• Concentratiepoging & 't witte blad

    Afbeelding 128

    Een blad vol fijne vertellingen, over leuke belevenissen, wijze spreuken , inzichten over relaties tussen mensen als permanente linken tussen wat is geweest en wat wordt, tussen leven en dood…of commentaren over wat er met de wereld fout liep of loopt…of gedichten daar allemaal over ?

    Weer eens uitleggen waar het leven vandaan komt en waarnaar  het  weer teruggaat om op welke manier dezelfde of (en)een andere weg af te leggen ? 

    Nog maar eens een poging om de observaties op observaties van één dag, te verbinden met alle info uit het verleden en de toekomst proberen in te schatten ?

    Nog maar eens uitleggen dat het beleven zelf van het leven, meer kan doen veranderen dan om het even welk schrijven, welk een energie dat ook in het gezamelijke spirituele net inbrengt ? 

    Proberen aan te voelen tot waar de lezer bereid is van mee te gaan en bij welke woorden hij afhaken zal ? 

    De mooie kant van de ziel proberen vatten of ook de schaduwzijden en het waarom van hun weg naar 't lichtere proberen aanboren ? 

    Kolossale opdrachten.  Te realiseren door relativeren en eenvoud, door kennis, door dagelijks een fundament te gieten.

    Zal maar dag na dag zien wat er op me afkomt.  Wat zeg ik ?  Seconde na seconde.

    octo

    http://www.123video.nl/playvideos.asp?MovieID=314467&MemberID=6591594&Name=Octopoetry&CU=0

  • verbonden stenen, verwante mensen

    DSCN0688

    Verbonden gesteenten, verwante mensen

    Met de jaren en de interesses, groeit ook de intuïtie van een mens.  Je zit er minder vaak naast als je bij het aanzetten van een documentaire vlug snapt dat het wel om Kenia zal gaan, aan de mensen te zien.  Ander voorbeeld, stenenverzamelaars zullen het begrijpen; je kan aan een steen vlug zien of hij uit het gebergte tussen Frankrijk en Spanje komt.  Sommige Griekse slakkenhuisjes lijken wel op de stenen waartussen ze te vinden zijn.   Elke soort kust heeft zijn eigen typische schelpen. 

    Om al dat leven mogelijk te maken, hebben de evolutie van de fysica en chemie uit straling, ongelooflijk originele materie tot stand gebracht.   Als je een knikker tegen het licht houdt, krijg je een idee van wat een sterrenstelsel is.  Ooit is het op een onthutsende manier tot stand gekomen, je moét er eens iets wetenschappelijks over lezen om een idee te krijgen onder welke complexe voorwaarden, een planeet waar biologisch leven mogelijk wordt, tot stand kan komen.   

    Het ‘zijn’ beschikt over een heel geniale software die wel op een pre-genetische manier in de fysica, in alle energievormen ingebakken lijkt te zitten. 

    Indien mensen zich nog meer daarover verwonderden konden, zou er veel meer waardering in hen kunnen groeien, meer geloof dat we ons meer in essentiëler dingen in het leven zouden kunnen proberen inleven.  Geen borstvergroting, maar eens een cursus geschiedenis volgen, bij voorkeur van iemand met liefde voor het vak.  Ook daar ga je allerlei verwantschap ontdekken tussen 2000 jaar geleden en nu, tussen Hadrianus en ook nu nog gangbare praktijken.   Als je bij wijze van proef naar het peilen van mensenzielen, aan mensen zou vragen wat ze (indien het mogelijk ware) uit dit leven zouden willen meenemen;…zouden ze dan zoals de Egyptische farao’s hun grafkelders volstouwen met microgolfovens…of zouden ze het vakje voor de kennis en liefde voor de eveneens verwante talen en literatuur aanduiden ?

    Gelijkenissen, gelijkaardige processen; ze hebben allemaal hun eigen rode draad die dan weer de rode draad is voor een nog veel groter geheel.  De gesteenten vormden één geheel en dreven uit mekaar en de toekomst brengt weer iets anders voor wie in honderdduizenden jaren dromen kan.  Ondertussen mogen we van de vruchten der aarde genieten, alsof het een doodgewoon, banaal iets was.  Het is een wonder en er lopen ook weer enkele rode draden en verwantschappen tussen door : hoe we probeerden en proberen van die vruchten eerlijk te verdelen,  de sinaasappel en de citroen, elkaars tegenbeeld, maar toch verwant.  Het leven niet plezant ?  Kom nou.

    Afbeelding 095Afbeelding 128

    gastblog  http://hqz591.skynetblogs.be/  moderne satire johnsatiricon

    gastblog : babylonische zoen

    http://vooru.wordpress.com/

    o o  o ongeloofelijk origineel oorspronkelijk

     

    gastadvertentie :   VERGEET DE FILMAVOND IN DE TIJD NIET OP 31/03/09

  • Zondagse Zingen over Zijn &Zin

    Afbeelding 141

    Zondagse Zingen over Zijn, Zinnen en Zin

    Het overkomt me wel eens dat ik ter wille van een gedenkmis voor een familielid of zo, de binnenkant van een kerk nog eens zie, uitvaarten en toeristische uitstappen niet meegerekend. Een naargelang de gelegenheid of het aantal te herdenken, grotere groep van een mensen, is dan samen, en onder begeleiding van de kranige koster die alle pastoors heeft overleefd, worden er onder leiding van de lekenvrouwen een halfuurtje gezangen gezongen en tekstjes voorgelezen.

     

    Het heeft wel iets, het samenzijn van  nog een 25 tal mensen die je bijna nooit ziet, maar waarvan je het bestaan kent van in de tijd dat je net jong en oud genoeg was, om net nog het allerlaatste stukje van het sociale leven van dorpsmensen zonder tv te hebben meegemaakt…’je weet wel hoe het was, het vee, de boerderijen, een kar die ratelt over de keien’, zoals Wim Sonneveldt zong…zingt…je hoeft hem maar te draaien…een stukje eeuwigheid bestaat dan toch al.  Zoals die andere stukjes eeuwigheid : kijken in oude fotoalbums, herinneringen aan die lekkere koude schotels van je tante in de Ardennen, die paar zondagse uitstappen met de oude bedrijfskamionette, richting Semois, Lesse en leistenen daken. 

    Ik heb eens ooit in een boek over electriciteit gelezen dat men zich in een gebouw met hoge wanden soms almeteen ‘beter’ voelt, net zoals in een bos met hoge bomen trouwens en dat zou dan ondermeer te maken hebben met het feit dat de energie in die structuren je eigen energiebanen ‘rechter’ trekken.  In ieder geval verveelt men zich onder het bewind van de leken in de kerk minder dan in de tijd dat ik als buitenjongen, de Latijnse taal van de gewezen kolonisators van 2000 eerder, een beetje onder de knie moest hebben om de mis te ‘dienen’.   Eerst na de vernederlandsing van de diensten begon ik me eerst vragen te stellen, want plotsklaps verstond je alles wat er gezegd werd.               Ik begreep als kind niet waar Rome naar toe wilde met het deel dingen die echt niet konden zijn (over Einstein, de bigbang en zo gaf men op school nog weinig ).  Ik begreep bepaalde fenomenen niet ,zoals : de onbevlekte ontvangenis, ‘ik ben niet waardig voor U aangezicht te staan’, ‘omdat hij verrezen is’, het laatste oordeel en alle graven die zouden opengaan.  Dat laatste was misschien een profetische hint naar de omgekeerde beweging van de bigbang, de implosie dan…en alle straling, waaronder de onze, die dan bijeenkomt en onder weer toenemende druk bij de volgende bigbangexplosie weer uiteengaat om via het vormen van weer het eerste atoompje, celletje…weer spelletjes te gaan spelen, zoals ik nu nog, nu ik me achter dit klavier niet meer in een Latijnse mis zit te vervelen en af te vragen ‘waarom’.  Niet dat ik me niets meer afvraag, U toch ook ?

     

    Nee, ik merk dat het dogmatisme bij vieringen toch een beetje plaats heeft moeten ruimen voor een zinniger woordgebruik , ook sommige pastors hebben dit door…alleen de top is er nog niet klaar voor, zo een beetje zoals in de politiek precies.  Als je ,op je eigen filosofische, menswetenschappelijke  manier in het eeuwige gelooft en je krijgt een zekere ouderdom, merk ik;stoor je jezelf niet meer zo aan het woordje ‘God’ dat om de haverklap door de grootste begijnen, zowel als de ergste politieke gangsters gebruikt wordt.  Je denkt aan het ‘Goede’ en zingt mee.   Nog gezonder als zingen onder de douche, denk ik.

     

     

    Bij het schrijven van deze laatste alinea komt mijn jongste binnen met de mededeling dat mijn laatste oom vanmorgen na zijn eerste paar dagen in het home, overleden is.  Tijdens de herdenkingsmis van zijn vrouw die zo goed koude Ardeense schotels maken kon.  Het leven is soms zo mooi en triestig dat het tot enkele geluidloze tranen toe bewegen kan…ik draag de mijne en dit stukje, dan ook aan oom en tante op.  Rusten in vrede, een paar uur eerder nog gezongen, het weze eenieder bij leven, bij dood en in afwachting of wat dan ook gegund.           octo29/03/09

     

  • Warenhuizen Postkantoren?Boeren lijfeigenen?

    S5000048
     foto : man vóór kerk die in zuid-europa te koop staat...'wat zal de volgende bestemming ervan zijn, een edelstenenwinkel, een bank  of een 'voedsel voor de geest'-projekt ?  

    Grootwarenhuizen, Postkantoren ? Boeren lijfeigenen banken?enz

    Een deel van de private eigenaars van de Post, zet zijn zinnen nu ook op Carrefour. Het was nog niet dwaas genoeg om een stuk van de Griekse Post willen op te kopen. Nee, we doen lekker voort zoals de 'Belgische' banken vóór de val in Oost-Europa, toen er nog geld genoeg was om de banken aldaar te koloniseren. Heeft men nog niet geleerd dat bedrijven in stukken hakken en ze kopen en doorverkopen op termijn niet blijft duren ? Het kan niet blijven duren dat er daarmee meer te verdienen is dan met produktie of dienstverlening. Wil men via de huidige Postpolitiek tevens de kleine winkelier uit de weg ruimen ?

     Wie nog een leefbaar landbouwbedrijf wil, moet ofwel enige zoon of dochter zijn of minimum een miljoen of vijftig franken aan de banken lenen of als loonwerker werken. Een klein tuinbouwbedrijf is misschien 'beter' te doen als je de grond huurt. Ik wil maar zeggen dat het de kleine man, van de postman tot de kleine boer, de bedienden en arbeiders inbegrepen;extreem moeilijker en moeilijker gemaakt wordt om 's avonds het hoofd gerust neer te leggen.

     Terwijl ik dit schrijf marcheren in Londen duizenden in aanloop naar de G 20 top, tegen de pletwalsplannen van het op drift geraakte spekulatiekapitaal. Wat heeft men al niet over de kop geholpen ? Nationale luchtvaartmaatschappijen, de autosektor, de staalindustrie... . Voorlopig blijven de telecombedrijven buiten schot. Hoelang nog ? Begin jaren negentig barstte de it-bubble al eens op de beurs. Overnames worden meer en meer het begin van veel ellende en op de duur leidden ze tot prijsafspraken en duurdere produkten. Bij mijn weten zijn er nog niet al te veel maximumprijzen opgelegd door overheden.

     Het cultureel erfgoed, dat thuishoort in museums, gaat tegenwoordig vlot onder de hamer en verhuist meer en meer naar privéverzamelaars. Nog enkele jaren en kerken worden ook door supermarkten gekocht. Toch vreemd dat er wél nog miljoenen euro's voor kunstwerken neergelegd kunnen worden. Iets verder in de krant, lees je dan dat toen de pensioenleeftijd op 65 jaar destijds werd ingevoerd, de gemiddelde leefdtijd 64jaar en enkele maanden was. Nu men door gewijzigde omstandigheden soms veel ouder wordt, moet die naar omhoog als je de campagnes in alle dagbladen en de grote media wil geloven. De filosofische vraag stellen 'of het nu de bedoeling is dat we werken tot we bijna krom of gek zijn', moeten we maar meer van mens tot mens gaan stellen, de antwoorden zullen minder naar de zin van kranteneigenaars en hun hoge vrienden zijn.

     Het heeft geen zin en het is totaal smaakloos, oals sommige cabaretiers de huidige generatie politieke kopstukken denigrerend afschilderen en met onze landgenoten de Walen de draak steken. Het heeft geen zin in de ene of andere premier omwille van het goed ter tale zijn en andere kwaliteiten dé redder des vaderlands te zien...men moet zich degelijk informeren om achter de schermen van de beslissingen te leren zien. De planbureaus van de grote fortuinen en de megafirma's met omzetten groter dan die van Staten, krijgen altijd voorrang.

    De rekening wordt betaald door diegenen die uit de boot vallen, diegenen die van een loon of een bedrijf of bedrijfje leven moeten. Mekaar afzetmarkten afpakken en kapotconcureren vermindert de overproduktiecrisis niet, 'besparen' bij de consumenten ook niet. Internationale afspraken tussen producenten en distributie, tussen overheden, gelijke lonen in de industrie, wereldwijd, dat heeft al meer kans...MAAR DAT IS NU NET NIET HOET HET GROOTKAPITAAL TE WERK GAAT...op hun hebzucht staat geen rem en dat zal hen meer en meer zuur opbreken. In Frankrijk werd onlangs een pharmaceutisch bedrijf dat nog nooit verlies maakte, bezet, wegens het ontslag van een hondertal mensen...men was het doorverkopen en herstructuren om de winst moe. Wie kan de proleten van deze tijd kwalijk nemen dat ze eens 'foert' zeggen ?

    Octo 28/03/09

     

     

  • Eigentijdse vormen Meningsuiting zoeken

    S5000056

    foto : reizen door ex-joegoslavië, weer vieren na het herstel (materiële) van weer een overbodige oorlog

    Eigentijdse vormen van Meningsuiting zoeken

    In het dorp waar ik opgroeide, stonden twee soorten palen langs de openbare weg.  Zwarte, doordrenkte sparren voor de toen nog bovengrondse telefoonlijnen...beklommen door indrukwekkende mannen met ijzers en kettingen getooid. Betonnen palen met voetgaten voor elektriciens, droegen de stroom. 

     

    Voor de zoveelste keer dwingt het nut van 't algemeen me tot schrijven.  Ergens op een kruispunt van m'n denklijnen ontstaat weer een symbolische vergelijking die ik niet verliezen wil.  Die palen hebben in feite de richting van mijn leven be-'paald'.  De telefoonpalen, omdat ik me vroeger in de telecomwereld opwierp als verdediger van de meest efficiënte aanpak van de telematica-uitdagingen.      Ook van algemeen belang, de elektriciteitspalen, handig voor het aanbrengen van de affiches toen ik nog samen met anderen als vakbondsmilitant iets wilde veranderen.  Al doende komt een mens ook op het sociale domein tot een reeks besluiten.  Ik heb mijn idealisme en gedrevenheid door tegenslagen en leerzame ervaringen en tegenkantingen in bruikbare denkmodellen en alternatieven vertaald.  Voortdoen zoals Atlas, die bijna onder het gewicht van de wereld bezweek, kon niet meer.  Je moet dat allemaal noodgedwongen van je afwerpen en zelf op je eigen manier aan de praktijk van het moderne leven deelnemen.  Over sociale problemen lezen , dingen inzien en begrijpen...op zich, was niet genoeg.  Trouwens, hoe meer je las, des te meer gespecialiseerder bronnen je nodig had...en die bronnen bleken het niet altijd eens te zijn.  Ik heb de groepen die deze bronnen vertegenwoordigen proberen doen inzien dat ze best aan een gemeenschappelijk alternatief zouden werken...en heb er op den duur zelf één ontworpen...en me daar bovenop in de filosofie verdiept, omdat die ook al aangegrepen wordt om de mensen 'op hun plaats' te houden. De tijd van twisten tussen atheïsten en anderen moet maar eens menswetenschappelijk begraven worden.

