Tijd voor filosofische bezinning

Afbeelding 013Bij voorkeur leest men in grote getale over misdaad, luxe, bekende heerschappen; zaken waar al veel film en papier aan is verknoeit.  Verbieden die handel !  Niet door een wetgeving, maar door bewustwording...filosofisch verzet tegen alle geestelijke vervuiling.   Bij nader toezien blijkt er toch een belangrijk deel van mensen dit door te krijgen. Het is een deel dat meer bezig is met 'zijn' dan met hebben.  Toegegeven weer...'hebben' mag er ook 'zijn'.

Het zijn die mensen die zich afvragen wat nu eigenlijk de bedoeling van leven en sterven is.

Het zijn zij die nu nog gedeeltelijk terecht zeggen dat ze 'maar één keer leven' en hun zoveelste dure auto binnen de vijf jaar kopen, maar innerlijk toch onrustig door het leven gaan...wachtend op de één of de andere kentering naar bezinning.

Bezinning.  Zich vragen stellen over zin en onzin.  Voor elke gram zin is er wel een pond onzin te vinden.

We willen allemaal mooi zijn en ons mooi kleden en niet onprettig rieken en in een mooie kamer of huis wonen...maar moeten we daarom alle tijdschriften over al die dingen gaan kopen...en als we ze dan hebben zitten we tussen onze niet-kringloop-meubels de roddelblaadjes over de bekende gezichten te lezen, niet wetend dat er in de buurt iemand met nog vijf bewoonde zwaluwnesten in z'n schuurtje woont.  Iemand dat ook nog eens graag een woord tegen iemand wil zeggen.  Bezinning over het waarom van oorlog en vrede en rijkdom en armoede...teruggedrongen, verhinderd door van die bezigheden als het onzinnige deel onder de computerspelletjes.  'Spelletjes' , noemen sommige ze onschuldig, terwijl ze in feite de haat en het geweld bevorderen.  Het niet-nadenken over, maar het zogezegd 'genieten'van het leven wordt van alle kanten gepromoot.  Voor dit soort van welstand hebben onze voorouders niet afgezien...

het leidt tot intellectuele verarming en asociaal gedrag.  Het is geen welstand, maar geweldstand.  Onze huisdieren hebben het beter dan velen die op twee euro per dag moeten leven.  En weer vraagt alleen een minderheid zich af waarom men bijvoorbeeld vijf cent betaald in Congo om je haar te laten knippen en 16 euro hier.

Ministers komen wel internationaal bijeen, maar dan om al die speculatieve wetten in stand te houden, niet om de moordende concurrentie uit te schakelen.  OK, er worden boeken vol geschreven over stress en belang van het familiaal leven enzoverder...maar weer zal het een minderheid zijn die het recht om trager te leven in woord of daad of beiden, opeisen zal. Intellectueel bezig zijn is een soort bangelijk iets...intellectueel bezig zijn, aan de andere kant, wordt ook vaak inhoudsloos gemaakt. Van filosofie moet je bijvoorbeeld geen wiskunde maken.

Eigenlijk zou je een diploma zappen moeten halen om nog tv te kijken.  Als er een journaal moest zijn met alle nieuws over niet-politieke misdrijven, zou het veel meer bekeken worden dan het overige nieuws.  Eén tv-post met reclame zou ook veel beter zijn dan al die onderbroken programma's.  De inkomsten daarvan zouden door de meest kwalitatieve zenders mogen gebruikt worden voor mijn part.  Ondertussen moeten we door alle intellectuele verontreiniging heen, verder doen met de middelen die we al hebben in de richting van...inhoud.  Kennis.  Uitzicht op. Zingeving.  Kan dat meer in films en zo alstublieft ?

Er is inderdaad een andere soort bezinning die met de filosofie te maken heeft, of liever die vanuit de filosofie vertrekt, niet vanuit de details van onze dagelijkse ruzies bijvoorbeeld.

