• Eigen centjes eerst-mentaliteit

    IMG_0119

    België, hoofdstad van Europa en nog zijn er die niet content zijn.

    De eigen-centjes-eerst-mentaliteit

    Geschreven vanuit Belgenland anno 2009, laatste dag van augustus. Land waar men oproept van de federale verkiezingen af te schaffen, zeg maar de solidariteit.  Mooi voorbeeld voor de wereld. Landsgedeelte dat uitroept van ‘Brussel’ niet los te laten terwijl de overgrote meerderheid er Frans spreekt. Even gekke situatie als destijds de Voerenaars die voor 90 percent hun briefwisseling met het Belgacom van vroeger in het Frans wilden krijgen en toch mocht het niet naar Luik. Beschouw Europa gewoon als één land, dan zijn we al een stap verder op weg naar de eenmaking van de wereld.  Datzelfde land gooit zijn eigen zogezegd Doel-loos dorp de vergetelheid in, waarbij de krachten ter rechterzijde met hele geleerde zielloze verantwoordingen komen afdraven.

    Wat is er mis met dit land ? Een redacteur van een Mondiaal blad, waar men echt fier kan op zijn, en niet zozeer op die leeuw die men in Afrika gaan pikken is, oppert enkele open-venster-op-de-wereld opmerkingen, die tegen de conservatieve krachten in Vlaanderen ingaan en boempatat, hij wordt bestookt met lezersreacties (als dat al zo is) van bijna of hevige supporters van het separatisme.  Bijna elk Europees land heeft een linkerzijde die niet zo blauw is als de officiële al eens meeregerende linkerzijde…behalve in la Belgique, zelfs niet in de Walen.  In Duitsland haalt ‘Die Linke’ gisteren meer en meer scores hoger dan de sociaaldemocratische SPD.  Niet verwonderlijk als je weet dat deze laatste i.s.m. de partij van Merkel de Duitsers tot 67 jaar wil laten werken.  In België beloont men de nationalisten ter rechterzijde hiervoor…net die heren die allen langer willen laten werken omwille van al die drogredenen die we allen al zouden moeten kennen, als we tenminste de inspanning hebben gedaan om achter de schermen te kijken. Hebben wij hier een zodanig collectief trauma opgelopen van al die bezettingen sinds de Romeinen en Ambiorix en zijn Euburonen, of zijn wij ten dele gewoon individueel zo dom als mens soms in het buitenland zegt ? Niet zozeer ‘eigen volk eerst’, maar ‘eigen centjes eerst’ ?

    De eigen-centjes-eerst mentaliteit en het gebrek aan breeddenkendheid, is het begin van het nooit genoeg hebben en nimmer content zijn…zo een filosofie en het ons-kent-ons principe, vormt de basis van de trouwe politieke aanhang aan partijen die ten dienste staan van wat de banken en multinationals in de wereld uitrichten.  Veel  over dit alles in het Mondiale tijdschrift, niet zo op in de grote media.  Dat de koning een paleistuinfeest geeft met veel heisa, de man die regelmatig tot soberheid oproept en een maand later zijn tweede plezierboot koopt, dat moet uitgesmeerd worden.  Dat en nog veel meer, slikken we me te velen en dan stemmen we uit frustratie, omdat we het niet slikken op rechtse partijen die het koningshuis willen afschaffen.  Slim gezien als je meer van dezelfde ellende wil. Bravo.  

    Dag in, dag uit lezen we over de moeder van de verkrachter van een studente, die men 24 uur al met de fotograaf gaat opzoeken, over geschipper en gezever om twee keer niks. Gehersenspoeld door van alles en nog wat, dat zijn we. Gelukkig de mens die de positieve dingen en de zin van dit alles te midden van de onzin, nog ontwaren kan.  Mens erger je niet en wees eens wat minder ijdel en verbreedt je gezichtsveld.                Octo 31/08/2009

  • 1 september 1939:begin nooit geziene barbarij

    100_1317foto foto , genomen in Noorwegen, wereldwijd vindt je gedenkstenen als deze

    Talrijk zijn de publicaties over de tweede wereldoorlog, over de veldslagen, data, feiten enzomeer. Wat er echt achter die oorlog zat en wat er echt achter de schermen gebeurde, daar werd veel minder over losgelaten. Thierry Pierret probeerde het in 2005 bondig samen te vatten. De inspanning om het te lezen loont. Op enkele nuances na zou het wel dicht bij de ware toedracht kunnen zijn.

    http://www.socialisme.be/lsp/archief/2005/06/08/wo2.html 

     

  • Waarom koeien BEU zeggen !

    100_0929

    filoview pictures : eigenlijk zijn onderstaande problemen en oplossingen allen met mekaar verbonden...en hun oorzaken dezelfde : geen limieten op het hebben van teveel

    Waarom koeien ‘beuh’ zeggen

    De band tussen mens en dier en land, kan heel heilzaam zijn voor gelukservaringen in je werk en leven. Door het tot, onmogelijke eindeloze groei, gedwongen proces van produceren worden dieren op de grote boerderijen de dag vandaag, beschouwd als zielloze wezens, dingen die moeten opbrengen. Qua prijzen fabelachtige superstieren en superkoeien, worden geselecteerd om zoveel mogelijk  vlees en melk te kunnen opbrengen. De kalveren die geboren worden zijn vaak zo groot dat een koe maar een drietal keer via keizersneden kan bevallen…en dan hop koe, weg naar ’t slachthuis.

    Er zijn waarschijnlijk veel meer jongeren die met de boerenstiel ZOUDEN WILLEN bezig zijn dan er dat daadwerkelijk doen. De schaalvergroting van de boerderijen bracht met zich mee dat een middelgrote boerderij overnemen algauw in de tientallen miljoenen loopt…ook daar profiteren de banken van. In de jaren vijftig telde een dorp nog tientallen kleine boeren, nu kan je de vee-en akkerhouders vaak op één hand tellen.  Als de beesten nu ergens een speciale ziekte krijgen, wacht hen massaal de brandstapel, terwijl men vroeger bij mond-en klauwzeer met wat stro en slijm van de zieke koe de overige twee tot tien koeien ook besmette, zodat de ziekte zo vlug mogelijk de stal zou uit zijn.  In hoeverre worden de beesten eigenlijk niet ziek van de medicijnen en hormonen die ze allemaal binnenkrijgen alleen om sneller te groeien, kalmer te blijven en niet ziek te worden ? En dan maar aan ‘kom op tegen kanker’ doen.  Misdaden tegen de dierheid van het mensdom. Gelukkig is de tijd van de atoombomtesten voorbij, maar de leiders van heel het circus, genaamd ‘maximumwinst is het hoogste doel’, vinden altijd nieuwe ongezonde toestanden uit, al hebben ze in Zweden al wel eens geprobeerd van een Volvo in teamwerk te maken en niet aan de lopende band.

    Er zal rendement worden uitgeperst uit iedereen, uit ons en uit de kippen ook.  De kippenfabrieken zullen geen vier stenen onderaan een muur wegkappen zodat de beesten af en toe eens op het gras rond de produktieloodsen kunnen wandelen. Wat doen we er weer aan ? Je zou kunnen zeggen, we doen er als consument iets aan en kopen alleen producten van biologisch gezond gehouden beesten, in de hoop dat de sector zich hier verplicht zal gaan aan aanpassen.  Zo een beetje zoals de Triodosspaarbank die de grote bankwereld uitdaagt. Maar waar hebben we eigenlijk politiekers voor dan ? Bestaat er zoiets als een landbouwcommissie van gespecialiseerde parlementairen die zich daar mee bezig houden en in onderlinge partijrivaliteit  wetsvoorstellen voorbereiden ?  Zijn die specialisten niet ook niet gewoon de slippendragers van de banken en de voedingsindustrie, met naar hun pijpen dansende vertegenwoordigers van de zakenbank-Boerenbond als hun schaamlapje ?       Toch maar gezond eten kopen is waarschijnlijk de kortste weg naar verandering, gezien de matige interesse van de publieke opinie ? Toch maar aan politiek doen ? Een internetproject ,via een aantal ecosocialen een internetreferendum houden om die hele waslijst eisen kracht van wetsvoorstellen te geven ? (zie eerste link FV-blog) octo30/08/2009

    Gastadvertentie :  de nieuwe film van Michael Moore tegen 2010 te zien :

    ‘Capitalism, a love afair’  :   via  http://www.socialisme.be/actieflinks

    Gastlink : de wereld volgens kritische studenten en scholieren,jonge werkenden : ‘het komt er niet alleen op aan hem te interpreteren, maar ook van hem te veranderen’

    http://www.socialisme.be/actieflinks/index.php?option=com_content&view=article&id=225:kapitalisme-in-crisis-welk-alternatief&catid=49:marxisme&Itemid=58

    Gastmail : van Frank De Vos, DorpsDichterDoel aan :

     

     

    CC: 'bart.dewever@n-va.be'; 'Kris.vandijck@n-va.be'; 'willy.segers@n-va.be'; 'annemie.charlier@n-va.be'; 'helga.stevens@vlaamsparlement.be'; 'geert.bourgois@n-va.be'; 'vera.celis@n-va.be'; 'jan.peumans@n-va.be'; 'Lieven.dehandschutter@n-va.be'; 'matthias.diependaele@n-va.be'; 'Lies.jans@n-va.be'; 'Liesbeth.homans@n-va.be'; 'wilfried.vandaele@n-va.be'; 'willy.segers@n-va.be'; 'danielle@tjonck.be'; 'marc.hendrickx@n-va.be'; 'mark.demesmaeker@n-va.be'; 'sophie.dewit@n-va.be'; 'wilfried.vandaele@n-va.be'; 'helga.stevens@vlaamsparlement.be'; 'kathlijne.toen@telenet.be'
    Onderwerp: The Last Post maile men voort

     

    Wat hou ik toch van dit land, zijn volk en zijn leiders

    Wegens einde woonrecht in een woonzone werd afgelopen donderdag in de overvolle kerk van Doel na afloop van het concert ‘The Last Post’ geblazen.

    De waanzin van ‘beslist beleid’ van de ideale schoonzoon van Vlaanderen gaat door. En de Vlaming telt beaat de appeltjes onder zijn appelboom.

    Enkel op hoogdagen zoals morgen op de ijzerbedevaart, op de hoge stelten van flinke woorden knetteren van verontwaardiging de melktandjes van fiere leeuwen. En verder, ja verder zwijgt men over Doel als vermoord.

    Dit stille zwijgen of beter de ‘Meidung’ noemt men de ‘loyale ‘ uitvoering van een regeerakkoord. En op zondag 6.9 gaan we weer lekker gordelen…

     

    Last Post in Doel: http://www.youtube.com/watch?v=vRrmldLvWW0

     

    Niettemin wens ik onze ‘Vlaamse’ politici in het zweet huns aanschijns een gezapig, vreugdevol en humaan ‘beslist’beleid toe.

    Van ganser harte zelfs.

    Frank De Vos

    DorpsDichterDoel 2009-2011

  • Armere VN landen willen nieuw econ. model !

    IMG_0225

    foto filoview : onze fruitoogst kan ook dank zij hen beginnen...het zou heel leerrijk zijn van eens een maand bij hen in de werkkampen van Indonesië, Filipijnen,...te gaan werken...misschien kunnen wij hen wel helpen zich van onder af aan te organiseren

    Armere landen willen nieuw economisch model op VN-top

    Gesteld dat de proleten in het armste deel van de wereld zich, ondanks het manifest duidelijke failliet van het neoliberalisme aldaar (voor de betrokkenen, niet voor de multinationals)…gesteld dat ze zich toch zouden kunnen opwerken tot de relatieve welvaart van een deel hunner soortgenoten uit de hoog geïndustrialiseerde gebieden op aarde…zouden zij dan hun strategisch sterkere positie dan benutten om het systeem dat hun grondstoffen roofde en voor zoveel ellende zorgde…te bekampen…of zouden ze zich ook beperken tot de intelligentie nodig om zich alle modern comfort aan te schaffen ?

    Zouden zij ook voor een deel vluchten in drugs en saai amusement en met mekaar een niets ontziende concurrentie in het productieproces aangaan en via het oude partijpolitieke spel zoveel mogelijk macht en invloed voor hun eigen kennissenkring proberen te verwerven ? De meeste van hun elites hebben het ‘ons kent ons’-systeem uit het Noorden al vroeger dan na de dekolonisaties overgenomen en bij het opmaken van begrotingen blijft er nog wat over voor het gewone volk ook. Niet dat we hier bij ons de halve , in de regeringen opgenomen top van het patronaat en Unizo verdenken van potentaten à la Mobutu te zijn…maar ze krijgen er hun plannen om meer en meer van de koek voor zich op te eisen toch gewoonlijk vlotjes door, na wat in goede banen geleide overlegpolitiek die zich weinig om de ‘onderlagen’ van de samenleving bekommert en steeds meer neerkomt op fiscale geschenken voor hen en langer en harder en goedkoper werken voor ons.

    In hoeverre wegen de penibele levensomstandigheden van de armsten op deze planeet door op hun huidige quasi politieke inactiviteit als klasse ? Niet dat er niks aan ’t gebeuren is op het sociaal-politieke vlak (zie tweede link hieronder), maar gewoonlijk moeten wij Westerlingen buiten onze grote media om, op ’t internet nog zelf gaan uitzoeken wat.   Terug naar onze hypothese nu :  indien het Zuiden een stijgende levensstandaard zou kunnen verwerven (een toegenomen arbeidsdruk en zeer lage lonen hebben ze al) , zullen de meest bewuste vertegenwoordigers der proleten aldaar evenzeer sociaal en politiek omkoopbaar zijn als een pak ‘vertegenwoordigers’  in het qua Bruto Nationaal Product rijkere Westen ? Gaan ze zich in het door het ‘verdeel en heers’-geleide proces der verrijking van elites ook gedragen als wij veelal ? De door factoren als  ondermeer automatisatie en superuitbuiting veroorzaakte vervreemding met het werk dat je doet, en het weinig in media en onderwijs aangemoedigde kritische denken hebben van een pak mensen onder ons steriele sociale individualisten gemaakt.  De ontmenselijking van het produktieproces rukt maar op ten dienste van het maximale winstbejag. Het economische aspect van het samenleven verdringt alle andere aspecten.  Het merendeel van de werkers trapt in de val van de jacht op zoveel mogelijk goederen…zonder plaatselijke solidariteit aan de dag te leggen; want diegenen die zijn nek uitsteekt… . 

    De vertegenwoordigers van die landen die niet in de G.20 vertegenwoordigt zijn, worden het onder druk van hun bevolking en ook in het belang van persoonlijke agenda’s goed zat en belegden een VN-top van niet wereldtonoren, waarbij de bestaande machtsverhoudingen in vraag gesteld worden.  De reactie van de dominerende landen : voorlopig een beetje minder van hetzelfde om de, het merendeel van de bevolking van de  193 VN landen herbergende feitelijke meerderheid, een beetje te sussen…ook zoals in België ten dienste van een klein onderdeel van een percent van de bevolking die allemaal de grootste bank ter wereld en het grootste en snelste bedrijf ter wereld willen worden…alsof wij daar van wakker liggen. Het is wel die groep die ons via hun Staat gaat proberen langer dan 65 te laten werken bijvoorbeeld.  Hoe gek moet dat hier nog worden ? Hoe lang houdt men de situaties ginder nog uit ?  Ook internationale solidariteit is geen luxe, zo zal meer en meer blijken.

