• het verhaal achter het denken

    De filosofie staat weer eens voor een revolutie Al vanaf er gefilosofeerd werd (filosoferen betekent ‘uitzien naar wijsheid’), kwamen een aantal denkrichtingen met mekaar in botsing. Zo was de belangrijkste doelstelling van de Sofisten het welbespraakt leren verdedigen van een zaak…of de uitleg met de werkelijkheid strookte of niet was niet de hoofdzaak. Mensen als Socrates verwierpen dit uitgangspunt. Na hem voegden anderen telkens belangrijke componenten aan het wijsgerig denken...

    Zo vond bijv. Aristoteles dat de mens bij z’n geboorte ‘leeg’ was, hetgeen natuurlijke de genetische erfelijkheid van ook een aantal psychische faktoren buiten beschouwing liet. De Stoicijnen zagen geen tegenstelling tussen het spirituele en het zuiver stoffelijke, het geestelijke bestond binnen het stoffelijke.De tegenstroming daarvan, de Epicuristen raakten gefrustreeerd door het element ‘lust’ als zin van het leven. Meer en meer drukten wetenschappers hun stempel op de filosofie. Gallilei vond dat het boek van de materie op mathematische manier geschreven was. Copernicus stierf op de dag dat zijn boek uitkwam en Kepler ontdekte dat de snelheid van de planeten verhoogde naarmate ze dichter rond de zon draaiden. Newton ontdekte dat de planeten in hun baan blijven door de kracht van de sterren. De voornaamste wetten van de makrokosmos werden ontdekt, die van de mikrokosmos zouden na de uitvinding van de mikroscoop dra volgen. Spinoza schreef dat : "als we zouden inzien dat alles wat gebeurd noodzakelijk is, dat we dan tot een intuitieve kennis van de natuur zouden kunnen komen." Hume nam het dagelijks leven als uitganggspunt voor de filosofie. Empiristen, zo van rationele standpunten doordrongen beweerden dat 'we niets meer van deze wereld kunnen weten' dan dat we zien, vroegen zich toch al af of we niet ook door bewustzijn omgeven zijn. Kant wilde de godsdienst tot iets natuurlijks maken, het geloof kon ook een uit de eigen praktijk afgeleid gegeven worden, zodat de mens minder afhankelijk van guru’s worden kon. Artiesten beweerden dan meer en meer dat ze iets konden uitdrukken waar filosofen geen woorden of andere middellen voor hadden. Hegel probeerde de filosofie te redden nadat de romantiek er iets kompleets geestelijks van gemaakt had. Hij toonde aan dat de dingen zich ontwikkelden volgens een stuktuur van these, anti-these en synthese. Marx en Engels verklaarden de geschiedenis  als een gevolg van de verschillende produktiemethoden die de verschillende soorten maatschappelijke systemen (slavernij, feodaliteit, kapitalisme) gebruikt hadden. ‘Om de werkelijkheid te kunnen veranderen, moet je ze begrijpen’ was hun credo.

    Een burgerlijk ekonoom die de waarde van Marx onkent is hetzelfde als een medicus die het werk van zijn tijdgenoot Darwin zou ontkennen.

    Darwin deed braanbekend werk op gebied van de afstamming van de soorten. .

    Over waar mensen als Freud en Jung zich in dit landschap is de diskussie nog altijd gaande. Wat kan onze generatie aan het werk van al deze mensen toevoegen ?

    Bestaan er zoals Einstein stelde inderdaad meer dimmensies dan gedacht ?

    Energie, aantrekkingskracht en al of niet toeval vormde alles.

    Ook onze eigen energie zal eens terug uiteenvallen in de elementen die ons hebben gevormd. Ons bewustzijn bestaat ook uit straling en andere energiën dan mineralen en water en zal ook in die elementen uiteenvallen.Misschien leeft onze ongebonden geest wel wel verder als straling en materie. Gelukkig weten we dat niet…want we hebben hier allen om een boel onnavolgbare redenen ons leven te leiden. Gissiingen over de interaktie tussen de ‘werkelijke’ en de hypothetische ‘onwerkelijke’ geest kunnen alleen maar gissingen blijven, wat niet wegneemt dat het filosofisch GELOOF in onsterfelijkheid een enorme, ook reeds vaak misbruikte energiebron is ( zie bijvb. al die waanzinnige zelfmoordakties). Prettige dag nog verder.

    octo

  • het verhaal achter het denken

    De filosofie staat weer eens voor een revolutie Al vanaf er gefilosofeerd werd (filosoferen betekent ‘uitzien naar wijsheid’), kwamen een aantal denkrichtingen met mekaar in botsing. Zo was de belangrijkste doelstelling van de Sofisten het welbespraakt leren verdedigen van een zaak…of de uitleg met de werkelijkheid strookte of niet was niet de hoofdzaak. Mensen als Socrates verwierpen dit uitgangspunt. Na hem voegden anderen telkens belangrijke componenten aan het wijsgerig denken...

    Zo vond bijv. Aristoteles dat de mens bij z’n geboorte ‘leeg’ was, hetgeen natuurlijke de genetische erfelijkheid van ook een aantal psychische faktoren buiten beschouwing liet. De Stoicijnen zagen geen tegenstelling tussen het spirituele en het zuiver stoffelijke, het geestelijke bestond binnen het stoffelijke.De tegenstroming daarvan, de Epicuristen raakten gefrustreeerd door het element ‘lust’ als zin van het leven. Meer en meer drukten wetenschappers hun stempel op de filosofie. Gallilei vond dat het boek van de materie op mathematische manier geschreven was. Copernicus stierf op de dag dat zijn boek uitkwam en Kepler ontdekte dat de snelheid van de planeten verhoogde naarmate ze dichter rond de zon draaiden. Newton ontdekte dat de planeten in hun baan blijven door de kracht van de sterren. De voornaamste wetten van de makrokosmos werden ontdekt, die van de mikrokosmos zouden na de uitvinding van de mikroscoop dra volgen. Spinoza schreef dat : "als we zouden inzien dat alles wat gebeurd noodzakelijk is, dat we dan tot een intuitieve kennis van de natuur zouden kunnen komen." Hume nam het dagelijks leven als uitganggspunt voor de filosofie. Empiristen, zo van rationele standpunten doordrongen beweerden dat 'we niets meer van deze wereld kunnen weten' dan dat we zien, vroegen zich toch al af of we niet ook door bewustzijn omgeven zijn. Kant wilde de godsdienst tot iets natuurlijks maken, het geloof kon ook een uit de eigen praktijk afgeleid gegeven worden, zodat de mens minder afhankelijk van guru’s worden kon. Artiesten beweerden dan meer en meer dat ze iets konden uitdrukken waar filosofen geen woorden of andere middellen voor hadden. Hegel probeerde de filosofie te redden nadat de romantiek er iets kompleets geestelijks van gemaakt had. Hij toonde aan dat de dingen zich ontwikkelden volgens een stuktuur van these, anti-these en synthese. Marx en Engels verklaarden de geschiedenis  als een gevolg van de verschillende produktiemethoden die de verschillende soorten maatschappelijke systemen (slavernij, feodaliteit, kapitalisme) gebruikt hadden. ‘Om de werkelijkheid te kunnen veranderen, moet je ze begrijpen’ was hun credo.

    Een burgerlijk ekonoom die de waarde van Marx onkent is hetzelfde als een medicus die het werk van zijn tijdgenoot Darwin zou ontkennen.

    Darwin deed braanbekend werk op gebied van de afstamming van de soorten. .

    Over waar mensen als Freud en Jung zich in dit landschap is de diskussie nog altijd gaande. Wat kan onze generatie aan het werk van al deze mensen toevoegen ?

    Bestaan er zoals Einstein stelde inderdaad meer dimmensies dan gedacht ?

    Energie, aantrekkingskracht en al of niet toeval vormde alles.

    Ook onze eigen energie zal eens terug uiteenvallen in de elementen die ons hebben gevormd. Ons bewustzijn bestaat ook uit straling en andere energiën dan mineralen en water en zal ook in die elementen uiteenvallen.Misschien leeft onze ongebonden geest wel wel verder als straling en materie. Gelukkig weten we dat niet…want we hebben hier allen om een boel onnavolgbare redenen ons leven te leiden. Gissiingen over de interaktie tussen de ‘werkelijke’ en de hypothetische ‘onwerkelijke’ geest kunnen alleen maar gissingen blijven, wat niet wegneemt dat het filosofisch GELOOF in onsterfelijkheid een enorme, ook reeds vaak misbruikte energiebron is ( zie bijvb. al die waanzinnige zelfmoordakties). Prettige dag nog verder.

    octo

  • Filosofie in het dagelijkse leven

    Je kan veel filosofisch ingewikkelde artikels gaan lezen als je de zin van 't leven wil snappen...maar ook van de filosofie heeft men veelal wiskunde gemaakt of een onontwarbare nihilistische knoop zonder blijdschap en toekomst. Zo eentje als de wereld-monetaristen ons bieden.

    Wie zijn die mensen wiens fortuin moet gered worden de dag van vandaag ? Kent iemand hun namen ? De fiscus misschien ?  Wie neemt de beslissingen om banken te nationaliseren met ons spaargeld ? Een groepje mensen van diegenen die U verkoos ? Wat had er niet allemaal kunnen worden gedaan met het geld dat zij in rook deden opgaan ? Weer een interresant hoofdstuk erbij voor het boek 'godverdomse dagen...' van Dimitri V. 

    Ik herlees m'n filosofische artikels op http://users.skynet.be/octo en heradem, er moeten toch ook nog hemelse dagen op een hemelse planeet mogelijk zijn.

    Dagen om een andere taal dan die van de machthebbers te leren, want zij kennen alleen hun taal en die van de beurs... en die van het hart, misbruiken ze om ons vanalles wijs te maken, vrees ik.

    octo

  • Toeristen aller landen, vertrek op tijd eens

    Wie al eens buiten het seizoen een voordelige boeking op het internet versieren kan, zal ook al wel hebben gemerkt dat vele idyllische plaatjes weinig bevolkt zijn. Wegens koopkrachtproblemen merk je dat vele ouderen ergens niet wegkunnen uit de koudere streken, terwijl ze maar al te welkom bij de zelfstandige uitbaters van warmere oorden zouden kunnen zijn.  Onderbenutte vliegtuigtuigen en hotels, is dat ook geen vorm van verspilling ?

    Dan spreken we nog niet over al die oorlogslanden met een zonnig klimaat waar mensen uit koude landen niet naartoe durven vanwege het geweld. Allemaal absurditeiten waar de wereld nog moet mee afrekenen.  Een Palestijnse Kebap naast een Israelische ik weet niet wat, zonder schrik om te worden opgeblazen.

    octo

  • inderdaad,tijden veranderen mr president

    Onze soort zit in een evolutie waarbij ze zich probeert los te maken van een aantal negatieve emoties die nog aan onze dierlijke overlevingsinstinkten gekoppeld zitten.(Uit angst om tekort te komen of die drang van met geweld de bestaansmogelijkheden van anderen te proberen ondermijnen) Tot nogtoe heeft de uitvinding van het geld het soms mogelijk gemaakt om deze ingebeelde overlevingsstrijd in het belang van de hoogste maatschappelijke groepen, regelend te begeleiden.

    Het geld en de hebberigheid waren de motor achter oorlogen…de klassenstrijd ten gunste van de onderste lagen was er altijd het slachoffer van. 

    Elke revolutie werd door Staten in bloed gesmoord.  Opkomen voor rechten lokt nog veelal geweld in plaats van oplossingen uit.  Zeker als dergelijke akties niet volgens vooraf uitgekiende taktieken gebeurd.  Een omwenteling moet niet langs een burgeroorlog langs.

    De technologische vooruitgang en de verbetering van het lot van de werkende lagen van een deel van de wereldbevolking; werd altijd geleid via de heersende klassen ten koste van overuitbuiting en oorlog en versterking van de onderdrukking.  Zonder de druk van de werkende lagen van de bevolkingen komen er nooit toegevingen ten hunner gunste.

    Welk zijn nu de methoden waarop dergelijke druk de laatste paar eeuwen uitgeoefend werd ?

    Door toedoen van hongeropstanden, in het Frankrijk dat de adel van de feitelijke macht verdreef bijvoorbeeld, kwam de burgerij aan het hoofd van de regering.   Meer dan een halve eeuw later slaagde het proletariaat van Parijs er tijdelijk in van de macht aan de rijke burgerij te onttrekken; maar weer werd zijn streven in bloed gesmoord door het toenmalige Franse leger dat voor de gelegenheid met z’n aartsvijand, het Pruisische leger samenwerkte. Later ontstonden de eerste werkerspartijen en vakbonden die hun plaats in het systeem opeisten. De invoering van het stemrecht kon niet voorkomen dat het kapitalisme zijn zoveelste krisis via een eerste wereldoorlog wou oplossen.  

                                                                           Het Russische proletariaat deed een nieuwe poging om de macht van het kapitalisme te breken en kreeg bijna onmiddellijk met buitenlandse invasies te maken.  De Duitse massa’s waren oorlogsmoe, maar ook hun revolutie werd in het bloed gesmoord door het leger en door teveel vertrouwen in de toenmalige sociaal demokratie.  Toen reeds werd de weg naar de tweede wereldoorlog toe geëffend.  Een tweede wereldoorlog die trouwens niet zoals die van WOI  onder druk van het proletariaat, maar door toedoen van de politiek van de partijen van de dominante klassen beëindigd werd.  Uit schrik voor een heropleving van het socialisme deden die dominante klassen wel sociale toegevingen aan de werkende klassen.

    Op wereldvlak ging de uitroeiing van die krachten die het socialisme als hun uitweg zagen ondertussen voort :  Indonesië, Zuid-Amerika, …overal was de jacht op linkse mensen nog altijd fysiek open.  In het ondertussen rijkere deel van de wereld van de arbeid bestond voornamelijk alleen de maatschappellijke onthoofding van iedere echte linkse die zijn nek te hoog uitstak.

                De verschillende partijen die opkwamen voor de werkende mens bleven bijgevolg zwak qua inplanting en onderling verdeeld qua politieke analyse, werkmethodes en programma.  Ze wilden wel allemaal een andere maatschappij, maar hoe die er zou uitzien daar zou na de revolutie wel aan gewerkt worden.  De enen poneerden dat nog nergens een kommunistische maatschappij mogelijk geweest was, want dat zulks de afschaffing van de loonarbeid en de warenproduktie behelste…waarop de tegenstanders hiervan antwoorden dat als iedereen z’n deel  zo kreeg er niet genoeg produktie zou zijn om te verdelen.  Anderen geloofden in deelname aan parlementaire verkiezingen en vakbondswerk als methoden om een echte werkerspartij op te bouwen of van de sociaal-demokratie minder een centrumpartij te maken.    Vermits  de media vooral in kapitaalskrachtige handen zit en ons denken over de wereld nog altijd door via de visie van van de toplaag voorgekauwd wordt ,lijkt dit soms een onbegonnen zaak.  Feitelijk is het welvarenste deel van de werkenden ideologisch zo door rechts verarmd dat ze telkens kiezen voor rechts of centrum-links en niet zozeer voor de kleine eerder anti-kapitalistische partijen. 

    Soms door onwetendheid, soms omdat ze een job hebben dank zij iemand, soms omdat ze denken dat de sociaaldemokraten groot genoeg moeten zijn om bij een coalitie met rechts een tegenwicht te kunnen vormen.  Op  een dergelijke manier zal er geen totaaloplossing voor de wereldproblemen komen via de parlementaire demokratie. 

    De politiekers en hun kiezers blijven met handen en voeten gebonden aan het grootgeldsysteem dat niet uit zijn krisissen raakt.  Spekulatie blijft het denken beheersen.

    Logischerwijze is er voor elk probleem een oplossing, het is alleen het grotewinstdenken dat in de weg zit.  We moeten dringend over andere taktieken gaan nadenken.

                Want.  De kleindere westerse boeren verdwijnen en de grotere worden betaald om een flink deel van hun grond braak te laten liggen, (wat wel aan ’t veranderen is),terwijl de rest van de wereld op armere gronden probeert te overleven.  Openbaar vervoer wordt niet betaalbaarder gemaakt, truckers worden afgejaagd en tegen mekaar opgezet.  Net als andere beroepscategorieën trouwens.  Door de moderne technologie wordt gelukkig wel een deel werk uitgeschakeld maar met minder werken zal de overschotten op de markt niet doen verdwijnen…dus nog meer ekonomische krisis en ekonomische en militiare oorlogsvoering dreigt eraan te komen.  Rechtvaardige sociale plossingen op wereldformaat lijken zoals in den tijd van Christus nog niet ‘van deze wereld’.  We lijken wel nog door de kapitalistische zweep voortgedreven omdat we voor ons alternatief emotioneel niet rijp genoeg zijn.  Naijver bestaat zowel bij proleten als kapitalisten…bijgevolg kisten deze laatsten de eersten met planken van flexibiliteit, werkloosheid, hoge werkritmes, armoede, honger, oorlog, culturele onwetenheid, herstrukureringen die op lange termijn de ekonomische krisis bestendigen...ondanks de gouden handdrukken.  Maar, om het met Dylan te zingen : “ the times they are changing” !

    octo

  • Wat deden USpresidenten na1929?

