociation-desks

 

 Wonder if there will come a day that the individual realises his power

 

Comes at work and starts to work slower the first day, slower the second,

 

slowest the third...starts talking with his fellow-workers about it all.

 

Wonder if there will come a day when workers start talking about their lives : 

 

Do they get enough holiday ?  Why do they pay to much for everything ? 

 

Wonder when they will realise that a lot of the work they are doiing is not necessary, and a lot is not beeing done.

 

Wonder why and when and how organisation will grow.

 

By demanding more money and by working less stressed ?

 

The money-system will die quicker, but will have to sack us even more.

 

Why not beiing one step ahead of this all : and demanding it's abolition ?

 

Wonder if we can be disciplined enough to keep on believing in our new dream. Wonder if we get used to work out of solidarity instead of working because out of necessity.  I think in the end we will.

 

 

 

cFILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' bijna alles voor mensen met interesse in : filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse &links , samenleving, samenleven , psychologie,                      de zin van 't leven,  kunsten,reisverslagen.  modern systeem voor internationale verkiezingen

 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be     

 

 

 

FILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' bijna alles voor mensen met interesse in : filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse &links , samenleving, samenleven , psychologie,                      de zin van 't leven,  kunsten,reisverslagen.  modern systeem voor internationale verkiezingen

 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be     

 

 

 

 FILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' bijna alles voor mensen met interesse in : filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse &links , samenleving, samenleven , psychologie,                      de zin van 't leven,  kunsten,reisverslagen.  modern systeem voor internationale verkiezingen

 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be     

 

FILOSOFISCH VERZET 'VOEDSEL VOOR DE GEEST' bijna alles voor mensen met interesse in : filosofie, geschiedenis, politieke actualiteit & analyse &links , samenleving, samenleven , psychologie,                      de zin van 't leven,  kunsten,reisverslagen.  modern systeem voor internationale verkiezingen

 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be     

 

 

 

 

 

http://www.bloggen.be/houdenvan123   (basisuitgangspunten psychologie e.a teksten)

 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be  (ook te volgen op  de dagelijkse column op nieuwssportpagina skynet onderaan)

 

http://www.bloggen.be/conscience2008 (verkiezingsformuier wereldreferendum, klein beginnen)

 

http://lovinglifeanart.blogspot.com  (meanings of life door leven zelf)

 

octo

 

INDIEN…het imperialisme de gewone mens weer kan verarmen en verder ontmenselijken qua kultuur en denken, zal het ons weer nog meer oorlogen kunnen injagen...op tijd de nodige 'zetjes' geven en weerbaar blijven om het af te remmen of in een nieuwe vorm van samenleven om te zetten

 

http://www.bloggen.be/conscience2008

 

conscience invites you to vote for an international alternative on   http://www.bloggen.be/conscience2008

 

