Woorden en andere aanrakingen

Al die dingen en mensen in ons leven, die we diepdoorvoeld ondergaan en mochten ondergaan; van de aangename tot diegene die zeker alleen zwaar om dragen zijn; al die dingen werken in onszelf en diegenen die ermee verbonden zijn door.

Al die dingen en mensen wekken immers vragen in ons op...en het leven geeft de antwoorden erop, schept omstandigheden die ons de mogelijkheden bieden ons bewustzijn voortdurend scherper te stellen.

Een handdruk of een blik die je niet vergeet, een gesprek dat bijblijft en zich soms achteraf eerst tot de ware betekenis ontrafelt. Allemaal aanrakingen.

Onder aanrakingen verstaan we niet alleen iets of iemand die we kunnen vastgrijpen. Voordat het eerste atoom ontstond, was er alleen maar onzichtbare aanraking...straling. Straling kwam uit...de 'big-bang' voort, kwam voort uit, simpel gezegd...iets dat niet zinloos wil worden...zinloos : geen vorm, geen inhoud...kleiner of gelijk aan nul willen worden bestaat niet. Atomen, cellen en tenslotte ook wij...nog altijd begeven we onder teveel druk van de omgeving en lijkt iets zinloos te gaan worden...net zoals in de natuur...er is geen onderscheid, we zijn één. Aan iets dat geen zin heeft, willen we niet meedoen.

Bestaan bestaat alleenlijk omdat het bestaan niet NIET WIL BESTAAN.

Na onze dood worden we terug voor een deel alleen straling, zo simpel als licht straling is...zo eenvoudig en energievol zal dat dan zijn...niemand weet het. Er is alleen het vermoeden dat we meer dan het bewustzijn van licht en straling zelf zullen zijn. Soms is er de zekerheid dat 'er meer is', die ons inspireren kan. Het is met die dingen zoals met een vlinder die ergens met de vleugels naar beneden zit te zonnen...als je hem wil gaan vragen waarom hij dat doet, zal hij wegvliegen. Zo 'vervliegen' sommige indrukken die we in onszelf soms hebben heel vlug omdat ze niet in onze klassieke manier van waarnemen passen...ze zijn meer het terrein van 'dichters' zou je kunnen zeggen...en 'wat kun je daar nu mee kopen' menen sommigen. Maar goed dat er vele van onze indrukken 'vervliegen', ze zouden ons op de duur alleen maar overbelasten. Je kunt ook niet naar twee radio's tegelijk luisteren. Meestal zijn het die dingen die je echt van mensen bijblijven, zonder dat je ze opschrijft...die je eigen zelf de rode draad van jou leven kunnen laten achterhalen.

Soms kan je aan het water aan een vijver zitten, als de zon dan juist zit en de wind de bomen de takken van de bomen beweegt en ook de vissen voor voortdurende rimpels in het water zorgen, dan zie je als het ware de takken, die net als de aders in ons lichaam wel 'sap' lijken te pompen. Heel het universem, hoe eindeloos ook, is in feite maar een stille wenk naar de eenheid die dit universum in zich draagt.

Onze indrukken en negatieve emoties, ons louter 'tellen' in plaats van ook te aanschouwen, ons verleden, dat niet alleen het onze is, maar door generaties verder werd gedragen, onze eenzaamheid...kunnen ons zo overstuur maken dat we het er niet makkelijker voor ons eigen en onze omgeving op maken. Wij zijn allen omgeven door mensen die een bepaalde rol in ons leven invullen...en wij in het hunne. Vaak zijn het diegenen die het kortst bij ons stonden of diegenen waarmee je onder één dak leeft, die de grootste uitdaging voor de verruiming van je bewustzijn betekenen...en vaak is het met hen dat je de ook de moeilijke kanten van het leven leert aanpakken.

Hun sterke, lieve en warme kanten moeten we niet trachten te begrijpen...die staan het dichts bij hun eigenlijke 'uitstraling'...en hoeft geen uitleg. De dingen van anderen en onszelf waarmee we minder overweg kunnen die zullen zich altijd onder één of andere vorm blijven manifesteren. Vaak hebben deze 'moeilijke dingen' hun roots in onverwerkte en onbegrepen ervaringen...of in niet ingelostte verwachtingen of in een gebrek aan zelfwaarde...t.g.v. verwaarlozing of overbescherming of overbezorgdheid of wie weet nog al wat. Dat begint dan allemaal in ons hoofd te malen en verknoeit ons vermogen om helder te kunnen genieten van al die dingen die er zoal op een dag te observeren vallen. Als alle omstandigheden goed zitten en je begrijpt wat er zich in feite in jezelf en in anderen voltrekt...wordt je de hele dag met veel onnavertelbare 'binnenpretjes' verrast. Soms lukt het ook veel beter als je niet alleen figuurlijk door de dingen en de mens zelf 'aangeraakt' wordt...letterlijk betekent dat dan een duik in het water bij warm weer of iemand die je over je arm streelt bijvoorbeeld...figuurlijk betekent het datgene wat je overkomt als je deze tekst probeert te begrijpen of zelfs een blik (straling) kan iemand 'aanraken' of koud laten...het heeft allemaal zijn bijna ondoorgrondelijke redenen.

Het verleden, het zit nog in ons en door het heden helder te leren interpreteren wordt het verleden van z'n zwaarte ontdaan...en blijft een heldere, genietbare toekomst dagen. Dat is zo voor het begrijpen van het waarom van al die stomme oorlogen als het begrijpen van al die konflikten die men met mensen kan hebben. Hoe wijs iemand ook wordt, alle dagen kan je nog dingen bijleren en in anderen in beweging zetten en omgekeerd...net zoals oude fruitboeren nog alle jaren bijleren over hoe ze het best snoeien en zo...zo moeten we 'de boom in ons' ook goed leren kennen als we voor anderen willen bloeien. Het grootte geheim is de vertakking van die eenheid van allen en alles en hoe dat op mekaar inspeelt.

octo

De commentaren zijn gesloten.