    Hoover en Franklin Roosevelt nog veel meer na hem, probeerden samen alle trukken uit de regerings-interventiedoos om het US Kapitalisme na de crash van 1929 te redden.  Vooral F.Roosevelt met zijn drie ambtstermijnen als president viel hierin op.  FR ging hierin zelfs tamelijk ver tegen zijn eigen partij en de het hooggerechtshof in.  De ‘ New Deal’ van Roosevelt remde de verpaupering op de duur wat af en qua groeicijfers ging de ekonomie voor de tweede WO en tijdens de tweede WO wel terug omhoog.  Het was wachten op het naöorlogse Bretton Woods akkoord om de geldcrisissen even te bedaren.

    Toen F.Roosevelt in maaart 1933 ingehuldigd werd was er 25% werkloosheid. Boeren kregen bijna de helft minder voor hun waren en sinds 1929 was industriële produktie met de helft gedaald. Bovendien waren er 2 miljoen daklozen.  32 van de 48 Staten hadden hun banken gesloten.  In zijn inauguratierede verweet  Roosevelt de bankwereld dat het een lieve lust was.  De werklozen werden ondersteund (het zal ‘ne vette’ geweest zijn) en de boeren verkregen hoger prijzen door land te laten liggen en minder vee te houden.  Gekke marktekonomie…en honger dat er in die tijd in de depressiejaren in de US was.  F.R. probeerde de industrie afspraken te laten maken over miniumumprijzen en stelde een vorm van mekaar niet te beconcureren voor, gekoppeld aan hogere lonen en weer die produktiebeperkingen die de prijzen moesten garanderen. Dwaze logica zo’n systeem in krisis omdat er geen geld genoeg is om de goederen te kopen…er dan maar minder produceren.  Daar bovenop werd Wall Street aan een hele serie reglementeringen onderworpen.  Verder werd er veel geld in openbare werken gestoken en moest al het goud aan de overheid overgedragen worden. Natuurlijk kon men het ook niet nalaten van 500.000 veteranen van WOI en hun weduwen van de pensioenlijsten te schrappen of hun inkomsten sterk te verminderen.

    Tussen 1936 en ’36 viel de werkloosheid tot12,5%terug. Naar US-normen vond zijn democratische partij zijn Social Security Act voor de zieken, ouden en armen veel te links, wat tot een alliantie van het conservatieve deel van de democraten met de republikeinen leidde.   Vakbondsrechten werden afgedwongen en het aantal vakbondsleden groeide enorm, een ruggesteun voor de latere herverkiezingen van Roosevelt. 

    De acht jaar voor de tweede  wereldoorlog en tijdens de tweede wereldoorlog, groeide de VS-ekonomie met meer dan vijftig percent…maar ja, ook in Duuuitsland kreeg men de boel weer op z’n absurde gang mede denk zij bewapeningsinvesteringen.  Eerst met de naöorlogse Breton Woods afspraken in verband met het gebruik van het goud als standaard, zat men een tijdje safe.  Had men  in de US uit Vietnam gebleven en geen miljarden geïnvesteerd in wereldheerschappij, en hun spekulanten onder de duim gehouden, dan zaten ze nu niet bezig om hun boomerangen op te vangen…maar ja, kan men zich afvragen…heeft dat soort van casinoskapitalisme geen oorlogen nodig om te overleven ?  Indien ja, dan moet heel die bestaande ekonomieregeling nu worden opgedoekt en vervangen door een logischer en niet absurd systeem, een beschaving waardig.  Om te beginnen zou het een goed idee zijn om die ene mens op honderd die van de uitwassen van het casinosysteem profiteert zelf de gebroken potten te laten betalen. Het wetsvoorstel van Roosevelt om de fabrieken in de US zelf mekaar niet meer laten kapot te concurreren had, indien het toen al over heel de wereld zou worden opgelegd veel oorlogen kunnen voorkomen…in één land alleen werkt zoiets nauwelijks in deze geglobaliseerde wereld die eigenlijk best ook hetzelfde mondiaal sociaal zekerheidssysteem en taxatiesysteem zou moeten  invoeren…en de Chinese arbeider hetzelfde als die in Chicago zou moeten betalen.

    Octo

     

  • eerste radio in 't dorp en nu

    eerste radio in ’t dorp en nu

                De maalder op de berg kocht hem.  Hij werkte.  Niet te geloven. Dra moesten buren komen luisteren hoe hij van bij hem tot in Brussel horen kon.  Toch waren er toen al non-believers die het eerst zelf moesten zien en horen voor ze zoiets voor waarheid aannamen.  “Gij denkt zeker dat ik moet geloven dat die stemmen dan door de schoorsteen naar binnen komen”, moest de maalder aanhoren.  Ondertussen kunnen we mekaar zien tijdens het telefoneren, hetgeen ook wij vroeger niet voor mogelijk hielden.

                De eerste man op de maan.  Ook in onze straat weer zij die het niet konden geloven.  Binnenkort een lift tot aan het bemande ruimtevaartstation(?) , eerlijk gezegd, ik kan het niet geloven.  Wat we ons ook al die tijd tussen al die veranderingen hebben afgevraagd : ‘hoe kan het dat de mens dat allemaal kan en toch is er nog armoede en oorlog op de planeet !?’.  ‘Wie ogen en oren heeft, hij ziet en hore’ of iets dergelijks staat er op de ‘harde schijf ‘van zij de de Bijbel schreven.  Ze hadden toen nog niet kunnen schrijven dat het te maken had met de machthebbers die de hebzuchtigsten in ’t systeem bevoordeelden, al werden de woekeraars wel al uit de tempel gejaagd en moest je de keizer maar geven wat de keizer toekwam. 

                Als kind vroeg ik aan de grote mensen hoe het kwam dat er mensen waren die ook ’s nachts in fabrieken werken moesten.  Men zei me dat dat kwam omdat de machines niet mochten stilvallen, want dat ze anders zouden stuk gaan. Ik vroeg ook waarom koningen en ministers en zo, zoveel verdienden, want ik had dat van horen zeggen.  Dat was dan, zo vertelde men mij, omdat ze anders in de verleiding zouden komen van zich laten om te kopen.  Dat van Sint Nicolaas, de kinderen en de ooievaars, heb ik nooit geloofd en dat België eigenlijk veel kleiner was dan Duitsland, eerst in school begrepen.  Gelukkig dat ik me tot een kritische leerling omschoolde en de wereld langs alle kanten probeerde te begrijpen.  Oorlogen bleken vooral een strijd om ekonomische macht, uitgedokterd door heel elitaire groepen, waarbij deze zelden of nooit sneuvelden, maar dat aan de ‘gewone’ mensen overlieten.  Arbeiders bleken dan mensen die al wat je maar kan maken en vasthouden hadden gemaakt en mensen  die dan ineens soldaten werden om dat gemaakte dan allemaal weer in puin te schieten.  Ze bleken dan onder het bevel te staan van groepen die eigenlijk de scenarioschrijvers van de oorlog een beetje verheerlijkten, omdat ze er meer belang bij hadden dan de arbeiders zelf.  Ieder bleek dan in een soort waan ingedompeld : ‘het land verdedigen’. 

    Je hoort die dingen en varianten op die dingen de laatste tijd weer meer.

    We hebben immers bijna allen een radio enzo en we zijn vanop een afstand beïnvloedbaar. Nu moeten we de ekonomie redden, onze pensioenen redden, de Irakezen en Afghanen redden, de Congolezen enz… .  We moeten goedkoper worden dan de Chinezen en als je sommige sportjournalisten moogt geloven, sneller dan de Jamaicanen.  Moest ik nog een kind zijn, ik zou weer vragen ‘waarom’.  Nu ik zelf antwoorden geven moet, hoed ik mij ervoor van met een verhaal te komen dat een masker voor de waarheid houdt.  Ik aanvaard ook die uitleg niet meer ‘dat het altijd zo geweest is en altijd zo zal zijn’.  Waarheid en rechtvaardigheid, internationaal gelijklopende produktievoorwaarden, evenredige belastingen, een kat een kat noemen, daar moeten we met z’n allen naartoe.  Ophouden met te leven à la ‘het zal mijn tijd wel duren’ en ‘na mij de pieren’, onze nakomelingen een waardige mensenmaatplaneet doorgeven.  Voor politiekers betekent dit dat ze willen fier zijn over hoe ze later in de geschiedenisboeken zullen staan.  Verzoeners of oorlogmakers ?  Rechtvaardigen of oppotters in dienst van enkelingen ? 

    Nu we over het internet beschikken, is het ook aangeraden van af en toe eens te gaan kijken naar het nieuws waar je niks van hoort of leest in de rest van de wereld.  Het nieuws dat je wel hoort, hoor je voor een stuk omdat het in de machtsstrijd tussen de ekonomie en politiek van  leidende landen past. Het internet onze kinderen op die manier reeds leren gebruiken, komt ze later zeker van pas, telkens er iets op de wereld aan ’t gebeuren is. We kunnen het ons minder en minder veroorloven van geen opinie te hebben.

    octo

  • Bush-kruit kan er weer niks aan doen

    ‘Bush’-kruit kan er weer niks aan doen !

                Het zijn weer ‘de anderen’ die het beurzensysteem doen ontsporen hebben.  Sommige ‘stoute’ beleggers, sommige ‘arme’ mensen die hun hypotheken niet meer konden afleggen.  Nee, het is niet het beurzen-casinosysteem op zich dat fout is volgens de 1% bezitters van het merendeel van de fortuinen in de VS.  Ook niet de referentiewaarde van de dollar die al van na de oorlog tegen Vietnam in vraag werd gesteld…enkele oorlogen en beursexcessen later komt boontje om zijn loontje…de gewone boer, winkelier of werkman in de States betaalt de rekening wel.

                Net als voordat er een oorlog uitbreekt staat hij nu als de misdienaar van het grootGapitaal te roepen dat zijn Congres de 700biljoen dollar om de beurzen en banken te redden moet ophoesten om ‘het land’ te redden.  Het land?  Eigenlijk durft hij zoals sommigen in zijn omgeving niet te roepen van ‘onze ekonomie heeft oorlog nodig om te overleven’ zoals  anderen hem in het Europa van voor de tweede wereldoorlog hem hebben voorgedaan.  Hoogste tijd voor dat soort mensen om eens grondig te bezinnen.  Durven toegeven zoals in het Zuid-Afrika van na de apartheid dat men fout was, in VS-termen :fout was in Vietnam, in Irak… . De elite in het land durven taxeren.  Durven van de International Labour Organisation (UNO) eisen dat de het onderbetaalde deel van de mensheid recht heeft op dezelfde lonen als bij ons. Durven de strijdbijlen begraven en geld van de casinoëkonomie en bewapening in ontwikkellingshulp steken.  Durven een sociale zekerheid uitbouwen zodat geld niet iets fiktief blijft op de beurs, maar in de echte ekonomie terrechtkomt.  Durven in nieuwe energiebronnen investeren.  Eerlijk duurt altijd het langst en komt op tijd langs om de rekening te vereffenen en nieuwe kontrakten aan te gaan.  Now is the time.  Now is the moment. Die ‘change’ beloven zullen er voluit voor moeten gaan of de VS worden met een recessie in ’t zicht misschien eindelijk linkser dan in Europa ? Of zou de VS-elite een coup durven plegen via een militair regime of zo, zoals ze er in ’t buitenland al veel hebben georganiseerd. 

    Een ‘uitzonderingstoestand’ afkondigen met de intrekking van bepaalde civiele vrijheden…wie weet welk een scenario’s er worden voorbereid.  Zelfs de Belgen hebben er ervaring mee toe keizer Martens ergens tussen I en VIII of zo met volmachten regeerde.  Het kan natuurlijk altijd nog straffer. Zoals de oude grootouders ons vertelden van in de tijd van Gutt, een Belgisch beleidsman van ‘den goeden ouden tijd’ rond de 2de WO, toen iedereen zijn geld moest inleveren en maar een fraktie terugkreeg.  Hopelijk gaan we dus met z’n allen zo’n dingen niet tegemoet.  Toen waren er ook ‘tekenen des tijds’, de ‘Boerenbank’ die als eerste failliet ging met ook in ons Belgikske een aantal zelfmoorden tot gevolg.  Zich zelfmoorden omdat men zijn geld kwijt is…wat een beeld heb je dan van jezelf…het beeld dat het geldsysteem je opgelegd heeft…of ben je dan werkelijk zo leeg en heb je jezelf en de anderen niets anders dan ‘geld’ te bieden ?  Een beetje meer filosofie en een stuk minder materiëel egocentrisme blijft zijn weg zoeken door de verdorde, eroderende gesteenten van de maximumwinst-kultuur…om het land eromheen toch wat vruchtbaar te houden.

    octo

  • Hé hallo, hoe is 't ginder ?

    Hé hallo, hoe is’ t ginder ?

    ’t Schijnt dat Afghanistan eigenlijk een vruchtbaar land is.

    Dat de oorlogen en papaverteelt op veel plaatsen honger veroorzaakt.

    Dat de Taliban daarvan de vruchten plukt.

    Dat vrouwen ginder in burka lopen uit angst om de toekomst.

    ’t Schijnt dat de Palestijnen nog veelal in kampen wonen.

    Dat VN-resoluties om hun land voor een stuk terug te geven dode letter blijven.

    Dat hun politieke vertegenwoordigers geen overeenstemming vinden.

    Dat zionisten in Israël nog teveel de agenda in Israel bepalen.

    ’t Schijnt dat Iran het meeste controle op zijn nucleaire aktiviteiten toeliet.

    Dat Syrië water bij zijn wijn wil doen en alleen Europa de uitgestoken hand ziet.

    En hoe zou het zijn met…

    Albanië : reisadvies gunstig rond grootsteden, Kosovo criminaliteit en mijnen.

    Algerije : strijd tussen verdraagzaamheid en fundamentalisme op olierijkdom.

    Angola : investeerd nu ook z’n oliedollars in ex-kolonisator Portugal.

    Argentinië : hersteld van crash van 2001 en verwacht toch een nieuwe crash.

    Kaukasus-landen : ekonomische initiatieven nemen, nationalisme afzweren aub

    Bangladesh : vraag  oliestaten en oorlogsstokers om geld om dijken te bouwen

    Belize : minder en minder aanvallen van kriminele bendes

    Benin : veiligheid en gezondheid zoals bij ons in de 19de eeuw

    Bhutan: arm land met koning zonder inspraak bevolking, leert over democratie

    Zuid-Amerika : problemen met rechts Columbië en rechts in Bolivië

    Oost-Europa : er af en toe eens heen om met de voor-en achteruitgang te zien

    Congo : wie het meest de legertjes bewapent haalt de meeste grondstoffen in

    Botswana : groeiende economie bant armoede niet uit

    Egypte : hoe lang kan men de stijging van de voedselprijzen nog verdragen ?

    Cambodja : meerderheid bevolking werkt op land waar nog vele mijnen liggen.

    Ethiopië : 13 miljoen mensen zijn er afhankelijk van voedselhulp

    Madagascar : je hoort er weinig van, maar :70% onder armoedegrens

    Filipijnen :30% overheidsbuget naar afbetaling buitenlandse leningen

    Indonesië: nood aan heel veel Multatuli’s.

    Ghana : gunstige ontwikkelingen …dan toch mogelijk ?

    Mozambique : uitbreidende protesten naar aanleiding voedselcrisis

    Gambia : verarmt na spectaculaire muntappreciatie

    Laos : wil 50% vd bevolking zonder elektriek zonne-en windenergie geven

    Zuid-Afrika : welke vleugel van de ANC wil armoede echt wegwerken ?

    Kameroen: wil voedselsoevereniteit en geen Europese liberaliseringsplannen

    Tsjaad, Darfur : olie en toch armoede

    Kenia : modernste economie Oost-Afrika, toch crisis en armoede

    Senegal : de ‘trek-uw-plan’-ekonomie

    Marokko : in de richting van privatisering overheidsbedrijven geduwd

    België : vreedzame stammen ontdekt in Oostkantons

    octo

  • Wreedaardige spelletjes

    Veel soorten zijn er.  Die tussen mensen in je omgeving, die op je computer en die op je TV-scherm.  Over de eerste soort,  persoonlijke psychologische oorlogsvoering, zullen we het niet hebben.  Over die op je computer schijnt iedereen het eens te zijn dat ze niet schadelijk zijn, sommigen vinden ze zelfs positief omdat ze je in het moderne bedrijfsleven stressbestendiger en weerbaarder zouden maken, zag ik overlaatst op ’t journaal.  Ook de TV is een leverancier van een soort wreedheid waar men al ‘gewend’ is geraakt.

    Gisteren nog zag ik een Irakees doodleuk soldatenlaarzen verzamelen, maar dan wel laarzen met stukken uiteengereten vlees in en geen soldaten.  Alles gaat natuurlijk goed in Bagdad, zo kort voor de VS-verkiezingen.  Vandaag schoot een monster van onze tijd, na de verplichte aankondiging op you-tube natuurlijk, negen medestudenten dood in Finland.   Als men zou willen, men zou de ivoorhandel kunnen stoppen door de verkoop van ivoor HIER te verbieden, wapenhandel idem dito, geweldadige computergames … ?  Van zodra onze kinderen kunnen lopen, worden ze er al mee geconfronteerd.  Zeker een onmisbare stap op weg naar het worden van fijnzinnige, cultureel ingestelde mensen…en ik een zaag.