…., Botswana, Brazilië, Brunei, Bulgarije, Burkina Faso, Burundi, Cambodja, Canada, Centraal-Afrikaanse Republiek, Chili, China, Colombia, Comoren, Congo-Brazzaville, Costa Rica, Cuba, Cyprus, Democratische Republiek Congo, Denemarken, Djibouti, Dominica, Dominicaanse Republiek, Duitsland, Ecuador, Egypte, El Salvador, Equatoriaal-Guinea, Eritrea, Estland, Ethiopië, Fiji, Filipijnen, Finland, Frankrijk, Gabon, Gambia, Georgië, Ghana, Grenada, Griekenland, Guatemala, Guinee, Guinee-Bissau, Guyana, Haïti, Honduras, Hongarije, Ierland, IJsland, India, Indonesië, Irak, Iran, Israël, Italië, Ivoorkust, Jamaica, Japan, Jemen, Jordanië, Kaapverdië, Kameroen, Kazachstan, Kenia, Kirgizië, Kiribati, Koeweit, Kroatië, Laos, Lesotho, Letland, Libanon, Liberia, Libië, Liechtenstein, Litouwen, Luxemburg, Macedonië, Madagaskar, Malawi, Maldiven, Maleisië, Mali, Malta, Marokko, Marshalleilanden, Mauritanië, Mauritius, Mexico, Micronesia, Moldavië, Monaco, Mongolië, Montenegro, Mozambique, Myanmar, Namibië, Nauru, Nederland, Nepal, Nicaragua, Nieuw-Zeeland, Niger, Nigeria, Noord-Korea, Noorwegen, Oeganda, Oekraïne, Oezbekistan, Oman, Oostenrijk, Oost-Timor, Pakistan, Palau, Panama, Papoea-Nieuw-Guinea, Paraguay, Peru, Polen, Portugal, Qatar, Roemenië, Rusland, Rwanda, Saint Kitts en Nevis, Saint Lucia, Saint Vincent en de Grenadines, Salomonseilanden, Samoa, San Marino, Sao Tomé en Principe, Saoedi-Arabië, Senegal, Servië, Seychellen, Sierra Leone, Singapore, Slovenië, Slowakije, Soedan, Somalië, Spanje, Sri Lanka, Suriname, Swaziland, Syrië, Tadzjikistan, Tanzania, Thailand, Togo, Tonga, Trinidad en Tobago, Tsjaad, Tsjechië, Tunesië, Turkije, Turkmenistan, Tuvalu, Uruguay, Vanuatu, Venezuela, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Arabische Emiraten, Ve Alle 192 lidstaten van de VN zijn, in alfabetische volgorde: Afghanistan, Albanië, Algerije, Andorra, Angola, Antigua en Barbuda, Argentinië, Armenië, Australië, Azerbeidzjan, Bahama's, Bahrein, Bangladesh, Barbados, België, Belize, Benin, Bhutan, Bolivia, Bosnië en Herzegovinarenigde Staten, Vietnam, Wit-Rusland, Zambia, Zimbabwe, Zuid-Afrika, Zuid-Korea, Zweden en Zwitserland

 

De verrijzenis van bloemen

Vele essays al geschreven over de verhouding van het leven tot de dood. De logica, de wetenschap, de levenservaringen van jezelf en anderen, de intuïtie, het observeren van wat was, wie was, hoe men wordt; het brengt je stap voor stap en soms met stroomversnellingen in de berusting van het 'zijn' op zich.  De helderste momenten, waarop je meer dan gewoonlijk snapt; het leven bouwt ze geduldig voor je op...net als de bloem van een boom, altijd op tijd.   

Wie innerlijke rust in zijn leven ingebouwd krijgt, voelde ze al seizoenen lang weer korterbij komen; de bloemen én de levenswijsheden.  Het is niet omdat iets of iemand er niet lijkt te zijn, dat die bloem in de winter of die afwezige persoon niet ergens 'is'.  Zo waren wij voor onze geboorte ook al hele bibliotheken vol informatie door mannen en vrouwen meegedragen.  De drang naar uitwisseling van die gegevens uit het verleden, de noodzaak aan vermenging met een bepaalde bedoeling; bestond reeds in de ouderlijke en voorouderlijke lijven...voordat eitje en zaadje een embryo, een bloemkop  in een andere dimmensie vormden. Dat is één soort verrijzenis.

De moed van de zus van onze premier, die na een leven van sociale inzet, de moed vindt om op een andere politieke lijst op te komen, ook dat is verrijzenis.         Al ontlokte een journalist haar het statement dat ze niet gelovig meer is...ze is geweldig 'gelovig' op haar manier. Als we wachten met het kiezen van onze weg omwille van de mening van anderen, zijn we zoals struiken die overschaduwd worden en trager met bloeien zijn. Nee, verrijzenis hoort meer bij het leven dan bij de dood.

