Het leven is een totaalcompositie

100_0377

aan de verdeelde kinderen der natuur

            Niet -handelen is onmogelijk.  Voor ons is het leven een instandhouden en doorgeven van genen en tegelijk van waarden als tolerantie, eerlijkheid, spiritualiteit, goedheid...en al hun tegenpolen die nog te vaak in het stadium van negatieve emoties gevangen zitten. Hoe handelen om daaruit te raken ?  Vermits ons leven uit een aantal mekaar rakende deeldomeinen bestaat; is de keuze van het handelen zoiets als dagelijks een muziekstuk schrijven en uitvoeren.

Voor iedereen is zo'n muziekstuk uniek; gelijkaardig en verschillend tegelijk...en toch wordt het altijd op het moment NU gelijktijdig opgevoerd. De instrumenten zijn al de verschillende decors in ons leven : wij, werk, familie, vrienden, organisaties, gebouwen, velden,… . Iemand kan zelden  én tegelijk componist, dirigent en instrumentbespeler zijn.  Soms zijn we alleen instrumentbespeler; soms componist; soms dirigent.   Allen samen zijn we in beperkte of meerdere mate componist; maar altijd instrumentbespeler...alleen de krachten die ons dirigeren kunnen we maar heel moeilijk vatten.  Heel de geschiedenis van de mensheid, vanaf het moment dat de stof overwegend stof was;  maar ook al, hetzij primitief, bezield (=met energie beladen); is een poging om vanuit de chaos van ‘klanken’ te komen tot die symfonie die ons leven zijn kan.  De symfonie is al eeuwig in uitvoering; maar haar klanken zijn vaak alleen vanuit gebeurtenissen en stilte verstaanbaar en vertaalbaar binnen ons eigen en naar anderen toe.   

            De noten zijn als de wetten van de materie; de materie  die de symfonieën schreef die ons vanuit haar deed ontstaan.  Er was veel ‘intuïtie’  voor nodig om atomen en moleculen zo te doen passen dat ze uiteindelijk tot het ontstaan van ons biologische leven konden leiden...toch werd het niet ‘niets’ willen zijn en het altijd ‘iets’ zijn uiteindelijk 'ons' via de reis van straling tot cel enzoverder.  Via planten en dieren liet de natuur, dezelfde kracht als van dewelke ons 'wij' gemaakt is, al zien dat ze een groot kunstenaar is.  Om de aap tot mens te kunnen laten worden; een proces dat op een bepaalde manier eigenlijk nog niet voltooid is, was er heel veel lawaai en verwarring nodig; net zoals de wijsheid in onze levens ook niet altijd vanzelf komt.

            Wij moeten nu die symfonie schrijven die de wereld zo veranderen kan, dat meer mensen de kans op een echt menselijk bestaan krijgen...niet alleen  in materiële  zin.  Onder zo'n omstandigheden is het makkelijker om aan de eigenlijke ontwikkeling van ons bewustzijn te beginnen.  Ieder zal zijn eigen partituur heel goed moeten leren beheersen... maar zich vooral eerst de notenleer moeten eigen maken : hoe meer mensen kennis en inzicht krijgen in de notenleer van emoties, wetenschappen, geschiedenis...des te mooier zal de uiteindelijke symfonie zijn.

Toen men vroeger de boten nog met slaven bemande, gebruikte men de zweep om die mensen doen te roeien.  Nu wordt onze cadans bepaald door de dreiging met ontslag.  We hebben ons zo neergelegd bij hoe alles in functie van de geldzweep gehanteerd wordt, dat we slaven van het geld geworden zijn en sommigen onder ons zich zelfs spiegelen aan de superdeluxeverlangens van onze topmeesters. Als het resultaat van dat leven om te werken is dat er opeens wegens 'depressie' geen huizen meer worden gebouwd omdat niemand geld heeft om er een te betalen, dan gaan we dat vanuit die mentaliteit nog aanvaarden ook…alhoewel we wel de kunde en de middelen hebben om die huizen te bouwen, bij wijze van voorbeeld.

            De tijd dat onze voorouders dieren of mensen offerden om naar de gunst der 'goden' te dingen; lijkt achter ons te liggen; niets is echter meer waar.  Ons altaar van rijkdom wordt nog altijd gevoed met de 'slachtoffers' van oorlog en uitbuiting en honger; die in de meest verpauperde maatschappijen leven.  Niet alleen uit het 'onderontwikkeld' gehouden  deel van de wereld halen wij onze 'offers'.  Ook hier bij ons voelen steeds meer mensen zich minder 'goed in hun vel' in deze door het geld geregeerde samenleving.  Het nihilisme groeit, want de burgerij en de godsdiensten en het politieke systeem hebben geen overkoepelende antwoorden op de echte levensvragen.  Leraars kunnen daarom ook op steeds minder respect van hun leerlingen rekenen.  Het aantal zelfmoorden stijgt en pillenhandelaars doen gouden zaken.  Het lichaam geeft vaak signalen van de ziel en wij begrijpen ze  niet en hollen naar de apotheek voor dingen die niks met infekties te maken hebben.

Op gedurfde inzichten in verband met ons zieleleven en op dingen die echt lichamelijk gezond kunnen maken, rust een taboe tussen mensen in relaties die zich vaak elk in hun eigen loopgraaf ingegraven hebben...en niets van de vaak als ‘vijand’ beschouwde partner of andere relaties menen te kunnen leren. 

Onze autowegen zijn overbezet en onze steden verstikken onder die dagelijkse aan-en afvoer. Het openbaar vervoer blijft duur en onvoldoende uitgebouwd en de stedelingen blijven de auto verkiezen.  Wat niet op onze stoepen en in onze bedrijven gebeurd raakt ons te weinig.Veel van het werk dat we doen is overbodig indien de zaken even anders zouden geregeld zijn.  Beeld je eens even in hoe een wereld die in plaats van op de geldzweep ; op onderwijs en cultuur zou gebasseerd zijn; er zou kunnen uitzien.  Voorwaarde is wel dat we emotioneel klaar zouden zijn om die 'gezelzweep' niet meer nodig te hebben en dat we ons verstandelijk en organisatorisch op zo'n overgang zouden voorbereiden.  Vermoedelijk is een overgangssysteem waarin geld op een administratieve in plaats van op een speculatieve manier gebruikt wordt; eerst nog nodig. De telecommunicatie de dag van vandaag; biedt mogelijkheden genoeg om dit allemaal te organiseren...en nu het systeem onder wiens dwang dit allemaal ontwikkeld werd weer eens in een recessie komt; wordt het tijd dat wij ons rechtmatig deel van de erfenis opeisen...en ons eigen alternatief vooropstellen. Weg van de stress en het afgejakker en het in stand houden van oorlog en armoede, meer in de richting van er voor te zorgen dat alles in de concertzaal aanwezig is om een prachtige symfonie te spelen.  Op weg naar lekker gezond eten, propere energie, zinvol werk, iedereen een dak boven zijn hoofd en tijd voor een leven lang onderwijs en cultuur zodat we een beetje dichter bij de zin van ons zijn geraken kunnen.      Octo

 

De commentaren zijn gesloten.