    Ander wreedaardig nieuws van een andere soort : de boodschappen van de top van het politieke apparaat(nu nog in de VS, nog even en hier?) over hoe onontbeerlijk onze belastingen zijn om het financiëel systeem te redden.  Met onze belastingen wordt ons gevraagd van het geld van de grote casinospecialisten te redden…en pas op…het zou ook goed zijn om onze spaarcenten ook te redden op termijn…want onze toekomst, onze werkgelegenheid enzoverder, hangen allemaal van de casinospelers op de beurzen af.  En als we dan bovendien zo goed willen zijn van nog tot na onze pensioengerechtigde leeftijd te willen werken, liefst sneller en sneller natuurlijk.    

    Tot in onze brievenbussen achtervolgt hun strijd om de slinkende afzetmarkten ons :  ‘surf naar onze site en bereken op zeven minuten hoeveel voordeliger onze autoverzekering is’.  Zelfs als je een sticker met ‘geen reklame’ op je bus plakt, krijg je elke week een kilo of drie door je klep geramd.  Of de telefoon die rinkelt om je diepvrieseten aan te smeren, terwijl je een dag-aan-dag type mens bent.  Er gebeurt  eigenlijk zoveel dat niet nodig is en dat we ons toch laten aansmeren.  Wees nu eerlijk, draait je maag niet om bij het zien van al die verschillende kleuren frisdranken als je een winkeldeur van een mastodontwinkel opendoet ? Als je allemaal moest nagaan wat voor een rotzooi we binnenspelen, we zouden het met minder en beter doen.  Buiten aan de winkel koop je dan toch nog een paar bloempotjes van enthoesiaste jongeren voor hun aktie ‘kom op tegen kanker’ en ’s anderendaags lees je dan dat de overheid miljoenen euro’s meer in dat fenomeen steekt.  Je zou bllij moeten zijn dat het geen jongeren zijn die op dat moment geweldadige spelletjes op hun pc spelen…maar toch vraag je je op dat moment af of er onder hen nog voldoende zijn die willen lezen over wat er buiten kankeren en kanker met de wereld aan de hand is.  Het zou de volksgezondheid zeker ten goede komen, moesten er meer mensen op een andere, filosofischer  manier tegen het leven aankijken.  Catholieken zouden de paus afzetten omdat hij de wereld verbiedt van met condooms te vrijen.  Islamitische vrouwen zouden hun schoonheid durven tonen, mannen zich niet meer voor 72 maagden opblazen.  In India zouden ook je dochters van straat raken.  Soldaten zouden hun generaals willen lynchen.  Werklozen zouden ophouden werkloos te zijn en het teveel aan werk overnemen van hun overbelastte soortgenoten.

                Maar ja, we weten het, als mensen eisen stellen is er nooit geld voor.  Wel voor oorlog, wel om rijke casinospekulanten uit hun ‘nood’ te helpen.  Als die Bush-kruit II zijn opvolger begin november verkozen wordt, schaft men beter niet alleen de beurzen, maar ook het politieke verkiezingssysteem af. Of men laat de kinderen Michael Moore’s film over de Columbia-highschool-moorden en de wapenverkoop in de VS zien in plaats van hen toe te laten van die idiote games over hun subtiele geesten uit te kappen.

    octo  

  • inzichten in liefde

    Nog maar eens een poging tot inzicht in wat men de 'liefde' noemt
    De verstrengeling van de emotionele banden die er tussen mensen bestaan is zo moeilijk te doorgronden omdat er vóór we allen werden verwekt er al zoveel is gebeurd dat wel onvermijdelijk tot ons bestaan leiden moest. Deze soort geestelijk-biologische bewegingen zijn enorm moeilijk te vatten. Neem nu de eerste zin in deze uiteenzetting...ergens hebben we wel onder een bepaalde hoeveelheid ook al deel uitgemaakt van het verhaal van de vorige generaties. De generatiedomino's blijven gewoon vallen. Alle moeilijke dingen waar vorige generaties niet konden mee in het reine komen, krijgen we gewoon terug op ons bord. In religieuse termen zou men dit 'erfzonde' noemen. Bon, iedereen heeft een vrije wil en mits we de verkeersregel numero uno : 'trouw' in het klassieke liefdesspel 'gehoorzamen' hoe minder 'fout' de dingen dan dreigen te gaan : jaloezie, ingewikkelde driehoeksrelaties, vlinders in de buik voor anderen die bij de oorspronkelijke partner, dan weer de slangen tot leven brengen. Dégout in plaats van sensuele gevoelens naar derden toe naar de bestaande relatie te leren integreren. Chemie alleen is nog iets anders dan een voorname rol in het leven van iemand anders willen opnemen,...liefde. Dat is natuurlijk de theorie, de praktijk brengt andere resultaten voort. In hoeverre zijn we eigenlijk 'vrij' om ons eigen emotionele leven te leiden...bestaat die vrijheid eigenlijk wel, zijn we immers niet verbonden met iedereen die via oorzaak en gevolg aan ons voorafging ? Als dit sociaal-ekonomisch en politiek toch duidelijk zo is, waarom zou dat dan ook niet voor onze persoonlijke, emotionele relaties gelden ? Als maatschappij hebben we de vrije wil om armoede, oorlog en vervuiling uit de bannen en om door velen zeer duidelijke, uiteenlopend omschreven redenen, kan dit nog altijd niet...alsof de oude demonen uit de geschiedenis nog niet tot rust gekomen zijn. Ondanks alle mogelijke alternatieven voor het huidig samenlevingsbeheer, blijven we in een sukkelstraatje zitten...net als met onze relaties trouwens. Uitleenlopende en gelijklopende verklaringen en alternatieven genoeg, alle dagen met nieuwe, op oude ontwikkelingen gebaseerde tendensen gekruid.
    Het is vandaag de dag niet moeilijk het ontstaan van het leven wetenschappelijk te verklaren. Filosofisch komt het er op neer dat iets dat niet meer houdbaar is onder grote druk ontploft...kleiner of gelijk aan nul bestaat immers niet, spoken ook niet, wat niet wil zeggen dat we na onze laatste adem geen andere vorm van energie aannemen. Wat voor de big-bang (uiteengaan onder teveel druk) geldt, geldt ook in het emotionele leven van mensen. Voor de generatie die nog vijftig jaar getrouwd geraakte, lag dat anders, niet alleen omdat de man vaak de enige kostwinner was. Onder teveel druk van buitenuit ontploffen ook wij en onze relaties (stress op het werk, overdreven steeds opgefokter consumptiepatronen, de kultus van het sexuele genot, de commercialisering van de sex, de sensatiepers, het inhoudsloze deel van wat de media te bieden heeft : geweldfilms, geweldspelletjes, uitgaan temidden van overdreven decibels en tot in te vroege uurtjes, verkeerde voeding, milieufaktoren, geen tijd voor bezinning...het gevoel maar één eindig leven te hebben dat zo vol mogelijk moet zitten, wanhoopsgevoelens naar de eindigheid van het leven toe, politieke a-pathie die asociaal en individualistisch maakt...).
    De mensheid heeft zich over heel de wereld verspreid en is eigenlijk als één boom met geweldig veel vertakkigen te beschowen.
    Onze wortels zijn in feite ons gemeenschappelijk kollektief verleden, zij die er niet meer zijn, maken er in feite op een haast onzichtbare manier nog deel van uit. Zij zijn een deel van onze vrije wil vandaag als het ware. Wijzelf, iedereen persoonlijk staan aan de top van de pyramide, moeten het geheel dirigeren, al slagen we daar niet altijd zonder moeite in. De ware levenskunst bestaat erin dit zonder teveel af te zien aan te kunnen. Je leven in alle rust te kunnen beleven. Weten wat wel en niet kan indien je die rust behouden wil. Dit houdt in dat je aan een inzicht in al de soorten realties rondom jezelf moet werken. Konstant, elke dag en nacht opnieuw. Als individuele tak van de boom je verbonden voelen met de andere takken, met de gemeenschappelijke stam, met de wortels.
    Om dit op het niveau van het emotionele te doorgronden is het misschien best om het sociaal-ekonomisch-politieke deel van het bestaan even buiten beschouwing te laten en ons alleen op het emotionele te richten. Al is het emotionele moeilijk van het ekonomische te scheiden omdat inkomen en dus 'geld' en van die materiële zaken nu eenmaal ook in het emotionele meespelen, als zou dat eigenlijk niet moeten hoeven. Voor diegenen voor wie deze dingen wel een te belangrijke rol spelen zijn het gewoon gegevenheden die een opvoedkundige rol spelen in het proces van het inzien wat nu eigenlijk de zin van het leven is. De emotionele zin van het leven is veel belangrijker dan de socio-ekonomische en politieke zin van het leven...omdat het onze opdracht is van ons van alle negatieve emoties naar onzelf en anderen toe te ontdoen. Soms gaan mensen uiteen en is dat een noodzaak. Soms zouden ze beter bij mekaar blijven omdat dat in hun geval de best mogelijke kaarten zijn die het leven hen voor hun persoonlijke ontwikkeling had kunnen geven.

    octo

  • Piraten regeren wereld,meer en meer

    Ooglapjes aandoen, in plaats van dassen, dat zouden sommigen moeten doen, dan zouden we ze immers herkennen.  We hebben het hier niet alleen over de kriminelen die  boten kapen aan de kusten van Oost-Afrika  of over de allianties van Nigeriaanse 'politiekers' met misdadige elementen en bewegingen aldaar die denken dat ze met het opblazen van pijpleidingen iets voor de gewone man aldaar kunnen verbeteren. We hebben het ook over een aantal topgeneraals wereldwijd, die voor rekening van de denktanken van hun politieke elites aan 't uitpuzzelen zijn hoe ze eventueel in de kunstmatig geprovoceerde 'krisissituaties' van de ekonomische en militaire oorlogsvoering met preventieve kernaanvallen zouden kunnen uitpakken. Terwijl we de oude oorlogen nog aan 't gedenken zijn, zijn ze de nieuwe al aan 't voorbereiden.

    Ook de topspekulanten, de terroristenklieken, de geestelijke leiders met politiek gemene, asociale bedoelingen en vele anderen zouden best met een ooglapje op TV komen.  Topspekulanten worden niet bestraft maar beloond voor diefstal.

    De groenten voor die recepten waar al die Frankensteins mee bezig zijn, komen uit de tuin van de denktanken en lobbys rond de toppolitiek...ze zijn bevolkt met mensen die parralel aan de ramp die door de wereldbeurzen trekt, strategieën uitwerken die de toppolitiekers van een  'land' zoveel mogelijk macht tegenover een ander 'land' moet laten behouden. Eigenlijk gaat het dan meer om de macht van multinationale reuzen dan landen.  Het budget van die ekonomische 'reuzen' is vaak groter dan het budget van de meeste landen.

    De macht bijvoorbeeld van de VS neemt wereldwijd af.  De VS-strategie voor het midden-oosten heeft gefaald.  Alleen Peru, Chili en vooral Columbië zijn nog een beetje een bondgenoot van Bush en co. In Europa is er een groot blok landen die het niet zien zitten van de grote oosterbuur Rusland op de heupen te werken, maar goed ook.  Achter de schermen wordt er hard gewerkt om die 'landen'(personen uit partijen en staatsinstellingen eigenlijk) ook van gedacht doen te veranderen. De dag dat hun maskers vallen, zullen we spijtig genoeg geen piratenlapje zien, maar uit de nieuwsberichten afleiden waar ze mee bezig zijn.

    Eigenlijk weten ook de VS-strategen en ekonomisten dat de VS zijn leidende rol in de wereld niet kunnen behouden en dat zijn aandeel in het bruto nationaal wereldprodukt ernstig wegzakken zal ten voordele van een aantal andere ekonomieën.  Een deel van de strategen in de VS wil nog meer de nadruk leggen op preventief militair ingrijpen.  Een ander deel ziet meer heil in ander droevige methoden om hun invloed te behouden. Staatsgrepen, steun aan rechtse afsplitsingsbewegingen (zie Bolivië nu), moordcomplotten, infiltratie... . Ze proberen hun oude trukkendoos van het verdedigen van de levensstijl van 'hun' democratieën weer boven te halen. Daarmee bedoelen ze niet het recht op 'onze' levensstijl te verdedigen maar het recht van de wereldheerschappij door de multinationals. Volgens onder andere een aantal topekonomen, toppolitiekers en topgeneraals 'mag het niet' dat Chinese bedrijven meer en meer invloed in Afrika krijgen of dat Venezuela Cuba steunt of dat meer en meer landen hun grondstoffen nationaliseren...een maatregel die bijvoorbeeld de VS zelf op zijn 9000 banken zou moeten toepassen voor er nog mastodonten onder hen overkop gaan. Voorlopig zijn ze alleen verplicht van hun schulden te nationaliseren...in de vorm van steun dan, betaalt door de John met de pet. De Verenigde Naties willen die heren zoveel mogelijk buiten spel zetten of voor hun kar spannen en onze geesten op hun oorlogen voorbereiden. Via een berichtgeving die alleen gaat over gebeurtenissen en een beetje achtergrondinformatie, maar nooit ten gronde over oorzaken en gevolgen, slaagt men daar al decenia in.

    Al die samenzweerders in die denktanken proberen het zelfs zo ver te krijgen dat eenmaal de Nato bijvoorbeeld een beslissing genomen heeft, dat zeker geen enkel Europees land daar nog iets over te zeggen heeft. Ze denken ook na over hoe ze, zonder hun eigen legers in te zetten zoveel mogelijk invloed kunnen terugwinnen. Ondermeer in Congo vielen door het steunen van Rwanda, Oeganda en tal van lugubere milities miljoenen doden!!!! Alsof dat alles nog niet genoeg is zetten ze een reeks protectionistische en uitbuiting in stand houden maatregelen via de Wereldbank en andere 'internationale' organisaties in de steigers. Ze financieren de verkiezingsprogramma's van de meest rechtse ongure politiekers dan nog eens bovendien. Overal verergeren hun oplossingen de echte problemen van de mensen alleen maar.

    Eindigen met een positieve noot dan maar.  In het Zweedse Malmö komen momenteel duizenden andersglobalisten samen op hun Europees Sociaal Forum;onderdeel van het tweejaarlijkse Wereld Sociaal Forum. Ze hebben er honderden vergaderingen en aktiviteiten rond de grote wereldproblemen belegd. Tegelijkertijd proberen ze de tegenstellingen tussen diegenen die al of niet tegen om 't even welke hierarchie zijn en van nul willen beginnen in het uitbouwen van een tegenmacht, te verzoenen met diegenen die de bestaande partijpolitieke en syndicale en andere sociale organisaties willen betrekken. 'Horizontale' tegen 'vertikalen' als het ware, noemde een Brusselse prof hen. Hopelijk overstijgen ze hun tegenstellingen en formuleren ze een echt politiek eisenprogramma waar ze eenmaal terug thuis op hun aktieterrein daadwerkelijk gaan achterstaan. Hopelijk laten ze zich niet vangen aan al die conservatieve en oerconservatieve rekuperatiepogingen van al diegenen die de geschiedenis alleen maar doen achteruitgaan.                                                   octo

     

     

     

     

     

  • geld waardeloos? Stamkroegvergadering !

    ’t geld waardeloos ? Vergadering in de stamkroeg !

                Laatst met de vrienden op ’t café, zijn we er eens van uitgegaan dat op een dag ‘geld’ absoluut waardeloos zou geworden zijn.  Natuurlijk er zou nog moeten gewerkt worden want er dient toch gegeten te worden.  Er werd wat afgelachen.  Stel je voor dat we allemaal de boeren wat gingen helpen…maar ja daar zou geen werk genoeg zijn want die zijn zo gemechaniseerd en bovendien zijn er maar een paar grote boeren per dorp meer overgebleven.  Bij de tuinders zou er misschien meer werk zijn.  Als we dan uiteindelijk ons voedsel in de winkels zouden halen, zouden er misschien teveel slokoppen zijn die teveel waren zomaar meenamen.  Wellicht zouden er tevelen onder ons zijn die niet hun deel van het werk wilden doen. Misschien zouden we dan toch in eeen eerste fase een vorm van niet-spekulatief wereldgeld moeten invoeren. 

                Gevraagd naar welk soort werk de aanwezigen dan wel zouden willen doen, viel op dat de meesten wel iets anders zouden doen.  We gingen ervan uit dat iedereen toegang zou hebben tot een vacaturedatabank van een aantal taken die je zou kunnen opnemen.  Vermits alle firma’s hun bestaansreden, ‘het maken van winst’ zouden verloren hebben ,zouden de werknemers er plots meer inspraak kunnen hebben.  We schreven ter plaatse een kompleet scenario voor een film waarin we de overgang naar een andere manier van produceren en samenleven zouden schetsen.

                Per soort van te produceren goederen zouden we één wereldbedrijf oprichten door alle databanken van bijvoorbeeld automakers te integreren. Er zouden natuurlijk maar een beperkt aantal auto’s meer gemaakt worden die aardolie gebruikten want die raakt toch op.  Omschakeling naar propere technologieën en openbaar vervoer zou hoog op onze verlanglijst staan.  Alleen de wapen-en munitiefabrieken zouden we niet meer opstarten en we zouden ze omschakelen naar de produktie van echt nuttige dingen.  Legers zouden voortaan ingezet worden om dijken te verhogen en om aan uitzonderlijke toestanden als aardbevingen en zo het hoofd te bieden…ipv ergens bommen gaan te droppen.  De bevolkingen van armoedige gebieden zouden voor het eerst in hun geschiedenis op dezelfde manier als in ‘t ‘Westen’ worden vergoed, waardoor ook hun boeren veel meer voedsel verbouwen konden.

