Boekentips voor Obama

100_0414

Boekentips voor Obama : 

 maar eerst een gastgedicht van Frie ter gelegenheid van de inauguratie,

Barack Hussein O!
 
Nu Venus aan de hemel gloort
en winterzon het licht forceert ,
komt een zwarte door dé witte deur ,
toegang tot macht , zo fel begeerd
 
De licht-swingende beweging in zijn heupen
en het Zen-vermogen van zijn derde oog
hebben net genoeg ritm' & soul gehalte
voor de pijlen op zijn boog
 
Het evenwicht tussen beheersing en kracht ,
het getuigt van vertrouwen en moed .
De wereld-boodschap is groot , maar begrijpbaar :
"kwaad " bestaat , maar concentreer je op "goed"  !
 
 frie     http://frie.skynetblogs.be/ 

Boekentips voor Obama dus :

 

Opgepast, er was weer een eenheidsgevoel

Mogen we ons na de inhuldiging van Obama weer, zoals na de Olympische Spelen en Kerstmis aan het kapotschieten van mooie woorden verwachten ? Zuid-Ossetië  en Gaza remember.  De verwachtingen van de VS-inwoners en de rest van de wereld zijn misschien hoopvoller vanaf vandaag, de vraag blijft of de wereld weer niet het slachtoffer van de strijd om de slinkende afzetmarkten gaat worden in plaats van afspraken te maken die economische en andere oorlogsvoering overbodig maken.  Enkele boekentips om dit klaarder te maken ?

Jacques R.Pauwels beschrijft in zijn jongste boek over de tweede wereldoorlog hoe vele Amerikanen en anderen destijds sneuvelden door oorlogsmateriaal van Amerikaanse bedrijven, gemaakt door hun filialen in Duitsland.  Corporate America raakte verslaafd aan oorlogsproduktie  om de winsten omhoog te jagen.  This got to stop. Yes, it must.

         De goeie ouwe Jaap Kruithof heeft het eerste deel van zijn triologie ‘Over heerschappij en verzet’ af : ‘Het imperialisme’. Ook hij hoopt waarschijnlijk dat de nieuwe regering van zijn arrogantie en eigenzinnigheid afstapt. Hij ziet meer in een planetaire aanpak dan in een Europees of VS…standpunt.

         Ludo De Brabander en Georges Spriet nemen in ‘als de NAVO de passie preekt…’een kritische terugblik op de geschiedenis van de NAVO en schetsen in welke mate een nieuwe koude oorlog of andere hypothesen te verwachten vallen.  In ’t Engels vertalen en opsturen naar Washington misschien ?

         In ‘Iran een cultuurgeschiedenis’ van Michael Axworthy wordt niet aan oorlogsstokerij gedaan, maar er wordt eens gekeken naar de zeer bijzondere culturele geschiedenis van die streek waar nog geen 2% van de bevolking het vrijdagsgebed bijwoont en 60% van de universiteitsstudenten vrouw is.

         Terug naar eigen land waar het boek van Erik De Bruyn ‘Rooddruk voor een nieuw socialisme’ uitkomt. ..dat zal nog wel voor de nodige heisa zorgen binnen de SPA, na de jongste discussies rond de termen ‘sociaal-democratie’ , ‘progressieven’ en SPARood-socialisten. Ook het boek van Peter Mertens ‘XXL Stof voor een socialisme zonder blauwe plekken’ zal een breed debat openen.  Tot slot nog even ‘Splitsen, in Wiens Belang’ van Norbert Van Overloop vermelden,net zoals het verbroederende boek voor Vlamingen en Walen van Guido Fonteyn : ‘Over de taalgrens’. Aanranders voor communautaire heethoofden.  Houdt U meer van info rond celebreties en Bekende Vlamingen en buitenlanders, dan is er voor U ook : ‘de celebretysupermarkt’ van Hilde Van den Bulck & Sil Tambuyser…bepalen hun lotgevallen onze etische, sociale en politieke kwesties, goed en kwaad ?

         Al deze boeken zijn echte lentetips van 2009 en komen uit bij EPO.

