• Infostand De Crem misstond op herdenking

    .Bedenkingen bij oorlogsherdenkingen.

    kos2008 009De waanzin van de oorlog is niet gestopt, hij duurt ergens anders verder. Herdenkingen blijven nodig, maar meer nog : opvolging van huidige conflikten en alternatieven om oorlog te vermijden. Op herdenkingen en tentoonstellingen worden weinig politieke standpunten ingenomen.  Je staat telkens versteld van de enorme middelen die er gevonden werden om oorlog te financieren. Je bent onthutst bij het zien van de opgestapelde lijken in de concentratiekampen. 

    Je verbaast je over de oorlogspropaganda die mensen die in oorlogsfabrieken werkten idealiseerde, hen een mooie toekomst voorspiegelde…hen tot de collaboratie verleide.

     Je verwondert je over de aanwezigheid van de infostand van het huidige Belgische leger om rekruten te werven.  Je wil van de standhouder weten hoe hij over de inzet van het leger denkt…maar je raakt niet verder dan dat Congo een apenland zou zijn, de Navo best nog wat nieuwe landen mag opnemen om ‘Rusland’ echt bang te maken en andere onzin, zoals dat mijnen opruimen die volgens mij Israel en de Hezbolah in Libanon eigenlijk zouden moeten opruimen, heel goed betaald werk is ,dat ‘onze jongens’ zeker niet aan hun neus willen zien voorbijgaan. 

    Buiten op de parking een reeks jeeps met Belgische en Amerikaanse vlaggetjes. Russische vlaggetjes heb ik op herdenkingen van de tweede wereldoorlog nooit gezien. Pieter de Crem,minister van onze landsverdediging zou fier zijn… . Die idioot had ons enkele maanden terug bijna in een oorlog gestort, want als het van hem afhing waren Georgiê en Oekraine al bij de Nato… .  De christendemocratie en flaminganterie en bourgeoisie in dit land zal toch niet altijd de ‘boots’ van het imperialisme blijven likken zeker ?

     Even terug in de tijd. . 20/12/04 België.  't Nederlandstalige deel.  Een vrouw, een oorlogsweduwe in 't dorp, wordt in het dorp begraven.  Net op de dag dat er in een Franstalige stad (Bastogne) in dat land een herdenking van de eindgruwelen van de tweede wereldorlog plaatsvindt.  De kannonen van Bastogne waren tot bij ons te horen.  Ze had geen mooiere dag kunnen kiezen om de eenheid van haar leven en haar land uit te drukken en het nationalisme een vuist te maken.   Weduwe van twee mannen. De eerste als eerste in een verre oorlog op grond van het dorp zelf gevallen.  De tweede zijn schoonzuster tot zijn vrouw makend.

    Het mislukken van de Duitse revolutie na de eerste wereldoorlog was het begin van het proces dat tot het aan de macht komen van het nazisme leidde.  Het rechtsstreekse gevolg daarvan, was dat het leven van tientallen jonge mensen in het dorp in de zomer van 1944 helemaal overhoop gegooid werd...zoals zo dikwijls in de geschiedenis van de mensheid daarvoor.  De overlevenden troosten mekaar of verscherpten  hun vetes, de latere, welvarender generaties begrepen niet goed soms wat er tussen een aantal mensen aan de hand geweest was.  Teveel werd alles toegespitst op wie wat had gedaan en niet op het economische en politieke waarom van een oorlog.  Te weinigen vragen zich  af waarom er zestig jaar later in de wereld meer dorpen met burgerlijke oorlogsslachtoffers zijn dan toen…al vieren we dan nu wel zestig jaar ‘rechten van de mens’.    Iedereen met een zekere ouderdom hangt wel één van de versies van een stuk waarheid aan, maar voor de jongere generaties is dat allemaal gedaan...ze leven nu in een vredig Europa. 

    Ik hoop voor hen dat dat echt zo blijven mag en dat ze zich in alle vrijheid nog jaren mogen informeren over de toestand van de wereld op mijn blog en zijn links...ze moeten wel voorzichtig zijn en geen boze meningen over onze Crème van een minister van landsverdediging achterlaten als ze hun job willen houden.

    Destijds, toen m'n grootvader ongeveer dezelfde halve-eeuw leeftijd had als ik, had hij als boer en fruitteler ook een café waar je ook aan volksspelen zoals kegelen en wipschieten kon doen.  Hij was ook keizer van de volksdansgroep en onafhankelijk gemeenteraadslid.  Alhoewel hij een Engelse piloot het leven redde door hem te verbergen of al eens iets deed voor mensen die niet in de aanvallende Staat wilden gaan werken, was de boodschap die van hem in z'n café uitging duidelijk zowel voor de weinigen die openlijk of verdoken met de collaboratie betrokken waren als voor de velen die het verzet genegen waren :  HOU JULLIE GEDEIST, de oorlog is bijna gedaan.   Bompa werd opgepakt en verhoord en wist de bezetter en z'n trawanten op z'n eigen filosofische manier ervan te overtuigen dat ze op een moment waarop de gealliëerden voor hun deur stonden hun tijd niet in het 'onbeduidende' van het verzet in zijn dorp moesten steken.  Hij moet niks hebben verraden, net zoals niemand wist dat hij een Engels piloot en een paar weerstanders met sukses verborg.  Na de oorlog toen deze piloot ons bezocht, moest ik nog tolk spelen voor Joe uit England die z'n hele leven na de oorlog in een traktorfabriek gewerkt had.  Van een andere in het dorp verborgen piloot toen, wisten teveel mensen dat hij daar verborgen was, die werd dan ook bij een razzia een tijd later na de desastreuze moord op de leider van de collaboratie mee opgepakt. 

    Waarschijnlijk kwam m'n opgepakte grootvader ook vrij door toedoen van een vrouw die mijn oudste tante kende.   Soms komen dingen raar tot stand :  M'n oudste tante was in de kliniek voor een appendix en leerde daar nog een andere jonge vrouw kennen die later in 't verzet zou gaan...langs die weg zond men onder andere nog een piloot naar m'n grootvader z'n gebuur.  Tijdens de razzia vondt men grootvaders in de hofgrond of elders ingegraven zonen of hemzelf of zijn verzetsman en gebuur niet.

    Niettegenstaande grootvaders inzet en eerlijke bedoelingen, waren er in het dorp wel een paar mensen met dode mannen die bompa als verzetsman verdachten van onder foltering en bedreiging gegevens over het verzet te hebben doorgegeven. De geschiedvorsing heeft ondertussen al uitgemaakt dat men alles wat men over het verzet in het dorp moest weten al acht maand vroeger wist.

     Dat gerucht van of m'n grootvader nu al of niet loslippig was geweest onder dwang, sleet wel na een tijd want op den duur komt de waarheid toch altijd bovendrijven.  Die kinderen van m'n grootouders die in het dorp bleven zaten ergens met een gevoel van te willen bewijzen dat een andere wereld dan die waarin zij geboren waren, mogelijk was...zonder dat ze zich daar zelf bewust van waren eigenlijk.  Van in de jaren zestig voerden zij het fruit van de streek die door de bezetter zo was aangevallen...uit naar het land van die bezetter.  Als om te zeggen dat oorlog geen oplossing is, altijd een gevolg van beetgenomen krijgers die hunzelf en de inwoners  enorm veel schade berokkenen.  Het leven ging verder.  Bompa werd nog altijd bij gestorven dorpsgenoten geroepen om hen 'af te leggen' of om twisten bij te leggen.  Eén van zijn zonen die geen werk vond en de koloniale school gevolgd had,ging uiteindelijk niet Congo. Het Congo dat de laatste vijftig jaar door zoveel  miserie en oorlog geteisterd wordt. 

    De strijd voor een beter wereld gaat voort. 

    octo

  • Licht op ons Leven, Licht ons leven op.

    Afbeelding 011

    Weer terreuraanslagen, nu in India. Om moedeloos van te worden, denkt U ook. Laatst las ik hoe miljoenen Indiërs en Pakistani gebukt gingen onder de armoede. Nationalisme, godsdienst en tereur worden nog maar eens gebruikt om de werkende en werkloze massa's en echte sociale opstanden tegen de elitaire, semi-feodale regimes tegen te houden. Wat kan filosofie doen ?

    Er bestaan enorm veel mogelijkheden om te leren begrijpen waarom ons leven ons leven is.  De wetenschap kan ons evengoed nauwkeurig uitleggen hoe een cel van bijna niets een mug werd als diezelfde wetenschap ons kan verklaren hoe ook wij langs gedeeltelijk dezelfde wegen straling, atoom en cel enz. werden. ‘Werden’ is hierbij een verkeerd gebruikt woord, want we zijn nog altijd onze oorsprong.  Ook over de rol van de geschiedenis die grotendeels aan de evolutie van de economie gebonden is, kunnen we in dit achtste jaar van de éénentwintigste eeuw enorm veel vernemen.  Mits een op het positieve, het sociale gericht uitgangspunt, kunnen we daar een enorm klare kijk op ontwikkelen. Licht op ons leven dus.             

    Licht ons leven op’…kan ook, maar neemt ons hele gezamenlijke leven met onszelf en anderen in beslag.   Uit welk godsdienstig of filosofisch of psychologisch werk je ook je inspiratie haalt, de echte waarheden zoals ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet graag hebt’, zijn eerst ervaarbaar in je leven zelf.  Veel van wat er in ons leven gebeurt, is een onvermijdelijk vervolg van wie aan ons voorafgingen; net alsof allen die onmiddellijk aan ons voorafgingen ook nog ergens meedoen in dat dagelijkse theater waar we onze rol in te spelen hebben, of we nu willen of niet.   De holbewoner uit de prehistorie heeft nooit een computer gehad.  Zonder de holbewoner waren wij er ook niet geweest.  In feite heeft de holbewoner ook zijn stukje computer, hij heeft er hard genoeg voor geöverleefd.           

     Er  zijn nog andere vormen van overleven en doorgeven.  Indien de aarde zoals een stervende ster zou ontploffen, dan zouden we weer mineralen en straling worden en dan begon alles weer opnieuw, gemaakt van materiaal en straling die ooit de onze was. Ergens op mijn blog formuleer ik de vraag naar oorsprong op de volgende manier :             “Is er ergens een energie die een met ons vergelijkbaar bewustzijn heeft en die heel de weg van straling, atoom en cel enz. niet hoefde af te leggen om aan dat bewustzijn te komen” ?  Ik denk van niet.  Zoals alle planeten en elektronen rond een kern draaien, zo draait het zijn of niet-zijn gewoon rond het niet aan nul gelijk willen worden…inhoudsloosheid is geen optie voor de materie die we zijn en wie we nu zijn verdraagt ook al niet teveel druk voordat we doordraaien…nee, kleiner of gelijk aan nul, gaat niet op.  Als je dreigt van honger om te komen, doe je er alles aan om weer te eten, want anders benader je de nul.   Als je je relatie omwille van welke redenen dan ook wil redden, ga je een deel druk wegnemen voordat je beiden ‘ontploft’.  De wetten van de natuurkunde werken ook in het psychologische door.             

     Licht ons leven op.  En het spirituele dan, hetgeen dat verder dan het biologische leven reikt  ?  Hoe kunnen we daar ons licht laten op schijnen via al wat we kunnen weten en meemaken en voelen ?  Dat, waarde lezer, is waar ‘ons leven oplichten’ om draait.  Hoe goed je daar in bent ?  Je kan dat veel of weinig, te weinig of teveel zelfs.  Hoe bekwaam je daarin kan worden, heeft te maken met de mate waarin je je negatieve emoties overwonnen hebt en hoeveel kennis je bereid bent om op te doen.  Hoe sterk je daarin bent heeft dus ook te maken met de mate van filosofisch, daadwerkelijk verzet dat je tegen bepaalde alles overwoekerende meningen en maatregelen kunt opbrengen of nog kunt opbrengen. 

    Het heeft ook te maken met de echt religieuse, niet godsdienstige betekenis van ‘geloof’.  Geloof in het leven en de oneindigheid ervan.   Oneindigheid in de wetenschappelijke en menselijke betekenis ervan.  Ook het biologische leven kan na de zoveelste big-bangcyclus wel ergens op een planneet opduiken en met wat  ‘geluk ‘ kan er uit de oermaterie waar wij ook deel van uit maken weer een soort ‘mensdom’ ontstaan.

    Het belangrijkste uit heel het gebeuren dat ik hierboven schetste, blijft echter het ‘hoe’ dat we er met z’n allen en individueel dagelijks in slagen van ons leven ‘op te lichten’, hoe dat we in onze woon-en werkrelaties ageren om ons net die inzichten bij te brengen die we nodig hebben om te begrijpen wie we zijn en van welke wegen we komen om die dingen te doen en zeggen die we doen en zeggen en zullen doen en zullen zeggen.Iedere nieuwe dag in ons leven is gebasseerd op al diegenen die we ontmoeten en op alle informatie die we hebben opgedaan…die komt dan bij mekaar en resulteert steeds weer in nieuwe gedachten en woorden en daden.  Zelfs ons innerlijke wensen speelt hierbij een belangrijke rol. 

     Dit soort filosofisch willen begrijpen werd alleen maar mogelijk door kennis op te doen en om te gaan met mensen en hun verhalen die al van zover kwamen en steeds maar doorgaan…op pararelle of andere kruisende paden.  Echt verstaanbaar worden deze inzichten in je eigen leven en dat van anderen.  In het verhaal van de kleinzoon die zich nog steeds afvraagt hoe z’n grootvader was toen hij in het verzet tegen de oorlog in een kluwen van hem omringende tegenstellingen zat.  In het verhaal van al die mensen wiens liefdesleven zich soms aan sommige van die liefdeslevens van vóór hun tijd probeert te ontworstelen.  In het verhaal van alle mensen die opkomen tegen kortzichtigheid en onrechtvaardigheid.  In het verhaal van zij die alle dorpen en steden bouwden, in het verhaal van hen die zorg dragen voor produktie en vooral zorg om mekaar dragen.  Vele verhalen werden al in romans verteld.  Het verhalen van het echte zijn heeft echter ook z’n grenzen.

    octo

  • Tijd voor filosofische bezinning

    Afbeelding 013Bij voorkeur leest men in grote getale over misdaad, luxe, bekende heerschappen; zaken waar al veel film en papier aan is verknoeit.  Verbieden die handel !  Niet door een wetgeving, maar door bewustwording...filosofisch verzet tegen alle geestelijke vervuiling.   Bij nader toezien blijkt er toch een belangrijk deel van mensen dit door te krijgen. Het is een deel dat meer bezig is met 'zijn' dan met hebben.  Toegegeven weer...'hebben' mag er ook 'zijn'.

    Het zijn die mensen die zich afvragen wat nu eigenlijk de bedoeling van leven en sterven is.

    Het zijn zij die nu nog gedeeltelijk terecht zeggen dat ze 'maar één keer leven' en hun zoveelste dure auto binnen de vijf jaar kopen, maar innerlijk toch onrustig door het leven gaan...wachtend op de één of de andere kentering naar bezinning.

    Bezinning.  Zich vragen stellen over zin en onzin.  Voor elke gram zin is er wel een pond onzin te vinden.