                We kwamen ook overeen dat we voor de prijsberekening een systeem op poten konden zetten waarbij iedereen een bepaald loon kreeg om op een ecologisch verantwoorde manier een menswaardig leven mee te leiden.  Dit loon zou op een individuele rekening worden gestort en in verhouding staan met de totale kostprijs van alle geproduceerde goederen.  Bij wijze van voorbeeld neem nu dat er zes miljard mensen zijn en dat een internetaansluiting voor elke wooneenheid  pakweg zes miljard ‘euro’(laat ons nemen) kost, dan is die zes miljard euro zoveel maal een veelvoud van één wereldwijde werknemer in de telecommunicatiesektor als er wereldwijd werknemers in die sektor zijn.  De kostprijs van onze ‘telefoonrekening’ zou onder de vorm van een abonnementensysteem automatisch van onze rekening afgehaald worden, een systeem dat we bij het openbaar vervoer ook zouden toepassen.  Energiekosten zouden ook zo kunnen worden berekend, maar dan met een individuele meerprijs voor hen die heel veel water, gas,mazout, zonneënergie, fusieënergie…zouden gebruiken.  Vermits er toch geen eigenaars van oliefirma’s en dergelijke meer zouden bestaan zouden we ons geen zorgen meer moeten maken over de prijs van de grondstoffen zelf en zou alleen het werk om hen te ontginnen moeten meeverrekend worden.

                Diegenen onder ons die een huis huurden waren natuurlijk tevreden want indien de verhuurder geen kinderen had aan wie hij een woonst kon wegschenken mocht de huurder er gratis blijven inwonen daar de waarde van het huis in het oude geld ‘nihil’ was.  Ook de bouwvakker onder ons  was tevreden, daar hij door het feit dat bouwleningen, vlak voor de finale crash van het oude geld bijna niet meer te krijgen waren bijna geen werk meer had.

                We kwamen ook overeen om plaatselijke gemeenteraadsverkiezingen te houden over wie per gemeente de leiding kreeg over de ‘samenlevingsbeheer’-departementen : onderwijs, cultuur,sport, pers, gezondheid, bankwezen , sociale zekerheid,notariaat en politie (de enige nog overgebleven bewapende dienst) en om dat allemaal te coördineren een soort burgemeester. Om die nationaal en internationaal te laten samenwerken zouden we internationale verkiezingen via het internet houden om ons programma goed te laten keuren.  Nadien zou er via die gemeenteraadsverkiezingen per projekt (onderwijs, cultuur, bankwezen…)een provincieraad, een nationale raad, een continentale raad en een wereldraad per projekt gevormd worden. Partijlijsten zouden we door projektlijsten vervangen daar de meeste partijen toch maar met het uiteenvallen van het land bezig geweest waren in plaats van naar een wereld als eenheid toe te werken.

    Voor het beheer in de grote bedrijven zelf, zouden we één(geen twee) sociale raden kiezen, zodanig dat elke afdeling van het bedrijf erin vertegenwoordigd was (van ingenieurs tot mechaniekers).  De oprichters van kleine middelgrote en zelfstandige bedrijven en de boerenbedrijven  zouden net als de hardst werkende werknemers in alle bedrijven een vooraf in de kostprijs der goederen verrekende bonus krijgen.  En terwijl we daar toch zo goed bezig waren, besloten we dan maar van de pensioenen van zelfstandigen en werknemers gelijk te schakelen en naar het niveau van een gemiddeld loon op te waarderen.  “Wie gaat al die kosten van de ‘samenlevingsdepartementen’ dan allemaal betalen”, riep er daar opeens iemand.  We hebben er een beetje over gebakkeleid en besloten,  vermits geld voortaan als een administratief en niet-spekulatief iets gebruikt werd, dat we de werknemers in die openbare sektoren in één moeite met het schrappen van àlle belastingen ook een met de andere lonen evenredig loon konden geven.  De meesten onder ons hadden er aanvankelijk geen moeite mee dat een dokter of ingenieur of een advokaat iets meer dan de rest zouden verdienen, en later op de avond was iedereen akkoord om ook de studenten een gemiddeld loon uit te betalen. 

                Iemand vroeg zich ook nog af of hij niet voor pastoor zou kunnen fungeren met het slinkend aantal roepingen, we hebben hem daarvoor dus naar het Vatikaan verwezen.  Een andere gaf zich op als relatiebemiddellaar, zich bogend op zijn rijke staat aan ervaringen en de wijsheid die hij inmiddels had bereikd.  Over de valabiliteit van de diploma’s in die sektor was er even een hevige discussie, maar we geraakten er wel uit daar in ’t café ‘den Halven Orval’.  Op ’t eind leek het leven ons veel meer genietbaar, minder stresserend, kwalitatief meer tijd biedend om ons niet alleen met het produktieproces maar vooral met cultuur en opvoeding gaan bezig te houden.  ‘Zou het dan toch kunnen’, zo vroegen we ons af ,’dat de zin van de geschiedenis was van op een meer verfijnde en minder absurde manier met mekaar om te gaan’ ?  Personeelsadministraties zouden voortaan veel makkelijker kunnen aan de slag gaan, met veel minder oeverloze wetgevingen. Zinvol werk zou zeker aan een opmars beginnen nu iedereen minder marktgebonden werk zoeken kon.  Meer sociale gelijkheid zou zeker ook minder misdaad betekenen.  Het vak filosofie kreeg eindelijk ook zijn plaats in het basisonderwijs.  Door op een andere manier met mekaar en de maatschappij om te gaan, zo besloot de scenarist van de film die we over dat ales gingen maken, zou er meer ruimte vrijkomen om onze emotionele wrijvingen op te lossen.  ‘En’…voegde de cafébaas eraan toe…’tijd is beweging’.                                                                               Octo

  • Profetisch Artikel over Crash (januari08)van IKS

    gastauteur IKS: Profetisch artikel over Crashtoestanden nu uit januari 2008

    BESTAAT ER EEN UITWEG UIT DE CRISIS (deel1)

    Sinds augustus 2007, met het ineenstorten van de hypothecaire leningen die bekend staan onder de naam ‘subprimes’, beleven we een nieuwe episode van stuiptrekkingen die het gehele wereldkapitalisme aantasten. De slechte berichten volgen elkaar op: de inflatie versnelt (in de Verenigde Staten was het jaar 2007 het slechtste sinds 1990), de werkloosheid neemt opnieuw toe, de banken kondigen miljarden verlies aan, en de groei-indicatoren voor 2008 worden voortdurend herzien en verlaagd... Die negatieve gegevens vertalen zich concreet in het dagelijkse leven van de arbeiders in tragedies zoals het verlies van zijn baan, of uit zijn huis gezet worden omdat de hypotheek niet meer kan worden afbetaald, in herhaaldelijk onder druk gezet en bedreigd worden op het werk, in pensioenen die hun waarde verliezen en van de oude dag een groter lijden en een miserie maken... Miljoenen naamloze mensen, wier gevoelens, zorgen en angsten geen stof zijn voor de journalistiek, worden hard getroffen.

    In welke etappe van de historische evolutie van het kapitalisme bevinden we ons?

    Wat vertellen ons de personaliteiten en instellingen die als ‘deskundig’ beschouwd worden bij deze nieuwe uitbarsting van de crisis? Er zijn er in alle soorten en kleuren: er zijn de onheilsprofeten die een apocalyptische instorting voorspellen bij het volgende kruispunt; er zijn de optimisten die zeggen dat alles te wijten is aan de speculatie, maar dat het de reële economie goed doet... Maar de meest gehoorde uitleg is dat we te maken hebben met een ‘cyclische crisis’ zoals het kapitalisme er in de loop van zijn geschiedenis al zo veel heeft doorgemaakt. Bijgevolg raadt men ons aan kalm te blijven, de rug te krommen tot de storm is overgewaaid en de tijd van de vette jaren van een nieuwe voorspoed aanbreekt...
    Die ‘verklaring’ lijkt op een vergeelde foto, ze kopieert en vervormt een beeld uit de negentiende en begin twintigste eeuw, maar dat niet meer toepasbaar is op de realiteit en de voorwaarden van het kapitalisme in het grootste deel van de twintigste in deze eeuw.
    De negentiende eeuw was de periode van expansie en groei van het kapitalisme, dat zich als een olievlek over de gehele wereld verspreidt. Maar periodiek wordt het door elkaar geschud door de crisis, zoals het Communistisch Manifest beschrijft: “In de handelscrises wordt een groot gedeelte niet slechts van de voortgebrachte produkten, maar ook van de reeds geschapen produktiekrachten regelmatig vernietigd. In de crises breekt een maatschappelijke epidemie uit, die voor alle vroegere tijdperken iets onzinnigs zou hebben geleken - de epidemie van de overproduktie. De maatschappij ziet zich plotseling in een toestand van tijdelijke barbaarsheid teruggebracht; een hongersnood, een algemene verdelgingsoorlog schijnen haar van alle bestaansmiddelen te hebben afgesneden; de industrie, de handel schijnen vernietigd, en waarom? Omdat zij te veel beschaving, te veel middelen van bestaan, te veel industrie, te veel handel bezit.”
    Dat de kapitalistische maatschappij periodiek perioden van ineenstorting meemaakt had twee hoofdoorzaken die ook nu nog aanwezig zijn. In de eerste plaats de tendens tot overproductie – zoals het manifest die beschrijft – die honger, werkloosheid en ellende meebrengt, niet omdat er een tekort aan waren zou zijn (zoals het geval was in de voorafgaande maatschappijvormen), maar juist om de tegengestelde reden, omdat er een overschot aan productie is (!), omdat er teveel industrie is, teveel handel, teveel grondstoffen! In de tweede plaats omdat het kapitalisme op een anarchistische manier functioneert, door een felle concurrentie die de een tegen de ander opzet. Dat veroorzaakt een opeenvolging van momenten van ongecontroleerde wanorde. Omdat er echter nieuwe gebieden te veroveren waren voor loonarbeid en handelsproductie, kwam het die momenten vroeg of laat te boven dankzij een nieuwe uitbreiding van de productie die de kapitalistische verhoudingen verder uitbreidde en verdiepte, vooral in de centrale landen van Europa en Noord-Amerika. In die periode waren de crisismomenten als de kloppingen van een gezond hart en de magere jaren maakten plaats voor een nieuwe etappe van voorspoed. Maar ook toen al ontwaarde Marx in die periodieke crises iets meer dan een eenvoudige eeuwigdurende cyclus die telkens op grotere voorspoed moest uitmonden. Hij zag er de uiting in van diepe tegenstellingen die het kapitalisme ondermijnen tot in zijn eigen wortels en die het naar zijn ondergang zullen brengen.
    In het begin van de twintigste eeuw bereikt het kapitalisme zijn hoogtepunt, het heeft zich over de hele planeet verbreid, het grootste deel van de wereld leeft onder de heerschappij van de loonarbeid en de handelsruil. Zo treedt het binnen in zijn vervalperiode: aan de oorsprong van dit verval, zoals voor dat van de andere economische systemen, bevindt zich de groeiende discrepantie tussen de ontwikkeling van de productiekrachten en de productieverhoudingen. Voor het kapitalisme, waarvan de ontwikkeling wordt bepaald door de verovering van buitenkapitalistische markten, betekent dat concreet dat de Eerste Wereldoorlog de eerste uiting van betekenis is van zijn verval. Met het einde van de koloniale en economische verovering van de wereld door de kapitalistische metropolen worden deze ertoe gedreven met elkaar in botsing te komen om zich elkaars markten te betwisten. Van dan af treedt het kapitalisme binnen in een nieuwe periode van zijn geschiedenis, die door de Kommunistische Internationale in 1919 wordt omschreven als “de periode van oorlogen en revoluties” (1). De wezenlijke kenmerken van deze periode zijn enerzijds het uitbreken van imperialistische oorlogen als uitdrukking van de strijd op leven en dood die de verschillende kapitalistische staten onderling voeren om hun invloedszone uit te breiden ten koste van de anderen, en van de strijd om de controle over een wereldmarkt die steeds krapper wordt en niet meer voldoende afzetmogelijkheden biedt voor zo’n overvloed aan rivalen; aan de andere kant is er de haast chronische tendens tot overproductie, zodanig dat de economische stuiptrekkingen en catastrofes steeds toenemen. Anders gezegd: wat de 20e en 21e eeuw globaal kenmerkt, is een tendens tot overproductie – die in de negentiende eeuw tijdelijk en gemakkelijk te boven kon worden gekomen was – die chronisch wordt en zo de gehele wereldeconomie onderwerpt aan een haast permanent risico op instabiliteit en vernietiging. Anderzijds wordt de concurrentie – een aangeboren kenmerk van het kapitalisme – extreem, en omdat ze af te rekenen heeft met een wereldmarkt die voortdurend neigt tot verzadiging, verliest ze haar kenmerk als stimulans van de uitbreiding om enkel nog haar negatieve en vernietigende karakter te behouden van chaos en confrontatie. De Wereldoorlog van 1914-1918 en de Grote Depressie van 1929 zijn de twee meest spectaculaire uitdrukkingen van de nieuwe periode. De eerste veroorzaakte meer dan twintig miljoen doden, veroorzaakte onbeschrijflijk lijden en zadelde enkele generaties op met morele en psychologische trauma’s. De tweede was een brutale ineenstorting met werkloosheidspercentages van 20-30% en een vreselijke armoede die de arbeidersmassa’s van de ‘rijk’ genoemde landen trof, de Verenigde Staten voorop. De nieuwe situatie van het kapitalisme op economisch en imperialistisch vlak bracht belangrijke wijzigingen mee op politiek vlak. Om de samenhang te verzekeren van de maatschappij die door een chronische tendens tot overproductie en door gewelddadige imperialistische conflicten wordt getroffen, grijpt de staat, het laatste bolwerk van het systeem, op massale wijze in in alle aspecten van het sociaal leven, en vooral in de meest gevoelige ervan: economie, oorlog en klassenstrijd. Alle landen richten zich op een staatskapitalisme dat twee vormen kan aannemen: wat men leugenachtig ‘socialistisch’ noemt (een haast complete verstaatsing van de economie) en wat ‘liberaal’ heet, op basis van een min of meer openlijk samengaan van de klassieke privé-bourgeoisie en de staatsbureaucratie.
    Deze korte en schematische schets van de algemene kenmerken van de huidige historische periode van het kapitalisme helpt ons nu om de crisis van vandaag te plaatsen, door haar op een overdachte manier te analyseren, ver van het alarmistisch en kortzichtig catastrofisme en evenzeer en vooral ver van de optimistisch demagogie van de ‘cyclische crisis’ (2).

