Chantagepraktijken in de bankwereld

De Duitse overheid geeft een miljoenenlening aan de Ijslandse Kauptingbank...op voorwaarde dat haar Duitse klanten hun spaargeld kunnen afhalen. Geen 'normale' tijden meer. Waar is de etica ? Weggeprivatiseerd en weggespekuleerd versta ik het goedwaarschijnlijk. Je zou heimwee naar de Bank van de Post krijgen.

Het Internationaal Muntfonds verwacht dat er tegen 2009 vijftig landen gaan toegevoegd worden aan de lijst van landen getroffn door hongersnood. Een aftakeling van levensomstandigheden wordt door tal van economen &politici gevreesd. Ontslagen dreigen in de miljoenen te lopen. Hoe is dat mogelijk zou je denken, we wandelen rond op de maan en hier krijgen we onze zaken niet op orde.

Erger nog...het is een krisis van overproduktie... stel je voor, we maken eigenlijk teveel dat we niet verkocht krijgen en daarom moeten we het in de toekomst met zijn allen minder gaan doen...dat is toch te gek voor woorden ! Pure Franz Kafka ! De inkrimping van de winstmarges bepaald het armzalige leven van miljoenen mensen overal ter wereld, onvoorstelbaar dat we daarmee kunnen leven.

Hoe men het oplossen zal ?  Hopelijk weer niet met een reeks oorlogen, vernietiging en wederopbouw.  Ook in 1929 maakte het geldkapitaal zich los van de produktie.  Voorafgaandelijk aan dat jaar was er ook een enorme spekulatie geweest.  Door de lonen te verminderen liquideert het kapitaal zijn eigen markten. Als alle landen en bedrijven dit doen heb je op termijn dus nog weinig markt over.

Het is bovendien heel duidelijk geworden, dat niet wij, maar het kapitaal de Staten domineert. De winsten zijn voor het kapitaal, de verliezen, het betalen van de werklozen, valt op onze schouders. Hele takken van de ekonomie worden opgeöfferd, nieuwe, 'oorlogsmarkten' werden in het verleden en worden nu nog steeds aangeboord als winstmachines. Oorlog is het laatste middel om nieuwe markten te veroveren...en zelfs die investeringen zijn op termijn weggegooid geld.

Ook in de jaren dertig van vorige eeuw werden er banken genationaliseerd, in Duitsland bijvoorbeeld tussen 1930 en 1932 bijvoorbeeld, maatregel die Hitler, lakei van het grootkapitaal weer teniet deed.  Hij ging iedereen eens werk geven in de oorlogsproduktie en in het leger. "Als ge maar werk hebt", moeten er toen ook velen gedacht hebben zonder de implicaties te willen zien.

In landen waar de linkse beweging vóór de tweede wereldoorlog sterk stond kon het volk voldoende druk op de sociaaldemokratie uitoefenen teneinde geen rechtse dictaturen toe te laten. 

Benieuwd wat zestig jaar van accumulatie met de krisis van nu gaat doen, in 1929 was de crisis maar het gevolg van de tien jaar accumulatie na de eerste wereldoorlog.  Accumulatie, zijnde opeenstapeling van winsten die voor een deel op een dag in rook opgaan.  Men zou dus beter rechtvaardige belastingen op die sommen zetten, zodat het geld ten goede kan worden gebruikt, zoals ondergetekende reeds herhaaldelijk betoogde.

octo

De commentaren zijn gesloten.