    Ook de psychologie heb  ik bestudeerd om er aan uit te kunnen waarom negatieve emoties de mens ook vaak verhinderden om zijn sociaal geweten te volgen.  Ik probeerde dat alles door schrijven te vertalen, welwetend dat in onze cultuur, diegenen die daar mee bezig zijn, vaak prekerig overkomen als hun analyses te ver gaan voor de modale mens.  Indien ik de bergen theorie die ik beklommen heb, moest willen overbrengen, dan had ik daar velerlei maanden voor nodig voordat ik aan de praktijk beginnen kunnen zou.  Indien ik de evolutie in denken en ageren in mezelf moest schetsen, zou ik een stuk van mijn leven moeten beschrijven...maar dat is misschien niet nodig.  U kent waarschijnlijk ook wel een paar mensen die zich in Uw bedrijf tegen tal van dingen verzetten, en die dat verzet proberen organiseren...en uitkomen op het feit dat diegene die het bedrijf bezit altijd het laatste woord heeft en daarbij nog vaak geholpen wordt door de top van partijen en bonden.  Jarenlang al, probeer ik mensen uit te leggen wat 'nationalisme', fascisme', 'burgerij', economische 'democratie',enz...is.  Het heeft jaren geduurd voor ik ten volle begreep dat toekomstgerichte veranderingen noodzakelijkerwijze niet alleen via de klassieke politieke denkbeelden en methoden kunnen tot stand komen...door in het klassieke en niet-klassieke politieke milieu te werken, kom je tot dergelijke besluiten die ik met tal van teksten aan mensen en groepen probeerde duidelijk te maken. "

             Er moet NU iets veranderen in onze betrokkenheid tot de vraagstukken die ons heden ten dage confronteren. Anders zullen we het blijven vanzelfsprekend vinden dat tegen 200?...  nog altijd miljarden in armoede zullen leven.  Waarom verliezen mensen hun vertrouwen in 'politiek' ?

    Omdat veel van bovenaf op een mistverspreidende manier uitgelegd  en verzwegen wordt...voortdurend leert men ons dat bepaalde problemen onoverkomelijk zouden zijn...in plaats van de zaken op te lossen. 

    Meer en meer produceren met minder mensen en steeds meer armoede...zal onvermijdelijk leiden naar het in vraag stellen van het systeem waarin wij draaien.      Er moet iets in de plaats komen.  We kunnen misschien een referendum per mail organiseren zoals het internet-Committee for New Simultaneous International Elections, Necessary to Create more  Equality voorstelt.

    (conscience-link onderaan)

     Met het resultaat van deze stemming voor een wereldwijd eisenprogramma  zouden we onze regeerders kunnen confronteren en hen door middel van alle mogelijke geweldloze manieren dwingen van andere initiatieven te nemen .  De politiek en de bedrijfswereld 'herstructureren' ons al jaren, het wordt tijd dat wij de politiek helpen herstructureren.

    Tele-voting op TV binnenkort voor ’t Eurovisiesongvestival in Moskou, misschien zou men er beter één organiseren over gelijke lonen in heel Europa, inbegrepen Rusland, dat zou pas baanbrekend zijn, want we krijgen zo stilaan de indruk dat alle nobele doelstellingen ook tegen 2015 niet met de klassieke middelen gaan gehaald worden.  Gisteren behield de linkse oppositie in het parlement in Nederland het vertrouwen in de regering (met de nodige meningsverschillen), alleen de rechtervleugel in dat parlement zegde het vertrouwen op (ps.die willen nog somberder crisismaatregelen).  Na de verkiezingen valt te bezien hoe het kiezerspubliek welke houdingen gaat belonen. Winst voor de ruziestokers met de islamitische Nederlanders en voor de Nederlandse Tatcher van Trots op Nederland ?

    Andersglobalisten, grijp de kansen die de telematica jullie biedt.  Andere vormen van eigentijds meningsuiting : zie bijvoorbeeld de link naar MO deze week   http://www.MO.be  je kan er niet via de klassieke kranten en journaals aangeraken aan die info. Vooral over de economie in Oost-Europa en over hoe 25000 mensen, specialisten, in een internationale vergadering het er niet over eens worden dat het recht op water een mensenrecht is.

    http://bloggen.be/conscience2008 

  • WerkGelegenheid-WerkGenegenheid

    S5000301

    foto : het kleine kalfje links zou een kwartier later na een helse achtervolging door ikke, niet de ezel links van een drukke autorijbaan gehouden worden...is dat dan ook niet 'werken', filosofisch gezien ? Niet overal lopen beesten achter afspanningen, so drive voorzichtig  in het Zuiden zeker.

    WerkgeLegenheid-WerkgeNegenheid

    Gelukkig hij en zij die werk hebben en het bovendien graag doen.  Anderen hoeven daarom niet in fatalisme te vervallen.  Je zou van job kunnen veranderen, als er maar genoeg andere jobs waren, maar daar gaan we in dit artikel niet op ingaan…we gaan vanuit onze geNegenheid om iets te doen, geLegenheden om iets te doen uitvinden. ‘Werken’ hoef je niet altijd met betaling te associëren. Het hoeft ook geen 5 dagen per week te zijn. Iets bovenop een uitkering is altijd welkom in noodgevallen en wordt al door de overheid begeleid, maar ook wij kunnen gratis initiatieven nemen.

    Hoe meer sociale alternatieven en politieke beslissingen door een gebrek aan bewustzijn en solidariteit, op zich laten wachten; des te meer zullen werkgel(n)egenheidzoekers niet meer moeten afwachten wat werkgevers en overheid voor hen in petto hebben.  De officiële werkgelegenheid hangt af van de koopkracht van mensen en de centen van de gemeenschap. De ‘andere’ werkgelegenheid is veel breder dan dat.  Dan hebben we het niet alleen over al die huizen die nog moeten worden gebouwd voor daklozen en de vervanging van krotten of de mensen die nog niet van de diensten van Belgacom kunnen genieten, geen laptop kunnen kopen…maar wel over een aantal niet zo aan materiële zaken gebonden toestanden buiten het circuit van overheid en privéwerkgevers.  Je kan natuurlijk oudere mensen in homes gaan helpen eten te geven als een overheidsdienst je ertoe dwingt, je raakt er natuurlijk mee uit je isolement, moest je daar al last van hebben; maar toch kunnen we ook zelf onze genegenheid om te werken omzetten in werkgelegenheid. 

    Het is maar wat je filosofisch onder ‘werken’ verstaat.  Autodidacten die zichzelf via lectuur en dergelijke onderwijzen, studenten aan hogescholen, scholieren, huisvrouwen, huismannen, jij in je tuin…werken die niet allen óók ? Er bestaan al systemen op het internet waarbij de ene in ruil voor een andere prestatie iets ‘verricht’ of iets uitleent (zie link op blog), en die op een bepaalde manier vijandig zijn aan een systeem waarbij steeds meer geldwaarde moet worden geproduceerd, wil het overeind blijven.  Wij kunnen er ook niet aan doen dat dit systeem momenteel ziek is en het geld via speculatie vernietigt, dus zoeken we met zijn allen naar andere wegen die de notitie ‘geluk’ in ons leven invullen.   Misschien is er wel een hele grote ‘gratismarkt’ voor hele menselijke dingen, buiten de wereld van de meer stoffelijke noden.

     

    Er zijn genoeg verenigingen wiens tijdschriften het verdienen van in je omgeving ter sprake te brengen en zo mensen ecologisch en sociaal bewustzijn bij te brengen.  Er zijn genoeg verenigingen die geen hulp kunnen betalen en die vertalers nodig hebben of administratieve krachten (zie sommige links op de mijn blog).  Leven we niet ook om een aantal drempels te leren nemen, zijn we niet te weinig op zoek naar ‘zingeving’.  Het is allemaal een kwestie van stappen te zetten. Je kan zelf voor een beperkt publiek een bijeenkomst rond een bepaald thema of actie beleggen, van een avond rond het doolhof van sociale wetten tot het redden van een bos, of binnenkort het inspringen voor pastoors bij uitvaarten of zo, als de laatste pastoor het Vaticaaan voor zijn vernieuwingen bedankt. 

    Een mens kan enorm veel, er zelf op komen, maakt extra tevreden.  Je kan bijvoorbeeld ook opleidingen volgen.  Zijn er geen zieke mensen die je kent die zich geen massages van beroepsmensen kunnen veroorloven ?  Met wat olie en hen tijdens de massage af en toe te laten zeggen hoe graag ze wát op een schaal van 1 tot 10 hebben, maak je er een uiteraard platonisch spel van.  Alleszins beter dan euthanasie op termijn.  Yes you can. Ook zonder  ‘zwartwerk.’ Ook al iets om eens over te leren filosoferen.  Nieuwe vormen van solifariteit zijn er genoeg, meer dan IK kan bedenken.

    Octo 26/03/09

  • Het waarom van confront(n)aties

    S5000310

    blauwe plas op Grieks stukje planeet

    Het leven, dagelijkse confrontaties

    Beeld je de blauwe planeet in zonder oorlog en armoede, een oord waar de rode bestaansvoorwaarden op een gezonde groene  manier met zinvolle jobs en  een moderne infrastructuur worden ingevuld en er eindelijk meer tijd is om menselijke bewustwording voorrang te geven.  Het mag nog niet zijn, maar er wordt aan tegenkrachten gewerkt.           Al komt het tussen één van mijn honden en de 2 katten nooit goed, de mens heeft de keuze zich al of niet van samenlevingspijnen te bevrijden.

     

    Wij zijn geen sponsors van  terrorisme, geen beleidsmakers achter sommige dubieuze activiteiten van staatsorganisaties die de instabiliteit van andere landen, in plaats van hun vooruitgang promoten.  Wij hebben geen monsterbesparingen in de sociale zekerheid op het oog en wij willen al die schaamteloze vormen van verrijking niet in stand houden.  Wij willen niet dat er nog galactische bedragen aan bewapening worden besteed.  Wij wonen in Rusland, Europa, de Amerika’s, Marokko, China  en al die andere plaatsen.  Wij zien de dreigingen en krijgen dagelijks een portie bangelijke berichten over ons uitgestrooid. Ineenstorting van de economie , geen geld meer om Europa nog uit te breiden, we kunnen het nauwelijks bijhouden en verifiëren.  We volgen dagelijks hoe men ons in onze tuin, de wereld, soms wel eens serieus om de tuin leidt.                  

     

    Wij hebben weinig macht, kunnen niet beslissen welke soort energie we willen opwekken of hoe de bankwereld moet worden aangepakt, zodat ze wat minder op de wereld van de maffia lijkt.     Wij hebben eigenlijk lak aan die ‘vrijheid’ om tussen vijf private zorgverleners de ‘beste’ te mogen kiezen, als dat ons in tegenstelling tot onze goede oude mutualiteit tot tien keer zoveel kan kosten.     Wij hoeven geen pensioen dat op de beurs verspeelt wordt, geen private gevangenis en geen vijf ondernemingen die onze post bezorgen, geen electriciteit die alsmaar duurder wordt, ook na de privatisering ervan.   Wij houden er niet van om de autosector, luchtvaartmaatschappijen met ons geld te redden…en de winst aan de speculatiewereld te laten.  Ooit was een flink pak onroerend kapitaal ooit van ons, tot een deel van de politieke wereld onze overheidsgebouwen begon te verkopen en ze nu peperduur huren moet.  Wij zijn tevreden met terug goedkoper kunnen wonen, met regeerders die terug gereglementeerde openbare banken met goedkope leningen oprichten.   In Nieuw Zeeland heeft men dat punt al gesnapt en is men met een omgekeerde beweging bezig.    Wij zijn beschaamd om diegenen die de titanicbonussen opstrijken en regeringsleden omkopen, zij merkelijk minder.  Van ons zou men de banken minder aan de overheidsschuld moeten laten verdienen.

     

    Wij waren slaven en men liet ons vrij, men gaf ons de vrijheid om op  ons stukje gepachte grond voor heren met kastelen te ploeteren… .             Dat duurde eeuwen en eeuwen, een feodaal lange tijd.  We zagen na veel nutteloos wapengekletter tussendoor, dat andere machten onze adellijke bazen wegwilden.  Natuurlijk gebruikten de nieuwe rijke burgers ons en onze organisaties als stormtroepen. We waren getuigen van een nieuwe race naar vooruitgang : de oude stadswallen met hun taxen verdwenen, de wereld werd weer met wapengeweld aaneengesmeed. Diegenen die de militaire en economische strijd overleefden kregen, naarmate de toestand van hun geldbeugels meer en meer inspraak.      We maakten die inspraak bijvoorbeeld in het Duitsland van 1914 mee, toen slechts 14 van de 98 sociaaldemocraten tegen de  oorlogskredieten voor de 1ste wereldoorlog stemden.  We werden beschoten, telkens we genoeg hadden van dit nieuwe burgerlijke spel der rijken.  We werden door de verschillend methodes van het fascisme en de groeipijnen van oude vormen van democratie ingepakt, na elke belangrijke poging tot revolutie.  Kunnen we dit maal alleen maar hopen op beter nieuws, in de veronderstelling dat alle jobstijdingen nog zo erg niet zullen zijn en het allemaal wel best meevallen zal ?  Overproductie, bezuinigingen. Oude kwalen, dezelfde recepten.  Regeringen en Oppositie.  Oppositie in de regering…we zullen wel merken wat het uithaalt en alert blijven, de oude valstrikken vermijdend… , op onze hoede voor de nieuwe.

     

    Wat wij eigenlijk willen ? Een leven zonder alles wat door tomeloze hebzucht wordt veroorzaakt.  Een daling van de omzet van deurwaarders. Menselijk kunnen omgaan met diegenen waar we persoonlijk dagelijks mee worden geconfronteerd.  Vreugde aan het leven beleven.  Geen ‘productie’ van embryo’s die fabrieksgewijs, duurbetaald bloed gaan aanmaken om onze levens te redden.  Geen onontwarbare financiële produkten.   Met mekaar blijven leren praten, ook in de haast onbetaalbaar wordende homes.  Echt mens leren zijn, al de rest…van ondergeschikt belang, een Kafka-circus, voortgedreven door onwetendheid, gebrek aan ware naastenliefde en zijn moderne collectieve variant, ‘solidariteit’.  Dankbaar om de confrontatie van elke dag, zoals gisteren toen het hele grote onder de vorm van het hele kleine op het scherm kwam : een Nederlands meisje van 12 deed klusjes om maandelijks de school van een jongetje in Indonesië te kunnen betalen.

    Octo 25/03/09                                                                       

     

    http://www.bloggen.be/conscience2008/

  • Met Inzicht Stemmen

    toscaneplus08 012

    foto : verkiezingen vorig jaar Italië, rondreis met goeie ouwe Tufcar

    Met inzicht stemmen

    Het spreekwoord ‘Inspraak zonder inzicht levert een uitspraak zonder uitzicht’ wordt veel te weinig ten volle begrepen. Ik kwam het vandaag tegen in het boek van socioloog Peter Mertens ‘Op Mensenmaat’. Deze, méér dan aanrader, leest heel vlot en blaast de mist ,die de regerende soorten politiekers bij ons en elders maakten weg, ruimte makend voor wat de gewone man reeds lang vermoedde en graag wou verklaard zien.

     

    Als je het mij vraagt, lijkt het wel dat we tijden beleven, waar de leugens van de laatste tientallen jaren in een versneld tempo instorten.  De grote trukkendoos raakt leeg.  Het verhaal van ‘als je de toplaag maar niet raakt en de grootste banken en ondernemingen op onvoorstelbare wijze in de watten legt en bijna alles privatiseert,  daar varen we allemaal wel bij’, verliest dagelijks aan geloofwaardigheid.  Toch geven miljoenen mensen dagelijks ,meer dan ze aankunnen, van zichzelf aan bedrijven van aandeelhouders die ze nooit te zien krijgen, aan managers die immer maar groeicijfers moeten kunnen voorleggen.  Ook voldoende winst maken hielp  de werknemers niet altijd in hun job te houden al die tijd. De financiële wereld was immers gedereguleerd, ontdaan van al te veel overheidstoezicht betekent dat, en met speculatie en het opkopen en doorverkopen van bedrijven of onderdelen van bedrijven, was meer te verdienen dan in de productiesector zelf.  De pistes die regeringen en bedrijven daarvoor opzetten, die houdt je niet voor mogelijk.  Ook de bedragen die met dit soort operaties gepaard gaan, zouden in een goed geïnformeerde samenleving voor een Westerse versie van de val van de muur van Berlijn kunnen zorgen.  Brave mensen, je houdt het niet voor mogelijk, wat er allemaal in de hoge kringen van de echt hoge heren en hun politiek personeel besproken en bedisseld wordt.  Dus goed om weten dat er ook boeken geschreven worden waarin ook de gewone man om zijn mening gevraagd wordt en waarin andere eisen, dan het tot  67 jaar moeten werken en de afbouw van werknemersrechten ,het licht mogen zien.  Je merkt dat de auteur een warm hart voor mensen heeft.