    Veertig jaar crisis

    Na de Tweede Wereldoorlog slaagt het kapitalisme erin, alvast in de grote metropolen, een tamelijk lange periode van voorspoed door te maken. Het doel van dit artikel is niet de oorzaken ervan te analyseren (3), maar wat zeker is, is dat deze fase een einde neemt vanaf 1967 (in tegenstelling tot wat de regeerders, de syndicalisten, de economisten en zelfs sommige schijn-‘marxisten’ beweerden, die volhielden dat het kapitalisme definitief aan zijn crisissen ontgroeid was). Eerst was er de devaluatie van het Pond sterling, dan was er de dollarcrisis van 1971 en de eerste ‘oliecrisis’ van 1973. Vanaf de recessie van 1974-1975 opent zich een nieuwe etappe waarin de stuiptrekkingen toenemen. Om een snel overzicht te geven vermelden we: de inflatiecrisis van 1979 die de voornaamste industrielanden treft, de schuldencrisis in 1982, de beursval van Wall Street in 1987 met de daarop volgende recessie van 1989, de nieuwe recessie van 1992-1993 die alle Europese munten in moeilijkheden brengt, de crisissen van de Aziatische ‘tijgers’ en ‘draken’ van 1997 en de crisis van de ‘nieuwe economie’ van 2000-2001. Kan men deze opeenvolging van stuiptrekkingen verklaren door met alle geweld het schema van de ‘cyclische crises’ te gebruiken? Nee, duizend keer nee! De ongeneeslijke ziekte van het kapitalisme is de dramatische zeldzaamheid van koopkrachtige markten, een probleem dat nooit opgehouden heeft te bestaan en in de loop van de twintigste eeuw steeds verergerd is en dat op geweldige wijze opnieuw opdook vanaf 1967. Maar anders dan in 1929 heeft het kapitalisme vandaag af te rekenen met een situatie die geketend is aan het mechanisme van de massale staatstussenkomst, waarbij de staten de crisis begeleiden om een ongecontroleerde ineenstorting te ontlopen.
    Wat is het voornaamste middel dat de staat gebruikt om te proberen het op hol geslagen paard van de crisis in te tomen die hem meesleurt en vertrappelt, om te proberen haar te verzachten, terug te drijven, om haar meest rampzalige gevolgen te vermijden – minstens in de centrale landen? De ervaring toont ons dat dit middel het stelselmatig teruggrijpen naar krediet is. Dankzij de schuldenlast, die in enkele jaren tijd een bodemloze put is geworden, hebben de kapitalistische staten een kunstmatige markt gecreëerd die min of meer een afzetmogelijkheid biedt voor een groeiende overproductie. Gedurende veertig jaar is de wereldeconomie erin geslaagd een verlammende ineenstorting te vermijden door haar toevlucht te nemen tot steeds massalere schulden. De schuldenlast is voor het kapitalisme wat heroïne is voor een drugsverslaafde. De drug van de schuldenlast zorgt ervoor dat het kapitalisme overeind blijft, door te steunen op de arm van het staatsmonster; of dat nu ‘liberaal’ of ‘ socialistisch’ is. Met de drug bereikt het momenten van euforie waar men de indruk heeft te leven in de beste van alle mogelijke werelden (4), maar steeds vaker duiken omgekeerde periodes op, periodes van stuiptrekkingen en crisis, zoals degene die we meemaken sinds de zomer van 2007. Naarmate de doses verhoogd worden heeft de drug steeds minder effect op de verslaafde. Er is een steeds grotere dosis nodig om een steeds zwakkere stimulans te bekomen. Dat is wat er vandaag gebeurt met het kapitalisme! Na veertig jaar inspuitingen met de ‘kredietdrug’ in een lichaam vol naaldenprikken heeft de kapitalistische wereldeconomie steeds grotere moeilijkheden om te reageren en om een nieuwe periode van euforie te bereiken.
    Dat is wat er op dit moment gebeurt is. In augustus 2007 zei men ons dat alles weer normaal was dankzij de leningen die de centrale banken aan de financiële organismen verstrekt hadden. Sindsdien werd niet minder dan 500 miljard euro in drie maand ingespoten zonder het minste tastbaar effect. De ondoeltreffendheid van dergelijke maatregelen heeft tenslotte paniek gezaaid en in januari 2008 begon met de val van de beurzen wereldwijd. Om de bloeding te stelpen kondigden in de Verenigde Staten regering en oppositie samen, hand in hand met de Federale Reserve (FED) op 17 januari het ‘wondermiddel’ aan dat erin bestaat elk huishouden een cheque van $800 te geven. Maar zo’n maatregel, die in 1991 nog erg doeltreffend was, veroorzaakt op maandag 21 januari een nieuwe val van de beurzen op wereldvlak, even erg als de ineenstorting van 1987. Maar op 23 januari – wanneer we dit artikel schrijven – ondergaan de beurzen van de wereld – met uitzondering van Wall Street – een nieuwe ineenstorting. Wat is de oorzaak van deze opeenvolging van stuiptrekkingen, ondanks de enorme kredietinspanningen die door de centrale staten geleverd worden en waarvoor ze alle middelen waarover ze beschikken inzetten: leningen aan de banken tussen augustus en november, daling van de rentevoeten, fiscale cadeaus? De banken, die door de staten massaal als lokaas gebruikt worden om de bedrijven en huishoudens ertoe te brengen zich in de schuldenspiraal te laten opnemen, zitten er zeer slecht bij, de ene na de andere, te beginnen met de grootste (zoals de Citygroup), met de aankondiging van reusachtige verliezen. We spreken van een verschijnsel dat de situatie nog erger kan maken: een aantal verzekeringsorganismen, die zich er in gespecialiseerd hebben om de banken de gelden van hun ‘dubieuze debiteuren’ verbonden aan de ‘subprimes’ terug te betalen, hebben blijkbaar grote moeite om dit te doen. Maar er is nog een probleem, veel verontrustender, dat als een tsunami de wereldeconomie aantast: het opnieuw opwakkeren van de inflatie. Gedurende de jaren 1970 werden de bescheiden inkomens hard getroffen door de inflatie, en ze keert nu met grote kracht terug. In feite hadden de valkuilen van het krediet en de staatskapitalistische maatregelen haar niet geëlimineerd, maar enkel uitgesteld. Heel de wereld vreest nu dat ze gaat toenemen en dat de reusachtige leningen van de centrale banken, de fiscale cadeaus of die van de rentevoeten, er enkel zullen toe leiden de motor nog verder te laten doordraaien zonder dat de productie aangezwengeld wordt. De algemene vrees is dat de wereldeconomie in een fase van zogenaamde ‘stagflatie’ zal geraken, anders gezegd een gevaarlijke combinatie van recessie en inflatie, wat voor de arbeidersklasse en de meerderheid van de bevolking een nieuwe duik in de werkloosheid betekent, in de ellende die hoort bij een pijlsnelle stijging van de prijzen van alle basisproducten. Bij dat drama voegt zich, bij wijze van voorbeeld, nog eens dat dan twee miljoen Amerikaanse huishoudens hun schulden niet meer kunnen afbetalen.
    Zoals een drug vernietigt het wanhopig teruggrijpen naar krediet stukje bij beetje de fundamenten van de economie, ze maakt ze zwakker en veroorzaakt in het systeem een verrottings- en ontbindingsproces dat steeds heviger wordt. We kunnen uit deze korte analyse van de situatie van de laatste maanden afleiden dat we nu voor de ergste en langste stuiptrekking van het kapitalisme staan van de laatste veertig jaar. Dat wordt bevestigd door de analyse van deze laatste vier maanden, niet op zichzelf genomen, zoals de ‘deskundigen’ doen die niet verder kunnen kijken dan hun neus lang is, maar door rekening te houden met de laatste veertig jaar. Dat zullen we meer in detail in het tweede deel van dit artikel zien. We zullen aantonen in welke mate de bourgeoisie op een steeds brutalere wijze de gevolgen van haar crisis afwentelt op de rug van de arbeiders en we zullen dan tenslotte proberen antwoorden op de beginvraag: Bestaat er een uitweg uit de crisis?

    1)17e congres van de IKS, 2007. Resolutie over de internationale situatie, gepubliceerd in Internationale Revue (Engels-, Frans- en Spaanstalige uitgave), nr. 130.
    (2) In de verkiezingscampagne die we dezer dagen ondergaan in Spanje (parlementaire verkiezingen van april 2008), rivaliseren beide tegenstanders door elk op een andere toonaard te spelen: de Partido Popular (rechts) zwaait met de vlag van het catastrofisme, de socialisten (PSOE) van hun kant herhalen het refrein ‘kalmte, niets te melden’. Beiden liegen en het is goed mogelijk dat de één noch de ander goed weten waar ze naar toe gaan.
    (3) Zie de hierboven aangehaalde Resolutie over de internationale situatie.
    (4) Dat gevoel van euforie wordt aangewakkerd door alle verdedigers van het kapitalisme, niet alleen door politici, bazen en vakbonden, maar ook in het bijzonder door wat men de ‘opiniemakers’ noemt, de media. De positieve aspecten worden opgedreven en onderstreept en de negatieve worden onderschat of opzij geduwd, wat natuurlijk bijdraagt tot het verspreiden van dat gevoel van euforie.
    (5) Om zich een idee te vormen: volgens de IESE 89 miljard euro op twintig dagen in Spanje. Men schat dat het op de internationale beurzen volgens de meest optimistische cijfers gedurende de maand januari 15% bedroeg.

    IKS

  • 't einde van alle soorten terroristen

    Wie heeft er belang bij dat anderen zich opgeven om zich temidden van  omstaanders in de lucht laten te vliegen of bommen op afstand laten te ontploffen ? De daders zelf duidelijk niet.  De ‘breinen’ achter de aanslagen wel.  Hun laffe beestigheden dienen altijd één of ander segment van een bezittende klasse die ergens aan de macht wil komen.  Vaak zijn deze individuen en groepen ook  onderaannemers van de één of andere geheime dienst die een land wil destabiliseren en doen uiteenvallen om het om ekonomische en militaire redenen achteraf des te gemakkelijker kunnen te overheersen.  Buitenlandse interventies kunnen dit niet oplossen, het is aan de werkende klassen in de door geweld geteisterde gebieden om in aktie te komen.  Het is aan de werkende klassen hier om de solidariteit te organiseren.

                Vroeger hadden wij de buitenlandse medemens nodig om in ‘onze’ mijnen te komen werken, nu werken ze bijvoorbeeld in de fruitteelt en we vinden het normaal dat ze ook zeven euro per uur krijgen.  Waarom zou het dan abnormaal zijn van als lid van onze internationaal georganiseerde vakbonden te eisen dat deze op het internationaal niveau hun mobiliserende kracht zouden gebruiken om gelijk loon voor gelijk werk overal ter wereld te eisen.  Waarom zouden we via onze strukturen niet hun strukturen aanmoedigen om in hun land op te komen tegen alle soorten giftig nationalisme en tegen ieder op godsdienst gebaseerd terrorisme ? 

    Probleem is dat we zo’n dingen niet van’onze’ vakbonden eisen, net als’onze’ parlementairen klagen sommigen onder ons een stukje mee over van die bijkomstigheden die uiteindelijk dienen om de carrière van de om postjes strijdende politieke kaste te verzekeren.   Iedere keer komen we op straat voor onze opslag terwijl we eerst op straat moeten komen voor de opslag van zij die ons werk voor enkele euro’s per dag doen.  Dat deden we de voorbije drie generaties dus niet.  Dat wreekt zich.  Omdat we het niet deden, heeft in elk land ter wereld een superklasse het met de wapens of wettelijke middelllen voor het zeggen.  Deze superklasse slaagt er voorlopig in van de armsten der aarde in hun schamele gevangenissen te houden.  Sommige van die armen laten zich  gebruiken onder het mom van nationalisme of geloof …om hun eigen uitbuiting te bestendigen onder het één of andere nieuwe bewind…in plaats van voor een ekonomie in funktie van hun behoeften te strijden. 

                Nu de fragiliteit van ons ekonomisch systeem ten gevolge van de evolutie van al die monetaire toestanden onder het spotlicht (letterlijk en figuurlijk) komt te staan, zou het wel eens nuttig kunnen zijn van meer over onze Vlaamse, Europese, Amerikaanse, Japanese,… haag te kijken naar wat er daarbuiten allemaal gebeurdt in plaats van die soap rond onze Vlaamse politiek kultfiguren te volgen of met de zoveelste scheiding van de zoveelste mediafiguur bezig te zijn.  Zich niet voor de planeet en de medemens intereseren wreekt zich altijd ,op de één of de andere manier krijgen wij dat gebrek aan interesse op ons bord terug.  Ook diegenen die te de grootmeesters der spekulatie met hun centen ondersteunden, beginnen dit ondertussen te beseffen.  In Australië noemen ze zoiets een boomerangeffekt.  We moeten mekaar meer gaan uitleggen dat het aan de rand van een recessie staan niet alleen met corruptie of overdreven verrijking te maken heeft, maar met de ongelijke verdeling van wat we met z’n allen maar mogen produceren.  We moeten met z’n allen voor een op de hele wereld afgestemd programma opkomen en ten minste rechtvaardige spelregels invoeren.  Als zelfs dat ons niet gegund is, gelijke lonen voor gelijk werk en rechtvaardige taxen en afschaffing van de spekulatiemechanismen…dan zal het grote geldsysteem zich zelf wel de das omdoen…dan hoeven we niet eens de grote produktiemiddellen te onteigenen en de onteigenden te vergoeden als het kleine of behoeftig geworden aandeelhouders zijn…dan zullen we zelf wel een beheersraad moeten verkiezen…niet om tegen de buitenlandse conkurrentie te ‘kampen’, maar om samen te werken onder gelijke voorwaarden.

                De vorige keer dat zo een situatie zich voordeed, heeft men dat met een wereldoorlog opgelost, het werkvolk van het ene land tegen dat van andere landen opgezet.  Indien de kotsmisselijke poenshow die de beurswereld  is en de maatschappelijke ideologie geworden is; onder invloed van de ekonomische en bijgevolg politieke faktoren weer dezelfde richting uit zou gaan…kunnen we niet anders dan op de rem gaan staan en met onze voorstellen tot het invoeren van normale, wereldwijd dezelfde levensomstandigheden komen.  Spijtig dat het eventueel bankroet van ‘t geldsysteem ‘t geld zelf niet afschaffen, hoogstens heel waardeloos maken kan…en nog spijtiger dat de meesten onder ons het nodig hebben als dwangmiddel om te werken…want anders zou door gewoon met allen te produceren en verdelen veel meer sociaals mogelijk zijn.      octo

    free ad :

    als je denkt dat het allemaal niet zo erg is met de wereld,

    bezoek dan even http://www.mo.be en klik op 'wereldblog'

    waar je verslagen uit de eerste hand krijgt van ontwikkelingshelpers, je gelooft je ogen niet

  • intern.dag vd Vrede vandaag(16/09/08)

    Harmonieus samenleven.  Hoe doen we dat ?  Er zijn ontelbare voorbeelden te geven van hoe het wel lukt.  Rondom Flores in Indonesië hebben een dertigtal dorpen onder invloed van een Canadees de handen in mekaar geslagen en een contract met de provincieregering gesloten. Mensen van allerlei religies en anderen leggen er waterleidingen en wegen aan en wat ze zelf niet kunnen betalen legt de administratie van de provincie bij.  Ondanks oude dorpsrivaliteiten en tegenslagen doen ze verder met hun initiatieven.

                Op m’n blog zijn er enkele linken die regelmatig over zulke zaken berichten…door van daaruit te surfen of langs andere wegen, kom je er nog dagelijks andere tegen.  In elk mens zit een diepgewortelde behoefte om zijn steentje aan het welzijn van anderen bij te dragen.  Van de oude vrouw die ’s middags nog graag haar potje met anderen deelt tot en met de kinderen die heelder dagen water gaan halen voor hun ouders.  Nee, hier bij ons zal je zo’n toestanden niet tegenkomen, we hebben schoolplicht en sociale zekerheid…allemaal niet vanzelf gekomen, na de tweede wereldoorlog was men bang dat we in opstand gingen komen tegen die barbaarse cyclus van crisis…oorlog…wederopbouw…  .

                Plaatsen waar momenteel geen vrede heerst, zijn niet alleen de oorlogsgebieden.  Op de beurzen wereldwijd is er paniek uitgebroken want men vreest eventueel weldra naar een jaren 1930-situatie te evolueren. Neoliberale regeringen nationaliseren banken, maar dat zijn dan nationalisaties die weinig met sociaalvoelendheid, laat staan met socialisme te maken hebben, want de miljarden verdwijnen weer in de zakken van de elitelaag die juist door haar gespekuleer de crisis veroorzaakt heeft.  Of U dacht misschien dat de VS-regering het miljoen mensen dat hun huis verloor, ging vergoeden…of het andere miljoen dat z’n huis bijna kwijt is hun schuld ging bijspringen.  Dit zijn allemaal zaken die veel te weinig geweten zijn.  Zo’n dingen horen we nog te weinig op onze journaals.  Wekenlange achterhoedegevechten tussen de regering onderling en de oppositie over een paar sekretaressen die 300 euro de maand meer krijgen omdat ze het werk van hogergeschoolden doen maar er de titel niet voor hebben, leiden de aandacht van lezers en kijkers af van de ware bedoelingen dat men met deze nieuwsitems heeft.  Het lijkt echt wel meer en meer een spel van mekaars postjes in te pikken, een land uit mekaar te krijgen en bij de volgende verkiezingen de achterban achteraf genoeg invloed te kunnen gunnen.    Over die ruitenwissersfabriek die het weekend recentelijk gebruikte om zijn produktieafdeling ‘in stilte’ naar Hongarije te verhuizen, ook niets gehoord ?  Over de oligarchen in Bolivië die hun duizenden en duizenden hektaren niet met de inheemse arme bevolking willen delen al een ernstig programma gezien ?  Dit land stevent hopelijk niet op een burgeroorlog af.  Goed nieuws is dan weer dat de andere presidenten in Latijns-Amerika zich achter de ondeelbaarheid van Bolivië en Morales scharen.  Men zal van deze laatste wellicht wel een dictator maken door wat repressailes uit te lokken bij het vermoorden van nog eens een dertigtal mensen zoals enkele dagen terug. Nochtans zijn al zijn hervormingen via een referendum met overweldigende meerderheid goedgekeurd. 

                De grootste bedreiging voor de wereldvrede, naast de militaire industrie, zijn al die walgelijke verdeel-en heersmethodes.  300 Euro bijverdienen is een grote misdaad als je niet volgens je diploma benoemd bent…en 1000euro per dag verdienen dan…of met 1 euro per dag moeten toekomen ?  Waar zijn we mee bezig. Waarvoor werken we ons te pletter ?  Men is druk op zoek naar maatregelen om de net als in 1929 in Wall street gestartte match rond de waarde van het geld niet te laten uitlopen op een score waarbij de grote spekulanten hun fortuinen nog kunnen redden en de kleinere niet te veel gaan terugzien.  We zijn allen benieuwd wat dat op termijn voor het spaargeld van de gewone man zal betekenen.  Naar de bakker om een brood met 20 euro ?  Zo een inflatie, dat is toch alleen maar mogelijk in het Zimbabwe van nu of in het vooroorlogse Duitsland van na de 1929 crash ?  Is niet de spekulatie, maar de overproduktie de schuld van die monetaire crisis zegt U ?  Ga dat maar eens uitleggen aan die mensen in Indonesië die geen geld hebben om metalen buizen voor hun waterleidingen te kopen en het grotendeels met hun holle bamboebuizen doen.  Zelfs daar zijn er afgunstige egoïstische personen aan het werk die hun waterleidingsnet af en toe saboteren…op dagen die de vrede helemaal niet dienen.

    octo

  • gastauteur :Michael Moore's Free Movie

    How 'Bout a Free Movie? ...from Michael Moore

    Friends,

    As you may have heard, I've decided to make my new film, "Slacker Uprising," available for free to everyone in the United States and Canada. It is the first time ever that a major feature-length film is debuting as a free download on the internet -- legally. I am doing this for two reasons:

    1. Next year it will be 20 years since my first film, "Roger & Me," so I'd like to give those of you who've supported my work over the years a thank you gift in the form of a brand new movie; and

    2. I hope the release and wide distribution of this new movie will help to bring out millions of young and new voters on November 4th.

