• Militaire strategen tegen sociale mensen

    Sinds de Aziatische Olympiade door het bombarderen van de Georgische president verkracht werd, heeft iedere, door de verschillende naties met zelden de helft of een derde of minder van de inwoners verkozen leider, hierover wel zijn of haar zegje kunnen doen.  Diegenen die toen tegenstemden staan nu zowiezo buitenspel aan de vooravond van wat hopelijk weer geen ‘koude oorlog wordt’.  Heeft men bij verkiezingen wel eens aan U gevraagd wat U over de buitenlandse politiek van uw land denkt ? In 99%  van de gevallen bent U ongetwijfeld tegen militair ingrijpen in een ander land.  Eén van de redenen waarom we nog met zoveel oorlog en ellende op de wereld zitten,is het feit dat er zo weinig belangstelling is voor politieke inhoud.

                De geschiedenis schonk ons voorlopig het huidige model van de burgerlijke democratie…en hoe wordt dat dan gebruikt door diegenen die , mede door ons gebrek aan politieke belangstelling aan de macht komen ?  We horen wereldwijd dat ons belastingsgeld gebruikt gaat worden om landen te gaan aanvallen want ‘ze bouwen massavernietigingswapens’, want ‘ze zouden agressief zijn’, ‘want we moeten weer een leidende macht in de wereld worden’ enz enz… . Dat zulke heersers aan de macht kunnen komen ! Hoe doen ze het ?  In november 08 eerstkomend staat er weer zo een gek klaar om het van zijn huidige spitsbroeder over te nemen.  McCain wil dat echter niet gezegd hebben, omdat Bush zo onpopulair is.  De oude bommengooier op Vietnam keek de kat uit de boom en als middel om de qua buitenlandse politiek gematigder Obama de loef af te steken gaat hij in zee met een ‘ Vrouw’ als politiek argument.  Misschien maakt die keuze het verschil in stemmen, het verschil om atoomkoppen mogen af te schieten of niet inbegrepen…zou dat dan weer niet ‘archidroevig’ zijn voor de mensen die dat allemaal niet willen.  Moeten we ons lot echt in handen van de showbussines geven ?  Geen politieke argumenten, maar hoeveel kinderen de kandidaten heeft, dat ze een ex-miss is, dat ze haar kind met downsyndroom niet aborteerde, dat ze lid van de wapenlobby in de VSA is, …moeten de gevoelens van ons mensen bespelen.

                Volgende week komen ‘onze’ Europese leiders bijeen om samen met de vice-president-Heerser van over de Atlantische oceaan eens gaan uit te vissen hoe ze ‘Rusland’ kunnen ‘straffen’.  Terwijl de Nato al leden teveel heeft , zouden ze door oorlogsindustrieel en vice-president van de VSA Dick Cheney, dik in ’t zak kunnen gezet worden.  De groep van uitvinders van het morele recht om een land dat, zonder zelf aan te vallen, al eenmaal door Napoleon en tweemaal door het Duitsland van vroeger aangevallen werd, gaat dat land eens de les spellen, ze zouden er beter aan doen in alle talen te zwijgen.  Nu het hen minder goed uitkomt dan toen  Kosovo zonodig van Servië losmoest jongstleden, riskeren ze weer een koude oorlog te beginnen.  Net zoals in de landen onder Westerse invloedssfeer, is er ook in Rusland een belangrijke tendens die onder invloed van het marktgebeuren en buitenlandse druk meer nationaal en neoliberaal, in plaats van SOCIAAL denkt.  Ook  daar en in Europa en hopelijk ook in de VS zullen de socialen hun veto tegen imperialistisch denken moeten blijven geven.  Ondertussen bevriest men best al die kunstmatige nationale problemen als aanloop om tot een wereld met één natie te komen.  Niemand vraagt aan de VSA om zich in 52 delen op te splitsen…houden zo…en doe maar wat Kosovaars water bij de Zuid-Ossetische en Abchasische wijn.  Breek geen zonder bouwvergunning  gebouwde huizen af, maar los voortaan nieuwe overtredingen van bij de start, diplomatiek op.

    Indien mensen uit alle landen meer belangstelling voor SOCIALE dan voor beursanalysten gelanceerde thema’s hadden, zouden er minder machthebbers een gevaar voor nieuwe oorlogen betekenen.

  • de nieuwe baronnen en Obama

     

    M'n grootvader had de oude baronnen nog gekend. Ze waren met de klerus en de kleruspartij of de zogezegde 'liberalen' vergroeid en verwachten in die tijd nog een soort eerbetoon van hun 'minderen'. M'n overgrootvader  had nog op een kleine hoeve gewerkt die aan 't kasteel toebehoorde. Op de laatste dag dat hij voor de baron werkte; zei deze hem dat de mest niet dik genoeg op de akkers gegoten was. Hij had de baron daarop met z'n klikken en klakken in de zeik gegooid en hem gevraagd of "de mest er nu dik genoeg oplag, mijnheer de baron"? De baron had zijn knecht en diens kruiwagen zelfs niet kunnen zien vertrekken van de stront in z'n ogen.

    Een paar generaties later, zijn de nieuwe baronnen de machtige partijpotentaten en de supermanagers.  Voor het bekomen van tijdelijke of vaste jobs of om uit het sociale doolhof wegwijs te geraken, is een steeds groter deel van de maatschappij van hen afhankelijk. De belangrijkste politieke daad die de grootste groep van nieuwe lijfeigenen stellen, is het kleurloos blijven.

    Dit zolang mogelijk volhouden, heeft het voordeel dat je, naargelang de politieke omstandigheden, op om het even welk politiek paard kan wedden. Nog anderen, de schatplichtigen, proberen het door zich in één van de klassieke partijen of beheerraden  verdienstelijk te maken...al hebben die aktiviteiten in het geval van de politiek, inhoudelijk weinig met politiek in de geschiedkundige betekenis van het woord te maken (pensenkermissen; naai-en snit...). Deze inzet is veelal meer een weloverwogen spekulatieve carrièrezet dan idealisme : veelal meer een soort ongeschreven code dat je dankbaar mag zijn dat je via één van de politieke zuilen en hun mutualiteiten, scholen of staatsjobs werk hebt. Zelfs in de privésector heb je dikwijls 'voorspraak' nodig om aan werk te geraken. Wie komt er over al die grenzen heen tegen zijn eigen broodheren in, eisen dat werk een recht zou moeten zijn ?

    Velen aanvaarden de haast instinktmatig aangevoelde nepnoodzaak om het gesofistikeerde verdeel-en heersspel gaande te houden.

    Je aanpassen aan de heersende machtsverhoudingen lijkt heel natuurlijk te zijn...maar de natuur zelf zit veel subtieler en menselijker in mekaar dan we denken. Net zoals men veelal vroeger de macht van een geestelijke niet in vraag mocht stellen, zo dierf men ook nauwelijks te tornen aan de macht van vaak louter op arrivisme berekende intelektuelen.

    De politiekers die we hebben en het politiek en ekonomisch systeem dat we hebben zijn diegenen en is datgene die en dat we met z'n allen tesamen genomen, verdienen, omdat deze een produkt van ons gezamenlijk bewustzijn zijn.

    Het wordt de hoogste tijd dat ongebonden mensen hun wijsheid in het geschreven en gesproken woord om gaan zetten. Elke 'rede' vertegenwoordigt een bepaalde periode in een ontwikkelingsproces dat onlosmakelijk aan de totalteit van de wereld rondom hun verbonden lijkt.

    Schrijven en spreken en handelen uit noodzaak om de romdom ons heersende afvlakking en berusting en het gebrek aan enthoesiasme tegen te gaan.

    Uit noodzaak omdat er nog altijd te weinig symptomen van een daadwerkelijke lotsverbondenheid tussen de verschillende groepen van mensen bestaan; omdat wij ons geen bijenkorf kunnen voorstellen met bijen mét en zonder toelating om te werken;en met bijen die niet moeten werken en met honingpotten beloond werden...die niet tevreden zijn met de kleine hoeveelheden stuifmeel achter hun poten. Wij, gewone bijen schrijven omdat men zonder een gepaste, overkoepelend ingestelde mentaliteit, niet tot een rechtvaardige en sociale organisatie kan komen...ook niet als je toegeeft op de theorieen die je uit de praktijk hebt geput...en gezeefd en nog eens gezeefd. Ik schrijf omdat als in een maatschappij de groepen op het geheel primeren, dat je dan een soort kanker krijgt, net zoals in bepaalde cellen van organen kanker begint als het deel geen rekening meer houdt met het geheel. Hoe noemt men trouwens een beperkt gedeelte dat een groot geheel al herhaaldelijk heeft uitgeroeid : kanker of oorlogsimperialisme ? Ik schrijf omdat je door tegenstellingen aan de oppervlakte te krijgen men nog iets bijleren kan. Ik schrijf om door het kollektieve verleden versplinterde groepen een werkzaam gemeenschappelijk alternatief kunnen aan te bieden. Verleden, heden, toekomst...een toekomst die, onopvallend een onderdeel van het verleden en het heden lijkt te zijn. Wordt de geschiedenis immers niet bepaald door de omstandigheden waarin mensen leven en de stimulansen van hen die daarover nadenken ?

       Eén van de mensen die momenteel  op het hoogtepunt van het naar buiten komen met zijn gedachten is geraakt, is de democratische presidentskandidaat Obama met zijn aanleg om gedachten ook vocaal over te brengen.  We kunnen hem toewensen dat hij de desastreuze erfenis van de huidige president ten goede ombuigt. Daarvoor echter is meer nodig, met de VS-ekonomie die de concurrentie tegen de rest van de wereld moet winnen alleen, ga je er niet komen...gelijk loon voor gelijk werk overal ter wereld is een noodzaak.  Rusland afdreigen is ook niet bevorderlijk voor internationale ontspanning. Niet vergeten dat de Russen ook een geheugen hebben, de laatste 200 jaar zijn het de voorvaders van hun 'opponenten' nu die al drie keer voor miljoenen doden in hun land hebben gezorgd. Dus niet overreageren als Georgië als aanvaller nu door het Westen in de watten gelegd wil worden, nadat het één van z'n eigen provinciehoofdsteden als eerste in puin schoot. Trouwens, hoeveel miserie wordt er niet op voorhand afgesproken tussen sommige 'nieuwe' democratisch verkozen baronnen ?

    octo

  • Inplanting van patriotische gevoelens

     

    Eerst de grote God de vader, dan de zoon en vervolgens de heilige geest. "Laat ons zeggen grootvader, zoon en kleinzoon", dacht de knaap in de godsdienstles. Bompa als diegene die in het slechtste geval het gevoel heeft van z'n strijd verloren te hebben nu de oorlogen na WOII bleven voortduren.  De zoon die maar nauwelijks de frustraties van z'n vader ontworstelt is.

    De kleinzoon als de nieuwe hoop die eindelijk heel zijn voorgeschiedenis op een rijtje krijgt; conclusies trekt, en een ander, gelouterd vader en grootvader zijn kan.

    De objectieve levensdraden. De strijd om 't bestaan. Grootvader, eind vorige eeuw geboren, teenager bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog. De grote machthebbers slaagden erin van het werkvolk van voornamelijk Europese landen mekaar te doen afslachten en haten.

    Wiens 'strijd' om het bestaan was dat eigenlijk ? Het was de strijd van diegenen wiens geld niet meer genoeg opbracht op de beurzen.

    Hun vertegenwoordigers in eigenlijk hun Staat wilden van hun Staat de leidende ekonomische macht maken. Diegenen die melancholisch dachten dat ze hun leven voor hun vaderland gaven; stierven in feite voor de geldwaanzin van de Grootgeldheren.

    Grootvaders vader werkte nog voor een grootgrondbezitter voordat hij op z'n eigen lapjes grond kon beginnen. Het was de tijd van de 5, de 10 en de 14 kinderen per gezin. De tijd ook dat de uitbuiting en de 'ontwikkeling' van de verre, meestal overzeese gebieden tot in de kleinste parochie 'gesteund' werd; zonder dat het merendeel van de boerkes wist welke industriele groepen ze eigenlijk steunden en in welke mate ze bezig waren met het leven van die andere, overzeese boerkes te ontwrichten.

    Hoe zouden ze het ook geweten hebben, werken en voortdurend uitbreiden of verdwijnen en honger lijden , was hun deel. Om de geschiedenis te leren interpreteren was er geen tijd : de pastoors, de baronnen, de fabrieksbazen en al hun politiek personeel hadden toch het eerste en het laatste woord; en niet alleen omdat zij het waren die betaalden en betaald werden; maar ook omdat zij het nog altijd voor het zeggen hadden; zelfs na de invoering van het algemeen stemrecht :...de ultieme burgerlijk demokratische illusie van medezeggenschap over wie het uitbuitingsproces leiden mocht.

    Vader kwam eraan...juist toen de jaren twintig al een beetje op gang gekomen waren. De Russische revolutie werd door 14 buitenlandse machten zwaar belegerd en de Duitse revolutie, mede als reaktie op de slachtpartij van de eerste wereldoorlog en allerlei onbering; was nog maar net bloedig neergeslagen of de burgerij tilde het fascisme langzaamaan in een positie vanwaaruit het de rol van de in krisisjaren opgebruikte burgerlijke demokratie kon gaan verdringen.

    De ene illusie als oplossing voor de andere gebruiken, bleek de remedie om te voorkomen dat de werkers de macht zouden grijpen. De verpaupering deed weer haar werk, de arbeidersklasse, fysiek en organisatorisch verslagen , liet zich weer vangen en trok weer tegen de buurlanden ten strijde in plaats van de macht in eigen land te grijpen en de oude draken naar de 'vuilnisbak van de geschiedenis' te verwijzen. Deze keer wren het niet de opstandige arbeiders-soldaten die met hun revolutionaire dreiging het einde van de oorlog hadden ingeluid. Nee, het ene imperialistische beest had gewoon het andere verslagen; de oorlogsindustrie had haar centen binnen en er was alweer een plan klaar om geld te verdienen met de wederopbouw. De voornaamste hoofdoorlogsmisdadigers van 't ene beest werden bestraft of ingelijfd in de spionagediensten van het andere beest; en de plannen van sommige politieke strategen om als twee beesten tesamen door te stoten naar het oosten...VOORLOPIG OPGEBORGEN. De vader vond geen werk in het Waalse industriebekken en, nog maar net ontsnapt aan het lot van een kleine honderd door concentratiekampen gedode dorpsgenoten, diende hij zich dooe keihard werken een plaats in de fruitteelt en de handel te veroveren. Zijn plannen om in de Kongo te gaan werken had hij na de koloniale school in Brussel, definitief opgeborgen.