Octo 20/01/2009

 

meer details ? :

 Big Business met nazi Duitsland   Jacques R.Pauwels

Tijdens de Tweede Wereldoorlog sneuvelden duizenden Amerikaanse militairen op de Europese slagvelden in de strijd met nazi-Duitsland. Maar een aanzienlijk percentage van de vliegtuigen, tanks en ander oorlogsmaterieel waarmee ze gedood werden, werd door hun landgenoten van grote Amerikaanse bedrijven aan de nazi’s geleverd, die er naast de GI’s ook miljoenen andere mensen mee ombrachten.
Die Amerikaanse corporations leverden niet alleen omdat hun eigenaars en managers sympathiseerden met Hitler en het nazisme, maar ook, en vooral, omdat zaken doen met Hitler enorm winstgevend was. De winsten uit de massale leveringen en uit de productie door filialen in Duitsland zelf, werden nog opgedreven door de inzet van gedeporteerden, krijgsgevangenen en andere dwangarbeiders. Ook Britse, Franse, Nederlandse en Belgische firma’s verdienden grof geld dankzij Hitler, net als Duitslands eigen grote bedrijven.
De Amerikaanse bedrijfsleiders hadden al snel door hoe doeltreffend oorlog is om de winsten omhoog te stuwen. Vandaar hun leveringen aan alle oorlogvoerende landen, inclusief Engeland, de Sovjet- Unie en de VS zelf. Jacques R. Pauwels laat zien hoe Corporate America op die manier verslaafd raakte aan oorlog, en dat gebleven is tot op de dag van vandaag.

Imperialisme     Jaap Kruithof

Jaap Kruithof is weer boven water. Sinds zijn werken over het neoliberalisme en het humanisme uit 2000 en 2001 liet hij niet veel van zich horen. Nu verschijnt het eerste boek van wat een trilogie over de wereld van vandaag moet worden: Over heerschappij en verzet.

Het imperialisme is het eerste boek van die trilogie. Kruithof beschrijft gedetailleerd hoe de Verenigde Staten ernaar streven alles op onze planeet te beheersen. Hij ontleedt de wapenindustrie en de Amerikaanse militaire dominantie. Hij staat stil bij de geheime vluchten met terreurverdachten en de detentiecentra waarin ze worden opgesloten. Hij brengt verslag uit over folteringen, leugens, juridische manipulaties, moreel verval. Hij onderzoekt de heersende ideologie achter het eigenzinnige beleid van Bush, plaatst het in een maatschappelijk kader en heeft daarbij ook oog voor de financiële gevolgen van de Amerikaanse arrogantie.

Kruithof is gedreven, en hard waar nodig. Naarmate de beschrijving en de bespreking vorderen, wordt zijn analyse complexer, zijn oordeel scherper. Een Europees standpunt wil Kruithof niet meer verdedigen, hij kiest in de internationale discussies voor een linkse planetaire houding.

Rooddruk voor een nieuw socialisme    Eric De Bruyn

Op 10 juni 2007 belandde de SP.a op een electoraal dieptepunt van 16 procent. Toch houdt ze vast aan een centrumkoers. Het onbehagen daarover groeit. De anti-establishmentpartij heeft de voeling verloren met haar traditionele achterban van gewone werkende mensen.
Erik De Bruyn stelde zich in het najaar van 2007 kandidaat voor het voorzitterschap van de SP.a. Hij nam het op tegen Caroline Gennez, de kandidate van het ‘partijestablishment’. Zoiets was not done. Voormalig socialistisch boegbeeld Willy Claes liet zich ontvallen ‘aan dat soort figuren geen boodschap’ te hebben. Toch behaalde Erik De Bruyn 34 procent van de stemmen.