    "Slacker Uprising" takes place in the wake of "Fahrenheit 9/11," during the run-up to the 2004 election, as I traveled for 42 days across America, visiting 62 cities in a failed attempt to remove George W. Bush from office. My goal was to help turn out a record number of young voters and others who had never voted before. (That part was a success. Young adults voted in greater numbers than in any election since 18-year-olds were given the right to vote. And the youth vote was the only age group that John Kerry won.)

    What I encountered during the tour and the filming was both inspiring and frightening, so I thought, hey, this might make for a funny and enlightening movie! Each night, thousands would show up to volunteer in the Slacker Army against Bush. This drove local Republicans nuts. In one state they tried to have me arrested. At two colleges, rich donors offered to donate more money to the college if they would ban me from campus. Nearly a half-dozen universities kept the Slacker Uprising tour off their campuses. But there was no stopping this movement. By the time we got to Florida, 16,000 people a night were showing up.

    It was clear that young people were the ones who were going to save the day -- just as they are in this year's election.

    On Tuesday, September 23rd, you will be able to stream, download, or burn a DVD of "Slacker Uprising," free of charge. The distribution is being organized by Robert Greenwald's Brave New Films (they're the great people behind "OUTFOXED: Rupert Murdoch's War on Journalism" and "WAL-MART: The High Cost of Low Price").

    To sign up for the download of "Slacker Uprising," click here. You have my blanket permission to share the movie with your friends, to set up screenings in your communities or theaters, to show it on your campuses -- all at no charge. I encourage you to rally voters with it, to raise funds for your favorite candidates, to air it on your local cable access channels or web broadcasts. You can also click here to request a free DVD of "Slacker Uprising" for your school or university library.

    As I said, this is a movie for you, my fans -- a little 97-minute digital treat that I think you'll really enjoy. I hope you'll check out SlackerUprising.com and download it a week from today, next Tuesday, September 23rd.

    Thanks again for coming to my movies all these years. It's meant a lot to me. I feel very privileged and blessed, and I am honored to be in this "virtual" community with you as we try to reclaim our beloved country.

    Yours,

    Michael Moore
    MMFlint@aol.com
    MichaelMoore.com

    P.S. The world premiere of "Slacker Uprising" will take place in one of the great slacker capitals of this country, Ann Arbor, Michigan, this Thursday at 5pm at the historic Michigan Theater. Admission is free on a first-come, first-served basis. If you're in the neighborhood, hope to see you there!

    P.P.S. If you live outside the U.S. and Canada, I'm sorry that I don't own the rights to make this film available to you for free. But it will be coming to a theater, video store or television network near you soon.

    P.P.P.S. If you are not part of the "downloadable" generation, I am making a low-cost DVD of "Slacker Uprising" available at Amazon, Netflix and your local stores in October.

    free ad

    gastblog voor culturele uren

    cultuurkennertips

    nu binnen surfbereik

    op

    http://ivanjennes.blogspot.com




  • NVA Dewever Gezever,ça suffit maintenant

    gratis advertentie

    Genoeg gekampeerd! – WOENSDAG 8 OKTOBER 2008 – 12u-16u – Muntplein, 1000 Brussel   aktie tegen hoge huurprijzen

    tip

    www.vredesloop.be 18 oktober te Ieper

    Lopen, wandelen en motortocht www.bikersforpeace.be (18 en 19 oktober) 

    Nva-voorzitter  gezever, ça suffit maintenant

    Mijnheer de superflamingant komt eens in de Morgen een beetje reklame maken voor de erfgenamen van de oorlogzuchtigste VS-president ooit. De manier waarop tart elk onafhankelijk denken.  Vooreerst komt hij nog maar eens af met de stelling dat linkse mensen geen belang aan waarden hechten door met zijn oogkleppenvisie op mei ‘ 68 af te komen.  Het gaat er in de politiek niet om hoe links en rechts over de kerk, sex, relaties,gezin of het onnozele verbod op hoofddoeken denkt. In de politiek moet men oorlog en armoede uitroeien met diplomatieke middellen.  Met de zakelijke belangen die de kliek rond mevrouw Palin drijven, is daar weinig kans toe.

    Het is oneerlijk van mensen onterrecht te vernederen, probeert NVADewever aan te tonen. Hij doet echter precies hetzelfde met Obama, want de zinssnede over de ‘lippenstift op een varken’ die op Palin zou slaan ,is belachelijk voor wie de TV-beelden gezien heeft…het ging wel degelijk over het economisch beleid onder Bush…geen discussie waard…maar dat is natuurlijk maar een truuk om gelijk te halen bij iedereen die politiek als een strijd tussen karakters en emoties ziet in plaats van een op enorme zakelijke belangen gebasseerde maskerade waar je moet leren doorheenkijken. Dewever vindt het onverstandig van een uitspraak te doen over een buitenlandse leider die nog moet verkozen worden.  In klassieke, conservatieve zin, is dat zo; echt lepe mensen laten niet in hun kaarten kijken om zoveel mogelijk voordeel voor hun eigen te bekomen.  Hem op het lijf geschreven…’het welvarende stuk vaderland zal zijn centen niet delen me het armere deel van het vaderland’, hij doet dan wel alsof hij geen separatist is, maar gijzelt het land al 15 maanden.

    Deze man is zo anti-links dat hij Palin zou willen zien winnen, gewoon om ‘de linksen’ te kunnen uitlachen, vergetende dat Obama dichter bij een diplomatieker aanpak van de internationale geschilpunten staat.  Wat een egotripper die Dewever.  En weet je waar zo’n ego ons uiteindelijk brengt…dan moet je zijn artikel maar eens uitknippen op pagina 14 van de morgen van 15/9/2008…op de keerzijde van het artikel staat op pagina 13 een verslag over de begrafenis van een in het midden-oosten omgekomen Belgisch-Vlaamse militair.  De tijd van de Oostfronters zou voorbij moeten zijn Dewever, denk eraan voordat je je eigen achtervolgingswaanzin op Palin projekteert.  Neem eens duidelijk stelling tegen een uitbreiding van de Navo bijvoorbeeld in plaats van je alleen achter Brussel, Halle en Vilvoorde te verschuilen en de katten uit de boom te kijken.  Politiekers zouden wat minder leep en berekend moeten zijn.  Obama zou de VS best een spiegel voorhouden en de Vietnam-oorlog destijds een vergissing noemen en McCain geen held…dat is ook de kat uit te boom kijken, beducht om stemmenverlies, de mensen afhouden van zelf te gaan nadenken over wie ze voor hun hebben.   

    In plaats van zijn tijd te verdoen met zulke rechts-links onzin, zou hij zich wat meer met de ekonomische toestand van de wereld moeten gaan bezighouden als je ziet wat er allemaal op ons af dreigt te komen.  Nog maar een bank failliet vandaag in de VS…de vooruitstrevende mensen gaan de conservatieve schulden niet met hun belastingen blijven betalen mijnheer de nva-voorzitter. ‘Bart’ mag ik niet zeggen, da’s te progressief waarschijnlijk.

    octo

  • België tart atoommachten met kop in 't zand

     

    Op een moment dat we er amper in slagen van een klein land met een tiental miljoen inwoners bijeen te houden, geven onze regeerders hun fiat om aan eventuele luchtgevechten in Afghanistan deel te nemen. De regering in Pakistan laat weten dat ze zich zal verdedigen tegen schendingen van haar grenzen...dus ook tegen 'onze' vier starfighters. Dan nog een geluk dat 'onze' gezanten onder invloed van een deel van de Europese partners (voorlopig) 'Nee maar' aan het lidmaatschap van de Nato voor Georgië en Oekraine antwoorden of we zaten misschien al in een andere oorlog...ook al tegen een atoomkernmacht.

     

    Zijn wij dan allen zo goed zot dat we dergelijke standpunten door 'onze' vertegenwoordigers laten innemen ? Nee toch ! Zijn wij de bomaanslagen in Madrid en Londen en overal al vergeten ?

    In Spanje werden de slaafse volgelingen van het Pentagon weggestemd. Bij de verkiezingen in Groot-Brittanië inkasseerde ploeg van Blair die de Irak-leugens slaafs nazong al enkele serieuse pandoeringen bij verkiezingen.We kwamen wereldwijd op straat tegen de Irak-oorlog in 2003.

    Men had die oorlog niet kunnen startten als er massaal tgen gestaakt was in de VS en GB...weken aan een stuk desnoods. Ondertussen evolueren die toestanden van kwaad naar erger.

    Voor ontwikkelingshulp is er bijna geen geld. Weldra voor het redden van banken zoals in de VS en GB wel...?belastingsgeld dat moet dienen om de grote spekulanten op een paar euforische dagen miljoenen dollars te laten verdienen. Als de regering de VS -leiding in vele dossiers blijven naäpen, beloven het boeiende tijden te worden op buitenlandse zaken ,defensie en ekonomie.

    Tegenover de gevaarlijke uitlatingen van een kandidate voor het vice-presidentschap in de VS zou beter door de overige landen meteen gereageerd moeten worden, dan te wachten tot de machtswissel zich daar heeft doorgevoerd. In die kringen kent men maar al te goed het verschil tussen provokatie en aanvallen...toch blijft men er beweren dat Georgië werd aangevallen...dat belooft voor als mevrouw de vice-president dan een volgende keer Rusland wil aanvallen als Georgië een NATO land zou zijn. Te gek voor woorden dat een president zo'n dingen op z'n eentje kan beslissen, en dat een deel vanchristelijk(?) rechts in de VS zich nog aan creationisme en door 'God gewilde oorlogen' zal laten vangen misschien.

    Het valt op dat bepaalde zeer conservatieve krachten in de wereld Europa zitten jennen om zich agressiever tegen ondermeer de Russische politiek op te stellen. Dat dus nadat de Europese diplomatie toch een deel oorlogsmiserie in de Kaukasus afgewend heeft. Wat niet wegneemt dat 'ons' Europa ook nog met een soort gematigder conservatieve agenda zit. De wereld is niet gebaat met zo'n agenda.

    Congo bijvoorbeeld heeft wel wat anders nodig dan wat heen-en weergetrek tussen grootmachten die de escalerende gevechten aldaar onrechtstreeks aanwakkeren. Terwijl ze er op een berg aan grondstofrijkdommen wonen, wordt er op kap van de burgerbevolking gevochten tussen een aantal legers en legertjes waarvan de meesten niet zouden kunnen hebben bestaan indien ze in het verleden en misschien ook nu nog geen buitenlandse beschermheren hadden. Voor de buitenwereld en de publieke opinie vraagt men hen te stoppen, achter de schermen profiteren de grondstoffenaankopers van de goedkope Congolese arbeiders. De Congolese elite profiteert natuurlijk ook...en zonder die in oorlogsomstandigheden levende arbeiders en boeren zou onze gsm ook duurder zijn. Als we niet ook stomweg medeplichtig willen zijn, moeten we van het politiek bestel eisen dat die mensen ginderachter goed betaald worden...moeten we de munitiefabrieken en wapenfabrieken die 'wij' voor 'hun' oorlogen laten draaien...SLUITEN. Onze vertegenwoordigers moeten daar internationaal hun nek voor durven uitsteken. Elke vorm van oorlogsvoering zou op termijn wel moeten stilvallen. Soldaten zouden geen bloedgeld meer van regeringen en firma's krijgen, want men zou ze met stokken verdrijven !

    Octo

  • ZuidAmerika,herkolonisatie?n.500j uitzuigerij?

    Wie de tijd heeft om al eens de actualiteit rond Zuid-Amerika te volgen, voelde het al aankomen welllicht.  Bolivië en Venezuela geboden hun VS-ambassadeurs van het land te verlaten.  Hoe ‘het imperium’ en andere plaatselijke uitzuigers van vroeger proberen beletten dat de opbrengsten van aardgas en olie enz…in de handen van de gemeenschap komen leest U op http://www.mo.be   of onder http://www.uitpers.be    Onder Ronald Reagan en andere VS-presidenten stuurde men legers of organiseerde men staatsgrepen, nu probeert men Bolivië doen uiteen te vallen in rijkere en armere regios…waar hebben we dat nog gehoord ? De vraag ‘wie dat daar rijker van blijft of wordt’ moet worden gesteld en hersteld…en het is niet Juan met de Sombrero-pet.  Hoe de bourgeois-elite van een land er in slaagt van sommige jongeren en anderen openbare gebouwen te doen bezetten en aanslagen op pijpleidingen te laten plegen ?  Voor geld en vanwege hun blinde haat voor al wat links is dansen diegenen die vinden dat eindelijk een pensioen aan elke 60jarige Boliviaan geven, geen goed idee is…zelfs als dat geld niet uit hun zakken moet komen, maar uit de opbrengsten van de nationale gasindustrie. 

    Even een kleine inleiding op deze na jaren van staatsgrepen en vermoorden van o.m.vakbondsmensen , allernieuwste poging tot destabilisatie.

     

     Stel, men vindt in België aardgas in Vlaanderen.  Naar een decenniaoud gebruik wordt die ,op ‘vredelievende’ manier overgenomen door buitenlandse firma’s.  Gesteld dat de Belgische regering echter op een dag iets voor hun bevolking zouden willen doen en dat aardgas nationaliseren…dan zullen die buitenlandse firma’s zich via hun regeringen willen wreken en een deel van de Belgische bevolking(het rijkere gedeelte) tegen het armere gedeelte willen opzetten.  Gesteld dat het opzet slaagt en 'Vlaanderen' zogezegd zijn gas terug in eigen handen krijgt en zijn onafhankelijkheid uitroept… dan kan je er donder op zeggen dat het gas binnen een paar jaar terug aan de buitenlandse firma’s verkocht zou worden.    Hoe nationalistisch en autonoom diegenen die voor een onafhankelijk Vlaanderen zouden hebben gestreden zich ook zouden hebben voorgedaan.

    Ondertussen in de niet-fiktieve wereld blijft de media die in handen van de grote kapitaalbezitters is een echte hetze  tegen de toch naar hun normen demokratisch verkozen en herkozen Chavez en Morales voeren.

    octo

  • meer internationale afspraken=minder oorlog

    Aan het einde van de tweede wereldoorlog besloot de toenmalige monetaire wereld van internationaal toch een aantal dingen overeen te komen teneinde een volgende oorlog te vermijden !!!  Meer dan zestig jaar later houden de centrale banken de evolutie van het bankwezen en meer bepaald de waarde van de dollar als internationale reservemunt angstvallig in ’t oog.  Eigenlijk zou de rest van de wereld z’n dollarreserves onder de huidige monetaire verhoudingen liever kwijt zijn…maar volgt er dan een dollarcrash, kunnen ze een kruis over hun export naar de VS maken. 

    Sinds de Vietnam-stommiteiten van de jaren zestig zijn de  VS via hun waanzinnige militaire budgetten enorme schulden aan het opbouwen, erzonder zou de wereld er een stuk welvarender hebben uitgezien.  De vorige eeuw was nog geen dertig jaar oud en weer bleken eenzijdige handelsbarrières geen goede internationale afspraken.  De landen met de grootste afzetmarkten proberen de zwakkere landen de dag van vandaag weer meer hun voorschriften op te leggen…willen wel uitvoeren, maar laten alleen binnen wat hen goed uitkomt.  Waarom geen internationale afspraken over lonen en andere produktievoorwaarden, prijsstabilisatie en eventueel een soort wereldmunt als internationale reservemunt.  Het werd pas na de tweede wereldoorlog al voorgesteld, maar het voorstel haalde het niet.  Nu je dagelijks over de paniek op de financiële markten leest, zou men daar toch maar beter werk van beginnen maken, zeker nu al die torenhoge militaire budgetten het risico op oorlogen maar doen toenemen.  Na de jongste wetenschappelijke vooruitgang van gisteren (de deeltjesversneller) en de viering van 9/11 vandaag gaat men de oorlog in Afghanistan dan toch naar Pakistan exporteren men dunkt.  We zullen de datums van openingsceremoniën van Olympische Spelen (Georgië valt Ossetië binnen)en herdenkingsplechtigheden wat beter in ’t oog moeten houden als we al eens iets willen kunnen voorspellen.  Met de VS-presidentsverkiezingen in’t zicht was de grensoverschrijding met Pakistan iets wat zeker de Republikeinen goed uitkwam.  Ze zijn weer spelletjes van laag niveau op hoog niveau aan het spelen en wij mogen het eerst achteraf weten.

    ‘Zij’ zijn zoals altijd de ‘goeden’, de ‘helden’.  Om oorlogen te beginnen liegen ze erop los en achteraf staan ze bij de herdenkingen op de eerste rij in plaats van op de beklaagdenbank in Den Haag te zitten.  Van zodra een deel van de media hen niet meer aan het publiek kan verkopen, maakt men van de ene week op de andere een nieuwe ‘redster of redder des vaderland’ die de oude nefaste politiek gewoon voortzet.    Biedt de ene kandidaat meer inhoud dan de andere, dan brengt men de publieke opinie wel in de war met leugens over beledigingen die men zou hebben geuit of wat roddelboekjesonzin.