    De kleinzoon kwam...midden jaren vijftig. Zijn moeder had na een granaatinslag een eigrote krater in haar bovendijvlees overgehouden...een paar centimeter naar links...en onze knaap was nooit geboren.

    Een jong, zwaarbloedend meisje, nipt van een Vietnam - of Irakachtige of... oorlogsdood gered. The 'golden sixties' kwamen eraan. De bruto nationale produkten begonnen weer te stijgen, in 't Westen meer dan in een deel van het Oosten en in schril contrast met het zuiden. Niets zou de vooruitgang nog kunnen tegenhouden : overproduktie ? onverkoopbare stocks ? ...nooit van gehoord. Met zo min mogelijk mensen produceren werd de nieuwe geloofsbelijdenis. De overbuiting in de zogezegde exkolonies werd geperfektioneerd via colaborerende elites, en methoden die men in het Westen niet meer durft te gebruiken.

    De kleinzoon had aanvankelijk nog niet door dat dit alles niet met wat gewoon 'broederlijk delen' op te lossen was. Politiek...wat was dat, niemand die een echte uitleg had; soms leek het op het verschil tussen een aantal kranten; soms bij de dorpsverkiezingen op het verschil tussen een aantal min of meer sympathieke figuren.

    Ook de kleinzoon zou een gezin stichten en moest z'n boterham gaan verdienen. Hij had wel graag op 't land blijven werken, maar die kapitalen daarvoor nodig en die commerce daarrond waren er teveel aan.

    Zwaar werk als sjouwer van fruitkisten lag hem, maar hij wou meer tijd om het leven te bestuderen...en niet alleen op de manier die de school hem had bijgebracht. Het leven zou hem alles leren wat hij nodig had.

    octo

  • m'n theatermonoloog, een ode aan de mens

     ter motivatie van alle mensen van goede wil

                Geachte Medemaatschappijër.

                Het stuk ‘Kiezen voor Mensela’ (Mensela = gemeenschappelijke verblijfplaats, aarde) is een ietwat filosofisch sociaal bewogen werk met zeer ruime inhoud.

    Een theatermonoloog die gaat over de onmacht van het individu tengenover oorlog , honger, armoede, vervuiling, krisis en andere soorten van onderontwikkeling…zoals stress, werkeloosheid, commerciekultuur, platte journalistiek…de monoloog mondt uit in een poëtisch-pamfletaire zoektocht naar de mens en zijn innerlijke en intermenselijke relaties.  Kan ons subjektieve zijn onze objektieve bestaansvoorwaarden beinvloeden ?

    Het gaat hier om kunst uit het echte leven gegrepen.

                inleiding

    Inzicht verkrijgen in dat grote toneelstuk waar we tenslotte toch allemaal tegelijk in spelen, zo’n inzicht betekent intens gaan beginnen nadenken over hoe we ons, misschien tot het praktische, alledaagse beperkte bewustzijn uit kunnen bouwen.  Als je op zoek gaat naar de werkelijkheid, tracht dan binnen de werkeljkheid te blijven, zonder erdoor ontmoedigd te geraken.

                ‘Inzicht verkrijgen in’…is de belangrijkste voorwaarde  om vanuit jezelf aan een samenleving op ontwikkelder niveau kunnen mee te werken.  Een samenleving die zich organisatorisch aan de noden van de gehele wereldbevolking aanpast.

                Dat betekent dat je je eigen tegen allerhande vooroordelen begint te wapenen.  Met als drijfveer van te willen bewijzen dat het willen weten en de in objektieve journalistiek vertaalde waarheid het uiteindelijk op de ongebreidelde bezitsdrang der machtswellustelingen zullen halen.

                Geeft de taal en ons denkvermogen ons niet de mogelijkheid om met behulp van een aantal wetenschappen de geschiedenis van alles en nog wat als één onafscheidelijk deel te analyseren ?  We gebruiken onze ogen volledig om te zien, waarom zouden wij onze taal maar half gebruiken ?

                 ‘Hoop’ is  een levensnoodzakelijk iets, maar het kan niet zonder geloof…geloof in datgene wat je gaan hopen bent.

    Je moet goed weten op welke bedoelingen en machtsverhoudingen jouw geloof en hoop gebouwd zijn…dat wisten onder andere de nazistemmers niet…en ook nu nog neemt men de mensen bij de neus.

    Of het nu om hoop in een mens, hoop op een systeem of hoop in een idee gaat (hoop op rechtvaardigheid, solidariteit of in welk een kracht dan ook)…hoop is belangrijk.   Hoop is ‘uitzicht’ hebben op…omdat je erin gelooft.  Zonder geloof kan je niet hopen, leerde men ons ; da’s wel juist , maar het blijft gevaarlijk om je op halve waarheden of op dingen die buiten de werkelijkheid staan te orienteren

                Al diegenen die ons voorafgingen zochten naar antwoorden nog voor de kultuur hen die gaf en misschien kon het oudste deel onder hen op een benijdenswaardige manier tevreden zijn met wat de natuur hen bood.   Eén ding is zeker : wat zij ons ooit eens ononderbroken doorgaven, dat is wat wij nu biologisch zijn.  Als onze geest louter materieel te verklaren is, dan is ook hun geest in een welbepaalde, stoffelijke, genetische betekenis…niet dood…en proberen zij ons nog altijd die eenvoud van het natuurlijke en lichamelijke aan te leren. De spiritualiteit lijkt een energievorm te zijn die aan de materie gebonden is, lijkt soms alleen in het NU mogelijk en soms lijkt het erop dat wij na dit leven verhuizen naar de krachtvelden van al die abstrakte deugden die wij in ‘t leven soms ter versterking aanroepen, zonder ons aan woorden zoals ‘God’ of ‘tijd’ te laten vangen.   Het biologische en spirituele…zijn één met ‘t verleden ;reizend door ruimte en  tijd .

                De rest van ons, onze leefwereld, onze gewoonten , onze kultuur, hetgeen ik hier nu zeg, hebben we natuurlijk ook voor een stuk van hen ,…maar vooral dat kunnen wij van karakter doen veranderen.  Door lezen, studeren, bespreken, organiseren, alternatieven voorop te zetten, te weigeren, te strijden…enzomeer.

               Echter… is het nadenken over ‘oorsprong&worden’ misschien zo zwaar dat we gelukkiglijk achter andere bezigheden, idealen of gewoontes wegvluchten kunnen  ?

    De materie verwekte het leven,  wij verwekten ‘god’ en wij weten als eersten dat ‘leven’ kan ontstaan door het te wensen.

    Deze magie kent misschien geen grenzen, maar laat ons realistisch blijven.  Godgelovigen zeggen dat de schepping , het wensen dus, voor de feiten kwam.  Aan de andere kant van de gedachtenlijn staan de materialisten, niet in de dagdagelijkse, maar in de filosofische betekenis.  Materialisten, niet in de zin van ‘alleen eten en drinken en vogelen’, niet in de zin van ‘het kan niet op’ of ‘om ter meest en nooit genoeg’ of ‘alles voor mij en niks voor een ander’ niet in de zin van ‘nooit kontent’.

    Dat zijn verwrongen betekenissen die ,in het andere, van het wensidee vertrekkende kamp, als geestelijke verweerwapens bedoeld waren…en zijn.  Materialisten zien meetbare krachten als oorsprong van hun zijn.  Bij hen is de volgorde gewoon omgekeerd : één materie, twee idee (de hersenen als produkt van evolutie, de hersenen als hoogst ontwikkelde materie, …of toch niet ?  Wordt soms onze geest geboren als onze ziel ‘heengaat’…?Daar zullen we het later nog wel over hebben.  Letterlijk en figuurlijk dan.  We kunnen alleen eigenlijk vaststellen dat ‘zijn’ ‘zijn’ is, aan bijna altijd meetbare krachten gebonden, maar…Hoe meet je gevoelens…en vanwaar komen je symbolische dromen ?  Laat toch maar wat mysterie over zal je zeggen.Fysische en chemische wetten hadden hun eigen scenarioschrijver : de drang tot overleven, de aantrekking en afstoting.

                Laat al die filosofische dingen ons niet scheiden.

    Interessanter dan het zich innerlijk en onderling over die tegenstellingen het hoofd breken is…ontdekken dat de geschiedenis niet in de eerste plaats bepaald wordt door de stimulansen van zij die erover nadenken,  dan wel door de omstandigheden waarin men leeft.

                Vrienden, kameraden, broeders en zusters, desnoods landgenoten ; de mens ; hoe belangrijk en allesbepalend hij zich ook vindt, denkt nog veel te weinig als groep of groter geheel. Als je de dingen objektief en sociaal bekijkt, zonder overal je persoonlijke vooroordelen op bepaalde personen, instellingen en hun daden direkt in een ‘goed’ of ‘slecht’-kwotering om te gieten ;

    Als je achter alles een ‘juiste’ of ‘in die of die omstandigheden tot mislukking gedoemde ‘ontwikkeling naar…’ leert herkennen ; dan ben je op  weg om te kunnen beginnen begrijpen dat de groei van het individuele aan de uitbreiding en verfijning van het kollektieve vastzit…en omgekeerd.

                Hoe hoger de ontwikkelingsgraad en de kwaliteit van het kollektieve, des te groter de individuele koek en de individuele mogelijkheden.  Wanneer bijvoorbeeld meer mensen het belang van een goed draaiende werkersbeweging en de kracht van solidariteit zouden begrijpen, dan zou heel veel mogelijk worden.

    Heel veel van wat nu onmogelijk lijkt.

                Te weinigen vragen zich af hoe het komt dat ze zonder werk zitten of waarom er zijn die kreveren en anderen die hun boterbergen of wijnplassen moeten vernietigen…of waarom dat d’enen de wapens maken om er d’anderen weer mee kapot te kunnen laten maken…enz.

                Ze vragen het hun te weinig af, het wordt hen wel eens gezegd, maar het blijft niet bij omdat het allemaal misschien te geleerd klinkt, en vooral omdat het nergens in een groter geheel lijkt te passen.  Aan de basis weet men goed genoeg, ieder in z’n eigen dat men een ander geen werk of geen brood ontgunt.

               En de meesten onder ons zijn milieubewust.

    Maar dat dingen zoals werkeloosheid, honger, oorlog en milieuverloedering niet alleen met goeie wil, maar met onaangepaste, voorbijgestreefde strukturen en winsthonger te maken hebben…ne keer da je da weet…wat begin je er dan tegen ?  Er is schijnbaar geen tegenmacht aanwezig om die dingen positief te beinvloeden.  En daarom praten we weer eens over ‘t weer…wat natuurlijk ook belangrijk is ; want de zon, het licht…zijn zo belangrijk voor de mens als de manier waarop en door wie de samenlevingen georganiseerd worden voor ons gezamenlijk welzijn van belang is. Niet ?

                Waar hield men ons totnogtoe mee bezig ? Wat zouden wij ons moeten bekommeren om het eten met gouden rijstlepels, als je weet dat er hier bij ons voedsel tekort is en produktiekapaciteit vernietigd wordt.  Moeten wij onze kinderen er op wijzen dat hen een eeuwige straf te wachten staat als ze de paus van Rome niet volgen…of moeten we hen er niet eerder op wijzen dat ze het leven voor hun nageslacht leefbaar moeten houden ?  Wat heeft er nu voorrang : de toenadering , het vertrouwen en de organisatie tussen hen die werken of werkeloos zijn bevorderen en weer iets gezamenlijks in de stadsstraten doen ontstaan…of tegen mekaar blijven propageren dat je er toch niets kunt aan doen ?

    Dat is je blindstaren op de problemen zonder naar de mogelijkheden te zien.   Ik vraag het nog eens : wat heeft voorrang :met welk water men mag dopen of water brengen daar waar er geen is ?  Ne pastoor heeft iets gemeen met nen arbeider de dag van vandaag :  het merendeel van de arbeiders heeft ook ‘anonieme’ bazen.  Daarom misschien even deze kleine

    Kritische ode aan het bijbelboek :

    Jullie allen, atheisten, theisten of weet ik veel :

    Alle tisten stopt het twisten, wordt liever artiesten .

    Want wie heeft er nu gelijk over en baat bij het uur of het wie of wat van ontstaan en vergaan …en bij het zeker weten dat het

    vergaan ook hoort bij ‘t bestaan en verder gaan …met de oude bagage die verslijt , maar indien je gedijt zal je worden verblijdt

                Aan god gehechten en zij die zonder zo’n idee of gevoel op hun manier ook gelovig kunnen zijn : zoek naar een bruikbare rede ; want het eeuwige is er voorlopig toch al ; het sluimert in ons allen

                Godsgelovenden denken uitverkoren te zijn.

    Hoeveel onder hen en hoeveel anderen weten dat alles in één beweging samenvloeit, doorvloeit, niet hoeft dood te bloeden ?

    Hoeveel weten er dat het hersenlijke en het geestelijke vaak intenser dan voelen smaakt ?

                Er was, er is, er zou genoeg kunnen zijn.

    Ekonomisch sterken wilden, willen, zullen alltijd meer willen.

    Er was, er is er zal altijd het tot zichzelf beperkte bewustzijn van eigen vergankelijkheid blijven.  Moeten wij daarom blijven werken als mieren, zonder ons ook daarin te verdiepen ?

                Wie leidt de strijdt om ‘t bezit van geld, van grootgrond, van werk, van voeding en oorlogstuigen ?

    De sterken, de bezittenden dringen zich ‘t makkelijkst op.  D’ afhankelijken organiseren is moeilijker.

    Zij moeten blijven kiezen voor mekaar.  Want zelfs de minst beklagenswaardige onder hen die ‘t uiterlijk goed maken, is slachtoffer van de strijd om de sterkste winstsystemen. 

                Hebzucht en doodsbesef baarden doodslag binnen d’eigen soort…daarom mochten zij van die boom niet eten…omdat kennis zich makkelijk door lepe ‘ik-zucht’ manipuleren laat.

           Ondertussen werken d’afhankelijken aan het kollektieve bewuste…van vredesmensen over antirascisten en antifascisten,ecologisten, verdeelde linksen tot en met de mensen van het artsen zonder grenzen oplapwerk en vele anderen allemaal in hun vakjes zonder gezamenlijk programma.

    Misschien is er achter het kollektieve bewuste wel niks meer…of denk je dat het idee en het gevoel los van de stof bestaan ?

                De waanzin van angsten, moorden, de tegenstelling tussen eindig door gulzig opslorpen en oneindig doorgeven .

    Het afstotelijke van het hebben van teveel ten koste van een ander…los je niet alleen op door te geven, maar door te sleutelen aan  de grote bezitsstrukturen.

