Schrootpremies en andere tekens des tijds

100_0674

Bijna kregen we een smak geld als we een nieuwe auto kochten en ons ouwe bak aan de kant zouden zetten.  De angst dat we banen zullen verliezen zit er nu wel goed in.  De overproduktiecrisis slaat op zijn hardst toe, wat simpel gezegd betekent dat we geen geld hebben om onze kapitalistische produktie op te kopen. Dus speelt de Staat meer en meer internationaal voor kapitalist, beloont failliete banken en bedrijven en eist voorlopig nog geen inmengingsrecht, terwijl ze verplicht wordt van de 'failliette' banken na decennialange monsterwinsten, over te nemen.  Hoera, zal je zeggen, breekt er een tijd van goedkope sociale lenigen aan die er vele gewone mensen gaat bovenop helpen ?

Je zou het nog zo direct niet zeggen.  Voor de meest rechtse partijen is deze crisis een moment van zuivering, alleen de fitsten gaan overblijven en nog groter worden dank zij het wegzuiveren van al die banen die dagelijks worden aangekondigd.  Hun kritiek op de ineens aannemelijk genoemde begrotingstekorten, verhult de besparingen bij van oudsher ook de minst fitsten in de samenleving waarschijnlijk, linksenhaters als ze zijn.   Ze beloven ons op dure, door ons betaalde affiches 2000euro per Vlaming meer, op de kap van de armere Waal...mag het een beetje meer zijn, schaf de ontwikkelingshulp ook maar af, hoor ik hun achterban al denken.  Zij komen wel met de regelmaat van een klok op de nationale zenders hun patronale verdedigingsstrategieën spuien.  De meeste populistische onder hen wordt op handen naar een volgende verkiezingsoverwinning gedragen, zelf eens als dissident uit de traditionele liberale partij gezet, begint hij op zijn beurt ook de eerste dissidenten uit zijn hofhouding te gooien.

Aan de linkerkant van het spectrum geeft men een onbaatzuchtig militant van het eerste uur, die in Vlaanderen een derde en in Antwerpen bijna de helft van de SPA stemmen kreeg bij de laatste voorzittersverkiezingen, een elfde plaats op de kieslijst. De filosofie hierachter is die van 'wij zijn de kliek aan de macht en bepalen 99,5percent van de kiesplaatsen'. Benieuwd of er in andere kiesdistricten iemand van SPA-rood op de lijsten raakt. Dan zouden we eens kunnen kiezen voor mensen die een echte openbare bank willen of een nationale energiesektor, tegen dat die zoals de autofabrikanten ook naar de vaantjes geholpen wordt.

Die Staatskapitalistische maatregelen alleen gaan echter de boel niet vlot trekken...de wereld is zo verstrengeld geworden dat de mensen uit de landen die nog in het Priester Daens tijdperk zitten ook aan lonen zoals de onzen zullen moeten worden betaald, als je dan toch nieuwe afzetmarkten wil.  Reeds decennia ijveren vooral kleinere linkse partijen in verspreide slagorde voor internationale solidariteit, men noemt ze 'extreem links', maar klassiek rechts begint meer naar hun Keynesiaanse recepten te luisteren.  Als die ook al niet meer gaan helpen, dreigt de spiraal van protectionisme die in 2009 internationaal op gang lijkt te komen, de situatie pas heel ernstig te maken...misschien zo ernstig dat er tegen juni 2009 ofwel helemaal geen verkiezingen zullen kunnen worden gehouden, bij gebrek aan kiezers die nog in de geloofwaardigheid van de klassieke recepten geloven; ofwel dat er zich mede door sociale beroering,toch een verlinksing van het politieke spectrum  voordoet.  Misschien nog niet in het achter leeuwenvlaggen aanhollende Vlaanderen, maar vooral in Frankrijk waar de nieuwe eengemaakte partij links van de socialisten hoog in de peilingen scoort.  De Linke in Duitsland doet het ook niet slecht.

Indien ook de staatskapitalische ingrepen zonder meer de verdieping van de recessie niet kunnen tegengaan, rest er ons op lange termijn van de loonarbeid en warenproduktie om die kunnen te 'verhandelen' maar naar het museum van de geschiedenis te verwijzen. We zijn in staat om zoveel te produceren, meer dan ooit met voorheen ongeziene middelen en toch zou alles weer naar armoede en ellende moeten leiden.  No way. De samenlevingen waar de adel de plak zwaaiden, gingen teloor omdat ze niet genoeg konden produceren, het kapitalisme en de burgerij namen de zaak over en werden een vooruitstrevende klasse.  Grenzen van graafschappen en koninkrijkjes vielen weg. Het ging een tijd beter tot alles weer muurvast zat en er om nieuwe afzetmarkten ging gevochten worden. Het oorlogsgezinde imperialisme van vóór de 1ste wereldoorloog dook op en beloofde ons weer gouden tijden, tot 1929, wall street en zo maar altijd weer up and down tot nu in tijden waar men ons nog ergere economische toestanden voorhoudt. Nu moet de gewone mens tonen dat hij vanaf nu, vooruitstrevende klasse is.

octo 21/02/2009

De commentaren zijn gesloten.