     

    De auteur toont ook duidelijk aan dat de roep om steeds minder België ingegeven is door de wereld van de grote patroons en de haute finance, die hun afbouw –en privatiseringsplannen dan beter in een rechts Vlaanderen kunnen doorduwen.  Wie voor LDD gaat stemmen op zeven juni aanstaande, moet dringend dit werk eens lezen.  Het is namelijk niet voldoende om enkele zere plekken in een systeem aan te wijzen en dan uit te pakken met oplossingen die de gewone man nog meer in zijn hemd zetten zonder dat hij het op voorhand geweten zal hebben.  In acht genomen de economische stormen die nog moeten komen, zullen uiteindelijk het gezond verstand en de levensomstandigheden van de onderste lagen van de samenleving eens te meer de rechtse populisten naar de vuilmand van de geschiedenis verwijzen…spijtig genoeg recycleert men hen dan altijd weer opnieuw om het oude economisch systeem maar weer eens zoveel mogelijk te redden. Als er zich geen sociaal-economisch alternatief op mensenmaat op de voorgrond van de politieke belangstelling kan werken en het oude kaartenhuis de volgende jaren verder instort, is de volgende link, die ik vandaag binnenkreeg misschien een tijdelijke noodoplossing, wie weet onderdeel van de evolutie van een zich aan de noodzaak aanpassende, veranderende maatschappij

    http://www.servisphere.com/services-offres/    

    Je hebt geen werk maar wil wel iemand iets leren ?  Dan vindt je daar iemand die een opleiding nodig heeft en die in ruil net die machine heeft waarmee hij je dak kan ontmossen.                         Octo 24/3/09

  • Indien...ideeën voor vakbonden

    toscaneplus08 016

    Verkiezingen in Italië 2008, toen de brede linkerzijde het verloor van het rechtse Blok van mediamagnaat Berlusconi die in het weekend zijn partij samensmolt met die van de erfgenamen van Mussolini. Zou men ons niet beter zelf de programma's voor de verschillende projecten (ministeries) laten kiezen en dan rechtstreeks de dirigenten van die projekten op projektlijsten laten verkiezen ?

    ‘Indien’…ideeën voor vakbonden

    Indien ook legervakbonden echt aan syndicaal en politiek werk willen gaan doen, ware het een goed idee om op een internationale vergadering enkele gedurfde standpunten in te nemen.   Weigeren van waar dan ook bommen uit te gooien bijvoorbeeld. Weigeren van door de politiek, wapenhandel en wapenproductie veroorzaakte rotzooi- toestanden nog erger te maken door anderen massaal  neer te knallen.

     

    Met het uitgespaarde geld hadden de werklozen in Joegoslavië, Irak en Afghanistan allemaal een job kunnen hebben en zou de Taliban op termijn een gemarginaliseerde sekte worden.  Indien men dan ook via onderwijsbonden en mediabonden de kiezers het zo nodige geschiedkundig en sociaal bewustzijn zou bijbrengen, zouden zelfs militaire staatsgrepen overbodig worden. 

     

    Indien de bonden uit de geldsector al die hoge kaderleden die aan gigantische bedragen vergoed worden ,om geld in rook doen op te gaan; via een vetorecht in de bestuursraden ter verantwoording konden roepen, teneinde de bedrijven op een sociaal verantwoorde manier te doen beheren, zou er weer een pak geld vrijkomen om de overproductie op te kopen.  Indien de bonden van de ministeries van financiën de regeringen onder druk konden zetten om eenvoudiger en rechtvaardiger taxatiesystemen op te zetten, zou er weer minder geld op de beurs verspeeld worden en zou er weer meer gekocht kunnen worden.  Men heeft er altijd maar de mond van vol ‘hoe kunnen we de economie aanzwengelen’…op de duur gaan de Staten nog verplicht zijn van taxen te heffen op spaargeld.  Nu meer en meer duidelijk wordt dat de grote figuren in de bankwereld al jaren ook het toppersoneel op die ministeries leveren en meer dan goede connecties met de politieke wereld hebben, kunnen we ons toch wel beginnen afvragen in wiens handen ons gewoon dagelijks lot overgeleverd is.  In de VS is dit proces nog duidelijker dan in Europa.  Topmensen van topbanken voerden in de jaren tachtig vorige eeuw de deregulering in die de speculatie met lucht van nu mogelijk heeft gemaakt.  Alles  moest tevens overal worden geprivatiseerd, terwijl het nationaliseren van meer en meer sectoren nu minder een taboe wordt. Vroeger dichtte men het gat in de schatskist met de verkoop van openbare banken, nu moet ons geld op tafel komen om diezelfde geprivatiseerde banken te redden.

     

    Indien de bonden in het formuleren van hun eisen dan toch zo goed bezig zouden zijn, kunnen ze meteen specifiek voor België nog eisen dat dit land als één van de laatste Europese landen óók een belasting op de grote fortuinen invoert en zijn status van uniek fiscaal foefelterritorium opgeeft.  Heel die fiscale afzetterij ten gunste van het grote geld, begon al onder premier Martens de zoveelste en altijd werden er onder de volgende regeringen achterpoorten ingebouwd.  Indien.  Indien. Indien de overproductie binnen de limieten van het huidig systeem nu eens niet opgekocht kan worden…dan ligt de bal meer en meer terug in het kamp van de legervakbonden, want zo redeneerde men voor de tweede wereldoorlog, dan lost alleen ‘vernietiging’  en militaire voorzetting van de ‘economische’ strijd de overproduktie nog op.

    Toch maar liever niet.                      Octo 23/03/09

  • HAPPY END VOOR GESCHIEDENISBOEK ?

    100_0791

    filosofisch verzet publiciteit : 'lees eens een goed boek',

    ook op de foto, goed kijken bovenaan, de op tafel gelegde, gevonden droge tak ziet u een desondanks donzig uitgeschoten optimistisch wit donzig wilgenkatje

    Happy End voor ons geschiedenisboek ?

    De honderden artikels van mijn eigen recentste stuk filosofische geschiedschrijving in de blogwereld, zijn sinds gisteren in een lijfig boek samengeperst…('2008, stroomversnelling van de geschiedenis ?)wat me bij de vraag van de titel van dit artikel brengt.  Een nieuwe lente, een nieuw geluid, vandaag beginnen we aan een tweede boek.  Dik negen maanden zwanger geweest van het vorige.  Ondertussen heeft de politieke wereld en Wall Street het grootste stuk van mijn filosofische aanbevelingen in de wind geslagen. Gelukkig kan je er ook andere vormen van wijsheid in vinden. 

    Gisterenavond was een ideale gelegenheid om de afsluiting van de blogbijdragen tussen 2008 en de lente van 2009 te vieren.  Peter Celis, auteur van ‘One who almost made it back’ (zie mijn artikel ‘Lotgevallen van Piloten’ in het archief), kwam een voordracht houden in het dorp waar zijn hoofdpersonage in de oorlog ‘verstoken’ heeft gezeten.  Interessante en druk bijgewoonde avond. Opvallend bij de nabeschouwingen van mensen was dat sommigen hier en daar wat gelijkenissen met de crisis van de jaren dertig meenden te zien…wat me aan één van m’n eerste artikelen deed denken ‘Wall Street 1929bis? Nee toch !’ van eind lente 2008.   Als we ons in de tijd van toen proberen verplaatsen zouden we nog andere gelijkenissen kunnen zien, hoe namelijk partijen van rechts en links zich door toedoen van een zich verdiepende crisis conservatiever in plaats van progressiever gingen opstellen.

    ·        Hoe het voor onze regio eindigde zullen we geweten hebben, een Vlaams Nationaal nazisupporter trommelde een klein legertje samen, omsingelde het dorp en hoeveel mensen er na de oorlog terugkeerden kan je onder de link van de Stichting MK terugvinden.  Het zieke brein dat dit organiseerde (of ‘God’ zijn ziel zal hebben is nog de vraag, we raden hem ‘Hem’ niet aan) ging na de oorlog voor de  geheime dienst (CIA) werken en uiteindelijk als een rijk man in Oostenrijk uitrusten.  Brieven om hem uit te leveren, waaronder één van mij aan een minister, haalden niks uit.  Een waarachtige vorm van gerechtigheid zou zijn, dat al die geheime plannen van al die geheime diensten op termijn in duigen vallen.  Op de vergadering werd er gezegd dat die topcollaborateur zo goed beschermd was ‘omdat het communisme de nieuwe ‘gemeenschappelijke’ vijand was na de oorlog en dat “‘z e ‘zo een mannen (topcollaborateurs) nodig hadden”.  Nochtans even de puntjes op de i ’s van de ‘geschiedenis’ zetten : zonder Oostfront, zonder de Russen (20miljoen mensen verloren), zonder het Russisch leger, was die tweede wereldoorlog nog niet gewonnen !  Terloops, los van alles wat elk regime destijds in meer of mindere mate kan ten laste gelegd worden : de CCCP-vlag was geen gebruikelijk attribuut op oorlogsherdenkingen.  Wie had dan die nieuwe, zogezegd rode vijand dan gemeenschappelijk met wie ?  Diegenen die later de boeren in Viëtnam gingen bombarderen en de oude extreemrechtse collaborateurs en rabiate anti-communisten ?  Heel het volk van hier tot in Amerika, wereldwijd was weer eens tegen een door de ‘heren’ georganiseerde afslachting !         

    Wat een stinkend rioolwater !  Ideaal ware natuurlijk geweest dat alle boeren, werkvolk en kleine ondernemers los van het financiekapitaal zelf een oplossing voor de crisis gevonden hadden en dat ze het militarisme en het fascistisch gebrul genegeerd hadden…(als je niet naar de tuin van je buurman gaat kan hij daar nooit op zijn gezicht krijgen van je).

    Van velen mag het grootkapitaal terug floreren en superwinsten maken als er maar genoeg voor hen in zit ook, en van het bestaan van beursbedrogen zo hadden tot voor kort weinigen weet…één ding is zeker…als deze nieuwe overproduktiecrisis, waarvan alle dagen sprake zich blijft verdiepen en de monsters van vroeger duiken weer op, dan moeten we een hele, hele andere kant uit dan hetgeen men de mensen toenertijd op hun bord serveerde.

    Maar altijd op een positieve noot eindigen. We zien op TV dat de hoop van velen in de VS en elders toch een ietwat andere kijk op de internationale politiek heeft, hij pakt het in ieder geval anders aan met zijn videofilm voor de mensen uit Iran, waarin hij hun beschaving prijst enzoverder.  Het antwoord van  de hoofdayatollah was ook niet mis : ‘allemaal goed en wel, maar waarom wordt alleen Iran veroordeeld en met sancties bedreigd en niet Israël” ?Blijven praten jongens.  Hold your fire. To many pilots died.Octo 21/03/09 

    100_0789
     soort tank op wielen bij tank-station

  • Vragen stellen verandert de wereld

    S5000292

    waarom zo'n vreemde rotsen wereldwijd in zee ?(hier tussen Griekenland en Turkije)

    Vragen stellen verandert de wereld

    Een kind wordt er slimmer en mondiger door.  Vele volwassenen stellen zich te weinig vragen, alles al gezien.  Ze redeneren in de zin van ‘uit Kenia overgevlogen bonen kosten 4,90euro de kilo’…of men al of niet honger heeft in Kenia en welk regime er wat doet is bijzaak, om nog maar te zwijgen van wat er aan een bepaalde situatie veranderd kan worden.  ‘De Belgische politiek is (wordt) al moeilijk genoeg gemaakt om volgen, mag geen excuus zijn om niks te willen weten en nog minder om niet wat dieper te graven.

    Welke vragen kan men zo al stellen, te beginnen bij de nieuwsfeiten zelf ? Welk is de achtergrond, de geschiedenis van een land ?  Even opzoeken.  Waar ?  Welke economische feiten wil men verbergen achter bepaalde gebeurtenissen ?   Dat de buitenlandse olieconcerns van de regering in Irak leeuwenaandelen in de winst krijgen ? Zou de Staat zijn rijkdom niet voor de bevolking zelf gebruiken ? Wonen daar veel mensen ? Zou het niet beter zijn als de wereld als één Staat beheerd werd ? Waarom wordt iedereen die zich tegen de gebruikelijke gang van onrecht verzet automatisch gediaboliseerd en uit zoveel mogelijk uit de media gehouden ?  Waarom stellen regeringen daar waar ze onrecht in stand houden of een standpunt nopens buitenlandse gebeurtenissen moeten opstellen, zich altijd zogezegd ‘neutraal’ op en doen ze precies uitschijnen dat ze voor iedereen het goede willen ?

    Waarom zochten de Belgische banken markten in Oost-Europa en wereldwijd ?  Wat heeft de Belgisch Post te zoeken in aandeelhouderschap van buitenlandse postbedrijven ? Is het al één april, want we hoorden vandaag op het nieuws dat Leterme zich weer als een kandidaat premier ziet.  De beste Belgenmop sinds lang, moet men in Nederland denken.  Waarom weten we nauwelijks dat de mensen die voor rekening van de Belgische Staat de aandelen in de ondersteunde bankwerld verdedigen, gewoon weer dikbetaalde mensen uit die gesubsidiëerde bankwereld zijn ? Waarom ziet de minderheid van de kiezers Sp, Spa-rood, Groen, Pvda, LSP niet meteen zitten in Vlaanderen en stellen ze hun hoop op partijen die bijna geen sikkepit  belastingen op  grote fortuinen durven vragen en hun medelangenoten willen dumpen ? 

    Toch maar weer over naar het buitenlands nieuws, voor we in communautaire details verzanden.  Waarom een uiterst rechts minister voor buitenlandse zaken in Israël, massale betogingen tegen Sarkozy in Frankrijk, of de staat die geld moet ‘bijuitvinden’ , bijdrukken in de VS.  Waarom het protectionisme dat weer de kop opsteekt.  Spijtig dat kleine kinderen niet blijven vragen en vragen naarmate ze groter worden.  Waarom nog een verbod op de hardcorgames waar het bloed van de kettingzagenarmen van ontmenselijkte wezens afdruipt?  octo 20/03/09

  • Calixte, het diamantendelvertje

    toscaneplus08 066

    niet God, maar de ongebreidelde geldzucht van sommigen, dreef sommige delen van de wereld uit hun paradijs

    Calixte, het diamantendelvertje

    Calixthe wroet zich alle dagen als een mol doorheen de nauwe schachten van de hoop van de ‘les misérables’ ergens in Afrika.  Mevrouw Edelsteen, call me Gertrude, voor de selecte vrienden, wiens man in deze onzekere tijden nog maar een schilderij van enkele miljoenen dollars gekocht heeft; verwijt haar  man al maanden dat ze geen diamantje meer gehad heeft.  Hij belooft dat zodra Uncle Sam zijn aanhoudende bad-banking waarden via de belastingen aangezuiverd heeft, nog eens wat diamantjes te kopen als hij in Antwerp is.

    Calixthe verdient niet eens een paar euro per dag met de rijke ertsen die via militairen, paramilitairen en handelaars via de slijpers in de winkels geraken. Hij leeft in een democratisch land, want op tijd organiseren de twee grootste partijen verkiezingen.  Soms komt er al eens een verkiezingscaravaan of een enkel parlementslid langs in het stadje.  Die mannen komen dan in dikke auto’s met veel bewaking aangereden, vergezeld van vrouwen met sieraden, die wel enigszins verschillen van de zelfgemaakte kralen der inlandse vrouwen.  De politici komen dan vertellen dat de modderwegen en het gebrek aan drinkwater aangepakt gaan worden en de redenen waarom dit weer niet al gebeurd is,leggen ze zoals altijd bij regering, oppositie of het ‘rijke’ Westen.  Calixthe weet nog niet dat de grote buitenlandse regeringen de democratie in zijn land zeer genegen zijn.  De zogezegd religieuze en andere fanatici die de twee grote partijen in zijn land bestrijden, leven zelf voor een deel van de grondstoffenhandel.  Alle gewapende freaks om en rond de mijnen aanzien de arbeiders als hier bij ons te lande, hazen in september…daarom morren de makker van Calixthe weinig, ze komen er wel en diegenen met een tuintje of grond helpen mekaar te overleven.  Zich politiek organiseren is gevaarlijk, hebben ze geleerd. Ze zijn het moe van hun doden te begraven. 