    De aangeleerde schaamte voor naaktheid van lijf en echte feiten.  De drang om je misschien van kleinsafaan te vaak met de vinger gewezen initiatief dan maar voor altijd op te bergen.

    Het lichtzinnige van het geloof in een gemakkelijkere antimaterie…daar waar sommigen hun beurt niet voor afwachten     ...om er te geraken…terwijl ze er in feite al zijn.

    Weten ze dan niet dat het allemaal zeker ‘hier’ te doen is ?

    Wie zal hen altijd andere dingen blijven voorhouden ?

    De mens, die naar de wortels van de boom der kennis groef, werd als Mozes of één van de honderden andere schrijvende zoekers.  Darwin’s Adam’s en Eva’s, voorwaardelijk onsterfelijk……leven nog altijd…smullen hun beperkte oneindigheid te verstrooid op…staan niet stil, denken weinig samen ;  nemen niet in acht…de macht van het samen handelen…om op termijn alleen het waardevolle over te houden.…mekaar waarden doorgeven helpt het kollektieve vooruit.

    Het dreigen met hen uit wat hun paradijs zou kunnen zijn, te jagen, helpt nu niet meer…het dreigen met totale vernietiging is de werkelijkheid.  Herhaaldelijk bedriegelijke beterschap beloven, herhaaldelijk slaan, doen beven, doen ondergaan, de zogezegde minsten domhouden…dat kan nooit ten bate van het totale gaan…altijd die commerciele ontspanning, OK, maar niet als nieuwe opium voor het volk.  Al beloofde Hij, door dreigers uitgevonden de aarde nooit meer te verwoesten, de kans zit er in ‘t punt nu…eerst voor ‘t eerst dik in.

    Men bouwde een stad, een toren, uiterlijke tekenen om zich gemeenschappelijk te voelen, je kan d’er haast niet buiten.      Het onzichtbare hoofdpersonage der oude bijbelse drijversdreigers, brachten in het oude boek de spraak in verwarring.  Dreigers willen verwarring onder hun onderdanen.  Jammer dat soms, dat bijna altijd, alleen af en toe dreigen helpt.

    D’uitstraling van de zich orienterende onderdrukten en hun naar onbaatzuchtigheid strevende helpers’ voorbeeldige kracht, werkend aan een nieuwe aanpak, aan een wereldtaal ; maar wat ben je met een taal in steden en dorpen samen…maar toch gescheiden van elkaar ?  Hoe minder misverstanden, hoe minder systemen, hoe minder tegenstrijdige schijnbelangen.

     Talen hoeven niet te verdwijnen als je met één taal tussen alle mensen werken kan : de taal van  samen plannen en bespreken, de taal van eerlijk verdelen.

    Uit het werk van miljoenen slaven die gehoorzaamden aan honderdduizenden dienaren, die aan duizenden bazenknechten en honderden bazen en tientallen heersers klitten ; groeide het positieve inzicht der eenvoudigsten.  Eerst als er teveel druppels overgelopen zijn en de vonk ontvlamt zal de bezitsvraag vanuit de al of niet rijpe of georganiseerde basis worden gesteld.    

    Als de interakties tussen een stresserende ekonomie en sociale inspiratie botsen en als hier en daar , ook ginder en altijd wel ergens persoonlijke vrijheid en durf in kollektieve akties worden omgezet…is geen bezit op termijn zo groot dat het uitbuit.   

    Als bevolkingsexplosie niet als een rascistisch argument, maar als iets kontroleerbaars blijkt.

    Als uitroeiing om het verschil in bezit en stand en oorlogen om dat allemaal te laten voortduren, overbodig zullen zijn.

    Als werk een recht zal zijn.

    Als bezit alleeen op klank , kleur , geur , je huis en toebehoren en kleine ondernemingen toepasselijk wordt.

    Pas dan zal alle tot dan toe gebruikte sociale inspiratie zijn bekroning hebben gevonden.

    Kinderen bevoordelen ten opzichte van anderen, komt het dreigen en scheuren tegoed…heeft de arme jeugd geen recht op eten en weten ?  In de oudste, ‘goedbedoelde’ dreigersroman is rijk zijn een in huwelijksaanzoeken gebruikte zegen.

    In de nieuwe, nog beter bedoelde testamenten, die al wat minder drakonisch dreigen…is rijk zijn eerder een handikap.

    De goedgepraatte bezitsdrang der OudTestamentische dwazen, zou zelfs menig twintigsteeeuwse ZuidVietnamees verbazen.  Palestijnen en Joden, destijds kinderen van hetzelfde moederlijf, de enen minder machtig, de oudste die de jongste dient, stop met mekaar te willen verscheuren in naam van de eigen elite of de eigen godsdienst of de eigen nationaliteit…mensen hebben geen nationaliteit en zijn zelf hun tempel wel.  Autonomie begint tussen de werkers aller landen, tussen de buitenmensen of zij die graag tussen dichte bouwsels verblijven, tussen hen die een  menselijke rechtvaardigheid willen.   

     Schrijvers met een kollektief verantwoordelijkheidsaanvoelen beschreven het voortdurend lessen trekken.  De armere wereld verloor zijn rechten aan de nog altijd door dreigers bij hun en hier geleide wereld.

    De dag dat die wereld tot macht komt, schudt die wereld het hen door hun en onze superklasse bezorgde wereldjuk van z’n nek…aktieve solidariteit zal het dan ook hier van uitbuiting en gemakzucht moeten winnen.  Het is wel een mooi leven, maar daarom nog geen mooie wereld…en daar zullen we waat aan doen. We zijn er in feite al eeuwenlang mee bezig.

    Het kan nog een hele poos duren, maar afgeraken zal het werk dat zich nu al zolang zonder veel volkstoezicht voltrekt.

    Steeds vertrekkend vanuit een nieuw stadium, steeds tegen het valse vragen in :  je bent welkom in alle ploegen die die tijd aan ‘t voorbereiden zijn.

    De door de eeuwen heen doorgegeven vormen van waan allerhande, nestelen zich nog altijd op de achtergrond van onze dagelijkse ervaringen met anderen.  Een waanidee, een ‘’t is zo en ‘t zal nooit veranderen’gedrag, is zo sterk dat eenmaal het zich in gewoonten ingenesteld heeft, het nog moeilijk aflegbaar is.

    ‘Het geslacht op aarde behouden…een grootschalige kollektieve bedoening in het oude deel der verzamelde verhalen, aanvankelijk een nationalistisch iets…de individuele tips en de internationale aanzetten zaten tussen de belevenissen en de woorden van vier evangelisten die veel van ene Jezus wisten.

    Zij die met het godsidee blijven vechten, en zich een onlichamelijke geest willen toemeten, zijn verstrooid en verdeeld geraakt, ook al heersen ze nog over deze wereld.

    Zij die met de rationaliteit vochten en vechten ook.

    In allerhande kleuren hun onderverdelingen hebben zij alleen interesse voor het gelijk van de groepen geaardheden die hen steunen.  Rationaliteit is er om soepel te beheersen, niet om te tiraniseren of te verdelen.  Verdelen ? 

    Aan de ene kant in  uitbuiters van het individualisme, en in veel kleuren, roze en rode en rodere of groene methoden om de individualiteit in het gezamenlijke te integreren.Verdeeld raken tussen tafels , stoelen , pennen , theorie zonder naar de mensen uit de praktijk te luisteren.

    Eender waar systemen en mensen die belangrijke sleutels tot geluk belemmeren, moeten er ook mensen opstaan die die blokkages aanklagen en die mensen met woorden in een greep durven nemen…daar waar die mensen als pionnen de vrijheid van anderen verwateren doen.

    Wat is men met een overvloed van intellekt, als het gebruikt wordt om nieuwe elites te vormen ?

    Wat is de zin van handelen in onleefbare steden en gebombardeerde dorpen ?

    Weg met lompheid, bruut verbaal en ander geweld, met lauwe flauwe kul, weg met op leugens gebaseerde fopspenen.

    Wanneer het tij zal keren en het sterkste volk het zwakste niet meer onderdrukken zal, wanneer de slaven zelf drijvende kracht worden, tegen hun drijvers in :  onderdrukten, in hun nieuwe kiemen zelf geen onderdrukkers meer, zullen hun les bij elke nieuwe ervaring beter begrijpen, hun ongevoeligheid voor de door een bepaalde welvaart verzachte geschiedeniszweep naast zich leggen…

      Iedereen zal pas echt in een nieuwe verscheidenheid delen kunnen…als de pansterbestuurders en de jachtpiloten niet meer meedoen willen…dan…  .

    Nochtans…als dagen met arbeid zijn gevuld, luistert men niet meer naar reders of geschreven rede…maar trapt men in de subtiele vallen van de moderne slavernij.

    Om waarheid te kunnen verharden, werden en worden miljoenen ervaringen uitgezift.  Om de rede op het sadisme te laten primeren…planning op verkwisting,  overleggen op hakken…om het nuttig gebruik van overschotten in de plaats van het weggooien ervan te stellen…doe je zo niet…dan doodt je de hongerigen…ook al zie je ze niet.

    De rede raakt achterop door valse praat en hebberige instinkten , door boulevardpersverslaving.

    Een kollektiviteit in beweging rekent best niet teveel op onbezonnen  agressiviteit, vooral op vastberaden leiders, naar eendracht strevende grote bewegingen, solidariteit en kollektiever wordende doelstellingen.

    Een kollektiviteit in beweging…dat begint met individuen…dat valt niet uit de lucht en wacht niet eerst op iemand anders.  Goed uitgewerkte en vanuit verantwoordelijkheid opgevolgde afspraken, blijken telkens een garantie voor steeds opnieuw te halen doelen.

    Weinig gewoon zijn en dan ineens te veel krijgen, gevolgd door schrokken, uit vrees om niets meer te hebben, brengt op termijn de eerlijkheid tot zwijgen.  Dan lokt de roep van ‘t laten omkopen, de kortste weg naar een bedwelmend teveel, breekt de moed en voedt het onderbewuste in zijn sluipende aanvallen op de kollektieve rede.

    Er is geen uitverkoren volk.  Alleen telkens de oppervlakkige verschillen van stam tot stam.  Er is geen uitverkoren mens, alleen telkens die andere uit te bouwen ‘gaven’,andere levensopdrachten.

    Eén internationaal ruimdenkend, strikt sociaal- ISME,

    Aan geen ras, grens, taal, volk of grootkapitaal gebonden…waar iedereen rustig zijn eigen verscheidenheid aan manna vindt…waar aan het woord ‘kollaboranten van de macht’ geen smet meer kleeft, omdat die macht niet meer terug naar donkere periodes kan en mag.

    Als volksaard niet over enge grenzen heenkijken kan en zich onwetenschappelijk achter stoerdoen , zogezegde godsdienst en dwaze zuiverheidsidealen verschuilt, komt met de krisis de kwel van verdrukking weer opzetten.

    Men vergeet zo graag echt nobele waarden.  Men leent geld aan de gemeenschap en durft mateloos rente vragen.  Men helpt alleen diegenen die de eigen groep baat kunnen bijbrengen.

    Bewust voor stemmenverlies sluit men zich in kwade zaken bij de navelstaarders aan.   Ze verdraaien waarheden en lanceren sensationele, minder sensationele of gewoon valse geruchten.

    Ze bouwen een klassejustitie voor de zwarte ridders va, rond de Nijvelse nevelen…of voor de bescherming van de grote geldgabbers.  Ei zo na kneden ze met hun geld onze mening.

    Wij hebben erediensten en vedettenkultus, bijna geen politieke vergaderingen ; buiten diegene waar het essentiele meestal onbesproken blijft, noit gestemd wordt.

    Samengekomen op onze erediensten en vergaderingen, onmondig, geisoleerd, hopend op het aards of hemels gouden kalf…zien we de ezel in onszelf niet.   Op onze samenkomsten, met uit werkmiddens ontsproten doelen, laat men sommigen toe van ons in blok voor jaknikkertjes van de MISleidende bovenste klasse laten door te gaan.  Men ziet niet het belang dat het openbare voor het persoonlijke leven betekenen kan.  Men lijkt altijd voor een opstand beducht, men volgt de voorschriften van degelijk vergaderen niet.  

    Teveel bezitsdrang allerhande, te weinig kansen op geborgenheid voor kinderen.  Teveel narcistische reflexen die ons in ons gezinnetje opsluiten.  Te wantrouwen hebberige mensen.  Teveel ruzie en sleur.  Te weinig doen aan te weinig voldoening.  Teveel verwaandheid, bezit en ontevredenheid, vertrekt van ‘nooit genoeg’ en ‘altijd minder dan een ander’.  Teveel onervarendheid om met het onderste deel van de liefde om te gaan als het allemaal zo moeilijk lijkt.

    Noem mij hier terstond driehonderd redenen om in de medemens ontgoocheld te raken.  Als je ze vanuit objektieve, op het positieve gerichtte invalshoeken bekijkt, blijf je niet mopperen en zagen over ‘hij doet dit en zij doen dat en…’

     Maar toch.  Waar er veel in naam van iets objektief goeds bijeen zijn, komen er desondanks veel, toch meer en meer bereidwilligen in hun midden.  De goochelaars in valse bekwaamheid,  zij die anderen minderwaardigheid voorschuiven, snoeren mondigheid en kunnen zonder replieken met hun gepast gehanteerde ondeskundigheid, blijven bewijzen dat ze nog niet aan vervanging toe zijn.  Nooit zwijgen wanneer je vindt dat je iets afkeuren moet, de momenten waarop je dat kunt zijn immers nog veel te schaars.  Vanaf nu zijn volwassenen meer dan ooit kollektief verantwoordelijk voor oorlogen, epidemieen en werkeloosheid die hun kinderen op wereldschaal overkomen.

    En toch…ondanks sommige duidelijke, nooit door de machtigen uitgelegde tekenen, gelooft een stuk van ‘t volk niet met inzicht in de macht van rede en verantwoordelijkheid.

    Ze kunnen er niet in geloven, ze krijgen er de kansen niet toe ; zo bouwt men zich een harnas van gedachtenloze gemakzucht, …want anders sleurt de paniek, de stroom van de pijn van het niet volledig zijn, sommigen onder ons mee.

    Het kollektieve asociale kan voorkomen worden door leiders doelmatig te kontroleren en ter verantwoording te roepen…door jezelf ook voor medeverantwoordelijk te houden.

    Het asociale werkt nefast, de twijfel straft zichzelf totdat je alles hebt uitgezift en het voornaamste overhoudt.

