Jan Decleir in Slumdog 2 !!

100_0605

Over hoe Jan Decleir in Slumdog 2 terecht gaat komen,na mijn brief aan Danny Boyle van Slumdog Millionaire.

Er werden voetafdrukken van een voorvader van ons teruggevonden ; 1,5miljoen jaar oud.  Als de wereld ooit nog wordt zoals hij zou kunnen zijn, zal men tegen dan een deel van de cultuur uit deze periode in de geschiedenis karakteriseren als tegen het asociale en idiote af.  Natuurlijk gaan er tegen dan wel mensen van die verhaallijn genieten, en geniet gerust nu al. 

In het licht van de armoede in India is het een hype op de kap van de ondervoedsten der aarde.  Als de winsten van de film zullen zijn opgestreken zal men ginder nog altijd naar eten zoeken op de vuilnisbelten als er niets aan de mentaliteit van ons, hen en de door het volk verkozenen veranderd.  Daarom mijn voorstel aan Danny Boyle de filmmaker om een vervolg te maken. 

De winnaar van die Indische quiz… op het model van onze ‘alles voor mij en niks voor een ander’ ideologie ;(ideologie aanvankelijk gelanceerd in haute finance kringen)…krijgt een geweldig idee en beslist het geld voor een goed doel te gebruiken.  Met zijn deelname aan de wedstrijd veroverde hij immers het hart van zijn geliefde, zo dacht hij, maar nu blijkt dat het haar ondanks al die romantiek voornamelijk om het geld te doen was.  Ontnuchterd besluit hij eerst van zijn geld zo maar uit te delen, maar daar komt ie op terug nadat hij een aantal militanten van een internationaal geörganiseerde sociale organisatie leert kennen.  Onze slumkameraad krijgt een inzicht in heel het politieke circus in India en ontdekt het waarom van armoede en uitbuiting.  Zijn droom over geluk projekteert hij nu op het optillen van de mensen in armoede door op zijn beurt informatievergaderingen te organiseren.  Daar de mensen hem kennen van de film, slaat zijn boodschap aan, want zo zijn wij mensen. 

De organisatie rond een verbetering van de plaatselijke levensomstandigheden groeit, de argwaan van de gevestigde partijen stijgt en er ontstaan complotten om de leiding ervan en meer bepaald ‘the millionaire’ uit de weg te ruimen.   Aanvankelijk wil men hem omkopen, maar dat lukt niet, integendeel onze held is zo rad van het geld wel aan te nemen én voor zijn organisatie te gebruiken.  Schrik voor zijn veiligheid heeft hij niet, want hij heeft ondertussen een heel legertje dat hem beschermt. 

Zijn organisatie begint er bij hem op aan te dringen van deel te nemen aan de verkiezingen, maar dat wijst hij voorlopig af, in de wetenschap dat er op de miljoenen armen in India ondermeer omwille van het kastesysteem, nog altijd neergekeken wordt ; het ‘wij zijn toch beter dan die effect’.  Hij gaat voor een volledige gelijkberechtiging en voor werk voor eenieder die dat wil en wil zijn ideaal niet via verkiezingen laten verwateren in het wereldje van de compromissen van de door de zakenwereld beheerste Indische politiek.  De mensen van de slumdogworld organiseren werkonderbrekingen en gaan Mahatma Ghandi achterna door een reeks geweldloze marsen door India te organiseren MAAR itt tot Ghandi; tevens op te roepen dat er meer en meer mensen zouden mobiliseren voor een gigantische algemene staking, die in het licht van de inmiddels nog desastreuzer wereldeconomie, noopt tot het socialiseren van grote sectoren van de Indische en wereldeconomie.  Zonder dat de organisatie van de slumers aan een regering deelneemt, bewerkstelligen zij dat op de duur meer en meer progressieve mensen de oude lobbys in de wetgeving verdringen.  Onder druk van de algemene staking tenslotte, valt er zonder de steun voor die mensen en de nieuwe beweging die zich nu ook in de politiek engageert geen enkele politieke beslissing meer te nemen.  In een referendum keurt de Indische bevolking een sociaal geïnspireerd programma goed en bij de verkiezingen winnen de nieuwkomers in de Congrespartij, maar vooral de Slumbeweging neemt het voortouw en ziet er op toe dat de verkozenen de doelstellingen van het referendumprogramma volgen.  Eerste prioriteit, het afstellen van de produktie op de binnenlandse noden.

De film kent daardoor ook een reeks buitenlandse connecties want bijvoorbeeld Sidmar in Zelzate staakt tegen de Indische CEO van Mital, omdat hij ZIJN door de recessie ook naar het failliet toe drijvend staalimperium wil verlappen…de Belgische arbeiders onder leiding van Jan Decleir, nemen de zoveelste aflevering in die soap niet meer en bezetten hun bedrijf en smeden banden met de Indische werkersorganisaties.  

De film eindigt met de eerste vrijpartij van het hoofdpersonage met zijn medestrijdster, als alle stormen wat zijn gaan liggen en er uitzicht op een betere situatie komt.  Hij neemt ontslag uit de organisatie en begint samen met Jan Decleir een frituur in een dorpje in het oh zo grote Indië, waar er toch plaats voor iedereen blijkt te zijn.  De slumers verlaten de grootsteden meer en meer en zoeken hun heil in dorpsgemeenschappen en kleinere steden.  In de epiloog zien we nog wat beelden van onderhandelingen met Pakistan en andere landen die gezamenlijk besluiten van hun atoomwapens te vernietigen, ook de Israëlische regering, waaruit de oude bommenwerpers ook verdwenen zijn, volgt hun voorbeeld.  Geschrokken door de economische vooruitgang van India en onder druk van de gebieden die zij controleren, zien we ook enkele Talibans die promotie maken voor het onderwijs voor meisjes en de godsdienstvrijheid.  Waw, dat zou nogal eens een film zijn…nu nog in ‘t Engels vertalen en naar Danny  Boyle opsturen.

Octo27/02/2009

De commentaren zijn gesloten.