intern.dag vd Vrede vandaag(16/09/08)

Harmonieus samenleven.  Hoe doen we dat ?  Er zijn ontelbare voorbeelden te geven van hoe het wel lukt.  Rondom Flores in Indonesië hebben een dertigtal dorpen onder invloed van een Canadees de handen in mekaar geslagen en een contract met de provincieregering gesloten. Mensen van allerlei religies en anderen leggen er waterleidingen en wegen aan en wat ze zelf niet kunnen betalen legt de administratie van de provincie bij.  Ondanks oude dorpsrivaliteiten en tegenslagen doen ze verder met hun initiatieven.

            Op m’n blog zijn er enkele linken die regelmatig over zulke zaken berichten…door van daaruit te surfen of langs andere wegen, kom je er nog dagelijks andere tegen.  In elk mens zit een diepgewortelde behoefte om zijn steentje aan het welzijn van anderen bij te dragen.  Van de oude vrouw die ’s middags nog graag haar potje met anderen deelt tot en met de kinderen die heelder dagen water gaan halen voor hun ouders.  Nee, hier bij ons zal je zo’n toestanden niet tegenkomen, we hebben schoolplicht en sociale zekerheid…allemaal niet vanzelf gekomen, na de tweede wereldoorlog was men bang dat we in opstand gingen komen tegen die barbaarse cyclus van crisis…oorlog…wederopbouw…  .

            Plaatsen waar momenteel geen vrede heerst, zijn niet alleen de oorlogsgebieden.  Op de beurzen wereldwijd is er paniek uitgebroken want men vreest eventueel weldra naar een jaren 1930-situatie te evolueren. Neoliberale regeringen nationaliseren banken, maar dat zijn dan nationalisaties die weinig met sociaalvoelendheid, laat staan met socialisme te maken hebben, want de miljarden verdwijnen weer in de zakken van de elitelaag die juist door haar gespekuleer de crisis veroorzaakt heeft.  Of U dacht misschien dat de VS-regering het miljoen mensen dat hun huis verloor, ging vergoeden…of het andere miljoen dat z’n huis bijna kwijt is hun schuld ging bijspringen.  Dit zijn allemaal zaken die veel te weinig geweten zijn.  Zo’n dingen horen we nog te weinig op onze journaals.  Wekenlange achterhoedegevechten tussen de regering onderling en de oppositie over een paar sekretaressen die 300 euro de maand meer krijgen omdat ze het werk van hogergeschoolden doen maar er de titel niet voor hebben, leiden de aandacht van lezers en kijkers af van de ware bedoelingen dat men met deze nieuwsitems heeft.  Het lijkt echt wel meer en meer een spel van mekaars postjes in te pikken, een land uit mekaar te krijgen en bij de volgende verkiezingen de achterban achteraf genoeg invloed te kunnen gunnen.    Over die ruitenwissersfabriek die het weekend recentelijk gebruikte om zijn produktieafdeling ‘in stilte’ naar Hongarije te verhuizen, ook niets gehoord ?  Over de oligarchen in Bolivië die hun duizenden en duizenden hektaren niet met de inheemse arme bevolking willen delen al een ernstig programma gezien ?  Dit land stevent hopelijk niet op een burgeroorlog af.  Goed nieuws is dan weer dat de andere presidenten in Latijns-Amerika zich achter de ondeelbaarheid van Bolivië en Morales scharen.  Men zal van deze laatste wellicht wel een dictator maken door wat repressailes uit te lokken bij het vermoorden van nog eens een dertigtal mensen zoals enkele dagen terug. Nochtans zijn al zijn hervormingen via een referendum met overweldigende meerderheid goedgekeurd. 

            De grootste bedreiging voor de wereldvrede, naast de militaire industrie, zijn al die walgelijke verdeel-en heersmethodes.  300 Euro bijverdienen is een grote misdaad als je niet volgens je diploma benoemd bent…en 1000euro per dag verdienen dan…of met 1 euro per dag moeten toekomen ?  Waar zijn we mee bezig. Waarvoor werken we ons te pletter ?  Men is druk op zoek naar maatregelen om de net als in 1929 in Wall street gestartte match rond de waarde van het geld niet te laten uitlopen op een score waarbij de grote spekulanten hun fortuinen nog kunnen redden en de kleinere niet te veel gaan terugzien.  We zijn allen benieuwd wat dat op termijn voor het spaargeld van de gewone man zal betekenen.  Naar de bakker om een brood met 20 euro ?  Zo een inflatie, dat is toch alleen maar mogelijk in het Zimbabwe van nu of in het vooroorlogse Duitsland van na de 1929 crash ?  Is niet de spekulatie, maar de overproduktie de schuld van die monetaire crisis zegt U ?  Ga dat maar eens uitleggen aan die mensen in Indonesië die geen geld hebben om metalen buizen voor hun waterleidingen te kopen en het grotendeels met hun holle bamboebuizen doen.  Zelfs daar zijn er afgunstige egoïstische personen aan het werk die hun waterleidingsnet af en toe saboteren…op dagen die de vrede helemaal niet dienen.

octo

De commentaren zijn gesloten.