    Meer over de VN-top die wil breken met de neo-liberale mantra’s :

    http://mo.be/index.php?id=348&tx_uwnews_pi2[art_id]=25951&cHash=2de38d0399

    Wedden dat U niet weet waar uw collega’s in de rest van de wereld mee bezig zijn op sociaal vlak :   http://www.labourstart.org

    Octo 28/08/2009

  • Aarschot en de Spaanse Burgeroorlog

    Het youtube filmpje'de Spaanse Burgeroorlog in 10 minuten', niet becommentariëerd  Beeldmateriaal.Toen het linkse eenheidsfront eind 1930'er jaren via verkiezingen aan de macht kwam, was dat echt niet naar de zin van de burgerij die een aantal tegenreacties uitlokte, met het aan de macht brengen van de fascistische generaal Franco als hoogtepunt, na een bloedige burgeroorlog die aan 500.000 mensen het leven kostte. Eind jaren negentig ging ik één van de laatste overlevenden van de Aarschotse hulp aan het linkse kamp interviewen :

    Proletenleed. Proletenlied

    Hij is 89 en woont al zijn hele leven in de Grecht. Drie jaar was hij, toen de eerste wereldoorlog uitbrak. Zijn vader en zijn broer, waren net als vele Aarschotenaren weggevoerd en omgebracht. Hij maakte de beginjaren van de Belgische KP mee, opgericht uit protest tegen de tweede internationale, toen een lid daarvan , de Duitsche Sociaaldemocratische Partij in 1914 de oorlogskredieten goedkeurden(slechts 14 sociaaldemocraten op 96, waaronder Roze Luxemburg stemden tegen).

    De jaren 1936-1939 lieten hem niet onberoerd, daar hij en zijn vrouw een Spaans weeskind opnamen. Hij heeft er nog knappe foto's van uit die tijd. Ook foto's van de Russische ontsnapte krijgsgevangen die hij tijdens zijn periode in het verzet uit een nazi-trein hielp bevrijden. Hij en zijn vrouw Jeanne hielpen het verzet zoveel ze konden in die tijd. Samen verspreiden ze tal van anti-nazi bladen in een tijd dat er zovele communisten omkwamen...ook omdat hun namen op kieslijsten van voor de tweede wereldoorlog gestaan hadden of omdat ze op heterdaad bij een verzetsdaad betrapt werden of verlinkt werden. Na de tweede wereldoorlog leverde al dat verdienstelijk werk de KP 12% van de stemmen op...de burgerlijke eliten vreesden dat het rode gevaar geärriveerd was en de sociale zekerheid werd voor 'de zekerheid' van het kalmeren van het sociale verzet geboren.

    Jeanne vertelde over hoe sterk de KP destijds in Aarschot stond : "Met een hele bus van de vrouwenbeweging gingen wij op uitstap toen" "Wij waren echte doeners toen, als je alle heil van bovenaf, van de regering of zo blijft verwachten of als ge er te goed inzit, dan onderneem je niet wat wij communisten destijds voor onze medemensen riskeerden in de tweede wereldoorlog"

    Toen hij zonder werk zat, en KP-leden een tijd later uit openbare functies geweerd werden, begon hij textiel te verkopen. Toch bleef hij militant en waar hij kon, verkocht hij zijn politieke krantjes in Aarschot en in de mijngebieden. In theoretische discussies heeft hij geen zin meer, maar wat hij vanuit de praktijk vertelde, sprak boekdelen. Hij wil geen boom meer opzetten over Stalin of Trotsky, hij beseft dat uit de waardevolste delen van die experimenten om van de tiranie van crisissen en oorlog af te raken, nu moderne dingen en één te maken pluralistische pogingen moeten groeien. Zij hebben hun steen bijgedragen in 'den tijd' . Ondanks de concentratie van de media in geldmachtige handen, ondanks de subjectieve moeilijkheden en de linkse versnippering, de lakeienrol van vakbonden en van de sociaaldemocratie blijft (bleef,ondertussen overleden) hij hopen op andere tijden. Zijn oude hart ging open toen ik hem lijsten met  honderden homepages liet zien, die allen getuigen van de wil van de volgende generaties om verder op tal van manieren onrecht helpen recht te trekken. Op het internet was de linkerzijde overduidelijk in de meerderheid en dat boeide hem enorm en nooit heb ik een oude man en oude vrouw zo zien opfleuren : "Dat ze allemaal eens niet teveel in hun eigen kapellekens blijven steken en zich nu maar op een modern concreet project richten, een wereldwijd te realiseren programma".

    octo eind jaren negentig en vandaag 27/08/2009

    dessertje : Waarom plaatste het parochieblad dit artikel niet voor de verkiezingen  :

    http://www.tinevanrompuy.be/spip.php?article65 

    GASTLINK /DON't loose faith : http://www.labourstart.org/  Er beweegt veel, maar moeten we het niet over een andere boeg gaan gooien ?

  • Opgepast,ze komen terug uit vakantie !

    100_1611 (2)

    foto filoview : de wereldbevolking, verder gewurgd door de oude taktieken ? we mogen  er ons botten niet aan vagen !Kop omhoog en alle superhebzuchtigen der aarde :sit on it !

    Opgepast, ze komen terug uit vakantie

    Niet de kinderen, maar onze politiekers.  Gedaan met de rust tussen Walen en Vlamingen, Brusselaars…de communautaire stokpaardjes gaan weer bovengehaald worden.  Dra zullen de woorden ‘afbakenen van bevoegdheden’ en ‘niet benoemen van burgemeesters’ weer door de huiskamers schallen en zullen we weer grote delen van ‘hoe het met de staatshervorming’ zit, in de krant van miserie moeten overslaan…zo kotsbeu als die aanslagen zijn we al die onzin aan het worden.

    Al hebben we afgelopen verkiezingen dan wel in meerderheid bewezen dat we er eigenlijk weinig van begrijpen, sommigen verwachten wel een, ieder jaar, als hete herfst aangekondigde sociale tegenwind. Als die tegenwind zich dan gaat baseren op de enkele schoonheidscorrecties die de vakbondstoppen traditioneel voorstellen dan zullen de ceo’s van banken en multinationals op hun in de watten gelegde oren kunnen slapen. Met handen en voeten zijn we gebonden aan een systeem dat draaiende moet worden gehouden op basis van steeds meer prestaties op steeds kortere tijd…en liefst met zo min mogelijk mensen.  Die laatste veldslag is weer door het grootkapitaal gewonnen, want miljoenen mensen wereldwijd, verloren hun baan ‘dankzij’ de op de beurzen begonnen crisis.  Waarschijnlijk heeft men berekend dat na al die door de crisis ‘noodzakelijke’ herstructureringen nu weer meer winsten te rapen zijn. Waarschijnlijk komen investeerders weer vlugger aan geld, want de banken zien hun winsten weer groeien.  Met het geld dat ze nu onder staatswaarborg zelf beleggen, rapen ze enkele procenten, terwijl de spaarders een precentje toegeworpen krijgen. Tien jaar ging de crisis duren, schreef men onlangs nog.

    Ook op mondiaal gebied maakt men prognoses. Binnen een paar decennia zouden we met 9 en niet meer met 6 miljard zielen zijn.  Heeft men berekend dat er enkele condoomfabrieken gaan sluiten of zo ? Nee, men baseert zich op de te verwachten koopkracht van het onderontwikkelde deel van de wereld en op hetgeen ons geweldige  vrije markt systeem voor die mensen zonder koopkracht in de voorbije decennia verwezenlijkt heeft…en men verwacht meer van hetzelfde voor die mensen die hun kinderen als een soort pensioen zien en geen budget voor voorbehoedsmiddelen hebben.  Daar houdt men zich mee bezig in plaats van deftige plannen te maken en de vleugels van de grote protagonisten van de graaicultuur te kortwieken of van al die supergrote bedrijven internationaal overheidsbezit te maken.

      Ooit sprak ik met een paar mijnwerkers die in de ‘golden sixties’-jaren verplicht waren van tijdens hun pensioen wat bij te klussen, ‘ge zou van minder socialist, maar dan echt socialist worden als ge ziet hoe de wereld in mekaar zit’, hoorde ik hen al eens zeggen. Als ik daaraan terugdenk en ik alle werelduitdagingen en mogelijke gevarensituaties voor de mensheid eens op een rijtje zet…daar is inderdaad in te komen.  Massale verspilling en tegelijk massale onderbenutting van de voorhanden zijnde mogelijkheden.  Enorme tegenstellingen in rijkdom. Schaarste en onderbenutting van het productieapparaat. Werkloosheid en stresstoestanden op het werk.  Een groot deel van de productie die ten dienste van het oorlogsvoeren staat…enz… . Al is Bertold Brecht een gehuldigd kunstenaar, over de implicaties van wat de man vertelde, ligt een deel van de culturele wereld al lang niet meer wakker. En ons journaal ?  Vandaag had men het geluk dat Ted Kennedy doodging om daarover lang uit te weiden en dan tante Trees van Justitie nog en een paar bandietenstreken of een gangster dat niet meer buiten mag gaan pissen waar hij wil…en de zaak was weer ver bekeken.

    Daarom, heeft U zin in meer :

    Over hoe rijk steenrijk is bijvoorbeeld : http://hqz591.skynetblogs.be/post/7228182/jochei-de-crisis-is-voorbij

    Of over hoe het kunstmatig geschapen Koerden-vraagstuk in Turkije in mekaar zit :   http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/26/koerden.html

    voor de rest van het wereldnieuws kan je naar de internationale linken van een deel van mijn linken die zich meer en meer in progressief pluralisme met mekaar kunnen vinden...is er dan toch nog hoop voor dit vaak vies planeetje?

    gastad : http://boestpoetry.blogspot.com/

    cultureel evenment

  • Helse cirkel der medicijnen.

    100_1628

    octo's filofiew-pictures : er was een tijd, die nu primitief genoemd wordt...mensen uit de stam baden in proper water en tot de sterren... 

    Helse cirkel der medicijnen

    Vooral de huidige generatie tachtigers en ouder, leven nog bij gratie van tot in de twintig soorten pillen. Geen mens die zich nog afvraagt in welke mate dit alles meer te vermijden geweest zou zijn en welke pillen zelf overbodig zijn.  Dokters hebben geen tijd om deze mensen te vragen hoe ze hebben geleefd en wat ze hebben meegemaakt. De naweeën van de 1ste wereldoorlog nog meegemaakt als kind, moeten werken als de pachters uit ‘het gezin van Pamel’ of bekender voor de jongere mensen…als de kleinzonen van de kinderen uit ‘Priester Daens’. De tweede wereldoorlog op hun dak gekregen. Daarna geleidelijk een modern hels werkritme aanvaard.

    Mensen die wegens ouderdom niet veel meer kunnen, met de mogelijkheden die een fit lichaam biedt althans, zeggen soms als men ze vraagt ‘wat doe je nog’ : “ niks meer” .  Nochtans voeren ze een dagelijkse strijd tegen allerlei soorten kwaaltjes…wat vaak erger is dan ‘werken’.  Als je hen helpt zitten en opstaan, kraken al hun botten ervan…zo erg dat een gewone omhelzing soms een ingewikkelde zaak wordt.  Nog altijd werken mensen zich te pletter om hun levensstandaard te handhaven, ja zelfs om gewoon te overleven of hun job niet kwijt te raken.  Ze raken overspannen omdat ze niet genoeg vrije tijd hebben of deze aan overconsumptie van veel inhoudsloze dingen besteden.  Ze laten zich vangen door een ongezonde levenswijze of hebben denken deze nodig te hebben om het tempo van leven de dag van vandaag aan te kunnen. 

     Steeds vroeger en vroeger nemen ze slaapmiddelen en pijnstillers. Pijnstillers, daar kan ik inkomen…maar vlug naar slaapmiddelen grijpen als een simpel reset-middeltje…is dat wel gezond ? Om over jezelf en al wat je uit je slaap houdt te praten…daar kruipen uren en uren in…en dat is onbetaalbaar en in die zin zijn we niet opgevoed.  Tijd en een vriend die luistert, mensen die raad geven, een boek dat helpt…dat is natuurlijk allemaal te duur geworden in het professionele geval en te ‘gewaagd om het over te hebben’ met mensen uit je omgeving…in deze wereld waar te velen even ‘perfect’ als de aardse sterren willen zijn.  Ook indien we gezonder zouden leven, dan hadden we niet zoveel pillen nodig.  

    We slikken anti-cholesterolpillen, vaak zonder aan beweging en gezond eten te doen en zonder ons af te vragen of die cholesterol ook niet met onze innerlijke spanningen of voedingsgewoonten te maken heeft.  Als we meer met al die oorzaken en redenen rekening zouden houden, zou onze bloeddruk wel zakken en wij kalmer worden en tevredener zijn.  Vóór je dat allemaal  door hebt, gaat de maag protesteren…wat naargelang de graad van aantasting steeds weer zwaardere medicijnen vereist…en dat terwijl er ook natuurlijke produkten bestaan die helpen. Teveel medicijnen nemen kan dan weer gevolgen hebben voor het urologisch wegennetwerk, de stoelgang enz… .  Op de duur heb je voor elk medicament dat je neemt een ander medicament nodig dat de effecten van het vorige teniet doet…en als je dan de bijsluiter leest…er garantie voor staat dat je weer een volgend medicament zult moeten nemen omdat je wonder boven wonder toch wat misselijk bent !  Op sommige gebruiksaanwijzingen die een ‘filmlaag’ op je maag moeten zetten om je eten beter te kunnen verteren, staat doodleuk : ‘lichte verhoging van de kans op een herseninfarct of een hartinfarct’…terwijl pattatenextract een natuurlijk produkt hiervoor is…een stuk rauw patat helpt zelfs ook al soms.     Het lijden van onze oudsten van dagen weze  ons een les. 

