Droomgesprek bij keukentafel. Voor Jaap

100_0729

Opgedragen aan Jaap Kruithof, filosoof die weinig tijd had voor Freud en Jung.

Hij bewees dat atheïsten ook gelovig zijn kunnen, zeker geloviger dan farizeërs.

100_0731

foto : al is' t hetzelfde, 't is maar hoe je het beziet

Een droom kan een surrealistisch schilderij zijn.  Een gevoelsbeleving en een aanraking. ‘Aanrakingen’ tellen niet mee als ‘echt’ indien er in het ontwaakte stuk van de dag bijvoorbeeld een uitgewisselde blik mee wordt bedoeld.  Dromen zijn bedrog zegt men, bestaan niet zogezegd, evenmin als de beelden die je ziet als je aan iemand denkt. 

Je hoeft soms zelfs niet het bevel te geven aan je geest van een beeld van die of die persoon op te roepen, soms valt zo een soort beeld almeteen bij je binnen.  Je kan een droom hebben waarvoor je je hele of halve leven nodig hebt gehad om hem te kunnen dromen.  Sommige indrukken of belevenissen in je dag vóór je de droom hebt , zijn een soort aanleiding waarmee je geest, jijzelf , je een droom ‘maakt’.        Wie weet is er ook niet een bepaald soort telepathie mee gemoeid, een link naar iemand die zich zoals in mijn droomgesprek van vannacht waarschijnlijk enkele duizenden kilometers vandaan bevond.  Iemand met wie je kinderen hebt, ben je daar dan al of niet nog nauwer mee verbonden ?  Dit zijn geen zaken waar de wetenschap ons nooit een literair prachtig antwoord zal op kunnen geven.  Sommigen dromen kunnen natuurlijk misleidend en verwarrend zijn, omdat de dag of stukken van het leven dat waren.  Mijn dag een paar weken terug  alvast niet.  Ik zag de zon boven het stuk Afrika onder Italië opkomen op een bus richting woestijn, te midden van Berberdorpen en woeste berglandschappen die lagen te mediteren alsof dat enig mogelijke activiteit op aarde was.  Saharazand gevoeld, moet je eens doen als je niet geloofd dat de mens in Afrika ontstond…zo mals.          Heel Europa zat op de bus.  Alle kleuren van ogen en een heel pak streken uit die landen.  Sommige ogen hadden de kleur en uitstraling van de moeder van mijn kinderen.  In jaren niet meer gezien, hun moeder, van toen ze mij en de mannen hun plan liet trekken.   

Om de zoveel maanden dromen misschien wel meer mensen van hun ‘ex’, noemen ze zo iemand, maar vannacht was een keer die tellen kon.   Een blij weerzien na jaren, een platonische oase van rust waarin zonder woorden wél een gesprek plaats had over wat we de voorbije jaren hadden ervaren en gemist, begrepen en weer niet. Herinneringen aan de kinderen, haar bijna eindeloze vragen over hen die zij aan mijn hoede overliet.  De vragen over het waarom van het verlaten, met de mantel der hemelse liefde bedekt om geen boze spoken uit h haar verleden te wekken. ’t Was goed zo, bakens waren verzet, een oceaan tussen ons aan de keukentafel.  Onze hoofden die na de droomaanraking van onze handen, door het keukenraam naar buiten keken, want daar verschenen aan het raam ineens twee paradijsvogels die eerder een soort paradijskippen van Salvador Dali waren (ps .de man was toen die ‘vooravond ‘nog op het journaal .  De kippen waren plots weg en de inmiddels volgroeide jeugdvriendinetjes van onze jongens, of wie waren deze wezens, kwamen op het soort vergrote filmscherm dat de keukenvenster even was.  Ook een inmiddels ook volwassen buurjongen passeerde de revue en verdween na de goede raad die ik hem meegaf.  Dromen.  Niet zomaar maf.  Ze maken je ineens klaarwakker en laten je dan achter in een soort helder denken dat je vaak in de dag nog niet bereikt…en hopelijk met een goed gevoel, dat wel eens de bron van onze muze in de dag zou kunnen zijn, wat bij deze dan onwetenschappelijk, literair bewezen is…als dat al moet.  De wetenschap heeft zijn nut natuurlijk, maar moet het ei breken om te weten wat erin zit…weg schoonheid van de schaal.  Voilà, de droom is beschreven zonder te breken.  Gesaved bij mij, stukje voorloper van m’n volgende droom misschien.

Sta me toe dit stukje op te dragen aan Jaap Kruithof, een man die niets moest hebben van nihilisme en cynisme, een man met vele dromen over een betere wereld, zijn analyses soms niet altijd door iedereen begrepen; omwille van  zoveel redenen ,die ik later eens aan bod zal laten komen.  Een man die zich als filosoof  in de objectieve en sociale politieke wetenschappen vastgebeten had.  Als je hem een brief schreef,(internet was lang zijn ding niet), antwoord kreeg je altijd.  Hem was best nog wat langer gegund om zich met Jung en Freud bezig te houden en niet zo zeer met Hegel en Marx en de wereld die naar de vaantjes zou kunnen gaan.  Zelfs de grootste gazet van Vlaanderen pakt vandaag met lof over zijn boek uit 2000, dat 2008 al verried.  Maar ja, naar filosofen wordt maar af en toe eens geluisterd.  Mijn artikel van vier augustus 2008 over een mogelijk nieuwe Wall-street zat vol aanwijzingen om een recessie tegen te gaan en wou het altijd maar meer winst-systeem te goedwillend eigenlijk nog een reddingsboei toegooien.  Ondertussen zijn ‘Ze’ die kansen dik aan ’t verknoeien en het ziet er naar uit dat de gewone mens een aantal alternatieve samenlevingswetten naar voor zal moeten schuiven.  http://filosofischverzet.skynetblogs.be/post/6119283/wall-street-1929crash-bis--nee-toch-   Lukt de link niet, dan kan je het artikel onderaan in het archief van filosofisch verzet terugvinden.

octo

De commentaren zijn gesloten.