leren van mensen

 leren van mensen

Is de lessen uit de strijd der emoties verheffen tot ideëen en gevoelens.

De bedoeling ? De voorouderlijke domino's van het verleden begrijpen.

Om op een zinnige manier door te kunnen gaan.

Is uit het verkrampte vingerspel de verstriktheid aflezen.

Welk kluwen ? Een energie van een breuk die niet doorging...

omdat er in 't verre verleden 1 of twee samen niet sterk genoeg waren ?

Omwille van de twijfel, het niet-loslaten...geld, passie, prestige, het lot ?

Waarom het lot ? De liefde die de tegenstellingen tussen mensen gebruikt.

Tot groei en vernietiging ook soms. De liefde gebruikt alles.

Alcohol dan, dan wel, dan niet...tot niet meer nodig om te durven praten.

We zitten soms toevallig naast diegenen wie we al lange tijd iets wilden zeggen.

Rechttegenover, links of rechts van hen die soms stukjes mogen opvangen.

Zoenen spreken een zeer duidelijke taal, ook niet altijd dezelfde.

Soms geven ze een afkeer of voorkeur voor iets in iemand prijs.

Soms wordt een stille mens een echte causeur.

Of nog een andere iemand die mensen gedurfde vragen stelt.

En dan nog niet zomaar rechtsstreeks abstrakt, maar heel praktisch verpakt.

Of een ander die zeer strikt op het gebruik van dingen is...

soms als reaktie op hetgeen er van welke hoek ook in de lucht hangt.

Ook de doden worden al eens vermeld, positief door zij die hun echte wezen kenden.

Veel levenden overstijgen niet de schrik voor mekaar, leren niet echt open zijn.

Of leren het zo moeilijk. 't Lijkt met de evolutie van relatie-verhoudingen nu moeilijker.

Ook simpelder tegelijk. Je moet de tips natuurlijk simpel uiten... .

wat makkelijker is des te meer ervaring je hebt...maar dan wordt je vaak scheef bekeken.

Prachtig wat mensen in situaties met woorden kunnen doen en ze toch zeggen wat ze niet wilden.

Vaak op manieren waarvan ze de eigen symboliek niet snappen.

Ze zijn groots en klein in hun eenzaamheid en groei.

Ze zouden moeten blijven lijken op de energie van hun kinderfoto's destijds.

Blijvend verwonderd over het leven...mekaar het leven gunnen ook.

Al vertellen ze de buitenwereld over een geluk die vaak hun eenzaamheid verhult.

Al geven ze mekaar raad die anders wordt ingevuld en heelder levens in andere richtingen stuurt.

Al zien sommige op sommige momenten mekaar realistischer dan zij dat zelve doen.

Al vraag ik me af in hoeverre je iemands leven ten goede veranderen kan, niet door meelijden, wel doorzien

Al weet ik dat het van henzelf in hun eigen geboren worden moet.

Al zijn zelfs op 't eerste zich 'saaie mensen' buitengewoon interressant.

Al verlangt nuchter naar warm en heeft warm soms nuchter nodig.

Die hier moesten komen kwamen en zijn bij mekaar, die nog moeten komen zullen wel komen.

Levenden en ongeborenen. Komen er geen...heeft zelf zijn bijna ondoorgrondelijke redenen.

De interpretatie van woorden, al ligt ze voor eenieder soms wat anders...

ze is van de eerste keer raak en verschuift veel minder de dagen erna, bij het wijs geworden zijn.

Weten van het moment en hoe te spreken en weten hoe te zien en horen.

Niet dat men ooit alwetend worden kan. Vermoeden van 'wie dumpte wie' en waarom.

Sommigen hebben het meer dan anderen al en dan ontdek je dat ze graag van je leren.

Bescheiden blijvend, want jij bent ook hun proces en zij het jouwe.

De perfekte persoon bestaat niet, anders zaten we hier niet samen op deze bol.

Met de ene houw je het natuurlijk langer dan met de andere vol.

Iedereen is een echte krack op zijn domein, welk beroep of mens je wel mag zijn.

De ene interesseert zich meer dan een ander voor die of die. Fijn. Wie is wie ?

 

 

De commentaren zijn gesloten.