    We willen allemaal mooi zijn en ons mooi kleden en niet onprettig rieken en in een mooie kamer of huis wonen...maar moeten we daarom alle tijdschriften over al die dingen gaan kopen...en als we ze dan hebben zitten we tussen onze niet-kringloop-meubels de roddelblaadjes over de bekende gezichten te lezen, niet wetend dat er in de buurt iemand met nog vijf bewoonde zwaluwnesten in z'n schuurtje woont.  Iemand dat ook nog eens graag een woord tegen iemand wil zeggen.  Bezinning over het waarom van oorlog en vrede en rijkdom en armoede...teruggedrongen, verhinderd door van die bezigheden als het onzinnige deel onder de computerspelletjes.  'Spelletjes' , noemen sommige ze onschuldig, terwijl ze in feite de haat en het geweld bevorderen.  Het niet-nadenken over, maar het zogezegd 'genieten'van het leven wordt van alle kanten gepromoot.  Voor dit soort van welstand hebben onze voorouders niet afgezien...

    het leidt tot intellectuele verarming en asociaal gedrag.  Het is geen welstand, maar geweldstand.  Onze huisdieren hebben het beter dan velen die op twee euro per dag moeten leven.  En weer vraagt alleen een minderheid zich af waarom men bijvoorbeeld vijf cent betaald in Congo om je haar te laten knippen en 16 euro hier.

    Ministers komen wel internationaal bijeen, maar dan om al die speculatieve wetten in stand te houden, niet om de moordende concurrentie uit te schakelen.  OK, er worden boeken vol geschreven over stress en belang van het familiaal leven enzoverder...maar weer zal het een minderheid zijn die het recht om trager te leven in woord of daad of beiden, opeisen zal. Intellectueel bezig zijn is een soort bangelijk iets...intellectueel bezig zijn, aan de andere kant, wordt ook vaak inhoudsloos gemaakt. Van filosofie moet je bijvoorbeeld geen wiskunde maken.

    Eigenlijk zou je een diploma zappen moeten halen om nog tv te kijken.  Als er een journaal moest zijn met alle nieuws over niet-politieke misdrijven, zou het veel meer bekeken worden dan het overige nieuws.  Eén tv-post met reclame zou ook veel beter zijn dan al die onderbroken programma's.  De inkomsten daarvan zouden door de meest kwalitatieve zenders mogen gebruikt worden voor mijn part.  Ondertussen moeten we door alle intellectuele verontreiniging heen, verder doen met de middelen die we al hebben in de richting van...inhoud.  Kennis.  Uitzicht op. Zingeving.  Kan dat meer in films en zo alstublieft ?

    Er is inderdaad een andere soort bezinning die met de filosofie te maken heeft, of liever die vanuit de filosofie vertrekt, niet vanuit de details van onze dagelijkse ruzies bijvoorbeeld.

    Hoeveel bruikbare dingen er ook in de wetenschap, de religie en de filosofie zitten we moeten beginnen filosoferen vanaf nul.  Ons niet laten opdelen tussen materialisten (de geest is stof) en idealisten (de geest staat los van of boven de stof).  Gewone vragen stellen.  Is een levend wezen een machine of heeft het een 'ziel'...is het de uiting van een bepaalde manier van zijn ?  Eigenlijk komt die vraag te vroeg...want wat was er vóór het biologische zijn ?  Het moleculaire zijn. En daarvoor ?  Het atomaire zijn.  En daarvoor ? Straling...iets dat nog niet 'vast' te grijpen, nog geen atoom was. En daarvoor ?  De big-bang.  Eén punt waarop de druk zodanig was dat het geheel wel moest ontploffen...waarbij die  'straling' vrijkwam.  Een punt dat een ruimte met een grote van gelijk of kleiner dan nul wil innemen...ontploft.  Daar kwamen wij in de tijd dat we nog straling waren van voort en onze evolutie is er nog altijd mee verbonden.  Zelfs in onze onderlinge relatie 'ontploffen' we onder teveel druk.  Als cel hebben we geleerd van ons te vermenigvuldigen door te 'delen'.  Als we in het dagelijkse leven om tal van redenen niet meer willen 'delen', beginnen de moeilijkheden die tot verdere ontwikkeling leiden gewoonlijk. 

    Die big-bang is soort explosie die in een soort ballon-effekt nog altijd voortduurt en naar sommige wetenschappers beweren op een dag weer in mekaar klapt.  Wordt dan alles weer straling als er weer een big-bang-cyclus op volgt ?

    Vermits wij in essentie straling en energie zijn moet onze eigen, opgebouwde 'verdienste' aan straling weer zo'n wat...'twintig? miljard' jaar wachten eer we weer in een bij benadering dezelfde combinatie komen te zitten. (Vermits we al0000000000000 vijftien miljard jaar oud zijn en ons universum nog vijf miljard jaar te gaan zou hebben).

    We kunnen ons, nu we toch bezig zijn, afvragen of onze straling niet ook meteen bij onze dood vrij van het lichaam komt te bestaan...wat die straling allemaal kan, weten we natuurlijk niet...dan komt het 'geloof' op de proppen. Het geloof in de bijzondere energie die het leven is.

    Hoe dat 'geloof' werkt ?  Het begint alleszins bij kennis en observatie.  Kennis opdoen is eens te meer de goesting hebben om te willen weten...naar buiten en binnen toe gericht.  Ook ons 'vroegere ‘wij' wilde 'weten', wilde 'kennis' opdoen.  Dat vroegere wij dragen we trouwens nog altijd mee onder de vorm van biologische intelligentie.

    Observatie vertrekt van één centraal punt zoals de atoomkern er één is.De zon is figuurlijk gesproken ook een soort atoomkern, hij 'belicht' alles. Vermits we uit miljarden cellen bestaan zijn we eigenlijk al een gigantisch miniüniversum op zich.

    Een atoomkern heeft ofwel een positieve lading om op de buitenwereld (de negatief geladen elektronen) al of niet te reageren ofwel een neutronlading, een evenwicht van plus en min, een soort 'onverschillig' observerend evenwicht. 

    De woorden 'positief', 'negatief', 'onverschillig' zijn in deze niet als waardeoordelen (niet moreel) bedoeld, maar energetisch.  In termen van 'energetisch' denken valt er veel meer aan subjectieve, gevoelsmatige situaties te begrijpen.Dat zijn trouwens de moeilijkste dingen om te begrijpen, niet de objectief,logische dingen en toestanden.

    De aantrekkingskracht die een wezen op een ander uitoefent bijvoorbeeld, valt  beter te begrijpen  als je door hebt wat voor een soort energie de mensen in kwestie vertegenwoordigen.  Eigenlijk vertegenwoordigen we met z'n allen en afzonderlijk tegelijk een stuk van de energie van ons voorgeslacht, een soort nieuw lied op basis van de oude noten.

    Ander uitgangspunt.  Tegengestelde.  Synthese.  Het generatieconflikt bijvoorbeeld.  'Zijn' bakent zich af door niet het identiek te willen zijn...waaruit zou moeten voortvloeien dat beide personages er wijzer uit worden.   Bij een wandeling op een dorpskerkhof zie je dat er in 't verleden vele combinaties uitgeprobeerd zijn.Voor iemand die z'n hele leven het grootste deel van al die figuren en hun onderlinge relaties daadwerkelijk of via overlevering heeft gekend, vallen er een aantal wetmatigheden op, zeker voor wie het hoe en waarom van  het reilen en zeilen in z'n eigen familiale voorgeschiedenis en die van anderen kent. Over de generaties heen lijken wij wel allen bezig met datgenen waar anderen voor ons het moeilijk mee hadden…of met wat ze graag deden natuurlijk ook. Het eigene aan ons leven is de unieke manier waarop wij dat allemaal invullen.

    octo

  • afscheid van een goed man

    kos2008 008

    afscheid van een wijs en goed man

    afscheid van een verzoener van mensen

    afscheid van een werker, een doener

    afscheid van een vredebrenger, geen oorlog maar FRUIT uitvoeren

    afscheid van een hagelander die ontelbare bomen bloeien liet

    afscheid van een mens die geloofde in vrouw en familie

    afscheid van een medemens die mensen doorgronden kon

    afscheid van een iemand die het goede in iedereen beloonde

    afscheid van een ondernemer die werk schiep

    afscheid van een gelovig man in vele vormen

    afscheid ...en toch geen afscheid, maar een  her-verwelkomen

    verwachting hem in onze geest nog dikwijls te ontmoeten

    verwachting hem in gedachten sterkte te vragen

    verwachting hem nog dikwijls te citeren

    verwachting om van zijn gepast leren zwijgen te leren

    verwachting zijn heilzame invloed verder te zetten

    verwachting zijn lessen aan het moderne leven door te geven

    verwachting van zijn goed doen verder te willen geven

    verwachting van ons aan zijn daadkracht op te trekken

    verwachting van een steeds betere wereld

    verwachting van hem in ons eindstation weer te zien

    octo 

     

    de dag dat vader helemaal vertrok

                's Morgens te negenen, het hele dorp ineens zonder electriciteit na  enkele minuten wereldnieuws.

    Ontbijt.  Ik maak ook wat fruitsap voor m'n jongste.  Hij geeft me wat van de konfituur van z'n moeder's moeder.  Hij neemt afscheid en gaat werk zoeken  want men wil hem in 't zwart doen werken, daar waar hij vorige week soliciteerde.  Dag zoon, wat zal de dag van vandaag brengen" ?  Voor hem werk en een nieuw lief, voor mij, mijn vader bij het sterven bijstaan...al wist ik dat nog niet.

                Bijna alle vensters van het huis eens opengezet.  Met de kat en de hond wat bijgepraat.  "Vraag niet wat je baas kan doen voor jou, maar wat jij kunt doen voor je baas".  De hond leek er niet mee akkoord en de kat keek heel onverstoord.  Gaan eten bij ons ma...de afwas en het praten over de toestand van pa in de kliniek.  Uitzonderlijk zou ze in de namiddag niet met mij naar de kliniek rijden maar met de man van m'n oudste zus.  Ik zou eerst om 1600uur arriveren...na ook in mijn filosofenchalet wat opgeruimd te hebben.  Ik nam er ook twee hele mooie cd's met klassieke gitaar en vogelgeluiden mee.

    Nadat ons ma weer een aantal verhalen over vroeger had verteld naast het bed van haar man, bleef ik alleen met pa.  Gisteren nog was hij bediend.  Met Lucas de pastor hadden we over het leven van onze pa en ons moeder zijn partner sinds 62 jaar, verteld.  Toen de pastoor zei 'we zullen nu samen het kruisteken maken 'vertrok' vader's hand (plichtsbewust? )omhoog tot z'n voorhoofd...hij hoorde nog alles wat we zeiden.  Moeder of de pastor, ik weet het niet meer, bracht z'n hand naar de rest van de windrichtingen.  Heel mooi, ze was blij dat ze daar was om het te beleven...ook al was het soms zwaar voor haar. 

                De eerste paar uur toen ik daar 's anderendaags was,van vier tot zes, sliep hij heel rustig, al zag je dat hij het soms moeilijk had.  Hij legde z'n rechterhand op z'n hart en bleef zo heel lang liggen...met de mooie muziek op de achtergrond.  Op een bepaald moment werd hij meer en meer wakker.  Ik vertelde hem dat toen ik en ons ma en m'n schoonbroer daar rond vieren zaten, ik van hem een heel mooi beeld binnen gekregen had, van toen hij nog jong was en op z'n kamion stond in z'n marktkleding...zo met z'n marktportefeulle met allerlei bonnen en papiertjes van bestellingen en zo in.  Dit was achteraf misschien het teken dat hij vandaag op een bepaalde manier volledig hersteld zou zijn.  Telkens als ik nog zo'n beeld zal krijgen, zal ik misschien weten dat hij kortbij is.  Al wat je hoeft te doen is misschien warm aan hem te denken...of hoef je dat niet te doen en komt die nog rondzwevende energie van hem... vanzelf binnen ?

    Z'n jongste dochter en haar man en m'n jongste zoon waren al geweest en men middelste zoon kwam ook binnen nadat ik vader had verteld van het treineindstation, waar afstappen ook nog mogelijk is. Een eindstation ligt gewoonlijk aan zee, aan het begin van een andere materie dus.  "Jij zult afstappen en ook in een eindstation is er nog iets...jij zal vóór ons weten wat."  Ik moest profiteren van het wakker zijn van m'n vader en hem nog een aantal dingen proberen mee te geven, er kwamen  tranen bij me op die me nadien nog makkelijker deden praten.  Ook m'n middelste zoon begon te praten en we hadden een gesprek waaruit bleek dat onze stervende voorzaat zich om ons geen zorgen moest maken.  Wat later zou ik met m'n zoon vertrekken want ik zou de nacht met ons vader komen doen.  M'n oudste zus en haar man zouden me voor een viertal uur aflossen.  M'n tweede zoon zou nog eens bij z'n bomma binnengaan en ik wat rusten. M'n jongste was in de dag geweest.   Ik was nog maar een halfuur terug thuis of ik kreeg telefoon dat ik en m'n zus toch maar best zouden opkomen.  Zo beleefden we toch nog het laatste halfuur van het moedige gevecht van vader.   Het leek of hij op ons had gewacht. 

    Ook m'n oudste zoon was aanwezig bij dit heel mooi gevecht dat eindigde in een overwinning van een veel kalmer gelaatsuitdrukking dan de kalmte zelf.  Wij, drie kinderen, hadden ieder een hand op hem en ik streelde voordurend z'n linkerslaap.   

    De mannen bleven traanloos, (bij déze gelegenheid dan toch) de vrouwen moedigden hem onder hun tranen aan nu niet meer te vechten en zacht te gaan.  Ineens de voorlaatse adem...het luchtzuigen stopte...het leek z'n laatste adem, maar hij herpakte zich nog eenmaal, nog één teug, nog één hartklop....en dan de rust, het helemaal overglijden naar het vervolg, de afstap in het eindstation.

    In stilte zaten we lange tijd rondom hem...en later wisselden we onze gevoelens en praten ook nog met hem alsof hij er nog was...de rest is niet zo belangrijk, praktische zaken.
    Hij was heel mooi, de laatste keer aangekleed op z'n best, met z'n sportschoenen...als je z'n been aanraakte leek het wel weer een jongen.  Onze jongen.  De dans van het lijden ontsprongen.   82 en nog bijna geen rimpels.  Nu ik dit herlees realiseer ik me dat het herseninfarkt dat hij negen jaar eerder heeft gemaakt aan zijn linkerkant gebeurde, de kant van zijn denken, de  emotionele wereld, waar hij weinig tijd voor maakte was nog niet versleten...eerst sinds dan heeft hij vooral de eerste paar jaar daarna kunnen wenen telkens hij iets te emotioneels zag of hoorde.

    Nee,hij was dan toch niet naar Congo gegaan om de werkeloosheid op te lossen. Hij had hier in België zijn strijd gestreden.  

    Octo

  • Chantagepraktijken in de bankwereld

    De Duitse overheid geeft een miljoenenlening aan de Ijslandse Kauptingbank...op voorwaarde dat haar Duitse klanten hun spaargeld kunnen afhalen. Geen 'normale' tijden meer. Waar is de etica ? Weggeprivatiseerd en weggespekuleerd versta ik het goedwaarschijnlijk. Je zou heimwee naar de Bank van de Post krijgen.

    Het Internationaal Muntfonds verwacht dat er tegen 2009 vijftig landen gaan toegevoegd worden aan de lijst van landen getroffn door hongersnood. Een aftakeling van levensomstandigheden wordt door tal van economen &politici gevreesd. Ontslagen dreigen in de miljoenen te lopen. Hoe is dat mogelijk zou je denken, we wandelen rond op de maan en hier krijgen we onze zaken niet op orde.

    Erger nog...het is een krisis van overproduktie... stel je voor, we maken eigenlijk teveel dat we niet verkocht krijgen en daarom moeten we het in de toekomst met zijn allen minder gaan doen...dat is toch te gek voor woorden ! Pure Franz Kafka ! De inkrimping van de winstmarges bepaald het armzalige leven van miljoenen mensen overal ter wereld, onvoorstelbaar dat we daarmee kunnen leven.