Wie het programma van Stijn Meuris volgt over de cosmos, de ruimte, de tijd...kan zich goed inbeelden hoe relatief en absoluut alles is.  Ook sterren vergaan of gaan in anderen over en uiteindelijk klapt heel het universum nog wel eens in mekaar met alle soorten energie die er zich ooit, sinds de laatste bigbang ontwikkelden. Vanaf de moment dat de druk daar dan in die oermaterie weer te groot wordt, zijn we weer vertrokken voor het prachtige avontuur, dat we onder de vorm van ons leven en dat van anderen mogen beleven.  Ook dat is verrijzenis...zoiets als het laatste oordeel voor katholieken. 

We weten niet of we na de dood weer vijftien miljard jaar zeker, maar waarschijnlijk twintig miljard jaar; moeten wachten eer een stukje overgebleven straling van onszelf weer via vermenging in een gelijkaardig personage als het onze, ergens weer opduiken zal of niet...hoogstwaarschijnlijk is het huidige toneelstuk op persoonlijk en collectief vlak een unicum dat toch hoogstwaarschijnlijk onder andere vormen weer opduikt. Ook dat is verrijzenis. Cosmopolitische versie.

Iedereen heeft er naargelang zijn of haar geloof of ervaringen andere visies op, de enen voelen het geheel aan mysterie aan als het achtvoudige pad, reïncarnatie tot het niet meer hoeft, de hemel en de hel enz... . Voor anderen is 'dood' dood, alhoewel ze zich wel een nieuw leven op een andere of dezelfde manier zouden wensen.

Bloemen en bomen zullen wel altijd ergens bloeien, ze volgen het licht en breken hun 'hoofd' niet over onzinnige dingen. Straling, eterie, waaronder het fenomeen 'licht', is zo snel omdat het zich niet zo aan de materie gebonden heeft. Hoe minder wij rond onze kop hebben, hoe beter we ons voelen...en bomen weten dat al langer dan wij, ze doen al miljoenen jaren hun yoga en aanbidden het licht.

De zon die opkomt, verrijzenis.  Een overledene wiens goede daden je soms herinnert...nawerking én verrijzenis van dat stukje van iemand. Nieuwe inzichten in je relaties, andere invalshoeken, gelukkige samenloop van omstandigheden, allemaal dragen ze bij tot verrijzenis. Wat is het leven mooi, als je er op een heel helder moment even kunt bij stilstaan. Ik denk dat ik morgenvroeg de kippen maar eens om een ei ga vragen. Misschien verstaan zij wel dat het ei (de cel) er voor de kip was, en daar breken wij onze kop over.

Fijne pa as dagen en voor alle soorten gelovigen van 't zelfde !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

octo 10/04/09

 

 

Antwoord op lezersmail over Che Ernesto Guevara

 

 

 

Wat politiekers over Che vinden, hangt af in welk hoek van het politieke spectrum ze te vinden zijn. 

 

Bij het horen van een politieke mening ,moet men zich altijd afvragen welke groepsbelangen, diegene die de mening verkondigt, vertegenwoordigt.

 

Uiterst rechts zal Guevara een moordenaar noemen, wegens de executie van enkelingen met veelal veel onschuldig bloed aan hun handen.

 

,terwijl de koloniale vrienden van JM Le Pen in Frankrijk in het Algerije van na de tweede wereldoorlog

 

vreselijke misdaden tegen de mensheid begingen en door dezelfde rechtse hoek geen moordenaars gaan genoemd worden. 

 

De maatstaf van uiterst rechts is steeds afhankelijk van welke hoogstaande economische klasse welke belangen te verdedigen heeft. 

 

 

 

Op Cuba heerste tot vijftig jaar terug een kliek die het merendeel van de mensen tot de bedelstaf veroordeelde,net als in Haïti nu. 

 

Sinds de machtsovername kregen de Cubanen het beter.

 

 

 

 In januari vorig jaar heb ik er zestien dagen rondgereisd en bij willekeurige gastfamilies verbleven tijdens de verkiezingen.