    Vaak zit je intuïtie over iets nemen of niet meer nemen goed.  In de tijd van de kinderjaren van de huidige twintigers, was het ‘in’ om voor een bronchitis antibiotica te nemen…je was een slechte ouder als je het je kinderen ‘ontzegde’. Weg met de natuurlijke weerbaarheid, er moest worden aan verdiend.  Nu zijn de ziekenhuisbacteries al zo slim geworden dat er geen enkele antibiotica meer tegen opgewassen zou zijn.   Mensen worden vlugger  uit het hospitaal ontslaan, om dat ze niet extra-ziek zouden worden of stellen het uit om opgenomen te worden.  In hoeverre is er trouwens controle op de hormonen en de medicamenten die zieke en gestresseerde dieren toegediend krijgen voor wij er een stuk van binnenkrijgen ?  Ziek zijn, het is allemaal verbonden met vele andere zaken en dan hadden we het nog niet eens over erfelijkheid. Dat er veel geld mee te verdienen is en we er teveel voor afdokken heeft dokter Dirk Van Duppen van één van de groepspraktijken voor betaalbare geneeskunde al bewezen en meer en meer krijgt zijn Kiwi-model navolging en worden er delen ervan ingevoerd.  Een goeie babbel en bezoekje aan een bibliotheek of aan de komende beurs van het andere boek is misschien meer aan te raden dan een bezoek aan de apotheek…die babbel is misschien af te raden binnen de context van de geldmaatschappij, want in die zin ‘levert dat niks op’.  Een sociaal gezondere maatschappij is er zeker één met meer tijd tot filosofische overdenking en bezinning.  Alle aanleidingen zijn goed. Neem maar de volgende twee woorden : lijden en over-lijden…vul je eigen beschouwingen hierover dus zelf maar met je eigen reflecties in. Santé.      Octo25/08/2009

    gastadvertentie : u wil zich voor een ontwikkelingsproject inzetten ?

    wordt internationaal actief

     http://www.intal.be/ 

    of :

    http://www.bevrijdewereld.be/pages/bw/bw_voorstelling.aspx#bevrijdewereld?/pages/bw/bw_voorstelling.aspx?true?undefined?undefined?bw?bw_voorstelling.aspx 

  • Land zonder Doel. Kranten zonder dichters.

    DSCN0718

    filoview travel: het noorden kan van de schwung en het kleinschalig feesten van het zuiden leren...

    Land zonder Doel.Kranten zonder dichters.

    België begraaft een dorp, genaamd Doel.  Moord met voorbedachten rade, al jaren.  Men  ‘moest’ de haven uitbreiden…oude plannen, nu zonder haast. ‘Men’, de bonzen en hun knechten bleven eendrachtig tegen het volksverzet, hoop was er alleen tijdens verkiezingscampagnes. Kunstenaars allerlei kunnen, grepen naar hun wapens, een minister van cultuur opperde rijkelijk laat om Doel uit te roepen tot kunstenaarsdorp en de slopers van hun gewetensbezwaren te verlossen.

    ’s Ochtends op de radio.  Een krantendichter zonder job.  Zijn vader was nog tekenaar geweest van spoorwegbruggen en zo meer. Met dezelfde nauwgezetheid bracht de zoon vroeger dagelijks een stukje detail van het weefsel van de menselijke ziel in kaart, Bernard, de krak in zijn vak. Kranten, ze boksen op tegen de centenlogica.  Sporadisch een hoekje tijd voor bezinning.  Ze vallen in de bus bij het ontwakende volk, na een reis door de nacht van drukkerij tot bedeling. Er staat niks in over de sterrenpracht van de nacht, wel alles over de zomerse roes van kermissen waar niet meer wordt gedanst en concerten die massaüitmelkerij geworden zijn.  De 40 man op een rustig plekje aan de Dender, aan de kleine Notelaar; de prachtige klassieke muziekstukken van de Roemeense pianiste en de Franse violist, tussen de allen uit ander hout gesneden dichters door…dat wordt zoeken in de krant, eerder iets voor internetland. Big moet alles zijn, big...ter wille van de bussines. Octo 24/08/09

    toemaatje : scherp gezien van John Satyricon :

    http://hqz591.skynetblogs.be/post/7228182/jochei-de-crisis-is-voorbij-

  • Alle Belgen minister van Buitenlandse Zaken

    filmpje octo filoview : travelling through Joegoslavia-Albania, meeting farmer's son

    Alle Belgen minister van Buitenlandse Zaken

    Op reis ontmoet je het echte buitenland, vooral in de mensen met wie je een gesprek opbouwt.
    Zo was er in Hongarije 'Roodkapje', een vrouw van toen tegen de zestig, die in een dorpje achter het Balatonmeer een restaurant had voor Igor en alleman, helemaal niet naar de normen die wij gewoon zijn, maar ze hield er helemaal op haar eentje het sociale leven draaiende. Zoals in vele landen konden wij Belgen met onze uitgebreid talenkennis ons letterlijk in vijf talen verstaanbaar maken.

     

    Als je alle dagen voor 10à 15 euro bij Cubanen thuis slaapt en er voor 8 euro Kip, krokodil, makreel...kunt eten en een wagen huurt ben je goedkoper af dan 9 dagen in een hotel te zitten. Alsje dan 16 dagen lang 'taxi Belgica' speelt en alle dagen een 30-tal mensen meeneemt kom je thuis met ongeloofelijke verhalen en een 30-tal emailadressen...die de herinneringen aan de interland telkens weer doen bovenkomen, telkenmale je ze herleest. Je komt er Canadezen (VS-ers omwille van het stomme embargo toen nog minder) tegen die je boektips geven en je kan de Cubanen erop wijzen dat ze eens zouden kunnen proberen om op projektlijsten te stemmen, zodanig dat ze de mensen uit hun partij die hun best niet doen zouden kunnen wegstemmen.

    In China, als je bij een particulier te gast bent, wordt je van her naar der meegesleurd, want iedereen wil zijn Engels eens uitproberen. Je eet er in restootjes met heerlijke tsjingtsjangmuziek en de plaatselijke afgevaardigde van de telecomvakbond vraagt het snot uit je neus. In Hongarije runt Gabriella en vele anderen wiens namen me ontsnappen een 'zimmer frei' en ze brengt je haar wonderen van tuinkunst boven op het bergje in haar hof in het kleine chaletje met de stenen kachel. In het concentratiekamp van Neuengamme kan je de walg om de moord op een zestigtal dorpbewoners wegroepen in de lege 'werkateliers'...”dikke smeerlappen”.

    In Servië vergeet je nooit de ontmoeting met een eenvoudige jonge boer die hooi aan 't binnen halen was en de treurende oorlogsslachtoffers. Wateren tegen een boom als je op het platteland een bericht met 'mijnen, opgepast' tegengekomen bent, doe je niet, dat kan ik je verzekeren.

    In Albanië, toen, slecht berijdbare wegen (nu ?) was er de ongeloofelijke Mus Mema uit Kalimash, die me twee banden hielp vervangen...en de politieman-lifter die ik meenam op weg naar huis, en ik die dacht dat het om een controle ging. Je kan er je banden laten oppompen met de drukfles van een oude, afgedankte legercamion, ergens aan toch wel al een modern cafeetje ,waar je voor de aanwezige werklozen in vier talen uitlegd hoe de sociale zekerheid bij ons in mekaar zit en wat ze bijgevolg van hun politiekers moeten eisen voordat ze hier met heimwee komen te zitten. In Turkije, al die mensen die je uitvragen over waar je de volgende dag naartoe gaat, om te weten welke van hun vrienden ze moeten verwittigen van klaar te staan als je uit één van die kleine busjes stapt 's anderendaags. In Griekenland in de Peleponesos, de begrafenis van een oud man, aangekondigd door een simpel A4-tje op een houten telefoonpaal nog. Zijn kist stond rechtop op hem te wachten aan de tuindeur, terwijl je hem binnen kon gaan begroeten zag je de auto's van de zonen en dochters met andere Europese nummerplaten staan.

     

    Je hoeft niet altijd echt naar 't buitenland, want die mensen die je ginder tegenkomt zijn ook hier te vinden. Zo heeft er eens ooit een paar jaar een Chinees en zijn vrouw en kind bij me gewoond. Hij studeerde architectuur en zijn vrouw en hij werkten in een restaurant...de man heeft het nu in China gemaakt. Op een jaar tijd kon hun dochtertje van zes Nederlands. Binnen het jaar kende ik alle Chinezen in 't stad...waaronder een studente die hier theologie kwam studeren, ik en Confucius vielen bijna achterover toen ik de oude Latijnse teksten die ze moest studeren zag...ze is dan ook via mij 'filosofie' gaan studeren en vertrok achteraf met een Engelsman die acht talen kende naar Italië.Dat moet nadat de eerste oorlog in Irak uitbrak, geweest zijn, toen er in het rijhuisje naast me een twintigtal Koerden logeerden. Ik vertaalde via Genjo, die Nederlands kende,Turkse krantenteksten over folteringen in hun dorpen voor hen en legde hen uit dat een onafhankelijk Koerdistan niets iets is waarvoor je moet vechten, alleen de strijd voor werk, samen met de Turken,Irakezen, Iranezen...en waar ze ook zitten, loont de moeite, met het nationalisme van de oude garde, vang je niks aan...en de weg van de wapens lijdt naar de barbarij, zelfs al neem je ze zoals zij, zelf niet op.

    Ook via het internet kom je de hele wereld tegen, moet je eens proberen via mijn linken. Uit Israël kreeg ik ooit eens een boek van Aki Or toegestuurd, volledig gratis, gewoon omdat hij ook over geschiedenis geschreven had en (andere)alternatieven naar de toekomst toe bood. Uitwisseling en respect, vooruitgang, daar gaat het om. Bij de officiële ministers van buitenlandse zaken gaat het voor het grootste deel om stagnatie en beperking van de achteruitgang. Gewone mensen komen veel vlugger overeen en hebben vaak dezelfde gedrevenheid omdat ze geen maximumwinsten moeten verdedigen als ze bij mekaar komen. (meer info 'categorie reizen')

    Over,de Fransen,...Afrikanen, meer op hun gemak dan wij, later meer Octo 22/08/2009

    gastadvertentie voor vanavond 22/08/09 ter herinnering

    Doel, mijn stervend kind

    poëzie en filmavond rond het bedreigde polderdorp
    Gastheer:
    vzw Symbiose en kunstentaverne De Kleine Notelaar
    Type:
    Netwerk:
    Wereldwijd
    Datum:
    zaterdag 22 augustus 2009
    Tijdstip:
    20:00 - 23:00
    Locatie:
    De Kleine Notelaar
    Straat:
    Vlassenbroek 222
    Telefoonnummer:
    0494601961
    e-mail:

    Omschrijving

    - Poëzie en filmavond. Uw gastheer Frank De Vos, dorpsdichter van Doel, leidt de avond in.
    - Poëzie door verschillende dichters rond het thema ‘Vergankelijkheid’. Dit is meteen ook het thema voor de jaarlijkse gedichtendag met wedstrijd uitgeschreven door kunstenvereniging vzw Symbiose (info en reglement: www.bloggen.be/patricia52);
    - muzikale omlijsting door Bernard Bertoni (Frankrijk - viool) en Yoanna Mihai Roemenië - piano) beiden leerlingen master Conservatorium Brussel;

    - Inkom: 5 € - info: 0494/60 19 61 of 052/21 11 80
  • Wapens volgende oorlog VAN Irak al in produktie

     

    youtube-tribute :Imagine by John Lennon

    Wapens voor volgende oorlog VAN Irak al in produktie

    De Servische wapenindustrie bloeit. Grootste klant...Irak dat een pak vliegtuigen besteld heeft...om in te zetten tegen...de Koerden, of een nieuw oorlogje van laat ons hopen weer geen acht jaren tegen Iran ??? ...zoals destijds de door de VS gesteunde avonturen van Sadam Hoesein zaliger. Zonder sociaal geweten zal in de wereldpolitiek niets veranderen, de cirkel van oorlogsproduktie en het gebruik ervan levert teveel geld op.Hoe een andere stem laten horen en dingen in beweging krijgen?

     

    http://mo.be/index.php?id=63&tx_uwnews_pi2[art_id]=25904&cHash=6862e4e695

    Een wereldreferendum dat uitspraak velt over alle globale problemen :

    http://bloggen.be/conscience2008

    Vandaag had ik er nog een correspondentie over met een groep in Wallonië, die luistert naar de naam : Les amis du collectif 'Le Ressort', na lezing van een artikel via een Facebook-groep over de verdeeldheid van links :

    Je viens de lire l'article 'existe-t-il une évidence de gauche?'. J'ai aussi écrit la dessus en Anglais et moins en Français. Onderaan, au dessus http://bloggen.be/conscience2008 il ya mes point de vues sur les divergences idélogiques de gauche dans l'idéologie elle- même. Pour surmonter ça, il nous faut ,à coté des intitiatives défensives classiques aussi une attitude offensive...c'est ce que j'ai voulu faire en dévelopant un programme pour un réferendum internationale sur beaucoup de chose en même temps. C'est un initiative qui envisage les futurs dévelopements dans l'internet...un jour on pourra organiser des élections internationales après l'aprouvement du programme par réferendum, et voter pour nos dirigeants sur des listes de project et pas sur de listes de partis...donner un contenu et de la qualité à la politique pouvait marcher un jour en suivant cette route à cotés des autres.

    http://www.lef-online.be/cgi-bin/csvdb.cgi?db=links http://filosofischverzet.skynetblogs.be

    Entre temps, beaucoup peut encore passer de nos jours

    eisenbundel : de overheid moet durven ingrijpen en internationaal initiatieven nemen

    - voor hetzelfde werk, dezelfde wedde wereldwijd
    - één internationaal sociaal zekerheidssysteem voor meer welzijn
    -reconversie wapenindustrie, wereldwijde stopzetting conflicten
    -legers inzetten in ontwikkelingsprojecten in armste landen
    -internationale ecologische maatregelen, alternatieve energiebronnen...
    -huurprijzen halveren = huizen goedkoper, hoe lager de huren, hoe goedkoper de huizen
    -creatie van wereldwijd universeel gestandardiseerd taxatiesysteem, niet alleen voor gewone inkomens,maar op de superwinsten, fortuinen
    -stop speculatie op energie, voedsel, grondstoffen...
    -creatie van een homepage voor wereldwijdewebVerkiezingen, met een referendum over dit programma

    De weg er naartoe zal lang zijn, wetende dat een kleine groep mediabezitters en congresleden van beide grote partijen de sociale zekerheidsprogramma's van Obama al zouden kunnen tegenhouden en hierrond een enorme leugen-en lastercampagne opgezet hebben...terwijl het de bedoeling is dat de Staat goedkopere verzekeringen aan gaat bieden om de prijzen van de privéverzekeraars naar beneden te krijgen. Afwachten of het lukt, terwijl het helemaal geen socialistisch voorstel is, zoals hem wordt verweten...en wat dan nog ? Moeten we soms verder in de richting van de pensioenfondsen, nu aan het licht gekomen is dat bepaalde van deze fondsen met hun(jullie) geld investeren in fabrieken die clusterbommen maken. Ach mens !