    Gertrude Edelsteen ,  ziet de langer wordende rijen werkzoekenden soms wel eens als ze naar Chicago vliegt. Ze is het, ondanks het gebrek aan ‘liefde’ van haar man( voor een schilderij heeft hij wel geld) eens met het feit dat mensen maar langer dan 65 moeten gaan werken zoals in Europa en dat als je hun uitkering te hoog maakt, ze niet meer gemotiveerd zijn om te werken…daarom stijgt het aantal werklozen de laatste tijd na die stomme beurscrisis, vindt ze zelf, want ze kan de uitleg van manlief niet altijd volgen.  Laatst zag ze een werknemer van het bedrijf van haar man, met een groot bord op straat op TV, die  vent bestond het aan te klagen ‘dat het maar eens moest gedaan zijn met die miljoenen mensen in fabrieken wereldwijd, die zich uit de naad werken omwille van winsten en buitenlandse deviezen die dan op de beurs in rook opgaan !         ’’ Waar haalt zo een stuk onbenul het lef vandaan om in de hand van ons, de grootste aandeelhoudersgroep van het land te spuwen, de hand die hem voedt.”, had ze tegen iemand van haar kuispersoneel gezegd, waarop de vrouw beter wetend, weer maar eens wat dankbaarheid voorwende. 

    Volgend schooljaar zal Calixthe weer naar school proberen gaan, ‘a non governemtal arganisation’ komt het onderwijs beter organiseren(zijn Engels begint naast het Frans te vorderen, dank zij ‘het buitenland’ dat sommige soorten hongerige militairen betaalt).  Calixthe heeft plannen, hij wil wel eens weten waarom hij misschien wel de rest van zijn leven in die schachten moet ploeteren.  Hij is benieuwd wat al die speciale woorden betekenen : ‘social’, ‘contract de duré limité’, hij wil al zo lang het boek in de kast van de verpleegster van de medische post lezen, maar durft het haar nog niet te vragen…’Victor Hugo’, noemt het boek, denkt Calixthe.

  • De krant, de plezantste thuis

    DSCN0718

    foto : dansende Cubanen, vorig jaar

    De krant, de plezantste thuis

    Er zou een krantje moeten bijkomen.  Zo één alleen met alle moorden en vieze dingen in.  Echt alleen voor liefhebbers van het genre.  Een horrorkrantje met een monopolie op die dingen zou een deel van de mensen die ’s morgens niet in de ogen en de ziel van de persoonlijke veroorzakers van rottigheid willen kijken, onbevlekter en met meer appetijt aan de dag kunnen laten beginnen.  Probleem is natuurlijk dat zo een krantje zo een sukses zou hebben dat het met bijna alle reclameinkomsten zou gaan lopen...hopelijk vergis ik me hierin. 

    Over diegenen die op collectieve schaal andere miserie weigeren in te dammen, zou dan in de andere kranten meer moeten worden geschreven.

    Zo blijkt Vlaanderen volgens het Vlaams Vredesinstituut, een ditmaal nuttige soort commissie van ons Parlement, drie maal meer lichte wapens ingedaan te hebben sinds 2005 en vijf keer meer munitie.  Bravo Instituut, bedankt om eindelijk eens naar buiten te komen… en nu nog wetten en maatregelen. 

    Je zou zeggen, met ouder worden wordt men wijzer, niet zo voor de kerkvorst in Rome die nog altijd iets tegen condooms heeft en dat in Afrika gaat uitbazuinen.  Ook het geld achter de terreurorganisaties blijft een stuk van de wereldpolitiek onder het mom van ‘het geloof’  verzuren.  Een beetje meer rationeel, menselijk en filosofisch tegen het leven aankijken, kan er uiteindelijk toe leiden van iedereen die omwille van het eigen dikke profijt met God dweept, door de eigen bevolking aan de kant wordt gezet, zodat de bezettingslegers en de eigen legers hun tijd aan nuttige infrastructuurwerken kunnen besteden om alle vernielingen goed te maken.  Zelfs een kind dat iets moedwillig stuk maakt, weet dat.

    Verder verneem je dat de Russische leiders een proefballon oplaten, ze willen namelijk hun kernarsenaal moderniseren.  Ware het niet eenvoudiger geweest als de Nato gewoon gezegd had van ‘ok, het Westen heeft jullie de laatste 100 jaar reeds tweemaal aangevallen, zand daarover en ook over Napoleon destijds, we nemen geen staten die aan jullie grenzen meer op’ ?  Dan zouden ze pas echt goed vertrokken zijn met hun rommel op te ruimen, gelijktijdig met de rotzooi van nog andere landen.  Er moet echt een hoek komen aan militaire productie.

    Je houdt het niet voor mogelijk dat al die verschillende soorten organisaties zoals de maffia en wereldwijde drugskartels nu nog kunnen bestaan en floreren en infiltreren.  Zou men in al die landen en parlementen ook niet gewoon het roer omgooien en debatteren over de oorzaken en internationale remedies voor allerhande ellende, in plaats van over de  nasleep van de gevolgen ervan, parlementaire commissies op te richten ?  Als je de batterij van je auto vervangt ga je ze toch niet openbreken en onderzoeken wat er niet werkt en versleten is…nee je plaatst een nieuwe batterij.  Als oude maatregelen niet werken, moet er niet oeverloos over gepraat worden, dan moet je andere maatregelen nemen in plaats van op de oude manier bandietenbendes de samenleving te laten controleren. Waarschijnlijk heeft men in Italië, Columbië ,Mexico en steeds meer landen geen politie, gerecht of leger.  In Madagascar , dat voor het eerst in decennia het nieuws haalt wel dus, alle hoop is eens te meer op één man gesteld…als dat maar weer goed afloopt.  Merkwaardig dat zolang een onderdrukt volk lijdzaam zijn opgedrongen lot ondergaat, dus weinig van zich laat horen, dat je daarmee dan het nieuws niet haalt.  Gewoonlijk moeten er dan eerst doden vallen voor de niet-toeristische documentaires worden gemaakt.  Morgen ander nieuws, hopelijk moordt er niemand een half bejaardenhome uit of we krijgen in ’t journaal weer maar twee minuten blitz-sociaal nieuws over wat er echt in de wereld aan positiefs en negatiefs gebeurd.  Hoe gekker de wereld draait, des te sterker maag moet je hebben bij het krantenlezen.

    Octo 18/03/09

  • Jef Russel huilt

    S5000129


    Jef Russel huilt

    Onvermijdelijk belanden ook sommige oude kerstwensen een dag bij het oud papier.  Papier is papier, dus trok ik het liedje maar uit de kaart, als je ze opende trad de concertzaal toch niet in werking.  Dat was buiten het jarenlange stilzwijgen van de componist, de uitvoerders en de makers van de chip gerekend.  De lentezon scheen en ik dacht, verdorie is er een bepaalde mutatie opgetreden bij de mussen of vinken ?  Ze zongen allen hun lentelied in de zon, maar er klopte iets niet mee.  In de buurt van de vuilbak werd het me duidelijk dat ook deze lente de vogels dezelfde wijsjes zullen fluiten.  De muzikale versie van de kersthit ‘Gjingle Bells all the way’ protesteerde en wou uit de plaatselijke vuilbak van de geschiedenis.  Ach, dacht ik, laat ze hun laatste adem met z’n allen maar uitblazen op de keukentafel.  Ze hadden bepaald de smaak te pakken, want toen ik na een uurtje beneden kwam was het noch steeds Kerstmis in de bijna lente.  Lang hield ik de eindeloze herhaling van het deuntje niet vol en ik zette het voltallige orkest buiten  op de vensterbank, zodat de buurt zachtjes kon meegenieten van mijn late nieuwjaarswensen. 

    Terug naar boven dus, wat rusten en werken in rust.  Na een tijdje hoorde ik één van de honden, het kleintje echt een beetje voorouderlijk wolfachtig huilen.  Je kent dat wel zo met korte pauses…’ahoehoe ahoehoe…’ zoals wij roepen als ons iets niet aanstaat, dacht ik een seconde voordat mijn euro viel.  Het kerstorkest  zat nog altijd ‘kapit’(dialectwoord voor ‘met volle teugen’) te geven.  Er drong zich maar één maatregel meer op om tijdig alle eventuele milieuambtenaren van onze drempel te houden.  Ik ontpopte me tot een gediplomeerde DOVO-werknemer (dienst ontmijning van ontploffingsmechanismen) en na het saboteren van twee draadjes blies 1997 zijn laatste adem dan toch uit.  Alhoewel, mijn fantasie raadde me aan van het muziekinstrumentarium apart in een doosje te stoppen; wie weet kan ik er binnen een jaar of tien nog een kind blij en verwonderd laten door opkijken.  Dat is het wachten wel waard.  De Jef Russel kon er achteraf ook mee lachen, toen ik zijn hymne op een stoel in de tuin imiteerde sprong hij in  een bovenhondelijke inspanning met één sprong op mijn schoot en ging compleet uit de hondebol.  Ongeloofelijk blij hondje, nu hij niet meer in de garage drolt, moet hij toch nog leren het niet meer voor de deur van zijn huisje te doen.  Hij verstaat het als je het hem zegt, maar hij lacht je vierkant uit.  

    Zijn collegahond Jean had minder geluk, een pracht van een verdwaalde teef  van zij hoogte,kwam bij de honden aan het hek, maar hield het voor bekeken.  Natuurlijk, als je er met zijn twee op te blaffen staat.  Ik heb het de rest van de week bij Jean verkorven, want hij vindt dat ik het hek had moeten opendoen.  Stond ik daar toch wel vanuit enkele aangeleerde gedragsregels de Schepping in de weg.  Hoe kan ik het goedmaken Jean, zal ik even een oproep plaatsen aan de lezers met een hondeteef…ik zal er bij zetten dat ik de eventuele kroost wel aan de man zal brengen.  Of hoe gaat dat in de hondewereld Jean, waarschijnlijk is het de eerste keer ‘de tijd van het jaar’ en gelukkig riek ik niet zo goed als gij.   Ja, beste lezer, het zijn soms de kleine dingen die de batterij het meest bijladen. Zoals ook de bijgedachte rond de wantrouwige, veroordelende blik en vraag rond de vreemde hond, “die is toch niet van U zeker” ,van de vrouw die al eens in de kerk voorleest bij de jaarlijkse herdenkingsmis voor vader bijvoorbeeld.  'Wat is die vrouw toch veel mooier en wat klinkt ze hemelzoet en gedreven als ze uit ‘Spreuken ’ of een andere tekst van vroegere zoekers voorleest '.

    Octo 17/03/09

     

  • Vrouw, Trouw, Rouw

    S5000233

    Er bestaat een enorm aanbod van boeken met theorieën over de menselijke psyche.  De praktijk van het leven; partners, vrienden, familie, mensen onder mekaar, brengt echter nog de meeste inzichten mee om al die theorie naar waarde te kunnen schatten. We willen tenslotten toch wel af en toe eens stilstaan met wat we hier met zijn allen lopen te doen. Kan ik U desbetreffend ook plezier doen met een gedicht ?

    vrouw, trouw, rouw

    Van hun sokkel gevallen , gekwetste vrouwen, mannen

    Veroordeeld soms tot de vlucht

    In iemands armen van herhaling op termijn

    Weinig blijheid nog, die zegt

    Ben blij dat je er bent

    Blijf toch nog even

    En toch in eenieder

    Het mooie kind

    Dat dit alles niet verdiende

    Geen ruimte meer voor zomaar beleven

    Wegduwen van inzichten

    Overboord gooien van het schrijven

    In het poëtische zand van vroeger

    De romantiek van de maan

    Lijkt een treuren om de ondergegane zon

    Verduisterd door het geloof

    In voor altijd wolkenvelden

     

    Wortels van nare toestanden

    Met soms giftige sappen van Generaties terug

    Dagelijkse ontgifting door het blije gemoed

    Toen anderen, kind, ouder, oudje waren

    ’t Moest zo zijn, nog kon het niet anders

    Toch zijn wij het die nu snoeien en scheuten schieten

    De takken van het NU bepalen

    Onze koers uitzetten

    In de liefde zijn diploma’s weinig van tel

    Je snapt het waarom toch eerst

    Als je van school wordt gegooid

    Of zelf vindt dat er niets jouw passend te leren valt

     

    Je valt in het beste geval op het mooie in anderen

    Met wat geluk blijven de boze tongen

    De haat in de ogen, de angst in het hart

    De angst in de ogen, de haat in het hart

    Afgunst en ziekte Je bespaard

    Na alle lief en leed het penibele isoleren

    Het lief koesteren, wijsheid doorgeven

    Dingen waar men in de scholen van de productiegerichte mens

    Nauwelijks tijd voor maakt

     

    Nauwelijks zichtbare banden tussen zo vele personages

    Ze gebeuren gewoon en vertakken zich

    Vaak in wraakgevoelens, wrok

    Doorgegeven, verergerde ijdelheid, angst, hebzucht

    Talrijk zijn de namen der vervuilde rivieren

    Hun bronnen beginnen met ‘té’ of ‘over’ en ‘nooit’

    Te beschermend, te emotioneel, te intiem, te macho, te soft

    Te begrijpelijk, te toegeefelijk, te breed, te eng

    Te  het zal me worst wezen, of té juist niet juist genoeg

    Te hopeloos, omwille van denkbeeldig niet genoeg graag gezien

    Wat natuurlijk met je zelf beginnen moet

    Overgevoelig, overdaad, overzichtsloos

    Nooit rustig, nooit genoeg, nooit tevreden

    Minder ernstige gevallen beginnen met ‘zelden’

    Zelden een verlaten gevoel, zelden een drang om teveel

    Teveel wat een mens niet aankan

     

    Korter bij je gezondste evenwicht, draag je, deel je zorgen lichter

    Daar waar het moet en nog kan

    Waar het licht nog ergens binnenpiept

    Niet alle rolluiken in soms ongeneeslijke boosheid zijn toegegooid

    De genetica, de doorgegeven en zelf opgestapelde karma

    Eisen soms tol na de erosie van persoonlijke keuzen uit passie

    Het hart heeft het moeilijker met goed en fout dan het verstand

    Het puriteinse ‘goed’ en ‘slecht’ ,simpele maatstaf zonder bochten

    Makkelijk gezegd, leren leven met, slingert zich ook  kanten op

    Eigen verborgen en open en bloot agendaatjes genoeg

    Het verleden van nog anderen er weer bijnemen, soms evident

     

     

    De goede zeden, wat was dat ook alweer ?

    Het verlangen van man en vrouw naar geborgen rust

    Een soort immuniteit tegen het vaak verscheurende instabiele

    Veroorzaker Veroorzaakster van veel emotionele ellende

    Die met de navel  hoog in ’t vaandel, niet rijper maakt

    Hoe kalmer men leert blijven

    Hoe meer het drakerige je soms met lava van vroeger onderspuwt

    Ach hier wordt vruchtbare grond geboren, je keert weer

    Na nog eens een uitbarsting

    Trek je naar een hoge berg omwille van zuiverheid, overzicht

    Niet beseffend dat het ook eens een vulkaan kan zijn

    Moet je je dan definitief op de vlakte houden ?

    Hoe dieper het inzicht, hoe meer je soms zwijgen gaat

    Waarheid doet vaak de stoppen doorslaan

    Je kan pas waarschuwen voor trillingen,barstende kratermonden

    Juist omdat je allerlei nuances en pijn mocht leren kennen

    Leer er jezelf en dan eerst anderen mee omgaan

    ’t Belangrijkste blijven echter de inzichten, voedsel voor de geest

    Blijheid inspireren, onverschillig evenwicht midden turbulenties

    Blijheid die, te opgeblazen ballonnen, kinderlijk doorprikt

    Een deel van ons,reddingsboeien voor andere schipbreukelingen ?

    Uitzendkrachten naar daar waar pijn het leven overwoekert ?

    Het leven soms gezelschapsspel tussen de waan en het gemeende

     

    Soms een geluk niet onvoorwaardelijk meer lief te hebben

    Meevoelen heeft soms zin, mee lijden meestal overbodig

    Vermoeidheid door mee te lijden belast de sterkste schouders

    Anderen kunstvleugels geven waarmee ze zich te pletter storten ?

    Eigengekweekte vleugels knippen en dan een vreemd soort rust ?

    Je eigen kritisch herbekijken kan ruimte maken voor een ander

    Ook al is die vaak lichamelijk overschatte ontrouw niet in ’t spel

    Ook al sterft men op ’t eind van z’n leven maar een stuk

    Laat het hart de nagels voor de kist zoveel mogelijk zelf kiezen

    Laat de logica je voor zelfkruisiging behoeden

    Hoe ouder je wordt des te oordeelkundiger laat ons hopen

    Is het waar zoals een Libanees dichter, Kahlil Gibran, ooit zei

    “we kiezen onze vreugden en smart lang voordat we ze beleven”?