    Hoe men het oplossen zal ?  Hopelijk weer niet met een reeks oorlogen, vernietiging en wederopbouw.  Ook in 1929 maakte het geldkapitaal zich los van de produktie.  Voorafgaandelijk aan dat jaar was er ook een enorme spekulatie geweest.  Door de lonen te verminderen liquideert het kapitaal zijn eigen markten. Als alle landen en bedrijven dit doen heb je op termijn dus nog weinig markt over.

    Het is bovendien heel duidelijk geworden, dat niet wij, maar het kapitaal de Staten domineert. De winsten zijn voor het kapitaal, de verliezen, het betalen van de werklozen, valt op onze schouders. Hele takken van de ekonomie worden opgeöfferd, nieuwe, 'oorlogsmarkten' werden in het verleden en worden nu nog steeds aangeboord als winstmachines. Oorlog is het laatste middel om nieuwe markten te veroveren...en zelfs die investeringen zijn op termijn weggegooid geld.

    Ook in de jaren dertig van vorige eeuw werden er banken genationaliseerd, in Duitsland bijvoorbeeld tussen 1930 en 1932 bijvoorbeeld, maatregel die Hitler, lakei van het grootkapitaal weer teniet deed.  Hij ging iedereen eens werk geven in de oorlogsproduktie en in het leger. "Als ge maar werk hebt", moeten er toen ook velen gedacht hebben zonder de implicaties te willen zien.

    In landen waar de linkse beweging vóór de tweede wereldoorlog sterk stond kon het volk voldoende druk op de sociaaldemokratie uitoefenen teneinde geen rechtse dictaturen toe te laten. 

    Benieuwd wat zestig jaar van accumulatie met de krisis van nu gaat doen, in 1929 was de crisis maar het gevolg van de tien jaar accumulatie na de eerste wereldoorlog.  Accumulatie, zijnde opeenstapeling van winsten die voor een deel op een dag in rook opgaan.  Men zou dus beter rechtvaardige belastingen op die sommen zetten, zodat het geld ten goede kan worden gebruikt, zoals ondergetekende reeds herhaaldelijk betoogde.

    octo

  • Doodsgeluiden (afle4romanblog)

    Afbeelding 004

    Doodsgeluiden

    Kunnal beloofde me zijn finale tekst over het alfa en omega van het leven mee te brengen.  "Een tekst over steeds weerkerende bigbangcyclussen,waarbij alle energie aan 't eind van zijn evolutie na de ineenstorting van de expansie  weer vanuit de druk in het ene overbebleven punt  uiteenspat om weer een universum, een kosmische wieg voor de eerste nieuwe cellen te maken." Hij vond dat simpel natuurlijk.

    "Het leven zelf is een oproep om leren lief te hebben Kunnal maak het niet te ingewikkeld".

    Voor het slapengaan, bleef ik nog wat doorfilosoferen  aan de toog van 't Heelal. Onwillekeurig dacht ik aan mijn uitgangspunt over het begin van 'zijn', een onjuist beeld daar een begin gewoon een stap in een reeks evoluties is.  Zijn 'is', omdat 'niet zijn' gewoon niet kan. Kleiner of gelijk aan nul moet er in de natuur altijd aan...omdat het geen zin heeft.  'Bestaat er een energievorm die heel onze evolutie niet heeft nodig gehad om tot een vergelijkbaar bewustzijn te komen ?', dacht ik. Zo'n energievorm zal dan wel uit dezelfde materie als het goede gemaakt zijn...wat me bij de twee laatste dagen van onze bracht.

    Men weegt méér met water op de longen. Men is echt fataal moe. Het hart heeft moeite met de wil om nog verder te leven, om niet dood te gaan. Vandaar het borrelend protest van keel en neus...zoals een pomp die het water in een ondergelegen kelder probeert leeg te trekken en pruttelt omdat er teveel lucht op zit. Ook als een motor die moeilijk start...weer iets waarbij ik later aan hem denken zal. Hij die sterft is in ons...maar laat hem alleen in ongeschonden, stralende, lachende vorm toe...niet in zijn pijnkanten en moeilijk zijn. Een man sterft. Een man lijdt. Nu niet meer wakker maken als hij dit door slapen vergeet. De overkant lijkt niet te wenken. De overkant is in ons. Nog zoveel te bespreken ?Nee. Alles is gespeeld, gezegd, gevoeld, voltrokken om in de nog levenden doorgetrokken te worden. De oude leeuw, zijn vel nog bijna jong. De laatste kwinkslag, een paar dagen geleden toen ie aan z'n schoonzuster vroeg of ze dat nog kon 'kaasvla' maken, zoals ze voorgesteld had. De eindgeluiden kabbellen intussen door als een te dikke vloeistof op een verroeste bedding.

    In de nabijheid van sterven lijkt het leven soms zo onbegrijpelijk als makkelijk, zo zwaar als licht.

    Niets heeft nieuwswaarde meer. Alles is. Krant ? Journaal ? Who cares...even respectvol stilstaan bij het uitbollen van dit unieke leven dat aan zovelen zoveel heeft gegeven...tot en met deze zin van hem en van m'n eigen. Wat hebben we gemeen ? We  zijn eigenlijk zowel gelijken als tegengestelden.

    's Morgens. De lege kliniek. Zoals heel laat en heel vroeg op eender welk ander werk.

    Veel minder drukte. Fijn, we zijn in de dag met teveel overbodige dingen bezig. Vliegen de jaren eigenlijk, zoals ze zeggen ? Zeker als je terugkijkt op een leven, op levens. Zeker als je het geheel van de opdrachten beseft en de oneindigheid in verbindingen tussen mensen.

    Geen illusies. Nee. Dat zijn het niet. De droom vermomd als dag of nacht...als slaap of wakker verklaart zich 24 uur lang opnieuw en opnieuw tot de eerste indrukken bij 't ontwaken echt begrepen worden, herdacht, hervoeld, herleefd, INGEZIEN. Vandaaruit bestel je dan de bouwstenen voor de nieuwe dag.

    Opeens een herseninfarkt, de dag na een begrafenis in de aangetrouwde familie. Niet meer, moeilijk, beter en weer niet meer kunnen stappen. Van niet meer kunnen wandelen en praten naar stappen en spreken...hij zetten een geweldige prestatie neer. Na het terug vooruitgaan, het weer achteruit gaan als men het leven op allerlei manieren leren doorleven heeft.

    Vragen bij het sterven. Doodsgeluid en z'n variaties. Ineens het geluid van een bijtje in z'n neus, zacht gezoem...waarvoor is leven vandoen ? De weg naar de eerste cel is dezelfde als de weg naar de eerste natte zoen.

    Het leven, zich herhalend en verrijkend.

    Proces van trachten en waardigheid.

    Zacht vel, oud hoofd als het niet lacht. Bijgeloof. Alles wat na de tand des tijds geen herinnering meer is.

    Werken en leven. Het is niet zozeer dat werken dat we hier komen doen, maar wel de indrukken die we opdoen en nalaten...of wie weet meenemen. Alleen het positieve heeft hierin belang.

    Blijft de zachte mens uiteindelijk over...bevrijd van al dat wantrouwige opgejaagd zijn door 't systeem en door negatieve emoties ?

    Men stelde ons kinderen een God voor, streng...zoals Pa's soms met al hun angsten streng zijn...gezegend zijn dan een aantal ma's die niet alleen streng maar zacht kunnen zijn.

    Klinisch. Alle dagen bloed pakken en tests blijven doen, moet dat wel ? Met mijn verse paardemelk als symbool, komt hij de tunnel beter door...en ik heb de luxe van hem gewoon pa te noemen , de verplegers en dokters zeggen altijd mijnheer X. Behalvelater op de palliatieve afdeling van de eindbestemmingvan het leven. Dames, heren zo'n infarkt, komt die niet ook door al die pillenbrol ?

    In de kamer met het kruisje, mee wachten op dood...een barst in het bezetsel van al die keren dat het leven hier reeds kapotbarstte, de lijdenden bevrijdend ? Zijn schoenen staan nog warm aan de radiator, zal hij er nog ooit mee vertrekken ? "Ik hou het niet meer vol", zei hij maar toch nog dankbaar om de luchtmatras die men hem gegeven had. "Trek het je niet aan. Je krijgt zeker een hoge post in de hemel".

    Er komt een moment dat men de strijd wel moet opgeven, tegen dat moment heeft hij altijd gevochten. De mens wikt...,je eigen conditie en veel iemanden beschikken.

    Een neutrale filosofie en een sociaal-politiek systeem in evenwicht...en inzicht in ons gevoelsleven en dat van anderen...en er zou veel minder vermijdbare onrust zijn. Een afdeling in het hiernamaals 'stemgedrag bij verkiezingen' zou moeten bestaan...idee voor een roman.

    In realiteit zal het wel zo zijn dat de nazaten altijd weer een tijd met dezelfde dingen gaan gekonfronteerd worden...waartegen de optimistische ik al van bij het typen protesteert en hier bij een nalezing in volhard.

    Als iemand zelf niet aangemoedigd wordt, ga je later de mensen meer aanmoedigen... .

    Dank aan de kinesist die de fluimen zacht kon lossen en het spuitje waardoor hij weer zichtbaar van z'n slaap genoot.

    "Ga je werk maar doen, ga maar weg", tegen teveel maseren kon hij ook niet meer, nooit gewoon geweest veel lichamelijk kontakt te maken. Als ge vertrekt Pa, niet kwaad vertrekken...want in feite zit in U een beminnelijke mens. Niemand moet niemand iets verwijten...want hoe het komt dat je zo of zo bent, dat is een veel te lang verhaal". Een vrouw voelt hoe het haar man en kind gaat en zal daar ook geen enorm lange uitleg aanhangen.

    "Da ne beminnelijke mens zo moet afzien...betekent misschien dat de beminnelijke mens zelf al vertrokken is...terwijl de moeilijke mens zijn bevende arm probeert tot rust te brengen. Geen schrik hebben , ne mens kan ni sterven en zeker gij niet ". "Als ik je niet meer moest zien is't de laaatste keer zeggen ze altijd...maar ik zal je blijven zien, denk daar maar eens over na."

    "Is er nog iets dat je geire had willen doen en dat ik in jouw plaats kan doen ?"

    "GEIRE is NIKS" ? antwoordt hij, waarmee mijn geduld met hem op is...altijd heeft alleen wat je MOET doen, het werk voor hem geteld...weinig plaats voor filosofie... . Hij mag z'n nuttige kijk op het leven hebben , ieder vlucht wel voor iets anders. Alle laatste dagen in de kliniek brengen een ander facet van 'onze vader' zijn zijn naar boven. Heeft hij zichzelf wijsgemaakt dat anderen hem door hun gedrag mede immobiel maakten...of is dat zo ? Ik besef het en durf er aan denken...da's toch al iets.

    octo  (wordt vervolgd)

  • Eén been in 't graf, een ander in de 'hemel'?

    DSCN0395Elza, ooit zelf café gehad, nu met haar loopkarretje, zet zich een tafel naast de mijne. Veel hadden we niet nodig om in gesprek te raken. Als weduwe vroeger in ’t dorpscafé ergens op zo’n grappige ‘taal-grens’ , tapten de klanten de laatste jaren zelf.  Elke dag kwamen de mensen van niet verder dan een paar straten bij haar langs en hielpen haar uit het bejaardenhome blijven, waar ze nu dan toch was beland omdat haar zoon er werkte. “ C’est parfois triste, ’t is soms triestig al die ouwe mensen met hun levensverhalen”, zei ze, “vooral als ze de betekenis van het leven dat ze hebben geleefd, maar half snappen…en juist daarom niet echt gelukkig zijn”.  Elza probeerde sommige van die mensen altijd een glimlach te ontlokken, dan verloren ze het wrokkige en overwonnen het grommerige en rancuneuze van zichzelf. “Het ligt dikwijls aan ‘elle zelf’ aan  hun zelf als ze zich de hele dag zitten beklagen, zei de vrouw uit haar Ellezelles van vroeger. Toen ze vertrok, alles kraakte aan haar, maar haar stem en haar ogen waren nog steeds de oude ambassadeurs van inzichten uit ervaring.  Toch merkte ik aan haar dat ze er eigenlijk genoeg begon van te krijgen van zo te moeten sukkelen tussen café en home, ze hield alleen nog vol ter wille van de paar warme vrienden en malse vriendinnen die ze in ’t hospice had. Maar die zagers, daar moest ze niet veel van hebben, maar niet aan te doen dat ze zich soms aan de vrolijker mensen ergerden, onderdeel van hun levenslessen zeker.

    Mijn soep met schotel van het huis was lekker uitgelepeld en vertrokken naar waar er energie om mee te leven van gemaakt wordt. Ik zette me aan de toog en raakte in gesprek met Kunnal , de filosoof van dienst naast me.  Hij kende Elza al langer en vertelde me over de uitvaart van haar man Marcel, met wie hij destijds nog gewerkt had. Kunnal zag er niet uit als een praatvaar, maar een kwartier lang, was hij niet te stoppen.  Hij had een doodongewoon verhaal voor mij in petto.  Hij volgde zijn draad, ik durfde hem dus niet te onderbreken.

    Sommigen hebben iets tegen 'dood zijnde', verbrand worden. Marcel niet.  Een tijd voor hij stierf heeft hij op de begrafenis van een ander lid van de duivenbond  nog gezegd dat men hem maar naar de verbrandingsoven in Ukkel moest doen. "Je hoeft zelfs mijn as niet mee te brengen", had hij tegen z'n Elza gezegd.

                Bij iemands dood weegt al wat die persoon ooit voor je belichaamde, heel anders dan alles wat hij of zij tijdens de momenten van haar of zijn leven zelf betekende.   Alhoewel sommige wetenschappers beweren dat we in ons brein geen beelden zien, zie je de dode bij het terugdenkproces duidelijk nog in hun manier van doen bezig. Zelfs zonder dat die beelden een andere, nieuwe boodschap uitdragen, blijf je meer dan ooit duidelijk voelen wie hij was...waar hij voor stond.  

                Aan Marcel hoefde je niet uit te leggen, waartoe fascisme leiden kon.  Rechtse proletariërs die 't vuile werk van de burgerlijke politiekers opknapten, hadden  z'n vader, een militant die de echte proletenkleuren verdedigde vermoord. Toch hield Marcel niet van structuren die iedereen in vakjes zetten.   Hij kon uren, dagenlang minutieus zijn werk ter harte nemen, en al hetgeen wij niet hadden gezien, uit de boekhouding opdelven.

                 Zijn staalharde ogen, die , als zijn mondtrekken op lachen stonden, heel zacht, geweldloos overkwamen.   Wij gunden hem zijn verbolgen blikken , op die zeldzame momenten dat hij dank zij z'n donker brouwsel Engels bier, alles wat hem op de hersenlever lag, innerlijk aan 't verergeren was.  Wij hadden op die momenten geen schrik van deze massa lichaam. Hij bewees ons daarvoor te vaak zijn goedhartigheid, door geraffineerd guitig met onze voeten te spelen.  Soms wilde hij ons al treiterend zijn macht in een wurggreep tonen of soms stond hij na het werk al met z'n dikke lippen smakkend,in 't gat van de bureaudeur, ons voor wat gerstenat uit de frigo uit te nodigen.

                Zo...en zoveel meer (waarvan hij het meeste heeft meegenomen?), was Marcel.   In alles en iedereen steekt zo'n grote hoeveelheid materiaal ter inspiratie...dat je precies nooit klaar raakt met het totaalbeeld van de wereld om je heen.          