 

Als ze op dit moment in de geschiedenis hun éénpartijsysteem zomaar opgeven voor ‘democratische’ verkiezingen ,

 

dreigen ze hun verworvenheden teruggedraaid te zien en op het niveau van Haïti terug te vallen. 

 

Ik raadde hen aan van eerst een degelijk referendum te eisen en op te stellen, een eisenlijst per maatschappelijk projekt : 

 

betere wegen, beter openbaar vervoer, betere lonen, vernieuwing van Havana en sommige oude stadjes, meer internetvrijheid, enz…

 

en na de goedkeuring van zo een referendum over het programma zouden ze moeten kunnen stemmen, niet op partijlijsten, maar op projectlijsten…

 

diegenen die in ’t verleden niet voor betere wegen gezorgd hebben, zouden zo kunnen worden afgestraft

 

en eerlijker en krachtdadiger mensen zouden zo een kans krijgen om een project te mogen dirigeren. 

 

 

 

Meer uitleg over die reis vindt je onder de categorie ‘reizen’ op m’n blog. 

 

Je kan er stressvrij leven , er is veel ruimte voor cultuur en gezondheid en onderwijs, iedereen is er goed gekleed en gevoed, maar

 

breed hebben ze het er niet…integendeel, over het waarom daarvan ga ik hier niet uitweiden.

 

 

 

Wat nu Che zelf betreft.  Naast het waarom iemand een mening verkondigt ,is ook belangrijk welke de omstandigheden op een bepaald moment in de geschiedenis zijn.

 

De persoonlijke en de collectieve omgeving.  Che was een idealistische doctor die de ellende in Zuid-Amerika zag (zie film Motorcycle Diary) en besloot er iets aan te doen…

 

 

 

in Cuba hielpen de guerilliatechnieken mee om de macht te veroveren, maar in feite loopt een echte sociale revolutie in idealer omstandigheden anders en zijn die omstandigheden zelden ideaal. 

 

Voor een echte revolutie heb je niet alleen een materiëel ontevreden, maar vooral een heel bewuste massa en een onbaatzuchtige voorhoede nodig, 

 

die zich dermate overtuigend organiseren kan, dat ze de steun van leger en politie meekrijgt.  In Cuba liep het anders…

 

en Che ondervond eerst in Afrika en daarna in Bolivië dat het eiland Cuba de rest van de wereld niet was.

 

Hij heeft zijn overdaad aan geestdrift voor de zaak met de dood bekocht. 

 

 

 

Op de puinen van elk sociaal experiment groeien toch nog altijd inspirerende bloemen en één daarvan is hij. 

 

Maar…in de politiek is het fout van een goeroe te koesteren, men doet er beter aan te leren van eenieders foute inschattingen. 

 

 

 

Over Che in Afrika heb ik daaromtrent nog een goed boek liggen, hopelijk heeft de zoon van de oude Kabilla, oud strijdmakker van Che de omstandigheden in het Congo van nu beter door,

 

hij zal die ervaringen van vroeger nog nodig hebben.  In een land als Congo is het bovendien niet genoeg van het verleden te begrijpen,

 

men moet ook weten van welke imperialistische tactieken van diverse landen men de speelbal is en vooral…en dat ontbreekt…de opbrengsten van de grondstoffen voor de eigen bevolking gebruiken.

 

 

 

Voor linkse revolutionairen stelt zich niet zozeer de vraag hoe ze naar het communisme kunnen overgaan, want dat woord betekent gewoon

 

dat men zonder privé fabriekseigenaars gaat produceren en verdelen, en bovendien zonder een systeem van loonarbeid en handel

 

…en dat is in een complexe economie als de huidige objectief maar heel gedeeltelijk  en subjectief nog niet haalbaar.  