    Muzikanten enz...verenigt U en maak nog eens iets zoals John Lennon...ik had hem nog graag uitgelegd dat godsdienst niet hetzelfde is als religie(relier-le-tout oorspronkelijk) en die hemel van hem, die heeft hij verdiend en de rotzak die hem heeft neergeschoten, verdiend voor als er geen hel moest zijn zal ik maar zeggen, van samen met alle opblaasbare terroristen en vele anderen op een onbewoond eiland gedropt te worden, al waar ze samen met alle oorlogstokers hun ding kunnen doen. Octo 21/08/2009

    Een lezersreactie maakte me ondertussen attent op een ander nummer van Lennon over 'god'...waarvoor dank, weer een gat in mijn cultuur en tussen mij en Lennon gevuld : 

    http://www.youtube.com/watch?v=jknynk5vny8

  • Working Class Hero Lennon,muziekintermezzo

    muzikaal intermezzo, you tube
     
    As soon as youre born they make you feel small
    By giving you no time instead of it all
    Till the pain is so big you feel nothing at all
    A working class hero is something to be
    A working class hero is something to be
    They hurt you at home and they hit you at school
    They hate you if youre clever and they despise a fool
    Till youre so fucking crazy you cant follow their rules
    A working class hero is something to be
    A working class hero is something to be

    When theyve tortured and scared you for twenty odd years
    Then they expect you to pick a career
    When you cant really function youre so full of fear
    A working class hero is something to be
    A working class hero is something to be

    Keep you doped with religion and sex and tv
    And you think youre so clever and classless and free
    But youre still fucking peasants as far as I can see
    A working class hero is something to be
    A working class hero is something to be

    Theres room at the top they are telling you still
    But first you must learn how to smile as you kill
    If you want to be like the folks on the hill
    A working class hero is something to be
    A working class hero is something to be

    If you want to be a hero well just follow me
    If you want to be a hero well just follow me
    Deze klassieker dateert uit iets na de periode dat men nog massaal dacht van de wereld te kunnen verbeteren...met dank aan youtube met dank aan ecosocialst Didier Brisa,
    Dat er toch nog velen bedreven en geörganiseerd met de wereld bezig zijn bewijst INTAL :
    octo

  • Hoe zit dat nu verdorie in Pafghanistan ?

    IMGA0020

    Hoe zit dat nu verdorie in Pafghanistan ?

    Heeft er iemand al uitgerekend in hoeveel steden en dorpen wereldwijd , burgers gebukt gaan onder het militair geweld van soldaten en stammenlegers ? Misschien zoveel als destijds tijdens de tweede wereldoorlog. Met Kafkaïaanse situaties tot gevolg. Zien dat je niet toevallig opgeblazen wordt…wiens geld en welke staten zitten daar eigenlijk achter, niet alleen de NAVO-staten of gewoonweg die middeleeuwse ideologie van groepen door wie betaalde oorlogs(war)hoofden  ? Tracht men alleen de rotzooi van de tegenreactie op de inval van de USSR om de lekenstaat Afghanistan te beschermen, op te ruimen (toen steunde men dezelfde krachten die nu tot enorme zogezegd religieuze terreurmonsters uitgegroeid zijn)…of zal er altijd imperialisme blijven bestaan (van alle zijden), ook nu het gevecht om de  maximumwinsten en afzetmarkten door de globalisatie en crisis in een stroomversnelling gekomen is ?  Feit is dat de gruwel enorm absurde vormen blijft aannemen.  Iedereen met een gedurende twee weken blauwe vinger na de verkiezingen in Afghanistan, riskeert binnenkort deze kwijt te zijn. Is dit een voorbode van nog meer barbarij en decadentie of een keerpunt ?                    Een uitbollend boomerang -effekt of het begin van een nog grotere escalatie  ? Hoe ver van ons bed zal dit blijven ? Welk een strategie volgde men en wat is men van plan te doen vanuit de paleizen der beslissingsmacht ? Hoe kan diplomatie en ontwikkelingshulp de dingen doen counteren ? De betrokken burgers, speelballen van zoveel betrokken machtswellustelingen worden gegijzeld, alle dagen meer, in Afghanistan en Pakistan(Pafghanistan). Ze hebben geen andere keuze dan iedere terreurorganisatie en elk stammenleger dat hen als bommenvlees wil gebruiken en hun vrouwen wil analfabeet houden, te boycotten en met alle progressieve krachten samen spannen tegen het door het imperialisme opgelegde barbarendom.  Hou eens eindelijk op met zowel te klagen aan de klaagmuur als kritiekloos te knikken op de koranscholen en plant patatten en ander lekkers in plaats van opium, en verjaag iedereen die de wapens wil doen spreken, en houdt tuinfeesten ter verbroedering van iedereen met menselijke bedoelingen.

     Octo 19/08/2009 http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/18/afghanistan.html

  • Oh heavenly whisper !

    100_1304

    Oh heavenly whisper

    Hadn’t seen here in years.  But in the night she came in a dream. We met, set on the kitchen table of long ago, talked long and deep while in fact, I was in Africa for two weeks, and she in Europe. We talked about what we had learned  and what we had left. To blame was the situation in general. We were born out of a force of circumstances and while growing up we were confronted with the unsolved  emotions of others and our own.

    What is faith in a love-relationship ? Is it an agreement to stay faithful to one person in body and soul or is it a commitment to deal with the heritage of what went wrong in the relationships before our birth, which in the end, had to lead to us ?  It’s the second part of the answer that is the most difficult part to analyze, because roads tend to split because one person does not have all the answers.

    Men do not understand why women often seem to run in to tears more ten they do.  When a woman wants to break up a relationship, she will try to put the ‘blame’ on the male…or the other way around.  If there where break ups before in the same or other relationships, one can use the past experiences to get out of the situation, or at least to stay calm.  One can learn a lot about life when one has compassion with people.  Sometimes it can put yourself in a lot of trouble, but by going through the pain of others, one discovers where pain descends from. By doing so, you give yourself a piece of advice in the end, ‘you don’t want to know where pain comes from’.  Because if you do want to know, it surely will come your way.

    Attraction. Physical attraction. Probably our genes, smart enough to know what a biological good match is.  Not only physical attraction. The partner can offer social security as well. Emotional attraction. Partners that lean on each other, one more than the other, to obtain a good feeling that leads to falling in love. After the honeymoon weeks, things start to slow down in intensity and many influences make their way in to the evolution of the relation. Since one out of two relationships fall apart, it is obvious that with a lot of people an often hidden battle starts : ‘should we or I or shouldn’t we split’ ?  Often one of the reasons for this kind of conduct is that one is afraid that the other one could find another partner and out of jealousy  people sometimes even make babies which task in life it will be to find out where they come from.  Maybe that newborn life is blessed with far less jealousy, in order to confront his parents. Maybe the next baby will grow up to be once again more jealous…in order to learn something from each other in this game called life.

    People interfere in the lives of others, continuing their kind of never ending stories. They can start their story by not only telling stories of people they knew, but also the stories of their own. Their pains, their joys, their remedies. The story teller often explains the story from his or her angle, making it to nice or to black so while telling their story, they misjudge people.  When the ones who listen, aren’t experienced enough or when they do not want to take a moral point of view or do not want to judge because they do not know the complete backgrounds of persons involved, a lot of later confusions are born.

    So when there is interconnection that works, people touch each other for the first time in a special way…by words, an arm, a kiss maybe a few months later. The stories that begin in a slow platonic way, often can reach the same or more passion in every way. No problem so far, when people involved are single. One can be married or in another kind of relationship. The most wise thing to do is to continue in a platonic way. If one can let go of his or her feelings the other one, instead of taking a distance too, can become hopelessly unhappy, not only from the tensions at home, but because of an inner emptiness that isn’t answered any more by the challenge and excitement a new relationship can bring into life. Often one cannot find the same mutual interests in one person : intellectual things, mystical things, poetry, politics, literature and so on. But you do not need to start an physical relationship for that. But when that kind of very good feeling is there, bodies can show the desire to compare the depths of life in the physical dimensions as well. One can become very passionate from each other(s) for years and years to come, or things can fall into the after honeymoon experience soon.  Most of the people hide their love story for each other when there is a triangle involved. Some speak about it and even before things start getting ‘serious’. Splits often then occur, sometimes the third leg has to go, sometimes the third person revives the older relationship…surely in a physical way at least, but that, like the honeymoon experience is not of long duration when there is more interconnection with the soul of others involved. One can hesitate a long time to inform the existing relationship. It depends of one’s experiences, the ‘guilty’-thing about it.  To make a triangle official is in fact recognizing that some existing ties came under pressure. Often it was before something new started. Sometimes it is because another love story started. In other cases both. In all cases life shows a bit about the truth about the prehistory of your love life that can go back your parents and so on…but the responsibility for it, in the end, is your own. That’s what feeling good is largely about.

    Because of the complexity of things, when emotionally difficult matters are concerned; some people need other people to continue or complete their former relationships. The ones who are left on their own and can concentrate on other things besides those sometimes silly emotionally negative things…are rare. Fewer are the ones that have non hostile taught about their ‘rivals in love’. Often depressions follow, drinking, chasing others to get ‘even’, the same behavior as some women or men who had a bad relationship with their mother, father…they tend to take revenge on the later husband.   Every negative emotion, in the end, always comes down to ‘fear’. Fear of not enough love, not enough money,…and so on. Love, if you have no fears, is a thing there is always plenty of. And because a lot of us have to many fears we invent a lot of things we can hide ourselves behind. Surely, when one is the second man or second wife in the play, and children are involved; one must be strong enough to take a distance.  If it doesn’t work, in the end you have to make up your mind if you want a classical relation or not. ‘There surely must be some nice, uncomplicated candidates’ over there, one starts to think’ in that stage. When the triangle is to disappear because of a fourth person entering the stage, a new battle begins. The good old biological competition, or is it not all kinds of unfinished business of the past that lingers on in the present…pumps the adrenaline again.  Deals are made and oats are sworn to prevent the new couple from being together.  Interfering with the life of others has lots of inspiration…because too much bellybutton (ego) often can make a fool of both sexes. Even expressing emotions, feelings, talking doesn’t help anymore then…and often the bed has to make up…leaving others with their illusions and sometimes the new old couple as well. It isn’t an easy task, avoiding the meaningless. If you are close to it, the pressure will go up and one tends to explode if you have no inner calm any more. Sometimes it’s a good thing for your evolution when people start evolving more through other people.  If one gets in to trouble of all kind, don’t give up to easily…or the future can hold a lot of more trouble ahead on other locations with other persons. It might. It might not. The silly old question, she(he)loves me…not. A crazy, but meaning full thing that fight against instability, the ups and downs.      Octo  19/08/2009

  • zerOstress nodigt uit

     

    gastadvertentie voor mensen uit Antwerpen die rap zijn :

    gastheer : zerO stress group
    Type:
    Netwerk:
    Wereldwijd
    Prijs:
    wat je zelf aan je medemens en je kinderen geven wil....
    Begin:
    woensdag 19 augustus 2009 om 20:05
    Einde:
    donderdag 20 augustus 2009 om 2:05
    Locatie:
    Antwerpen
    Straat:
    CONSCIENCEPLEIN
    Telefoonnummer:
    0473759991
    e-mail:

    KoM en feest met ons,
    nOdig al je bevriende muzikanten om mee te komen jammen,
    mobiliseer zoveel mOgelijk mensen die op eigen houtje aan het geheel willen bijdragen,
    even op vrolijke wijze aantonen dat we die brug niet willen,
    noch dat de adem onzer kinderen verpest wordt,
    noch dat er nog meer fijn stof door onze strot wordt geramd,
    dit alles in een warme en open sfeer,
    breng wat lekkers te drinken en te eten mee,
    breng muziek en allerhande muziekinstrumenten mee,
    breng je pöezie mee,
    draag voor, perform, zing,
    of kom om te luisteren,
    of simpelweg om te genieten,
    BOEMPATATA

    liefs,
    Uw Antistresspoweet (via Frank Vr.)

  • Inzicht in d i t zijn

    IMG_0347

    Inzicht in d i t  zijn

    ’t begint al heel klein.

    licht donker,warm koud,nat droog,

    hard zacht,honger en dorst

    gegeten en gedronken

     

    ’t heeft te maken met reizen tussen rust en onrust

    Met aanvaarden en verwerpen van gezag

    Met willen domineren via gezaag

    Met roepen om aandacht en meelij-pijlen

     

    ’t wordt misvormd door een deel heersende klieken

    Door wijzelf die ons meer en beter voelen dan

    Door de tijd die we in geldverwerving steken

    Door eerst over details te vergaderen

     

    ’t blijft steken in onze onverwerkte ervaringen

    In waar we niet overraken kunnen

    In wat we hadden gewild dat zou kunnen zijn ‘hebben’

    In eindeloos vluchten in de toekomst

    En er is niets aan de hand…want…

    7 kleuren en de kracht van licht, de lichtatomen stralen ze ons

    7 dagen en de weelde van tijdloosheid, bewegende planeten schenken ze ons

    7 klanken en het comfort van stilte, laten hun expressies horen

    7 kunsten en het orgasme van scheppen, via artiestenzielen en hun materie

    7 soorten bewustzijn versmelten :

    5 zintuigen : zien,horen, ruiken, smaken,tasten

    en ’t zesde, ‘t verwerken van voedsel,gloed en pijn…

    Het 7de dat berichten, belichten en richten wil...

    allen kinderen van geloof, verstand, intuitie...

    Octo  -18/08/2009 Om iets duidelijk te maken, hoef je niet altijd een lange moeilijke uitleg,soms gaat het ook heel kort en krachtig, samengebald. Soms zijn er zelfs geen woorden nodig als de gedachten en beelden in je opwellen. Toch kon ik het weer niet laten.

     

  • In afwachting van de volgende rouw

    100_1481

    In afwachting van de volgende rouw

    Een oud vrouwtje op weg naar fysiek verdwijnen, omwille van de beperkte houdbaarheid van het menselijk gestel. We maakten, maken haar dagelijkse uitbollen de laatste jaren na de dood van haar man mee, ieder van de kinderen en kleinkinderen om beurt. Ook deel van de essentie van het leven.  In alle eenvoud verwoord, op het juiste moment tegen een kleinkind nog kunnen zeggen  bij het zondaagse bezoek ‘ik heb deze week hele goede dingen over je gehoord’…kan iemand een heel leven lang nog goeddoen. Het kan nog, ook met soms ondragelijke pijn in de voet, pijn die zwellen doet.

    Oh, ik zou kunnen schimpen op het onnozele deel van de onvolwassen mensheid hier en daar en haar vragen waarom ze de wijsheid en de kennis, het vermanen en gedogen niet liefheeft.  ‘Filosofie’, liefde voor de wijsheid. Ik zou kunnen schrijven over mensen die gaan stemmen voor mannen die vrouwen, die geen sex willen hebben, met honger willen bestraffen en over maniakken die onder het mom van de godsdienst, kiezers willen gaan afstraffen, beide in  Afghanistan, maar ook daarbuiten.  We zouden het kunnen hebben over het oude Palestina en ook daarbuiten, waar men de duizenden jaar oude woorden van enkele passages van enkele schrijvers in de praktijk verwerpt en kiest voor sexistische, rascistische en godsdienstige verdeeldheid. Ik zou het kunnen hebben over waarom Columbië nog troepen van een buitenlandse mogendheid stationeren wil.  Ik zou kunnen tips geven over hoe men de dag van vandaag tot rust komen kan en zijn spirituele kwaliteit van leven verbeteren kan.  Ik zou naar één van onze ministers van volksgezondheid kunnen bellen om te vragen of die antibiotica, waar ik altijd al zo wantrouwig tegenover stond, via de veestapel ook bij diegenen die ze weigeren binnenkomt. Ik zou me kunnen ergeren aan zoveel, maar als je het plaatje door hebt, leer je dat wel af. De moordenaar van veearts –hormonenbestrijder Vanoppen komt vrij…sommige bodybuilders-koeien staan nog open en bloot in de wei.  NIKS VAN DIT ALLES VANDAAG.