                Het crematorium  dan, de plek waar men Marcel’s naam in monnikenstijl, verguld in een groot boek, neerschreef. Het vervangprodukt van Sint Pieter voor de 'vrij' 'zinnig' 'verstandelijken', die zoals ik, ook niet geloven in zomaar God, omdat niemand me dit woord ooit gedefinieerd heeft, maar ik geloof zeker in veel sterke dingen.

                .Toch eigenaardig, 'curieus', die oudere collega's op een uitstrooiplaats-met-bomen-in-bloei-zo-bijeen.  Vinden zij het leven in deze periode van hun leven nu eerst echt spannend, nu de grote ontknoping, het grote raadsel, zoveel dichterbij komt ?  Of zijn zij totaal ontmoedigd door dat beetje as dat daar uitgestrooid wordt ?  De grootste grollenmaker van de bureau, de grote Bonnewyn, afkomstig van een geslacht van clowns, trof dit alles het diepst. Misschien omdat hij Marcel nog 't best kende...of omdat hij net als Marcel ook zo dicht voor zijn pensioen stond. Net als de oude Roger Delfosse, een streekgenoot van Marcel en destijds een hevige anti-rexist, die we vorig jaar begraven hadden.

                Maar nu hetgeen ik in alle ernst zo lang onderdrukt heb, dat ik het bijna  weggecijferd kreeg.   Als zuiver traditioneel materialist durfde ik het gevoel dat ik in de oase-cafetaria kreeg precies niet beschrijven destijds. Je komt in die cafetaria terecht om er op de as te wachten. Heerlijke muziek.  Ik dacht, alleen aan m’n tafeltje, sterk aan het moment waarop ik mijn roos in een waterdicht kubusje water op het fluweel op de kist had gelegd, intens bezig met het heengaan van Marcel. Ineens, voelde ik een soort magnetisme via mijn voeten omhoogtrekken, precies alsof je twee magneten op afstand van mekaar afhoudt(of zoals in de kindertijd dat spel om een naald op een stoel te laten voortbewegen met een magneet onder de stoel).

    Die magnetische 'doortocht' ging vrij vlug...een dertigtal seconden.  Toen dat 'doortrekken' ter hoogte van mijn hart was, dacht ik ,'krijg ik nu een hartaanval' of wat ? Ik was even ongerust en zette mijn glas neer. Nee, er zat geen bier in. Enkele seconden van die lange halve minuut dacht ik toen dat ik me best ergens zou aan vasthouden.  Uiteindelijk toen die 'ervaring' in mijn hoofd kwam werd het een soort 'helder zichtbaar beeld' zonder woorden...een beeld van een soort lichtgevende piramide, het kan ook een kegel geweest zijn...in ieder geval iets dat van beneden kwam en slechts zichtbaar was op het moment dat het me letterlijk in mijn hoofd 'ontsnapte'. 

    Een beetje zoals van die science-fiction- tuigen die vanonder op tv in beeld komen en dan de ruimte in suizen...ja vooral dat blijft me bij...ik probeerde het aanvankelijk te begrijpen in de zin van dat Marcel ...of wie anders, in wezenlijk geconcentreerde vorm met al z'n ervaringen in een nieuwe outfit  'passeerde'.  Na de uitstrooiing liet Elza m'n hand gedurende twee minuten niet los.  "C'est comme on a tué moi –même”, zei ze.              Van toen af ben ik me voor zulke zaken gaan interesseren en ik probeer me zoveel mogelijk op het wetenschappelijke en bewijsbare te oriënteren. .  Een tijd erna veranderde heel mijn leven, een scheiding, plotse interesse voor boeken rond psychologie,...een andere stad om in te werken, boeken over de kracht van positief denken…ik probeerde zin van onzin van alle mogelijke ervaringen rond esoterische zaken te achterhalen, het kaf van het koren van de New Age-literatuur te onderscheiden. Uiteindelijk besefte ik dat het allemaal veel simpelder in mekaar zit dan veel uitleg die eraan gegeven wordt.

    “Ja Kunnan ?  Je maakt me benieuwd”.

    Octo  (aflevering 3,  wordt vervolgd)

  • Herberg 't Heelal(Romanblog aflev.2)

    Herberg het heelal LachenDSCN0685

    De herberg van cafébaas Ober lag in de wijken rond de Zavel, navel van zowat alles wat er in het leven te ‘krijgen’ was . Midden deze buurt had je voor elk wat wils.  Eten, drinken, kopen , ter kerke of naar de eigenlijk trieste, maar plezierige meisjes gaan, noem maar op.  Mensen wonen er, kwamen er naar hun werk, zochten er naar cultuurbeleving of naar een plekje groen.  Van achter de venster waar ik nu schrijf, heb ik een panoramisch overzicht op een deel van dat alles wat ik zopas even beschreef.  De eerste sneeuw van november is vannacht gevallen en het al winters aandoende herfstlicht tovert zijn lichtshow voor de gegadigden die het willen zien, dwars op de natte, reeds bladerloze takken van de bomen.  Op de scheurkalender stond een weerspreuk over Sint Cecilia, want het was haar dag en het weer op die dag zou tekenend zijn voor de rest van de winter…dat beloofd met die sneeuw van vandaag.  We zullen het zeker weer overleven.  Als microscopische organismen, in  de donkerte hoekjes van de oceaan, op tienduizend meter onder het oppervlak,  dat kunnen,  dan wij ook wel zeker.  Ik vraag me af of dat alleen in de buurt van die warmwaterbronnen aldaar is.  Zal ik eens even moeten googelen…wie weet zijn ook wij daar als ééncelligen begonnen.  Dat zou meteen verklaren waarom schrijvers en niet-schrijvers nog altijd alle dagen op zoek zijn naar het meer dan ‘oppervlakkige’ in het leven.

             Ook diegenen die niet zo bezig zijn met hoe de wereld in mekaar steekt en wat er nu eindelijk de zinnen van zijn, weten van zichzelf nog niet dat het ook zoekers zijn.  Dat merkte ik gisteren nog aan de toog van Ober, een rijzige man met beminnelijke glimlach, die als geen ander de kunst van het luisteren en zwijgen, vooral zwijgen verstaat.  Al gauw merkte ik dat hij naar zijn klanten toe, of moet ik vrienden schrijven, over een delicaat invoelingsvermogen beschikte.  Hij kon ook gerust iedereen maar wat laten tateren of praten terwijl hij naar een, aan de algemene stemming van eenieder, of de individuele behoefte van een bepaald iemand, aangepast, muziekstuk zocht. Zijn herberg ’t Heelal, was een plekje in ’t andere heelal, waar ongeacht huidskleur of overtuiging , jong en oud, kunstminnend of sportief of wat dan ook, op regelmatige basis bijeenkwam. 

    Een paar jaar terug  voordat ik er een kamer huurde, had ik het Heelal ook al wel bezocht en het was me opgevallen dat het niet alleen een café, maar ook een soort mini cultureel centrum was.  Aan de affiches en info in ’t lange café, kon je opmaken dat er zowel filmavonden, poëzienachten als optredens van een speciaal publiek van muziekkenners doorgingen.  Regelmatig hing er ook ander artistiek werk aan de muren van het Heelal.  Het heelal zelf had zijn sterren en planeten en stelsels, café het Heelal zijn mensen en hun banen rond mekaar.  Het was niet zo’n café waar iedereen zo maar een beetje voor zichzelf zat uit te staren in functie van een zielsloze economische activiteit.  In zichzelf gekeerden bleken er even op hun gemak als de meer extroverten, even boeiend ook.  Hier geen gokautomaten of dartstoestanden, maar hier en daar een boekje met plaatselijke of meer verwijderde gedichten en een hoekje met wat literatuur. 

    Al kreeg het Heelal geen subsidies, het dreef op de geestdrift van eenieder die er al eens ter vervanging achter de tapkast stond of eenieder die zich vrijwillig achter één of ander initiatief zette.  Van de morgen was het Otto Rongo, medehuurder van het Heelal, die tapte.  Hij had de lange haren van iemand uit de jaren zestig, vorige eeuw en de soms stuurse blik van een indiaan die enkele eeuwen terug bezorgd over de prairie keek; toen hij de eerste blanken toekomen zag.  Otto en Ober kon je in ’t stad op hun stalen ros tegenkomen, de ene richting dagshift, de andere richting avondploeg.  Beide humoristische en alternatief ingestelde mensen met een heel grote dosis relativeringsvermogen.

    De avond van deze zaterdag de 22ste november valt inmiddels aan de vooravond van de late namiddag over ’t stad.  Ik surf even naar een paar linken op mijn blog en kom bij http://www.mo.be   uit, wereldnieuws vanuit een zo min mogelijk onbevooroordeelde hoek, die net zoals ’t café alhier op veel persoonlijke inzet drijft.  Onderaan links klikken op wie ze zijn. Opbeurende instellingen.  Heeft een mens wel nodig van tijd tot tijd. Om doorheen zo’n dingen te komen als dewelke ik vanmorgen in de Morgen las.  Onze langst dienende parlementariër Herman De Croo wil het gevangeniswezen privatiseren dus, ’t is hem allemaal te duur, er is geen geld meer voor (er zou geen geld meer voor zijn), die cipiers staken altijd enz… .  Mijnheer Cromagnon, wil meer van die enkelbanden die stalkende ex-en van hun ex-partners moeten weghouden enzoverder…als het maar opbrengt voor het soort van mensen die dit jaar miljarden aan geld in rook doen opgaan hebben op de beurs.  Maar er komt verandering, merk ik aan de meningsverschillen tussen liberalen en neoliberalen, aan de bezonnener reacties ook op de politieke forums op het net, waar er al minder gescheld wordt en al eens meer nagedacht.  Misschien kan ik als illustratie vandaag een spotprent à la Zak in de Morgen proberen, of toch maar een foto ?  Zal wel zien en jij nu tien minuten eerder zag je het ook.

  • ROMAN : MEER dan het OPPERVLAKKIGE (1)

    Foto 3Op zoek naar mezelf, de andere en een kamer, beland ik op een dag in een november als een oud, donker kasteel in de mist, in een herberg; na de oktobermaand van het jaar waarin alle beurzen naar beneden tuimelden.  Oktobermaanden zijn daar goed in. Dit had zich even goed in 1929 kunnen afspelen in dollaramerika,  oom Sam, de oude man met de strenge hoed, die heel de wereld nodig heeft; maar het gebeurde ergens middenin de afgezaagde Belgische driehoeksverhouding, Europa  dus, de oude eurovrouw die opnieuw verleidelijk wil zijn…en de tijd schreef alle dagen 2008 in ’s mensen agenda’s.

             Meer dan een kamer heeft een lichaam met een geest als de mijne soms niet nodig.  Een bed, een schrijfzetel en een tafel, een laptop en een lap erop. Een internetaansluiting om te zien wat er in de wereld buiten mijn nieuwe stad gebeurdt en wat interactie met mensen die daar dan op reageren. Alhoewel, die wereld met zijn economie en zijn gebeurtenissen, sociale slingerbewegingen en politieke domheid; ik heb er soms wel even genoeg van.  Mijn missie leek me voor een belangrijk stuk volbracht. Verder over de geschiedenis in al zijn filosofische en religieuse schakeringen schrijven, leek me geen optie. In alle mogelijke literaire stijlen had ik de huidige stand van de wetenschap al laten paren met dat bruikbare deel van de filosofie dat nog niet zoals door vele grote filosofen tot zuivere wiskunde was verkracht.  Je weet wel, die onzin in de zin van ‘hier staat een boom voor je neus’, maar ‘is dit wel een boom, het is hout’ ? 

    Nee,  diegenen die zich aan de zin van het leven en een betere wereld  interesseren kan ik nog altijd naar mijn blog verwijzen.  Die blog, een beitel die uit het marmer van de onverschilligheid en domheid, dagelijks een beeld van zin in het leven probeerde te houwen. http://filosofischverzet.skynetblogs indien romans je ding niet zijn. Als je echt alternatieven en links naar alternatieven voor alle mogelijke rotzooi zoekt, ga je daar maar best eens langs.

     Zoals iedereen vind ik mijn alternatief net dat ietsje meer hebben omdat het met alle subjektieve, menselijke faktoren rekening houdt.  Revolutie hoeft voor mij niet als daar nog meer oorlog aan te pas komt. Objektief bekeken hebben de andere vreedzame alternatieven op hun manier dan weer een beetje meer gelijk, rekening houdend  met de capaciteiten van het systeem om mensen dom en in hun nefaste gewoonten te houden.  Daarom ook mijn voorwaardelijke steun aan hun binnen het huidige verkiezingssysteem passende taktieken.  Graag had ik liever eerst een voor elke regering bindend internationaal referendum rond een basisprogramma zien organiseren.  Hopelijk zijn internationale maatregelen voor gelijke lonen voor hetzelfde werk , plus een uniforme sociale zekerheid, universeel rechtvaardige taksen en reconversie van de wapenindustrie genoeg om het trieste lot van velen uit de klauwen van het casinokapitalisme te halen.  Wat die nog voor de wereld in petto heeft, Het Heelal mag het weten. Het zou wel eens kunnen dat we meer in de richting van wat nu nog maar een positieve utopie lijkt, evolueren moeten indien het blinde geloof en ongeloof in speculatief geld en goud verder richting totale rampspoed evolueert.

             De herberg had een kamer vrij.  Er stond waarachtig een kast in en een hoekje met een lavabo in mijn ‘heelal’, wat trouwens ook de naam was van het door één van de cafébaas gehuurde etablissement . ‘Het Heelal’ had geen eigenaars, alleen maar huurders.  Het Heelal was eigendom van de bazen van een middelgrote brouwerij.  Bazen zij in feite ook  huurders…ook zij vertrekken op een dag.  Net daar wou ik me voortaan wat meer mee gaan bezig houden.

             Al vlug noemde ik m’n buur en eigen cafébaas ‘ober’ en de spiritueel ingestelde man kon erom lachen.  (wordt vervolgd)

    octo  

  • Hoe effektief zijn stakingen nog ?

    S5000017De geschiedschrijving zoals de meesten onder ons die in het onderwijs zijn tegengekomen, voorzag maar een klein plaatsje aan de echt drijvende kracht die de arbeidsbeweging op beslissende momenten al of niet tonen kon.  De vorige eeuw heeft duidelijk aangetoond dat, van zodra de arbeidersbeweging verslagen was, de bevolking in zijn geheel ofwel een fascistische dictatuur of een oorlog opgedrongen kreeg.

    Men kan zich de vraag stellen hoeveel zin het heeft om problemen op nationalistische en sektoriële basis op te willen lossen…de uitdagingen van deze tijd vergen een internationalistische aanpak.  Nog nooit hebben we ergens een betoging gezien die internationaal hetzelfde loon voor hetzelfde werk eiste. We weten allemaal hoe erg het met een grote meerderheid van de werkenden in de wereld is gesteld…toch organiseren we geen betoging voor bijvoorbeeld een wereldwijde sociale zekerheid of rechtvaardige en internationale belastingsnormen.  Wachten is het ook op een internationale strijd om de wapenindustrie om te bouwen tot sociaal nuttige fabriekseenheden.  We staan dus toe dat de munitie die in heelder delen van de wereld alle menselijk samenleven onmogelijk maakt, rustig verder geproduceerd wordt. Ook in de jaren dertig werd er tegen een hels tempo wapentuig geproduceerd.

    Deelstrijd om de arbeidsvoorwaarden te verbeteren, heeft zijn zin, maar kan niet meer zonder een overkoepelend perspektief.