In Rooddruk voor een nieuw socialisme legt Erik De Bruyn uit wat een socialistische partij zou kunnen en moeten zijn. Zonder de inbreng van een authentiek socialisme stopt het water van de democratie immers met stromen. In die stilstaande poel gedijt het rechtse populisme. Angst voor de almacht van de elites en hun onderliggende boodschap ‘het kapitalisme of de chaos’ is nefast. Zowel op het vlak van de democratie en de samenleving als op economisch en ecologisch vlak beschrijft De Bruyn alternatieven.
Dit boek richt zich tot SP.a-leden, leden van andere linkse partijen en de grote schare politiek dakloze socialisten en syndicalisten. Maar het zal iedereen boeien die beseft dat het van kwaad naar erger zal gaan als gewone mensen zich niet gaan moeien met de politieke besluitvorming.

Als de NAVO de passie preekt … Ludo De Babander en Georges Spriet

De NAVO viert haar 60ste verjaardag. Ontstaan in 1949 als een collectieve ‘defensiegemeenschap’, vormde het westers bondgenootschap zich na het einde van de Koude Oorlog om tot een militaire alliantie die ook buiten het eigen grondgebied kan opereren ‘ten dienste’ van de internationale gemeenschap. Zo luidt althans de traditionele retoriek, maar klopt die wel?

Ludo De Brabander en Georges Spriet leggen de echte ontstaansredenen van de NAVO bloot: de Amerikaanse invloed in Europa na de Tweede Wereldoorlog institutionaliseren, en een militaire structuur creëren die de bescherming en uitbreiding van het kapitalisme moest verzekeren. Zij tonen aan dat ondanks de gedaanteverwisseling ook vandaag nog deze bestaansredenen overeind blijven: de VS willen hun statuut van enige grootmacht via de NAVO consolideren, terwijl veel NAVO-leden in eerste instantie hun strategische en economische belangen militair willen verdedigen.

Na een uitvoerig historisch portret van het bondgenootschap beschrijven de auteurs het streven van de NAVO naar een ambitieuze mondiale rol. Die heruitgevonden rol leidt tot nieuwe wereldwijde spanningen en werpt vele vragen op. Zorgt de VS-politiek voor tweespalt in de EU? Zijn we op weg naar een nieuwe koude oorlog met Rusland? Wat met opkomende machten als China?

Xxl   Peter Mertens

Stof voor een socialisme zonder blauwe plekken

Jarenlang waren alleen de free marketeers te horen: minder controle, meer privatisering, meer cadeaus voor de bedrijven... In allerlei burgermanifesten hoorde je: het eigenbelang zorgt voor de economie en voor de welvaart. Een moderne ketter, die anders durfde te beweren. De financiële crisis heeft die heilige huisjes omvergeblazen. Banken en bedrijven staan in de bedelrij voor steun van de staat. Nadat de winsten werden geprivatiseerd, worden nu de verliezen genationaliseerd.
Waar zijn de socialisten? Zij hebben op een blauwe maandag niet zo maar een oogje dichtgeknepen voor de liberale braderij. Ze hebben de mouwen opgestroopt: om de energiemarkt vrij te maken, om de privépensioenfondsen te promoten, om de Post te privatiseren, het brugpensioen af te schaffen en de ASLK uit te verkopen. De socialisten zijn la gauche caviar geworden.

XXL, dat zijn tien miljoen landgenoten en meer. Hun stem klinkt minder hard in de Wetstraat dan die van vijf topbankiers. XXL galmt dus Extra Luid. XXL vertolkt de mensenmaat. De maat van alle werknemers die moeten opdraaien voor de crisis. Door flexibele werktijden, koopkrachtvermindering, tijdelijke werkloosheid of ontslag. En dus bekt XXL als een vloek voor managers met gouden parachutes.
XXL geeft stof voor een socialisme zonder blauwe plekken. En dus staat wat de bevolking nodig heeft, centraal. Richt een zuivere overheidsbank op om de spaarcentjes veilig te stellen. Maak werk van goede wettelijke pensioenen. Verlaag de btw op gas en elektriciteit…
XXL wakkert het vuur van verandering aan. We kúnnen de dingen veranderen. We hebben dringend een andere economie nodig, en inspraak. We hebben socialisme nodig, zonder blauwe plekken.

