De toekomst van betogingen

100_0342

Proficiat aan allen die zijn gaan betogen tegen de oorlog in Gaza zonder zelf vernielingen aan te richten. Bij elke oorlog is het echter doodjammer dat er eerst een oorlog moet uitbreken vooraleer de reactie van de straat op gang komt.  Preventieve betogingen met een eisenpakket in de richting van een wereldwijde reconversie van de wapenindustrie en een  verbod op de wapenhandel waren echter nog beter geweest…een offensieve strategie in plaats van een defensieve is meer en meer nodig…weten we sinds Vietnam en alle oorlogen nadien.

Betogingen worden vooral veel weggedrukt naar een item van weinig belang in de media.  We hebben ons zegje mogen doen en de democratie is weer eens gered.  Vooralsnog zijn er geen rechtstreekse verslagen van betogingen maar alleen verslagen van veldritten zondagsnamiddag.  Mensen mogen niet worden verontrust of aangemoedigd om na te denken over hun wereldbeeld.  Een ander voorbeeld zie je bij bedrijfssluitingen : we hebben toch een goeie ontslagpremie gehad er er mag de volgende jaren rustig verder worden geherstruktureerd.  Wereldwijd dezelfde lonen voor hetzelfde werk eisen hebben we nog nooit gevraagd.  Eerst nu komt vredesaktie vzw in het nieuws met al die torenhoge cijfers over de Belgische wapenhandel met ondermeer Israel.  Maar er is ook vooruitgang te bespeuren.  Vandaag werd bekend dat de staat met zionistische ambities bijna de atoomindustrieïnfrastruktuur van Iran had gebombardeerd als de administratie van de Verenigde Staten een beetje meegewild had.  Hoe aartsdom kan de politiek van de waanzin zijn en worden ?  We zullen ze hun speelgoed moeten afpakken of deze agressieve kinderen ‘breken het hele kot af.’  Internationale ontwapening op de agenda zetten.  Het kan.  Misschien door actief aan het politieke spel deel te nemen en te eisen dat er op partijvergaderingen van de partij van je keuze, duidelijke standpunten ingenomen worden over het wegwerken van oorlogen en armoede.  In vele partijen zijn het een groepje mensen die daarover voornamelijk niet beslissen, want de kleine monstertjes zoals Brussel Halle Vilvoorde die ze koesteren, vergen alle energie.  Zou het teveel gevraagd zijn om verder te kijken dan de neuzen lang zijn…er moet toch wat tijd over blijven om hierover serieus parlementair werk op te starten vermits het grootste deel van de wetteksten toch door advokatenkantoren geschreven wordt.   Loont het dan echt niet de moeite om vanuit onze eerder luxueuse positie het politieke apparaat aan te zetten om onze terechte verontwaardiging over  al die kinderen die nooit kind kunnen zijn in toekomstgerichtte initiatieven om te zetten ?                octo12/01/2009

Commentaren

  • gelijk dat je hebt!

De commentaren zijn gesloten.