    Vandaag is opgedragen aan zij die er bijna niet meer zijn en zij waarvoor ik ooit enkele woorden op een rouwkaartje schreef.  Daarbij eens even stilstaan, is veel rottigheid kunnen relativeren.  ‘Onze-lieve-vrouw  -(heer)Hemelvaart’ ?...het gebeurt iedere seconde van de dag in duizendvoud. In eenieder zitten bij leven al veel gedichten. Bij de dood :

    +”Waarom, waarom alleen verdriet…laten we ons ook verheugen…want zij die haar hele leven lang ‘licht’ was voor anderen, is nu zelf weer licht geworden…licht…energie…zondermeer.  Haar grootste wens zou zijn geweest…en zal zijn…dat haar naasten nu ook in haar plaats ‘licht’ voor hun naasten zouden verspreiden”voor de ouwe P

    +”Een bekwaam man, een man van zijn woord, een man die deed wat van hem, van ons, verwacht wordt; ging van ons heen” voor P

    +”Lente. Sommige takken bloesemen hier op aarde niet meer. De boom in zijn geheel blijft bestaan; zal nimmer vergaan.  Laat ons dankbaar zijn voor zulk een moedig leven en het schone dat er uit voortvloeide” voor MD

    +”Het leven is vaak een ondoorgrondelijk en mooi of hard geheim. Ik ben ervan overtuigd dat jullie grootvader en vader daar heel veel van wist…dat weet ik uit de weinige momenten dat ik contact met hem had…” voor vader van VWR

    +”De dood is misschien ook gewoon niet te decoderen muziek zonder noten.  De dood zijn misschien kleuren en energieën in de anti-materie, die wij amper kennen, onze intuïtie misschien meer dan wij.  Is er nog een wisselwerking ? Lokken en duwen deze krachten ons weer aan en weg tot op de dag dat we genoeg gezorgd hebben en zoveel dingen meer”voorO

    +”Vaak dacht ik met plezier aan je terug. Nu is ’t hier voor jou achter de rug. Je genoot van het opgroeiende kind tijdens mijn jeugd.  Werken op ‘t land  deed ons allebei deugd. Tussen de bomen, op ’t veld, in ’t magazijn, waar het ook mocht zijn…samen hadden we het dikwijls fijn. Je was soms zowel heel ernstig als geamuseerd. Hoe je familie je hart bezighield, is iets dat jou eert. Nooit vergeet ik de manier waarop je vertelde, en je lachende ogen die soms de drukte ontknelde. Je bent me er eentje geweest. Vier maar nu maar voor immer feest”voorC

    +”Collectieve zieleïmpressies bij wandeling op een kerkhof. Wandelend tussen de graven van diegenen waarvan je er heel velen kende, krijg je het gevoel ’wat een pak mensen heb ik al zien passeren’…ieder individu roept bepaalde dingen in je op…interconnectie… . Tijd is verleden en heden en kiem van de toekomst tegelijk. De kiem van de toekomst kan alle richtingen uit en tegelijkertijd ook weer niet, want die kiem wordt gedetermineerd door verleden en heden samen…het heden en verleden is de ware aard.  De toekomst, iedere wording van ware aard.” Voor allen

    +”Over iemand die in huis opgebaard staan verkoos : over dood gaan kan je veel filosoferen, maar een geliefde nog een paar dagen temidden van haar geliefden kunnen koesteren en in het hart dragen…moet zo stil en diepzinnig zijn…dat woorden niet meer nodig zijn” voor S-ma

    +”Al heb ik hem de laatste jaren maar een paar maal ontmoet, hij heeft me vaak ‘vergezeld’, de keren dat ik aan hem dacht en over hem sprak. Jullie zullen zeker ongetwijfeld weten wat ik bedoel. Ik leerde hem kennen tijdens het fruitplikken en z’n zachte aard  en geduld zouden voor veel andere mensen zeker een zege zijn.  EVER ARdT…in die zin leeft hij for ever”

    +”Geachte lezersrubriek : de weekeinddoden en gewonden in mijn omgeving beu, vraag ik langs deze weg of de tv-stations soms geen waarschuwende, tot bezinning oproepende spots kunnen uitzenden, tussen al die opgefokte reclamespots en geweldfilms door.  Laat ons hen allen met onze telefoontjes bestoken…bel naar de inlichtingen voor hun telefoonnummers”

    +”Worstel niet te lang met vragen die je niet kan oplossen..de ‘verwondering’ om hem blijft.  Zelfs uiterlijk rustige mensen ontkomen niet aan de onvoorspelbaarheid van die dingen waarvan wij slechts een vermoeden kunnen hebben.  Iedereen blijft eigenlijk voor een stuk ondoorgrondelijk…ook in het vervullen van onze functie naar diegenen rondom ons”

    “Het timbre van z’n stem, die op een wijze, zachte manier, overtuigen wou, zullen we nu voor een stuk moeten missen. Het opzoeken van eenzaamheid als het lichaam niet meer wil. De uif op z’n schouder, gewend aan mekaars roep. Hij heeft hele hoge daken beklommen en velen in de diepte van hun ziel geraakt. Hij had een wereld aan wijsheid gewonnen en door eigen ervaring Rijk Hart Richard-volmaakt. Hij werd op dezelfde dag als de dichter Herman begraven en was als zelfstandig werkman een even groot artiest van ’t woord, alhoewel nooit geschreven. Deze mens, dit wezen, heeft zoveel gaven en ’t ben ik die hem hier nu nog hoort. Onverstoord rustig, charme te over, bewust van het mooie en ogenschijnlijk tegenstrijdige mysterie van leven en doorgeven”. Voor R

    “Ik wens U allen bovenmenselijke krachten toe”. Het enige wat je daarvoor moet doen is ze vragen, van binnenuit naar buiten toe…en…blijf erin geloven.  Die krachten bestaan.  Ze draaien rondom ieder atoom en zijn even vergankelijk en onvergankelijk, als hun andere dragers, de electronen enzovoort, dat zijn.  Ik geloof niet in de dood op zich, alleen in het leven…dat een energievorm is die altijd of soms dan toch, wie weet, in andere dingen overgaat” voor jong broertje van de Zingende Vlinder

    “Hoe zit dat nu pater ? Leg me jouw geloof eens uit. Doet iedereen op basis van wat was,hier ervaringen op en leven we allen in de richting van onze dood; het moment waarop iemand, sommigen, allen… ? andere, niet-lichamelijke energie worden ? Interactie ?  Gaat die energie deel uitmaken van de verdere evolutie van de levenden of moet die overgegane energie weer 20 miljard jaar wachten op een volgende bigbang en alles weer van voor af aan of verrijkt proberen ? ?  Indien interactie : Wie, hoe, wat, waar gaat ‘helpen’ ? Kan dat alles vanuit een detail , een leven,‘hier en nu’ geraden worden, alhoewel hun ‘hier’ misschien ook alleen ons hier is, vanwege de genetische wortels.  Dus zou de zin van het leven kunnen zijn dat iedereen hier wijs moet worden en daarom de waarheid over zijn eigen leven te ontdekken heeft; teneinde van nut te kunnen zijn…hier …en hierna ??? Of is er alleen ‘hier’ ? Wachten wij onze beurt af om weer een zo goed mogelijk anderssoortig begeleider, geleider…te zijn na onze dood, we oefenen in ieder geval al tijdens ons leven. Misschien bestaat de geest van diegenen die er nog zijn op een genetische manier wel voor een deel uit diegenen die er al of niet nog zijn en zelfs nog niet zijn. We kunnen biologisch eigenlijk niet terugkeren, want in feite zijn we er al. Of niet ?  If this is wrong, only one thing can be wright ; we return to the simple, uncomplicated consciousnes of minerals, air and light or the fire in the elements.   Alle dingen dat zijn en alle dingen die gebeuren, delen een doel : de evolutie van onze ziel; door het negatieve naar het positieve…but when the soul, the embryo dies, our spirit is born ? Nee Pater, ik geloof dat hij er altijd al geweest is, die geest.” Voor de strikte godsdienstbeoefenaars

    Octo 17/08/2009

     

  • De arbeidsmarkt, een andere visie

    youtube filmpje : één van de onopgeloste problemen, werk genoeg.               Prettig weekend en bedankt voor de groeiende interesse dear readers

    Miljoenen en miljoenen werklozen, telt deze wereldsamenleving. We zouden als maar meer moeten kopen en lenen om het systeem van produktie en consumptie in leven te houden. Zonder groei, komt het systeem in de problemen, zoals de afgelopen paar jaar duidelijk werd. Alhoewel er momenteel een lichte tendens op verbetering zou zijn, zal deze blijde boodschap voornamelijk dienen om de speculanten op de beurzen te spekken. We blijven namelijk een samenleving met een stijgend aantal werklozen op wereldgebied. We produceren onder de productiecapaciteit omwille van die andere markt, die van vraag en aanbod. Geen koopkracht geen productie. We produceren een aantal dingen die niet nodig zijn omdat bijvoorbeeld onze auto's momenteel voor een stuk gesubsidiëerd gesloopt worden en dingen die ecologischer kunnen...staan qua productie nog in de kinderschoenen. Massale vernietiging om weer te kunnen van nul herbeginnen, waw, wat een etische manier van leven. Crisis, oorlog, heropbouw, heette dat vroeger (vroeger?). We moeten echt om werk bedelen, terwijl er geen schaarste aan werk is ! Wat is er geworden van de slogan 'recht op werk' ? Begraven.

    Wij met onze wensen, wij mensen, wij hebben allen talenten en ambitie en willen maar al te graag initiatieven nemen om er iets mee te doen. Er is enorm veel werk om van deze wereld meer een paradijs dan een bijna permanente crisissituatie te maken...alle beroepen zouden werkkrachten te kort komen  als die mooie plannen en projecten ten uitvoer zouden moeten worden gebracht.   

    Stel je dan eens een aarde voor waar iedereen menselijke levensvoorwaarden heeft, nadat alles gebouwd en herbouwd is en iedereen deftig gevoed en gekleed, met transportmogelijkheden die de huidige qua ecologische normen (uitstoot, lawaai, ...) ver overtreffen. Idem dito voor energiewinning. Iedere wooneenheid die de sociale en culturele mogelijkheden van het internet benutten kan enzoverder.  Dan pas kan er enorm veel tijd, energie en werkgelegenheid geschapen worden, niet meer in defensie, maar in sectoren als onderwijs, cultuur, zorg...noem maar op. Om dat alles te realisern heb je bewustzijn nodig en in deze tijden waarin verworvenheden op de helling worden gezet, ook alle mogelijke vormen van verzet...maar ook een globaal programma ( http://bloggen.be/consciensce2008 ) dat door al die verscheidene krachten die aan de verbetering van de wereld werken, gedragen worden kan, als ze hun onderlinge ideologische verschillen even aan de kant willen laten en eens praktisch willen in actie komen. Sociaal militeren, fabriek per fabriek, sector per sektor tegen herstructureringen, voor een hogere melkprijs... om welstand te behouden, heeft nog altijd zin, maar we moeten ons ook op een filosofische manier eens leren over de problemen te buigen...in de zin van 'waar we toch mee bezig zijn'...en waar we nu 'in feite naar toe willen'... . Boven de dagdagelijkse problemen uit leren denken...meer en meer weg van de beperktheid van de eigen navel.

    Enkele voorbeelden van mensen die het proberen, uitleggen,organiseren :

    http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/14/ecologie.html

    http://www.sap-rood.be/cm/index.php?view=article&id=963%3AKlimaat+Actiekamp+in+de+Antwerpse+haven+groot+success&Itemid=53&option=com_content

    http://www.vonk.org/kapitalisme-in-crisis.htm

    http://www.lef-online.be/cgi-bin/csvdb.cgi?db=links

    http://www.pvda.be/

    http://noodaanrood.sparood.be/ en vele anderen, de meeste bereikbaar via de lef-link in blog (tweede link) en http://mo.be/index.php?id=63&tx_uwnews_pi2[art_id]=25864&cHash=418311b229  (vijfde link)...en de tientallen andere die ook heel de wereld van mensen die willen werken met mekaar verbinden door hun linken enz...

    octo 14/08/2009

     

  • Mijmeringen bij het afscheid van een pater

    youtube opname :jongeren zingen 'what if God had a name...just a stranger in a bus, trying to make his way home...'

    Mijmeringen bij het afscheid van een pater

    Pater Jozef was volgens menig oude dorpsbewoner een man van de daad, die midden de armsten der samenleving ging wonen en waar je al eens iets tegen kon zeggen dat je nomaal niet tegen een 'eerwaarde' zegt. Als hij eens vroeger vertrok, mocht je gewoon vragen of zijn vrouw soms op hem wachte of zo. Hij was ook iemand die niet van onenigheid tussen mensen hield.

    Buiten was het na de regen van vanacht veel gezonder dan binnenin de broeierige kerk, waarvan men het deurtje vooraan niet meer openzette, omdat men de voormalige pastoorswoning aan particulieren heeft verhuurd en hun tuin er op uitgeeft. Dit moet toch te regelen zijn met deze mensen.

    Buiten de kerk, speelden twee op de grond zittende jongens een spel met dinosaurussen, het leek wel een prehistorisch slagveld. Toen velen van de jaren vijftig en zestig hun ouderdom hadden, werd hun verteld over het aards paradijs en Adam en Eva, de appel en de slang. Al heeft de kerk al toegegeven dat de aarde rond is, zou men onder bepaalde theologen niet blij zijn met zo van die onderzoeksresultaten die willen bewijzen dat het geloof in de evolutieleer afneemt. Op basis van het feit dat 15% van de jongeren zegt er niet in te geloven (waaronder het grootste deel kinderen van ouders met moslim achtergrond), concludeerde een krantentitel onlangs in vette titels dat de evolutieleer op zijn terugweg was. Hoe kan het idee 2 plus twee = 4 op zijn terugweg zijn, denk ik dan ?

    Niet alleen qua formules die men in misvieringen gebruikt, maar ook qua inzichten in hoe de evolutie van ieder mens als wezen in mekaar zit, is de kerk aan een andere aanpak toe. Er zijn natuurlijk geweldige leefregels die niet stuk te krijgen zijn, zoals 'doe niet aan een ander wat ge zelf niet wil dat U overkomt'...maar de praktijk wijst al eens uit dat sommige mensen daarvan eerst iets snappen als het hen zelf overkomt...en soms is dat sterker dan onze beste bedoelingen. Assertief leren zijn, heet het nu, weerbaar leren worden, opkomen voor jezelf in relaties waarbij de emotioneel zwakkere kanten van anderen (of jezelf) één of meerdere anderen overschaduwen en domineren blijven. Soms is het dan al eens gedaan met geduld en medelijden en hebben de meestal veelal softer ingestelde mensen er soms danig genoeg van en begint er ergens een onderhuidse actie-reactie te broeden. Zonder alles al eens weg te zalven en vergeven, kom je er echter niet en zeker niet door overdreven eisen te gaan stellen aan je medemens...al zal dat in uitzonderlijke gevallen ook al wel eens nodig zijn. Emotionele dingen los je overwegend niet met cijfers op.