    Indien niet gegrond, is klagen giftig.  Klagen kan alleen met de bedoeling aandacht voor positieve veranderingen te vragen.

    Verandering, niet om met schijnbaar sleur geworden goede gewoontes te breken, niet om enge belangen zo vlug mogelijk in vervulling zien te gaan.

    Laat de superde-luxeverlangens van de klasse-aan-de-top niet toe dat ze de klasse-aan-de-dop meesleurt in haar gevechten om hun konkurrenten zelfs militair weer mee te helpen verscheuren.  Op momenten, tijdens jaren dat de meesten het alweer vergeten zijn…steekt, ‘uit het oog verloren’ het stinkend oorlogsbeest weer de kop op vanachter zijn bedriegelijke maskers.  Hoeveel doden moeten er nog vallen vooraleer de Zuid-Amerikaanse en ander nazis zijn uitgeraast en hun rechtse gelden opgedroogd ? 

    Wie maakt er vandaag echt gebruik van feiten en bronnen en studies over het nog in recente vorm aanwezige verleden ?

    Hoe vaak ervaren wij ons leven als een persoonlijk en gezamenlijk innemen van standpunten in sociale organisaties.

    Zijn wij er ons van bewust dat het politieke, sociale en ekonomische bepaalde voor de maatschappij als geheel bepaalde negatieve wetten volgt ?  Voor wie zijn wij zwijgzaam  en spaarzaam met onze mening ?  Zien wij nog de waarheden achter armoe en glitter ?  Vanwaar komt die maatschappij bij ons en in andere gebieden ?

    Naar welke maatschappij willen wij samen evolueren ?  Want niets staat stil.   We moeten de geschiedenis leren zien als ontwikkellingen die in het sociale  hun bekroning zoeken en vinden.  Welke mechanismen veroorzaken nog steeds oorlog, milieuvervuiling, onderontwikkeling, bewapening, honger, uitbuiting, verpaupering, analfabetisme…en  commerciele kulturele overheersing ?

    Wat zouden christelijke en socialistische en nog andere werkers al 100 jaar lang niet kunnen bereiken hebben indien ze niet gescheiden gehouden waren ?  Indien ze meer internationale toenadering hadden gezocht.  Indien ze de superklasse die hen hun werk ontnam of onderbetaalde schaakmat hadden gezet i.p.v.voor hen gaan te vechten ?  Hebben wij niet teveel vertrouwen in een soort hemelse goeie gang van zaken ?  In de uiterlijke kunstmatige glans van alles en iedereen die ons mee in het zog van het grootGapitaal zuigen ?  Ons verfijnen kunnen we alleen als we de menselijke domheid blijven bestuderen.  Leven we niet in een samenleving waarin we mekaar meer op de hielen moeten zitten dan dat we mekaar kunnen helpen    Hoe kan dat veranderen    Alleszins niet zonder een gepaste, op het overkoepelende ingestelde mentaliteit en organisatie.           Alleszins niet door ons op onze vele verschilletjes in bezit , graad en gezag vast te pinnen.  Alleszins niet zolang er op het initiatief tot beginnen spreken precies een hypotheek rust. 

    Eeen groep mensen over een belangrijk iets uit hun schelp krijgen is veel moeilijker dan alles in z’n gemoedelijke koffiezetplooien te laten liggen.  Moeilijker dan alles een opgedrongen gang te laten gaan.  Hoe komt het dat onze vrije tijd niet voor een stuk een lees-denk en vormingstijd is ?

    Naar welke soort maatschappij wil de leidende klasse toe ?

    Naar een gouden-kalfsyndroom voor een elite, gedragen door miljoenen die zulks ieder voor zich willen bereiken ?

    Iemand met super-de-luxe dromen gelooft niet dat het kapitalisme eigenlijk een veel middellen verkwistende lintworm is.

    En over wat er met het socialisme aan de hand is, en in welkstadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je in welk stadium dat zich momenteel bevindt…daar hoor je natuurlijk niet teveel positiefs over.  Bovendien plagen wij onszelf teveel met een aantal vooroordelen die onze eigen sociale en psychologische onvrede moeten wegcijferen.  Vooroordelen en zich laten domineren door alles en iedereen komen soms ook beter uit voor persoonlijk willen hebben dan om gezamenlijk te willen zijn.

    Vooroordelen zijn niet alleen een gevolg van passiviteit en berusting omdat alles toch zo complex in mekaar zit, maar ook een gevolg van alle negativiteit en emoties die we door moeten.  Waarom zouden we onze kollega’s als konkurrenten beschouwen ? Vooroordelen zijn een gevolg van een gebrek aan kennis en bewustzijnsgraad,  nodig om het geheel der toestanden en gebeurtenissen te kunnen blijven overschouwen.  Vooroordelen zijn er om de enge voordelen te kunnen behouden.

    Slechts door een  ontleding van situaties, een op de belangen van de werkers (arbeiders, bedienden, boeren , zelfstandigen, KMO’s)gerichtte uitgangspositie, krijgen vooroordelen geen kans meer.  Pas dan wordt kennis strijdbaarder dan vooroordeel.

    Kinderen, jullie nieuwe dragers van het leven, jullie zijn niet gebaat met een vervalste geschiedenis.  Hoe kunnen jullie je echt goed in ‘t heden voelen , als dat heden jullie niet wordt uitgelegd als een stap naar een te richten toekomst toe ?

    Gaan jullie je ook laten verdelen ?  Of zullen jullie de oneindige voordelen van zich achter objektieve bronnen aaneen te sluiten inzien ?   Wijsheid, hoe zwaar ook aan moeilijke omstandigheden gebonden, blijkt achteraf eerst een vooruitgang te zijn.  Wijsheid kan eerst beginnen , daar waar men door ervaring hernieuwd doorzicht hebben blijft.  Waarom moet lijden altijd eerst voor de wijsheid, de mankheid van strukturen aantonen ?  Rechtvaardigheid, geboren uit de kracht om het onbeholpene de wereld uit te helpen…moet stillaan vlugger vooruitgang boeken…mag niet meer achteruitgaan.

    Temidden van al het ongelukkige , nieuwe levenskansen scheppen, tweemaal beter af zijn, eenmaal materieel, eenmaal psychologisch.  Beseffend dat  deze inzichten in de eerste plaats kollektieve erfenissen zijn ; erfenissen die ik tracht onder woorden te brengen , dank ik jullie voor jullie aandacht…en wens ik jullie veel kracht om  op deze inzichten blijven verder te bouwen.

    octo

  • Het grappige aan onze evolutie

     

    Eerst was ik supersnel...straling weet je wel. Toen begon ik te vertragen...atoompjes gingen me dragen. Daarna begonnen die wat te prullen...en dra zaten we met molekullen. We hadden het kunnen weten, dat moest eindigen met planeten. Wat dan weer redelijk eenzaam was...zo ver van mekaar afstaan...maar dat deden we toch ook al als atomen...maar nu was 't gedaan...want er zaten celletjes aan te komen.

    Die celletjes leerden altijd nieuwe spelletjes...ze moesten zichzelf niet meer kopiëren toen ze met sex begonnen experimenteren.

    Van die celletjessex kwam het eerste orgaan en lichaam...en nog was 't niet gedaan. Tussen allerlei soorten groot en klein is ook de mens ontsproten. Wat had hij een leven misschien. Bleef hij in 't begin in de buurt van z'n bomen hangen, eten genoeg, aan werken ging hij zich niet laten vangen.

    Nog bossen genoeg, jacht en pluk en op tijd nog andere leuke dingen. Van zodra 't ergens te koud werd zijn we dan van d'ene gordel naar de andere getrokken...altijd maar van 't goeie leven blijven dromen.

    Toen kwamen er tussen de mensen zij die nooit kontent waren met zomaar genoeg of een beetje...ze wilden stamhoofd, koning, beursspekulant en zo heten. Alles wat voortaan werd gemaakt, eigenden ze zich toe...ze leerden ons werken voor een loon en kopen en verkopen.

    Zo werd dus het geld, de duiten, geboren...en hoe meer er werd gevochten om die duiten...hoe meer we naar ons schoon leven konden fluiten.

    Toen vonden de nooit-kontenten dan ook nog eens de wapens uit om anderen hun streken te veroveren. Ondertussen kwamen er velen, ze noemden Confucius, Lao-Tse, Boedha of Onze-Lieven-Heer en den Allah, ze hadden het misschien wel goed voor...maar wij hadden genoeg aan de zon en de maan, een kampvuur en eten, aan ons innerlijke bestaan...de rest was allemaal goed om weten en soms goed vertaald. Ook veel filosofen sloven zich door allerlei uitleg heen, iedere tijd volgde ze alle wel en wee op de been.

    't Ergste was altijd dat een deel van die tisten alles alleen in dienst van boze machthebbers wisten. In feite kwam het samenleven beheren ons toe, en niet de nooit-kontenten; maar was het al niet te laat...ze bestonden al uit een legertje serpenten, hun pluim of hun bik of hun krijt, altijd tot kollaboratie met het kwaad bereid. We besloten ons wel ten allen tijde tegen hen te keren.

    Waarom zouden we voor hun onzin blijven kreperen ? We bestudeerden hoe dat toch allemaal kwam...dat we ons steeds lieten vangen door hun telkens heraangepast gezwam. De ene keer riepen ze "'t zijn de heidenen, hak ze toch in de pan". Dan weer "pak ze"want ze lezen de Koran. Nu durven ze wel niet meer te roepen "pak de olie"...maar we zijn nog altijd de dupe verdorie.

     

  • Het denken daagt U uit !

     

    Het denken daagt U uit

    Vandaag viel de zeshonderdste spreuk van de Bond Zonder Naam in de bus. “Waar begint een betere wereld ?”, was de vraag. Als mogelijk antwoord kon je één van de drie bolletjes vóór een mogelijke oplossing aankruisen : bij de buren/in de Wetstraat/bij jezelf. Trek jezelf misschien even terug en denk er eens over na. Ik kwam tot het volgende besluit : bij jezelf. Want je ben een buur en diegenen die in de Wetstraat belanden dat beslis jijzelf toch voor een stuk, beste lezer. Als je dus zonder interesse en kennis van zaken voor je kleine en grote omgeving naar verkiezingen binnen een partij of bond of voor het parlement trekt, zal je waarschijnlijk stemmen voor een Wetstraat van het ego.

    Zo kunnen we doorgaan met nieuwe denkvragen.

    'Komen er in België verkiezingen aan ' ? Wie weet, want de minister van landsverdediging is niet in zijn krijgshaftige gewone doen, hij laat weten geen grondtroepen naar Afghanistan te sturen. Dat zijn we dus gewoon in elektorale tijden. Binnenkort beginnen hier te lande weer de 'pest-de-andere-Belg'-spelletjes. Zou men niet al afgesproken hebben het landje verder weg van een goed voorbeeld voor de rest van de wereld laten te evolueren ? Ik wens echt dat men morgen 'in de Walen' aardolie vind. Een doordenker die U als positieve Skynet-lezer zonder verpinken binnenpretjes bezorgd.

    De Olympische Spelen zitten er inmiddels op. Om, als het ware, het einde van dit feest van internationale 'verbroederzustering' kracht bij te zetten, landen er in een paar Hagelandse dorpen een 24-tal ooievaars op de vooravond van de sluitingsdag. Ze leken ons imposerende, soms muzikaal klepperende roffelaars der hoop. Ze waren wel niet met 2008 zoals in China, maar hun verschijning op hun weg naar 't zuiden was van een majestueuze pracht. 'Brengers van het nieuwe leven' , laat het ons hopen. Hoe groot is de kans dat het de mens en de mensheid de volgende vier jaar lukt om ,om te beginnen mekaars grenzen niet binnen te vallen en de mensen die aan 1euro per dag leven uit hun onmenselijke zware levens te lichten” ? Een nieuwe vraag voor U en bedenk er metteen enkele oplossingen bij.

    Waar kunnen we ons nog mee bezighouden als U tot de slotsom komt dat het weer niet zal lukken ? Met voorkomen dat we kanker krijgen ? Hoe meer magere Hein om me heen, niet eens bejaarde mensen wegmaait, hoe meer ik genegen ben om te denken dat wijzelf het deel niet-genetisch bepaalde oorzaken van deze ziekte in de hand hebben. Onze suiker moet wit zijn en daarom wordt hij met een soort zwavelzuur bewerkt. Gezonde suiker is bruin dacht ik. Ons fruit moet zo mooi zijn als het velletje van een miss ik weet niet wat...als we het sproeien zouden laten zou de natuur zich na een tijdje herstellen en welliswaar nog fruit met puistjes geven, maar toch zouden we geruster kunnen zijn. Stro hebben we niet zoveel meer nodig, want onze beesten, soms echte bodybuilders doen hun behoeften rechtstreeks in de kelders...dus bespuiten we het maar zodat het graan zo hoog niet meer wordt. Heeft U ook al van die maïsvelden van een hoogte waar een giraffe zich niet moet voor bukken gezien ? Genetisch gemanipuleerd ? In Duitsland verhuist men bijenkolonies tijdens bepaalde periodes al naar de steden om al die redenen, want hun aantallen kennen een ernstige terugloop.

    Een klein beetje een filosofische, nadenkende houding over het leven en wat je ermee ten goede doen kan, zou misschien net dat grammetje meer kunnen zijn dat de weegschaal van onze individuele én gezamenlijk te bepalen toekomst in het voordeel van positieve ontwikkelingen kan doen omslaan. Als ik de links op mijn blog en andere blogs bekijk, merk ik dat heel velen er op hun manier al mee bezig zijn...dat U wel degelijk nadenkt over gebeurtenissen bijvoorbeeld. We zijn allen een druppel, soms in een waterval en dat hebben we te ondergaan, maar soms zijn we een druppel op een tuintje nat mos op een rots in de rivier, waar we lekker traag zonnen en nadenken kunnen. Octo

    (foto één plaatselijke Ooievaar  via skynet Exist)of via categorie 'foto-albummeke' op link klikken

  • Echt gebeurde callcenter humor 1207!

     Als eerbetoon aan 'Tienne' gewezen inlichtingen operator, die vandaag ten grave gedragen werd.  Hij probeerde voor ons altijd een joviaal en correct man te zijn.

    Hij zou misschien wel zelf gewild hebben dat er na zijn begrafenis ook nog eens gelachen werd. Rust in vrede Tienne, dat niks je nog dwars mag zitten.

    We hadden je een veel langer pensioen gewenst. 

    Hier volgt een overzicht van de beste uit een half jaar aan opmerkelijke klantkontakten :

     

    -"Kan je me het nummer geven van...onzen hond heeft een stuk van den telefoonboek opgenknabbeld", spijtig dat je dan niet kan antwoorden met 'geeft dat beest eten', maar de binnenpretjes maken dat goed.

