meer internationale afspraken=minder oorlog

Aan het einde van de tweede wereldoorlog besloot de toenmalige monetaire wereld van internationaal toch een aantal dingen overeen te komen teneinde een volgende oorlog te vermijden !!!  Meer dan zestig jaar later houden de centrale banken de evolutie van het bankwezen en meer bepaald de waarde van de dollar als internationale reservemunt angstvallig in ’t oog.  Eigenlijk zou de rest van de wereld z’n dollarreserves onder de huidige monetaire verhoudingen liever kwijt zijn…maar volgt er dan een dollarcrash, kunnen ze een kruis over hun export naar de VS maken. 

Sinds de Vietnam-stommiteiten van de jaren zestig zijn de  VS via hun waanzinnige militaire budgetten enorme schulden aan het opbouwen, erzonder zou de wereld er een stuk welvarender hebben uitgezien.  De vorige eeuw was nog geen dertig jaar oud en weer bleken eenzijdige handelsbarrières geen goede internationale afspraken.  De landen met de grootste afzetmarkten proberen de zwakkere landen de dag van vandaag weer meer hun voorschriften op te leggen…willen wel uitvoeren, maar laten alleen binnen wat hen goed uitkomt.  Waarom geen internationale afspraken over lonen en andere produktievoorwaarden, prijsstabilisatie en eventueel een soort wereldmunt als internationale reservemunt.  Het werd pas na de tweede wereldoorlog al voorgesteld, maar het voorstel haalde het niet.  Nu je dagelijks over de paniek op de financiële markten leest, zou men daar toch maar beter werk van beginnen maken, zeker nu al die torenhoge militaire budgetten het risico op oorlogen maar doen toenemen.  Na de jongste wetenschappelijke vooruitgang van gisteren (de deeltjesversneller) en de viering van 9/11 vandaag gaat men de oorlog in Afghanistan dan toch naar Pakistan exporteren men dunkt.  We zullen de datums van openingsceremoniën van Olympische Spelen (Georgië valt Ossetië binnen)en herdenkingsplechtigheden wat beter in ’t oog moeten houden als we al eens iets willen kunnen voorspellen.  Met de VS-presidentsverkiezingen in’t zicht was de grensoverschrijding met Pakistan iets wat zeker de Republikeinen goed uitkwam.  Ze zijn weer spelletjes van laag niveau op hoog niveau aan het spelen en wij mogen het eerst achteraf weten.

‘Zij’ zijn zoals altijd de ‘goeden’, de ‘helden’.  Om oorlogen te beginnen liegen ze erop los en achteraf staan ze bij de herdenkingen op de eerste rij in plaats van op de beklaagdenbank in Den Haag te zitten.  Van zodra een deel van de media hen niet meer aan het publiek kan verkopen, maakt men van de ene week op de andere een nieuwe ‘redster of redder des vaderland’ die de oude nefaste politiek gewoon voortzet.    Biedt de ene kandidaat meer inhoud dan de andere, dan brengt men de publieke opinie wel in de war met leugens over beledigingen die men zou hebben geuit of wat roddelboekjesonzin.

 Of men begint wel een nieuwe oorlog om de gelederen te sluiten.  Eigenlijk kan je zo’n nieuwe oorlog maanden vooraf voelen aankomen.  In de weken ervoor zie je gewoonlijk dat de negatieve berichtgeving rond een bepaald land stijgt en lijkt het aantal binnelandse konflikten in dat land wel zo hoog dat er zeker een aantal daarvan door het buitenland georchestreerd zijn.  Gewoonlijk is dat dan om de één of andere president of generaal of zo van de macht te krijgen en er een voor het aanvallende land gewilliger marionet te instaleren.  Zo heeft men zich van een Sadam Hoesein bediend tegen Iran en hem dan nog benut door hem Koeweit laten binnen te vallen.  Misschien zal de al niet meer zo onbesproken en gebruikte, maar toch kersverse president van Pakistan onder druk van z’n bevolking toch niet zo’n gewillige medewerker aan de invasie van zijn eigen land willen zijn.  

‘Wij’ willen een andere wereld.  Onze jongeren willen speelpleinen en onderwijs en daarna werk en de oudsten een waardig inkomen.  Wij willen ook geen bommen op onze treinen als gevolg van escalerende wereldconflikten. Wij willen dat mensen die tirannen aan de macht willen stemmen de dag van de verkiezingen thuisblijven of eerst een spoedkursus humanistische geschiedenis volgen zodat ze geen volmacht kunnen geven aan oude recepten die in het verleden tot een hele hoop rotzooi geleid hebben en waar we nu nog de gevolgen van ondervinden.

octo

De commentaren zijn gesloten.