    Toch zijn sommigen op zoek naar strikte etische richtlijnen, die ze in woorden willen uitgeschreven zien...en sommige geleerde mensen onder ons, lukken daar in zeker mate in.http://www.kuleuven.be/cbmer/ bijvoorbeeld...maar uitzichtloos langurig vergaan van de pijn, is niet nodig, abortus zonder levensbedreigende of andere fundamentele reden (incest...) evenmin, embryo's 'kweken' om ze daarna te vernietigen en te gebruiken om mensen mee te genezen ? ...nee je mag daar niet lichtzinnig mee omgaan, als waren mensen koopwaar.

    Dat wat de dingen betreft waar weinigen mee in aanraking komen te staan. Menselijk-Filosofisch gezien is datgene wat een mens tot mens maakt, het geheel van verhalen die aan ons voorafgingen en die resulteerden in onze schepping...op deze creatie inspelen, dat zijn wij en dat doen wij, met een bepaalde evolutie in dezelfde of andere richtingen tot gevolg.

    Naarmate we opgroeien (h)erkennen we bepaalde karaktertrekken, energieën van onze ouders bijvoorbeeld in ons eigen of helemaal niet en leren we ons door ons eigen gedrag van hen te onderscheiden, onze eigenheid te zoeken. Soms zijn ze het helemaal niet eens met ons en begrijpen ze niet dat wij als anti-these eigenlijk hun onopgeloste tegenstellingen of conflikt geworden tegenstellingen op een andere manier aan het oplossen zijn. Hoe vlugger we het plaatje doorhebben, hoe effectiever onze beslissingen zullen zijn, hoe beter we ons in ons vel voelen en al wat daaruit volgt. Om dat plaatje door te hebben moet je soms wel in scenario's stappen waar je al het positieve in jezelf aanwenden moet om in interactie te gaan met bepaalde dingen die je in mensen ergeren.

    Dus, het leven is niet uitsluitend iets zoals een verkeerscode of een rechte weg zonder bochten. Schuld en boete, ongelukkig zijn, een mens doet het voor een stuk zijn eigen aan op emotioneel vlak althans,... het sociaal-economische is een wat ander terrein dat door multinationals wordt gedomineerd en door de politiek geärangeerd en in mindere mate, geregeerd. Octo 13/08/09

  • Vakbondsman steunt Opel tijdens Afrikareis

    100_0888

    Mail binnengekregen uit Ghana vandaag.  Wouter Vanaelst van het ABVV toert momenteel in Afrika en heeft iets met zijn Opel...hopelijk geen pech als hij aan de zuidpool wil geraken...pas toch maar op voor overmoed Wouter, want de weg naar de zuidpool is nog lang ! Als het de bedoeling is dat iedereen een Opel moet kopen, Wouter, daar gaan we er niet mee komen, want dan zitten binnenkort een deel van de mannen van Ford ...(ook goei otto's) zonder werk.  Als de automobielindustrie dezelfde weg opgaat als de Bankwereld niet zo lang geleden, zouden we die ottofabrieken dan niet in gemeenschapsbezit brengen, voordat we ze weer met gemeenschapsgeld moeten redden ? De moordende concurrentie is al tientallen jaren bezig en stopt toch niet voordat er maar één groep meer overblijft. In een gemeenschappelijk bedrijf zou men onder andere arbeidsvoorwaarden wat minder vlug zijn gezondheid opofferen. Al is een stuk van de automobielnijverheid in de VS al genationaliseerd, het heeft tot ontslagen geleid en men zal er niet trager gaan werken . PS in annex : hoe de Indianen Amerika vroeger zagen, in de tijd van het paard toen een 19de eeuwse VS-president hen vroeg van hun land te mogen kopen...we kunnen er nog iets van leren...over van wie wat bezit bijvoorbeeld. octo

    Wouter Vanaelst eijn mail :

    Aan alle arbeiders/bedienden van Opel Antwerpen,

    In 1996-97 liep ik school te Vilvoorde, heb het sociale drama van Renault-Vilvoorde van dichtbij meegemaakt.

    Ik rij met een Opel Corsa Swing, gebouwd in 1993 in de Antwerpse Opel-fabriek. Ik sta momenteel met deze auto in Ghana. Overland via Frankrijk, Spanje, Marokko, Mauretanie, Mali en Burkina Faso. Een trip van ondertussen al meer dan 13000 km over het Afrikaanse continent. Nog geen enkele panne, nog geen enkel probleem, 16 jaar oud.. En na de berichtgevingen gehoord te hebben over jullie situatie heb ik besloten niet meer te stoppen. Ik ga verder.

    Ik wil jullie laten zien welk ongelooflijk werk jullie hebben klaargespeeld. En dat ik en het volk jullie steunen. Ik rij met deze auto tot de Zuidpool voor jullie als het moet, en zal het ook doen! Jullie hebben mijn steun en de kracht van jullie arbeid in mijn handen.

    We zullen niet stoppen, we zullen nooit opgeven, en we zullen eens laten zien welke ongelooflijke producten jullie van de Antwerpse band laten afvloeien!!! Wouter Vanaelst wvaelst@vub.ac.be

    Indian Wisdom

    Er worden de dag van vandaag heel veel speechen geschreven voor leiders, minder door leiders. De volgende woorden van een wijze indiaan in antwoord op een voorstel van een Amerikaanse president, die zijn pas raak. Bij zijn leven leek het er niet op dat de ‘native American’ gelijk zou krijgen. Het begint er meer en meer naar uit te zien van dan tóch…zowel in positieve als negatieve zin. Als de gemeenschap zelf iets te zeggen had en de multinationals en het finaciewezen minder, zou het een makkie zijn om de problemen van overproduktie van wagens én het belang van goed gemeenschappelijk vervoer, tegelijk aan te pakken !octo

    Indian Wisdom : In 1854, the U.S. government offered to buy 2 million acres of Indian land in the Northwest. Below is a translation of Chief Sealth’s (Seattle) reply to Pres. Franklin Pierce in December of that year. It has been described as the most beautiful and prophetic statement on the environment ever made.

    The Great Chief in Washington sends word that he wishes to buy our land. The Great Chief also sends us words of friendship and good will. This is kind of him, since we know he has little need of our friendship in return. But we will consider your offer.

    How can you buy or sell the sky, the warmth of the land? The idea is strange to us. If we do not own the freshness of the air and the sparkle of the water, how can you buy them?

    Every part of this earth is sacred to my people. Every shining pine needle, every sandy shore, every mist in the dark woods, every clearing and every humming insect is holy in the memory and experience of my people. The sap which courses through the trees carries the memories of the red man. So, when the Great Chief in Washington sends word that he wishes to buy our land, he asks much of us.

    This we know: All things are connected. Whatever befalls the earth befalls the sons of the earth. Man did not weave the web of life; he is merely a strand in it. Whatever he does to the web, he does to himself. But we will consider your offer to go to the reservation you have for my people. We will live apart, and in peace.

    One thing we know, which the white man may one day discover: Our God is the same God. You may think now that you own him as you wish to own our land, but you cannot.

    He is the God of man, and his compassion is equal for the red man and the white. This earth is precious to him, and to harm the earth is to heap contempt on its Creator. The whites, too, shall pass; perhaps sooner than all other tribes. Continue to contaminate your bed, and you will one night suffocate in your own waste.

    But in your perishing you will shine brightly, fired by the strength of the God who brought you to this land and for some special purpose gave you dominion over this land and over the red man. That destiny is a mystery to us, for we do not understand when the buffalo are all slaughtered, the wild horses are tamed and the view of the ripe hill blotted by talking wires. Where is the thicket? Gone. Where is the angle? Gone. And what is it to say goodbye to the swift pony and the hunt? The end of living and the beginning of survival. So we will consider your offer to buy the land.

    If we agree, it will be to secure the reservation you have promised. There, perhaps, we may live out our days as we wish. When the last red man has vanished from the earth, and his memory is only the shadow of a cloud moving across the prairie, these shores and forests will still hold the spirit of my people. For they love this earth as a newborn loves its mother’s heartbeat. So, if we sell our land, love it as we’ve loved it. Care for it as we’ve cared for it. Hold in our mind the memory of the land as it is when you take it. And preserve it for your children, and love it as God loves us all. One thing we know: Our God is the same God. This earth is precious to him. Even the white man cannot be exempt from the common destiny. We may be brothers after all.

    We shall see.

    Met dank aan :  http://vooru.wordpress.com  (Babylonian …Kiss)

     

     

  • Arbeiders schrijven manifest dat kan tellen

    De arbeiders van Bridgestone-Frameries,( ook dagelijks te zien op uw journaal en in uw gazet, naast de gevangenensoap van de afgelopen weken-ahum) schreven zelf een pracht van een manifest waarin ze de dubieuze taktieken van het grootkapitaal hekelen (NB.weer gaat het om een niet -verlieslatend bedrijf) :

    Manifest van de stakers van Bridgestone-Frameries
    Wij, de arbeiders van Bridgestone, zijn sinds 11 juni 2009 in gemeenschappelijk front in staking tegen het ontslag van 8 collega’s , waaronder ook onze hoofdafgevaardigde. Wij klagen de directie aan die de sectorale CAO niet respecteert. Deze CAO, die kracht van wet heeft, zegt: “De onderneming zal alles in het werk stellen om ontslagen wegens economische en technische redenen te voorkomen. Als de moeilijkheden zich doorzetten, dient er voorafgaand een regime van tijdelijke werkloosheid ingesteld te worden en dit met een toerbeurt indien mogelijk.”

    De feiten

    Begin juni heeft de directie in de Ondernemingsraad zonder enige voorafgaande discussie de sluiting aangekondigd van de afdeling “Magazijn Banden” en hiermee droogweg het ontslag van 8 arbeiders die er werken. Technische en veiligheidsredenen werden aangehaald, maar er is geen enkele audit gebeurd, geen enkele rechtvaardiging of bewijs werd aangehaald om dit departement te sluiten. Geen enkele reorganisatie van de afdeling werd voorafgaande aangekondigd. Wij waren compleet verrast door deze ongerechtvaardigde ontslagen.

    Bridgestone Aircraft Tires controleert 50% van de markt van  banden voor de Europese, Afrikaanse en Midden Oosten- luchtvaartbedrijven. Het zakencijfer is van 53,2 miljoen Euro in 2007 gestegen tot 62,3 miljoen Euro in 2008. De winst voor de site in Frameries in 2008 oversteeg de 5,2 miljoen Euro (dubbel zoveel als in 2007). De onderneming investeerde miljoenen euro voor het plaatsen van zonnepanelen, nam personeel aan, weigerde brugpensioen, verhoogde haar productieprojecten en sloot nieuwe contracten in onderaanneming af. Bridgestone is geen onderneming in moeilijkheden die de naakte ontslagen kan “rechtvaardigen”!

    Op hetzelfde moment heeft het bedrijf geprofiteerd van de publieke middelen  die ter beschikking zijn en dit voor een bedrag van meer dan één miljoen euro: notionele intrest (591.914 €), vermindering van bijdragen aan de sociale zekerheid (358.559 €), verminderingen op het vlak van vorming (189.997 €).

    De manier waarop de ontslagen arbeiders behandeld zijn is onaanvaardbaar. Het kaderpersoneel heeft de badges en het materiaal van onze kameraden opgeëist nog voor zij hun vooropzeg onder ogen kregen. Op dat moment hebben alle arbeiders begrepen dat de sociale vrede verbroken was. De solidariteit kwam vlug op gang en was compleet: telkens als een arbeider zijn pauze nam vervoegde hij het picket om samen zich te verzetten tegen het patronale onrecht. Onze actie gebeurt in respect, in kalmte en met waardigheid. Wij hebben de directie niet gegijzeld. De directie heeft ons, nadat zij de wet overtrad, echter behandeld als schurken en ons beschuldigd van vernielingen aangericht te hebben. Deze schandelijke en leugenachtige aantijgingen zijn overgenomen door Essencia, de patroonsorganisatie van de chemische industrie en door de pers.

    De Eisen

    Wij, de arbeiders van Bridgestone, zetten onze staking verder voor onze eisen:

    1. de nietigverklaring van de 8 ontslagen
    2. de heropname van de arbeiders op hun werkpost
    3. Respect voor de sectorale CAO
    4. Dat de contracten voor bepaalde duur worden omgezet in contracten voor onbepaalde duur


    Oproep

    Wij richten ons tot iedereen, werknemers en uitkeringstrekkers. Wij beschuldigen de bazen: zij profiteren van de crisis om de druk op de loontrekkenden te verhogen, op de arbeidsomstandigheden, op de contracten en om de syndikale kracht te breken. Zij willen slaafse en flexibele werkkrachten, zonder rechten. Dit is onaanvaardbaar.

    De wereld van de arbeid is niet verantwoordelijk voor de crisis en moet er dan ook niet voor opdraaien. Onze strijd toont de noodzaak aan van  een gezamelijke strijd van de werkmensen om ontslagen te verbieden.
    Onze strijd is de uwe. Met uw solidariteit zullen wij winnen!

    De arbeiders van Bridgestone Aircraft Tire –site Frameries

    NB. een solidariteitscomité werd opgericht (filmpje ptb, tip:sap-lsp)

  • Dorp tussen 1950-1960...

    100_1385

    Dorp tussen 1950 en 1960…

    Het dorp Stok, bakermat van één van de grootouders. Zij, de oudste van 14 en hij de oudste van 12; beide getrouwd in hun dertig. Hij, sneeuwwit 91 geworden; zij daarna met van die oude moed 87. In de tijd van de boerenkermissen, waar de familie van de wederzijdse stamouders dan naartoe kwam voor het samenzijn, de foor, de koers en het eten; zat iedereen na het over-en-weer verwelkomen tegen 2 uur aan de lange kermistafel. De klein mannen bij de klein manne en de jeugd bij de jeugd…de getrouwden in babbelbereik.

    De dampende koninginnensoep, de vogelnestjes, de kroketten en champignonsaus, met als variatie alles tussen koude bloemkool en warme worteltjes en erwtjes; alles vloeide er als honing in en werd triomfantelijk met ijs of gebak afgesloten.

    Het feestelijk ritueel werd tussendooe of halverwege onderbroken door een sigaartje of moppen van nonkel René of door de afwassende vrouwen, nichten, tantes…enz. Ik zie ze nog allemaal rond de stenen pompbak met de putpomp buiten staan. Naast de Leuvense stoof waar je in de winter je dikke wollen sokken met of zonder voeten insteken kon.  En de SBR-tv die de laatste jaren medebewoner in het boerderijtje werd.

    Zo koel en donker als de oude kelder met z’n boterkroegen ook was; zo helder en zonnig was het buiten op die jaarlijkse kermisdag, waar je al die kinderen die je maar één keer per jaar zag, telkens opgegroeider tegen kwam.  De ouderen weer een beetje ouder en al eens met hun eerste lief of zo erbij. Toen mocht je nog niet teveel experimenteren precies.

    Het schuurtje met de oude bakoven en de hetseltakken om het brood goed te laten bakken, de draaimolen om van melk boter te maken en de twee fietsen van vóór de 2de wereldoorlog, in onbruik geraakt wegens slijtage, ook van de berijders.  Het oude kiekenkot en de ruimte die die beesten hadden om rond te crossen tussen de schapen en het vele kiekegetetter waarmee ze hun eieren met volle ziel in de eigenhandig in mekaar getimmerde legbakken kakelden…zodanig dat de koeien het hoofd altijd uit de drinkbakken trokken om eens goed door hun neusgaten te blazen.

