dorpsfeest

De straten afgezet.  Plaatselijke beeldhouwers zetten hun beelden in de tuinen van buren.  Gedichten aan de omheingen.  Samenwerking tussen beeldhouwer en dichter.  Kinderen, hun tekeningen, hun pogingen tot rijmen. Meidengroep van een viertal 16-jarigen.  Energieke springtouwakrobatieën van jeugdige vitale mensen.  Een vijftal jonge gasten die drummen konden. Oude volksspelletjes in hout, knappe eenvoud, de beloning geen suikersnoep in geuren en kleuren, maar een wortel, een pee...met een potenvretterverkiezing achteraf.  Een eenmalige jaareditie van een krant met de naam van de gemeente.  Schilderijententoonstelling.  Opendeur bij de plaatselijke cafés.  De streling van het autonome organiseren, niet teveel commercie, kunst.  Even beseffen hoe hoog de hemel boven een dorp kan zijn, hoeveel andere ruimte er ineens vrijkomt om zich even anders samen te voelen dan het hokjessysteem van alle dagen.  Even vergeten dat we ons blauw betalen aan huren, leningen, verzekeringen, transport, energie, water enz...  .  Even vergeten wat het journaal soms brengt.  Even van samenhorigheid proeven.  De generaties in mekaar zien verglijden. 

Op naar die kwalitatief betere wereld.

De commentaren zijn gesloten.