    Dat we altijd zijn daar waar we het meeste nodig zijn

    Valt te betwisten in het geval van het rekken van pijn

    Ook in genetische predestinatie valt wel in te grijpen.

    Of we blijven het onvervulde deel van anderen hun leven

    Man. Vrouw. Objectieve. Subjectieve. Fysica. Chemie

    Nooit volledig te scheiden, afzonderlijk en samen begrijpen

    Het  ‘andere deel’, van het geheel begrijpen en aanvoelen

    Belangrijker dan abstracties over goden en dood of niet

    Blijvend de symbolische interacties tussen hem&haar  observeren

    Vanuit een rust, niet alleen omwille van biologische intelligentie

    Naar een andere dimensie weggekust                   octo 16/03/09

     

  • Tegen het floppen van Toppen.

    toscaneplus08 042

    Tegen het floppen van Toppen.

    Als de G20, de Wereldbank, de Europese Commissie…nog eens bij mekaar komen; zouden ze beter een aantal eisenpaketten en voorstellen van Oxfam, de  VN… of tal van wetenschappers op de tafel leggen.  De politieke toppen onderhandelen een verbeterd, geen nieuw, geldsysteem ; maar met dezelfde geldhaaien en speculatiespecialisten die het in die wereld op het hoogste niveau voor het zeggen hebben, kan dat voorlopig niet baanbrekend positief uitvallen.  Ook al wil men in woord de fiscale paradijzen aanpakken en het bankgeheim versoepelen, het blijft wachten op meer daden die armoede opheffen.

    Een landoppervlakte ter grote van België heeft men nodig om in de Sahara stoomproducerende zonnepanelen te plaatsen die heel Europa van energie kunnen voorzien.  Gelukkig staan er al proefprojecten op stapel in een Algerije, Marokko en Egypte.  Eén van de samenwerkingsverbanden van de Verenigde Naties, ‘VN Water’ probeert 25 van haar agentschappen te doen scoren rond waterbeheer.  Op de komende top van het Wereld Water Forum in Istanbul, zal men reeds voor de vijfde maal proberen aantonen dat er dringend moet gehandeld worden en dat investeringen in watervoorzienigen hun eigen dubbel en dik terugbetalen, zo niet dreigen nog meer conflicten ,ziektes en volksverhuizingen tegen 2030 voor 47% van de wereldbevolking.  Door het voorbeeld van de Nederlandse toezeggingen om hieraan concreet te verhelpen, te volgen, kunnen tegen 2015 50 miljoen mensen meer van drinkwater en sanitaire voorzieningen genieten.  Als men echt politiek zou willen, hoeft heel de wereld niet tot dan te wachten.  Spijtig genoeg is het politieke bewustzijn beneden aan de piramide nog altijd niet voldoende opdat het de lauwe opstellingen van de partijpolitieke toppen, rechtevenredig hoog beïnvloeden kunnen zou.  Zoals het kraantje thuis lekt, lijkt het nergens te moeten lekken.  Hetzelfde probleem stelt zich met het internationale verbod op wapenhandel en gewelddadige computerspelletjes , gekoppeld aan de neveneffecten van sommige apotheekproducten…het gebeurd altijd ergens anders en we zullen de volgende keer onze columnisten wel weer gemakkelijk geloven als ze net als de doorsnee beleidsmakers beweren dat ‘er niks aan te doen is’.

    Wat die spelcomputers betreft, trouwens; in Chinese fabrieken produceren de grote merken ze aan minimumlonen, gedurende lange dagen en in ongezonde werkomstandigheden…wordt het niet tijd Heren van de internationale toppen, om de lonen wereldwijd gelijk te maken ?  Dan schrijf ik nog niet over de grondstoffen die aan uithongerlonen worden gedolven en die al honderd jaar voor een groot percentage ter vernietiging van het mensdom werden gebruikt.  De uranium voor Hiroshima werd door voormalig gelukkiger ex-boeren gedolven.  Ook mijnwerkers blijven in dit soort oorlogen sneuvelen.  Is het dan zo moeilijk om af te spreken hoeveel grondstoffen een land volgens zijn aantal inwoners nodig heeft ?  Op de maan wandelen of een genenbibliotheek aanleggen,lijkt eenvoudiger.  Moeten we echt wachten tot al die nefaste speculatiemechanismen hun eigen graf gedolven hebben om iets over de verdere vooruitgang van de wereldbevolking te zeggen te hebben ? Om protectionisme te vermijden moeten de Chinezen en andere onderbetaalden van hun bazen eisen dat ze meer dan 80 euro in de maand verdienen en moet de ploeg achter Obama de kans grijpen om iets heel anders met de militiare productie en de troepen gaan te doen.  Ontwikkelingshulp zou pas een echte trap onder de kont van sommige zelfverklaarde, schoollopende meisjes hatende, theologen zijn.  Het ontbreekt vele ontwikkelingslanden niet aan grondstoffen, de ontdekking en de exploratie ervan leidt bijna altijd tot verrijking van enkelen, tot corruptie en milieuschade…waar zijn de beleidsmakers die tegen de directe economische belangen van een handvol mensen in, een andere aanpak voorstaan ? 

    In Venezuela probeert men het anders, al roept de oppositie dat Chavez een dictator is, in feite wil men terug naar een tijd waar er bijna niks voor het gewone volk gedaan werd met het geld van de grondstoffen en gaat men op zijn achterste neoliberale poten staan als de regering maatregelen tegen het speculeren met voedsel neemt of het transportbeleid onder federaal gezag brengt.  De politieke burocratie van welke strekking ook, in welk land dan ook; moet door de alertheid van de onderdanen van desastreuze beslissingen afgehouden worden en tot het nemen van positieve maatregelen worden aangezet.  Het openbaar belang is niet iets dat je aan grote multinationale groepen verkwanseld, daar hebben de gewone werkmens en de kleine en middelgrote onderneming, de zelfstandigen en boeren alleen maar nadelen van.  Tijd voor mensen, organisaties en daden van positief inzicht en goede wil, op alle fronten van de vooruitgang…tot de wereld ontstresst,  samenwerkend ,voor het eerst beschenen wordt door een zon waaronder geen gruwelen meer gebeuren.  Het nu opgeven zou zonde zijn, we zouden er bijna kunnen zijn…als een heel pak mensen hun frank vlugger zou vallen.  Kiest U vanavond in deze week van de schoolmoorden voor een ‘kanjer’ van een vuilbekkende geweldfilm, waarin het negatieve tot cult verheven wordt, (vergeet niet de dvd te kopen) of kies je voor een goede documentaire of een boek of een artikel om je alert te houden ?  Voor een goed gesprek, een engagement of het amusementsgehalte rond sommige topics uit de Wetstraat ? 

    Octo 14/03/09

     

  • Een blog van 1936.

    100_0339

    Een blog van 1936

    In die jaren voor ‘den’ oorlog hield Cyril Deseure een dagboek bij, waaruit  hij nu af en toe op ‘Man bijt Hond’ voorleest.  Het verhaalt zijn leven op de boerderij, hoe je varkensteken moet doodpitsen, want die moderne sproeistoffen zijn maar niks !  Hoe iemand het nieuws brengt dat hij in de fabriek mag beginnen.  Het nieuws uit de ‘gazette’, 25 cent opslag  per uur voor die van ’t fabriek, ‘misschiens’ wel 50, dan zou hij twee frank per uur verdienen !  Kranige oude, trotse , niet ijdele man, was ie mijn buur, ‘k leerde hem bloggen.

    De  jonge mensen van die tijd wisten over het algemeen te weinig om bewust te weten wat er toen politiek gezien met de wereld aan de hand was…als Duitser, Belg, Fransman,  Brit, Amerikaan, Rus,…kreeg je een brief om gaan te vechten (al of niet na je 25 of 50% opslag)…en je vertrok als je hachje je lief was.  Ze groeiden op in economisch depressieve tijden toen…sommige lieden zeggen en schrijven de laatste tijd weer dat die tijden er zitten aan te komen.  Gesteld dat heden ten dage met de chaos in Pakistan en het onnodige getreiter van Iran de zionisten het lont aan het vuur steken, in een poging om van hun regio nog een grotere puinhoop te maken… en een melkfabriek of een atoomenergiebedrijf uit het moderne Babylon platleggen…gesteld dat de regeringen van de hogergenoemde nationaliteiten weer in een oorlog verwikkeld raken en dat er nog geen beroepslegers zouden zijn…zou men nu dan eindelijk thuisblijven en de middelvinger naar al die moderne oorlogsHeren opsteken ?  Of zou men zich emotioneel door het aloude ‘goeden en slechten’-verhaal laten meeslepen en zijn ‘kasakske’ (rugzak van nu) weer klaarmaken ?  Is het inmiddels al tot de jeugd doorgedrongen dat oorlog economische strijd is, maar dan met militaire middelen ?  Ik durf er niet veel op verwedden, maar toch reken ik dán op de… ‘ge kunt er dik aanhangen, niet met mij’-reacties van de moderne mens.  Legers die op buitenlandse excursie gaan zijn nog altijd even af te raden als het in eigen land de macht te geven aan gewapende nationalistische of zogezegd religieuze heilanden.  Allen dienen ze de al eeuwen vereerd en geprezen heilige Munt, met God en de eigen cultuur schermen ze maar om toch een beetje façade te hebben.

    Soms vraag ik me af of ze in die jaren vóór en kort na de tweede oorlog de mensen meer bij de neus konden nemen dan nu.  Niet alleen op politiek gebied.  Een pak, nu oude, mensen heeft men wijsgemaakt dat oorlog iets is dat altijd heeft bestaan en altijd zal blijven bestaan.  Sommigen menen nu zelfs dat er teveel mensen zijn en dat er daarom op tijd een pak door honger of oorlog moeten verdwijnen, want ze kunnen aan die pletwals van TV-nieuws met al die beelden niet meer aan uit, ze kunnen het niet meer duiden; ze komen van te ver, hebben teveel moeten meemaken en ze hebben de neiging te vereenvoudigen…klinkt het niet dan botst het maar.  In een gesprek daarover kan je hen dan ook alleen maar eenvoudig antwoorden, dat verstaan ze…zoiets in de zin van ‘er zijn nog geen mensen teveel op de wereld, maar er worden te weinig ‘capot Anglaises’(condooms) gemaakt.  Woorden uit hun tijd slaan altijd aan.  Eigenlijk kan het velen onder hen niet veel meer schelen en beseffen sommigen onder hen gelukkig genoeg dat het de menselijke waarden zijn die in feite echt belangrijk zijn…het zich goed voelen onder mekaar…zelfs in het aangezicht van de dood.  Ze weten dat het laatste oordeel aan het einde der tijden, wanneer iedereen volgens de Kerk uit zijn graf gaat komen, dat dat niet kan kloppen, maar daarom hebben ze toch de hoop niet opgegeven, omdat ze soms toch ontroerend geloven dat er meer achter leven en sterven zit.  Zo’n mensen gedenk ik dan altijd denkbeeldig met een trofee voor hun eigen vorm van  ‘filosofisch verzet’ op hun manier…en ik bespaar hen mijn op allerlei wetenschappen gebaseerde uitleg rond al die zaken waar ze nog benieuwd naar zijn…en laat ze liever zelf aan het woord…daar mijn geheugen ook hier en daar nog een stukje toekomst, van hen afkomstig, scheppen kan.

    Octo 13/03/09

  • Google + paus=onfeilbaarheid ?

    Afbeelding 026

    all pictures exept one taken by author-inzendingen welkom

    Google + Paus = onfeilbaarheid ?

    De paus publiceert een brief over z’n vorige communicatie (‘ex-communicatie) rond de excommunicatie  (uitsluiting) van vier naar de tijd ‘van de jaren stillekes’ (=dialect Zuid Nederlands voor lang geleden) afgedwaalde bisschoppen met heimwee naar Latijnse missen (geen Braziliaanse danseressen).  Had ie gegoogled, erkent ie, dan had hij geweten dat er een ontkenner van de Holocaust tussen zat.  Het is niet de eerste keer dat ie in één van zijn rukken naar rechts serieuze steken laat vallen.  Zullen we hem vergeven, ‘zoals wij vergeven aan onze schuldenaren ? ‘

    Een mens zijn eerste reactie  is soms zo bot nog niet, zelfs al ben je een jaar of zes.  Men vertelde mij van voor het bord dat gestellig dat de paus de onfeilbare vervanger van de zoon van God was.  Ik had daar zo mijn vraagtekens bij en had nog geen universitaire titel of niks.  Tijdens een voorbereiding op mijn eerste communie werd ik letterlijk de kerk ‘uitgecommuniceert’ omdat ik de Adam en Eva-story via een onschuldige vraag aan de pastoor in twijfel trok.  Achteraf werd mijn uitsluiting uit de kerkelijke gemeenschap weer ingetrokken want men was vergeten dat men dan zonder misdienaar zat.  Het als onfeilbaar beschouwen van het kerkelijk en wettelijk gezag is een gevaarlijk iets, heeft de geschiedenis al ontelbare malen bewezen.  Geloof in onfeilbare vrienden, ouders, enz…hebben ook al menige onschuldige jeugd van spontane reacties beroofd en kunnen nog altijd voor onopgeloste levensknopen zorgen.

    In mijn liefde voor de Franse literatuur heb ik mijn leraars Frans in de humaniora altijd een beetje in bescherming genomen tegen de sabotage van sommige zich vervelende medeleerlingen.  Op een dag prees één van die leraars mij de hemel in omdat mijn schrift het enige was dat in orde was.  Met zo een hulde aan mijn adres zat ik natuurlijk een beetje verveeld en ik vroeg de leraar of het nu echt nodig was dat wij elke dag na de datum de letters HMH moesten zetten (Hij Moet Heerschen)(één van de goddelijke machten waarschijnlijk laat ons hopen)…ik kreeg een uitbrander en vloog naar de perfekt, toffe man; maar ook niet perfekt, maar da’s weer een ander verhaal.  Wat ik wil zeggen is dat men mensen zodanig kan drillen dat ze om ’t even wat geloven.  Net nu het aspect ouderwetse ‘dril’ weggevallen is in deze tijd, lopen tóch nog velen rond met denkbeelden die grote innerlijke angsten verraden.   Zowel Westerlingen als extremistische aanhangers van godsdiensten zijn er onderhevig aan.  Zeventig procent van de kiezers in de VS vond de beslissing van Bush om ten oorlog te trekken tegen de ‘Irakeese massavernietigingswapens’ in orde (B.Obama gelukkig niet), maar de man had nog niets te zeggen.  In India bestaat er een extremistische Hindoepartij die bijna ongestraft Moslims aanvallen mag.          De armsten gebieden in India komen gewapend in opstand tegen het ‘onfeilbare, door democratisch verkozen leiders bevolen, internationaal erkende Indische leger’.  Het is niet de bedoeling dat we alle onzin zomaar slikken.

    Op ’t einde van onze humanioratijd moesten we van de pijprokende premier-beenhouwer van toen eerst naar het leger en dan pas mochten we verderstuderen… .  Elke school in de stad zou betogen, zo hadden we afgesproken.  Toen de stoet van de andere scholen ons kwam ophalen, blokkeerde een andere niet perfekte ‘perfekt’-studiemeester in een andere school ,de poort voor de jeugdige menigte die klaar stond om naar buiten te gaan.  We hebben hem met een paar man gewoon een duwtje gegeven, zodanig dat onze school ook meebetoogde die dag.  De prijs voor het niet aanvaarden van ‘onfeilbaarheid’ was drie dagen strafstudie of zo.  Heerlijk studeren over dingen waarvan  je vindt dat er reukjes aan zitten, vond ik toen al.  De brief aan de ouders, met daarin de senator Mc Carthy- achtige beschuldigingen van ‘schoolgevaarlijke activiteiten’  was al een stuk minder.  Die legerdienst heb ik in ieder geval na de studies mogen doen…weer die onfeilbare façades en die figuren die er een sport van maakten om me op tijd een rapport aan te smeren voor een centimeter te lang haar of …de lijst was lang.  Ooit, tijdens een internationale oefening onder leiding van een land dat toen nog niet zo lang geleden een klein Aziatisch landje met miljoenen tonnen had gebombardeerd, werd ik door een yankee-go-home officer van mijn telex weggestuurd wegens het niet strikt gecodeerd doorsturen van berichten.  Filosofisch verzet tegen al die onfeilbare beterweters van de wieg tot het graf. Toegegeven, ik had die geheime codes om de één of andere onbewust intuïtieve reden, onvoldoende bestudeerd.