    De logika waarbinnen  het grootkapitaal anno 2008 is beland, schreeuwt gewoon om een universeel antwoord.  Slechte ekonomische tijdingen blijven de wereld overspoelen.  Op basis van steeds meer schulden kon men de ekonomische machine jaren in gang houden en hoopt men nu uit de recessies te raken en probeert men de depressies tegen te houden. De ongebreidelde, ongekontroleerde concurrentie en het casinokapitalisme hebben geen toekomst meer.  Zonder gepast internationaal antwoord van de arbeidersbeweging, zal deze mee met het systeem waaraan ze met handen en voeten gebonden was, ten onder gaan, met alle chaos en mogelijke ellende vandien. ’t Lijkt wel een straf omdat we niet solidair genoeg zijn geweest.

    Nu nog, is het inderdaad effektief van piket te staan bij Carrefour en te eisen dat de werknemers in alle vestingen evenveel betaald worden.  Maar wat doe je aan het feit dat veel van de goederen die we kopen niet méér kosten omdat ze ergens tegen enkele euros per dag worden gemaakt ? Als je die produkten zou boycotten, daar help je de arbeiders in de armere landen niet mee.  Eerst indien hun inkomen ginder stijgt, krijgen ook de fabrieken die delokaliseerden hier ter plaatse weer een kans.  Als zij geen waardig leven gaan eisen en wij geen solidariteit betonen, loert een diepe nederlaag van de werkenden in de huidige omstandigheden om de hoek. Om  een kettingreaktie van protectionistische maatregelen te voorkomen, moeten de produktievoorwaarden wereldwijd worden gestandardiseerd.  Protectionisme is nooit een oplossing voor recessie geweest…en zeker nu niet. Overschotten kunnen ook niet worden weggewerkt zonder koopkracht.

    Eigenlijk is een individuele bewustwording van hoe we er met zijn allen eigenlijk voorstaan, een onontbeerlijke voorwaarde die tot het eisen van meer overkoepelende, internationale  eisenplatformen moet leiden.

    Opdat de geschetste perspektieven een kans zouden hebben, is het noodzakelijk van hierrond op en rond de werkvloeren of waar men woont samen te komen en te vergaderen.  Meestal zal er eerst vergaderd worden naar aanleiding van sluitingen of zo en kan van daaruit de noodzaak van een overkoepelende aanpak ingang  vinden.  Eenmaal er aktiebereidheid blijkt, is het belangrijk van een eigen pers hierrond te verdelen, via internet of met pamfletten en aktiekommitees op te richten die op regelmatige basis bijeenkomen om de contacten uit te bouwen.  Hadden Duitse en Amerikaanse en andere arbeiders  voor de tweede wereldoorlog samen tegen de wapenproduktie en tegen oorlogen en vóór goede internationale lonen gestaakt, er zou nooit een tweede wereldoorlog gekomen zijn.  Zo liep het dus niet,maar zo zou het ooit moeten lopen, willen we weer een hoop onzin vermijden.

    Het is absurd van armoede te lijden en tegelijkertijd nog nooit zo in staat te zijn geweest van de armoede definitief de wereld uit te helpen. Daartegenover staat dat het ook absurd is dat een ekonomie maar steeds meer moet groeien en ongebreidelde winsten maken…of dat ze anders helemaal zou instorten.

    octo

  • Film die men laat durfde vertonen!

    Een film die men heel laat durft vertonen

    Op CANVAS verscheen gisteren een heel diepgravende documentaire over hoe heel de wereld door de industriële revolutie en de verregaande privatiseringen van de laatste decenia één grote koopwaar werd.  Alleen voor het daglicht moeten we nog niet betalen. Een tax om door je straat te mogen rijden, is er nog net niet. Alle grote wereldproblemen komen aan bod in de Canadese documentaire  http://www.thecorporation.com

    De documentaire van meer dan twee uur, start met een schets over de geschiedenis van de term ‘corporatie’. Een hele reeks CEO’s van bedrijven en kritische auteurs zoals Naomi Klein, Chomsky… en filmakers zoals Michael Moore komen aan het woord.  Zowel CEO’s die bijvoorbeeld de torenhoge waterprijzen in het Zuid-Afrika van na de privatisering van het water goedkeuren als zij die na een reeks amorele voorvallen tot ‘inkeer’ kwamen en het over een andere boeg probeerden gooien.  De film is een hele lange wereldreis die ook verhalen schetst van mensen en gemeenschappen die tegen de verslechtering van hun levensomstandigheden in opstand kwamen.  Je kan hem via de bovenstaande link op youtube in afzonderlijke stukjes bekijken.  Een echte aanrader. Gebaseerd op het boek :

    The Pathological Pursuit of Profit and Power by Joel Bakan.

    Film by Marc Achbar, Jennifer Abbot and Joel Bakan

    Dit moet ieder kritisch mens weten en gezien hebben. Een meer filosofische benadering van onze ekonomie kan je je moeilijk voorstellen.

    Er komt een prachtige stuk over de dorstigen der aarde en de waterproblematiek in de docufilm voor, ook apart te bekijken via http://flowthefilm.com 

    Je kan de dvd ook bestellen.

    octo

  • Hun hebzucht tast onze vruchtbaarheid aan !

    Picture 083Hun hebzucht tast onze vruchtbaarheid aan !

    Toen de huidige generatie twintigers als kinderen opgroeiden mocht je het niet riskeren van je kind voor een bronchitis geen antibiotica te geven. Kon geen kwaad. Tien jaar later stelde men vast dat de mikrowereld en z’n beestjes slimmer en resistenter werden. Zelfde verhaal met langdurig telefoneren met GSM…nu toch riskant. Het eten van gemanipuleerd voedsel, zo is al een hele tijd vergeten, blijkt enorme risiko’s in te houden.

    De tweede grootste bedreiging voor de mensheid, die in de US-verkiezingsstrijd, bijna niet besproken werd, komt van het bedrijf Monsanto dat aan de touwtjes van het Amerikaanse Voedselagentschap trekt.  Iemand de toespraak van Bush vergeten ‘Euopa open uw poorten voor het genetisch gemanipuleerd voedsel’ ? Onder het valse mom van de strijd tegen de honger werd een projekt gelanceerd om de hele voedselproduktie onder de kontrole van één bedrijf te krijgen.

    Boeren onder contract  met Monsanto zijn verplicht van zich jaarljks nieuwe dure zaden aan te schaffen en de inspekteurs van BigBrother Monsanto mogen hun slaven onbeperkt komen kontroleren. Verscheidene boeren wiens dieren de genetisch gemanipuleerde maïs of andere produkten opaten, werden onvruchtbaar of hadden schijnzwangerschappen of bevielen van een hoop water.   Een stier die negen maanden GG-maïs gegeten had, werd steriel.  Hij en zijn koeien werden eerst terug vruchtbaar nadat ze een periode gewoon groen gras hadden gegeten. Het aantal dergelijke bewijzen stapelden zich op en meer en meer mensen waren met deze zaken bezig en organiseerden zich. Ook de media bleef niet achter.  Jane Akre en haar man bijvoorbeeld, die onder druk van Monsanto door de hyperrechtse FOX-keten ontslaan werden. Beesten inspuiten om hen niet alleen vetter te maken, maar ook om hen meer dan natuurlijk mogelijk is melk doen te ‘produceren’, dat moet nogal gezond zijn. Ook in België werden al een paar mensen uit de weg van de grote poenscheppers ‘geruimd’, ook hierbij ging het om hormonen…en blijft het nog altijd lastig om de daders te vinden.

    Er zijn natuurlijk nog andere mogelijkheden om mensen uit de weg te ruimen.  Je geeft veel poen aan universiteiten en onderzoekers om de genenkaart van varkens vast te leggen en neemt daar dan een patent op. Vervolgens laat je de varkenshouders wereldwijd weten dat zij negen kansen op de tien varkens hebben die onder het patentrecht van Monsanto vallen…en dan moet je betalen als je nog varkens wil kweken. De droom van Hitler neemt in deze voedselsaga ongeziene vormen aan, men wil nu namelijk een supervarken gaan kweken dat op termijn alleen bestaansrecht heeft en alleen nog gevoed mag worden met voedsel van Monsanto. 

    Belangrijk detail : op 8maart van dit jaar keurde de Europese commissie van de GG-rotzooi uit de States goed (na een ongeloofelijk lobbywerk van groepen als Unilever-Monsanto)…voor een periode van tien jaar ! Snapt U de tragiek, de link met wat ik in de inleiding schreef.  Binnen tien jaar gaat de ene of andere officiële instantie ons waarschuwen van die maïs of dat graan maar niet te eten…want, zal men dan zeggen :’we zijn erachter gekomen dat er een verband is met onvruchtbaarheid’…om van de rest niet te spreken.  Milieumensen, groene jongens, maak wat reklame voor jullie boeken, sites en linken…voor dat jullie een boekje te schrijven hebben over  ‘hoe te te overleven op deze horrorplaneet’, voor wanneer het te laat zal zijn.

    Altijd eindigen met positief nieuws : ons eigen Belgische fruit wordt massaal in Rusland gegeten en de telers hebben al de technieken die sproeistoffen op termijn overbodig maken en ze passen deze al meer en meer toe…maar dan moeten wij wel tegen hier en daar een schoonheidsvlekje op de huid van het fruit kunnen. Bovendien…onze telers willen geen genetisch gemanipuleerde fruitbomen  en ze laten ze zich ook niet opdringen, want voordat je het weet maakt Monsanto fruitbomen die de door Monsanto gepattendeerde sproeistoffen nodig hebben.

    octo

  • staat er iets je niet aan?doe er dan wat aan!

    staat er iets je niet aan ?

    doe er dan wat aan !Picture 082

    Niet zeuren

    Anderen hun dag een beetje opfleuren.

    Anders ga je gauw anderen vervelen.

    Zo kan er niets rondom je helen.

    Breek dus even door de sleur...

    met een flinke scheut goed humeur.

    Leren luisteren kan ook geen kwaad...

    met  het  juiste doen op 't juiste moment...

    is uiteindelijk iedereen gebaat.

    Zo, iedereen een beetje gelukkiger ?

    Nu nog een eigen mening over het scheve in de wereld...

    Gekruid met kruiden uit de mediatuin, veredeld...

    zodat alles voor ieder wat verbetert.

    octo

  • Vorm je een eigen mening !

    Vorm je een eigen mening !

    Vandaag in twee kranten, twee verschillende soorten berichtgeving over de top van de G20, de ene krant beweert dat het een sukses was, de andere spreekt van een top zonder conkrete resultaten. Een Europees commissaris van Jodoigne noemt 'generaal' Nkunda van 'goede wil' omdat hij tot een politieke oplossing wil komen in Oost-Congo. Korter bij huis heb je ondermeer dan ook nog de lijst Denecker, grote vriend van de media en de kleine man, wordt beweerd.  Items genoeg om je over te informeren en een mening te vormen.

    De onderhandelaar van de Verenigde Naties staat te dansen met Nkunda in een maatpak ! Gaat men de lucratieve contracten die er voor Europese, Angelsaksiche en Chinese bedrijven in Congo te rapen zijn, dan toch onderhandelen zonder verder oorlogje spelen ?  Ik geloof er niks van, de gevechten duren doodleuk voort.  Net alsof bij een gijzelname in een bank ergens in een luxueus huis ernaast tussen de onderhandelingen door af en toe een gijzelaar doodgeschoten wordt.

    Wat gebeurde er met al die miljardenwinsten die wij decenialang door onze verzekeringen voor de banken bij mekaar brachten ?  Waar is dat geld ?  Hoe behoeftig zijn die banken geworden ?  Wat moet een mens nog geloven als je merkt dat de highsociety rustig blijft doorbrassen op hun feestjes. Waarom is het geen misdaad als je spaargeld door een Ijslandse bank geblokkeerd is ?

    In Duitsland staakten vorige week 100.000 scholieren voor kleiner klassen, met dertig in één klas vinden ze teveel.  Iets van gehoord ? Daar hebben we gelukkig het internet voor.

    De vlaktaks-taxvoorstellen van Lijst DeNekker, geeft de toplaag een 1000euro per maand belastingsvermindering.  De armste 10percent van de bevolking verliest er daartegenover 18 euro per maand door. Maar ja, dat zijn toch maar luierikken volgens LDD, waarvoor er toch werk genoeg is. De middengroepen krijgen een kleine bonus van belastingsvermindering van achtmaal minder dan de rijkste tien procent.  Bedrijven moeten maar 19% belastingen meer betalen en winsten op de beurzen of uit vermogensbelasting worden afgeschaft.  De Staat blijft met de kater zitten. Geen probleem voor Denecker…hij gaat de belastingen op energie wat omhoogduwen , banen in het openbare ambt schrappen en niet vervangen enz…om het gat te vullen. Van populisme gesproken.

    octo

  • Meer sociale mensen aan de top !

    Wat een wereld. De dagelijkse ekonomische en militaire gevechten om kontrole van grondstoffen en markten, waar wij als kleine radertjes in meedraaien, nadat alles hoog boven onze hoofden werd en wordt beslist. Koningshuizen die zomaar riante opslag krijgen. De kleine schandaaltjes in de politiek, die dagenlang uitvergroot worden. Hebben we niet eerder beleidsmensen nodig die ... ?

    die werkonderbrekingen tegen onrecht organisereerden ?

    die eenheid met onderdrukten realisereerden ?

    die sluitingen van spekulatiebonzen stopten ?

    die opkwamen voor zij die dopten ?

    die sociale verworvenheden wisten te behouden ?

    die op de kracht van  werkenden bouwden

    die geneeskunde aan sociale tarieven verstrekkenten ?

    die reizden naar plekken waar mensen laat verrekten ?

    die aan fabriekspoorten te vinden waren ?

    die streden tegen wereldwijde boerenpijn ?

    die de dogma's van de nationalisten niet volgenden ?

    die voor de eenheid van alle kulturen en kleuren zorgden ?

    die bijna nooit op Tv en in gazetten kwamen ?

    die dierven blijven van een betere wereld dromen ?

    die willden zetelen aan een normaal loon ?

    die in vakbonden opviellen  door echt dienstbetoon ?

    die geloofden in betaalbare openbare diensten ?

    die een kans moeten krijgen omwille van verdiensten ?

    die zich nog verdiepen in de lessen van de geschiedenis ?

    die de wereld willen behoeden van verdoemenis ?

    die nooit de ontslagpremies van supermanagers krijgen ?

    die niet over onrecht en gesjoemel zullen zwijgen ?

    die fakteur zijn of in 't onderwijs staan ?

    die aan de band werken of wat er ook wordt  gedaan ?

    die humanistische waarden in de praktijk omzetten ?

    die geen schijnheilige belovers zijn, maar werk verzetten ?

    die van 't internet meer maken dan een game-mania ?

    die verzekeringen en zo te duur vinden, zo is da!?

    die mensen niet tegen mekaar opzetten ?

    die op 't eind van de maand op hun centen moeten letten ?

    zet de politieke wereld maar eens op z'n kop !

    steun die van onder en breng ze aan  de top !

    zij die er nu aan zijn stonden nog nooit aan den dop !

    zij die alle dagen als macht en oppositie op TV komen

    zullen altijd van goedkoper werken en besparen dromen !

     

    octo

  • vele problemen hangen samen

    Vele problemen hangen samen

    Als er om tal van redenen geen interesse genoeg  is voor wat er in de wereld scheef loopt, komen er problemen bij.  Zonder interesse verkoopt men je leugens en halve waarheden voor de absolute waarheid.  Als er geen communikatie genoeg is tussen mensen, groeit de verdeeldheid en niet de eendracht.  Als er geen respekt is voor het werk van buschaufeurs, politiemensen, onderwijskrachten…worden ze soms de kop van jut uit frustratie. Op 24 uur tijd werden er 2,4 miljoen exemplaren van een zoveelste versie van een war-game verkocht, men gaat er in ellenlange rijen voor aanschuiven.