    De mesthoop die we eens per jaar naar het andere grootouderlijke dorp vervoerden om er de fruitbomen mee te verblijden. Het hooi dat op tijd na het drogen binnen moest om langs  het gat boven de stallen binnengestoken te worden. De beesten die vóór de winter op stal moesten. Het mengelen van het voer voor al die dieren met zelfgemalen suikerbieten of soms afval van fruit.  Nu zijn daar allemaal fabrieken voor en de shit die de beesten tegenwoordig achterlaten, bevat zoveel chemica dat hij de meestal in de grond geïnjecteerd moet worden. Het melken van  al die herkauwers of het begeleiden van hun bevallingen, alles had zijn speciale geuren en kleuren die voor een kind als ik, waren als de verschillende soorten verf voor een schilder.

    Hoe de verschillende soorten personages die deze omgeving bevolkten, waren, is onbeschrijfelijk als je ze niet kent. Waarom ze met mekaar omgingen, een bijna onontwarbare puzzel, waar een kind niet stil bij stond. Moe Stok, een beetje een indiaans uiterlijk, altijd in de weer met haar broodmes tegen haar zware boezem, haar zelfgebakken, door het eigen vuur geblakerd brood snijdend; immer bekommerd dat iedereen toch wel genoeg had, altijd voor ’t plezier afgevend op haar Jef met de in de week ‘vettige klak en soms een ‘ajja’-gerold sigaretje, bijna nat en uitgedoofd in zijn mond. Hij wist wel wat hij moest zeggen om haar voor ’t lachen in de gordijnen te krijgen…tot op zijn sterbed had hij haar met een schalkse uitspraak beet. Hij, die precies oude witte Zweed, jong gebleven van hart; maar op ’t eind versleten van te kasseien te leggen, toen het kleinschalig boeren minder begon op te brengen. Ze hadden aan dat boeren zo een voldoening…dat op ’t eind van ’t leven nog op het gemak strompelen naar de stal met minder en minder beesten.

    Hoelang heeft zij niet gebakken aan al die taarten van allerlei soort; moe Stok…wat stonden die landelijke moe’s toch heerlijk garant voor die oergebonden versheid van groenten en fruit. U moge verwerven zoveel rijkdom als U wil, vergeet nooit dat het ook anders is geweest en doe ook eens iets dat je terug korter bij mekaar of bij de natuur brengt, want alles gaat zo vlug voorbij…en het zou erg zijn dat je niet van de dingen van het leven leert genieten wanneer ze zich aandienen…want dan gaan ze veertig jaar later niet meer terug kunnen opduiken zoals nu.

    Bij een fietstocht door het landelijke stilleven in volle actie, merk je dat er niet veel meer oude boerderijtjes zoals die van vroeger overblijven, ze zijn omgetoverd in rustiek modern.  Veel is er veranderd, ook het samenleven onderling. Minder kinderen, meer diepgang, maar ook meer oppervlakkigheid, meer regels, maar ook minder regels, het is maar hoe je het bekijkt en je oordeel hangt altijd af van in hoeverre je alle voorouderlijke plaatjes en het NU meer en meer snapt.  Octo 11/08/09ma

  • Fascistische tendensen in populistische partijen

    filmpje vrt : een anarcho-beursgoeroe raakte wel in het parlement destijds, met twee man zelfs, Jan met de Pet en politiek actief, nog nooit...we blijven nog altijd voor de kibbelende vrienden van de hoge omes stemmen

    Gelukkig zijn er nog mensen die eens napluizen uit welk een soort middens bepaalde topfiguren van populisitische partijen zoals LDD afkomstig zijn. Diezelfde heren willen kleinere partijen die hen al eens bij verkiezingen per uitzondering overplakken, omdat er zoveel ruimte voor hen op verkiezingsborden (ook daar) wordt gemaakt met 7400euro beboeten ( voor 6 overplakte affiches). Shame on then...dan trekken ze al zoveel belastingsgeld om hun 'partijbedrijf' te runnen.  Maar ja, er wordt verder op hen gestemd,al dienen ze de belangen van hen die miljoenen euro's aan bonussen blijven opstrijken en schaamteloos cumuleren. Vermits er nog geen SPA-rood figuur in het parlement zit door ons dwaze kiessysteem, anders wel, is er in heel België niet één parlementslid dat tegen de enorme hoge verloningen voor CEO's is . Waarom blijven stemmen op lijsten die er verder voor zorgen dat mensen een maandloon naar verzekeringen dragen, twee maandlonen aan de energiesektor geven en zes maandlonen aan huur ? octo

    Gastauteur Bart Hollevoet  over Boudewyn Bouckaert van Lijst Dedecker :

    http://www.facebook.com/note.php?note_id=110224849189&comments=

     

  • Muzikale tip, modern componist

    http://www.myspace.com/dreaminvasion

    Vandaag ga ik het niet eens uitleggen, beschrijven, vertalen... en gewoon eens laten luisteren naar hoe Erwin Jadot 's Dream Invasion dat met muziek doet ...de top in iedere discipline, je kan ze in eigen omgeving vinden; niet gehinderd door wat uitgeverijen vinden of reclamebudgetten en public relation campagnes kunnen.

    Deze elektroartiest geeft op verschillende manieren een hele speciale meerwaarde aan wat je met drumcomputers en synthesizers kan doen.

    octo

     

  • Zinnen van en voor warme vrouwen

    100_1381

    filoview pictures : een tante, een zalige oma, een kozze

    Zinnen van en voor warme vrouwen

    Voor zij die niet bij de makkelijkste opgaven zwichten, meer dan wichten.

    Moeders, grootmoeders, teleonthaal, ook zonder telefoon.

    Van het zware en lichte, maken ze iets heel gewoon.

    Een grap, een lach, wat massage op pijnlijke lenden;

    Altijd vinden ze wel iets om in die en die omstandigheden aan te wenden.

    Een thee uit de tuin, een ajuin en confituur van hun vruchten,

    Doen altijd weer een stuk vermoeidheid uit mensen zuchten.

    Organiseren en plannen, vertellen van hele verhalen,

    Over gewone dingen en interactieve gewone mensen, waar blijven ze ze  halen.?

    Wassen, plassen, koken, kuisen;strijken en optreden,niet als ster,maar als zij die kijft

    Zagen het de vrouwen vóór hun voordoen en willen dat zoiets blijft.

    Ons hebben ze soms ook voor als het hun allemaal wat minder gaat,

    Een knuffel is dan hoe langer hoe meer beter dan teveel gepraat.

    Laten van tijd tot tijd duidelijk voelen wat het is een leven lang meisje, vrouw te zijn,

    Leren mannen van alles over soorten fijn en pijn.?

    Wilskracht en tradities, lossen niet altijd alles op,

    Blijheid, gevoeligheid, tevredenheid, als er ruimte voor is, halen alles weer uit ’t slop.

    Zo leven wij mensen dag in en dag uit, getrouwd, latten of samen zonder papier.

    En je kan het al raden, dit gedicht eindigt op ‘plezier’.    Octo 2009

  • Commentaarstem bij documentaire in 2036

    100_1321

    foto Filoview,Vilvoorde,beeldhouwerk van Rik Poot denk ik, zelfde scenario voor Opel op komst ?zie artikel 'andere kijk op het dossier Opel'

    Commentaarstem bij documentaire in 2036

    “Nog niet zo lang geleden was de aarde een plaats met extreme tegenstellingen. Gigantisch rijk zijn en armoede werden kunstmatig in stand gehouden en oorlogen en  milieuvervuiling duurden voort, ondanks alle plannen en mooie woorden. Na de ergste crisis sinds decennia vanaf 2008, zagen regeringen overal ter wereld zich verplicht van uiteindelijk dan toch de banksector, de automobielsector en vele andere grote sectoren te nationaliseren. 

    Het leek de enige uitweg om uit de golf van ontslagen en daling van de koopkracht te geraken.  Was de van toen af opduikende term‘socialisering van de economie’ op ‘t einde van de eerste 10 jaar van deze eeuw; voor een aanvankelijk nog, door de media als meerderheid voorgestelde minderheid in de USA, nog een scheldwoord; na de golven van niet-aflatende betogingen tegen de immer dalende koopkracht die de ganse wereldbevolking trof, haastten de bestuurselites zich overal om tegen dat 2012 in zicht kwam, via ouderwetse nationalisaties om, terug banen te scheppen. 

    Aanvankelijk leek dit te lukken en de gemoederen te bedaren. Na een paar jaar bleek echter dat dit staatskapitalisme niets van het neoliberale kapitalisme had geleerd. Men bleef bedrijven verhuizen naar plaatsen waar men goedkopere lonen betaalde, daar de nieuwe staatselites met hun nog uitgebreider ministeries en kabinetten, nu , in navolging van de vroegere grote aandeelhouders, een te groot stuk van de koek naar hun toe wilden halen. De grote banken waren al enkele keren ‘gered’, maar bleven speculeren met fictieve waarden, zodanig dat het, net als de winsten en de toplonen van mediafiguren en ceo’s om mottig van te worden was voor mensen met een uitkering waarvan een heel groot stuk naar huur ging.

    Weer ging men na een aantal sociale rampen, onder druk van de straat, over tot andere maatregelen die de egoïstische reflexen van bepaalde groepen aan banden legden.  De gebeurtenissen destijds, leken veel op de ineenstorting van het voormalige Oostblok in Europa. Met dit groot verschil, dat de meerpartijendemocratie die slechts enkele jaren eerder overwegend voor enge Vlaamse, Baskische, Coriscaanse, Schotse, Amerikaanse, Chinese, Russische…enz… en neoliberale oplossingen stonden; voorlopig nog in zijn ‘oude vorm en gedaante ‘ in tact bleef. 

    Een deel van de maskers vielen spoedig toen na 2014 op alle vlak de chaos dreigde. Neoliberalen werden plots voorstanders van nationalisatie en schoven op naar een verregaande vorm van sociaaldemocratie, wat in de praktijk betekende dat men dan toch bereid was om aan inkomensverdeling te gaan doen.  De klassieke partijen van centrumlinks echter, werden nu echter gedomineerd door de vroegere linkervleugels.         

    Na het vallen van de illussies die men nog in het beurssysteem en de absolute vrije markt had, begonnen de in stemmenaantal kleinere, maar in werkmiddens gegroeide, linkse partijen dan toch aan een forse opmars.  Vanuit burgerlijke middens werd er al gespeculeerd op bestuurscoalities van centrumlinks met links … maar het was te laat.  Tegen dat de noodzaak van een functioneel werkbare internationalisering in plaats van nationaal staatskapitalisme, doorgedrongen was, was het aantal werkonderbrekingen, stakingen, ja zelfs complete bezettingen van fabrieken, die in een internationaal kader onder zelfbeheer wilden produceren…zo groot…dat de ene regeringscrisis de andere opvolgde. 

    Uiterst rechts zag zijn kansen schoon en begon openlijk voor fascisme te pleiten. Het merendeel van de bijna permanent tot actie en zwarte markt veroordeelde overgebleven kleine boeren, zelfstandigen en middelgrote ondernemingen; samen met hun werknemers en die uit de grote sectoren, hadden hun kuiperijen echter door en na een tijdje uit betogingen te zijn verjaagd; vielen hun tot clubjes verworden organisaties uiteen in door bepaalde delen van staatsveiligheidsdiensten gemanipuleerde groepjes, waarvan er sommige door bomaanslagen rechtsgezinde staatsgrepen wilden uitlokken.  Ook dat pakte niet lang verf, het internationale verzet tegen het drijfzand waar de economie in verzeild geraakt was, was zo sterk dat hun netwerken één voor één opgedoekt werden.  Eén van de gevolgen uit de woelige ontwikkelingen in die tijd, was ook dat ondernemingen eindelijk weigerden de invloed van de maffia wereldwijd, nog langer te dulden…zelfs daar waar ze zich door omkoperij en afzetterij een stevige poot in de politieke en gerechtelijke wereld hadden verworven. Ook mensen uit landen met in feite een kastesysteem of een dominatie van zogezegde geestelijken op de politiek, wierpen hun juk af.

    Werknemers sloten zich aaneen in provinciale interbedrijfsvergaderingen, die de ordewoorden van de vakbondstoppen, om toch maar blijven sociale regelingen voor sluitingen te aanvaarden, naast zich neer legden.  Ze vaardigden afgevaardigden naar de deelstaatbijeenkomsten of de federale vergaderingen af en kwamen meer en meer onder invloed van partijen die via hun internationale analyses deze eerste wereldwijde golf van verzet probeerden te coördineren.  Eén van de meest heikele thema’s was het al of niet aangaan van coalities met de partijen van de oude garde.  Op een internationale bijeenkomst van het bestuur van het overkoepelend orgaan van de actievoerders, werd bijna met unanimiteit besloten van een nieuwe soort van verkiezingen uit te schrijven : internationale programmaverkiezingen.  De verkiezingen zouden in twee ronden gehouden worden : eerst een referendum rond het afkeuren of goedkeuren van het programma en daarna projectverkiezingen die de dirigenten van de verschillende projecten (wonen, werken, transport,energie, telecommunicatie…) in hun job zouden moeten bevestigen.      Via het provinciaal niveau zouden ook de vertegenwoordigers van de deelstaten, federaties in één moeite kunnen worden verkozen. Het programma, de verkiezingen  en de projecten kon je destijds op internet volgen http://bloggen.be/conscience2008

    Na die eerste wereldwijde verkiezingen  van 2024, na ongeveer 12 jaar van sociale strijd met vallen en opstaan, werd er begonnen met de omschakeling van de wapenindustrie, het gelijk loon voor gelijk werk-principe, (in Bangladesh, zowel als in België,) de creatie van een niet-speculatieve wereldmunt, …enz.  Wereldwijd werden er, per duizenden, deftige woningen gebouwd voor de meest behoeftige, er werd zelfs een nieuwe manier om lonen te berekenen ingevoerd.  Op termijn had je voor elke dienst een soort abonnementensysteem, waarvan de prijs afhankelijk was van het aantal werknemers in de sector; wat op termijn er toe leidde dat je alleen nog voor kleine aankopen geld of een kaart nodig had.  Huren werden gehalveerd en huizen betaalbaar.  Ecologisten zagen steeds meer verwezenlijkingen doorgedrukt. Zo herschreef men de geschiedenis.  

    Had U gedacht dat de geschiedenis op een andere manier te herschrijven viel, rekende U destijds op de goodwill van de multinationals ? Had U misschien gedacht dat een handvol overblijvende topfiguren van enorme multinationale monopolies, die zowel bijvoorbeeld medicijnen als granaten maakten, de hele wereld verder zouden opkopen en daarna zouden beslissen van hun productie zo maar gratis uit te delen aan eenieder die nog zou willen komen werken ? Hmm, werken op vrijwillige basis, misschien een leuk idee tegen 2056 als het huidig systeem van een wereldregering op basis van een duidelijk programma en projecten omwille van sabotage of enge groepsbelangen, weer ophoudt met zo technocratisch en functioneel te zijn; zo zonder oorlog en armoede en vervuiling en stress. Wat een arme drommels die grootouders toch “! !  octo 06/08/2009  donderdag

  • Eindelijk erachter gekomen !