 

 

 

Indien het systeem van kapitalistische monopolievorming zichzelf verder blijft ondergraven, zal er wel een sociaal of socialistisch tussensysteem moeten komen,

 

waarbij het gros van de gigantische ondernemingen overheidsbezit zullen moeten worden.  Voor wat betreft de miljoenen grote, middelgrote en kleinere ondernemingen

 

zou het maken van beleidsplannen van de overheid tot teveel burocratie leiden. 

 

 

 

Waarom Cuba het Chinese socialisme niet als tijdelijk stimulerend voorbeeld neemt…

 

ze nemen het zekere voor het onzekere waarschijnlijk.  Ook de Chinese groei daalt momenteel en daar heb je dan ineens de overproductie die niet blijvend kan opgekocht worden

 

 binnen een kapitalistisch systeem…recessie, enz… .  Eén van de waarheden als een koe van Karl Marx, die de objectieve ontwikkelingsvoorwaarden heel goed kende en beschreef…

 

maar al die subjectieve factoren die een mens tot mens en een maatschappij tot wereldsamenleving maken  spelen ook mee

 

op de lange weg van het kiezen voor goede ontwikkeling en het soms wegens het peil van de ontwikkeling van het algemenen bewustzijn, gedwongen zijn om de minst kwaaie weg te kiezen. 

 

 

 

Daarom zijn het ombuigen van persoonlijke negatieve emoties naar positief gerichte psychologische factoren en het zich vormen van een filosofische wereldbeeld rondom het bestaan als geheel,

 

 een MUST in de uitkomst van de toekomstige ontwikkeling van mens en mensheid.  

 

 

 

Tot daar je vraag over Che, beste lezer, …zal ik je mailadres op de blog zetten voor als anderen nog bijkomende informatie voor je eindwerk hebben ?

 

 

 

Octo 18/04/09     

 

 

 

De drie laatste taboes

 

Eén ervan, is gelukkig een taboe, de slaapkamerzone; wie heeft daar nu 'affaires' bij.  Het tweede taboe, 'hoeveel je maandelijks verdient', voor de fiscus alvast geen taboe en voor ons, onderwerp van veel gedoe. Verdeel en heers, zo zijn we altijd sociaal bedeesd. Waar we het over gaan hebben, het derde taboe, de politieke onpartijdigheid.We zeggen niet op wie of welke partij we stemmen.  

 

We hebben wel de mond vol van 'dit is niet goed' en 'dat deugd niet' en die is dit of dat, maar ten gronde leren begrijpen en alternatieven aandragen...dat is zo niks voor ons want we moeten wel weten welke ster welke schoonheidoperatie laten doen heeft...want onze man begint toch een beetje over onze borsten 'te vallen' of ons vrouw is die niet wat zot van acteur X en rijdt die nu niet met een Jaguar ?

 

Politiek is na prostitutie de enige stiel waar je geen diploma moet voor hebben.  Als autodidact kan je er heel bedreven in worden als je het sociale echt tot zijn recht wil zien komen. Asociale ‘bekwame’ politiekers zijn er al genoeg. Het spel gebeurdt nog volgens de regels van hoe de Romeinen dat twee milleniums geleden zagen...ondanks de mogelijkheden van de moderne telematica en de moeilijkheden die een te groot aantal partijen met zich meebrengt.   In India heb je een 300-tal partijen, zou men de mensen daar niet beter op projecten laten stemmen (wonen, voeding, transport,...)en hen vooraf het te volgen programma bij referendum laten goedkeuren (afschaffing kasten, voldoende voedsel voor iedereen...) ?

 

Skynet vraagt me dagelijks via een poll naar een aantal dingen, de Staat zal me nooit vragen of ik wil dat België uiteenvalt (gevaarlijk, zie Joegoslavië) of dat ik wel wil meebetalen voor de schade die een leger van een andere staat in Libanon of de Gazastrook aanricht...of dat de kiesdrempel verlaagd moet worden of niet. Misschien een idee om hierrond een politieke formatie op te starten.  Kandidaten met asociale baatzuchtige bedoelingen gelieve zich te onthouden.