    Interesse voor de échte wargames in Afghanistan en Congo ?  In ’t beste geval mag je hopen dat toch een deel mensen weten welke ekonomische belangen en politieke spelers voor de ellende van gewone mensen zorgen.  Nog beter zou het zijn als daaruit dan toch betrokkenheid groeide.  Uit betrokkenheid zou samenhorigheid, organisatie en standpunten kunnen groeien.  Bouw die wapenindustrie overal om en biedt ontwikkelingshulp aan onder strikte voorwaarden.  Geef mensen een degelijke opleiding en zet ze in hun land aan ’t werk.  Bewerkstellig dat leiders de opbrengst van hun grondstoffen gebruiken voor de ontwikkeling van hun landen.  Zorg er zodoende uiteindelijk voor dat boerenpopulaties niet meer van hun gronden verdreven worden en geef de landlozen grond.

    De financiële crisis en het recessiesfeertje dan.  Weer een reeks schakels van oorzaak en gevolg.  Consumenten kopen minder.  Producenten kopen minder gondstoffen aan en ontslaan mensen. Mensen die nog een job hebben vrezen voor hun job en beginnen ook minder te spenderen.  Werklozen hebben minder om uit te geven.  Investeerders vrezen dat de waarde van de aandelen gaan kelderen en zijn terughoudender. Aandelen crashen.  Spekulanten verzieken de boel totaal.  Overheden grijpen in met belastingsgeld. Welk toekomstbeeld ? De remedie wordt een drug, een bodem zonder vat.  Welke inspraak krijgen de overheden voor hun geld ? Ook de schuldenbergen van die overheid worden groter.  Na de aandeelhouder, begint ook de spaarder te piekeren.  Zelfs bekende liberale ekonomen beginnen in te zien dat banken best in gemeenschapsbezit worden gebracht.  Misschien kunnen we dan eerst goedkoper lenen.   Rechtvaardige belastingen op internationale basis afgesproken en een universele sociale zekerheid die de werknemers niet tegen mekaar meer uitsluit, zou het geld in de echte ekonomie laten terechtkomen, niet in de spekulatieëkonomie waar het geld op de beurs in rook opgaat.

    Waarom het met dit alles zo gaat ? Rechtvaardigheid werkt misschien als een soort boomerang.  Kijk uit voor wat er nog zit aan te komen als het lot en de toekomst van de wereld je interesseert.

    octo

  • Door de ogen van een nieuwgeborene :

    Het geeft een intens gevoel van geloof in het leven als je bij een pasgeboren mensje op bezoek mag. Niet alleen de herinneringen aan de eigen kinderen komen boven, maar vooral het meebeleven van het wonder van nieuw leven maant de grote mens aan om een aantal dingen te relativeren en stil te staan bij wat echt is. Even niet meer denken in termen als 'wat is er te koop'. Maar eerder van : 'wat komen we hier doen'?

     één dag is er nodig om de wereld te veranderen

    niet meer geloven in een begin,

    alles eeuwig middenin

    één geheel werd wie we dagelijks zijn en worden

    van straling tot atoom tot cel tot onszelf

    en de anderen en bij dood het andere

    weer van in 't begin, alfa-omega

    wat is kan en moet van vorm veranderen

     

    laten we god gelijk stellen met het goede

    dat zal de wereld al minder doen bloeden

    in liefde een hele dag aangenaam blijven

    proberen uit moeilijke driehoeken te blijven

    al die soorten jaloersheid die we slecht aankunnen

    verhoudingen stoppen al vóór ze zijn begrepen

     

    vandaag iedereen aan 't werk

    er hoeft alleen wat echt nodig is

    kom je zonder werk te vallen

    krijg je iets anders dat zal bevallen

    welk een werkgeluiden gaan er weerklinken ?

     

    die van treinen, bussen, trams

    die we gaan maken om ons te vervoeren

    die van 't maken van auto's voor wie

     't genot van de fiets nog niet kon beroeren

    die van PC's die 't leven van vele bomen sparen

    die van wind-en zeemolens

    die onze elektriek gaan vergaren

     

    vandaag eens weinig vlees en veel ander lekkers

    maar zoals alles met mate,

    hoeven we geen slechte gewoonten te laten

    vandaag iedereen naar het bedrijf

    en kantoor en fabriek van zijn keuze

    tijd voor overleg en een babbel

    wordt onze nieuwe leuze

    een babbel over wat en hoeveel

    en aan wie we gaan leveren

    over geld en kostprijs

    gaan we echt niet meer zeveren

    zij die het hadden

    konden het tot gisteren nog opmaken

    aan hun onroerende bezittingen

    zullen we niet raken

    alleen waar ze zelf niet kunnen wonen

    en waar we met honderden werken

    mogen we kraken

     

    ook de politiek wordt vandaag bijgewerkt via

    internationale programma-verkiezingen versterkt

    door bekwame vakmensen op projektlijsten verkozen, bekrachtigd

    dan kunnen we wereldwijd aan 't werk, ééndrachtig

     

    dan komt er door echte arbeidsverdeling

    meer vrije tijd

    dan zullen we ons van allerlei soorten verdeeldheid hebben bevrijd

    dan moet alles wat is gebouwd niet meer worden kapotgeschoten

    om winsten en de strategische posities te vergroten

    dan zijn er geen staten meer die men kan claimen

    slechts gemeenten, provincies, landen en continenten, het ene

     

    dan vertrekken er enkel nog militairen

    om dijken en scholen te bouwen

    dan hebben we een politie

    die we volledig kunnen vertrouwen

    dan heeft het geen zin meer

    om op percenten te spekuleren

     

    dan verlaat je je land niet

    om het te ontvluchten maar om te leren

    dan komt er tijd vrij

    om te reizen naar mekaars landen

    in plaats van de rijkdom

    naar het koude noorden te verpanden

     

    eindelijk krijgen kultuur

    en innerlijke verdieping een kans

    we leven maar even dit leven

    en zijn niet gemaakt van kadans

     

    eindelijk kunnen we de waarheid over onze geschiedenis onderwijzen

    en de echt moedige mensen

    in plaats van de moordenaars prijzen

    eindelijk zullen journalisten

    schrijven wat er toe doet

    kunnen schrijvers vertellen

    over de mens en niet 'het volk' zijn gemoed

     

    geen verhoudingen op bezit en geld gebaseerd

    al die oorlogen

    zullen ons dan toch iets hebben geleerd

    alleen zij die hun inzet niet leveren

    zullen zich vervelen

    zullen het sociaal zijn ook wel willen leren

     

    het wordt een erezaak

    in een winkel niet te veel mee te nemen

    we hebben geen keus of

    we moeten het geld weer als systeem aannemen

    het inhoudsloze ontploft als we geven om mekaar

     

    autoriteit en hierarchie

    worden dan een mooi gebaar

    negatieve emoties

    houden we voortaan voor bekeken

    de tijd van afgunst is verstreken

     

    het hangt allemaal van U en ons af

    hoeveel we van dit alles

    kunnen waarmaken voor het graf

    wat zal het zijn, de geldzweep,

    het gezever en geleuter

    of geld, desnoods als neutraal instrument

    en geen voortdurend mispeuter

     

    octo

  • gastauteurs aktiegroep STOP CASINO

    Vandaag 12 november manifesteerde de aktiegroep 'stop casino' in Brussel. Hun eisen :

    - Opheffing van het bankgeheim, sluit de belastingsparadijzen

    - Voor een taks en een publieke controle op de internationale financiële transacties

    - Naar een ééngemaakte bank- en verzekeringssector, honderd procent openbaar

    - Opheffing van de private pensioenfondsen: voor een sterke sociale zekerheid voor iedereen

    Op de redaktie van filosofisch verzet liep de volgende oproep binnen :

    Actie: woensdag 12 november om 17u aan de Brusselse Beurs

     

    STOP HET CASINOKAPITALISME!

     

    Bankiers en ondernemers kondigen een tegenbetoging aan!!!

     

    Vele sociale en linkse bewegingen roepen op om op 12 november 2008 om 17u samen de Beurs van Brussel te sluiten. In een casinokapitalisme blijken de gewone mensen immers de dupe te worden van de niet te stillen winsthonger en de onverantwoordelijke gokijver van bankiers en kapitalisten. Als de roulette winst oplevert, verdwijnt die netjes in hun goedgevulde zakken. Bij bankroet moet de belastingbetaler het zaakje redden. Dit kan zo niet langer.

     

    Bankiers en ondernemers blijken deze actie echter niet zomaar te pikken en kondigden prompt een tegenbetoging aan. Zij eisen zonder omwegen een verlaging van de BTW op foie gras en vinden dat de armen de crisis moeten betalen!  Komt het komende woensdag tot een finale clash op de trappen van de Beurs? Kom allen naar de Brusselse Beurs op woensdag 12 november om 17u en versterk het blok van de sociale bewegingen!

     

    Deze actie vindt plaats naar aanleiding van de mondiale top over de financiële crisis op 15 november in Washington.

     

    een blik op het deelnemersveld : talrijke sociale en politieke bewegingen en hun vertegenwoordigers: googelen en u vindt ze ook en kan hun petitie tekenen

     Leden en sympatisanten van deze bewegingen waren veel talrijker dan de ludieke tegenbetoging van de bankiers die massaal gehoon te beurt viel. Ondanks de numerieke meerderheid van de Stop Casino-groep, kwam het niet tot incidenten.

    octo   voor 'filosofisch verzet'

    zie ook http://www.indymedia.be/en/node/30409

  • Spiritualiteit is ...***

    Spiritualiteit is…

    ***het kunnen genieten van het onbestaande niets, temidden altijd iets

    ***is het ogen-blik waarin blikken mekaar voelen, niet alleen mekaar bekijken

    ***is het soort ‘durven’ dat  overdreven egodenken overschrijdt en solidariteit wordt

    ***is mensen de negativiteit die je ontmoet neutraliseren

    ***is domme uitbuiting bewust afwijzen en maatschappijkritisch denken

    ***is zo’n dag dat je alles begrijpt zonder je het hoofd te moeten breken

    ***zijn ook de zware dobbers in het leven

    ***zijn de echte dromen en de echte beelden en het echte vooraanvoelen

    ***is de wetenschap dat gepast zwijgen veel energie vrijmaken kan

    ***zijn de toppen van nederigheid, gespiegeld aan de pieken van eigenwaarde

    ***is vanuit veelzijdigheid inspelen op de rol die van je verwacht wordt

    ***is weten dat rechtvaardigheid soms op lange termijn werkt

    ***is weten waarvoor spiritueel geloof dient

    ***is hopen dat het geplande positieve grote oogst voortbrengen mag

    ***is het negatieve niet herhalen, maar analyseren, ontmijnen  en omkeren

    ***is de theorie tot in de fijnste vertakkingen in de praktijk aanvoelen kunnen

    ***is weten dat je door invoelen en meevoelen, medelijden overbodig maakt

    ***is aanzetten geven opdat de zin van 't leven begrepen wordt

    ***is machtsstrukturen een dwingend alternatief voorleggen

    ***is weten wanneer vertrekken, wanneer ophouden, welke snelheid, welke tijd…

    ***is weten dat gewoon geloof en vertrouwen je op je weg houden

    ***is geen negatieve straling laten vertrekken, alles en iedereen speelt z'n rol

    Waartoe dient ze ? Om eigen wegen te leren volgen ?

    Voor het verdiepen van het aanvoelen ?

    Voor het leren decoderen van de taal die je zelf bent ? Om ontluisterende uitspraken van zielsverwanten te duiden ? Voor het gevoel eeuwig de tijd om te reizen te hebben ? Zeggen vrouwen er ‘hij’ tegen ? Maar wat is ze ? Ze is…***

    -spiritualiteit vertrekt van een goede  innercommunicatie met jezelf  -

    octo          

  • Zijn er al wapenfabrikanten failliet ?

    Zijn er al wapenfabrikanten failliet ?

    Midden de economische onheilstijdingen krijgen we praktisch nooit berichten over sluitingen van wapenfabrieken en dergelijke te lezen. Het zou in deze 11.11.11-sfeer eens leerrijk zijn om eens wat opzoekingswerk naar militaire winsten, kredietverstrekkers , aandeelhouders en afnemers te doen.  Toch loont wapenproduktie ook ekonomisch  niet.

    Alternatieven kunnen deze waanzin stoppen.

    De schade die oorlogen aanrichten kost gigantisch meer aan belastingsgeld dan de winsten die enkelen er mee mogen maken.

    Ook de Staten die wapenproduktie als aandeelhouder of niet op hun grondgebied toestaan zijn medeplichtig.  Deze Staten staan toe dat er voor de show gigantische wapenbeurzen met de ‘nieuwste snufjes’ worden geörganiseerd.  Met een aanzienlijk deel van het geld voor de militaire budgetten kunnen in het kader van ontwikkelingshulp infrastruktuurhulp worden geproduceerd, bijvoorbeeld gebruiksgoederen die op hun beurt aangewend kunnen worden om het verlies van banen in de militaire produktie op te vangen…alleen zo’n civiele produktie zwengelt de ekonomie aan…en heeft niet de obscure nevenverschijnselen die we ondermeer in Oost–Congo in een nieuwe ronde massaal bloedvergieten zien opduiken. 

    Weinig politieke organisaties hebben een duidelijk standpunt in deze problematiek…referendums hier rond, worden niet geörganiseerd.  Vakbonden staken niet om dergelijke militaire fabrieken te doen sluiten en andere werkgelegenheid te eisen. De vakbonden van ons tijdperk, die nochtans internationaal zijn gestruktureerd, zullen hun leden niet oproepen, desnoods vergoeden om de militaire sector als protest tegen de oorlogen lam te leggen. Pacifistische eisen worden allemaal als té idealistisch beschouwd en afgehandeld.  Wie van ons neemt de moeite om eens na te gaan of zijn bank geen kredietverstrekker in de wapenproduktie speelt ?  Uit een onderzoek daarnaar in 2003 van een Belgisch ethicus, bleek dat de vijf grootste Belgische banken voor ongeveer 1,5 miljard dollar in de wapenindustrie belegd hadden.  Hoe zit dat nu goed 5 jaar later.  Weet U het ?  Even doorzoeken, misschien moeten we wel om andere redenen dan de rotzooi die men op de beurzen mag aanrichten van bank veranderen.  Trouwens, uit hetzelfde onderzoek bleek dat er een aantal initiatieven van Belgische banken bestaan die een ‘Ethibel’-label aanbieden om je geld uit de handen van de wapenindustrie te houden.

    Het lijkt er dus toch op dat je zelf iets kan doen om de moordende effecten van de wapenindustrie te stoppen. Als je zelf bij een wapenproducent werkt kan je nog het effectiefst deze beestige aangelegenheden stoppen : indien je vakbondsleiders niets aan deze mondiale wapenchaos willen doen, beweeg je collega’s dan maar om zich nationaal en internationaal te organiseren, zodat we eens eindelijk positief kunnen worden verrast door de eerste internationale stakingsgolf tegen het misbruik van onze belastingsgelden.  Al lijkt dit idealistisch, het individu beseft nog maar half welk een macht in zich hij of zij ten goede zou kunnen aanwenden. Het is alleen een kwestie van bewustwording, maar vooral van CONSCIENCE, geweten; gevolgd door consequent handelen.  We kunnen niet meer wachten op het tot stand komen van parlementaire meerderheden in deze materie. Al decennia lang houdt men ons aan het lijntje met allerlei leugens en uitvluchten en politieke onwil.  Men moet op het allerhoogste nivo breken met de uitbreiding van militaire bondgenootschappen, met het steun verlenen aan de plaatselijke pionnen in de conflictgebieden en zo meer.  Hoe meer men gaat merken dat WIJ het allemaal niet meer pikken en op de ene of andere manier in actie komen, hoe meer druk wij op de oorlogsstokers kunnen uitoefenen.  Heeft er iemand nog ideetjes : piketten van demonstranten aan de poorten van Belgische, Russische, Amerikaanse…wapenfabrieken misschien ?