    -"geef me eens het nummer van dokter Kiekens, want ik ben hier aan 't kotsen"

    -"ik heb hier een nummer in Antwerpen dat met 031 begint, welk is het nieuwe nummer ?" Al heb ik nog een boekje van voor 1975, ik heb het er zonder gevonden.

    -"ik ben een oud menske van 94 jaar en ik zou graag het nummer van Radio Donna willen"

    -"heeft U mij het nummer van zaadhandel Pieterpikzonen in Holland " ?

    - een Oostvlaming : "het nummer van de Gentse GGGeftrucks aub

    -"ik moe dat veldrijden opnemen van menne vent en den televise es kapot menierre"

    -na een tijdje zoeken "exkuses, het es ni de ezelstroate, moa de mezenstroat"

    -wat niet stuk kan :klant die én dronken is én in een lawaaierig café staat én met z'n gsm belt 34

    -"ik zoek Frank Tytgat en heb geen tijd gehad om in de telefoonboek te zoeken"

    -'heeft U mij het nummer van het kantoor 'Pycke en Leenen' 'Is dat een bank Mr ?'

    -'het nummer van motorclub De Ronkers' aub'

    -"Smeerebbe , ligt da bij Vuylsteke mijnheer" ?

    -op de achtergrond achteraf 'da was es ne vrindelijke meinsch'

    -opmerkelijke famillienamen : Grietje Schoonooghe en Naaktgeboren

    -minder aangenaam : "menne zoon heeft kanker en ik zou es willen babbellen"

    -"Ik versta U niet, wacht, ik zal menne stofzuiger afzetten voor ik er over val"

    -kinderstem : "hoe moet ik een condoom aantrekken?"

    -"Ik loop op krukken en kom altijd te laat aan de telefoon""Met een Twist van Belgacom op zak; bent U nooit meer alleen mevrouw"; had ik willen zeggen, maar formuleerde het toch maar even anders

    -"spel eens even aub" "..met de E van Isidoor"

    -"waar is dat mijnheer?" "waar ? ge gaat hier nie beginnen zeveren eh"

    -"weet gij soms de nummer van de barbecue vd wielerbond"

    -reaktie op een niet gevonden nummer "Metteko!"

    -1204-oproep; eerste en laatste woord wat klant zegt "Klootzak", 'bijgedachte operator 'dat kost U dan  centen om me te beledigen idemdito'

    PS .97 percent vd klanten zijn fijne mensen

    -"Ik zoek de Drie Biggetjes in de Zeugsteeg" Bestond nog wel

    -"Het nummer van El Warda""Waar da""ehwel El Warda","maar waar dat""eh wel ik zeg het toch El Warda"enz enz werd vervolgd

    -Gewoonlijk belt men vanin een lawaaierig kafe voor een ander, ditmaal 'het Hemelshuis', niet gevonden, dacht 'alleszins niet waar dat gij zit'

    -iemand vroeg 'de nieuwe beer'maar wist niet of het een varkenshouder of cafe was

    -"het nummer van mijne vriend Gerard de Vogelaer in de Denayerstraat

    -"autokerkhof autoterminus"

    -"ne nummer om mijne poedel te scheren zou ik willen hebben"

    -"textielwinkel Dat is tof"

    "het is in de Gregoire Hartenstraat of de Gregroire Ruitenstraat, ik zou het begot niet weten"

    -bruiloft: "ik had vandaag moeten trouwen maar mijn madame is weggelopen, as ge ze kunt vinden moogt ge ze hebben"

    -"Zijn ze aan 't rondgaan voor den elektric mijnheer ?"

    -"Ik heb 22 jaar geleden bij mijn trouw 'kastrollen' gehad en daar is nu iets aan"

    -"Dokter Aers, rap, 'k  moet  dringend en kan niet meer"?

    -"ik zoek Nazzi Sylvain met dubbel Z" "bijgedachte, goed dat het dubbel Z is."

    -"ik zoek nen drinkbak voor vissen" blijkt te bestaan, da's 't strafste

    -"de nummer van het kerkhof van..."µ

    -"50 jaar geleden woonden ze daar" ...In Engeland én gevonden

    -terwijl hij doddelde a volonté moest ik meeluisteren naar het weerbericht

    -"hedde gij gin vettige lijn" op zijn Antwerps "Wat moet U hebben; een frituur?"

    -15 JUNI 2003 25 graden, iedereen puf , oproep van een gejaagd iemand :

    "het nummer van zonnebankcenter..."

    -"jullie op de inlichtingen vinden alles, heb je soms de lottocijfers niet" -"4 9 17 28 32 40 42 ...en wij vragen maar 15 percent van de winst"

    -"café de 'kleine beurs'",...uiteindelijk "ik heb geen 'kleine beurs'...gevonden Mr"

    -"de nummer van Schietgat Rita aub" kalm blijven operatorXYXX, kalm blijven

    -"het nummer van de famillie 'CLOPTEROP' bestaat

    -nog nooit tegengekomen in carriere ;een echtpaar ,hij dokter, zij apotheker, zou het kunnen dat dat bij wet verboden is of durft niemand dergelijke zaak beginnen

    -"ik zoek een prostitutiehuis; mijn moeder werkt daar "welk adres"; "wacht ik zal het eens aan onze pa gaan vragen" "welke naam" "Romantika"

    -een klant die zich aanmelde met 'Piet Uytebroeck' en aan een soort astma leek te lijden, waardoor hij...en dat was het grappige-niet opzettelijk-hijgde terwijl hij zijn gegevens opgaf (met mijn exkuses voor deze mens)

    -vrouw tegen haar kinderen, terwijl ze niet weet dat ik me al aangekondigd heb "zit eens effekes stil" "Ik zit stil mevrouw" klant voor 't zelfde geld aan't lachen gemaakt

    -"de nummer van nen 'baar'; de 'Philip den Tweide'; minne vent zit doar; 'k weit het, het es 'spittig'...

    -OVARIO in de Eikelstr bestaat

    -vrouw over haar toeren wil 'zenuwdokter Gielen' "Rustig, mevrouw"

    -en dan de onvergetelijke knaller van het jaar ; een oudje zoekt een rusthuis in een straat in Malle die NOOITRUST noemt...ik had niet mogen lachen want ze begon aan haar keuze te twijfelen

    BELANGRIJK: van al deze annekdoten is er geen één uitgevonden.

    Is er ergens één programmeur die een programma over het gebruik van humor in kommunikatie voor een stemkomputer schrijven kan ? Dat willen we nog es zien. 

     

    BIJ al deze ,Als je er nog weet, laat weten

    octo

    Het plezier dat je kunt doen om iemand aan een nummer te helpen en de annekdotes verlichten de berg werk. Nog veel werkplezier en een vredevolle olympische groet van alle operators ter wereld zou ik zeggen met de slotceremonie van de Aziatische spelen op een 'discusworp' van ons.

  • ONBEKEND GASTAUTEUR UIT 1692

     

    Tekst gevonden in een kerk in Baltimore -kerk door ???? anno 1692

    Wees kalm temidden van het lawaai en haast en bedenk welk een vrede er in stilte kan heersen.

    Sta op goede voet met andere mensen zonder jezelf geweld aan te doen.

    Zeg je waarheid rustig en duidelijk.

    Luister naar anderen, ook zij vertellen hun verhaal.

    Mijd luiddruchtige en agressieve mensen, zij belasten de geest.

    Wanneer je je met anderen vergelijkt zou je ijdel en bitter kunnen worden want

    er zullen altijd grotere en kleinere mensen zijn dan jezelf.

    Geniet zowel van wat je bereikt als van je plannen. Blijf belangstelling houden voor je eigen werk,

    ,hoe nederig dat ook mogen zijn; het is een werkelijk bezit in het fortuin van de tijd.


    Volg de loop der jaren met gratie; verlang niet naar een tijd die achter je ligt.

    Kweek geestkracht om bij onverwachtte tegenslag beschermd te zijn, maar verdriet jezelf niet met spookbeelden. Veel angsten worden uit vermoeidheid en eenzaamheid geboren.

    Leg jezelf een gezonde discipline op, maar wees daarbij lief voor jezelf.

    Je bent een kind van het heelal, niet minder dan de bomen en de sterren,

    je hebt het recht hier te zijn en al is het je al of niet duidelijk, toch ontvouwt het heelal zoals

    het zich ontvouwt ...en zo is het goed.


    Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog. Maar laat dat je niet verblinden voor de bestaande deugd; veel mensen streven hoge idealen na en overal is het leven vol heldendom. Wees jezelf. Veins vooral geen genegenheid. Maar wees evenmin cynisch over de liefde want bij alle dorheid is zij eeuwig als het gras.


    Heb daarom vrede met God, hoe je denkt dat hij ook moge zijn. Houdt vrede met je ziel in de lawaaierige verwarring van het leven. Met al z'n klatergoud, somberheid en vervlogen dromen, is dit nog steeds een prachtig weefsel. Wees voorzichtig. Streef naar geluk.

    --------favoriete tekst van pa zaliger------------

     

  • OPGEPAST VOOR INTERNETFABELS

     

    Opgepast voor Internetfabels !

    Via m'n artikel 'Michael Moore's waarschuwingen' kreeg ik een aantal reakties die ver afweken van de oorspronkelijke bedoeling van dat artikel, namelijk de huidige stand van zaken in de VS-presidensverkiezingen belichten. De film 'Fahrenheit 9/11' speelde ook een rol hierin. Ging het in die film nog om een nogal realistische inschatting van wat niet onmogelijk zou kunnen zijn, ondertussen zijn er een pak complottheoriën bijgekomen. Bovendien proberen een aantal groepen en mensen via al die complottheoriën de meest fiktieve tot bizarre wereldvisies te slijten, gebruikmakend van een aantal werkelijkheden die ze dan op hun onderliggend wereldbeeld metsen.

    In tal van internetfabels heeft men het over 'de nieuwe wereldorde'. Inderdaad, het is een oud zeer dat grote imperialistische mogendheden snode plannen hebben om in het voordeel van hun kleine elites hun invloedssfeer zo veel mogelijk uit te breiden. Ik weet niet hoe ze het geflikt hebben, maar diegenen die de in politieke diskussies gebruikte term 'de nieuwe wereldorde' in hun promotiemateriaal gebruiken, zijn er in blijkbaar in geslaagd al een zekere aanhang uit de internetsferen te toveren door al die complottheorieën en de nieuwe wereldorde te verbinden met wat zij 'occulte bloedlijnen' noemen. De machtigste mensen uit de politiek, de zakenwereld, de media, de militairen...zouden volgens deze bloedlijnen al duizende jaren de wereld regeren...ja wadde...gevaarlijke uitspraken, die in hun uiterste konsekwentie tot etnische zuivering kunnen leiden, als je 't mij vraagt.

    Men misbruikt de bevindingen van de Summerische kleitabletten in het oude Irak van vroeger om te gaan beweren dat 'goden van een andere planeet' in de tijd van de oudste beschavingen alhier hun kennis naar hier zouden hebben gebracht en zich met mensen zouden hebben vermengd tot een soort hybride soort...die voortaan voorbestemd was om te regeren...hoe dicht kunnen we nog bij de paranoia en het fascisme geraken ? Op te maken uit sommige enthoesiaste reakties van goedgelovige mensen uit een heel pak landen, zijn die mensen doodsbenauwd voor wat volgens hen nog allemaal komen moet: de wereld één natie, één valuta, één leger (en op de duur geen meer), daar kan niemand tegen zijn zou je zeggen...maar volgens de theoretici van deze zogezegde buitenaards-menselijke machtsstruktuur in wording zal de mensheid dan tot slaaf gemaakt worden.

    De hele wereld is volgens hogergenoemde visionairen al in handen van die geheime genootschappen...natuurlijk zijn er geheime genootschappen van supersuperrijke gangsters met overal op de juiste plaats hun invloeden...maar doe de internetwereld en daarbuiten tochniet geloven dat die dan te maken hebben met wezens die van een menselijke vorm naar een reptielenvorm kunnen mutueren en weer terug. Natuurlijk is dat best grappig als je president Bush in een cartoon als reptiel naast zijn vrouw in bed kunt voorstellen...maar al dat fake fabelachtig gedoe speelt juist in de kaart van al diegenen die niet liever hebben dan dat mensen die op een ernstige en eerlijke manier met de huidige machtspolitiek van de blokken bezig zijn, in het hoekje van de mensen 'die ze allemaal niet meer op een rij hebben' worden geduwd. En dat is nu net de bedoeling van dit hele science-fiction circus denk ik.

    Ik weet het, ik weet het, nu ga ik reakties krijgen van 'weet jij dan niet dat wij op termijn naar de toekomst toe allemaal een chip gaan ingeplant krijgen'...en ja ik weet dat dit al op zeer kleinschalig vlak al gebeurd en dat daar al geld mee verdiend wordt. Dat daar reaktie tegen komt is normaal, maar dat een woordvoerder van één van die groepen achter die buitenaardse bloedbanden-theoretici gaat staan en andersom, dat is pas een gevaarlijke mix van fiktie en werkelijkheid. Deze wereld is nog niet gek genoeg zou ik zeggen...dat moeten we er weer bijnemen...filosofisch verzet blijft dus geboden.

    octo

  • Michael Moore's waarschuwingen !

     

    Op de site van Michael Moore, die je via een link van 'filosofisch verzet' kan bereiken, staat een prachtig geschreven artikel over hoe de democraten alsnog WEER de volgende US-presidentsverkiezingen zouden kunnen verliezen. De tekst is echt de moeite waard en indien je de Engelse taal niet kan lezen, laat iemand hem voor je vertalen. In deze tekst overtreft hij zijn Fahrenheit-humor, ondanks de tragiek waarover hij schrijft.