 

Nee, wij geven kritiek, maar houden ons op de vlakte, we laten niet in onze kaarten kijken.  Het is natuurlijk gezond om niet onnodig vijanden te maken, maar het zou wel eens kunnen dat we toch meer en meer gedwongen zullen zijn om openlijk op te komen voor standpunten die de wereld van ecologische en financiële rampscenario's kunnen behoeden.  Dan moeten we bij gebrek aan een futuristisch alternatief op korte of langere termijn wel opteren voor de één of andere kritische partij die niet aan de rechterzijde van het politieke centrum zal te vinden zijn en namen durven noemen.  Het wordt ons al van op school aangeleerd...zien wat je zegt en schrijft, want die leraar godsdienst en die leraar geschiedenis denkt zo en zo.

 

Dan zoekt men werk, als dat bij de overheid is, zit die mens in de jury bij die hoek en die bij een ander.  In de privésector maak je je niet echt geliefd als je op die of die lijst gaat staan...en wat zullen de buren wel denken als je zus of zo... .  Wie weet is het voor het verkrijgen van een sociale woning of het gaan in een home ook al niet belangrijk voor welke kleur je sympathiseert. Totdaar deze lezing, je doet er maar iets mee, mocht je dat nuttig achten.  Voorstander van politieke programa's die je zelf kan bepalen.  Een voorbeeldje : de eerste van mijn talrijke links naar meestal alternatieve ideeën mensen en groepen.

 

octo 21/04/09

 

Geweten, economie en sociale noden

 

Klasjes met meer dan 30 peuters, zou U er alleen willen voorstaan ?  Ze bestaan in ons land, af en toe wordt er een hulpje vrijgemaakt.  Wanneer er geen geld meer is om degelijk onderwijs te verschaffen, moet men het onderwijs dan opdoeken ?  Er is nood aan voedsel, is het niet gewetenloos van er niet te produceren omdat de hongerigen niet koopkrachtig genoeg zijn ?  Waarom geen duidelijke voorwaarden stellen aan regeringen die hun eigen bevolking laten terroriseren ?

 

Mensen blijven ontslaan wegens het feit dat een deel van de koopkracht op de beurs  en teveel in bepaalde beurzen is verdwenen, kan ook al niet blijven duren.  Als ze dan toch geld genoeg hebben om te verspelen, dat ze dat maar naar de koopkracht van de gewone man laten gaan.  En die gewone man…hij aanvaard de situatie, de vakbonden zien toe en wachten af…het is krisis…en daar is niks aan te doen wordt er gezongen terwijl de wereldleiders dikwijls genoeg samenkomen, maar dan wel ter wille van de speculatie niets doen om de loonsverschillen tussen de rijke en de arme wereld te niveleren. 

 

Het is eigenlijk een trieste situatie : de  mensheid heeft het ver gebracht en heeft alle troeven in handen om een aards paradijs te scheppen en zie welk een bedreigingen op haar afkomen ! Alle mogelijke nationalisten die hun eigen van hun land willen afscheuren heeft men bewapend , de gewetenloze saga van de Tamiltijgers als recentste actuele voorbeeld.  De wereld wordt verondersteld van één natie te worden, waar iedereen met mekaar kan samenleven en toch lijkt hij uit mekaar te vallen omdat politieke leiders van economisch bevoorrechte groepen de massa in hun eigen-land-eerst sprookjes doen geloven.  De mannen die de verkiezingen in Zuid-Afrika gaan winnen, rijden allemaal in dikke bakken en hebben zwembaden,  hemden gestreken door vrouwen die in huisjes met ijzeren dakjes wonen. De oude Nelson Mandela wordt overal bijgesleurd om de eigen politieke kliek te legitimeren. 