    Tot slot. Ik hoorde een vrouw die de eerste wereldoorlog net niet meegemaakt had en de tweede nauwelijks had overleefd, vandaag tegen mij vertellen dat ze in haar geboortedorp een man had gekend die een tijdje in een wapenfabriek had gewerkt.  Na een tijdje had hij zijn ontslag gegeven.  Hij had door dat diegenen die daar toch al een tijdje werkten geel zagen; die er langer werkten nog geler zagen …en die er jaren werkten groen.  Niet gezond, je kennis en je geweten niet volgen… .  Ik weet niet van welke ziekten je op de duur groen kan worden,  misschien zijn deze mensen gewoon groen van afgunst omdat ze zulk ethisch werk MOETEN??????verrichten.

    octo

  • Ren voor je leven boertjes,ze vergaderen weer

    Ren voor je leven boertjes,ze vergaderen weer

    Ook die mensen in Oost-Congo gezien, met rijstzakken van de voedselhulp op hun rug, zigzaggend tussen de kogels ? Hoeveel decennia van vergaderingen op topniveau zonder menselijk nivo, denken de heren van de herverdeling van de rijkdom naar boven toe en de oorlogsstokerij achter de schermen, nog nodig te hebben om iets ten gronde aan de situatie van de mensheid te veranderen ?

    Wat zou er op de geheime voorbereidingen van die geheime vergaderingen besproken worden ?

    Talloze landen produceren de wapens en munitie die mensen hun dorpen en steden uitjagen.  Aan oorlog wordt dik verdiend en daarbovenop wil men dan nog meer verdienen door de ekonomische invloedsfeer van Staten en bedrijven uit te breiden.  Nu men in het oude Europa geen oorlogen meer voert, neemt men de stakkers elders als kanonnenvlees.  Al diegenen die wereldwijd in wapen -en munitiefabrieken werken zouden in een gezamenlijke internationale aktie hun ondernemingen moeten bezetten en de reconversie ervan eisen. Ze wezen gewaarschuwd, hoe minder er in andere sektoren te verdienen valt, hoe meer geld men in de militaire sektor zal pompen…wat de geschiedenis al voldoende bewezen heeft.  Er zijn belangrijker dingen in het leven dan zo maar om ’t even welke werkzekerheid, zeker als het gaat over het soort produktie waarvan je weet dat ze dient om mensen af te slachten en hele gemeenschappen te ontredderen.  

    Banken en bedrijven kloppen alle dagen meer en meer om staatssteun aan…geen probleem… . Heropleving van militaire strijd wordt ook altijd gevolgd door onderhandelingen. Wat zou er toch op de voorbereidingen van zo’n topvergaderingen worden besproken ?  ”Hier het geld en nu braaf zijn en alsmaar goedkoper produceren dan in het buitenland. “ “Ah, jullie hebben een probleem in Congo omdat Chinese bedrijven er vele contracten binnenhalen ? Geen nood, als de president ginder niet van koers veranderen wil, hebben we nog wel een rebellenlegertje achter de hand, dat mag iets kosten, ja…nee, nee, vadertje Staat betaalt wel”.  “We gaan echter eerst met die Congolese president Kabilla onderhandelen, hij zal wel inbinden of we laten viavia de wolven van Nkunda weer echt los.  Trouwens de UNO-troepenmacht mag de rebellen van den Bush en den Brown voorlopig niet teveel in de weg leggen. Wat ons voorlopig wel goed uitkomt. Laat het volk maar wat met stenen naar de UNO-troepen gooien, dan reageren ze zich wat af. Of het Congolese leger de rebellen niet kunnen terugdrijven ?  Ben je gek, dat de Chinese staat dat leger maar betaalt, we hebben in de Rwandese legers ook al genoeg geld gestoken toen Mobutu ten tijde van de Hutu-overheersing in Rwanda meer andere, dan de  belangen van onze bedrijven begon te dienen. Als het even meezit kan dat Congolese leger dan toch die opmars van de Angelsaksen stoppen, anders valt er daar weer jaren weinig te verdienen.  Op die Hutulegertjes in Congo moeten we niet meer rekenen denken we…dat zijn echte bandietenbenden geworden die sommige mijnen alleen onder hun controle willen. Wat zeg je ? Ja, dat willen wij ook, maar dat is iets anders natuurlijk.  Nee, die Maymay’s kunnen we niet vertrouwen, die hebben nog meegevochten met Lumumba, die de Congolese grondstoffenrijkdommen nationaliseren wou…te gek voor woorden natuurlijk, maar die eerste minister hebben onze voorgangers dan toch handig naar de andere wereld geholpen.  Oh, ça va s’arranger vous verez”.  

    De bankwereld werkt zich de nationalisering in, de strijd om grondstroffen en contracten laait hoog op. Stillaan tijd om de koek op een rationale en eerlijke manier te verdelen, voor al die dingen zich, zoals via de financiële krisis wreken. Mogen wij dan niet ook de droom hebben dat de mensen van Oost Congo en elders in de derde wereld met al de levensblijheid hun eigen met hun kinderen in vrede hun akkers mogen bewerken en de opbrengst van hun grondstoffen eerst hun achterstand ten goede komen mag ?                     octo

  • Ongewone vragen voor de gewone man.

    Telkens we ergens peuters en kleuters bezig zien, overvalt er ons een zalig spontaan gevoel. Zo kwam ik ze ooit met de juf eens tegen in een bos. Hemels tafereeltje op aarde.Zij weten nog niet welk een wereld hun wacht. Wij wel. Wij moeten ons meer en meer vragen stellen. Enkele voorbeelden ?

    Waarom nog immer geregeerd door het banksysteem ?

    Waarom zo hard werken en zovelen zonder werk ?

    Waarom is een job hebben niet normaal ?

    Waarom is een job vinden niet eenvoudiger ?

    Waarom zijn openbare diensten niet van ons ?

    Waarom produktie ten dienste van maximumprofijt ?

    Waarom geen produktie in funktie van noden ?

    Waarom het ‘geld’ niet spekulatief, maar administratief gebruiken ?

    Waarom betrouwen we nog te weinig op onze innerlijke discipline ?

    Waarom verdragen we de zweep van de spekulanten ?

    Waarom hangt ons lot af van de waarde van goud ?

    Waarom werkt een deel van ons tegen armoelonen ?

    Waarom is armoede een vorm van officiële slavernij ?

    Waarom kontroleert een kleine elite zoveel weelde ?

    Waarom beveelt één politieker zovele soldaten ?

    Waarom voert onze innerlijke vredesstem niet het bevel ?

    Waarom noemen Staten oorlog :’humanitaire hulp’ ‘vrije wereld’’demokratie’?

    Waarom controleren criminelen stukken ekonomie ?

    Waarom volgen vakbonden soms de spelletjes van het grotegeld ?

    Waarom zouden vreemdelingen soms geen medeärbeiders kunnen worden ?

    Waarom maken we wapens om onze medewerkers elders te vermoorden ?

    Waarom bestaan koningshuizen en casino’s en beurzen ?

    Waarom geen moderne technieken gebruiken en de aarde groen houden ?

    Waarom in ’t onderwijs niet meer ‘menswetenschappen’ ?

    Waarom belastingen betalen om mijnen te maken en te ontmijnen ?

    Waarom sluiten fabrieken als er aan de vraag niet is voldaan ?

    Waarom produceren boeren niet méér met al die honger ?

    Waarom is er  zo’n tekort aan huisvesting ?

    Waarom eten onze honden en katten méér dan sommigen verdienen ?

    Waarom een systeem dat via crisis en oorlog en uitbuiting overleefd ?

    Waarom met het moderne fascisme colaboreren ?

    Waarom berichten media vaak ten voordele van de charlatans ?

    Waarom zijn verkiezingen méér dan een ja-stem tegen het systeem ?

    Waarom houden we eerst geen stemming over ONS programma ?

    Waarom elk programmapunt in elke sektor zelf te verdedigden ?

    Waarom de werklozen niet op onze werkplaatsvergaderingen inviteren ?

    Waarom nog geen overkoepelende strategie om eisen in feiten om te zetten ?

    Omdat er  nog teveel waanzin en egoïsme de wereld uitmoet.

    Octo  

     vertaling van Octo's ' Questions for workers'

    questions for workers, dear comrades

    Why is it we are still being ruled by representatives of bancs ?

    Why you work so hard while so many are without a job ?

    Why is having a job not normal ?

    Why can't you easily find a new job ?

    Why our telecom services, our energy and transport are not ours ?

    Why still not one worldcurrency or an administration based on need ?

    Why some of us need the discpline of old ideologies to function ?

    Why not our own inner discipline  in charge ?

    Why not we but them should be afraid of doiing away with speculation ?

    Why does the same product does not cost as much everywhere ?

    Why is poverty a form of official slavery ?

    Why so few people control so much wealth ?

    Why so few politicians comand so many soldiers ?

    Why religions are not as much spiritual then our inner voice ?

    Why imperialism calls war humanitarian aid, free world and democracy ?

    Why do criminals are allowed to control economy ?

    Why do tradeunions often follow the games of bigmoney ?

    Why do we not understand that 'foreigners' can be workers to ?

    Why we still make weapons to kill our comrades elsewhere ?

    Why do kings and queens, casino’s and bourses still exist ?

    Why not use technology and technocracy to build a beautifull greener world ?

    Why doesn't education teaches more about human sciences ?

    Why do we pay taxes aswell for putting mines as demining them ?

    Why do factories or aerocompanies close when demand is so big ?

    Why are farmers payed to destroy or not produce, while so much hunger ?

    Why so much short of housing ?

    Why our dogs and cats eat more money then some earn ?

    Why their system survives by means of crises, wars and exploitation .

    Why do we keep on collaborating while modern fascism is so strong ?

    Why our media talk in favour of what's gooing on ?

    Why is the right to vote more then the right to say yes to the system ?

    Why don't we put forward our own program first ?

    Why don't we defend our own alternative in the enterprises we work ?

    Why don't we invite the jobless to join our reunions ?

    Why don't we develop our  new strategy to put our demands in practice  ?

    Because a  lot of madness and egoism hass to leave the world first.

    octo

  • Eerst deze film bekijken Barack!

    What to do BO ?

    http://www.warmadeeasythemovie.org/about_norman.html

    ctrl plus klikken voor koppeling …en dan op titel War Made Easy Herhaaldelijk gingen de artikels van filosofisch verzet over de ‘schweinerei’ achter de grote internationale politiek…deze film is er een duidelijke illustratie van.  Over hoe men mensen een oorlog aanpraten kan.

     De TV-programatie van verscheidene Europese zenders gisteren, stond niet toevallig in het teken van die soort rottigheid, met ‘Un long dimanche de fiançailles’ van JP Jeunet naar een boek van Sebastien Japrisot als aanrader.

    Gisteren vertelde de nieuwe US president op knappe wijze over een 106-jarige vrouw en wat zij in haar leven allemaal had zien gebeuren. De hoop voor een betere wereld die hij aan zijn verhaal verbond, zal hij toch als leidraad in zijn buitenlands beleid moeten nemen, wil hij niet in hetzelfde verhaal als dat van ‘War made Easy’ verzeild geraken.  

    Dus Obama, doe de Russische regering een geste en houdt Oekraïne en Georgië uit de Navo.  Zit niet te treuzelen en breng die yankees home en laat ze de dijken in New Orleans versterken.  In Irak en Afghanistan  en Pakistan en elders zal men zelf wel met het de ekonomische elite ginder dienende fundamentalisme afrekenen. Alleen dwazen zoals de huidige Belgische defensieminister maken ons wijs dat ze het door de oorlogen gehinderde ontvoogdingsproces van de miljoenen armen ginder kunnen stoppen…terwijl tiepen zoals hij in feite onze eigen Donald Rumsfelden zijn die ons verder in het uitzichtloze moeras van de oorlog inslepen. 

    Dus Barack, luister vooral naar de tapes tussen Kissinger en Nixon, waarin een plan besproken werd zeker 200.000 doden zou maken…Nixon vond dat nog een beetje weinig en stelde voor van een atoombom te droppen “Come on know,You must see things great Henry”.  Er zijn geen woorden voor de gruwelijkheid waarmee de US-leiders hun natie en de wereld geminacht hebben.  “Wir haben es nicht gewusst”! Hoe lang nog ? Breek ermee Obama.

    Dus BO, go for change, like you said…some laws and calls from you and the rebells in Congo run out of munition in short time. Als je tenminste tegen de wapenlobby durft ingaan.  En als ze dan geen munitie van Europese landen krijgen ten minste.

    To be continued.

    octo

     

  • Homo Sapiens Politico

    De ene krisis is nog niet door en men spreekt al van recessie en mogelijk een depressie. Om niet manisch depressief te worden, het volgende dichterlijk-filosofische portret, waarin U zich hopelijk niet herkend. Sorry, maar het vloeide in het Engels op 't klavier, teveel Engels gehoord en gelezen waarschijnlijk. Ik heb het eenvoudig gehouden.

    NO JOB.  A LOT OF TIME TO ASK WHY.

    WORKING.  PRODUCING MORE.  THE RHYTHM HIGH.

    TIME IS MONEY. TIME IS  CALCULATED.

    THE WORK YOU'RE DOIING FRUSTRATED.

    CANNOT FIND SOMETHING ELSE RIGHT A WAY.

    THIS IS NOT SUPOSED TO BE THIS WAY.

    COMPETITION IS KILLING SOLIDARITY.

    WHY POVERTY, WHY TO MUCH PROSPERITY ?

    SCHOOLS, PARTIES, PRESS, UNIONS IN VAIN EXPLAIN.

    EACH PASSING DAY ABSURDISM STRIKES AGAIN.

    SOLUTIONS OFFERED TO SAVE EACH GROUP's SKIN.

    HOW CAN A REAL ALTERNATIVE BEGIN ?

    TAKE A CLOSER LOOK AT OUR SOCIETY.

    FIND  OUT WHAT HAPPENED TO HISTORY.

    MONEY, POWER INFLUENCE DAILY LIVES.

    THE PSYCHOLOGY BETWEEN HUSBAND AND WIFE.

    DO NOT NEED ADDICTIONS ANYMORE.

    IT IS TIME TO RESTORE.

    FIND OUT WHICH EMOTIONS BLOCK CONSCIOUSNESS.

    FIND OUT THE CAUSE OF DISTRESS.    

    DEVELOP THE STRONG PART.

    LOVE KNOWLEDGE AND ART.

    BE SOLIDARY WITH THE JUST.

    TO EACH HIS PART OF THE WORK IS A MUST.

    TAKE SOME TIME FOR SILENCE AND NATURE.

    YOU ARE NOT A MINDLESS CREATURE.

    THE TRUE MEANING OF BEIING LOYAL :

    DO NOT LIVE TO WORK AND BUY, DON'T SPOIL.

    THE HIDDEN SYMBOLISM BEHIND LIFE...