     

    Moore herinnert er zijn landgenoten en vooral de democraten aan dat ze niet overvriendelijk moeten zijn voor de republikein McCain. In feite, iemand die stommelings de Vietnamezen ging bombarderen hoeft niet te worden opgehemeld tot een oorlogsheld. De democraten lopen vanwege de verkiezingskoorts ook het risico zich op internationaal gebied niet duidelijk genoeg van de havikken onder de republikeinen af te scheiden. Dat is niet wat de beloofde 'change' in petto had. Wat op de duur in de hoofden blijft hangen is dat Obama sneller een eind aan de oorlog in Irak wil dan McCain (men is intussen diens uitspraak om desnoods 100jaar in Irak te blijven al misschien vergeten). Moore, ondertussen de maker van al zoveel sociaal geïnspireerde films, raad Obama ook aan van niet te kiezen voor een generaal of een oerconservatief als vice-president, gewoonweg om nog niet-besliste kiezers te winnen...en er rekening mee te houden dat het thema meer vrouwen in de politiek sinds de campagne van mevrouw Clinton nog altijd leeft en zeker zo'n speech van hem verdient als die over de evenwaardigheid der rassen. De verkiezingsstrijd gaat zijn beslissende weken tegemoet,inzet van democratische militanten geboden... en denk maar niet dat "we hier in Zweden leven", schrijft Moore, "hier wint de 'held'"... en Obama, doe vooral niet zoals John Kerry, de vorige democratische verkiezingskandidaat, die op TV loochende van 'Fahrenheit 9/11' gezien te hebben, uit schrik van vereenzelfigd te worden met de maker ervan, die een deel van de republikeinse kiezers al als te links beschouwen. Toen wist Moore dat Kerry het niet ging halen. Moore zegt ook nog dat verkiezingen in zijn land met 537 stemmen verschil kunnen gewonnen worden, een oproep eigenlijk om niet op de derde kandidaat, Nader te stemmen...alleen maar om een punt te maken. De VS is ook Nederland niet, waar vooral de SP en Groenlinks in de buurt van de klassieke PVDA ginder komen. Wij Belgen zijn momenteel voor een groot deel dan weer de kampioenen van de foert-stem, rechtser en populistischer. Maar er is hoop, in Nederland is men daar al van teruggekomen. Klassieke sociaal-demokratische of groene partijen uit het ultra-liberale vaarwater houden is al een hele opdracht en nieuwe linkse partijen groeikansen geven, afhankelijk van land tot land evenzeer. In de VS zit je dan met twee grote partijen, de ene al neoliberaalder dan de andere, maar het zou alleszins krimineel zijn dat de pion van het militair complex van de VS de verkiezingen weer wint. Nationalisme en militarisering doden de hoop in deze wereld die nood heeft aan het omgekeerde. Als dit weer verkeerd uitdraait, gekoppeld aan negatieve groei en de hele reutemeteut, zal het vanuit filosofisch standpunt gezien minder en minder een zottigheid worden van eens een wereldreferendum te houden over een programma waar eenieder die zich verkiesbaar stelt zich aan houden moet. Enkele van de vragen zouden dan over 'internationaal gelijk loon voor gelijk werk''een internationaal sociaal zekerheidssysteem' of 'internationale omschakeling van de militaire industrie' kunnen gaan. Maar dat kunnen we ons nog niet genoeg voorstellen...toch zou niemand aanvaarden dat in de Olympische 100meter horden bepaalde landen 70 meter voorsprong krijgen. octo

     

    het leven is een eindeloze test                  theatermonoloog    octo

    (de geschiedenis van de filosofie door de ogen van  zwaluwen)

    via       http://users.skynet.be/octo       en dan Philosophy pagina 12

     

  • Het boek dat 'Leven' noemt.

    Niets  is 'echter'dan het beleven van het leven zelf, hoe echt kunst ook is. We zitten met ons allen in een echte roman die al eeuwig bezig is. Personages wekken andere personages tot leven en verdwijnen weer. Sinds duizenden jaren proberen we al dat bezig zijn in tekens om te zetten.

    Hoe meer je er van snapt, hoe moeilijker het in woorden om te zetten is.

    Het goede dat een mens doet leeft tijdens en na z’n leven door. Het kwade ook. Positief en negatief vullen mekaar aan in interakties. De zin ervan, een allesomvattend , machtig iets.Je kan pas observeren en reageren vanuit een evenwicht waar je dagelijks aan werken moet. Enkele tips.  Wetenschappen kunnen ons logische verklaringen voor het leven geven. Een getraind observeerder ervaart meer dan alleen de logika der dingen. Objektieve wetenschappers hebben teveel oog en te weinig tijd voor hun vak alleen.  Filosofie, psychologie en geschiedenis, moeten als menswetenschappen de overige logika éénmaken en verbinden met de subjektiviteit van het dagelijkse leven...theorie verschilt nu eenmaal met praktijk. Godsdiensten probeerden het met ons te doen geloven in goden. Religie, dingen 'reliëren',' verbinden' wat was dat dan ?Het omgaan met hoe het leven in z'n geheel ineenzat, was nog ver af. Marxisten probeerden de objektieve wetmatigheden van de geschiedenis te vatten.  De subjektieve faktoren hadden ook zij niet altijd onder controle.Einstein bundelde wat al was bereikd en onthulde een nieuw uitgangspunt.Tijd, ruimte en materie werden relatiever dan we dachten.Freudianen toonden voor een stuk de rol van soorten van bewustzijn aan.Toch konden zij geen allesomvattende zin zien in dit leven van ons. Wij zouden allen veel meer 'zinzoekers' kunnen zijn. Een zin die het leven verbindt met het begin, het verloop en het einde(?) ervan.We zitten echter teveel gevangen in allerlei soorten gewoonten en 'pijn'.

    octo

  • Liefde en verzet in oorlogstijd

     De ontmoeting van twee toekomstige ouders op Rhode Kermis

    Zoals elk ontmoeten geschiedde het kruisen hunner wegen enerzijds onder de door de wereldgeschiedenis geschapen voorwaarden én onder de begeleiding van de wetten van de aantrekkingskracht der wegen die zielen met mekaar omgaan doen.

    We schrijven juni-juli 1943.

    Het was weer rond de tijd van de jaarlijkse kermis in het gehucht Rhode, waar, zoals in de andere gehuchten nog een meerderheid van de bevolking de kost met boeren verdiende. De meeste boeren hadden een klein boerderijtje met een paar koeien enzomeer en verdienden, zelfs in oorlogstijd geen fortuinen, zoals al eens geschreven wordt. Het gros van hen en hun afstammelingen zou na de wereldoorlog de rangen van de loonafhankelijken gaan vervoegen. Een gehucht was toendertijd nog zoiets als een deelgemeente nu. De tijd van vóór de TV, toen ieder dorp minstens twee cafees per gehucht telde. Oorlogstijd, ook in België. Toen reeds hadden sommige extreem rechtse Vlamingen het niet zo hoog op met twee gemeenschappen die erin slaagden één natie te vormen. In de tweede grootste stad van Antwerpen orakelde rond die tijd een Vlaamse, toen noch 'Vlaamsche' priester tegen het voornamelijk als goddeloos afgeschilderde communisme. Een man van God was hij duidelijk niet en hij moet nattigheid gevoeld hebben toen hij iets zei over "Vlaanderen sterf en verrijs weer". Het Vlaanderen zoals hij dat zag was aan zijn doodsreutels begonnen...geen enkel gehucht, geen enkel dorp, géén regio, géén land kan alleen bestaan.

    Na de ellende die de in soldatenpakken gestopte Duitse en Russische werkmensen in Stalingrad in januari hadden uitgestaan, betekende de slag bij Koersk het einde van de plannen van de naar de buitenwereld als arbeiderspartij gepresenteerde fanclub van de toenmalige Duitse wapenproducenten. In Italië werd er een fascist die zich voor de misleiding van het volk eerst misleidend als 'socialist' probeerde te vermommen... opgehangen. Had de bewapeningsekonomie aanvankelijk de Duitse werkgelegenheid driest vooruit geholpen, nu werd de recessie van de jaren dertig er ondermeer in de USA door opgelost. Toppunt van debiliteit van zo'n wapenekonomiesysteem ,waren die lieden die in tijden van naöorlogse werkloosheidspieken meenden iets als "ne goeien oorlog, dat hebben we vandoen" te moeten uitkotsen. Ze zijn wel goed bediend geweest in de jaren na de tweede wereldoorlog, met Vietnam voorop...dan zijn de zogezegde goddelozen en de zogezegde communisten veel braver geweest...maar dat wist ik als ongeboren zoon van mijn ouders op de kermis in Rode nog niet.

     

    Het moet nogal een tijd geweest zijn, besef ik nu eens te meer in 2006, 62 jaar later

    als prille vijftiger. Het oorlogsverzet kwam van gewetensvolle mensen zoals m'n grootouders die 'onwettelijk'-verklaarde personen een schuiloord boden. Of ze nu gewoon wilden verderboeren en niet voor de oorlogsindustrie wilden werken of als overzees piloot uit zo goed als opgejaagd wild waren...geholpen werden ze. Het was de tijd dat je moest kunnen zwijgen als een graf en hopen in het beste van binnenin de mens...en uit je doppen kijken dat je door geen enkele strekking van het verzet gedomineerd werd...of dat de collaboratie niets in de gaten kreeg. Nu, nu we niet meer moeten zwijgen, zwijgen er tevelen en schrijven er te weinigen over al die streken in de wereld die nog een hel op aarde zijn...en waar m'n z'n leven nog waagt als men z'n nek voor een verbetering van toestanden uitsteekt.

    De toekomstige ouders hadden geen idee van de verschrikkingen die de oorlog hen nog zou brengen. Ze zaten samen gezellig een pintje te drinken in een cafeetje.

    Zij was nog maar pas hersteld van een granaatscherf die haar dijbeenvlees vanboven had doorboord. Hij was niet in 't leger gemoeten omdat hij, misschien ook ziek van al die oorlogsellende, dat jaar voor één van z'n longen vocht. Met de foto's van zijn long in de hand slaagde zijn broer er in van zich aan de opeissingen van de bezetter te onttrekken. Mijn ouders kwamen beide uit een ander dorp.

    Zijn dorp, waar een jaar later, net na de invasie van de gealliëerden in Frankrijk, iemand tegen de raad die m'n grootvader gewoonlijk aan het plaatselijk verzet gaf in, iemand uit de kollaboratie van het leven benam; dit dorp zou het toneel worden van een vooraf geplande dramatische omsingeling.

    Het Vlaamse brein achter die omsingeling zou later voor de CIA en nog andere buitenlandse diensten gaan werken. Zijn uitlevering werd nooit bekomen. Rechtse milieus zijn vaak zo verstrengeld dat ze onder een bezetting vaak én samenwerken met de bezetter én het verzet proberen orders te geven. Alhoewel hij nergens lid van was, leunde hij meer bij het linkse deel van het verzet aan...zoals zijn buurman waar de vergaderingen van de partizanen plaatsvonden.

    Het soort fascisme dat vóór de tweede wereldoorlog ontstond, vertrok van rijke hebzuchtige mensen die een deel middenklasse en een deel armere mensen meesleurden in hun haat die ze in mensonterende houdingen tegenover vreemdelingen en meer bepaald toen 'Joden', propageerden. Het was voor hun de enige manier om het systeem dat niet zonder superwinsten draaien kan, in stand te houden. Het soort fascisme dat nu de kop opsteekt in welvarender maatschappijen dan vroeger, is veel gevaarlijker...het kijkt niet afgunstig naar de rijken maar neerbuigend naar diegenen die uit de boot vallen. Indien we er niet in slagen het blijven in te dijken, riskeren we ingekapseld te blijven in een uitbreiding van het oorlogsdenken van de dag van vandaag...het op voorhand aanvallen van Staten als dat de burgerij van andere Staten goed uitkomt.

    Mensen lijken soms verbonden in het lot te zijn. Diegenen die in de jaren veertig een jaar of vijtig waren en waar de vergaderingen van het verzet plaatsvonden bijvoorbeeld. Twee van de drie verzetsmensen waarover ik het heb, ( derde ontsnapte), werden opgepakt en respektievelijk in Breendonk en in Leuven weer vrijgelaten, wat na de oorlog leidde tot spekulaties over wat zij onder foltering al of niet hadden losgelaten, terwijl zij zelf het waren die na foltering en loslippigheid vanwege hun voortrekkersrol aangehouden werden. De repressailles op het dorp worden soms niet als repressaille voor één bepaalde moord op een collaborateur uitgelegd, maar als een plan dat maanden op voorhand al klaarlag omdat men met de opkomst van de geallieerden in zicht alle sabotageakties van het verzet tegen de mogelijke terugtrekking van de bezettende troepen vóór wou zijn. In Normandië had dit de bezetters al vele verliezen gekost...gedynamitteerde bruggen waarover men niet meer kon terugtrekken en zo in de val zat enzoverder. In het boek met de visie al zou de represaille dus in een militaire

    strategie tot terugtrekking gepast hebben, dweilt men de vloer aan met de repressaille-theorie...waarom omsingelt men dan één dorp...omdat de verzetsmensen meer en meer uit de steden trokken en zich in de dorpen verborgen, stelt men. Mensen die hun leven op het spel hebben gezet om het verzet te steunen waaronder de drie waarvan ik sprak, mijn grootvader ook, een mens wiens vrouw van de één of andere fasco-schurk slaag kreeg en met een kind van haar in een naburig dorp ondergedoken in koetroggen(eetbakken) slapen moest terwijl hun andere kinderen elders ingegraven waren. Ik speelde als jeugdige gast nog tolk voor één van de twee Engelse piloten die m'n grootvader bij hem thuis en in de buurt verborg. Ze zijn beiden kunnen ontsnappen. M'n vaders vader...een mens die voor en na de oorlog bij burenruzies geroepen werd om te bemiddelen, een mens die men bijhaalde om doden af te leggen, iemand die kon zwijgen als een graf en om zijn filosofische zwijgzaamheid bekend stond, iemand die een café met volksspelen had en die in allerhande amoureuse en andere perikkellen om raad gevraagd werd...iemand die het belang van zwijgen kende omdat wit én zwart soms samen in z'n café zaten, zo iemand staat dan ergens in een boek met het woordje verraad geassocieerd. Ironisch dat de aanleiding voor het feit dat iemand hem onder foltering aangaf een liefdesaffaire van iemand die hij verstopte was...hij die mensen naar mekaar toebracht als er kinderen werden verwacht...van wie ze ook waren trouwens.

    Als men geweten had dat hij ook piloten verborg dan had men die zeker gaan zoeken.

    Er waren zoveel versteekplaatsen bij hem, tot onder de prei in de hof...ook voor werkweigeraars...dus heeft hij niets over die piloten gelost...wat zou hij dan meer hebben verteld dan de bezetter al niet maanden van tevoren via zijn infiltranten wist ? Net als vele anderen heeft hij alleen mensen in nood willen helpen en was hij uiterst sceptisch tegenover ordewoorden van om 't even welke verzetsgroep of hun overkoepelingen. Omdat de kennis van iemand uit zijn omgeving als hulp bij iemand van de bezetting werkte kwam hij vervroegd vrij, niet omdat hij de pagina's met namen van inwoners uit de gemeente zou ondertekend hebben. Het zullen bijna alle namen van de gemeentebewoners geweest zijn, vermitst sommige van veertig pagina's spreken.