Hoeveel bruikbare dingen er ook in de wetenschap, de religie en de filosofie zitten we moeten beginnen filosoferen vanaf nul.  Ons niet laten opdelen tussen materialisten (de geest is stof) en idealisten (de geest staat los van of boven de stof).  Gewone vragen stellen.  Is een levend wezen een machine of heeft het een 'ziel'...is het de uiting van een bepaalde manier van zijn ?  Eigenlijk komt die vraag te vroeg...want wat was er vóór het biologische zijn ?  Het moleculaire zijn. En daarvoor ?  Het atomaire zijn.  En daarvoor ? Straling...iets dat nog niet 'vast' te grijpen, nog geen atoom was. En daarvoor ?  De big-bang.  Eén punt waarop de druk zodanig was dat het geheel wel moest ontploffen...waarbij die  'straling' vrijkwam.  Een punt dat een ruimte met een grote van gelijk of kleiner dan nul wil innemen...ontploft.  Daar kwamen wij in de tijd dat we nog straling waren van voort en onze evolutie is er nog altijd mee verbonden.  Zelfs in onze onderlinge relatie 'ontploffen' we onder teveel druk.  Als cel hebben we geleerd van ons te vermenigvuldigen door te 'delen'.  Als we in het dagelijkse leven om tal van redenen niet meer willen 'delen', beginnen de moeilijkheden die tot verdere ontwikkeling leiden gewoonlijk. 

Die big-bang is soort explosie die in een soort ballon-effekt nog altijd voortduurt en naar sommige wetenschappers beweren op een dag weer in mekaar klapt.  Wordt dan alles weer straling als er weer een big-bang-cyclus op volgt ?

Vermits wij in essentie straling en energie zijn moet onze eigen, opgebouwde 'verdienste' aan straling weer zo'n wat...'twintig? miljard' jaar wachten eer we weer in een bij benadering dezelfde combinatie komen te zitten. (Vermits we al0000000000000 vijftien miljard jaar oud zijn en ons universum nog vijf miljard jaar te gaan zou hebben).

We kunnen ons, nu we toch bezig zijn, afvragen of onze straling niet ook meteen bij onze dood vrij van het lichaam komt te bestaan...wat die straling allemaal kan, weten we natuurlijk niet...dan komt het 'geloof' op de proppen. Het geloof in de bijzondere energie die het leven is.

Hoe dat 'geloof' werkt ?  Het begint alleszins bij kennis en observatie.  Kennis opdoen is eens te meer de goesting hebben om te willen weten...naar buiten en binnen toe gericht.  Ook ons 'vroegere ‘wij' wilde 'weten', wilde 'kennis' opdoen.  Dat vroegere wij dragen we trouwens nog altijd mee onder de vorm van biologische intelligentie.

Observatie vertrekt van één centraal punt zoals de atoomkern er één is.De zon is figuurlijk gesproken ook een soort atoomkern, hij 'belicht' alles. Vermits we uit miljarden cellen bestaan zijn we eigenlijk al een gigantisch miniüniversum op zich.

Een atoomkern heeft ofwel een positieve lading om op de buitenwereld (de negatief geladen elektronen) al of niet te reageren ofwel een neutronlading, een evenwicht van plus en min, een soort 'onverschillig' observerend evenwicht. 

De woorden 'positief', 'negatief', 'onverschillig' zijn in deze niet als waardeoordelen (niet moreel) bedoeld, maar energetisch.  In termen van 'energetisch' denken valt er veel meer aan subjectieve, gevoelsmatige situaties te begrijpen.Dat zijn trouwens de moeilijkste dingen om te begrijpen, niet de objectief,logische dingen en toestanden.

De aantrekkingskracht die een wezen op een ander uitoefent bijvoorbeeld, valt  beter te begrijpen  als je door hebt wat voor een soort energie de mensen in kwestie vertegenwoordigen.  Eigenlijk vertegenwoordigen we met z'n allen en afzonderlijk tegelijk een stuk van de energie van ons voorgeslacht, een soort nieuw lied op basis van de oude noten.

Ander uitgangspunt.  Tegengestelde.  Synthese.  Het generatieconflikt bijvoorbeeld.  'Zijn' bakent zich af door niet het identiek te willen zijn...waaruit zou moeten voortvloeien dat beide personages er wijzer uit worden.   Bij een wandeling op een dorpskerkhof zie je dat er in 't verleden vele combinaties uitgeprobeerd zijn.Voor iemand die z'n hele leven het grootste deel van al die figuren en hun onderlinge relaties daadwerkelijk of via overlevering heeft gekend, vallen er een aantal wetmatigheden op, zeker voor wie het hoe en waarom van  het reilen en zeilen in z'n eigen familiale voorgeschiedenis en die van anderen kent. Over de generaties heen lijken wij wel allen bezig met datgenen waar anderen voor ons het moeilijk mee hadden…of met wat ze graag deden natuurlijk ook. Het eigene aan ons leven is de unieke manier waarop wij dat allemaal invullen.

octo

De commentaren zijn gesloten.