 

De politieke karma van vroeger werkt zich nog altijd uit, ondermeer in Afghanistan en Pakistan.  De vroeger door een deel van het westen tegen de USSR gesteunde Taliban, moet nu ook al door de Belgen, die er niks mee te maken hadden, voortaan oog in oog worden bestreden.  De Koninklijke familie en anderen staan al klaar om de begrafenissen een ontroerende nationale stempel van valse eendracht te geven.  Hopelijk voor de regeringspartijen, vallen er geen doden vóór de aanstaande verkiezingen. 

 

In Eritrea, Ethiopië, Somalië ondergaat de bevolking een ware hel en toch blijft de rijkere wereld de regeringen, als je ze zo mag noemen, ginder geld toestoppen zonder voorwaarden vast te leggen.  Enkele miljoenen hier, enkele daar…dan daar nog wat hulpverleners bovenop…met gevaar voor eigen kop.  Misschien best een van tactiek veranderen : voedselhulp, zaaigoed… in ruil voor andere regimes en beschermde controle ter plaatse ?

 

Al die mentaliteitsveranderingen, die best bij de mensen hier zouden beginnen, (wij moeten niet alle dagen water en brandhout bijeenzoeken),gaan die er pas komen als de armoede ook hier om zich heen grijpt ?  Gaan we dan slim en talrijk genoeg zijn om de noodzakelijke koerswijzigingen via de oude parlementair democratische weg af te dwingen ?  Komt er ook bij ons op een dag zoiets als de val van de Berlijnse muur ?  Gedaan dan met Waalse of Vlaamse forel in de Gete tussen Hoegaarden en Jodoigne ?  Wat zeker is, is dit : het zou zonde zijn, na alle inspanningen om de mensheid vooruit te helpen, dat men sommige takken van de levensboom waarop men zit, verder afzaagt.  De enige alternatieven die dan nog overblijven, als weinigen hun huur nog kunnen betalen; rustig verder blijven wonen…als de landbouw niet meer rendabel is…de boeren gaan helpen zodat er toch eten op de plank komt…en vermits we dan toch in meerderheid thuis zonder werk zitten zelf wat in het fietsenfabriek gaan helpen als je zonder fiets zit of wat voor het telecombedrijf te gaan werken om je adsl-abonnement te kunnen blijven betalen. Is dat het beeld van de toekomst ? 

 

Maar alé, het betert toch ook.  Er komen hogesnelheidstreinen in de VS, na jaren verwaarlozing van de spoorwegen.  Die Obama is alle dagen wel met ook iets positief in het nieuws…die Bush daar hoorden we niks van, Michal Moore krijgt dan toch gelijk, George voerde geen reet uit de eerst honderd dagen voor 9/11…en daarna…ja laten we daar maar over zwijgen, zelfs onder Sadam Husein had Irak er nu beter voor gestaan.   Octo22/04/09

 

Vrij zinnige humanistische leer

 

Teveel wordt over atheïsten gedacht dat ze geen geloof hebben.  Maar een klein gedeelte vindt het leven totaal zinloos.  De invloed van het Vaticaan neemt af, een trend die ook de andere grote godsdiensten nog een dag te wachten staat als de gewoontedwang omwille van maatschappelijke evoluties weg zal vallen.  Nu we  allen meer onze eigen gedachten over spiritualiteit hebben of zoeken, lijkt de taak van de leraars ‘zedenleer’ er daarom toch niet makkelijker op geworden.  Het mysterie van de eeuwigheid uitleggen op een andere dan de klassieke religie of de klassieke reïncarnatie manier ?