Splitsen, in Wiens Belang ?  Norbert Van Overloop

'Een karikatuur!' zo reageerde Yves Leterme, de Vlaamse ministerpresident, op het nepjournaal van de RTBf met daarin reportages dat België die dag splitste. Was het scenario zo karikaturaal en nep?
Met 'België barst!' ontsierde de VMO in de jaren ’70 en ’80 de gevels en tot voor enkele jaren spraken alléén het Vlaams Blok en de rechtervleugel van de Volksunie over splitsing. En vandaag? In 2002 diende het Vlaams Blok een voorstel van resolutie in bij het Vlaamse parlement over de splitsing van de RVA, maar ving bot. Vandaag hebben bijna alle Vlaamse partijen deze eis overgenomen. Voor de politici heeft alles wat er fout gaat, te maken met 'de verschillen in aanpak tussen Vlaanderen en Wallonië'. Zelfs het verkeersbeleid heeft naar verluidt te lijden van die verschillende aanpak.
Hoe zit het met de fameuze transfers naar Wallonië? En met de Waalse volksaard? Profiteurs en stakingsmaniakken, die Walen? Weigeren zij nog altijd Nederlands te leren? En... wie wordt er beter van een splitsing van de sociale zekerheid? Zal de werkloze sneller aan werk geraken als de RVA wordt gesplitst? Hoe zou onafhankelijk Vlaanderen eruitzien?
Dit boek gaat tegen de stroom in. Of toch tegen de politieke stroom. Het geeft solide argumenten aan de overgrote meerderheid van de Vlamingen, die de splitsing van België en het aanzwengelen van de communautaire twisten niet ziet zitten.

De celebretysupermarkt  Hilde Van den Bulck & Sil Tambuyser

U associeert de naam Britney Spears nog steeds met een onschuldig popprinsesje en kan bij Paris Hilton alleen aan een hotel denken? Dan woont u vast 20.000 mijlen onder de zee. Dankzij een niet aflatende stroom aan mediaberichten volgen we het reilen en zeilen in Celebville op de voet. BV’s, BN’s, Hollywoodsupersterren en eendagsvliegen uit realityprogramma’s leren we kennen in allerlei rollen: sprookjesachtige huwelijken, dure vechtscheidingen, ruïnerende alcoholverslavingen en scientologybekeringen. Dit boek gaat op zoek naar het hoe en waarom van de hedendaagse obsessie met celebrities.

Maar er is meer. Beroemdheden vormen de nieuwe toetssteen van wat we als goed en waardevol of als verdorven en voorbijgestreefd beschouwen. Aan de hand van hun lotgevallen bediscussiëren de media en de samenleving ethische, sociale en politieke kwesties. De celebritysupermarkt ontrafelt de verhalen over goed en kwaad die achter de celebrityconstructie schuil gaan.

En vele vele anderen,

Zie

http://www.epo.be/uitgeverij/verwacht.php

 waaronder ook :

Iran een cultuurgeschiedenis  Michael Axworthy

Dit boek vertelt de glorieuze geschiedenis van Iran, een van de oudste beschavingen van de wereld. De auteur begint bij het Achaemenidische Rijk van Cyrus de Grote (zesde eeuw v.Chr.), en eindigt met de Islamitische Republiek. Hij laat op fraaie wijze de eigenheid van de Iraanse identiteit zien, waarbij de nadruk ligt op de culturele, godsdienstige en intellectuele aspecten, en de mensen die er vorm aan gaven en geven.
In de tijd dat opeenvolgende dynastieën in oorlog waren met Byzantium schreef Ferdowsi zijn magistrale Boek der koningen, en terwijl de islam geleidelijk bezit nam van Perzië maakten dichters als Saadi, Hafez en talrijke anderen voor eeuwig naam. Modern Iran is weliswaar een islamitisch land, maar nog geen twee procent van de bevolking woont het vrijdaggebed bij, en hoewel vrouwen aan strenge kledingvoorschriften zijn gehouden, maken zij zestig procent uit van de jongeren die de universiteiten bevolken.

Boekentips voor Obama dus :

De commentaren zijn gesloten.