    Daar krijg je makkellijk duizend namen op...en zovelen waren het er toen niet. Men vroeg aan alle aangehouden of men die of die kende, natuurlijk kende iedereen iedereen.

    Wie weet zette diegenen die bij Himmler en ga zo de ladder dan maar af, op een goed blaadje wilden komen niet gewoon een geweer tegen iemands hoofd als je dan niet tekende.

    Na de oorlog werd hij telkens weer door de dorpsbewoners in de gemeenteraad herverkozen.

    Als keizer en keizerin van de volksdansgroep dansten ze nog op de wereldtentoonstelling in Brussel.

    Zijn zonen zouden later bewijzen op welke manier vrede hier op aarde mogelijk is. Ze zouden hun leven lang het in de streek geoogste en in hun frigo's bewaarde en in de streekveilingen verzamelde fruit naar binnen-en buitenland verhandelen en voeren.

     

    Analyses van wat er werkelijk gebeurde, mogen er niet toe leiden van al diegenen die aan het verzet deelnamen nu tegen mekaar op te zetten. Het zijn altijd diegenen aan de top die de kleine man gebruiken en doen marcheren...in de tijden van bewapening in de jaren dertig werden de vakbonden zelfs ingeschakeld om de bewapeningswedlopen mogelijk te maken, en niet alleen in Duitsland. Het volk had overal principiëel tegen zo'n dingen moeten zijn. Net zoals men nu tegen de huidige bewapening zou moeten ageren, maar dan met een aktieplan dat door miljoenen betogers wereldwijd aan alle regeringen kan worden opgelegd.

    octo

  • FILOSOFIE KAN POLITIEK REDDEN !

     Filosofie kan Politiek redden !

    Toestanden zitten over het algemeen anders in mekaar dan er oppervlakkig over wordt geschreven en verteld. Alleen ervaringen opdoen en leren lezen en observeren, luisteren en praten kan ons helpen. Onafhankelijkeid is alleen mogelijk als men het algemeen belang van de hele wereld op sociaal en ekologisch gebied vooropstelt en breekt met alle taktieken die daar tegenin gaan. Feiten in een breder kader kunnen zetten, insinuaties ontkrachten, daar komt het op aan. Pas dan kan krijgen echte alternatieven en de mogelijke wegen naar vooruitstrevende methoden om het sociale en ekologische te bevorderen een kans.

     

    Hoe een praktische filosofie ontwikkellen ?Terwijl er wereldwijd bommen ontploffen en kritisch denkende mensen op vele plaatsen fysiek uit de weg geruimd worden en er nog steeds miljarden dollars verkwist worden aan oorlog, terwijl armoede een groeiende kanker is; bevind ik me in Europa ergens in een landje waar zoals overal het merendeel van de bevolking kontent is dat ze van dat alles weinig last hebben. Men werkt hier en wordt hiervoor beloond volgens een onoverzichtelijk sociaal labyrint aan statuten. Uit de pas lopen is onmogelijk want dan ben je al gauw je job kwijt. Het levensdoel van partijen aan de macht en anderen, is heel dit doolhof van wetten in stand houden en uitbreiden. De vakbondsleidingen nemen aan dit hele burokratische spel ook deel, van welke ideologische of religieuse strekking ze ook beweren  te zijn. In de hele wereld werden ondertusen de wetten van de markt heilig verklaard om de heilige grotegeldspekulatie ter wille te zijn.

    Wij, uit de meer welvarende landen, en dus ook onze regeringen, hebben geen alternatief politiek plan om op wereldgebied de armoede uit de wereld te helpen. Niet de noden van de mensheid, maar de winstperspektieven alleen tellen. U heeft geen geld ? Geen goede woningen, ongezond water, tekort aan onderwijs en eten, telecommunicatie, vervoer, energie zij uw deel. Verrek maar ! Dat is het uitgangspunt, instandgehouden door speculatie en andere verouderde ekonomische wetmatigheden. Niet de noden van mensen, maar de speculatiemechanismen instandhouden telt. Omdat wijzelf en de grote beursgenoteerde ondernemingen het onderste uit de kan willen voor het eigen ik of de eigen onderneming, blijft het meer en meer decadent circus maar draaien en wij erbij.

    Om zoveel mogelijk inkomsten te hebben willen de Staten zoveel mogelijk mensen zo lang mogelijk aan 't werk. Probleem is echter dat de ondernemingen met zo min mogelijk personeel willen werken.

    In de tamelijk welvarende landen komen mensen nauwelijks samen om hierover van gedachten te wissellen en een tegenmacht te vormen. "Daar is toch niks aan te doen", zeggen zij die er niet op één of andere manier mee bezig zijn. De wereldwijde betogingen tegen de oorlog in Irak bevestigen deze mensen nog maar eens in hun schijngelijk.

    Deze betogingen zijn nog geen wereldwijde akties of stakingen tegen de superspekulanten geworden. De heersende grotegeldelites en hun collaboranten hebben nog altijd niet moeten inbinden. De Staat die het meeste geld in militaire avonturen steekt wordt geregeerd door een bende multimiljonairs en dat zal na de volgende verkiezing in 2008 hopelijk veranderen ?

    Werkloosheid, waarom zou zoiets moeten blijven bestaan ? Waarom geen op Westerse norm vastgelegd gelijk loon voor gelijk werk voor iedereen waar ook ter wereld en recht op arbeid of inkomen, langs een universele sociale zekerheid om ? Als je geld als iets louters administratiefs in plaats van spekulatiefs gaat gebruiken is één en ander perfekt te regelen. De enige reden waarom dit niet MAG (want het kan) is dat de kleine groep mensen aan de top van de geldpyrammides dan enkele procenten minder rijk gaan zijn. Vermits de huidige regeringen door hun konkurentiepositie-overwegingen de gevangenen van het spekulanten- spel zijn is er dringend een wereldprogramma en een wereldinstantie nodig die de ekonomische machten bepaalde spelregels oplegd. Zonder de druk van in daden om te zetten programma's zal een dergelijke koerswending er niet komen.

    Door hier niet mee bezig te zijn en ons aan het oude systeem van aanmodderen te laten vangen, zijn we medeplichtig aan de toestand waarin de wereld meer en meer afglijdt : meer armoede en oorlog, meer werkloosheid; terwijl de uitbuiting van de werkenden alsmaar opgedreven wordt...met een ongeziene vervreemding van de mens tegenover zijn arbeid tot gevolg. Hoe meer stress, hoe meer hyperactieve kinderen dat er geboren worden en hoe meer relaties die een goede kans maakten, uit mekaar spatten.

    Moet er niet een door sociale organisaties gesteund internationaal aktieprogramma komen dat regeringen en daardoor ook de bedrijven verplicht van een programma in funktie van de noden van de hele wereldbevolking aan te nemen ? Zoniet bestaat de kans dat 'religieuse' en andere rechtse fanatici hun smerige terreuroorlogen verder dan buiten onze grenzen blijven uitvechten.

    Ondertussen blijven we maar bezig met onze vrije tijd op te vullen met pulplektuur en blijven we teveel onzinnige misdadige films en snobfeuilletons bekijken. Bovendien zijn we soms zo de gevangenen van onze negatieve emoties en psychologische problemen met anderen, dat deze verstRikking zo verstikkend werkt dat er geen zuurstof meer overblijft voor een gezonde filosofische interesse, voor politiek bewustzijn, voor kunst en voor echt menselijke oplossingen voor onze relatieproblemen.

    De kwalen waarover de media bericht, duren al decennia. Alle mogelijke vooroordelen tussen mensen worden door een deel van de media mede in stand gehouden, omdat ze ze uitvergroten. De mensheid wordt door de media niet in de eerste plaats bekeken zoals ze is, namelijk een overgrote meerderheid individuen die van een inkomen of een loon afhankelijk zijn, maar wel als afzonderlijke groepen : allochtonen, autochtonen, werklozen, derde wereldmensen,zieken, werkenden en gepensioneerden en alle mogelijke 'categorieën' daarvan. Verdeel en heers. Netjes berichten over hoe het hen vergaat en wat de klassieke politiek binnen het oude kader aan burokratische nepoplossingen te bieden heeft en populisten promoten.

    De filosofie heeft tot doel alle niet op het welzijn van iedereen gerichtte zaken uit godsdiensten en ideologieën te weerleggen en de strijd voor een beter wereld inspiratie te geven. Niettegenstaande onze technologische vooruitgang blijft veel door armoede of onverschilligheid of blind idealisme in stand gehouden onwetendheid allerhande zich vertalen in steun aan terreurgroepen of onsolidaire houdingen op de werkvloer of in 'eigen sektor eerst'.

    De filosofie moet overal een verbindend antwoord op hebben, dat is ze aan de geschiedenis van alle andere takken van de wetenschap verplicht. Ze moet niet kunnen uitleggen hoe de lever werkt, maar welke rol die lever in het geheel van het lichaam heeft. Op de vraag naar de grondzin van het bestaan, kan er, afgemeten aan het evolutieverhaal maar één antwoord zijn : de verfijning van onze geestelijke vermogens. Daarom is het één van de taken van de mens om oorlog en armoede uit te roeien. Die taak begint met het uitleggen hoe straling het eerste atoom in mekaar knutselde en lang daarna de eerste biolgische cel dankzij energieën van allerlei aard tot stand kon komen en hoe ze zich door die nieuwe energievorm leerde vermenigvuldigen tot wie wij nu zijn. Deze filosofische opgave impliceert ook uitleggen hoe de maatschappijen evolueerden tot de samenlevingen van de dag van vandaag en hoe we tot een universele, echt menselijke maatschappijvorm kunnen evolueren als we onze verantwoordelijkheden maar willen opnemen. Daar zouden we toch moeten zien in te lukken voordat we weer gewoon ...straling worden.     - octo-

     

  • Dichter wreekt oorlogsslachtoffers !

     

    Dichter wreekt oorlogsslachtoffers !

    In de Kaukakus worden weer een paar duizend graven gedolven.

    De wereldstrategen hebben al een aantal uitstapstrategieën klaar. Maar welke woorden hebben ze voor de doden, de gewonden, de mensen die mensen moesten afstaan ? "Sorry, 't was maar om te lachen", de oorlog is al gedaan"?

    Een dichter bezoekt een Belgisch WOII -oorlogskerkhof in Lommel en wreekt alle slachtoffers van barbarij.

     

    ontmoeting met het Lommels Friedhof

     

    Duizenden malen een betonnen kruis, telkens voor 2

    ,of ze nu met de teenkootjes of de schedels tegen mekaar ingekuild zijn.

    Te vroeg van hun vlees ontdane botten.

    Al die dode, uitstralingsloze gelaten, met nog even die grimassen van onbegrip.

    Geraamten door Kruppkogels ontsierd.

    Met granaatscherven, taaier dan de knoken waartussen ze liggen te roesten.

    Op enkele jaren vielen zij, opdat een vernietigend model van overheersing

    en de leiders die dat voortbrengt,

    nog het einde van de eeuw zouden kunnen halen.

    Mannen, vooral 20, 30 en jonger.

    Ook kerels die nog maar net naar het stadium

    van krasse grijsaard aan 't toegroeien waren.

    Allemaal als slachtvee gekrepeerd. Ieder geraakt,

    elk van hen gevallen of uiteengespat.

    Sommige bijeengeveegd, wie weet zonder kist tussen d'aarde geschoven.

    Eugeen Wette, Leopold Berger en Heinz Thormann,

    zoek ze er maar eens tussenuit.Verraden en bedrogen onder het juk van een elite die, verdoken, aan de touwtjes trekt.

    Slachtoffers zoals er nu nog overal ter wereld geofferd worden.

    Primitieve offeranden. Ritueel en barbaars.

    Door bruine wolven en alle andere oorlogskredieten goedkeurende marionetten mee de dood ingeduwd.

    Ter ere van de daaropvolgende heropbouw,

    na de eerste grote, nieuwe bankcrashenreeks.

    In plaats van werk gaf men hen patriotische dromen...

    die na het eerste doodsgevaar, nachtmerries werden.

    Hun geweten pakte men hen af...

    omdat je daarmee na je eerste dode, niet meer leven kan. Hun soldij was een soort werkeloosheidsvergoeding uit die tijd.

    Zo 'verGOEDE' men en vergoelijkt men nog immer een aantal andere gruwelijke en

    ...als vanzelfsprekend gepresenteerde dingen...

    't was zogezegd toch allemaal om ONS belang begonnen ?

     

    Ik dacht daar in Lommel aan alle geestelijke en andere geneugten des Levens die, deze onzer voorouders als vijanden voorgestelde werkmensen en onze tijdgenoten nu, niet hebben kunnen ervaren.

    Door, als domme kruisvaarders hun even armzalige lotgenoten in andere landen, als op iets rood afstormende stieren te lijf te gaan,

    ondergingen en voerden zij de geschiedenis uit...

    in plaats van deze uit handen van de onderscheiden elites te nemen.

    Uiterst rechtse krachten beslisten voor het werkvolk en wilde de absolute vrijheid van 't grootkapitaal, ...meer ruimte...je kan die ruimte in Lommel gaan overturen. Er zullen er weinigen zijn die hier liggen, die dat moorden met plezier hebben ondergaan...en toch is alles zo gegaan.

    Mensen toch, zij waren niet onze vijanden

    en hadden onze kameraden kunnen zijn.

  • Verdomde pretbedervers der wereldvrede !

     

    Verdomde pretbedervers der wereldvrede !

    Op hetzelfde moment dat er een golf van eendrachtigheid en estetische en culturele ontroering over de wereld viel, rukte het leger van Georgië het Zuid-Ossetische landschap binnen om er dood en vernieling te zaaien.

    Op een niet ontoevallig geplande datum, die inval ...hoe cynisch kan een staatsapparaat zijn ? Terwijl de mensheid zich aan nieuwe hoop aan 't laven was,

    ontwikkelden zich eens te meer reaktie en tegenreaktie. Terwijl sommige leiders van die mensheid in de Olympische tribune aan 't applaudiseren waren, hadden ze misschien in hun achterhoofd de wetenschap dat ze de regering van Georgië hiervoor hun groen licht hadden geven.

     

    Er worden op het politieke topniveau weer duistere plannen gesmeed terwijl de sportlui verondersteld worden van tot glorie van hun land het beste en sportiefste van hun eigen te geven. Op de eretribune van de politiekers zagen we ook een zekere Henry Kissinger naast zijn president-specialist- in oorlog staan.