    Octo 12/03/09

  • Leidt ze niet in bekoring !

    100_0394

    En leidt ze niet in bekoring !

    Eigenlijk zouden mensen die plannen hebben om groepen soortgenoten uit te moorden, op voorhand moeten kunnen euthanasie aanvragen.  Nadien zou ook niet slecht zijn.  Hoe kan je zo nog verder leven nadien, vraagt een mens zich af. Nadien ook al die leedbetuigingen van regeringen, mooi, maar voordien zouden ze meer kunnen doen : agressief speelgoed en dito computerspelletjes verbieden, meer aandacht voor zingeving en begeleiding in het onderwijs, wapenhandel opdoeken, klein-en groothandel.  Alleen voor politie is een wapen van nut.

    Dit allemaal verbieden en verbeurd verklaren ligt moeilijk in samenlevingen die nu eenmaal het maken van winst in het vaandel schrijven.  Al die onzin over de bescherming van olifanten al decennialang, terwijl het ivoor al die tijd in de uitstalramen ligt.  Zelfs de liefde is een handelswaar en een reclamelokker geworden op Temptation Island zeker,…ah je dacht gewoon relax verliefd te worden en te genieten van een onbezorgde blauwe hemel…nee, druk erop, bewolking zoeken,  enfin men zoekt het zelf maar uit.  Kan een tv-programma een verslaving worden, begint men het onbewust na te volgen; uit wat je uit cafégesprekken kan opmaken zou je beginnen geloven van wel. 

    Net nu Vlaanderen , weliswaar op een niet bekoorlijk laat uur voor werkmensen, via het praatprogramma van Phara, de kans had om een andere denkoefening te maken.  Via een debat tussen populaire rechtse nationalisten, trouwe klanten van het mediahuis en mensen die aan de linkse kar proberen trekken  en zelden de buis van de bekoring halen; kreeg werkend Vlaanderen de kans om eens andere klokken te horen luiden.   De rechtse kant verdedigde het neoliberalisme al een stuk minder dan in de tijd toen ze nog openlijk kaart trokken voor het republikeinse VS-kamp; de linkse kant probeerde het toegenomen belang van linkse economische denkers en maatregelen uit te leggen.  De Vlaktaks werd uitgelegd als een systeem waarbij de toplagen het meeste baat hebben en linkse eenheid kwam over als een strategie en niet langer als een stellingenoorlog.  Volgens rechts zou de Trabant het socialisme voorstellen, nochtans Renault was nog niet zolang geleden ook een staatsbedrijf.   Waar het boegbeeld van het Vlaams Belang een halfuur in primetime kreeg om zijn islamofobe boek voor te stellen, kwamen  de twee  boeken van  de twee linkse deelnemers aan het debat een ogenblik in beeld.  Een andere kijk op links zou wel eens teveel mensen in bekoring kunnen brengen wellicht.  Ik denk dat ik gratis cursussen ga geven voor een zinnig gebruik van tv, internet, kranten…met af en toe een uitstap naar een bibliotheek.  Meldt U moeilijke jeugdigen of U verveeld kijkende ouders maar aan bij mij.                       Octo 12/03/09

  • Geen Genetisch Gepruts ! GGG.

    Afbeelding 073

    Geen Genetisch Gepruts !GGG

    Stamcelonderzoek op basis van embryo’s mag weer in de VS…,Obama blijft een betere keuze dan een nieuwe, door vaak waanzinnig religieus rechts gesteunde republikein; maar is het wel zo aangewezen om mensen te proberen genezen op basis van  therapieën waarbij je  genetische intelligentie moet vernietigen of delen ervan in anderen moet overplanten ? Ruikt dit niet naar nieuwe winstgevende markten ?  Zou men de ziel der eigenheid der wezens niet laten rusten, zoals we dat ook met onze doden doen ?

    Op gevaar af van voor een rechtse zak te worden versleten, durf ik in één adem ook gerust te stellen dat ik principiëel tegen vruchtafdrijving ben als daar geen medische redenen voor zijn…allerhande misvormingen , gevaar voor het leven van de moeder.  Diegenen die toch voor abortus kiezen, buiten voornoemde gevallen van misvorming of levensgevaar, desnoods verkrachting; moeten dat onder de huidige  wetgeving kunnen blijven doen; maar persoonlijk en filosofisch gezien ben ik tegen…hetgeen me hoegenaamd niet op één lijn zet met het door mij verafschuwde rechts extremisme.  Het is niet omdat zij tegen het koningshuis zijn dat ze mijn stem ooit zullen mogen hopen te hebben.  De tijd van het preken op de kansel en het in de ban slaan is gelukkig al op veel plaatsen verleden tijd.  Je gaan laten afslachten in een oorlog mag trouwens nog altijd volgens de conservatieve denktanken, waar ik ook al niet toe behoor. 

    Wat in dit artikel op het eerste zicht lijkt als een etisch conservatief standpunt, zou in feite wel eens progressiever kunnen zijn dan die houding die we alleen op basis van de logica van de paniek, gemakzucht of schrik voor derden aannemen.  Allemaal menselijk begrijpelijke dingen, behalve de gemakzucht dan, en mij ga je niemand  dienaangaande  horen verwijten maken.  Dingen om de verkeerde redenen doen, wel die kunnen in een aantal situaties tussen mensen, een levensfase lang, of een leven lang tot veel verstoring van de innerlijke rust bijdragen.  Vraag me niet naar het waarom daarvan, dat heeft met té gevoelige aspekten uit het wezenlijke zijn en evolueren van mensen te maken. 

    Met dit soort van etische zaken is het zo’n beetje als met het feminisme.  Zonder afbreuk te willen doen aan het feminisme moeten ook de grootste auteurs en pleitbezorgsters ervan,  na jaren strijd, ook toegeven dat het niet altijd een voordeel is dat opgroeiende kinderen zich te vaak aan de wisselende partners van hun ouders moeten aanpassen.  Je kan dit soort van ‘verkeersregels’ niet met ‘gebod’ of ‘verbod’ oplossen.  Als het uiteindelijke resultaat van complexe ‘zijns’ toestanden , ‘problemen’ ,zich via wederkerende confrontaties tussen mensen in evenwichtige positieve emoties en evoluties vertaalt; is er niks aan de hand, alhoewel er soms veel tussen mensen, al of niet klassieke familie, aan de hand lijkt.   

    Wat heeft dit alles nog te maken met het uitgangspunt ‘geen genetisch geknoei GGG’, zal U zich afvragen ?   De kracht die in onze genetische intelligentie verborgen ligt,  zal er op termijn wel voor zorgen dat mensen door het leven  zelf ‘gezonder’ worden, het is een kracht die mensen verliefd en gelukkig kan laten worden, of om andere redenen ongelukkig maakt en andere, daarom niet mindere wegen naar bewustzijn laat volgen.  

    Prutsen met genetische intelligentie is eens te meer een ‘’handelswaar’ maken van de mens…en als het dat niet zou zijn, wel filosofisch is het een onetisch iets…een diploma van bloedgever heb ik nog ergens liggen, maar van cellen die je met anderen deelt blijft men best af als daar geen goede medische redenen voor zijn.  Versta dit betoog niet mis en verdraai mijn woorden niet, ik ben in mijn leven ook met soms hele fijngevoelige gehandicapte mensen omgegaan, en vindt hen niet teveel in onze maatschappij.  

    Daarenboven, zaken zoals euthanasie voor mensen met een niet meer te dragen lijden, dat zijn geen dingen die moeten verboden worden.  De ‘vrije keuze’ is een veel meer filosofische dan wel een louter juridische keuze.  Papier en wetten zijn verduldig.  Iedereen die je op straat tegenkomt, heeft dankzij de genetische intelligentie al minstens één bigbangcyclus en 15 miljard jaar evolutie achter de rug, niet zomaar iets dat je zonder gegronde renden afbreekt of verstoort.

    Het kweken van genetisch gemanipuleerde gewassen heeft  zijn  nefaste nevenwerkingen (voedselveiligheid, vruchtbaarheid) reeds bewezen.  Het draait in deze reeds om zoveel miljarden dat de veel politiekers om te kopen bleken.  Zo ook met het clonen, ‘Dolly’ die dan toch niet zo gezond bleek.  Arme miljardairs die zich laten clonen, ze denken de eeuwigheid zo ook al te kunnen kopen.  Ze nemen niets mee dan hoogstens wat hun aan straling rest.  Al menen breinchirurgen van wel, de mens zal hier nooit alles achterhalen. Octo

    toemaatje : motiverend gedicht

    realistische pooweezie

    je roerde alles, tot diep in de kern

    schreef het gebald neer

    de noodzaak aan geconcentreerde vertaling

    raak je niet kwijt

    hoe hoger je bewustzijn van andere mogelijkheden,

    hoe meer geduld om alternatieven

    leefbaar te houden, te organiseren

    ideeën laten groeien vereist discipline en inzet,

    gekruid met passie en zelfkritiek.

    anderen met bewustzijn wapenen

    streefdoelen  vooropzetten

    het gefundeerd vooropstellen en voelbaar meemaken

    't nieuwe dat doorbreekt geeft voldoening

    't einde ervan vaak voor de generatie zelf nog verstoken

    't totale bewustzijn van overkoepelende kennis

    blijft vrijblijvend indien geen positieve uiting

    van ongebonden, nuttige  uitdrukkingsnood

    telkens de voldoening van 't uitgeprobeerde

    wijkt voor de synthese van 't nieuwe

    ieders keer ontgoocheling zijn onverwachte vruchten afwerpt

    komt de rijpheid, de bereidheid nieuwe vragen te stellen

    momenten dat je denkt genoeg gegeven te hebben

    zijn de voorlopers van nieuwe initiatieven

    zelfs al botst de onoordeelkundigheid van buiten

    tegen je op

    voor een lange periode geef je het niet op

    andermans onbegrip-passiviteit-verveling,

    blijft steken in geestelijke tering

    materiële welvaart is niet ok daar waar

    't snobistisch individualisme

    de eenheidsstruktuur en 't groepsbesef vergiftigt

    octo

    gastadvertenties : LEF/MO/abvv

    6jaar Irak-oorlog debat :

    10/03/09http://www.lef-online.be/cgi-bin/csvdb.cgi?db=reportages&rec=1236615585&display=record

    MO*debat

    12 maart - A Green New Deal, een pragmatische stap in de richting van een sociaal-ecologische economie?
    12 maart - De ecologische ramp van het groene goud. Over houtkap en goudwinning in Suriname.
    25 maart - Universitaire ontwikkelingssamenwerking: ook voor studenten?
    26 maart - Zin of onzin van de Navo
    30 maart - Duurzame landbouw ver weg en dichtbij

    Meest gelezen artikels

    De meest gelezen artikels van de afgelopen week op MO.be op een rijtje:

    1.      Kabila dreigt Congolees parlement te blokkeren

    2.      “Nucleaire confrontatie dreigt als VS Iran niet stoppen”

    3.      Grootste aantal rokers in China en India

    4.      Shirin Ebadi: 'Militaire interventie werkt averechts'

    5.      ‘Vrouwen zijn de sleutel tot rust en vrede’

    6.      Afrikaanse boeren pleiten voor eerlijke handel

    7.      Israëli's hebben langzaam meer begrip voor Palestijnen (analyse)

    8.      Spanning loopt op in Oost-Jeruzalem

    9.      Reacties op aanhoudingsbevel tegen president Soedan

    10.  China pompt 20 procent meer in landbouwproductie

     

     

    -       Op 18 maart 2009 is het op de kop 1 jaar geleden dat het regeerakkoord werd ondertekend, met daarin de belofte dat er een regeling zou worden uitgewerkt rond de regularisatiecriteria. Een jaar ging voorbij en nog steeds is er geen rondzendbrief of besluit om dit regeerakkoord uit te voeren.

    -       Sinds 1999 – tien jaar lang al – wachten duizenden werknemers en werkneemsters zonder papieren erop dat België hen als ‘Mensen’ erkent. Als gevolg hiervan zijn de mensen zonder papieren weerloos overgeleverd aan uitbuiting en veroordeeld tot clandestiniteit.

    -       Tegenover deze weigering om hen te erkennen, gooien de mensen zonder papieren zich nu helemaal in de strijd voor hun recht op vrij en waardig werk bij ons.

    -       Zij hebben dringend nood aan onze actieve en concrete solidariteit. de strijd van de werkne(e)m(st)ers zonder papieren is ook onze strijd. allen samen tegen uitbuiting! samen opkomen voor de sociale rechten van alle werkne(e)m(st)ers!

    -       We eisen: Rechtvaardige regularisatie van de mensen zonder papieren! Uitvoering van het regeerakkoord! Duidelijke en vaste criteria!

     

     

    -       Om 10u30 spreken de VUB-studenten en –personeelsleden af op de VUB-Esplanade

    -       Om 12u start de manifestatie aan de Beurs, Brussel

    -       Na de manifestatie zijn er allerlei happenings

     

     

  • Gedichten Filosofisch Verzet


    DSCN0544

    Een revival van het gesproken dichtwoord hoeft niet altijd in cultuurtempels plaats te vinden, voor nokvolle zalen.  Het schrijven en de beleving ervan telt. Het kan evengoed op het internet als in de natuur of in uw huiskamer.

    Er was een tijd dat er geen stand-up comedians waren in Vlaanderen, eigenlijk is het een verschijnsel van de laatste jaren.  Net toen ik me begon af te vragen waardat ze ten opzichte van Nederland bleven, waren ze daar.  Regelmatig kan je hier te lande ook naar optredens van dichters, nog te weinig en eigenlijk en vaak in ruimten die zich niet bepaald lenen tot een intiem contact van het gesproken woord met de geest. Een optreden in een café vereist bovendien een speciale aanpak, vertelde Wim, een hedentijds performer me (zie laatste link van de filosofisch verzet blog). Allen die dit lezen en hun beste gedichten in een natuurlijk kader van water en bos voor een beperkt publiek van vrienden te berde willen brengen, zijn bij deze uitgenodigd om een nog af te spreken zomerse dag bijeen te komen. Een thema wil ik niet opdringen, maar het moet liefst om meer gaan dan de allerindividueelste verzuchting van het grootste individuele verdriet. In dit tijdperk van het individu als eenzaat op zich, dat sommige dichters in evolutie toch proberen verlaten, moet ook het sociaal en filosofische gerichtte dichten een podium krijgen, naast al die pogingen om de persoonlijke menselijke gevoelens via één van de gangbare en zich vernieuwende stijlen te verwoorden.  Stilstaan bij het wonder mens, leven en dood beschouwen, 'stof' en 'geest' genoeg. Laat me maar iets weten.

    De gedichten rond 'filosofisch verzet' zelf , kan je bereiken via de link die volgt na de volgende thema's waaronder deze gedichten naar thema zijn gerangschikt.

    Menselijke emoties in tocht
    De wereld van de arbeid
    Filosofische overdenkingen
    Quotes english poems
    Mensen aller landen
    Dieren natuurlijk
    In Memoriam
    Dagboekpoezie vanaf 2007,en 2008 via categorie 'gedichten' op FVerzet-blog zelf

    via :

    http://users.skynet.be/octo/Poetry.html 

    octo 9/03/09

  • Populistische Populaire Partijen PPP

    100_0671

    Populistische Populaire Partijen PPP

    Nee, dit zijn geen verwarrende tijden, alle dagen wordt er meer en meer duidelijkheid geschapen, een productiesysteem gebaseerd op het woord ‘super’ vóór woorden als winsten, speculatie en egoïsme, is niet levensvatbaar mee en dreigt de samenleving in een neerwaartse spiraal mee te zuigen. Alhoewel internationale afspraken de uitweg zijn, duiken er overal bordjes met “afrit Vlaanderen, uitweg uit de crisis” op.  Komisch talent hebben is in de opiniepeilingen al goed voor 10%.  Geld van het armere Wallonië afnemen 15 %

    Gezond verstand via neoliberalistische lijnen 10%. Goed bestuur à la gezever over Brussel Halle Vilvoorde  :20%. Vreemdelingen die al jaren hier zijn, de taal spreken, werk en schoolgaande kinderen hebben niet regulariseren 20%.  We zitten aan 75% voor klassiek rechts.  Werk verdelen en groener leven 8%.  Sociale zekerheidsaccenten 15%. Dan blijft er nog 2% over voor diegenen die een openbare bank willen (de 98 overige % zal wel moeten volgen in deze crisisomstandigheden) en die de bedrijven die winst maken willen verbieden van te ontslaan of ondermeer de energieprijzen ernstig naar beneden wil.  Op basis van dergelijke opiniepeilingen zet men bij sommigen onder ons het knopje van ‘om maar om achter de ‘winnaars’ aan te lopen, aan.  Kritisch denken wordt niet bevorderd door politieke talenten van links niet naar de studios uit te nodigen om ook hun alternatieven voor te kunnen stellen.   Het politieke spektakel van nu, lijkt wel op een markt ‘stem op ons, dan krijg je 2000 euro per jaar terug, ‘ben je een werkende Vlaming die niet het ongeluk heeft van in Brussel te wonen of zelfstandige te zijn’, hier voilà 300euro.  Ach, we zullen ze nog maar wat laten spelen, de speeltijd zit er toch bijna op. 