     Of men begint wel een nieuwe oorlog om de gelederen te sluiten.  Eigenlijk kan je zo’n nieuwe oorlog maanden vooraf voelen aankomen.  In de weken ervoor zie je gewoonlijk dat de negatieve berichtgeving rond een bepaald land stijgt en lijkt het aantal binnelandse konflikten in dat land wel zo hoog dat er zeker een aantal daarvan door het buitenland georchestreerd zijn.  Gewoonlijk is dat dan om de één of andere president of generaal of zo van de macht te krijgen en er een voor het aanvallende land gewilliger marionet te instaleren.  Zo heeft men zich van een Sadam Hoesein bediend tegen Iran en hem dan nog benut door hem Koeweit laten binnen te vallen.  Misschien zal de al niet meer zo onbesproken en gebruikte, maar toch kersverse president van Pakistan onder druk van z’n bevolking toch niet zo’n gewillige medewerker aan de invasie van zijn eigen land willen zijn.  

    ‘Wij’ willen een andere wereld.  Onze jongeren willen speelpleinen en onderwijs en daarna werk en de oudsten een waardig inkomen.  Wij willen ook geen bommen op onze treinen als gevolg van escalerende wereldconflikten. Wij willen dat mensen die tirannen aan de macht willen stemmen de dag van de verkiezingen thuisblijven of eerst een spoedkursus humanistische geschiedenis volgen zodat ze geen volmacht kunnen geven aan oude recepten die in het verleden tot een hele hoop rotzooi geleid hebben en waar we nu nog de gevolgen van ondervinden.

    octo

  • KIP & EI en WIJ

     Kip & ei en wij

    Boeiende BigBang Bedrijvigheid. ‘Waar was je op 9/11’ kent iedereen. ‘Waar je op 11/9 was’ is hetzelfde, maar dan voor Europeanen.  Op 10/9 echter ging de wereld volgens sommigen vergaan.   Aan de Frans-Zwitserse grens namelijk startte men in een circuit van 27km een zoektocht naar ’s werelds eerste kunstmatige verwekking van een ‘zwart gat’ (miniversie wel te verstaan). De kans zit er dik in dat eindelijk bewezen kan worden dat er geen tegenstelling is tussen idealisten(was er eerst het idee ?-de kip) en materialisten (was er eerst de materie?-het ei).Alhoewel het ei er chronologisch gezien eerst was… en straling de eerste en voorlopig laatste idee met bijna geen materie.  Schepping of Onstaan eerst ? Beide altijd.

    Het feit dat we na de jongste bigbang eerst straling waren, vervolgens atomen…cellen…onszelf…en na onze dood( onze privé bigbang ?) weer straling  met weer miljarden jaren evolutie voor de boeg (?) ,zou wel eens onomstotelijk kunnen bewezen worden de volgende maanden.  Waarom dit alles voor de filosofen onder U belangrijk is ? Het kan U misschien sterken in uw geloof dat uw wezen deel uitmaakt van een eeuwigdurende cyclus (waar je misschien wel 50miljard jaar moet op wachten voor je nog eens met het stuk straling dat je nu bent op de één of andere manier op de proppen komt.)?   Daar zullen we het moeten mee doen zolang onze genetische effekten in onze nazaten niet bijna uitgedoofd zullen zijn.  Er is dus vandaag niet alleen een wetenschappelijk, maar ook een filosofisch en politiek debat opgestart vandaag.

     Dit debat gaat hem niet  over de  bijna onoplosbare spookvraag of straling met mekaar kan communiceren en hoe dan, maar over de vraag hoelang het nog gaat duren voordat miljoenen mensen vanwege een opgedrongen visie over religie, blindelings een aantal machtsgeile gelddictaturen gaan volgen.  Als je je alleen op idealistische standpunten baseert, zoals ‘God schiep de wereld’ ‘God is boos’ ‘God wil oorlog’,(zoals vele staatsleiders in  welvarende en arme landen beweren), dan kom je uit bij een wereldbeeld dat uit ‘goeden’ en ‘slechten’ bestaat.  Daar hebben de idealisten de materialisten nodig.  Materialisten zweven minder.  Ze gaan ervan uit dat de wereld niet alleen ten goede kan veranderen door goede voornemens op papier te zetten, maar vooral door de konkrete veranderingen in de levensvoorwaarden voortgestuwd wordt.  Voor hongersnood moet op de duur elke tiran wijken bijvoorbeeld.  Bij banken die faillissementen opstapelen moet zelfs de meest neoliberale regering van staatswege ingrijpen om de meubelen van de grootspekulanten en het systeem te redden, is een ander voorbeeld.  De ‘Big Bang’ is gebasseerd op het feit dat iets dat onder druk komt te staan altijd ontploft.  Kleiner of gelijk aan nul kan immers totnogtoe niet.  Zo is het ook met onze samenlevingen die onder druk van omstandigheden altijd bijna gedwongen zijn van zich aan te passen…met de ‘schepping’ van nieuwe situaties tot gevolg…nieuwe situaties die dan weer andere bestaansvoorwaarden doen ‘ontstaan’. Met andere woorden ‘Theorie’(idee) en ‘Praktijk’(reaktie) vullen mekaar aan.

    Andere voorbeelden van hoe men ons veelal evenveel met ideeën dan met maatregelen regeren kan.

    De leider van Noord-Korea zou zwaar ziek zijn…zijn omgeving zou het niet bekend maken om de ‘idee’ niet te lanceren dat het land onbestuurbaar zou worden…met alle mogelijke revolutionaire gevolgen vandien.  De beurzen reageerden gisteren euforisch op de berichten als dat de US-centrale bank één van de grootste banken aldaar had gered.  De krantentitel van de dag erna meldde dat de euforie alweer op één dag tijd verdwenen was.  Wil men nu echt dat we als gewone mensen zonder spekulanteninzicht de ene dag staan te juichen als bij het één of ander doelpunt van onze nationale ploeg en ’s anderendaags meetreuren omdat er weer een hoop geld door al dat gepanikeer in rook is opgegaan ? Nee toch…wat voor de gewone man telt is zijn materialistische instelling van ‘kan ik mijn rekeningen nog betalen of niet’.  Als hij zich achter de redeneringen van de ekonomische krijgsheren plaatst, zal hij kiezen voor partijen die van die ekonomische ‘ideeën’ op  termijn ook militaire opties maken…kijk maar naar de strijd voor olie op deze planeet.

    Toch zijn ‘ideeën’ belangijk.  Het idee dat de koopkracht op wereldgebied gelijkwaardig zou moeten worden, is een idee dat alleen zal aanslaan van zodra er nog een deel van het werk in de best betaalde gebieden naar de lageloonlanden verhuist. Het ‘idee’ van een wereldwijd goed loon voor ieder beroep zal er waarschijnlijk allleen komen als het in de praktijk noodwendig geworden is…en dat is het al lang en alle dagen nog meer. Alleen onder materiële druk zal het ‘idee’ wellicht in de politieke discussie geraken.  Net zoals het ‘idee’ van ‘stop de oorlog’ totnogtoe alleen is ‘vermaterialiseerd’ van zodra er voor op straat gekomen of gestaakt werd.  Over het beginnen en stoppen van oorlogen hebben we nog niet mogen stemmen, dat deden en doen anderen voor ons.

    Moge het bigbang-experiment goed verlopen en tegelijkertijd nieuwe ,ongevaarlijke  en milieuvriendelijke energiewinning mogelijk maken…zo eindeloos veel als er water uit de lucht valt…misschien kan men de energie dan wel bijna gratis leveren in plaats van er een strijdtoneel tussen bedrijven en naties van te maken.

    octo

  • de échte 2012-uitdagingen

    Doemdenkers aller landen en standen komen met uiteenlopende visies en voorspellingen over een mogelijke vernietiging van de aarde. De aard van destructie die ze vooropstellen is alleen mogelijk door het gebruik van atoombommen. Alhoewel aardbevingen, vulkanen en orkanen niet op pensioen zullen gaan, moeten er nu al bepaalde dingen worden gedaan opdat de mensheid niet door haar eigen leiders opgeblazen wordt.
    Niet alleen in de relatief welvarende wereld zijn er nog leiders die op hun eentje, zonder parlement over het begin en einde van een oorlog kunnen beslissen. Zelfs waar dat in theorie niet kan, gebeurdt het ook, zelfs in België, als U dacht in een op dat vlak vooruitstrevend land te leven. In Pakistan zal men de komende maanden beslissen of de president niet louter cerimoniële machten krijgt. Weer afwachten dus. Ze zijn daar met 175 miljoen waarvan het grootste deel aan een paar euro per dag leeft. De verkiezingen worden er in feite georganiseerd om de superelite een vrijgeleide te geven. Net als in een deel van de Westerse landen, gaat een deel van de proteststemmen er naar obscure, zogezegd religieuse partijen of nationalistische tendenzen uit een ver verleden. Dreigen de dingen er voor een bepaalde fraktie van de superelite uit de hand te lopen, zet men er het leger in. Omdat het gigantische militair wereldbudget nog altijd niet gebruikt wordt om infrastruktuur voor de armere landen te produceren en instaleren...groeit ook in Pakistan het verzet tegen de manier van handelen van de wereldleiders. Dat verzet kanaliseert zich nog in de richting van ondermeer de middeleeuwse made in USA-Taliban en keert zich nog altijd niet tegen hun eigen superelite rijken die in de meeste Arabische landen wel een zee aan olieïnkomsten heeft, maar die die inkomsten voornamelijk in eigen zakken houdt...in de naam van God, maar zeker niet in die van klein Pierke. Algemene internationale afbouw van atoomwapens??? Vergeet het maar, Pakistan is (voorlopig)? een bondgenoot van de in de Verenigde Staten onoordeelkundig verkozen 'leider'. Hopelijk doen de te verwachten hongeropstanden in Pakistan en elders (Egypte...) de politieke balans niet in het voordeel van hun rechtse heersers doorslaan en eist men er dat de grootgrondbezitters en spekulanten hun rijkdommen delen en hun een degelijk leven geven of opkrassen. In Iran, waar men volgens de CIA aan atoomwapens zou werken (Irak had er ook, weet je nog wel)heerst er ook nog zo'n kliek, een verbond tussen grondbezitters, clerus en industriëlen. Hen gaan aanvallen is ongeloofelijk veel miserie ontketenen. Het is aan de inwoners van een land om een menswaardig leven en gepaste demokratische instellingen te eisen. Iran mag van de olieboys en hun politiekers geen atoombommen maken, want daar beschermen ze hun oliemarkten teveel naar 'onze' goesting. Met India en Israel is het voor het grootkapitaal beter zaken doen, die mogen hun atoombommennest houden van de vaak door een deel van ons gekozen, in partijen opduikende beursnoteringspolitici. Indien een op sociale noden afgestemde werldekonomie een voor het merendeel van de wereldbevolking aanvaardbare levensstandaard kan verzekeren, dan nog zal de westers politieke klasse zich niet agressief tegenover hun collega's van de onder andere,Russische toplaag mogen opstellen...want beide kampen bulken van de atoomwapens. 'Ze' gaan ons niet vragen om deze atoomwapens via een wereldreferendum te verwerpen...bang om het afstaan van hun feitelijke belangen dat ze zijn. Waar raden die 2012-doemdenkers ons alweer aan van naar te verhuizen ? Over atoomwapens en politiek praten ze niet (bewust, om onze aandacht van de echte problemen af te leiden). Tip voor hen : In Midden en Zuid-Amerika, Afrika en Australië zijn er nog geen atoomwapens. Houden zo. Ondertussen hebben een andere soort doemdenkers, die in de monetaire wereld, meer redenen om ongerust te zijn. Dat zou pas een 'lawine' zijn die het bestaan van miljoenen mensen zou kunen meesleuren. We zullen maar zeker in de goede gang van zaken blijven betrouwen zeker ? octo

  • Aan Iedereen

    Die het leven hongerig liefhebben blijft. Die weet dat er niets zonder gekende of nog onbekende vormen van energie kan bestaan.

    Die weet dat leegte niet bestaat, maar dat je ze in je leven wel oproepen en scheppen en overkomen kan. Die zich niet door de  ideologie van 'verdeel en heers' laten overwoekeren heeft. Die in het bestaan allerhande soorten bewustmakende en levensnoodzakelijke evoluties naar meer zin ontdekt.

    Die weet dat vooruitgang op alle vlakken van het bestaan aangegrepen worden moet.  Die vanuit diverse tastbare werkelijkheden zoals allerhande soorten wetenschappelijke kennis en diepgaand geanalyseerde gevoelens, reeds de kunst van het intuïtieve  observeren beheerst. Die vanuit de kracht van deze innerkommunikatie probeert te kommunikeren. Die de waan en de echtheid, het kaf en het koren, al onderscheiden kan. Die weet dat ook de eenvoudigen van geest je kunnen vooruitstuwen en dat eenvoud de sleutel tot het begrijpen van het complexe is. Die de 'aanraking' en het zich willen verwerkelijken van positieve waarden in het lezen en uitspreken en vergelijken van woorden ervaart. Die de samenhang van de gebeurtenissen in z'n leven als wisselwerking met de totale eenheid van alles kan zien...en daardoor zijn individueel en kollektief bewustzijn verhoogt. Die weet dat het denken over z'n eigen leefwereld onlosmakelijk verbonden is met het denken over de wereld in z'n totaliteit. Die, misschien onderbroken, maar immer konstant aan de kwaliteit van de communicatie rondom zich werkt.

    Die begrijpt dat al het vorige in een nieuwe manier van met mekaar en zichzelf omgaan zal resulteren. Die beseft dat het beheersen van de dynamiek achter het persoonlijke samenleven van mensen; van de kleinste kernen tot de algehele wereldmaatschappij; dat dit alles al op zich een nieuwe vorm van kunst is... een kunst die van een gezonde innercommuniatie vertrekt. Die weet dat het individuele en kollektieve kennen tot een hogere mate van bewustzijn leidt...en dat dit bewustzijn de wegen naar het kwantitatief en kwalitatief betere opent. Die weet dat bepaalde asociale verhoudingen een politieke bedreiging in zich dragen.  Die weet dat alles zich uiteindelijk toch ontwikkellen kan in de richting van wat het optimaal zijn kan.

    Die weet dat gedachten en strukturen die het nefaste deel van het oude willen in leven houden op kleine en grote schaal schade aanrichten .

    Die beseft dat sommigen die dit alles nog niet goed verwoorden kunnen, soms meer bereiken en soms meer uitstralen dan zij die dit alles snappen en uitleggen kunnen. Die met dit alles begaan wil zijn...omdat je er uiteindelijk niet meer los van geraken wil. Die de ware inhoud van het woord vrijheid snappen. Die vanuit zichzelf en anderen tot volle rijping komen wil. Die op positieve en negatieve manier tot het opbouwen van ons 'begrijpen' heeft bijgedragen, van de holbewoner tot en met wie we nu omgaan. Die weet dat geld alleen niet gelukkig maakt.

    Kortom : Graag leven, net als samenleven is de grootste kunst...een positieve kommunikatie en de innerkommunikatie daarrond, de jongste kunst.

    octo

    ps.gastauteurs van de week op :

    http://www.uitpers.be  'webzine' voor internationale politiek (zie ook de linken daarvan)

    ps. om technische redenen is het nog even wachten op het artikel van vandaag rond de gevaarlijke verhoudingen in en tussen de landen die atoomwapens bezitten ('de échte 2012-bedreigingen') tegen het doemdenken daaromtrent in

  • Stop gefop! China?koopt onze?luchtvaart niet.

    Die krantenkoppen toch ! Moet dat niet zijn : 'Chinese bedrijven' willen een deel van 'Brussels Airlines'..opkopen? Het is eerstens nog niet gebeurd en tweedens denk ik niet dat er veel Chinezen of Belgen zijn die een luchtvaartmaatschappij bezitten. Zo zijn er nog een aantal te gebruiken fopspenen in de journalistiek.

    Als de Dalai Lama ieder staatshoofd bezoekt om voor een soort afscheiding van China te pleiten, wordt dat als een normaliteit beschouwd. Moest de paus naar bijvoorbeeld de Verenigde Staten reizen om er in Alaska of Nebraska voor autonomie te pleiten...zouden we ons toch al minder laten foppen.  Dat zijn immers allemaal gewoontes die 'men' (vul zelf in wie 'men' is) ons aangeleerd heeft. 

    Presidentskandidaat McCain die in zijn conventietoespraak verteld over hoe hij met plezier Hanoi bombarderen ging.  Dat is dus de man die mischien ooit atoomwapenknoppen mag doen indrukken, de man die tot vervelens toe al twee jaar als dé man met ervaring afgeschilderd wordt.  Hij heeft zoveel ervaring als het achterste van een varken, wat nog maar eens blijkt uit de keuze van zijn runningmate, een vrouw wie een oorlog 'het werk van god' noemde in een lezing en iemand die denkt dat positieve veranderingen in de wereld er door militaire overwinnigen komen. Ook zij kreeg de handen van 15.000 man op de conventie op mekaar, plus de jubel van een deel van de pers.  Volksmisleiding of een kliek van machtswellustelingen of sado-masochisten die hun kinderen naar de oorlog laten gaan omwille van een pak leugens ?

