Na de dood. Gedicht.

109_1910

filoview pictures : nu de bladeren in prachtige balletopvoeringen naar beneden zigzaggen, tijd voor een gedicht over vergaan en ontstaan :

na de dood

De stilte,

is allen die niet meer bestaan

is opkomen en overgaan,

is terug naar onze essentie

in stille beelden blijven we voor de levenden achter

wat we onszelf wijsmaakten verdwijnt

wat blijft, onze menselijke waarde;

licht, schijnend in licht,

met ook de lucht herademd door de nog ademenden                                 

 Licht,

is ook die die er niet meer zijn

Lucht,

doet niemand pijn

Tijdens de zwaarte van het leven reeds even

stilte, lucht en licht zijn,

we zijn wie de heengeganen waren.

 

octo

binnenkort op http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be 

"er was dus toch leven na de dood" ...fiktief... kortverhaal

vandaag op http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

links naar nieuwsites, van mensen die om het leven geven

Commentaren

  • Hallo,

    Mooi gedicht over de dood. Met Allerheiligen in het verschiet ook passend he. Merci voor je reactie op mijn blog. Ik zou graag journalist worden, maar het probleem is dat er vrijwel geen werk in is en zeker geen vast. Dat wist ik toen ik er aan begon, maar nu, geconfronteerd met de hardheid van het leven (je moet geld hebben om alleen te kunnen gaan wonen), ben ik toch op zoek naar iets vasts

De commentaren zijn gesloten.