    We zijn al benieuwd naar de volgende ronde regeringsonderhandelen.  Een deel van de overwinnaars, want ze zullen allen zeggen dat ze ‘gewonnen’ hebben, zal uit de boot vallen, waardoor ze weer vier jaar de ‘heilige’ en ‘schijnheilige zullen kunnen spelen.  De separatisten zullen mekaar misschien weer opvrijen en de overigen als lafaards en verraders laten voorkomen.  Kan men niet beter rechtstreeks op projectlijsten de minister voor dit en dat kiezen als kiezer, of komt er best niet eerst een referendum waarop de bevolking zich kan uitspreken over al die nationalistische nonsens en vóór rechtvaardige belastingen , zodat al dat geld dat we aan leningen en zo afbetaalden weer niet op de beurzen verspeeld kan worden of  in steun aan bedrijven gestoken wordt, zonder dat de gemeenschap er eigenaar van wordt of er iets te zeggen krijgt  ?

     octo 7/03/09

     Maar dan moeten we ook nog altijd kritisch leren denken en sociaal leren voelen voordat in een referendum naar onze mening over een alternatief crisisprogramma wordt gevraagd als 'ze' weer eens gaan komen voor niet meer met de klassieke middelen op te lossen problemen komen te staan.

    Nieuw op www.lef-online.be

  • Blogvrienden,Belangrijke Buurtwerkers

    100_0734

    Blogvrienden, Belangrijke Buurtwerkers

    De tijd dat de boeren te paard halt hielden voor een rustpauze en een praatje met de mensen uit de buurt, ligt lang achter ons.  Tractoren en auto’s razen gewoon door in dit tijdperk van het individu achter zijn TV.  Alleen in zuiderse steden op de banken onder de bomen zie je mensen nog samen buiten zitten.  Nieuw fenomeen zijn de blogvrienden die mekaar op het net vinden en al of niet voorafgaandelijk of vervolgens achter pot en pint.  Welkome uitwisseling en trend in een wereld waar de ook de informatie vaak door maximumwinst gedreven, bedreven wordt.

    De nood aan initiatieven vanuit de basis van de gemeenschap, zit in de lift.  Op cultureel vlak bijvoorbeeld.  Al zijn de voorbeelden nog schaars, zo bestaan er dus wel degelijk mensen die met zijn drieën in zaaltjes kwalitatieve films vertonen  die je zelden in de tv-bladen vinden zal.  Bestudeer het aanbod van het kleine scherm maar eens even een week en je zal zien dat de bloederigheid en banaliteit al uit de korte inhouden druipt.  De betere boodschap, de psychologische schetsen, de experimentele regiseurs; zijn precies naar de wereld van het taboe verbannen.  Vaak moeten we als kijker onze toevlucht nemen tot een goede wetenschappelijke documentaire, een natuurschets of programma’s met dan toch een sociale inslag.  Via het internet ontdek je dat er ook buiten de wereld van de bekende Vlamingen schrijvers, dichters, musici,  kunstkenners en dergelijke bestaan, die zo goed, zo niet beter zijn of ons beter liggen dan zij die amper kunnen leven van hun kunst.  Ook hier rukt de wereld van het zich belangeloos inzetten voor de medemens op.  Met blogvrienden met uiteenlopende  interessen, heb je er meteen een extra, menselijke zoekmachine bij; want net het boek, de tekst of het lied dat je nodig had, wordt vaak door hen aangereikt als muze.  Samen maken scheppen ze werelden waarin schepping en uitwisseling tot meer bewustwording en echte of virtuele dialogen bijdragen.  Heel dit proces schept ook banden van lezers en persoonlijke banden die ook tot meer betrokkenheid met al die levens onderling leiden.  Een seintje of een mail kunnen een heel andere kleur en klank geven in iemands dag. 

    Blogvrienden kunnen ook groepen zijn die uitstekende, ondergewaardeerde journalistiek brengen.  Al verschillen die groepen al wel eens van mening en strekking, in de linken van  de naar een zo breed mogelijke eenheid en bewustwording strevende ‘Filosofisch Verzet’-blog, kregen er al velen hun plaats.     Al hebben ze weinig politieke inpakt, hun recepten worden momenteel door niet bepaald linkse regeringen wereldwijd overgenomen, met name in de bankwereld. Andere linken brengen bijvoorbeeld via de MO-site mensen uit heel de wereld samen , zij die in Niet Gouvernementele Organisaties werken.      Met hun blogs met nieuws uit eerste hand, uit één of ander ver land, komen ze in contact met de meerwaardezoekers in de media.  Nogmaals, meer en meer worden mensen wereldwijd gedwongen om zelf hun toekomst in handen te nemen, maar hoe ?  In Mexico vallen bijvoorbeeld momenteel duizenden ontslagen in de autosector, alle grote merken willen er van een grote delen van hun medewerkers af …en die medewerkers kunnen niet staken omdat de autobazen niets liever zouden hebben.  Uitzichtloze toestanden , kiemen van nieuwe lagen van mensen die in de misdaad dreigen te verzeilen om hun families te blijven voeden… of een begin van verzet tegen de neoliberale manier van handelen ?  Afwachten, opvolgen en kritisch ondersteunen gaat het best via het internet en de samenwerking van alternatieve journalisten die in tegenstelling tot de broodschrijvers (niet pejoratief bedoeld) geen schrik voor de ideologie van de eigenaars van hun krant moeten hebben.  We kunnen ze best aanraden progressief en onafhankelijk te blijven schrijven, want cynisch genoeg, wie zegt er dat hun kranten dan minder gaan worden verkocht, daar staan zelfs hun bazen achter.

    We leven niet meer in de tijd van Hendrik Conscience, waarin het volk moest leren lezen, in deze tijd is het onze plicht om kritisch te leren lezen, zo niet lopen we de pleitbezorgers van de achteruitgang achterna in plaats van het geloof dat men wel degelijk de grote problemen in deze wereld elimineren kan…qua capaciteit kunnen we meer dan we nodig hebben produceren en verdelen, maar niet langer meer op basis van speculatie met geld.  Produceren om behoeften te voldoen is ook voor bedrijfsleiders de enige manier om van de overproductie af te geraken…het wordt met de dag duidelijker dat de rol van de Staten in het scheppen van een multinationaal kader hiervoor dringender en dringender wordt.  Door de beurzen en banken vrij spel te geven en een paar procent van de bevolking onrechtvaardig laag te taxeren heeft men gigantische hoeveelheden geld, terugbetaalde leningen, verzekeringsgelden,huren zelfs, geproduceerde meerwaarde uit goederenproductie in rook doe opgaan en aan de koopkrachtcyclus onttrokken.  Dit worden de jaren van de laatste kans ,voor de generatie politici die het hachje van de oude machten willen redden; om de zaken zonder verpaupering en klassenstrijd op te lossen…want er kondigen zich tegenmachten aan.

    Als U nog even de tijd hebt  en de keuze tussen een misdaadfilm en het internet moet maken, surf eens even naar de nationale en internationale groepen en buurtmensen waarvan sprake.  Als bijlage het volgend juweeltje van de blog van “Son of the silent age” , een tekst van Robert Wyatt : ‘the age of self’

    Klik en zing mee :  http://ivanjennes.blogspot.com/

    De toekomst is aan het Vlaamse BloG,(met dank aan Jan) niet aan het Vlaamsche BloK,

    Hopelijk moeten we dat niet ook eerst ervaren.

    Groetjes Mike, Sarah, Frie, Wim ,Erwin...en alle andere notoire cultuurkenners  componisten,… .

    Octo 6/03/2009

  • Tegenwoordige & Toekomstige Testament.TTT

    100_0703

    Het Tegenwoordige en Toekomstige testament

    Het Oude Testament, er werd  buiten de dichterlijke stukken als van Sirach en zo,wat in afgevochten; geen wonder dat Christus net in die streek geboren werd en de hardheid van de gemoederen wat wou verzachten door zijn invloed op de  teksten in het Nieuwe Testament.  Hoe de wereld er nu voorstaat weten we nog niet half en de meesten negeren de contrasten die zich opstapelen.  Vier dagen terug werd er een mini asteroïde ontdekt die op ons afkwam, twee dagen later wisten we dat ze ons op 75.000 km zou missen.  Het had maar een droevig einde geweest voor de wereld indien al die raketten die klaar staan om de wereld te vernietigen, zich voor één keer niet hadden kunnen nuttig maken.

    Want de wereldleiders hadden het te druk met onderhandelen over hoe ze mekaars niet-bondgenoten onder schot kunnen blijven houden.   Er werd weer druk gesmeten met geld om een stuk van het oude Christusland weer op te bouwen…één keer raden wie niet moet betalen en wie niet veroordeeld geraakt.  Hopelijk wrijft Hilary Clinton de kus van Simon Perez in haar hotelkamer  er af.  Bère Mugabe in Zimbabwe, had het te druk met zwelgen voor zijn 85ste verjaardag.  Mede oorlogsstoker leugenaar Tony Blair, was wat gezantje voor het Midden Oosten.  Hopelijk wordt die man geen EU-president.  Een bende Allah en zijn broer God  weet door wie betaalde, achterlijk moordadige onmensen beschoten een cricketteam in Pakistan.  Zijn er daar in het leger of in het één of andere buitenland weer Apocalypstypen aan het werk om totale chaos in het atoomwapens bezittende Pakistan uit te lokken, zodanig dat hun broodheren de macht er kunnen overnemen  ? Zo een situatie zou pas monstrueus gevaarlijk zijn, daartegen is het zogezegde nucleaire atoombomgevaar van Iran maar een storm in een glas water.  Zolang men er van uitgaat dat bondgenoten atoomwapens mogen bezitten, blijft de wereld een kruidvat…afbouwen die rommel, houdt er enkele onder VN-toezicht voor mogelijke asteroïden misschien.   Het Westen moet de NATO niet uitbreiden met Georgië en Oekraïne Jaap de Hopeloze Opschepper, dat laatste land heeft al één atoomramp (Tsjernobyl) gehad.  Geen enkele brandweerman heeft de eerste bluswerken overleeft…deze veelal jonge mannen stierven allen in de weken erna  aan een totale zweerachtige ontbinding van hun lichamen…alleen hun hersenen barsten niet uit mekaar en etterden niet, zodat ze in volle bewustzijn en pijn hun wrede doodstrijd mochten beleven.  Zijn hersenen dan toch meer verwant met de ‘straling’ waarmee de schepping begon ?  Onnozel vraag kunt ge zeggen, maar met die vraag naar de oorsprong en de zin van het leven houdt men de mensheid al jaren aan het vechten.  Blaas je op voor Allah, wij betalen je weduwe en familie.  Wie is wij ?  Obscure organisaties die uit zijn op gewin zoals de maffia in heel de wereld.  Nu bedrijven minder snel aan geld komen bij de banken, betalen kleine bedrijven zich al blauw aan leningen bij de maffia, las ik vandaag nog in de Morgen.  De Morgen.  Nog zo een contrast, één man ontslaat 26 journalisten in België omwille van een hoop drogredenen waartegen een deel van progressief Vlaanderen manifesteert, en een paar maand later, gisteren, koopt diezelfde man zomaar 51% van de grootste Nederlandse kranten op.  Op de tv-verslagen hiervan was het de man van de krant met de grootste Vlaamse oplage, die het meest zijn hielen likte.  De grootste krant is die waar moordenaars hele grote foto’s op de cover krijgen, zodat je maag soms opwerpt als je de winkel binnenkomt.  Ach Mensch.

     

    Hoe anders zou het kunnen zijn in het toekomstig testament ?  Een TGV naar Bethlehem in de winter, kuieren onder de zon van Tel Aviv.  Een bezoekje aan het vruchtbare Zimbabwe waar blanke boeren niet langer onteigend worden en er ook voor de andere boeren grond genoeg is.  Alles kan.  Dat men op de maan zou wandelen werd ook niet geloofd.  Met je computer eens een halve dag uittrekken om te stemmen op vakmensen op de projektlijsten, waar je eerst het programma medebepaalt (ombouw militaire industrie, legers voor dijkenbouw en natuurrampen,  produceren om wat er nodig is, niet voor maximumwinsten, geen speculatie met geld, voedsel en grondstoffen, internationale loonafspraken…, banken, een overheidszaak…sociale prijzen energie, huren).  Gedaan met het eeuwige gevit van de ene politieke partij op de andere, met de verkiezingsakkoorden, met een nipte meederheid die regeert.  Voorlopig zullen we maar het uit het verleden geërfde oude spel van de macht van het grote geld moeten ondergaan of tot ons voordeel moeten leren aanwenden.  Drie dagen of meer staken gaat de privatisering van de post niet tegenhouden, andere taktieken en andere visie nodig dan die van de tanende ideologie van het neoliberalisme in crisis.  Een mens kan zich toch niet meer voorstellen dat je na je bijklussen in een privépostbedrijf, betaald wordt per stuks dat je gepost hebt !!! Leve de vooruitgang oh zo door de Laatste Show populair gehouden muziekliefhebber Van Qwakkelborne, born to kwakkel. Als we maar kunnen lachen, al is het met een werkman in een zoo die per ongeluk met zijn hoofd in het achterste van een olifant terechtkomt of  met een olifant die via zijn prostaat gemasturbeerd wordt.  De druk om nog platter dan de commerciële stations te zijn, moet groot zijn.

    Octo 4/03/09

     

     

  • Negatieve Emotionele Energie. N.E.E.-tips !

    100_0774

     

    Iedere dag is weer een balanceren tussen ons eigen bewustzijn en dat van de anderen...in het teken van al die aparte, verspreide en verengde verhalen achter de feiten.

    Het leven als een kunstwerk, uitgebeeld door die zich soms tegenovergesteld of eensgezind gedragende artiesten die we allen zijn. Het begon nooit, want altijd diende het NIET niets of niemand te willen zijn, te worden bevochten. Kleiner of gelijk aan nul kan niemand of niets worden en alles heeft een vorm. Daardoor kwam er die big-bang en al die onzichtbare straling die een gevolg was van het weer terug in één punt samenkomen van alle energie uit het vorige theaterstuk.

     

    Als een artiest schiep die straling weer het eerste atoom en de eerste cel en de eerste mens. Wij zijn nog altijd bezig met de voorwaarden te scheppen dat iedereen rondom ons niet niemand wordt...we dagen mekaar voortdurend uit.

    Ochtendstemmingen Bijvoorbeeld. Hoe gaat het met ons vandaag ? Was gisteren toen iets zoals een zware last die op ons viel ? Zelfs om kracht vragen (het vroegere bidden) hielp misschien gisteren niet. Soms lijken we wel van alle energie te zijn afgesloten. Misschien kwam het door het weer eens overmoedig projecteren van die boeiende toekomst die we ons een week geleden voorgesteld hadden...een toekomst aan de zijde van iemand met toch wel heel wisselende stemmingen soms.  Die dag verleden week was eigenlijk zo goed verlopen totdat haar of zijn melancholie ontwaakte en de te ontknopen strikken met de personages van het verleden en heden weer vast toegetrokken werden. Haar of zijn onmacht naar anderen dan hemzelf of haarzelf toe, had weer toegeslagen en hij of zij moest weer de volle laag ervan inkasseren. Hij of zij mailde haar zijn of haar inzichten, herstelde en hij of zij werd weer wat rustiger... tijdelijk...weer tijdelijk ...tot de konflikten met anderen eerst weer gaan liggen zullen zijn ?

    Wat een verkwisting van energie voor beiden en anderen...als je op het verkeerde moment in mekaars omgeving bent. Geen bijgelovige theorieën of ontrafeling van komplexe psychologische diepteanalyses brengen dan nog enig soelaas. Kennis, zo simpel als licht en toch soms niet hanteerbaar als er wolken in je hoofd dicht zitten. Kom dan ook niet aandraven met God, want dat zijn gewoon de anderen en jezelf. Wordt weer zeker van je eigen rol in het 'real art' toneelstuk...de 'inzichten'.  Of je nu in Rillaart of in Katmandu woont.