    Terwijl deze oude oorlogsstoker, die heel zijn leven tal van fascistische regeringen aan de macht bracht, applaudiseerde, vlogen de bommen en raketten over een deel van het kruitvat Kaukasus. Terwijl sommigen, laat ons het zo maar zeggen 'in hun gat gebeten waren' dat hun Vlaamse leeuwtje niet mee mocht opstappen in Peking...vertrokken de Belgische militairen naar een al even uitzichtsloos... en explosief oorlogsgebied : Afghanistan en waarschijnlijk Pakistan een dag.

    Onze premier ging hen uitwuiven en legde ons van in die beeldbuizen van ons uit hoe nodig dat wel allemaal was. Wijselijk vergetend dat, indien het Westen én de krapuleus rijke olieëlite die boeren ginder landbouwmateriaal gegeven had, dat die machtsbasis van de Taliban allang verschrompeld was. Maar oh nee, brave burgers, de wereldvrede kan er alleen door gewapende inzet komen, maakt men ons wijs, goed wetend dat gewapende vreemde troepen inzetten vragen om guerillia en ander militair verzet is. Hoeveel boomerangen hebben aanvallers al terug in het gezicht gegekregen. Was Viëtnam niet genoeg mister H.Kissinger ?

    Ondertussen stond dus Henry Kissinger daar te applaudiseren met nog andere plannetjes in zijn hoofd. Afghanistan militair bezetten vindt hij een strategische 'must'...de sexistische feodale regering van Saoedi-Arabië wiens twintigtal landgenoten bij 9/11 betrokken waren, een geweldige bondgenoot ...al is die regering doof als het om de armoede van geloofsgenoten gaat.

    Men speel een zeer vuil spel boven onze goedwillige, goedgelovende hoofden. Heeft men misschien met de huidige, in de US-klaargestoomde leider van Georgië afgesproken om de Russische beer uit zijn tent te lokken ?

    Moest Georgië daarom hoognodig bij de Navo komen ? Vreest men, nu het monetaire systeem in zware ademnood verkeert een instorting van dit systeem met veel sociale onrust die alleen door oorlogstaal en opgewekt patriotisme te hanteren is ? Is de strijd om de afzet-en grondstofmarkten al op zo een uitzichtsloos punt gekomen, dat men meer en meer voor oorlogscenario's kiest ?

    Indien het antwoord op al die vragen 'ja' is...vrees ik dat alleen druk van onderuit op al die betrokken regeringen niet voldoende zal zijn...laat ze opstappen en verkies er vanuit een andere optiek andere ! De koude douche na het hartverwarmende olympische van gisteren, is er teveel aan. Staatskriminelen à la Henry Kissinger en hun loopjongens à la Bush en andere oligarchen, of ze nu in Rusland, Texas, Georgië of waar dan ook wonen...wordt het geen tijd dat diegenen die jullie aan de macht verkozen jullie via hun parlementaire verkozenen afzetten...of zijn die daar te laf voor en al te zeer betrokken of te angstig vasthoudend aan hun job. De ekonomie wordt onophoudelijk geherstruktureerd... een deel van het politieke personeel vraagt er gewoon om om af te mogen vloeien. Te weinigen hebben hier zicht op en daarom gaat alles zijn gewone gangetje. Nog minder reageren. Aan de stembus is het merendeel gewoonlijk al vergeten waarover het in de wereld gaat. Kerstmis is mooi, nieuwjaarswensen, sportevents, olympische geest...maar nu moet het verdomme genoeg zijn geweest ! Een motorijder die door een woonwijk raast, gaat op de bon...juist goed natuurlijk...politiekers die zich achter de oorlogretoriek van een bepaalde toplaag scharen hebben totnogtoe alleen maar standbeelden en fortuinen en oorlogskerkhoven vergaard. Iedere bijkomende oorlog brengt het risiko op een treffen met massale slachtoffers dichterbij.

    Is de wereld dan toch niet aan de zachtaardigen ? Nee toch !


    ter herinnering :

     

    Dagelijks Olympische Waarden oefenen

    Een tsunami van politieke recuperatie overspoeld de wereld. De olympische spelen

    zouden iets moois en helends moeten zijn.

    De grootste overtreders van de mensenrechten slaan ons om de oren en ogen met hoe het dan wel met de wereld zou moeten. Net op een moment dat we even de gevaarlijke, niet door het parlement goedgekeurde inzet van 'onze' straaljagers zouden kunnen vergeten. Voor al u het allemaal even teveel wordt :

    de twaalf geboden

    ontwikkel het sterkere in jezelf

    tracht naar objektieve kennis

    overwin je negatieve emoties

    wees solidair met rechtvaardigen

    doe jouw deel van het werk

    neem de tijd voor stilte en natuur

    geld was een middel, geen doel

    ontdek de ware betekenis van trouw

    leef niet alleen om te werken

    overmatige konsumptie vervuilt jezelf

    ontdek de symboliek van de zin van het leven

    kunst brengt je dichter bij de kern van het leven : zin van onzin scheiden

    octo

     

  • Wall Street 1929-crash bis ? Nee toch !

     

    Hoe een tweede Wall-street 1929-crash te vermijden ?

    Waarom de wereldeconomie de volgende paar decennia niet hoeft in te storten.

    Er is de laatste maanden al schandalig veel speculatieve geldwaarde in rook opgegaan.

    Wereldwijd hebben de beurzen al gigantisch veel geld aan de consumptieketen onttrokken.

    Hadden de regeringen het op voorhand geweten, dan hadden ze de superfortuinen meer getaxeerd om de armste lagen van de bevolking terug in die consumptieketen te krijgen en zodoende zou dat dan ten bate gekomen zijn, niet alleen van de investeerders maar ook aan de zelfstandigen en alle andere soorten werkers. De échte economie is niet de speculatieve ekonomie die alle geldwaardeverhoudingen heeft scheefgetrokken.

     

    Om de consumptieketen weer op een ecologisch verantwoorde manier op gang te krijgen zijn wereldwijde afspraken nodig. Wegens het ontbreken van de goede wil van boven af, is er een andere soort van lobbywerking nodig, niet de klassieke lobbywerking van de grootspeculanten maar de druk van de bevolking op haar regeringen en de partijen die er wereldwijd van deel uitmaken. Interne druk van partijleden en verkozenen, zowel als externe druk van zowel werkgeversorganisaties als vertegenwoordigers van de werknemers en zelfstandigen, milieu- en ontwikkelingsorganisaties.

     

    De ziekte van het ‘vergaren’ zonder investeren en consumeren brengt de economie tot stilstand. Raar toch dat we met een economie zitten die wel steeds moét groeien om niet in een recessie te geraken. De grootgeldspeculanten zullen hun recht van bestaan moeten verdienen en bewijzen dat professor Marx het destijds niet altijd bij het rechte eind had, voordat ze de instabiliteit in de wereld naar nog triestere hoogtepunten leiden.

    Er zijn nog een pak mogelijkheden om op een ecologisch verantwoorde manier te groeien.

    We moeten het alleen tegen de stroom in durven zeggen en eisen in onze sociale en politieke organisaties en daarbuiten. We moeten het durven eisen van zowel de toekomstige president van de Verenigde Staten zowel als die van Rusland, China…of welk land dan ook dat enorme bedragen van het Bruto Nationaal Product in de militaire economie vastzet in plaats van in de consumptieketen laten terecht te komen.

     

    Waarom zou een economie moeten stilvallen ? Hoeveel huizen moeten er niet worden opgeknapt ? Hoeveel geld gaat er door spekulatie niet in rook op in plaats van dat er dingen mee gekocht worden of nuttige investeringen mee gedaan ? De economie valt ook ten prooi aan recessies omdat de huidige werldhandelsverhoudingen maar niet worden gelijkgeschakeld…iedere grootmacht of de zich ontwikkelende wereld als tegenkracht, boycot elke vorm van eendrachtige vooruitgang. Fabrieken zouden alleen mogen sluiten als er geen vraag meer is naar een bepaald produkt...bijvoorbeeld de dag dat alle elektrich materiaal op het stroomnet oplaadbaar is, zullen er ook geen batterijen meer nodig zijn. Met gelijkaardige en rechtvaardige produktievoorwaarden (lonen...) en een internationaal eenvormig taxatiesysteem kan je op internationaal vlak een sterke koopkracht scheppen, die recessies naar de geschiedenisboeken verwijst, net zoals dat bijvoorbeeld met de tolpoorten rond onze middeleeuwse steden gebeurd is.

    Weer zijn het de grootspeculanten die, tegen hun eigen belangen in eigenlijk, de boel saboteren door geen toegevingen te doen, door er niets mee in te zitten dat door hun starre houding de arme boerenbevolkingen van bepaalde landen verder de dieperik in zouden kunnen zakken. Enkele honderden zelfmoorden van boeren in India meer per jaar, daar maalt men in bepaalde middens niet om. Er is nog zoveel te doen om deze wereld een voor iedereen gezellige, en leefbare plaats te maken, om over te schakelen naar oneindige energiebronnen en zo meer…en toch dreigt de wereldeconomie stil te vallen…met alle gevaar voor verrechtsing en onbeheersbaarheid van conflicten er nog maar eens bovenop.

    We moeten er met z’n allen iets aan doen, uitvluchten tellen niet, de feiten zijn er, de kranten en moderne media bieden ons allerhande informatie op een schoteltje aan…we moeten er tenslotte iets mee doen als het hele proces van leven op deze planneet een zin hebben wil.


    octo

  • vier f-eetjes op culinaire trektocht

    http://existe.skynet.be/profil/filosofisch-verzet/galerie-photo/

    de twaalf geboden

    ontwikkel het sterkere in jezelf

    tracht naar objektieve kennis

    overwin je negatieve emoties

    wees solidair met rechtvaardigen

    doe jouw deel van het werk

    neem de tijd voor stilte en natuur

    geld was een middel, geen doel

    ontdek de ware betekenis van trouw

    leef niet alleen om te werken

    overmatige konsumptie vervuilt jezelf

    ontdek de symboliek van de zin van het leven

    kunst brengt je dichter bij de kern van het leven

     octo

  • gastauteur willeke : religieus ochtendgloren

     

    Vroeg uit de dons verkwikt lichaam en geest even goed als de beste slaap.

    De explosieve elektriciteit van gisteren heeft zuurstof achtergelaten en verdrijft de vermoeidheid die veel zomer kan teweegbrengen. Warmte is heerlijk maar hitte is té … zoals je kan houden van koel water maar niet van koud vocht .

    Ik wandel langs de struiken waarin de resten van het avondlijk onweer zich niet onderscheiden van parelende dauwdruppels … toch niet voor mijn menselijk oog . Misschien proeft een insect het verschil wel … intuïtief ben ik er bijna zeker van …

    Terwijl ik de bloemen en grassen inadem vraag ik mij af wat er te genieten viel in de dampende kroeg van daags voordien … Mijn hoofd is duidelijk verdraagzamer voor geuren die zich zuiver , subtiel , en sensueel aandienen dan voor avondlijke uitlaatstoffen allerhande … al moet ik toegeven dat in het avondlijk moment het genieten evenwaardig aanwezig was… maar dan in een vastere vorm , in een vorm die ons lichaam al langer kent : van mens tot mens .

    Behoeften kunnen nogal eens verschillen van moment tot moment .

    Ik vraag me af of onze geest wel wil ombuigen naar volledig etherische vormen zolang er geen doodsverlangen mee gepaard gaat? … Ons lichaam zeker niet … en vermits ze één zijn

    … Of is het gewoon de aard van het beestje “mens”, dat evenwicht in zichzelf zoekt en de ingrediënten daartoe voornamelijk vindt in de ontmoeting met de anderen maar evengoed in het éénheidsgevoel met de natuur.

    De ontmoeting tussen mensen verloopt op het eerste zicht eerder problematisch . Er is de mens met zijn oordeel , twijfel , goedkoop sentiment , de waarheid van zijn eigen gelijk … zijn verleden , zijn pijn , zijn hoop en zijn kleinheid . Er is de mens die zwijgt , die oplossingen aanreikt , die luistert , die in opstand komt , die meeleeft, die zich afwendt , die zich inleeft . Er zijn de tegenstellingen , het afgewezen worden , het zich begrepen voelen , het “er niet alleen voorstaan”-gevoel , het kunnen en mogen en willen lachen met een grap om een uit de hand lopende discussie te relativeren .

    We worden duidelijk naar mekaar toe getrokken , we hebben iets te leren van mekaar of we hebben onbewust een ontbrekend puzzelstukje van de ander in ons bezit . We “herkennen” iets in mekaar en zoeken , stellen ons open en laten de ander toe om te vinden , of sluiten ons af en weigeren ons bloot te geven . We kunnen elkaar tot grotere prestaties of weidser denken brengen maar evengoed mekaar kapotmaken . Oorlogen woeden in grote vorm als de discussie niet uitgepraat wordt als het probleem nog klein is … en als het niet uit te praten valt is er altijd nog het respect voor het anders- zijn van onze medemens waar we zouden kunnen op terugvallen .

    We moeten ervoor waken dat de woorden “ verwondering “en “ verantwoordelijkheid “ niet uit ons leven verdwijnen . Durven het risico te nemen van ons kwetsbaar op te stellen … Onszelf en de anderen vergeven als het misloopt … Zoeken naar oplossingen en niet naar redenen …

    Evengoed kan onze verbinding met de natuur ons verheffen of vernietigen . Leef je niet in respect voor en evenwicht met onze aarde dan mag je een reactie verwachten . Licht- , lucht- , water- vervuiling eisen hun tol . Ontbossing , woestijnvorming , smelten van de polen , overstromingen : elke dag komt er wel iets van in “het nieuws” . Vergrijzing , tekorten in de ziekteverzekering zijn het gevolg van het inruilen van kwaliteit voor kwantiteit van leven maar ook van corruptie en speculeren met geld in onze zowel reguliere als alternatieve geneeskunde .

    We moeten ons bevrijden van de allesoverheersende geldmachten die denken dat ze lucht kunnen kopen en verkopen en ons doet geloven dat er in de economie moet vervuild worden op straffe van ondergang . Ons hele systeem voert mensen terug naar de slavernij … consumeren ,concurreren , tijdsdruk … Het is tijd om bruggen te bouwen en te stoppen met kraters te slaan …

    Indien we niet de mogelijkheid en de kracht hebben om het op te lossen voor de mensheid , kunnen we tenminste proberen onszelf in goede banen te leiden . Ieder van ons heeft een opdracht en weet diep in zijn bewustzijn wat die opdracht is . De natuur kan de nodige rust bieden om ons voor dat weten open te stellen , maar de medemens is nodig om onze weg af te leggen en daar kunnen we ons aan ergeren of bij neerleggen …

    willeke