    Gereserveerder is dan weer de Belgische pers als het om Afghanistan (afgaan-ist-dan) gaat . Men begint blijkbaar toch te snappen dat het soort mensen uit de vorige Mc Cain-alinea graag hebben dat er zoiets als Taliban (alibi) bestaat om zich strategisch rond weer cruciale oliepijpleidingen te vestigen. Terwijl de Talibanvlek zich in Noord-Pakistan uitbreidt en de 'coalitie' de Pakistaanse grens regelmatiger oversteekt (hoopt Bush alsnog als verkiezingen-stunt ex-vriend Bin Laden te pakken?)...pakt de liberale vakbond van de militairen al schrik en roept om een herinvoering van de dienstplicht (onder het motto 'als het onze leden maar niet zijn dat sneuvelen misschien???)  Je zou denken dat de tijd van de roep om kanonnenvlees hier te lande toch voorgoed voorbij zou zijn. Bij de dood van een Belgische ontmijner is er nog altijd geen enkele vraag naar waarom Israel en de Hezbolah zelf hun rommel niet moeten opruimen gesteld. Het ergste in heel dat wapenleveringscircus is dat er al voordat de oorlogen in Irak en Afghanistan begonnen door velen naar waarheid geschreven werd dat de US de regimes aldaar bewapend had.  Vijf Belgen zijn er dus al gesneuveld door de gevolgen van die US Midden Oosten politiek, maar dat staat dus niet tussen de regels.  'Helden zijn zij die sneuvelen voor andermans bankrekeningen', ook niet.

    Van bankrekennigen gesproken.  Eén van de grootste banken in de VS wordt genationaliseerd, naar het aloude credo van "de winsten zijn voor enkelen die al tot de 1percent die 35 percent van de wereldrijkdom bezitten, de verliezen voor de overige belastingbetalers". Hoeveel massa's geld mogen spekulanten nog in het vuur van hun fiktieve strijd in rook doen opgaan ? Alle inspanningen van ondernemingen en werkers ten spijt.  Geld dat ...bij  gebrek aan een rechtvaardig internationaal taxatiesysteem nooit in koopkracht of ontwikkelingshulp omgezet werd.

    Draai zotte molen, draai.  Ook dat uitvoerig gefilmd US-schip vol dekens in de Zwarte Zee gezien en alleen die Georgische vluchtelingen in kampen ?  Wel, let goed op. Een paar weken terug hebben Russische toppolitiekers gewaarschuwd tegen wâpenleveringen aan Georgië via de Black Sea.  Zou oorlogswinstenwoekeraar vice-president Cheney niet gedacht hebben aan een soort promotieopstoot van patriotisme in 'zijn' land, dat hij nu toch hulp naar Georgië stuurt...en misschien hoopt dat het tot een klein promotioneel treffen komt met de Russische beer ?  Republikeinse olifanten tegen Russische beren dan...maar dan zal het als krantenkop 'Rusland valt Amerika aan' heten.  Was het niet Rusland dat zich in Z-Ossetië tegen een bommenregen van het éénmansland Georgië verdedigde ?  Een pak nieuwsartikels  hebben de zaken al bijna helemaal omgedraaid ondertussen... brainwashing bestaat dus wel echt, anders was Bush geen tweemaal verkozen. Het is een heel instituut geworden die brainwashing.

    'Onze' 'vrienden' in de wereld mogen atoomwapens bezitten, 'onze' 'vijanden' niet.  'Internationaal gelijktijdig vernietigen' is de enige oplossing zou je zeggen.  'Legers massal inzetten voor humanitiare hulp' zou je als redelijk mens zeggen.  Niks van dat alles hoe langer hoe meer als we niet oppassen.

    octo

  • Geweten. Wereldbeeld. Ideologie.

    Je vertrekt van je weten en geweten.

    Hoe vermijden we dat er gewetenloze mensen verkozen worden ? 

    Hoe kunnen we ons meer weerbaar opstellen tegenover het wereldgebeuren ? Door ons naast de interesse in onze naasten te interesseren voor filosofie, geschiedenis en politiek. Door onze konkrete levensomstandigheden te bestuderen, daar waar we wonen en werken en daar waar anderen wonen en werken. Door te beseffen dat de emotionele en psychologische problemen waar we bijna allemaal mee worden gekonfronteerd, ...door de huidige produktieritmes verergerd worden. Op de duur verkrijg je zo een wereldbeeld en ga je naar oplossingen zoeken.  Het zoeken naar die oplossingen brengt je in de buurt van wat we 'ideologie' noemen...een woord dat onterrecht, maar begrijpelijk een nare bijklank kreeg...een anti-sociale ideologie is geen ideologie, het is een leugen.

    De geschiedenis en zijn huidige staat doet ons wel eens beschamend de wenkbrauwen fronsen. Dan is een sociale instelling, noem het ideologie, een manier om het leven te begrijpen. Bewustzijn en geweten worden uit de praktijk geboren en leiden tot theoretisch denken. Politiek is daar een treffend voorbeeld van. Soms zijn er illusies nodig om ons weer op de weg naar meer demokratie of inzicht te zetten.  Dezelfde lessen die de geschiedenis begeleiden, kunnen ook in onze eigen emotionele en intellektuele ontwikkeling teruggevonden worden.

    Het huidige bewustzijnspeil van ons wereldbeeld, heeft altijd gevolgen op onze levensomstandigheden. Onze eerste taak is te begrijpen hoe de evolutie van onszelf en de maatschappij tot meer bewustzijn kan leiden...om uiteindelijk een betere leiding af te dwingen die het behoud van het leven op aarde garanderen kan.

    Om je wereld verder te helpen de dag van  vandaag, in die echte film die leven noemt:

    -Vindt je innerlijke kalmte, innerlijke kalmte leidt tot objektieve instellingen

    -Informeer jezelf en anderen

    -Los je relationele problemen op een menselijke manier op

    -Denk ...voor je spreekt

    -Ieder gevecht tegen kollega's, famillie en vrienden en geliefden ...is energie die je verkwist aan het werken aan een gezonde persoonlijke en publieke opinie

    Onzin. Wat dit in de praktijk betekent ?  Dat vooral de VS-Amerikanen onder ons mensheid niet meejubelen met die hiphiphoera-sfeer op de Republikeinse verkiezingsconventie rond een gewezen oorlogsmisdadiger die in Vietnam niets te zoeken had.  Er is iets grondig mis met deze man die nog altijd naar wraak lijkt te zoeken. De tegenpartij had hem om elektorale redenen niet óók als oorlogsheld moeten afschilderen voor enkele beslissende stemmen meer...(dat is het domme aan politiek),maar had moeten aandringen dat hij zich bij de Vietnamezen zou verontschuldigen.

    octo

  • mogelijke VRT-boodschap voor de kosmos

    Welke boodschap gaan de Vlamingen mogelijk buitenaards leven meegeven ? John Lennon of Beethoven ? Videoboodschappen waarvoor je geen...welk (?) woordenboek moet meegeven. Hoe gaan ze die info binnen enkele duizenden jaren openen ? Foto's dan maar ? Misschien een geïllustreerde film of fototekst die over het vervolg van onze menselijke geschiedenis handelt...om een niet te slechte indruk te geven.Tegen dat de tekst gelezen en begrepen wordt zal een vrediger aarde al misschien op punt staan....

    We zouden misschien kunnen beschrijven hoe we in de 21 ste eeuw uit onze driehoek 'oorlog-armoede-vervuiling' miserie geraakt zijn. Hoe de wereld in een bekvechtende naties verdeelde gemeenschap was.  Hoe aanvankelijk de regeringen, onder druk van de publieke opinie en aktie, dan toch een overkoepelend initiatief namen om uit de decennia's aanslepende problemen te raken : hoe onze wereldleiders een  nieuwe remedie uitprobeerden. Hoe we onze regeringen dan toch onder druk zetten om via de Verenigde Naties aan de verdwijning van oorlog en armoede te werken. Hoe oorlog er totdantoe kwam omdat alle staten en ondernemingen in een genadeloze ekonomische overlevingsstrijd verwikkeld waren.  Hoe we deze onderlinge strijd alleen konden neutraliseren door de spekulatieëkonomie aan banden te leggen. Door op wereldwijde basis gelijke lonen voor hetzelfde werk te betalen,door min of meer gelijklopende prijzen te hanteren en een universeel rechtvaardig taxatiesysteem in te voeren. Door uiteindelijk een niet-spekulatieve wereldmunt in te voeren. We kunnen vertellen over hoe op een dag alle eerste ministers ter wereld samenkwamen om zich met de uitvoering van deze zaken bezig te houden. Hoe bij hun thuiskomst alle ministers van alle regeringen deze maatregelen in hun land tot uitvoer brachten.  Hoe een op Westerse norm berekende wedde voor elke wereldburger tot stand kwam. Een wedde die voldoende was om iedereen via een automatisch van het loon te houden abonnementensysteem toegang tot vervoer-en telekommunikatieinfrastruktuur, kultuur, onderwijs en medische verzorging te geven. Hoe de rest van het loon voortaan voldoende was om zich aan sociale prijzen te kunnen huisvesten en voeding en andere ecologisch verantwoorde zaken aan te schaffen. Hoe, aangezien de wurgende greep van de 'konkurrentie' daardoor wegviel,de kostprijs van een produkt gewoon aangepast kon worden aan het aantal werknemers dat de sektor kwam vervoegen. We zouden kunnen vertellen over hoe de ministers van buitenlandse zaken gevraagd werd de wereldwijde ombouw van alle legers te begeleiden en over hoe die legers op termijn enkel nog voor taken van algemeen nut werden gebruikt...bestrijding en voorkoming van natuurrampen bijvoorbeeld.  We zouden trots kunnen melden hoe de ministers van justitie een op een gemeenschappelijk wereldbeleid afgestemd programma schreven.  Kortom over hoe de negende symfonie van Beethoven werkelijkheid werd en John Lennon's woorden "...you may say I'm a dreamer, but I'm not the only one.." uiteindelijk dan toch hun volle draagkracht kregen.

    We zouden kunnen beschrijven hoe gewone mensen op een bepaald kritisch moment in de één of andere uitzichtloze, wereldwijde recessie beland, zélf het heft in handen namen. Hoe er op een dag in de kranten stond dat wereldwijd het licht een uur uitviel omdat de werknemersgroepering Energia, onderdeel van de groep 'workersworldwide' de oproep van de overkoepelende www-groep tot het lanceren van een internationale werknemersaktie opgevolgd had. Hoe de werknemersgroep rond de veiligheidsdiensten Securit, had aangekondigd van haar leden op te roepen om niet politioneel of militair tussen te komen. Hoe de regeringsleiders overal ter wereld wel verplicht waren om het globale plan van miljoenen sociale gewetens te volgen.

    We zouden kunnen vertellen over hoe er wereldwijd gelijktijdig verkiezingen geörganiseerd werden om een programma voor een globaal wereldprogramma goed te keuren. Afhankelijk van het ontwikkelingspeil van de 'buitenaardsen', zouden deze hun 'oren'(?) niet kunnen geloven dat er na de wereldwijde goedkeuring van dat wereldreferendum ook internationale verkiezingen voor de dirigenten van de verschillende projekten verkozen werden. We zouden hen kunnen vragen of er bij hen al gemeente per gemeente wereldwijd gestemd werd om mensen via de provincies en continenten naar een soort planeetraad af te vaardigen. We zouden hen vragen of deze mensen nog altijd op lijsten van mekaar bestrijdende partijen verkiesbaar waren of niet al rechtstreeks op projektlijsten verkiesbaar stonden : overheidsadministratie, telekommunicatie, werk, huisvestiging, gezondheid, energie, onderwijs,kunst, veiligheid, milieu, transport, geldbeheer,landbouw, goederenproduktie, goederendistributie. 

    We zouden hen kunnen vragen of ze bij hun overgang naar een vredevolle en gelukkige planeet nog veel contrarevolutionaire tegenstand van allerhande nationalistische of andere fanatici gekend hadden, over hoe ze die dan aangepakt hadden...met een filosofisch projekt rond leven en dood en relaties misschien ?

    We zouden het dus kunnen hebben over een daaruit gegroeide soort futuristische samenleving waar we op een andere manier met democratie zouden omgaan, waar we een soort wereldwijde grondwet zouden hebben waaraan achteraf gekozen 'dirigenten' (verkozen beleidsmakers) te gehoorzamen hebben in plaats van op konstante oorlogsvoet te leven.

    octo

  • gastblog voor culturele uren

    cultuurkennertips

    nu binnen surfbereik

    op

    http://ivanjennes.blogspot.com

    en ook nog dit  gastaanbod :

    het befaamde tijdschrift MO, zoekt vrijwilligers

    om bepaalde artikels rond hun wereldwijd nieuws

    te vertalen, bezoek hun site maar even,

    heel veel van wat ze schrijven wordt ons via

    grotere kanalen vaak onthouden :

    http://www.mo.be

    en nu we toch bezig zijn, surf even naar

    http://www.toneelstof.be  voor een overzicht van het alternatief theater van de jaren zeventig

  • Knettergekke hutsepot van belangen.

    Gaan in Afghanistan de schoolpoorten ook open vandaag ?  Feit is dat 80 van onze Belgische militairen al vast met vier van 'onze' gevechtsvliegtuigen naar ginder vertrekken.  Nog van verleden week is het geleden dat na een bewuste tip van één van de rivaliserende stammen ginderachter weer een onschuldige herdenkingsbijeenkomst voor een omgekomen leider van ginderachter gebombardeerd werd, met een 90-tal doden, waaronder vele kinderen tot gevolg. Zelfs onze defensiespecialist ziet niet in hoe de Nato het ginder gaat redden met meer vliegtuigen en groeiende weerzin onder de bevolking tegen 'onze' westerse bezettingsmacht.  Sommigen denken al in de richting van nog meer 'kannonnenvlees' op de grond.  Waarschijnlijk nog nooit gehoord van Vietnam.  Maar ja, wat wil je met een vak als 'geschiedenis' dat sinds jaren uit onze schoolprogrammatie geweerd wordt.  Leraars moeten zich suf pendelen van school tot school en bedelen voor een opdracht, terwijl dat vroeger wel even anders was.  je was verbonden aan een scholengemeenschap, onderdeel van een levende identiteit in ontwikkeling.  Nu zijn veel leraars geschiedenis en muziek bijvoorbeeld veroordeeld tot een flexibel onzeker bestaan...zo promoot ons onderwijssysteem de waarden van het bestaan. Het vak geschiedenis zou kunnen gebruikt worden om te leren hoe men weerstand opbouwt tegen wat een deel van de media in onze hoofden probeert te prenten. Voorbeelden.

    Teveel onzin blijft zonder weerwoord.  Op de ijzerbedevaart (akelig woord eigenlijk) hoor je eisen dat het Vlaamse gewest met het Brusselse fusioneert en de Franstaligen er een minderheidsstatuut zouden krijgen, terwijl ze er zeer dik in de meerderheid zijn.  Dat is toch zoveel als een kandidaatstelling voor beschuldigde bij het internationaal strafhof in Den Haag.  Ga alvast maar bij Karadzic zitten zou ik zeggen. Fier zouden we kunnen zijn op het feit dat Brussel hoofdstad van Europa is, maar nee, sommige kranten en partijen hebben gedurende jaren nu al dat uiteendrijven van dit land gepromoot, ten dienste van het zestigtal ministers en staatssecretarissen dat we nu al hebben en dit alles in het zog van een aantal nationalistische heethoofden.  Fier zouden we kunnen zijn om als voorbeeld voor de hele wereld met een anderstalige gemeenschap te kunnen samenleven, maar nee, de 'anderen' zouden maar eens een halve euro belastingsgeld moeten krijgen.  Hoe kunnen sommigen onder ons onszelf zo egocentrisch te kakken zetten ?

    In Gent eist het Vlaams Blokbelang dat tijdens de Gentse feesten schoolgebouwen niet meer voor progressieve debatten zouden mogen gebruikt worden. Mensen die duidend berichten over wat er in de wereld op internationaal gebied ten goede en kwade gebeurdt, aan de hand van journalistiek die in moeilijkste gebieden ter wereld moet gebeuren (het blad en de site van MO bijvoorbeeld) zouden zo van een forum weg moeten blijven.  Een onderwijsminister van het vlaams belang(belang?) zou ongetwijfeld naast het overvlaamse navelstaren de denktanken achter 'Amerikaans rechts' in onze geschiedenis op school introduceren.

    Even toch eindigen met een positiever noot.  Het dappere België stapt voorlopig niet mee in de hetze in verband met de 'strafmaatregelen' tegen Rusland.  Toch kan ook de progressievere pers in dit land het niet nalaten, uitgerekend op de dag dat de militaire Natostrategen en Euroleiders samenkomen om met geweldige artikels uit te pakken over Russische leiders die opdracht hebben gegeven de Westerse ekonomie over te kopen.  Alle overnames worden uitgerekend vandaag uit de kast gehaald...alsof de Westerse ekonomie dat ook niet met de ekonomieën van andere landen doet.  Als niet nader vermelde bron wordt een instituut aangehaald dat zonder duiding evengoed een denktank van het Vlaams Belang of zo kan zijn.  Net zoals men de talenkwesties jarenlang opgeklopt heeft in de pers probeert men de hoofden weer voor te bereiden op een nieuwe koude oorlog men dunkt. Koel blijven onder al die druk is de filosofische boodschap. De show zal alle dagen verdergaan.  Met een geweldige orkaan op komst in New Orleans, worden de messen van de subjektieve beïnvloeding van de kiezer weer geslepen. Stop u  US oorlogen USA en maak dijken zoals de Nederlanders dat deden. 

    octo