     

    Net zoals mensen naar sociale gelijkheid verlangen en gegarandeerd gedonder op hun kop krijgen, zo is het soms ook met de liefde. Waar blijft soms dan weer het sensuele gele, dat met een schot in de bergen van angst mensen weer in hun oasetoestand herscheppen kan ? Te lang mekaar of andere mensen niet zien of de lichamelijkheid in een relatie verwaarlozen, schept afstand en eenzaamheid zonder diploma kluizenaar.  Voor je je weer onder mensen vertoont moet je dat dan eerst wegwerken : een praatje tegen de hond die z'n been ophief : "ziet dat ge je kloten niet netelt", of tegen de spin : "ziet dat ge die vlieg vangt tegen dat ik terug ben". Meer heb je soms niet nodig om door te kunnen gaan. Tijdens je wandeling vindt je dan wat klein behuisde paddendikkoppen in een bijna uitgedroogde plas en je zet ze in een vijver. Je ziet dan kalfjes in de wei staan en je vindt een verbod om hen al te slachten een heel hoog goed. Toch komt er ondertussen nog altijd geen revival misschien...maar je breekt er toch het ijs in jezelf en naar anderen toe mee. De dagen erna groeit er misschien een gevoel van sterkte en vertrouwen in jezelf en anderen.

     

    Je bestudeert de politieke weldaden en rotzooi in de wereld het fascisme, want de wereld bestaat niet uit liefde alleen en het lijkt je dat zo'n apparaat slechts kan geboren worden uit frustratie en haat, uit armoede en hebzucht...allemaal dingen met biologische en sociale zowel als persoonlijke achtergronden en drijfveren.

    'Kwaad' bestaat inderdaad...en het wordt erger naarmate het fascisme in de wereld groeien kan.

    De lookalike van je pomphouder was dan wel op het nippertje niet voor de partij die het moderne, op hebzucht gebaseerde fascisme gestalte gaf, hij genoot wel van je reisverhalen die hem op een ander been probeerden zetten. De macho's in 't gewone voetbalcafé bij de twee gele vriendinnen smolten onder hun gewoon zachte manier van zijn...hier kon geen rascisme groeien. Toen je er 's anderendaags aan terugdacht streelde het beeld van een jong meisje dat pas leerde fietsen je dichtersogen. Weer een dag later stierf er in een ander dorp een man terwijl hij zijn konijnen ging voederen...de beestjes huppelden dartel over het erf...'t leek gewoon niet erg...zo te sterven met zachtheid omgeven...een beetje zoals die vrouw die tussen haar bloemen dood neerviel nadat ze de buren nog een ijsje had gebracht.

     

    Soms zouden we een beroep moeten kunnen doen op een energie die voor ons, zoals een satelliet z'n straling naar een ontvanger zendt. In de satellietwereld gaat dat de dag van vandaag alleen als je 'betaalt' hebt...in een vergelijking uitgedrukt, in psychologische taal ,als je je doorheen je zware emoties gewerkt hebt...kan de universele vreugde die je om te leven nodig hebt, binnenstromen.

     

    Emoties. Zelfs een hond heeft emoties, als hij achter het hek voor de ochtendwandeling te wachten staat, ruikt hij zelden het stukje vlees dat zijn baas naast het hek heeft neergelegd...zo verzaakt hij dan even aan zijn primaire behoefte in ruil voor de ontdekking van de wereld. Emoties, zelfs al zijn ze triest, zijn een stap naar gevoelens, naar meer en meer onvermijdelijke spirituele groei als je er voor openstaat en je bepaalde uitdagingen aangaan durft.

     

    Eigenlijk zouden we voortdurend voor onszelf en naar anderen toe bezig moeten zijn met het beste voor ons en hen te willen. Vanuit ' het goede te willen verspreiden' door het regelmatig voor iedereen te wensen, zou een hele andere logika kunnen ontstaan. Je kan het leven niet vanuit het een of ander gedrag van egoïstische genen alleen verklaren er is meer aan de hand.

     

    Je komt altijd weer mensen tegen met weer andere en dezelfde specifieke problemen...tracht ze te begrijpen voor je beslist een eind met hen mee te gaan. Kwalitatieve raad geven is beter dan koudweg veroordelen, maar net als met teveel medelijden hebben maak je het jezelf daardoor soms niet makkelijker.

     

    Laten we geen tijd en energie steken in het emotioneel bestoken van mekaar...het is allemaal tijd en energie die ons verdeeld en vervreemt van het échte onrecht in de wereld : oorlog, armoede en culturele onderontwikkeling ondermeer.

     

    octo

     

     

     

  • Onverwachte Vormen van Crisisverzet

    DSCN0526

    Onverwachte Vormen Crisisverzet  

    Er is veel te doen geweest over mei  1968 in Frankrijk. December 2008 in Griekenland ,kende naast de jongerenrevolte en het aanklagen van toestanden en vooruitzichten, ook massieve algemene vergaderingen van verschillende arbeidssectoren én jongeren.  Het was niet zomaar een jongerenrevolte wegens het gewelddadig overlijden van een jongere door een politiekogel. Dit artikel gaat over de ongewone rol van regering, oppositie, vakbonden als het door bezettingen en 'grassroots'-organisaties echt heet wordt. 

    In navolging van het succesvolle Franse jongerenverzet tegen de hervormingen in het onderwijs in 2006 en 2007 en de twee maand durende mobilisaties tegen het niet vernieuwen van de contracten van 87.000 tijdelijke leraarscontracten en 45.000 technische medewerkers van het departement Onderwijs in Italië, in oktober en november; waar duizenden jongeren dagelijks scandeerden dat ze niet wilden betalen voor de crisis; grepen de Griekse jongeren niet altijd naar even efficiënte actiemiddelen.  Ook in Duitsland kwamen ook in november 2008,120.000 hogeschoolstudenten op straat met de idee dat economische crisis ingebakken zit in het kapitalisme.       In dezelfde maand nog demonstreerden honderdduizenden studenten in 70  Spaanse steden tegen de privatisering van de universiteiten bevorderende ,Europese Bolognadirectieven.  Eind 2008 waren er in Senegal opstanden tegen de armoede, waar demonstranten een aandeel vroegen in de mijnopbrengsten van Arcelor Mittal.  In de maand mei van datzelfde jaren werden er in Marrakech-Marokko vele jonge betogers de cel in gegooid. In januari 2009 waren er rellen in Vilnius (Lithuania),Riga (Latvia) en Sofia (Bulgarije).  

    Een deel van de  jongere generatie van nu pikt het niet langer dat werk een schaars goed is en dat de werkeloosheid stijgt.  Van in de jaren tachtig, vorige eeuw dringt men een deel van hen allerlei minderwaardige statuten op.  Hun verzet riep, naast de stijgende verontwaardiging in haute finance kringen en hun politieke  en mediatieke aanhangsels, ook de sympathie van werkenden uit andere generaties op.  In kringen van het jongerenverzet zelf, wordt er momenteel geopteerd voor het zoveel mogelijke achterwege laten en isoleren van het gebruik van geweld door minderheden en men begint meer te denken in de richting van algemener en gebundeld verzet tegen uitbuitingstoestanden.  

    De snelheid van de uitbreiding van de acties in heel Griekenland  leidde tot de bezetting van 700 hogescholen en universiteiten.  De ‘600euro’ generatie kwam in opstand. Eén vierde van de jongeren tussen 15 en  24 in Griekenland, is werkloos.  De bijverdienende studenten onder hen genieten er niet dezelfde rechten als in de horeca in Oostende bijvoorbeeld.   40 procent van de arbeiders verdient er minder dan 1100 euro net.  Dus samen met de studenten trokken ook de onderbetaalde leraren en arbeiders de straat op, zoals ze dat al begin 2008 deden tegen de pensioenhervormingen, met twee algemene stakingen en een miljoenenbetoging als gevolg.  Tien december 2008 volgde een nieuwe algemene staking onder controle van de vakbonden om in te gaan op de ordewoorden van de socialistische en communistische partijen : ‘ontslag van de regering en nieuwe verkiezingen’.  Het verzet werd er niet minder om  en de uitbreiding van de acties en bezettingen werd er niet door gestopt.  Doordat een deel van de deelnemers hun robbertjes met de politie bleven uitvechten werd er over het geheel van de beweging meestal negatief bericht en waren oorzaken, eisen en inhoud eerder bijzaak in de voornaamste media…brandende auto’s, da’s pas nieuws !  Het gevoel van woede werd nog versterkt door het feit dat niet alleen de conservatieve regering, maar ook de vroegere regerende socialistische partij in tal van schandalen verwikkeld was.  Vooral de jongeren hekelden het fetisjisme van het geld in een samenleving met steeds minder ziel en visie.  Dag na dag groeide er een sterke bewustwording over de inzet van de strijd en de situatie, ook het besef van niet in wanhoop te vervallen en de noodzaak om de solidariteit niet te laten doodbloeden, waren belangrijke factoren geworden. 

    De Staats-tv zender werd bezet en er werd opgeroepen alle publieke gebouwen te bezetten.  Het hoofdkantoor van de oproerpolitie werd aangevallen.  De conservatie regering en alle linkse oppositiepartijen en vakbonden veroordeelden de acties als een poging om de democratie omver te werpen.  De studentenorganisatie KKE slaagde er soms in om vergaderingen die  bezettingen wilden verhinderen te blokkeren.  Gemeentehuizen, lokalen van vakbonden, velen bezet door opstandige arbeiders en studenten die ruimtes zochten om vrijelijk van gedachten te kunnen wisselen, tussen de periodes dat ze werkten en betoogden in.  Ze wilden niet langer passief tv kijken en zien hoe hun verzet alleenlijk met het geweld tegen de politie geassocieerd werd.  In sommige debatten kloeg men de eerder collaborerende rol van de vakbonden aan en stelde men zelfs het systeem van loonarbeid zelf ter discussie.  De schrik voor de uitbreiding van de ‘grassroot’-opstanden zat er dik in.  Meer en meer stemmen gingen op om ‘strijdcommitees’ in de werkplaatsen te vormen en de vakbondsburocratie door een meer collectieve procedure van beslissen te vervangen.  Maar wat te beslissen ? Welk alternatief ?  Welke eisen ? De eisen bleven beperkt tot het eisen van de vrijlating van de aangehoudenen en zelforganisatie van de algemene staking. 

    De vakbondsburocraten hadden dat ook door en wilde haar voornaamste gebouw terug onder controle, een vijftigtal onder hen werden verjaagd door versterkingen van opgeroepen studenten die ‘solidariteit’ scandeerden.  Er kwamen oproepen tot een op algemene staking van onbepaalde duur, maar de vakbonden namen het initiatief in handen door een staking van drie uur in de openbare sector af te kondigen.  De beweging begon op te vallen, getuige de vele demonstraties van solidariteit in Frankrijk, Rome, Berlijn, New York, Montreal, Moscow.   De bezettingen in Griekenland zelf kwamen tot een einde na politionele omsingeling en stemmingen over het stopzetten van de bezetting door de bezetters zelf van het voornaamste vakbondsgebouw en universiteit.     In januari 2009 kwam het in Thessaloniki tot een nieuwe bezetting van een vakbondgebouw  na een maffia aanval op een militante uit de kuissector met zijn erbarmelijke contracten.  Eens te meer werd er een grondige kritiek op de regeringspolitiek en de vakbondsburocratie geformuleerd en betogingen tot het vrijlaten van de nog 66 gevangenen van de 246 gearresteerden georganiseerd.  Wederom werden er oproepen tot zelforganisatie en solidariteit met ook de  migranten onder de arbeiders gedaan.  Afwachten of we die toestanden hier ook nog gaan meemaken met als aanleiding Opel dat zijn deuren dicht doet bijvoorbeeld…als de rampspoed blijft voortduren en de schatskist niks meer kan uitgeven of bijdrukken, zal men failliete bedrijven wel moeten in gemeenschapsbezit brengen, ook in dit landje met schijnbaar een meerderheid aan conservatieve inwoners. Ook onder het soort rechts dat nu nog beweerdt daar tegenstander van te zijn.  Gaat we dan moeten deelnemen aan een strijd tussen staatskapitalistische bedrijven of eindelijk de automonteur in Roemenië evenveel als in Antwerpen betalen ? 

    Octo,  2/03/09  met dank aan Internationale connecties CCI-pers

     

  • Oude gedachten blijven opdringerig bezig

    sintjorisweert

    Oude gedachten blijven zich in belangstelling werken

    In een NCRV-praatprogramma rond ‘geloven’,  waarbij dit werkwoord als van oudsher wordt gebruikt als iets dat alleen is weggelegd voor gelovigen, zat het er vaak minzaam, het weze een troost, boven op.  Vertegenwoordigers van alle grote godsdiensten zaten bij mekaar met atheïsten om over het creationisme(mens 6000jaar oud) en Darwinisme (wetenschappelijke evolutie)van gedachten te wisselen.  Een ex-priester wees op de onzin van vele dingen uit Bijbelverhalen, maar vergat het over de zinnige dingen die mensen daarin ooit schreven te hebben.  Bovendien vond hij na 35jaar missie in Pakistan als priester dat dood ‘dood’ en gedaan is…zonder enige nuance over het feit dat we toch ook wel in straling uiteenvallen daar we daar ook van afstammen.

    Kan de moderne mens zich echt niet voorstellen de schepping nu eens als iets symbolisch gaan te zien ?  Begrijpen dat alles ‘is’, omdat iets zonder inhoud niet kan bestaan (kleiner of gelijk aan nul ontploft). De ‘materialisten’ werden er af en toe grondig gelaakt…maar wat als het spirituele nu ook uit materie, ‘eterie’ bijvoorbeeld bestaat.  Spoken bestaan niet, als er ‘meer’ is, heeft dat een materiële vorm.  ‘Gedenk dat gij van stof zijt en tot stof zult wederkeren’, klopt dus maar half.        Ontdekken dat dat óók de zin van ons leven is, afrekenen met de onzin.  Er proberen achter te komen hoe je levensverhaal er gekomen is, voordat het je eigen beurt was om geboren te worden en hoe het daarna verder liep en inzien dat niet alleen de tijd die je hier al hebt doorgebracht bepalend is voor  al je gedrag en de mate van geluk dat je dagelijks met anderen probeert te maken.  Of ervaren hoe zeer de man-vrouw verhouding ,als die wegens redenen met vaak diepe wortels of praktische omstandigheden in negativiteit terecht komt, escaleren kan en mensen SOMS voor onnodige beproevingen stellen kan.

    Eén miljoen folders hebben de creationisten op initiatief van één man verspreid.  De overigens veel te minzame man bleef sommige verhalen uit de Bijbel maar letterlijk verdedigen (Abraham die zijn zoon neersteekt, als je Jezus niet via een goeie manier ‘ontmoet’, branden in de hel…enz…).  De koolstofmethode om materie te dateren, werd naar de prullemand verwezen.  Ook de enthoesiaste Koran-volger deed zijn duitje in het zakje, met zijn goedkope pogingen om te bewijzen dat de wetenschap de Koran gelijk zou geven (oh ja, want het waren toch de katholieken die het langst volhielden dat de aarde plat was. )

    Alsof dat allemaal niet genoeg was , komt de heer F.Dewinter dan nog met een boek tegen de Islam op TV.  , ach man , laat die mensen met rust in plaats van ze verder van de samenleving te verwijderen. Kunnen ze alle reclame op TV’s niet onder één net brengen  en daartussen dan dat soort demagogie van vervlogen tijden ?  ’t Ergste is dat zo’n mensen in Nederland, als je de opiniepeilingen mag geloven, via Wilders Geert hun aanhang zien stijgen.  Even een vliegtuig naar Londen nemen waar men je niet binnenlaat wegens gevaar voor opruiing …en klaar is kees.  Ook in Engeland laat de crisis haar neveneffecten zien : affiches tegen buitenlandse arbeiders zijn weer in, volgens de media omdat een groepje van een twintigtal Engelse Blokkers er in een arbeidersbetoging mee rondheult. Benieuwd of het boek van de SPArood voorman over een vernieuwde politiek van links, volgende week ook Terzake haalt.

    Octo 1/03/2009

    gastadvertentie abvv

     

    Open Forum over de problematiek van de mensen zonder papieren – Donderdag 5 maart – 12u – KultuurKaffee, VUB, Pleinlaan 2, 1050 Etterbeek