Links en Rechts. Achter het uiterlijke.

100_0538

octo filoview : de seizoen, koud en warm, net als het innerlijke in alle mensen,

in de één wat meer van dit en dat dan in de andere

 

Vanaf heden, behalve uitzonderingen, de meer filosofische bijdragen, kunst...op http://filosofischverzet.skynetblogs.be  , de meer actuele poltico-sociale dingen op http://filosofischverzet2.skynetblogs.be

Links en Rechts. Achter het uiterlijke.

Vele verschijnselen hebben twee kanten. Neem nu het links en rechts in de politiek. Dit lijkt niet alleen een simpele tegenstelling in alle mogelijke gradaties tussen diegenen die er warmpjes inzitten en diegenen die het ook in alle mogelijke nuanceverschillen, niet zo breed hebben. Normaal gezien zouden deze laatste in een democratie in de meerderheid zijn. Niet zo in de praktijk. Te velen die van een loon afhankelijk zijn of teveel zelfstandigen, vereenzelvigen zich met politieke partijen die de belangen dienen van het grootkapitaal, in concreto de speculatie gansters op de beurs, diegenen die de melkprijzen en zo bepalen, de wapen-en andere lobbies…om maar enkele actuele voorbeelden te geven.Tel daarbij diegenen op die gestopt zijn met over moeilijker dingen na te denken of in slaap gewiegd door een bepaalde media en zij die men nooit leren denken heeft of willen denken hebben en combineer deze toestand met een volksaard die al eeuwen door kerk en kapitaal, buitenlandse bezetters inbegrepen werd verkracht in feite… en je bekomt alle soorten partijen en mensen van politiek en sociaal conservatisme.  De Nederlanders, al 400 jaar eerder een stukje bevrijd van eng clerikaal catholiek denken, hebben daar een stuk minder last van al neemt hun media een stuk van die rol in behoudsgezinde traditie over.

Je kan dat conservatisme ook nog van een andere kant bekijken ook…de menselijke kleine kantjes, de karaktervorming doorheen alle mogelijke overgeërfde en zelf gecreëerde ballast. ..langsheen de tocht die, noem ze groei naar echt mens zijn, noemt. Je kent dat wel, het nooit genoeg hebben, het altijd bezig zijn met te hard te werken ,omwille van dan niet met de problemen van de andere kant van het zijn geconfronteerd te worden, zijnde de verhouding  naar de familie,partner en naar de kinderen en naar alle andere soorten relaties daar rond toe. Op zichzelf is er niets mis met een beetje conservatisme in bepaalde etische zaken, in onze cultuur van ‘mijn borsten zij te klein, opereren maar’ en zo meer. Het zijn doorgaans de conservatieven op gebied van de ‘solidariteit’ die de eersten zijn die ‘afgeven’ op,(zich storen aan) mensen, die zich met een vervangingsinkomen al dan niet moeten door het leven slaan en die anderen die (maar) aan een trager tempo kunnen of willen werken, doorgaans ook voor profiteurs al dan niet luie mensen, uitmaken.  Vaak zijn het ook die mensen die bijvoorbeeld eerder dan anderen geneigd zijn om eerst hun portefeuille en dan hun hart te laten spreken bij het nemen van beslissingen. In veel gevallen hebben ze het te hoog in de bol of willen ze om enkele centjes meer keihard blijven doorwerken tot ze 67 jaar zijn, een zaak die  door media en politiek in Nederland, net als de privéverzekering in het gezondheidswezen, al heel gewoon geworden is.  Waarom ze zo zijn ? Om er materiëel beter aan toe te zijn dan anderen ? Om de innerlijke leegte te lijf te gaan ? Naast de vele opdelingen waardoor ‘verdeel en heers’ mogelijk wordt, wil ik er geen bijmaken…maar het is goed om toch even bij dit fenomeen stil te blijven staan.

Nochtans, een fijn observeerder merkt bij deze groep van op maatschappelijk, niet etisch vlak conservatief ingestelde mensen dat ze ook een andere kant hebben, net als bijna iedereen trouwens, een lievere, een socialere…een mogelijkheid voor hun ,om van hun strak dogmatisch handelen en voelen vooral, weg te evolueren.  Dat kunnen ze niet alleen, daarom hebben ze anderen nodig. Eigenlijk zijn we allen mekaars psycholoog, pastoor, advocaat, politieker, verpleger,klankbord, collega,artiest, schrijver van onze levensscenario’s en ga zo maar door.  We betalen op velerlei manieren voor veel van al die dingen die we mekaar gratis zouden kunnen geven…gewoon omdat niet iedereen er klaar voor is en we tot nader order WILLEN meedraaien in een samenleving  die teveel op ongezonde wedijver is gebaseerd. 

Dat neem je niet alleen weg door uiterlijke politieke verandering, maar ook door innerlijke verandering. Dat kan beginnen bij die mensen… bij wie het nog moet beginnen… met het tijd nemen voor poëzie bijvoorbeeld. Met meer je eigen leven dan dat van de ‘sterren’ te willen leiden. Met te beseffen dat de zeven kunsten belangrijker zijn dan weer zeven nieuwe winkels te kunnen openen of te veel huur te vragen en alles op te potten…het oppotten van je geld, zowel als je warme innerlijke of je sociaal willen zijn.  De anderen, de meer socialen, lopen vaak met hun kop tegen de muur; want ze regeren de wereld nog niet voldoende. Te veel wetten worden nog gemaakt door hen met alleen stalen zenuwen…die alleen ontspannen als hun gezondheid hen er eindelijk toe dwingt in vele gevallen. De gezondheid van de mensen die meer op hun gemak willen leven wordt ook vaak ondermijnd door het noodgedwongen samenspel met hun tegenspelers…zij hebben te leren van meer ‘onder hun uit’, assertiever te zijn…op te komen voor hun eigen manier van willen leven. Vooruitgang, op alle gebieden,kind van tegenstellingen.  “Life, take it and endure it”, zei iemand me gisteren dat een schrijver dat gezegd had.  Het leven niet kritiekloos uitzitten. Oh ja, mensen die over andere dingen dan geld en macht praten, over hoe ze zich willen VOELEN als ze een dag deze wereld gaan verlaten…ze bestaan nog.  Iets ‘bereikt’ hebben in het leven hangt nog teveel af van HEBBEN, dan van ZIJN.

Octo 25/09/09

De commentaren zijn gesloten.