    DSCN0615

    Eindelijk er acht-er gekomen !

    De drijfveren van het menselijk bestaan !

    Hoe kunst ontstaat.

    Het kwetsen en verblijden van mekaar programmeert de levens.

    Dat alles balsemt en overwoekert het sociale.

    Geeft dwaze politieke spelletjes veelal vrij spel.

    Eindelijk, alles valt op zijn plaats.

    Al het nuttige opgebouwde even terzijde.

    Woorden die beginnen met God, gewoon een denkmethode.

    Wetenschap, een voertuig naar méér inzichten.

    Lichamen, de echte tempels van geestelijk ontwaken.

    Eindelijk het waarom van het leven zelf, onbeschrijfbaar in roman. Leven zelf…

    Dat alles op zijn diepst doorwoelen kan.

    Dat speelt met alle emoties, een spel.

    Dat het negatieve uit het positieve sleuren wil.viceversa

    Eindelijk doorgrond, weer bijna tot op de bodem.

    Niet de goeie ouwe fictieve God, maar de mens, bijna ondoorgrondelijk.

    Niet alleen voor zichzelf en voor anderen.

    Niet alleen door de voorouderlijke pijnen, de nieuwe compositie en zo.

    De angst om te vergeven en vergeten, doet bloesems verwelken.

    Eindelijk begrepen welke soorten vruchten, karakters dan worden geboren.

    Waarom we hier rondlopen, hier horen en weer niet.

    Waarom er sterke schouders bestaan.

    Waarom liefde ongemerkt domineert, maar de soorten angst regeren.

    De ijdelheid, het te grote zware ego, hebzucht, jaloezie à l’infinie.

    Eindelijk ogen, hart, verstand, weer even op open.

    Welk een afwisseling van geluk en ongeluk moeten worden doorstaan.

    Welk een vermijdbaar (?)aantal paden, gejaagd gelopen.

    Welk een linken allemaal afgewogen, verbanden herwogen, geschrapt, geschept.

    De mens, waarom dat eeuwige te min en te onmin.

    Eindelijk zowel emoties, gevoelens als eeuwige straling, kernen en elektronen verklaard.

    Hun werking, zoals die tussen man en vrouw en mensen, in beelden en gedachten ook.

    Hun reddend onverschillig evenwicht en heilzaam overhellen weer opnieuw.

    Hun soms te lang blijven lopen achter de feiten.

    Eindelijk bijna alle watertjes doorzwommen.

    Bezit, wraak en weerwraak, meelij wekken, de koestering van de onmacht.

    In alle soorten camouflage en alibi’s vluchten.

    Onbegrepen eigenheid zogezegd, omwille van valse trots.

    De andere niet kunnen luchten, de uitdagingen ontvluchten.

    Concrete Redenen genoeg om op te sommen.

    Altijd het onbegrepen verleden dat zich wreekt.

    Niet snappen dat ook het niet uitgesproken  spreekt.

    Niet geloven dat eenieder hier met zijn eigen redenen bestaat.

    Het verschil tussen achterkant en voorkant, algemene lijn en detail niet zien.

    De veelal onvermijdelijke driehoeken en andere kansen tussen mensen.

    Het  stoffelijke en de gemakzucht laten primeren.

    Bemind willen worden met teveel verliefdheid op zichzelf.

    De enige, de beste, de snelste…willen zijn.

    Te koud, te warm, de seizoenen in mensen niet kunnen zien.

    Hun klimaat, hun ondergrond, hun overlevingsvormen, hun afschermen niet kennen.

    Wacht niet op het te vroeg willen sterven om je geest te kunnen laten geboren worden.  Octo 5/08/2009 woensdag

  • Andere kijk op het Opel-dossier.

    IMG_0125Op Op tien jaar tijd een daling van het personeelsbestand van 8000 naar 2700.(België) Altijd maar herstructureren, goedkoper werken, nooit genoeg. Daarbovenop nu nog massa’s overheidsgeld om nog meer mensen aan de deur te zetten. De vakbondstoppen zijn al tevreden als de ontslagen over alle fabrieken gespreid worden. Bovendien doen ze voorstellen die de Europese en andere werknemers verdelen, ‘wij (Antwerpen) kunnen dit of dat model 18% goedkoper produceren. Ho maar, is dat de weg vooruit dan, nog meer verdeel en heers ? Zou men nationaal en internationaal niet eens rond de tafel gaan zitten om het over een totaal andere boeg te gooien ? Even informeren bij wat er bij de basis leeft :

    http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/02/opel.html

    Alle wereldproblemen kunnen niet worden opgelost als elke regering zomaar wat probeert te redden wat er voorlopig weer te redden valt, allemaal omwille van de heilige koe van de maximumwinsten.  Voor een stuk hetzelfde verhaal als dat van de banken : miljarden in ’t vierkant werden er in gestopt om ze te ‘redden’ en toch gaan ze lustig door met hun superbonussen en hoe zit het met die wetgeving voor ‘veilige’ beleggingen eigenlijk ?  Er word nog altijd meer geld gestoken in fictieve investeringen, dan in echte produktie.

    Ook buiten de autofabrieken staat de geschiedenis op andere continenten niet stil.

    Zuid-Amerika : http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/03/lamerika.html

    Midden Oosten : http://www.socialisme.be/lsp/archief/2009/08/03/moosten.html

    ps. voor nog meer info over Opel, probeer alle llinken van de Lef-site (m'n tweede link) maar eens uit en vergelijk...er zijn wel degelijk vele schakeringen van verzet bezig tegen structuren die zich verrijken op de miserie van een ander : de aandeelhouders en patenthouders van Tamiflu, het anti-griepvirus, zitten weer op rozen, las ik vandaag nog...speculeren maar !!!

    octo 4/08/2009 dinsd

  • Blijven bedenkingen bouwen verhoogt gezondheid

    100_1456

    Blijven Bedenkingen Bouwen verhoogt weerbaarheid

    Een dikke vijftig en veertig jaren geleden, begon ik aan een ontdekkingstocht. De wereld was al wel verkend en hij bleek tegelijk simpel en complex in mekaar te zitten. Voor een dikke ronde sik (kauwgom), had je een groot stuk metaal met een gaatje in het midden nodig, ‘geld’, noemde men het. Voor een klein pakje slaag moest je zo’n geldstuk nemen en betrapt worden nadat je het zonder vragen genomen had. Was je een zoon van zelfstandigen, dan moest je in je vrije tijd heel hard werken, terwijl andere kinderen konden shotten en ravotten.

    Ging er iemand dood, werd hij nog in zijn eigen huis opgebaard, want begrafenisondernemers, waren nog geen multinationals. Nu mag je, zoals in Leuven nog geen schop aarde meer zelf op de kist werpen en vindt haast niemand het nodig om nog een bloempje op de neergelaten kist te werpen, zo haast men zich naar de koffietafel…waar vreemd genoeg, hast niemand meer over de overledene spreekt. Zalig erfgenamen die geen ruzie om het achtergelatene maken, want die snappen er helemaal niks van.  Maar ja, wat er nu eenmaal ter evolutie van de menselijke karakters gebeuren moet, gebeurt nu eenmaal.

    Alle vragen die door mij aan onderwijzers en pastoors werden gesteld, kregen altijd wel een antwoord, …niet altijd heel bevredigend en vaak nieuwe vragen oproepend. Waar men die antwoorden  dan wel vandaan had gehaald, was mij ook niet altijd duidelijk.  Veel touw kon ik niet knopen aan die visie van alle doden die op de dag van het laatste oordeel uit hun graven gingen komen. Ik ben dus noodzakelijkerwijze meer in mezelf gaan geloven en hopen. Wat was, zo vroeg ik me af, de zin van het bestaan, buiten al dat gewerk om centen en de ‘dood’ die ik bijvoorbeeld in essays en theaterstukken, met hulp van de wetenschap ‘dood’ verklaarde, om ?

    Gedreven betrad ik de paden der wetenschap en kon dus,geleidelijk, hopelijk de eerste helft van mijn leven, op meer en meer vragen een antwoord geven. Voor diegenen die mijn theoretische uitleg te moeilijk vonden, schreef ik al eens een gedicht, een theatermonoloog, enkele romans, brieven of korte verhaaltjes. Was er veel oorlog en sociale onrust, spitste ik me meer op de geschiedenis en actualiteit toe dan op psychologische studies en items, dingen  die me dan weer meer aantrokken toen ik merkte dat mensen meer met emotionele dan met sociale problemen bezig waren. Ook op dat vlak was er een voortdurende wisselwerking tussen theorie en praktijk waar uit te leren viel.  Zoveel, dat je er best niet alles van onthoudt, want het leven zet niet altijd aangename scenario’s in de steigers en niet iedereen kan niet alle ‘waaroms’ en waarvoors’ in zijn eigen leven aan.  Een mens moet altijd verder immers, en gelukkig is de mens die weet dat wanneer de liefde voor de medemens geduldig is, dat die dan op termijn zijn of haar vruchten draagt. Ook een beetje filosofisch met de mensen omgaan en hun diepere zelf leren kennen en er al relativerend kunnen mee omgaan, helpt al wel eens.  De andere praktijk, de opvoeding van kinderen, was er destijds dan ook nog dagelijks, jaar in , jaar uit weer, om me eraan te herinneren dat je daar zeker nog het meeste uit de praktijk leren kan.

    Natuurlijk zijn er dingen waar een mens niet altijd aan uitkan. Als het om persoonlijke, menselijke contacten gaat, zie je onder invloed van steeds wijzigende omstandigheden , steeds weer dat mensen hoe dan ook het negatievere tussen hen achter zich willen laten, breken met het donker, op naar het licht-ere. Het zwaardere van anderen en jezelf lichter maken, de ontstane vreugde delen.

    Je kan  dit niet altijd met je verstand alleen. Het hart en de geest in zijn totaliteit werken ook langs andere wegen. Als je honderd bomen hebt, kan je die in rijen van tien planten, of je laat de bomen op een braakliggend, ontboste grond, zelf het werk doen om te beslissen waar ze naar het licht zullen zoeken…nooit zullen ze in rijen van tien staan…zo een manier van denken is goed voor mensen in een koekjesfabriek misschien, maar zuiver persoonlijk, kom je er niet ver mee om mensen in hokjes in te delen en op voohand te oordelen en veroordelen.

    ‘Voedsel voor de Geest’, het leitmotief van filosofisch verzet, is in onze maatschappij voor te veel mensen iets bijkomstig aan het worden. We riskeren alleen consumenten te worden, wezens zonder eigen mening en gedachtengoed…zelfs de weerbaarsten onder ons. Net zoals je met van die straffe lantaarns in het donker kunt schijnen, kunnen we best af en toe ons licht eens laten schijnen op al wat er in onze grote en kleine wereld op ons afkomt. Weerbaarder worden verhoogd de immuniteit tegen een aantal kwakzalverijen en is biologisch ook wel heel gezond als je tenminste de kunst onder de knie of maag krijgt, van je niet teveel aan dingen en mensen te ergeren. Doe je dat toch, dan heeft dat vaak wel een reden, waarvan je als je ze door hebt, ook zelf beter van kan worden.  Octo 3/08/2009 mondaymonday.

     link van de dag : ook John Satyricon probeert op zijn manier weerbaar te blijven !

     

  • Herdenk het scenario van het leven !

    100_1453

    Herdenk het leven

    Herdenk jouw leven, het leven; op de plaats waar je je nu bevindt. Een leven boordevol met andere mensen erin. Andere mensen die deel uitmaakten, uitmaken, van één grote estafettewedstrijd, die begon toen alle elementen van de ogenschijnlijk geestloze natuur, samenwerkten om de eerste levende cellen te kunnen laten geboren worden.

    Ondertussen zijn ze nog met weinig, de jagers en diegenen die in primitieve stammen samenleven.  Op bloedige en sinistere wijze, smeedde de jacht op geld en macht, de wereld aaneen.  Aangezien het niet kon verhinderd worden, moest het al gebeuren.  Alhoewel alles is veranderd, is er veel hetzelfde gebleven. Nog altijd zijn we om te kunnen overleven, verplicht van het grote spel mee te spelen, volgens de regels die ons door onze gezamenlijke geschiedenis zijn doorgegeven. Niet iedereen op deze planeet, heeft al het recht op een menselijk aandeel in de productie en distributie van alles wat er nodig is om een beetje menselijk te leven. De middelen om van deze wereld een waar paradijs te maken, werden vorige eeuw aan wapens en door speculatie verkwanseld…en het gaat maar door.

    Het welvarendste deel van onze medewereldbewoners bleef relatief kalm, want zo goed had een groot deel onder hen het nog niet gehad. Het armere deel van de wereld installeerde zijn eigen door speculatiewetten gedomineerde staten op de tronen van het zuiderse deel van de aarde en toen bleek dat wat voor socialisme moest doorgaan toch niet zo een rijkdom produceren kon, liet de armere wereld zich vangen aan hoe de oliebezittende elites wilden dat de Koran moest worden geïnterpreteerd of zich vastzetten door schulden die aan banken moesten worden afbetaald. Nooit meer oorlog, bleek een wensdroom. De beschaafd maffia regeert voor een groot stuk nog altijd de wereldpolitiek. Meer en meer barbaarse terreurmethoden gebruikt door staats-en privébenden, vechtend om de controle over de economie.  De gewone zelfstandige werkmens of diegene die nog altijd van een loon of vervangend inkomen afhankelijk zijn, dansen nog steeds mee in de gesloten rijdans van het superwinstsysteem.

    Dit gezegd zijnde, laten we dit hoofdstuk even afsluiten, zo niet kunnen we het niet hebben over de andere kant van het bestaan.  Laten we bij dit korte stuk over het herdenken van het leven; ook eens even stilstaan bij het doel dat ‘leven’ nog zou kunnen hebben, buiten de strijd om sociale rechtvaardigheid om. Laten we het soms ook hebben over wat we hier van mekaar op persoonlijk vlak kunnen leren.  Over die ene grote levensboom met eeuwenoude ringen en miljarden jaren oude wortels; waar wij de steeds opnieuw ontluikende en vallende en verrottende bladeren van zijn.  Waarom die kringloop, naar waar die kringloop ? Die kringloop van schijnbaar dood naar leven en terug, van mineralen en  zoveel andere elementen meer, naar biologisch leven en terug naar mineralen en straling in plaats van naar af, naar het onbestaanbare ‘niets’. Nooit zullen we alle vragen volledig kunnen benatwoorden, want we missen stukjes van de puzzel…maar die stukjes herkennen we in de feiten en mensen om ons heen…of we herkennen ze juist niet meer, om redenen die weeral eens een bepaalde tijd in onze levens nodig hebben om te worden achterhaald.  Zoals je ziet, op tijd het leven eens herdenken is best nuttig qua beleving van alles waar je niet alle dagen bij stilstaat.  Octo 1augustus2009zaterd.