    CUTS YOUR WINGS IF YOU DON'T BECOME ALIVE                   

     octo

  • de nieuwe presidenten

     Ok dus, vanaf eind januari komt er een nieuwe president bij...en niet van de minste hopelijk. De Congresleden in de VS, hebben de laatste acht jaar geen enkele oorlog kunnen stoppen, één man, en zijn kliekje havikken,die eindelijk eens verdiend afgestraft moeten worden, beslisten over alle bloedvergieten en gaven hun zegen over de poltiek van de beurswereld, 'beurscasino' eigenlijk. Welk soort presidenten heeft de wereld de dag van vandaag nodig ?

    Eerst en vooral géén presidenten die denken dat ze een soort koninginbijen zijn. Hun macht moet grondwettelijk beperkt worden. Ze mogen zomaar geen oorlogen kunnen beginnen bijvoorbeeld of op hun eentje over gigantische defensieuitgaven beslissen. Eigenlijk zouden ze in wereldwijde overeenstemming over de uitvoering van een aantal dringende programmapunten moeten waken. Armoede en oorlog moeten de wereld uitgeschopt worden...en dat doe je niet als marionet van de geldhaaien die in ons aller wateren rondzwemmen.

    Het jongste voorbeeld, eentje dat je niet voor mogelijk houdt : in de bankwereld gaan er stemmen op om ons een nieuw soort verzekering aan te smeren, namelijk een verzekering die, indien ons spaargeld ook in rook zou dreigen op te gaan, ons verzekerd van een soort gedeeltelijke (?) terugbetaling. 'Men' vindt namelijk dat een staatswaarborg tot 100.000 voor drievierde van dat bedrag onvoldoende dekking geeft. Dus, nadat deze kliek die jarenlang miljardenwinsten opstreek, de aandelenwereld onderuit deed gaan en er met gouden handdrukken en staatssteun voor beloond werd, denken ze zonder scrupules dat we nog niet genoeg hebben opgebracht.

    'Men' acht het temidden van deze recessie-fobie ook de moment om mensen tot dwangsommen te veroordelen als ze geen vermindering van loon aanvaarden willen en staken.

    Wij hebben presidenten nodig die de tegenstellingen tussen bevolkingsgroepen, taalgroepen, nationaliteiten, culturen en rassen, proberen verzoenen in plaats van olie op het vuur te gooien. Presidenten die weten dat de aarde nog bijna eeuwig mee moet kunnen, milieubewust dus.

    Zelf gaan we nooit zo'n presidenten verkiezen als we zelf geen andere houdingen gaan aannemen. Daarom zullen we moeten leren van geen buitensporige levensstijl na te streven en al de rest daaraan op te offeren. Iedereen wil werken en wonen en dat kan, als je ziet waartoe de mensheid technologisch gezien al in staat is geweest. Daarom, laten we ermee ophouden van mekaar als konkurrenten te beschouwen, maar als andere zielen die hun levensopgaven niet nog ingewikkelder gemaakt willen zien door overjaars politiek geklungel. Als goede mensen willen leven impliceerd dus ook dat we er meer en meer in moeten slagen van al onze soorten afgevaardigden een modern, op de menselijke noden van de hele wereld gericht programma, op te leggen. (zie het artikel 'Een op de toekomst gericht wereldprogramma'). Of je nu bij de vakbondsjongeren van welke kleur dan ook, of bij een milieugroep of een politieke partij, lid bent..., begin ergens maar vergeet niet dat één land op z'n eentje  alle wereldproblemen niet aankan. Zeker niet als de regeerders in die landen dezelfde agenda als die van de grootspekulanten hebben. Tot nog toe was dit de beste garantie voor meer van dezelfde onderontwikkeling , sociale achteruitgang of destruktieve onzin

    OP NAAR BETER ! De Arabische landen komen overeen van samen met Israël een soort Europa van na de tweede wereldoorlog op te zetten, met 'grenzen' die alleen nog in administratieve zin bestaan. Ze nemen ook meteen het voorbeeld van sommige Zuid-Amerikaanse landen en nemen maatregelen om de opbrengst van hun grondstoffen voor de ontwikkeling van de armsten onder hun aan te wenden. Reden te meer om sommige mensenvreemde legers daar terug te trekken. China mag Congo ook helpen ontwikkellen zonder dat daar weer miljoenen voor moeten sterven. Al wie meewerkt aan het goedkeuren voor fondsen voor oorlogsstokerijen moet worden vervolgd. Overal introduceert men een universeel systeem van rechtvaardige taxen en sociale zekerheid en gelijk loon voor gelijk werk. Kwestie van geruster te slapen, met minder stress te kunnen werken en te beletten dat 'men' de boel nog meer verziekt. Kwestie van meer tijd vrij te maken om ons af te vragen waar we eigenlijk mee bezig zijn in dit leven van ons. Daar krijgen we betere ideën van, dan diegene die men ons van bovenaf opdringt.       octo

  • gastauteur : actie zwarte parachutes

    deze jonge mensen willen geen luxueuze levens,alleen meer rechtvaardigheid :

    gastauteur : abvv jongeren :met hun aktie :

    Zwarte Parachutes @ Muntplein Brussel. Woensdag 5 november.

     

     

     

    De Brusselse ABVV-Jongeren ijveren voor een rechtvaardige verloning en ontslagvergoeding voor IEDEREEN, voor ALLE werknemers.

     

    De salarissen en ontslagvergoedingen van de gewone werknemers blijken echter niet van goud te zijn. Hun parachutes vliegen niet, voor de rest van hun leven, tot een paradijselijk eiland. Geen levenslange champagneontbijten. Geen exclusieve feestjes tot hun dood. Nochtans dragen zij ook flink bij aan de winsten in de bedrijven. 

     

    Op woensdag, 5 november, manifesteren de Brusselse ABVV-Jongeren voor rechtvaardigere lonen, voor rechtvaardigere ontslagvergoedingen. Die dag zal men gestrande parachutespringers opmerken in de bomen van het Muntplein, en andere plaatsen in Brussel. Mensen die niet tot dat paradijselijke eiland  zijn geraakt, mensen met een kleine zwarte parachute.

     

    ‘La Commission Plastique’ van de Brusselse ABVV-Jongeren ontvangt U graag tussen 12-13u op het Muntplein, 1000 Brussel
    Meer info: Wouter Vanaelst. tel 0499 550 783 of 02 552 03 63

     

     

     

  • Beschouwende Citaten Octo

     

    een beter kennis van de geschiedenis van de materie, de mens, het sociale overleven, de filosofie, de psychologie en andere krachten; draagt bij tot een betere innercommunicatie met jezelf en de dialogen die daaruit voortkomen

     

    mensen van goede wil krijgen vaak zoet geserveerde bittere pillen te slikken

     

    zinloosheid versus leven

     

    hebzucht leidde tot politieke organisatie...verweer ertegen ookiedere keer het verweer toegaf aan de hebzucht werd de organisatie ervan verpletterd...of ontaarde in oorlogen telkens de kollaboratie met de hebzucht werd voorbereid

    eerst als je berust in het feit dat je relatie is uitgeblust,wordt het tijd dat je een ander kust

     

    de verworvenheden van de arbeidersstrijd heeft vele reformisten een kortere neus gegeven om langs te kijken

     

    als de zon ondergaat schildert ze in een uur op mijn muur een met de wind bewegend schilderij.

     

    de krachtsverhoudingen tussen individuen en sociale groepen en wat wanneer en met wie onder bepaalde omstandigheden maar mogelijk was...noemt men geschiedenis of liefde

     

    voor de bovenmatig begaafde observateur is alles een stukje voorspelling

     

    interpretatie is alleen moeilijk vanwege zijn multifunktioneel karakter

    je kan niet blijven broeden op onbevruchtte eieren

     

    onverschillig evenwicht, twee eenden, dobberend op het water ,kammen pluimen

     

    bijgelovig is uitzonderlijk best als je ziet wat men als waarheid verkoopt

     

    er zijn twee manieren om het leven te interpreterende ene zoals een bos, aangepland door de mens, recht op recht.de tweede is de manier waarop de natuur dat bos plant

     

    als het leven een vuur is, zijn de krachten die het aanmaakten, bijzonder getalenteerd

     

    maybe love is a kind of hypnose that an often unknown force uses to bring people together because it wants to experiment with their strong and weak emotions

     

    maybe the whole world was an internet even before it was invented-spirit is one

     

    bedankt sommige filmakers, want sommigen hebben beelden nodig om zich realiteiten voor de geest te kunnen halen

     

    als vogels van sommige dino's afstammen is de evolutie een symbolisch spel van log naar licht en vliegen...en de reis van aap naar mens dan ?

     

    ode aan de kip, merci voor al die eieren per jaar, al dat scharrellen een mooi gebaar

     

    soms is eenzaamheid helend voor genieën...soms pijnlijk

     

    diegenen die het niet zo kunnen uitleggen hebben alleen hun geloof in zichzelf nodig

     

    vreemd hoe iemand voor zijn tijd al een stukje sterven kan

     

    op een mislukte, goedbedoelde poging groeit soms nog wel een bloem

     

    het zelf eerst achteraf versteld staan van je werk, onbeschrijfelijk gevoel

     

    de filosofie kan mens en samenleving veranderen

    een braambes is een zichtbare molekule

     

    HUMOR. INDIEN ONS MA ONZE PA VOOR ZE MIJ MAAKTEN, HAD LATEN ZITTEN;DAN WAS IK NEN HELEN ANDERE GEWEEST !

     

    het geestelijke is een relatie met je eigen, in de totaliteit van het alles.

     

    zijn wij niet de slaven van onze wonden ?

     

    één druppel olijf-en één druppel visolie maken grote kunst op een wateroppervlak...moet je eens proberen

     

    er zijn drie soorten 'verdragen', je eigen en anderen...en...

     

    al wat je dient te weten daar kom je ook achter op de meest ongeloofelijke manieren

    welke funktie heeft ze nog, de voorbijgestreefde ziekelijke jaloezie ?

     

    ER MOET ERGENS EEN GELIJKENIS ZIJN TUSSEN WETEN HOE JE EEN KACHEL MET HOUT MOET AANMAKEN EN HET JUISTE MOMENT OM EEN ROMAN TE KUNNEN SCHRIJVEN.

     

    EEN MENS HEEFT EEN GEHEUGEN. DAARIN ZOUDEN OOK STEMOPNAMES VAN BEPAALDE MOMENTEN MOETEN ZITTEN OM TE WETEN HOE HIJ DAN KLONK.DAARVOOR ECHTER ZIJN ER DE ANDEREN EN HUN OGEN EN OREN WAARBIJ WE DAN TERECHTKUNNEN. DE ANDEREN ZIJN ONS TWEEDE GEHEUGEN.

     

    LES MOTS SONT LE DECOR. VIVE UNE SOCIETE SANS ARGENT speculative ; SEULEMENT POSSIBLE SI ON N'EST PLUS SI DEPENDENTS DE NOS EMOTIONS NEGATIVES.

     

    GOD IS NIET ALLEEN ZELFKENNIS EN ALDUS KENNIS VAN DE WERELD, MAAR KAN OOK EEN ORGASME, UIT WARE onbaatzuchtige WOORDEN EN GEDACHTEN GEBOREN, zijn.

     

    woorden kunnen in een negatieve strategie ingepast worden

    terwijl ik de zaadjes zie ronddwarrellen probeer ik m'n filosofie te ontwarrellen

     

    IS ER TOCH IETS STERKER DAN HET WOORD ? ER ZIJN LIEFDESNACHTEN DIE MEN VANWEGE HUN GEHALTE OP PAPIER ZET. ER ZIJN ER OOK DIE JE NIET OP PAPIER ZET, MAAR DAAROM NIET MINDER INTENS WAREN. ER ZIJN ER OOK DIE JE BEST NIET OP PAPIER ZET.

     

    WEER EEN TITEL VOOR WEER EEN BOEK DAT IK NOOIT ZAL SCHRIJVEN MAAR ZICH IN REALITEIT DAGELIJKS ECHT TOONT : 'HET LEVEN VAN KOETS TOT LIJKWAGEN'.

     

    filosofie staat nooit los van de rest

     

    boeten we gevoelsmatig voor de weg die we niet volgden en die toch de onze is...of is, wat we ook doen, het altijd tijdelijk onze weg ?

     

    de media stopt soms valse helden in ons hoofd, door onze interesseloosheid vragen we daar soms om

     

    een dichter is soms een MYSTicus. Mist is vocht en regen en koud en warm tegelijk...en al die dingen maar een moment lang echt

     

    iets blonk als gouden glas in het gras, ik ging op m'n knieën zitten en zag dat het een dauwdruppel was

     

    HET GELOOF IN HET OP BEPAALDE MANIEREN VOORTBESTAAN VAN ONZE GEEST,HOEFT NIET TEGENGESTELD TE ZIJN AAN DE ONTWIKKELING VAN DE WETENSCHAP. GODSDIENST, DIE GEEN 'RELIGIE' WORDEN KAN, DIE DUS FILOSOFIE EN WETENSCHAP NIET LEERT 'verbinden' (relieëren) IS IN HEEL VEEL GEVALLEN EEN GEVAARLIJKE THERAPIE.

     

    ZEI DIE VROUW TEGEN HAAR MAN : "ALS ER EEN HEMEL BESTAAT, DAN ZULLEN DAAR ZEKER EEN KLEINE MINDERHEID MANNEN ZITTEN. WAAROP HIJ REPLIKEERDE "PROFITEER ER HIER DAN NOG MAAR WAT VAN WANT GINDER GAAT GIJ ZEKER ALLEENSTAANDE ZIJN".

     

    Aan een ex moet je kunnen terugdenken zoals aan goede reizen die je gemaakt hebt;met hier en daar wat tegenvallers.

     

    armoede, zowel als rijkdom kunnen een bron van fanatisme zijn

    rijkdom, armoede, emoties en conservatieve religie; zitten in de weg van progressieve mensen

    je moet eens in de buurt van een militaire vliegtuigdemonstratie gaan als je een klein beetje wil weten hoe afschuwelijk het moet zijn van gebombardeerd te worden

     

    werkmoto : don't hurry be happy in plaats van het klassieke 'don't worry'

     

    een scheiding is een langzaam of snel proces van ontdekken dat je toch niet zo aantrekkelijk bent voor mekaar

    octo

  • LISTEN TO YOUR INNER VOICE

    INNERVOICE

    When everything you wanted to write about in life,

     has been written.

    When everything you wanted to speak about,

     has been said.

    When you've experienced all about love and hate.

    When you've tried everything

    to influence the battle for power.

     

    Then you realise you've only touched the mechanisms,

    even dough you added a lot of undiscovered things.

    Then you feel that even only in trying, you changed things,

    while the negative tensions

    kept on giving life to the positive.

    Then, when absolute calm is restored,

    you hear your inner voice again.

    What was and is IT (she-he?) always talking about ?

    Then you start wondering,

    why did it made you feel heavenly,

    why did  some periods, it made you confuse ?

     

    Could it be that matter and mechanisms are one thing

    and the energy that makes that energy travel ...an other ?

    Could it be that matter or mechanisms also can make sick

    and do so because the original real strength must recover ?

    Could it be that real strength is always beiing challenged

    and must descend in to where the changement is due to come from ?

     

    Oh purest voice of sensitivity

    let your part of  wind blow, your part of matter glow,

    your part of the water rise, your part of light inspire,

    so I'll know what to write in a new way;

    because the sky, aswell as other matter,

    is full of energy

    Oh dearest desteny, show me the narow pad

    between rationality and the inner voices of intuition,

    show me which seeds where to plant

    so I and we can act more then as one

    because thruth otherwise causes to much suffering.

     

    While travelling on the narrow pad of now

    the contact with the past and future voices of nature

    came back again from beiing lost

    in every period of your life ,

    that you were not an honnest child.

    octo