 

Misschien maken ze wel gebruik van de zinnige gedeelten van de oude geschriften. Wat zouden ze de jongeren vertellen ? Hopelijk betrekken ze de huidige stand van wetenschappelijke kennis in hun uitleg over het aspect ‘eeuwigheid’ van het leven…straling, electronen…kan je immers niet vernietigen en ze staan aan de wieg van alle zijn, al sinds de eeuwigheid, nog voordat er een cel of atoom was.  Het zou wel eens kunnen dat we,’energie’, leven niet alleen via onze genen doorgeven.  Niemand weet de hoeveelste bigbang -cyclus de huidige is, of wanneer hij weer in mekaar klapt; net zo min als het uur van het eigen stoffelijk vergaan.  Vermits het bewustzijn een energetisch iets is, kunnen we eigenlijk gewoon niet ‘vergaan’…alleen van de ene vorm van energie in de andere overgaan…al is dat dan ook ‘maar’ een soort  ‘voorlopige’ straling met voorlopig geen zintuigen of cultuur meer.

 

Hopelijk kunnen leraren ook doorgeven, hoe niet alleen de samenlevingen maar ook wij zelf als mensen, ons bestaan proberen boetseren.  Afrekenen met allerlei soorten collectieve en individuele onzin. Wat betreft de persoonlijke groei bestaan er momenteel een waaier aan initiatieven om mensen tot een soort niet kerkelijke bezinning over het leven te brengen.  Ondermeer de mooi gemaakte internet fotoreeksen rond een bepaald thema : landschappen, rozen, dieren, blije mensen, vergezeld van het in vele gevallen wijze en niet misbruikte woord.  Eén minpunt, meestal staat daar dan zo een muziekje opgezet, waardoor de boodschap totaal kitscherig of ‘onbeluisterbaar’ wordt.  Vele mensen laten zich een Dagelijkse Gedachte toesturen om wat bij stil te staan…want daar komt het in de eerste plaats op aan…dagelijks tijd vrijmaken om aan alle drukdoenerij te ontsnappen.  Vanuit zo een mentaliteit moet het, indien de klas er in geïnteresseerd is, niet zo moeilijk zijn om de sprong van de klassieke religieuze manier van geloven naar bijvoorbeeld Teilhard de Chardin te maken en aan te belanden bij een wereld met een alternatief ‘God’s beeld.

 

Aangezien de jeugd verondersteld wordt nog met weinig financiële problemen te zitten, zal een leraar ‘moraal’ zich waarschijnlijk meer op relatieproblemen richten.  Moet niet makkelijk zijn. Hoe uit te leggen dat een hele reeks problemen gebonden kan zijn aan de familiale voorgeschiedenis of met de eigen positieve of negatieve reacties daarop ?  Hoe de verbanden met de sociale omgevingsfactoren ter sprake brengen ?  Het vak ‘zedenleer’ op zich volstaat niet om jongeren die echt naar diepgang zoeken aan een aantal inzichten te helpen…maar daarvoor zijn er natuurlijk nog de andere vakken als ‘psychologie’, ‘filosofie’, ‘geschiedenis’, ‘literatuur’…in zoverre ze al bestaan of ze nog niet naar de achtergrond zijn verdrongen ten gunste van de ‘praktische’ leerstof.  Men kan het ook eenvoudiger proberen aanpakken natuurlijk : themalessen over de zin van discipline, het belang van respect voor mekaars meningen of een rollenspel waarin jonge mensen leren van een aantal standpunten te verdedigen.  Denken jonge mensen wel na over bijvoorbeeld ‘abortus’ of hoe voelen ze zich bij de pornoficatie van een deel van het aangeboden ‘entertainment’ ?  Hoe staan ze tegenover de verschillende soorten vormen van samenleven ?  Het moet geen makkelijke opdracht zijn om jonge mensen daarover aan het woord te krijgen, vermits de vorige generaties daar in meer of mindere mate ook al niet in uitblonken.  Misschien is een les geven rond alles wat met ‘partnerkeuze’ te maken heeft een makkie… of een les rond de sexuele liefdebeleving in een relatie er één die altijd in hilarische toestanden uitmondt ?  Laten we maar voor al onze soorten opvoeders duimen en hopen dat ze er soms meer van bakken dan wij.

Octo 23/04/09

De commentaren zijn gesloten.